2023 թվականից ի վեր Տերը բացահայտել է այն իրադարձությունները, որոնք հանգեցնում են Միացյալ Նահանգների, իսկ այնուհետև՝ աշխարհի փորձաշրջանի ավարտին։ Այդ իրադարձությունների հաջորդականությունը հայտնի էր դեռևս 2023 թվականից առաջ, սակայն մանրամասները տեսանելի չէին մինչև այս ժամանակաշրջանի սկիզբը։ Այդ ժամանակվանից, առաջնորդություն ստանալով, մենք հասկացանք, որ ողջերի դատաստանի հաջորդական գործընթացին ենթարկվել էին Հայտնության տասներեքերորդ գլխում հիշատակված՝ երկրից ելնող գազանի թե՛ հանրապետական, թե՛ բողոքական եղջյուրները։ Երկրից ելնող գազանը Միացյալ Նահանգներն են։ Մենք հասկացանք, որ ողջերի դատաստանի գործընթացը, որն սկսվել էր 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, նախ առերեսվելու էր հանրապետական եղջյուրի Դեմոկրատական կուսակցության հետ, իսկ դեմոկրատների փորձվելուց հետո այդ գործընթացը կանցներ Հանրապետական կուսակցությանը։ Հայտնությամբ տրված այդ գիտելիքի հիման վրա մենք նախապես մատնանշեցինք, որ Դեմոկրատական կուսակցությունը ներսից կփլուզվեր և վերջ կգտներ 2020 թվականին Բայդենի հաղթանակի պահին։ Պատմությունը հաստատեց մեր դիտարկումը։
Նրանք, ովքեր կարծում են, թե նոյեմբերի 3-ին դեմոկրատների ջախջախիչ հաղթանակն ապացուցեց այդ կանխատեսման սխալ լինելը, խիստ սխալվում են։ 2020 թվականի գողացված ընտրությունների հետևանքով դեմոկրատների փլուզումից ի վեր Դեմոկրատական կուսակցությունն այլասերվել է՝ վերածվելով կարմիր-կանաչ դաշինք անունով հայտնի կուսակցության։ Նախկին Դեմոկրատական կուսակցությունն այլևս գոյություն չունի, իսկ նրա նոր դրսևորումը կոմունիստական հայացքներ ունեցող գլոբալիստների և իսլամիստների դաշինք է։ Իսմայելը իսլամի խորհրդանիշն է, իսկ նրա մայրը եգիպտուհի էր։ Եգիպտոսը վիշապն է՝ Միացյալ Նահանգների և աշխարհի գլոբալիստները։ Վիշապը՝ գլոբալիստները, ներկայացվում է «կարմիր» գույնով՝ որպես կոմունիզմի տարածված խորհրդանիշ, իսկ իսլամը նույնացվում է կանաչ գույնի հետ։ Հագարն ու Իսմայելը խորհրդանշում են վերջին ընտրություններում հաղթանակ տարած կարմիր-կանաչ դաշինքը։
Կանաչ գույնն ավանդաբար կապվում է իսլամի հետ՝ Ղուրանում և վաղ շրջանի իսլամական ավանդույթում իր ունեցած խորհրդանշական նշանակության շնորհիվ։ Դրախտի բնակիչները կրում են նուրբ մետաքսից կանաչ հանդերձներ և թիկնում են կանաչ բարձերին (օրինակ՝ «Ալ-Քահֆ» սուրա 18:31 և «Ալ-Ինսան» սուրա 76:21)։ Մուհամմադը նախընտրում էր կանաչ հագուստը և թաղվել է կանաչ թիկնոցով։ Այդ պատճառով կանաչը տարածված գույն դարձավ իսլամական արվեստում, մզկիթների հարդարանքում, Ղուրանի կազմերի վրա և մահմեդական մեծամասնություն ունեցող բազմաթիվ երկրների (Սաուդյան Արաբիա, Պակիստան և այլն), ինչպես նաև ՀԱՄԱՍ-ի նման խմբավորումների դրոշներում։ Ուստի ժամանակակից քաղաքական բառապաշարում «կանաչը» գործածվում է իբրև իսլամիզմի պայմանական նշան։
Կարմիր գույնը կոմունիզմի խորհրդանիշն է՝ մարմնավորված Փարիզի կոմունայի, բոլշևիկների և տարբեր կոմունիստական կուսակցությունների կարմիր դրոշներում։ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ «կարմիր գլխարկի» գույնը միտումնավոր կարմիր էր ընտրված, և այդ գույնը դրա՝ որպես հեղափոխական խորհրդանիշի ինքնության էական տարրն էր։ Կարմիրի և կանաչի դաշինքը փոխարինել է Դեմոկրատական կուսակցությանը։ Կուսակցությունն այժմ կարմիրի և կանաչի դաշինքն է։
Ինչ վերաբերում է սեպտեմբերի 11-ին սկսված դատաստանի գործընթացի ըմբռնմանը, ապա դեմոկրատները երկրից ելնող գազանի հանրապետական եղջյուրի առաջին մասն էին, որը դատաստանի ենթարկվեց, և նրանց դատաստանն ավարտվեց 2020 թվականի ընտրություններում նրանց կործանմամբ, երբ էլ սկսվեց Հանրապետական կուսակցության դատաստանը։ 2026 թվականի նոյեմբերի 3-ին Հանրապետական կուսակցությունը նույնքան աներկբայորեն դադարեց գոյություն ունենալուց, որքան Դեմոկրատական կուսակցությունը՝ 2020 թվականին։
Հանրապետական կուսակցության կործանումը նշանավորում է հանրապետականության եղջյուրի դատաստանի ավարտը, և, ինչպես Դեմոկրատական կուսակցությունը, Հանրապետական կուսակցությունը ևս փլուզվել է՝ բաժանվելով երկու թևի։ Մի թևին տրվել է RINO-ներ պիտակը, մյուսին՝ MAGA պիտակը։ Դրանք այլևս երբեք չեն վերամիավորվի։ Դեմոկրատական կուսակցությունը վերափոխվեց կոմունիստների և իսլամիստների երկակի դաշինքի, իսկ Հանրապետական կուսակցությունը բաժանվեց գլոբալիստ հանրապետականների և Ամերիկային առաջնություն տվող հանրապետականների կուսակցությունների։ Երկրից ելած գազանի և նրա երկու եղջյուրների համար մնում է շնորհի ժամանակի ավարտը՝ շուտով սպասվող կիրակնօրյա օրենքի ընդունման ժամանակ։
Այս հոդվածներում 2023 թվականից ի վեր բացատրվել է, թե ինչու է Դեմոկրատական կուսակցությունը դատաստանի ենթարկվել հանրապետականներից առաջ։ Երկու կուսակցությունները կազմում են երկրից ելնող գազանի հանրապետական «եղջյուրը», իսկ երկրից ելնող գազանի նախատիպը Մարա-պարսկական կայսրությունն էր։ Դանիելի գրքում Մարա-Պարսկաստանը խորհրդանշող խոյը երկու եղջյուր ունի։
Ապա բարձրացրի աչքերս և տեսա. ահա գետի առջև կանգնած էր մի խոյ, որը երկու եղջյուր ուներ. երկու եղջյուրներն էլ բարձր էին, բայց մեկը մյուսից բարձր էր, և ավելի բարձրը վերջինն էր աճել։ Դանիել 8։3։
Թեև Հանրապետական կուսակցության քաղաքական մտածողության մեծ մասն արդեն առկա էր 1776 թվականին Միացյալ Նահանգների հիմնադրման ժամանակ, Հանրապետական կուսակցությունը, խստորեն ասած, պատմության ասպարեզ իջավ միայն Քաղաքացիական պատերազմից անմիջապես առաջ։ Այն ստեղծվեց որպես ստրկության դեմ հանդես եկող կուսակցություն, մինչդեռ Դեմոկրատական կուսակցությունը գոյություն ուներ Քաղաքացիական պատերազմից շատ առաջ։ Դեմոկրատական կուսակցությունը եղել և մինչ օրս մնում է ստրկության կողմնակից կուսակցություն։ Ավելի բարձր եղջյուրը վերջինը բարձրացավ, և Հանրապետական կուսակցությունն էլ վերջինը ստեղծվեց՝ 1854 թվականին, Դեմոկրատական կուսակցության՝ 1828 թվականին հիմնադրումից հետո։ Հանրապետական առաջին նախագահը Աբրահամ Լինքոլնն էր, իսկ վերջինը Դոնալդ Թրամփն է։ Հանրապետական եղջյուրի դատաստանի գործընթացն այժմ ավարտվել է. երկրից ելած երկեղջյուր գազանի դատաստանը հորիզոնում է։
Բողոքական եղջյուրը նույնպես ունի իրեն հատուկ մարգարեական երկակի բաժանումը, որը հստակորեն տարբերվում է երկու քաղաքական կուսակցություններից, սակայն դատաստանի գործընթացում այնուամենայնիվ երկակի բնույթ ունի։ Տերն ուխտ կնքեց ընտրյալ ժողովրդի հետ, երբ նրանց առաջնորդեց Կարմիր ծովի ջրերի միջով և տարավ Սինա լեռան մոտ։ Երբ տասներկու հետախույզներն ուղարկվեցին Ավետյաց երկիրը՝ այն հետազոտելու, իսրայելացիները մերժեցին Հեսուի և Քաղեբի պատգամը, և Տերը չեղյալ հայտարարեց ապստամբների հետ կնքած Իր ուխտը և ուխտ կնքեց Հեսուի ու Քաղեբի հետ։
Բայց իմ կենդանությամբ եմ երդվում՝ ամբողջ երկիրը պիտի լցվի Տիրոջ փառքով։ Որովհետև բոլոր այն մարդիկ, որոնք տեսել են իմ փառքն ու իմ հրաշքները, որ գործեցի Եգիպտոսում և անապատում, և ինձ արդեն տասն անգամ փորձել են ու ականջ չեն դրել իմ ձայնին, անշուշտ չեն տեսնի այն երկիրը, որը երդումով խոստացա նրանց հայրերին, և ինձ բարկացնողներից ոչ ոք այն չի տեսնի։ Բայց իմ ծառա Քաղեբին, քանի որ նրա մեջ ուրիշ հոգի կար, և նա լիովին հետևել է ինձ, ես պիտի տանեմ այն երկիրը, ուր նա գնաց, և նրա սերունդը պիտի ժառանգի այն։ Թվեր 14:21–24։
Պողոս առաքյալը նշում է, որ հին Իսրայելին պատահած ամեն ինչ աշխարհի վախճանի նախապատկերն է։
Եվ այս ամենը նրանց պատահեց իբրև օրինակ և գրվեց ի խրատ մեզ, որոնց վրա հասել են դարերի վախճանները։ Ուստի ով կարծում է, թե կանգնած է, թող զգույշ լինի, որ չընկնի։ Ա Կորնթացիներին 10:11, 12։
Տասը փորձություններից բաղկացած գործընթացը, որին հին Իսրայելի պատմության սկզբում ենթարկվեց ուխտի ժողովուրդը, և որն արտացոլված է Հեսուի և Քաղեբի պատմության մեջ, կրկնվեց հին Իսրայելի պատմության ավարտին՝ Քրիստոսի ժամանակներում։ Ինչպես սկզբում, այնպես էլ Քրիստոսի այցելության ժամանակ ուխտի ժողովուրդը ենթարկվեց փորձությունների մի ընթացքի, որը նա՝ որպես ազգ, չէր հաղթահարելու։ Սինայում ուխտ կնքած ըմբոստ սերունդը մահացավ անապատում՝ քառասունամյա դեգերումների ընթացքում, բացառությամբ հավատարիմ մնացածների, որոնց թվում էին Հեսուն և Քաղեբը։ Նմանապես, Քրիստոսի ժամանակների՝ ուխտի նախկին ժողովուրդը ազգովին դատաստանի ենթարկվեց մ. թ. 70 թվականին Երուսաղեմի կործանման ժամանակ, թեև ոչ բոլոր անհատները զոհվեցին։ Ուխտի նոր ժողովուրդը, որին ներկայացնում էին Հեսուն և Քաղեբը, քրիստոնեական եկեղեցու նախապատկերն էր։ Այսպիսով, հին Իսրայելի պատմության թե՛ սկզբում, թե՛ ավարտին ուխտի նախկին ժողովուրդը փորձության ենթարկվեց, չդիմացավ փորձությանը և շրջանցվեց։
Ինչ որ եղել է, այն էլ պիտի լինի, և ինչ որ արվել է, այն էլ պիտի արվի. և արեգակի տակ ոչ մի նոր բան չկա։ Կա՞ արդյոք որևէ բան, որի մասին կարելի է ասել. «Տե՛ս, սա նոր է»։ Դա արդեն եղել է վաղուց՝ մեզանից առաջ եղած ժամանակներում։ Ժողովող 1:9, 10։
1798-ից մինչև 1863 թվականներն ընդգրկող միլլերական պատմության մեջ ուխտի նախկին ժողովուրդը բողոքականներն էին, որոնք նոր էին դուրս եկել պապական տիրապետության խավար դարերից։ Ուխտի այդ ժողովուրդը փորձության ենթարկվեց 1798-ից մինչև 1844 թվականը, և երբ չդիմացավ փորձությանը, այդ ժամանակաշրջանի միլլերական շարժման միջից կյանքի կոչվեց ուխտի մի նոր ժողովուրդ։ Ինչպես որ հին Իսրայելը Եգիպտոսից իր ազատագրման պատմության ընթացքում ուխտի մեջ մտավ, իսկ այնուհետև փորձության ենթարկվեց ու չդիմացավ դրան, այնպես էլ Քրիստոսի ժամանակաշրջանի հրեաները չդիմացան Դանիելի իններորդ գլխի սրբազան շաբաթվա փորձությանը։
Եվ նա մեկ շաբաթով ուխտը կհաստատի շատերի հետ. և շաբաթվա կեսին կդադարեցնի զոհն ու ընծան, և պղծությունների տարածման պատճառով այն ամայի կդարձնի՝ ընդհուպ մինչև վախճանը, և վճռվածը կթափվի ամայացածի վրա։ Դանիել 9:27։
Մեսիայի խաչելությանը մասնակցելը համապատասխանում էր Հեսուի և Քաղեբի պատգամի մերժմանը։ Ինչպես հին Իսրայելի պատմության սկզբում և վերջում, ուխտի նախկին ժողովուրդը շրջանցվում է հենց այն ժամանակ, երբ ընտրվում է ուխտի նոր ժողովուրդը։ 1844 թվականի ապրիլի 19-ին ավարտվեց 1843 թվականի աստվածաշնչյան տարին, և Ուիլյամ Միլլերի այն կանխատեսումը, թե Տերը վերադառնալու էր 1843 թվականին, հիասթափություն առաջացրեց Միլլերի պատգամի հետևորդների շրջանում։ Միլլերի չիրականացած կանխատեսումը նշանավորեց նաև այն պահը, երբ ուխտի նախկին ժողովուրդը՝ բողոքականները, որոնք 1798 թվականին նոր էին դուրս եկել խավարից, Ուիլյամ Միլլերի բերած առաջին հրեշտակի պատգամը մերժելու մեջ իրենց իրավացի համարեցին։ Նրանք, ովքեր Հեսուի և Քաղեբի պատգամը մերժելու մեջ իրենց իրավացի էին համարում, օրինակն էին բողոքականների կողմից Միլլերի պատգամի մերժման, ինչպես նաև հրեաների կողմից Քրիստոսի մերժման, որն արտահայտվեց Նրա մահվանը նրանց մասնակցությամբ և նրանց այն հայտարարությամբ, թե իրենք կայսրից բացի այլ թագավոր չունեն։
Միլլերականների պատմության ընթացքում նոր ուխտի ժողովուրդը հասցվեց այն հանգրվանին, երբ ընդունեց Աստծո բոլոր տասը պատվիրանները՝ այդպիսով ընդգծելով տարբերությունը պատվիրանները պահող քրիստոնեական համայնքի և նախկին ուխտի ժողովրդի միջև, որը հավատարիմ էր մնում պապական այն սահմանմանը, ըստ որի՝ Արևի օրը երկրպագության օրն է, թեև Աստծո Խոսքում ոչ մի տեղ չկա կիրակին որպես երկրպագության օր ներկայացնող որևէ վկայություն։ Այդ երեք վկաները մատնանշում են փորձության այն գործընթացը, որը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։ Սեպտեմբերի 11-ին սկսվեց ողջերի դատաստանը, և երկրից ելնող գազանի երկու եղջյուրներն էլ պետք է դատվեին։ Երկրից ելնող գազանի քաղաքական եղջյուրի դատաստանը երկակի էր. նախ՝ Դեմոկրատական կուսակցության, իսկ այնուհետև՝ Հանրապետական կուսակցության նկատմամբ։
Սեպտեմբերի 11-ին ողջերի դատաստանը նույնպես սկսվեց բողոքական եղջյուրից։ Այն սկսվեց ուխտի նախկին ժողովրդից, որը 1863 թվականից ի վեր Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների լաոդիկեական եկեղեցին է։ Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների լաոդիկեական եկեղեցու դատաստանը պատկերվում է այն պատմությամբ, որից այդ եկեղեցին սկիզբ է առել։ Միլլերական շարժման պատմության մեջ 1844 թվականի ուխտի նախկին և նոր ժողովուրդների նկատմամբ դատաստանը ներկայացվել էր Մատթեոսի քսանհինգերորդ գլխի տասը կույսերի առակի համատեքստում։ Այդ փորձությունը պատկերվում է յուղ չունեցող հիմար կույսերի դասով և յուղ ունեցող իմաստուն կույսերով։ Միլլերականների պատմության մեջ տասը կույսերի առակը պատկերվում է 1844 թվականի ապրիլի 19-ի առաջին հիասթափությամբ, երբ ուխտի նախկին ժողովուրդը շրջանցվեց, և սկսվեց առակում նկարագրված ուշացման ժամանակաշրջանը։
Միլլերականների պատմության մեջ հապաղման ժամանակաշրջանը սկսվեց առաջին հիասթափության ժամանակ՝ 1844 թվականի ապրիլի 19-ին։ Այն սկսվեց Միլլերի այն չիրականացած կանխասացությամբ, ըստ որի՝ Քրիստոսի Երկրորդ գալուստը տեղի էր ունենալու 1843 թվականին։ Այդ ժամանակ էլ սկսվեց հապաղման ժամանակաշրջանը, և այդ ժամանակ էլ բողոքականները մերժեցին Միլլերի պատգամը և շրջանցվեցին՝ այդպիսով դառնալով ուխտի նախկին ժողովուրդը, ինչպես ներկայացված է հին Իսրայելի սկզբնավորման ժամանակ Կարմիր ծովն անցածների և Դանիել 9:27-ի «շաբաթվա» ընթացքում Քրիստոսին մերժածների աստվածաշնչյան օրինակներում։ Այդ երեք վկաները՝ Հեսուն, խաչը և 1844 թվականի բողոքականները, մատնանշում են մի պահ, երբ լաոդիկեական Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցին փորձության է ենթարկվում և շրջանցվում։ Այդ պահին տասը կույսերի առակի համատեքստում ընտրվում է ուխտի նոր ժողովուրդ։
«Մատթեոսի 25-րդ գլխի տասը կույսերի առակը նաև պատկերում է ադվենտիստ ժողովրդի փորձառությունը»։ Մեծ պայքար, 393։
«Հաճախ իմ ուշադրությունը հրավիրում են տասը կույսերի առակի վրա, որոնցից հինգն իմաստուն էին, իսկ հինգը՝ հիմար։ Այս առակը տառացիորեն իրականացել է և իրականանալու է, քանի որ այն հատուկ կիրառություն ունի այս ժամանակի համար և, երրորդ հրեշտակի պատգամի նման, իրականացել է ու մինչև ժամանակի վախճանը շարունակելու է ներկա ճշմարտություն լինել»։ Ռևյու ընդ Հերալդ, 1890 թ. օգոստոսի 19։
Տասը կույսերի առակը ներկայացնում է երկրից ելնող գազանի բողոքական եղջյուրի դատաստանի գործընթացը։ Նախ փորձության է ենթարկվում նախկին ուխտի ժողովուրդը, ապա՝ նոր ուխտի ժողովուրդը։ Այդ երկու դատաստանների բաժանագիծը առակի հապաղման ժամանակն է։ Հապաղման ժամանակը նշանավորվեց չիրականացած կանխատեսմամբ։ Միլլերականների պատմության մեջ չիրականացած կանխատեսումը Միլլերի՝ 1843 թվականի պատգամն էր, իսկ ողջերի դատաստանի ընթացքում չիրականացած կանխատեսումն այն էր, որ 2020 թվականի հուլիսի 18-ին իսլամը հարձակվելու էր Նեշվիլի վրա։ Այդ պահին ավարտվեց Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների լաոդիկեական եկեղեցու դատաստանը, և սկսվեց Նեշվիլի վերաբերյալ կանխատեսումն արածների դատաստանը։
Թվոց 14-րդ գլխում նկարագրված առաջին իսկ փորձության ընթացքում Աստված հայտարարեց, որ երկիրը պիտի լցվի Իր փառքով։ Ապագա փառքի մասին այդ կանխասացությունը ներառված էր այն դատավճռի մեջ, որը Տերն արձակեց Կարմիր ծովով անցած ուխտի ապստամբ ժողովրդի նկատմամբ։
Բայց իմ կենդանությամբ եմ երդվում՝ ամբողջ երկիրը պիտի լցվի Տիրոջ փառքով։ Որովհետև բոլոր այն մարդիկ, որոնք տեսել են իմ փառքն ու իմ հրաշքները, որ գործեցի Եգիպտոսում և անապատում, և ինձ արդեն տասն անգամ փորձել են ու ականջ չեն դրել իմ ձայնին, անշուշտ չեն տեսնի այն երկիրը, որը երդումով խոստացա նրանց հայրերին, և ինձ բարկացնողներից ոչ ոք այն չի տեսնի։ Բայց իմ ծառա Քաղեբին, քանի որ նրա մեջ ուրիշ հոգի կար, և նա լիովին հետևել է ինձ, ես պիտի տանեմ այն երկիրը, ուր նա գնաց, և նրա սերունդը պիտի ժառանգի այն։ Թվեր 14:21–24։
Երկիրը լցվում է Տիրոջ փառքով, երբ իջնում է Հայտնության տասնութերորդ գլխի հրեշտակը։
Եվ այս բաներից հետո տեսա երկնքից իջնող մեկ ուրիշ հրեշտակի, որը մեծ իշխանություն ուներ. և երկիրը լուսավորվեց նրա փառքով։ Եվ նա ուժգին աղաղակեց բարձր ձայնով՝ ասելով. «Ընկա՜վ, ընկա՜վ մեծ Բաբելոնը և դարձավ դևերի բնակարան, ամեն պիղծ ոգու որջ և ամեն անմաքուր ու ատելի թռչնի վանդակ։ Որովհետև բոլոր ազգերը խմել են նրա պոռնկության ցասման գինուց, և երկրի թագավորները պոռնկություն են գործել նրա հետ, և երկրի վաճառականները հարստացել են նրա ճոխ վայելքների առատությունից»։ Հայտնություն 18:1–3։
Էլեն Ուայթը հստակ նշում է, որ այս երեք համարները կատարվել են 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։
«Այժմ լուր է տարածվո՞ւմ, թե ես հայտարարել եմ, որ Նյու Յորքը մակընթացային ալիքով պիտի սրբվի երկրի երեսից։ Ես երբեք նման բան չեմ ասել։ Նայելով այնտեղ հարկ առ հարկ վեր խոյացող հսկայական շենքերին՝ ես ասել եմ. “Ի՜նչ ահավոր տեսարաններ կբացվեն, երբ Տերը վեր կենա՝ ահեղորեն ցնցելու երկիրը։ Այն ժամանակ կիրականանան Հայտնություն 18:1–3-ի խոսքերը”։ Հայտնության տասնութերորդ գլուխն ամբողջությամբ նախազգուշացում է այն մասին, թե ինչ է գալու երկրի վրա։ Սակայն ես որևէ հատուկ լույս չունեմ այն մասին, թե ինչ է գալու Նյու Յորքի վրա. միայն գիտեմ, որ մի օր այնտեղի հսկայական շենքերը կտապալվեն Աստծո զորության շրջող ու տակնուվրա անող ներգործությամբ։ Ինձ տրված լույսից ես գիտեմ, որ աշխարհում կործանում կա։ Տիրոջ մի խոսքը, նրա հզոր զորության մի հպումը, և այս վիթխարի կառույցները կփլվեն։ Այնպիսի տեսարաններ կբացվեն, որոնց ահավորությունը մենք չենք կարող պատկերացնել»։ Ռևյու ընդ Հերալդ, 1906 թ. հուլիսի 5։
Այն ժամանակաշրջանը, երբ երկիրը լուսավորվում է Տիրոջ փառքով, սկսվեց սեպտեմբերի 11-ին, երբ Երկվորյակ աշտարակները փլուզվեցին «Աստծո զորության շրջող և տապալող ներգործությամբ»։ Այդ պահին սկիզբ առավ այն խոստման իրականացումը, որը տրված էր Թվեր 14-ում ներկայացված՝ փորձության տասնակի, աստիճանաբար ծավալվող գործընթացը նկարագրող պատմության միջոցով։ Այդ պահին սկսվեց երկրից ելնող գազանի երկու եղջյուրների փորձությունը։ Հանրապետական եղջյուրի շրջանակում փորձության ենթակա երկու կողմերը երկու քաղաքական կուսակցություններն էին, իսկ բողոքական եղջյուրի երկու տարրերն էին ուխտի նախկին ժողովուրդը՝ ի դեմս լաոդիկյան Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցու, և այնուհետև՝ նրանք, ովքեր հիասթափություն ապրեցին չիրականացած կանխատեսման պատճառով, ինչը նշանավորեց տասը կույսերի առակի ուշացման ժամանակաշրջանի սկիզբը։
Երկրից ելած գազանի երկու եղջյուրներն էլ ենթակա են դատաստանի գործընթացին, և երկուսն էլ դատվում են երկու հաջորդական փուլերով, որոնք նախորդում են շուտով ընդունվելիք կիրակնօրյա օրենքին, երբ երկրից ելած գազանը, այսինքն՝ Միացյալ Նահանգները, փակում է իր շնորհի ժամանակի դուռը՝ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորություն։ Երուսաղեմը խորհրդանշում է մի ազգ, որը մերժում է փրկության պատգամը, ինչի մասին վկայում է նրա մասնակցությունը Մեսիայի մահվանը։
Դու նաև նրանց ասա. Այսպես է ասում Տերը. Մի՞թե ընկնում են ու վեր չեն կենում։ Մի՞թե մեկը շեղվում է ու չի վերադառնում։ Ապա ինչո՞ւ է Երուսաղեմի այս ժողովուրդը նահանջել՝ հարատևելով իր նահանջի մեջ։ Նրանք ամուր կառչում են խաբեությունից և հրաժարվում են վերադառնալ։ Ես ականջ դրեցի ու լսեցի, բայց նրանք ուղիղ չխոսեցին. ոչ ոք չզղջաց իր չարության համար՝ ասելով. «Ի՞նչ եմ արել»։ Ամեն մեկն իր ընթացքին դարձավ, ինչպես ձին է սլանում մարտի մեջ։ Այո՛, երկնքի արագիլը գիտի իր սահմանված ժամանակները. տատրակը, կռունկն ու ծիծեռնակը պահում են իրենց գալու ժամանակը, բայց իմ ժողովուրդը չգիտի Տիրոջ դատաստանը։ Ինչպե՞ս եք ասում. «Մենք իմաստուն ենք, և Տիրոջ օրենքը մեզ հետ է»։ Ահա, հիրավի, նա զուր է այն ստեղծել. դպիրների գրիչն ապարդյուն է։ Իմաստուններն ամոթահար են, նրանք զարհուրած են ու բռնված. ահա նրանք մերժել են Տիրոջ խոսքը, և ի՞նչ իմաստություն կա նրանց մեջ։ Երեմիա 8:4–9։
Հայտնության տասներեքերորդ գլխի՝ երկրից ելնող գազանը, որը երկու եղջյուր ունի, սկզբում գառ էր, բայց ի վերջո վիշապի պես է խոսում։ Երուսաղեմն ու Հուդան Միացյալ Նահանգների նախապատկերներն էին։ Հուդան հին Իսրայելի Ավետյաց երկրի խորհրդանիշն է, իսկ Տերն ընտրեց Երուսաղեմը՝ որպես այն քաղաքը, որտեղ պիտի դներ Իր անունը։ Ինչպես Տերը հին Իսրայելին Եգիպտոսի գերությունից և ստրկությունից դուրս բերեց դեպի Ավետյաց երկիր, այնպես էլ Տերը բողոքականությունը պապական եկեղեցու խավարից և Եվրոպայի թագավորների ստրկությունից դուրս բերեց դեպի Միացյալ Նահանգներ։ 1776 թվականից երկու հարյուր հիսուն տարի անց Միացյալ Նահանգներում քչերն են հասկանում, որ երկու փաստաթղթերը՝ Անկախության հռչակագիրը և Սահմանադրությունը, աստվածային փաստաթղթեր են՝ նախատեսված ապականված եկեղեցին և վերնախավային միապետությունը մերժելու համար։ Ավելի կարևորն այն է, որ նրանք չգիտեն «Տիրոջ դատաստանը»։
Տիրոջ դատաստանը Միացյալ Նահանգների նկատմամբ սկսվեց սեպտեմբերի 11-ին, և 2026 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ 1776 թվականի Հռչակագրից երկու հարյուր հիսուն տարի անց, Հանրապետական եղջյուրի նկատմամբ դատաստանն ավարտվեց։
Եվ տեսա մեկ այլ հրեշտակի, որ թռչում էր երկնքի մեջտեղում և ուներ հավիտենական ավետարանը՝ քարոզելու երկրի վրա բնակվողներին և ամեն ազգի, ցեղի, լեզվի ու ժողովրդի։ Նա բարձր ձայնով ասում էր. «Վախեցե՛ք Աստծուց և փա՛ռք տվեք նրան, որովհետև նրա դատաստանի ժամը եկել է, և երկրպագե՛ք նրան, ով ստեղծեց երկինքը, երկիրը, ծովը և ջրերի աղբյուրները»։ Հայտնություն 14:6, 7։
Այս ճշմարտությունների քննարկումը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։