The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.
Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության պատգամը, որ կնքազերծվում է, ներառում է «ճշմարտություն» թարգմանված եբրայական բառի նույնականացումը, որը, ի թիվս այլ բաների, ներկայացնում է Քրիստոսի բնավորությունը՝ որպես Ալֆա և Օմեգա։ Մի բանի սկիզբը, որ ներկայացնում է մի բանի վերջը, համակում է ամբողջ Աստվածաշունչը, և Քրիստոսի բնավորությունը դրսևորվում է Աստվածաշնչում, որովհետև Նա է Բանը։ Ալֆան և Օմեգան Քրիստոսի բնավորության այն տարրն է, որ Նա Ինքն է նույնացնում՝ որպես ապացույց, որ Ինքն Աստված է։
Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.
Եսայի մարգարեի քառասուներորդ գլուխը նշանավորում է մի մարգարեական պատումի սկիզբը, որը շարունակվում է մինչև Եսայի գրքի վերջը՝ վաթսունվեցերորդ գլուխը։ Այն սկսվում է՝ նույնացնելով ուղարկված Մխիթարիչին, որին Քրիստոս խոստանում է աշակերտներին՝ նրանց մխիթարելու Իր հեռանալուց, սակայն Մխիթարիչի գալուստը իր կատարյալ իրականացումը, ինչպես բոլոր մարգարեությունները, գտնում է վերջին օրերում։ Եսայիի և Հիսուսի կողմից Մխիթարիչի գալստյան նույնացումը մատնանշում է հարյուր քառասունչորս հազարի շարժման հիասթափությունը, որը տեղի ունեցավ 2020 թվականի հուլիսի 18-ին։
Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.
Սակայն ես ձեզ ճշմարտությունն եմ ասում. ձեզ համար օգտակար է, որ ես գնամ. որովհետև եթե ես չգնամ, Մխիթարիչը ձեզ մոտ չի գա, իսկ եթե գնամ, նրան ձեզ մոտ կուղարկեմ։ Եվ երբ նա գա, աշխարհին կհանդիմանի մեղքի, արդարության և դատաստանի համար։ Հովհաննես 16:7, 8.
The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.
«Մեղք, արդարություն և դատաստան» բառերն են, որ Մխիթարիչը պիտի գործածի աշխարհը «հանդիմանելու» համար։ «Հանդիմանել» թարգմանված բառը ներառում է նաև համոզելու իմաստը։ «Մեղք, արդարություն և դատաստան» երեք աստիճանները ներկայացնում են այն եբրայական բառը, որ թարգմանվում է որպես «ճշմարտություն»։ Այդ բառը կազմված է եբրայական այբուբենի առաջին, տասներեքերորդ և վերջին տառերից, և այդ բառը վկայում է, որ ամենայնի Արարիչը առաջինն է և վերջինը, Ալֆան և Օմեգան։ Երբ Մխիթարիչը գա հիասթափված հարյուր քառասունչորս հազարների մոտ, Նա պիտի համոզի նրանց, ապա և աշխարհին, որ Աստված է Ալֆան և Օմեգան։
Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.
Մխիթարեցե՛ք, մխիթարեցե՛ք Իմ ժողովրդին, ասում է ձեր Աստուածը։ Խօսեցէ՛ք Երուսաղէմի սրտին և աղաղակեցէ՛ք նրան, թէ նրա պատերազմը վերջացած է, թէ նրա անօրէնութիւնը ներուած է, որովհետև նա Տիրոջ ձեռքից կրկնակի է ստացել իր բոլոր մեղքերի համար։ Անապատում աղաղակողի ձայնն է. Պատրաստեցէ՛ք Տիրոջ ճանապարհը, ուղիղ դարձրեցէ՛ք ամայի վայրում մեր Աստծու խճուղին։ Ամէն ձոր պիտի բարձրացուի, և ամէն լեռ ու բլուր պիտի խոնարհեցուի, և ծուռը պիտի ուղիղ դառնայ, և խորդուբորդ տեղերը՝ հարթավայր։ Եվ Տիրոջ փառքը պիտի յայտնուի, և ամէն մարմին միասին պիտի տեսնի այն, որովհետև Տիրոջ բերանն է խօսել։ Եսայի 40:1–5։
The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”
Այս հատվածը նույնացնում է վերջին Եղիայի պատգամաբերի գործը, որը նախատիպավորված էր Վիլյամ Միլլերով, որը նախատիպավորված էր Հովհաննես Մկրտչով, որը նախատիպավորված էր Եղիայով, և որը Մաղաքիայի կողմից բնորոշվել էր որպես այն պատգամաբերը, որ պատրաստում է ուխտի պատգամաբերի ճանապարհը։ Վերջին Եղիայի շարժման մեջ, երբ Տերը մխիթարիչին ուղարկում է՝ զորացնելու նրանց, ովքեր հիասթափվել են և սպասում են Տիրոջը ուշացման ժամանակահատվածում, «Տիրոջ փառքը կհայտնվի, և ամեն մարմին այն միասին պիտի տեսնի»։ Տիրոջ «փառքը» Նրա բնավորությունն է, և Հիսուս Քրիստոսի Հայտնությունը Նրա բնավորության այն տարրի բացահայտումն է, որը ներկայացված է որպես Ալֆա և Օմեգա։ Առաջին հինգ համարների ներածությունից հետո «անապատում աղաղակողի ձայնը» հարցնում է Աստծուն. «Ի՞նչ պիտի աղաղակեմ»։
The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.
Ձայնն ասաց. «Աղաղակի՛ր»։ Եվ նա ասաց. «Ի՞նչ աղաղակեմ»։ Ամեն մարմին խոտ է, և նրա ամբողջ վայելչությունը՝ ինչպես դաշտի ծաղիկը. խոտը չորանում է, ծաղիկը թառամում է, որովհետև Տիրոջ շունչը փչում է նրա վրա. արդարև, ժողովուրդը խոտ է։ Խոտը չորանում է, ծաղիկը թառամում է, բայց մեր Աստծու խոսքը կմնա հավիտյան։ Եսայիա 40:6–8։
The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.
Քրիստոսի բնավորության պատգամը, որը ներկայացված է որպես Ալֆա և Օմեգա, տեղադրված է իսլամի խորհրդանիշների շրջանակում։ Եզեկիել երեսունյոթերորդ գլխում մեռած ոսկորների հովիտը նախ հավաքվում է միասին, ապա կյանքի է բերվում չորս քամիների մարգարեական պատգամով։
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
«Հրեշտակները պահում են չորս քամիները, որոնք ներկայացված են որպես բարկացած մի ձի, որ ձգտում է պոկվել ու սուրալ ամբողջ երկրի երեսով՝ իր ճանապարհին բերելով կործանում և մահ։»
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
«Մի՞թե պիտի քնենք հավիտենական աշխարհի իսկ եզրին։ Մի՞թե պիտի լինենք բութ, սառն ու մեռած։ Ո՜հ, եթե միայն մեր եկեղեցիներում ունենայինք Աստծո Հոգին և շունչը՝ Նրա ժողովրդի մեջ փչված, որպեսզի նրանք կանգնեին իրենց ոտքերի վրա և ապրեին։ Մեզ անհրաժեշտ է տեսնել, որ ճանապարհը նեղ է, և դուռը՝ անձուկ։ Բայց երբ անցնում ենք անձուկ դռնով, նրա լայնությունն անսահման է»։ Manuscript Releases, հատոր 20, 217.
The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.
Աստվածաշնչյան մարգարեության բարկացած ձին իսլամն է։ Այդ բարկացած ձին զսպվում է, որպեսզի չկատարի իր կործանարար գործը, ինչպես ներկայացված է Հայտնություն յոթերորդ գլխում՝ չորս հրեշտակների կողմից չորս հողմերի բռնված լինելու պատկերով։ Նրանք զսպված են, մինչև որ հարյուր քառասունչորս հազարը կնքվեն։
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
Եվ այս բաներից հետո տեսա չորս հրեշտակների, որոնք կանգնած էին երկրի չորս անկյուններում և բռնած էին երկրի չորս հողմերը, որպեսզի հողմը չփչի ո՛չ երկրի վրա, ո՛չ ծովի վրա, ո՛չ էլ որևէ ծառի վրա։ Եվ տեսա մի ուրիշ հրեշտակ, որ բարձրանում էր արևելքից՝ ունենալով կենդանի Աստծու կնիքը. և նա բարձրաձայն աղաղակեց այն չորս հրեշտակներին, որոնց տրված էր վնասելու երկրին և ծովին, ասելով. «Մի՛ վնասեք ո՛չ երկրին, ո՛չ ծովին, ո՛չ էլ ծառերին, մինչև որ մեր Աստծու ծառաներին կնիք դնենք նրանց ճակատների վրա»։ Հայտնություն 7:1–3։
The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.
Չորս հողմերի բռնված լինելը ներկայացնում է իսլամի զսպումը, մինչև Աստծո ժողովրդի կնքումը կատարվի։ Հայտնության գրքում իսլամը ներկայացված է որպես յոթ փողերի վերջին երեքը, և նաև որպես երեք վայերը։
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
Եվ տեսայ ու լսեցի մի հրեշտակ, որ թռչում էր երկնքի մեջտեղով և բարձր ձայնով ասում էր. «Վա՜յ, վա՜յ, վա՜յ երկրի բնակիչներին՝ այն երեք հրեշտակների փողերի մյուս ձայների պատճառով, որ դեռ պիտի հնչեն»։ Հայտնություն 8:13.
After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.
Վայերի երեք փողերը ներկայացնելուց հետո Հովհաննեսը իններորդ գլխում նույնացնում է իսլամի բնութագրիչները։ Իններորդ գլխի չորրորդ խոսքում իսլամին տրվում է մի հրաման, որը կատարվեց Մուհամմեդից հետո առաջին առաջնորդ Աբուբեքրի պատմության մեջ։
And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.
Եվ նրանց պատվիրվեց, որ չվնասեն երկրի խոտը, ո՛չ որևէ կանաչ բան, ո՛չ էլ որևէ ծառ, այլ միայն այն մարդկանց, որոնք Աստծու կնիքը չունեն իրենց ճակատների վրա։ Հայտնություն 9:4։
Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.
Ուրիա Սմիթը Աբուբեկրի առնչությունը նույնացրեց չորրորդ համարի հետ։
“After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:
«Մուհամմեդի մահից հետո հրամանատարության մեջ նրան հաջորդեց Աբուբեքրը՝ մ.թ. 632 թվականին, որը, հենց որ պատշաճ կերպով հաստատեց իր իշխանությունն ու կառավարությունը, շրջաբերական նամակ հղեց արաբական ցեղերին, որից հետևյալը մի քաղվածք է.»
“‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.
««Երբ պատերազմեք Տիրոջ պատերազմները, ձեզ տղամարդկանց պես պահեցե՛ք՝ առանց ձեր մեջքերը դարձնելու. բայց թող ձեր հաղթանակը չապականվի կանանց և մանուկների արյունով։ Մի՛ կործանեք արմավենիներ և մի՛ այրեք հացահատիկի արտերը։ Մի՛ հատեք պտղատու ծառեր և անասուններին որևէ վնաս մի՛ պատճառեք, բացի միայն նրանցից, որոնց սպանում եք ուտելու համար։ Եվ երբ որևէ ուխտ կամ պայման կնքեք, հավատարիմ մնացե՛ք դրան և ձեր խոսքին հավատարիմ եղե՛ք։ Եվ երբ գնաք, կգտնեք որոշ կրոնավոր անձանց, որոնք առանձնացած ապրում են վանքերում և իրենց առջև նպատակ են դրել այդ կերպ ծառայել Աստծուն. նրանց հանգի՛ստ թողեք և ո՛չ սպանեք նրանց, ո՛չ էլ կործանեք նրանց վանքերը։ Եվ կգտնեք մարդկանց մեկ այլ տեսակ, որ պատկանում են Սատանայի ժողովարանին, որոնց գագաթները սափրված են. համոզված եղե՛ք, որ ճեղքում եք նրանց գանգերը, և նրանց ոչ մի խնայություն մի՛ ցույց տվեք, մինչև որ կա՛մ մահմեդական դառնան, կա՛մ հարկ վճարեն»։» Ուրիա Սմիթ, Daniel and the Revelation, 500.
Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.
Ուրիա Սմիթը շարունակում է մատնանշել մարդկանց երկու դաս, որոնք պետք է զանազանվեին այն իսլամական զինվորների կողմից, որոնց Աբուբեքրը ուղարկել էր՝ պատերազմ մղելու Հռոմի դեմ։ Դասերից մեկը նա նույնացնում է կաթոլիկ վանականների հետ, որոնք երկրպագում էին կիրակի օրը, իսկ մյուս դասը նրանք էին, որոնք երկրպագում էին յոթերորդ օրը։ Իսլամը պետք է հարվածեր միայն արեգակի երկրպագուներին։ Մեր քննության համար ավելի կարևոր է այն, որ մարդիկ՝ լինի կիրակապահ, թե շաբաթապահ, խորհրդանշականորեն ներկայացված են որպես խոտ, կանաչ բաներ և ծառեր։ Յոթերորդ գլխի չորս հողմերը պահվում էին, որ չփչեն խոտի վրա, մինչև շաբաթապահները կնքվեին։
The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.
Հարյուր քառասունչորս հազարի շարժման պատգամաբերը հարցնում է Աստծուն. «Ի՞նչ պիտի աղաղակեմ»։ Նրան ասվեց, որ իր պատգամը պետք է լինի այն, որ Աստծու Խոսքը հավիտյան հաստատուն է մնում, և այդ պատգամը պետք է դրվեր խոտի վրա փչող քամու համատեքստում։ Երբ Մխիթարիչը ուղարկվում է այն հարյուր քառասունչորս հազարին, որոնք հիասթափվել էին իսլամի վերաբերյալ չկատարված կանխասացությունից, և որոնք այնուհետև գիտակցում են, որ գտնվում են տասը կույսերի առակի հապաղման ժամանակում, այնժամ Մխիթարիչը նրանց հայտնում է, որ այն պատգամը, որը նրանք պետք է ներկայացնեն, Աստվածաշնչյան մարգարեության մեջ իսլամի դերի մասին պատգամն է։ Մխիթարիչի գալուստը, հապաղման ժամանակի պատմության մեջ, պատճառ է դառնում, որ նրանք կանգնեն։
And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.
Եվ նա ասաց ինձ. «Մարդո՛ւ որդի, կանգնի՛ր քո ոտքերի վրա, և Ես կխոսեմ քեզ հետ»։ Եվ երբ նա խոսեց ինձ հետ, հոգին մտավ իմ մեջ և ինձ կանգնեցրեց իմ ոտքերի վրա, և ես լսեցի նրան, որ խոսում էր ինձ հետ։ Եզեկիել 2:1, 2.
They stand when they are resurrected.
Նրանք կանգնում են, երբ հարություն են առնում։
And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.
Եվ ժողովուրդներից, ցեղերից, լեզուներից և ազգերից եղողները երեք օր և կես պիտի տեսնեն նրանց դիակները և թույլ չտան, որ նրանց դիակները գերեզմանների մեջ դրվեն։ Եվ երկրի վրա բնակվողները պիտի ուրախանան նրանց վրա, պիտի զվարճանան և ընծաներ պիտի ուղարկեն միմյանց, որովհետև այս երկու մարգարեները տանջում էին երկրի վրա բնակվողներին։ Եվ երեք օր ու կեսից հետո Աստծուց կյանքի հոգին մտավ նրանց մեջ, և նրանք կանգնեցին իրենց ոտքերի վրա, և մեծ ահ ընկավ նրանց տեսնողների վրա։ Հայտնություն 11:9–11.
The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.
Կանգնելու երկու փուլերը, ապա որպես դրոշակ բարձրացվելը, ներկայացված են նաև Եզեկիելի երեսունյոթերորդ գլխում։ Եզեկիելի առաջին քայլը միավորում է մեռած, չորացած ոսկորների մարմնի մասերը, որոնք հիասթափության հովտում են։ Եզեկիելի երկրորդ քայլը չորս քամիների պատգամն է, որը կնքման պատգամն է, որը Իսլամի պատգամն է։
And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.
Եվ նա ասաց ինձ. «Մարդո՛ւ որդի, այս ոսկորները կարո՞ղ են ապրել»։ Եվ ես պատասխանեցի. «Տե՛ր Աստված, դո՛ւ գիտես»։ Նա կրկին ասաց ինձ. «Մարգարեացիր այս ոսկորների վրա և ասա նրանց. Ո՛վ չոր ոսկորներ, լսեցե՛ք Տիրոջ խոսքը։ Այսպես է ասում Տեր Աստվածը այս ոսկորներին. Ահա, Ես շունչ պիտի մտցնեմ ձեր մեջ, և դուք պիտի ապրեք։ Եվ Ես ջղեր պիտի դնեմ ձեզ վրա, մարմին պիտի աճեցնեմ ձեզ վրա, և մաշկով պիտի ծածկեմ ձեզ, ու շունչ պիտի դնեմ ձեր մեջ, և դուք պիտի ապրեք. և պիտի գիտենաք, որ Ես եմ Տերը»։ Եվ ես մարգարեացա, ինչպես ինձ պատվիրվել էր. և մինչ ես մարգարեանում էի, աղմուկ եղավ, և ահա՝ շարժում, և ոսկորները միմյանց միացան՝ յուրաքանչյուր ոսկոր իր ոսկորին։ Եվ երբ նայեցի, ահա՝ ջղերն ու մարմինը բարձրացան նրանց վրա, և մաշկը ծածկեց նրանց վերևից. բայց նրանց մեջ շունչ չկար։ Ապա նա ասաց ինձ. «Մարգարեացիր հողմին, մարգարեացի՛ր, մարդո՛ւ որդի, և ասա հողմին. Այսպես է ասում Տեր Աստվածը. Եկ չորս հողմերից, ո՛վ շունչ, և փչիր այս սպանվածների վրա, որպեսզի ապրեն»։ Եվ ես մարգարեացա, ինչպես նա պատվիրել էր ինձ, և շունչը մտավ նրանց մեջ, և նրանք ապրեցին, և կանգնեցին իրենց ոտքերի վրա՝ չափազանց մեծ զորք։ Եզեկիել 37:3–10.
In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.
Եսայիայի այն հատվածում, որը ներկայումս դիտարկում ենք, երբ Մխիթարիչը գալիս է, նրանք կանգնում են իրենց ոտքերի վրա, ապա բարձրացվում են մի բարձր լեռան վրա՝ որպես դրոշ, և հռչակում են «բարի լուրը», որը վերջին անձրևն է՝ երրորդ հրեշտակի պատգամը։
O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.
Ո՛վ Սիոն, բարի լուր բերող, ելի՛ր բարձր լեռը. ո՛վ Երուսաղեմ, բարի լուր բերող, զորությա՛մբ բարձրացրու քո ձայնը. բարձրացրո՛ւ, մի՛ վախեցիր. ասա՛ Հուդայի քաղաքներին. «Ահա ձեր Աստվածը»։ Ահա Տեր Աստվածը պիտի գա զորավոր ձեռքով, և նրա բազուկը պիտի իշխի նրա համար. ահա նրա վարձատրությունն իր հետ է, և իր գործը՝ իր առջև։ Նա պիտի արածեցնի իր հոտը հովվի պես. իր բազկով պիտի ժողովի գառներին, պիտի տանի իր գոգում, և մեղմորեն պիտի առաջնորդի կաթնակեր ունեցողներին։ Ո՞վ է չափել ջրերը իր ձեռքի ափով, և երկինքը չափել թիզով, և երկրի փոշին պարունակել չափի մեջ, և սարերը կշռել կշեռքով, և բլուրները՝ նժարով։ Ո՞վ է ուղղորդել Տիրոջ Հոգին, կամ ո՞վ, լինելով նրա խորհրդականը, ուսուցանել է նրան։ Ո՞ւմ հետ նա խորհուրդ արեց, և ո՞վ խրատեց նրան, և սովորեցրեց նրան դատաստանի ճանապարհը, և ուսուցանեց նրան գիտություն, և ցույց տվեց նրան հանճարի ուղին։ Ահա ազգերը դույլից ընկած մի կաթիլի պես են, և համարվում են կշեռքի մանր փոշու չափ. ահա նա կղզիները վերցնում է որպես մի չնչին բան։ Եվ Լիբանանը բավական չէ վառելու համար, ոչ էլ նրա անասունները՝ ողջակեզի համար բավարար։ Բոլոր ազգերը նրա առաջ ոչինչ են. և նրա կողմից համարվում են նվազ, քան ոչինչ, և ունայնություն։ Եսայիա 40:9–17.
Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.
Նրանք, որ դուրս են եկել իրենց գերեզմաններից, բարձրացվում են որպես դրոշ, կամ, ինչպես Եսայիան է նույնացնում, նրանք տարվում են «բարձր լեռան» վրա։ Բարձր լեռը դրոշն է, և այն ներկայացնում է նրանց, ովքեր սպասում էին Տիրոջը՝ հապաղման ժամանակաշրջանում, որը սկսվում է 2020 թվականի հուլիսի 18-ի առաջին հիասթափությամբ։
One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.
Մեկ հազար մարդ պիտի փախչի մեկի սաստից, և հինգի սաստից դուք պիտի փախչեք, մինչև որ մնաք ինչպես դրոշակի ձող լեռան գագաթին և ինչպես նշան բլրի վրա։ Եվ դրա համար Տերը պիտի սպասի, որպեսզի ձեզ ողորմի, և դրա համար Նա պիտի բարձրանա, որպեսզի ձեզ գթա, որովհետև Տերը դատաստանի Աստված է. երանելի են բոլոր նրանք, որ Նրան են սպասում։ Եսայիա 30:17, 18.
In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.
Հայտնություն տասնմեկում դրոշը վերցվում է երկինք։
And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.
Եվ նրանք լսեցին երկնքից մի մեծ ձայն, որ ասում էր նրանց. «Վեր ելեք այստեղ»։ Եվ նրանք ամպի մեջ երկինք բարձրացան, և նրանց թշնամիները տեսան նրանց։ Եվ նույն ժամին մեծ երկրաշարժ եղավ, և քաղաքի տասներորդ մասը ընկավ, և երկրաշարժից մարդկանցից յոթ հազար սպանվեց. իսկ մնացորդը սարսափահար եղավ և փառք տվեց երկնքի Աստծուն։ Հայտնություն 11:12, 13.
Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.
Հայտնություն 11-ը ցույց է տալիս, որ երկու վկաները բարձրացվում են երկինք՝ հենց նույն ժամին, երբ տեղի է ունենում երկրաշարժը։ Այն երկրաշարժը, որ անցյալի պատմության մեջ իր կատարումն ունեցավ Ֆրանսիական հեղափոխությամբ, նախատիպում է Միացյալ Նահանգների տապալումը Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Ուստի դրոշը բարձրացվում է Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, և ապա դրոշը ամբողջ աշխարհին հռչակում է «ավետիսը»։
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Ով աշխարհի բոլոր բնակիչներդ և երկրի վրա բնակվողներդ, տեսե՛ք, երբ նա լեռների վրա դրոշ է բարձրացնում, և երբ փող է հնչեցնում, լսե՛ք։ Եսայիա 18:3.
The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.
Դրոշակը կներկայացնի «ավետիսը», երբ հնչեցվի «փողը»։ Հայտնության վերջին փողի պատգամը յոթերորդ փողն է, որը երրորդ վայն է, որը Իսլամն է։ Եսայիան, Հովհաննեսը և Եզեկիելը բոլորը խոսում են վերջին օրերի մասին, և նրանք երբեք չեն հակասում միմյանց։
The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.
Աստծու կնիքը դրվում է Աստծու ժողովրդի վրա կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..
«Մեզնից ոչ մեկը երբեք չի ընդունի Աստծո կնիքը, քանի դեռ մեր բնավորությունների վրա կա թեկուզ մեկ բիծ կամ արատ։ Մեզ է թողնված ուղղել մեր բնավորությունների թերությունները, մաքրել հոգու տաճարը ամեն տեսակ պղծությունից։ Այն ժամանակ վերջին անձրևը կթափվի մեզ վրա, ինչպես վաղ անձրևը թափվեց աշակերտների վրա՝ Պենտեկոստեի օրը....»
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.
«Ի՞նչ եք անում, եղբայրնե՛ր, պատրաստության այս մեծ գործում։ Նրանք, ովքեր միավորվում են աշխարհի հետ, ընդունում են աշխարհիկ կաղապարը և պատրաստվում են գազանի նշանին։ Իսկ նրանք, ովքեր անվստահ են իրենց անձի հանդեպ, ովքեր խոնարհեցնում են իրենց Աստծո առաջ և ճշմարտությանը հնազանդվելով մաքրում են իրենց հոգիները, սրանք ընդունում են երկնային կաղապարը և պատրաստվում են Աստծո կնիքին իրենց ճակատների վրա։ Երբ հրամանագիրը հրապարակվի և դրոշմը դրվի, նրանց բնավորությունը հավիտենության համար կմնա մաքուր և անարատ»։ Վկայություններ, հատոր 5, 214–216։
Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.
Թեև հրամանագիրը ուժի մեջ է դրվում կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, նրանք, ովքեր ստանում են կնիքը, պետք է կնիքի համար պատրաստված բնավորություն ունենան դեռևս կիրակնօրյա օրենքից առաջ, որովհետև կիրակնօրյա օրենքը այն ճգնաժամն է, դեպի որ ուղղված են Աստծո Խոսքում եղած բոլոր ճգնաժամերը։ Այն տասը կույսերի առակում կեսգիշերին հնչած «ճգնաժամն», կամ «աղաղակն» է։
“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.
«Բնավորությունը բացահայտվում է ճգնաժամի միջոցով։ Երբ կեսգիշերին հնչած լրջախոհ ձայնը հռչակեց. «Ահա՛, փեսան գալիս է. ելե՛ք նրան ընդառաջ», ննջող կույսերը արթնացան իրենց քնից, և երևաց, թե ովքեր էին պատրաստվել այդ իրադարձությանը։ Երկու կողմերն էլ անակնկալի եկան, սակայն մեկը պատրաստ էր արտակարգ պահին, իսկ մյուսը գտնվեց առանց պատրաստության։ Բնավորությունը բացահայտվում է հանգամանքների միջոցով։ Արտակարգ դեպքերը ի հայտ են բերում բնավորության իսկական մետաղը։ Հանկարծակի և չսպասված որևէ աղետ, սուգ կամ ճգնաժամ, որևէ անսպասելի հիվանդություն կամ տառապանք, մի բան, որ հոգին դեմառդեմ է կանգնեցնում մահվանը, ի հայտ կբերի բնավորության ճշմարիտ ներքին էությունը։ Կբացահայտվի՝ կա՞ արդյոք Աստծո Խոսքի խոստումների հանդեպ որևէ իրական հավատ։ Կբացահայտվի՝ արդյոք հոգին պահպանվում է շնորհով, արդյոք ճրագի հետ անոթի մեջ յո՞ւղ կա»։
“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.
«Փորձության ժամանակներ բոլորի վրա են գալիս։ Ինչպե՞ս ենք մեզ պահում Աստծո փորձության և փորձաքննության ներքո։ Մեր ճրագնե՞րն են մարում, թե՞ մենք դեռ դրանք վառ ենք պահում։ Պատրա՞ստ ենք ամեն արտակարգ իրավիճակի՝ Նրանով ունեցած մեր այն կապի շնորհիվ, որ լի է շնորհով և ճշմարտությամբ։ Հինգ իմաստուն կույսերը չէին կարող իրենց բնավորությունը փոխանցել հինգ հիմար կույսերին։ Բնավորությունը պետք է ձևավորվի մեզնից յուրաքանչյուրի կողմից՝ որպես առանձին անձի»։ Review and Herald, October 17, 1895.
The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.
Իմաստուն կույսերը յուղի կարիքն ունեին նախքան աղաղակը կհնչեր, որովհետև երբ կեսգիշերյան ճգնաժամը հասնում է, արդեն ուշ է յուղը ձեռք բերելու համար։
“There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.
«Գոյություն ունի հուսահատության, պատերազմի և արյունահեղության մի ոգի, և այդ ոգին պիտի աճի մինչև իսկ ժամանակի ամենավերջը։ Հենց որ Աստծո ժողովուրդը կնքվի իր ճակատների վրա,—դա որևէ այնպիսի կնիք կամ նշան չէ, որ կարող է երևալ, այլ ճշմարտության մեջ հաստատվել՝ թե՛ մտավոր, թե՛ հոգևոր առումով, այնպես որ նրանք չեն կարող շարժվել,—հենց որ Աստծո ժողովուրդը կնքվի և պատրաստվի ցնցմանը, այն պիտի գա։ Իրոք, այն արդեն իսկ սկսվել է. Աստծո դատաստաններն այժմ երկրի վրա են՝ մեզ նախազգուշացում տալու համար, որպեսզի իմանանք, թե ինչ է գալու»։ Manuscript Releases, հատոր 1, 249։
The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.
Աստծո կնիքը ճշմարտության մեջ հաստատվելն է՝ թե՛ մտավոր, թե՛ հոգևոր առումով։ Այդ կնիքը չի կարող տեսանելի լինել, բայց դրոշը տեսանելի կլինի, որովհետև դա միակ միջոցն է, որով աշխարհը կարող է նախազգուշացվել։ Ուստի կա մի ժամանակ, երբ կնիքը չի կարող տեսանելի լինել, և դրան հաջորդում է կիրակնօրյա օրենքը, երբ կնիքը պետք է տեսանելի լինի։
“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.
«Սուրբ Հոգու գործն է աշխարհին համոզել մեղքի, արդարության և դատաստանի մասին։ Աշխարհը կարող է զգուշացվել միայն այն ժամանակ, երբ նրանք, ովքեր հավատում են ճշմարտությանը, երևան որպես ճշմարտությամբ սրբագործվածներ, գործելով բարձր և սուրբ սկզբունքներով, և վեհ, բարձր իմաստով ցույց տալով այն սահմանագիծը, որ զատում է Աստծո պատվիրանները պահողներին նրանցից, ովքեր ոտնահարում են դրանք։ Հոգու սրբագործումը նշանավորում է այն տարբերությունը նրանց միջև, ովքեր ունեն Աստծո կնիքը, և նրանց, ովքեր պահում են կեղծ հանգստյան օր։ Երբ փորձությունը գա, հստակ կերևա, թե որն է գազանի դրոշմը։ Դա կիրակիի պահումն է։ Նրանք, ովքեր ճշմարտությունը լսելուց հետո շարունակում են այս օրը սուրբ համարել, կրում են մեղքի մարդու ստորագրությունը, որը խորհեց փոխել ժամանակներն ու օրենքները»։ Bible Training School, December 1, 1903.
The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.
Կնիքը, որ պետք է ձեռք բերվի նախքան կիրակնօրյա օրենքը, Քրիստոսի բնավորության լիակատար զարգացումն է, և այն անտեսանելի է, բացառությամբ հրեշտակների համար։ Կնիքը, որ երևում է կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, յոթներորդ օրվա շաբաթը պահողներն են, որովհետև դա Աստծու ժողովրդի կնիքն է, կամ նշանը։
Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.
Դու ևս խոսիր Իսրայելի որդիների հետ՝ ասելով. «Արդարև, Իմ շաբաթները պիտի պահեք, որովհետև դա նշան է Իմ և ձեր միջև՝ ձեր սերունդների ընթացքում, որպեսզի իմանաք, թե Ես եմ Տերը, որ սրբացնում եմ ձեզ»։ Ելք 31։13։
The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.
Հարյուր քառասունչորս հազարի կնիքադրումը սկսվեց 2020 թվականի հուլիսի 18-ին և պետք է ավարտվի կիրակնօրյա օրենքից առաջ։
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Ով աշխարհի բոլոր բնակիչներ և երկրի վրա բնակվողներ, տեսե՛ք, երբ նա լեռների վրա դրոշ բարձրացնի, և երբ փող հնչեցնի, լսե՛ք։ Եսայիա 18:3.
The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.
Այժմ ապակնքված յոթ որոտները բացահայտում են, որ հարյուր քառասունչորս հազարի պատմությունը այն գործն է, որը վերաբերում է մի պատգամի հռչակմանը, և այդ պատգամը դրված է երրորդ վայ-ի փողային նախազգուշացման համատեքստում։ Աստվածաշնչյան մարգարեության մեջ Իսլամի փողը հնչեցվում է այն դրոշով, որ բարձրացվում է գերեզմանից։
The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.
Յուրաքանչյուր բարեփոխման գծի չորս հանգրվանները, որոնք համընկնում են 1840-ից 1844 թվականների պատմության չորս հանգրվանների հետ, հաստատում են, որ յուրաքանչյուր բարեփոխման գծի չորս քայլերից յուրաքանչյուրը մշտապես կրում է նույն թեման։ Հարյուր քառասունչորս հազարի պատմության առաջին հանգրվանը, որը ներկայացված էր 1840-ից 1844 թվականներով, 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին եղած պատգամի զորացումն էր։ Այդ հանգրվանը Իսլամն էր։ Հարյուր քառասունչորս հազարի համար զուգահեռ պատմության երկրորդ հանգրվանը 2020 թվականի հուլիսի 18-ի հիասթափությունն էր։ Այդ հանգրվանը Իսլամի վերաբերյալ կանխասացություն էր, որը խաթարվել էր ժամանակի կիրառմամբ։ Երրորդ հանգրվանը, որը նշանավորում է Կեսգիշերյան աղաղակը, Իսլամի վերաբերյալ ձախողված կանխասացության ուղղումն է։ Այդ ուղղումը ներկայացնում է ժամանակի կիրառության մերժումը։ Չորրորդ հանգրվանը կիրակնօրյա օրենքն է, որտեղ բարձրացված դրոշակը հնչեցնում է յոթերորդ փողը, որը երրորդ վայն է, որը Իսլամն է։
Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.
Եսայիայի քառասուներորդ գլուխը սահմանում է հաջորդ քսանվեց գլուխների մեկնակետը։ Այդ մեկնակետը գտնվում է Հայտնության գրքի տասնմեկերորդ գլխում, երբ այն երկու մարգարեները, որոնք տանջում էին մարդկանց, կրկին կյանքի են բերվում։ Մխիթարիչը հարություն է տալիս նրանց և կանգնեցնում կանգնած վիճակի մեջ, և ապա նրանք վեր են բարձրացվում դեպի երկինք։ Եսային նույնացնում է Եղիա պատգամաբերին որպես անապատում աղաղակողի ձայնը։ Այնուհետև այդ պատգամաբերը հարցնում է, թե ինչ պիտի լինի իր պատգամը, և նրան ասվում է մարգարեական խորհրդանիշով, որ իսլամի պատգամը փողի նախազգուշացում է, որը հռչակում է դրոշակը։ Սակայն վերջին օրերում իսլամը որպես նախազգուշացման փող ներկայացնելու միակ միջոցը անցյալի իսլամը նույնացնելն է։ Իսլամի սկիզբը, ինչպես այն ընկալվում էր միլլերականների կողմից, և ինչպես պատկերավոր ներկայացված է Ամբակումի երկու սրբազան քարտեզների վրա, պետք է գործադրվի՝ երրորդ վայի իսլամը նույնացնելու համար։
I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.
Ես Հոգու մեջ էի Տիրոջ օրը, և իմ հետևից լսեցի մի բարձր ձայն, ինչպես փողի ձայն։ Հայտնություն 1:10.
John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.
Յովհաննէսը Յայտնութեան մէջ իր ետեւից փողի ձայն լսեց, եւ Յովհաննէսը ներկայացնում է այն հարիւր քառասունչորս հազարը, որոնք անցեալից եկող ձայն են լսում։ Յովհաննէսի ետեւի ձայնը, այսինքն՝ անցեալից եկող փողի հնչիւնը ներկայացնող ձայնը, պիոներական այն հասկացողութիւնն է, թէ փողերը Աստծու դատաստաններն էին կիրակնօրեայ երկրպագութեան դէմ։ Առաջին չորս փողերը բերուեցին հեթանոսական Հռոմի դէմ՝ ի պատասխան 321 թուականին Կոստանդինի կողմից ընդունուած առաջին կիրակնօրեայ օրէնքի։ Հինգերորդ եւ վեցերորդ փողերը, որոնք առաջին եւ երկրորդ վէրքերն են, ներկայացնում են Աստծու դատաստանները պապական Հռոմի դէմ այն բանից յետոյ, երբ նա եւս 538 թուականին Օռլէանի ժողովում ընդունեց կիրակնօրեայ օրէնք։ Իսլամի երրորդ վէրքը գալիս է, երբ կիրակնօրեայ օրէնքն ընդունւում է Միացեալ Նահանգներում։ Այդժամ դրօշը բարձրացւում է եւ բացայայտում է Իսլամի մարգարէական դերը՝ հիմնուած Իսլամի սկզբնական դերի վրայ։
The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”
Դրոշակի կողմից հռչակված լուրը կարող է հաստատվել միայն այն ժամանակ, երբ այդ լուրը տեղադրվում է Ալֆայի և Օմեգայի համատեքստում։ Եսայու գրքի քառասուներորդ գլխի այս ներածությունից հետո Աստծու՝ որպես Ալֆա և Օմեգա, աստվածաշնչյան ամենահզոր և ամենաուղղակի ներկայացումը շարադրվում է մի քանի հաջորդական գլուխների ընթացքում։ Այդ գլուխները Եսայու ներկայացումն են Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության, որ «Աստուած տուաւ անոր», Հիսուսին, «ցոյց տալու իր ծառաներուն այն բաները, որ շուտով պէտք է կատարուին. եւ զայն ուղարկելով՝ նշաններով յայտնեց իր հրեշտակի միջոցով իր ծառային՝ Յովհաննէսին», որը այն գրեց «մի գրքի մէջ եւ» ուղարկեց «եօթ եկեղեցիներուն»։
We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.
Եսայիայի հետևյալ գլուխները կքննարկենք հաջորդ հոդվածում։
Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.
Երանելի է նա, ով կարդում է, և նրանք, որ լսում են այս մարգարեության խոսքերը և պահում են այնտեղ գրվածները, որովհետև ժամանակը մոտ է։ Հայտնություն 1:3.