Daniel pasal loro nglambangaké malaékat kapindho saka Wahyu patbelas. Mulané, iku nglambangaké ujian kapindho saka telung ujian, sing kagambaraké minangka ujian babagan panganan, banjur diterusaké déning ujian panglihatan, lan dipungkasi kanthi ujian lakmus. Katelu ujian mau, sing uga dadi tenger-tenger dalan profètis, ana ing pawarta malaékat kapisan saka Wahyu patbelas. Kaya déné malaékat kapisan saka Wahyu patbelas, Daniel pasal siji uga ngemu saben telung ujian mau.
Pangujian kapindho, utawa pekabaran malaékat kapindho, diwiwiti ing pungkasaning pangujian kapisan. Bab kapindho ngetutaké bab kapisan. Pungkasaning pangujian kapindho miwiti pangujian kaping telu kanthi sambung-rangkep tanpa pedhot. Mangsa wektu kang diwakili déning pangujian kapindho dipralambangaké déning pitung puluh taun panawané Dhaniel, kang diwiwiti nalika penaklukan Yoyakim lan dipungkasi ing dhawuhé Koresh. Nalika pungkasaning pitung puluh taun iku wus nyedhaki, Dhaniel mangertèni lumantar Sabda kenabiané Allah yèn pungkasané wus arep dumugi.
Ing taun kapisaning Darèyus, putrané Ahasweros, saka turuné wong Média, kang kaangkat dadi ratu nguwasani karajané wong Kasdim; ing taun kapisaning pamaréntahané aku, Dhanièl, mangertèni lumantar kitab-kitab cacahing taun, bab kang tumrapé Yeremia nabi wus ana pangandikané Pangeran, yèn Panjenengané badhé nggenepi pitung puluh taun tumrap karusakané Yérusalèm. Daniel 9:1, 2.
Daniel nglambangaké umat Allah ing dina-dina pungkasan sing mangertèni teges simbolis saka pitung puluh taun pambuwangan, lan pangerten iku dumadi sawatara sadurungé pitung puluh taun simbolis mau rampung. Umat Allah wis kanthi trep mangertèni pambuwangan pitung puluh taun iku, nanging sing dilambangaké déning Daniel yaiku pangerten yèn pitung puluh taun mau makili mangsa kenabian wiwit 11 September 2001 nganti tekan hukum Minggu. Kanggo Daniel, taun-taun mau rampung nalika dhawuhé Koresy, kang ing dina-dina pungkasan makili hukum Minggu ing Amérika Sarékat.
Sasuwéné sadurungé hukum Minggu, umaté Allah kawangun tumrap pangerten nubuatan kang diwakili déning pitung puluh taun simbolis. Taun-taun simbolis iku wiwit saka Yoyakim, kang makili tanggal 11 September 2001, nalika, kanthi rawuhé Islam saka Bilai katelu, malaékat kang gagah prakosa saka Wahyu wolulas tumurun lan ngumumaké rubuhé Babil. Rubuhé Babil iku makili pekabaran malaékat kapindho, lan ing tanggal 11 September 2001, wektu pangadilan kapindho diwiwiti tumrap wong-wong kang mangan kitab kang kasimpen, kang ana ing tangané malaékat mau. Wektu iku, kang diwakili déning pitung puluh taun simbolis, terus lumaku nganti tekan hukum Minggu.
Nalika wekasan saya cedhak, kaya kang dilambangaké déning Daniel ing taun kapisan pamaréntahané Darius, umaté Allah diwangunké marang ujian bab reca kéwan iku. Sadurungé wong-wong mau wis mangertèni sawatara bebener kang ana gandhèngané karo ujian bab reca kéwan iku, nanging pérangan kang banjur padha mangertèni pas sadurungé pungkasaning mangsa profètis malaékat kapindho, wis kasimpen ana ing pepeteng. Nalika Daniel nyinau Sabdaning Allah kang profètis, banjur dadi sumurup marang wigatiné pitung puluh taun iku, dhèwèké katuntun marang pandonga, kaya dhèwèké uga tau katuntun marang pandonga nalika dadi sumurup ancaman urip-utawa-pati saka Nebukadnésar ngenani reca-impené. Ing Daniel bab sanga, kaya ing Daniel bab loro, nalika Daniel ndedonga, dhèwèké nampa pepadhang profètis.
Inggih, nalika aku isih ngucap ing pandonga, dumadakan wong lanang Gabriel, kang wus dakdeleng ana ing wahyu ing wiwitan, nalika mabur kanthi rikat, nyandhak aku kira-kira ing wektu saos kurban sonten. Lan dheweke maringi katrangan marang aku, sarta ngandika karo aku, pangandikane, He Daniel, saiki aku metu teka kanggo maringi kowe kaprigelan lan pangerten. Daniel 9:21, 22.
“Kaprigelan lan pangerten” sing diparingake marang Daniel nalika dheweke ndedonga selaras karo pandongané ing bab loro.
Banjur Dhanièl tindak menyang omahé, lan mratélakaké prakara iku marang Hananya, Misaèl, lan Azarya, para mitrané, supaya padha nyuwun sih-kamirahan saka Gusti Allahing swarga bab prekara kang rahasia iki; supaya Dhanièl lan para kancané aja nganti nemu tiwas bebarengan karo para wong wicaksana liyane ing Babil. Banjur rahasia iku kawedhar marang Dhanièl lumantar wahyu ing wengi. Banjur Dhanièl ngluhuraké Gusti Allahing swarga. Dhanièl 2:17–19.
Sakgaris ngetutaké sakgaris, loro pandongané Daniel iku pandonga kang padha. Kekaroné kaparingaké sajroning sajarah kang kanthi pralambang makili ujian visualé malaékat kapindho, kang kalakon ing antarané 11 September 2001 lan undhang-undhang Minggu kang enggal bakal rawuh. Kanthi ancaman pati Nebukadnésar kang wis ngancam, lan kawruh kenabian ngenani pitung puluh tauné Yérémia uga sumpah pitung kapingé Musa, Daniel ndedonga pandonga Imamat rong puluh enem, nalika nyuwun supaya Allah kersa maringi pratélan marang dhèwèké ngenani rahasia kenabian pungkasan saka ramalan Kitab Suci. Rahasia iku kang diidentifikasi déning Yokanan minangka Wahyu Yesus Kristus.
Ing bab sanga, Daniel mapan ana ing transisi antarané rong karajan. Babil lagi waé ambruk marang wong Média lan Persia, amarga iku taun kapisané Darius, mula nempataké umaté Allah ing dina-dina pungkasan ing titik transisi kang ditandhani ing gerakané malaékat kapisan lan uga gerakané malaékat katelu.
Gerakan Millerit Filadelfia ngalami transisi menyang Laodikia ing taun 1856, lan gerakan Laodikia saka Future for America ngalami transisi menyang gerakan Filadelfia ing pungkasaning telu setengah dina nalika mati ana ing dalan miturut Wahyu pasal sewelas. Ujian sing gagal dilampahi déning gerakan Filadelfia saka para Millerit wiwit taun 1856 nganti 1863, ana gandhèng cenengé karo doktrin “pitu kaping.”
Pacoban tumrap gerakan Laodikia Future for America ana gegayutane karo kabutuhan kanggo ngakoni kahanane kang kabuyar, banjur lumebu ing pandonga lan pengalaman Imamat kaping rong puluh enem. Daniel ana ing mangsa transisi antaraning karajan Babil lan karajan Medo-Persia, lan pas sadurunge pungkasaning mangsa pitung puluh taun kang ditandhani déning dhawuhé Koresy. Pitung puluh taun iku dadi konteks tumrap pandongané Daniel, lan pitung puluh taun iku nggambarake “pitung kaping” kagungané Musa. Kaloroné pandongané Daniel padha selaras karo mangsa transisi kang ditandhani déning “pitung kaping” ing gerakané malaékat kapisan, lan uga ing gerakané malaékat katelu.
“Rahasia” kang kaandharaké marang Daniel iku yaiku wahyu ngenani reca Nebukadnésar. “Rahasia” saka reca Nebukadnésar ing jaman pungkasan yaiku manawa reca iku makili wolung karajan, dudu papat. Ing artikel-artikel sadurungé kang ana ing kategori, “The Eighth is of the Seven”, kayektèn iki wis kaaturaké. Ing sajroning rahasia iku ana wahyu ngenani titik transisi nalika kang kaping wolu rawuh, yaiku kang asalé saka kang pitu. “Rahasia” saka reca Nebukadnésar iku minangka panyantosan tumrap wunguné sungu Protestanisme sejati lan sungu Republikanisme. Kaloroné wunguné mau nandhakaké manawa saben sungu iku minangka kang kaping wolu, nanging asalé saka kang pitu; lan transisi saka kang kaping nem tumuju marang kang kaping wolu saka kaloroné sungu iku dumadi ing konteks profetik sawijining ujian kang gegandhèngan karo “pitu wektu” Musa. Transisi iku dumadi kaya kang diwakili déning Daniel, pas sadurungé dhawuhé Koresy, kang makili dhawuh undhang-undhang Minggu ing Amérika Sarékat. Banjur nalika undhang-undhang Minggu, kanthi gerakan-gerakan kang rikat, tatuné pati saka kapapaan mari nalika kapapaan dadi sirah kang kaping wolu kang asalé saka kang pitu, sarana kapapaan iku uga lumaku ngliwati sawijining transisi profetik, kaya kang diwakili déning reca Nebukadnésar ing Daniel pasal loro.
Mulané Daniel sowan marang Ariokh, sing wus katetepaké déning ratu supaya numpes para wong wicaksana ing Babil; banjur Daniel marani dheweke lan matur mangkéné: Aja numpes para wong wicaksana ing Babil; antarna aku mlebu ing ngarsané ratu, lan aku bakal medharaké tegesé marang ratu. Banjur Ariokh enggal nggawa Daniel mlebu ing ngarsané ratu, lan matur marang dheweke mangkéné: Kawula sampun manggihaké satunggal tiyang saking para tawanan Yéhuda, ingkang badhé mratélakaken tegesipun dhateng ratu. Sang ratu mangsuli lan ngandika marang Daniel, kang jenengé Beltsazar: Apa kowé bisa mratélakaké marang Aku impen kang wus Dakdeleng, lan tegesé uga? Daniel 2:24–26.
Sawisé Daniel kaparingi pepadhanging prakara kang kasingid, loro jenengé kasebut bebarengan, minangka pratandha yèn panjenengané makili umat prajanjian, kang ing dina-dina wekasan lagi waé ngalami transisi menyang gerakan Filadelfia saka satus patang puluh papat ewu. Panjenengané mujudaké watak abdining Allah kanthi nyuwun supaya aja ana wong siji waé dipatèni marga saka ora bisa mangertèni “prakara kang kasingid” iku. Wataké dipadhakaké kanthi benten karo Arioch, abdi Nebukadnésar, kang ngupaya olèh pangalembana saka raja amarga wis nemokaké Daniel. Sabanjuré Daniel mratélakaké bedané antarane pawujudan kenabian kang sejati lan pawujudan para wong wicaksana Babel, nalika panjenengané mangsuli pitakoné Nebukadnésar nganggo pitakon, lan banjur, béda karo Arioch, ora nggunakaké pangertené tumrap “prakara kang kasingid” iku kanggo ngunggulaké awaké dhéwé, nanging malah ngluhuraké Allahé swarga.
Dhaniel mangsuli ana ing ngarsané Sang Prabu lan ngandika, “Prakara rahasia kang dipunpitakakén déning Sang Prabu punika boten saged dipunwedharakén dhateng Sang Prabu déning para wong wicaksana, para juru nujum, para ahli sihir, utawi para juru tenung; nanging wonten Allah ing swarga ingkang mbikak prakara-prakara rahasia, lan Panjenenganipun maringi kawruh dhateng Prabu Nebukadnésar bab punapa ingkang badhé kalampahan ing wekdal wekasaning jaman. Punika impen panjenengan, lan wahyu-wahyu ing salebeting pikiran panjenengan nalika wonten ing paturon.” Dhaniel 2:27, 28.
Dhanièl miwiti panyawisane ngenani “rahasia” iku kanthi netepake manawa iku sawijining “rahasia” kang nerangake apa kang bakal kalakon ing dina-dina wekasan. Rahasia sajarah kang kasingidaken babagan pitu gludhug iku netepake apa kang bakal kalakon ing dina-dina wekasan. Recaning Nebukadnésar iku sawijining unsur saka rahasia dina wekasan kang dibikak pas sadurunge mangsa sih-rahmat katutup. Iku kaparingake pas sadurunge mangsa sih-rahmat katutup, ing wektu transisi nalika loro sungu saka kéwan bumi mau dadi sing kaping wolu, kang asalé saka pitu iku, kaya dene dipratelakake déning Dhanièl ing taun kapisané Darius.
Déné kowé, dhuh ratu, sajroning paturonmu pikiranmu munggah ana ing atimu bab apa kang bakal kalakon ing tembé; lan Panjenengané kang miyak prakara-prakara kang kasamun wis nduduhaké marang kowé apa kang bakal kalakon. Nanging déné aku, wewadi iki dudu kawedharaké marang aku awit saka kawicaksanan apa waé kang ana ing aku ngungkuli sakèhé wong urip, nanging supaya tegesé iki bisa kaandharaké marang sang nata, lan supaya kowé sumurup marang pikiraning atimu. Daniel 2:29, 30.
Dhaniel netepake kayekten kanthi paseksi kapindho tumrap kasunyatan manawa impèné Nebukadnésar iku ngemu prakara bab dina-dina wekasan, nalika piyambakipun ngandika, “Panjenengane kang mbabar prakara-prakara kang kasamar ndadosaken sumêrêp dhateng panjenengan punapa ingkang badhé kalampahan,” “ing tembé.” Lajeng Dhaniel njlentrehake manawa prakara kang kasamar punika boten kaparingake tumrap piyambakipun, utawi awit piyambakipun gadhah kawicaksanan ingkang ngungkuli manungsa sanès, nanging bilih “prakara kang kasamar” punika kaparingake dhateng Nebukadnésar “kagem para ingkang badhé ndadosaken sumêrêp bab tegesipun.” “Prakara kang kasamar” punika kaparingake kagem para tiyang ingkang badhé ngaturaken “teges” saking impèn punika dhateng ratu rohani Babil ing dina-dina wekasan. Prakara kang kasamar punika kanthi mirunggan kaparingake tumrap satus patang puluh papat ewu, amargi “prakara kang kasamar” punika kagem para tiyang ing dina-dina wekasan ingkang martosaken rubuhipun Babil ingkang pungkasan. Lajeng Dhaniel mbabar impèn-gambar ingkang sampun kasimpen wonten ing pepeteng, lan ingkang ngasilake pangadilan urip-utawa-pati.
Paduka, dhuh ratu, sampun ningali, lan lah ana sawijining reca ageng. Reca ageng punika, kang padhangé pinunjul, ngadeg ana ing ngarsa Paduka; lan wujudipun nggegirisi. Endhasing reca punika saka emas murni, dhadhanipun lan lengen-lengenipun saka salaka, wetengipun lan pupunipun saka tembaga, Sikilipun saka wesi, sampéyanipun sapérangan saka wesi lan sapérangan saka lempung. Paduka sampun nyawang nganti ana sawijining watu katutug metu tanpa tangan, kang nggebug reca punika ing sampéyanipun kang saka wesi lan lempung, lan ngremuk dadi pecahan. Banjur wesi, lempung, tembaga, salaka, lan emas, remuk dadi pecahan bebarengan, lan dadi kaya mrambut ing lanté pangirikan mangsa panas; lan kabur kabawa angin, nganti ora ketemu papan tumrap iku kabèh; lan watu kang nggebug reca punika dadi gunung ageng, lan ngebaki saklumahing bumi. Punika impènipun; lan kawula badhé nyariosaken tegesipun ana ing ngarsa ratu. Daniel 2:31–36.
Impenipun Nebukadnésar ngenali karajan-karajan ing ramalan Kitab Suci wiwit saka jamané nganti tekan dina-dina wekasan, nalika wong satus patang puluh papat èwu, kang dipralambangaké déning Daniel nalika piyambakipun sowan marang Nebukadnésar, lan déning watu kang kapacak tanpa tangan, ngrusak karajan-karajan kadonyan kang dipralambangaké ing reca iku, kang banjur dados gunung kang ngebaki saindenging bumi. Impen iku nyariosaken bab dina-dina pungkasan, ing titik transisi kenabian nalika wong satus patang puluh papat èwu nampi pambabar rahasia kenabian kang pungkasan marang wong-wong mau.
Minangka panji saka sungu Protestan sejati, banjur padha nggawa piwelinging malaékat katelu marang donya sing lagi sakarat. Piweling iku saya ngrembaka dadi panguwuh sora nalika ana angger-angger Minggu ing Amérika Sarékat, nalika tandha kéwan galak dileksanakaké kanthi paksaan. Sadurungé dhawuh iku metu, wong-wong sing diwakili déning Daniel ing dina-dina wekasan kudu diadhepaké karo ujian gambaré kéwan galak. Ujian iku sawijining ujian visual, lan nuntut supaya obahe prakara-prakara sing ngasilaké dhawuh angger-angger Minggu iku katon déning wong-wong sing diwakili déning Daniel. Wong-wong mau diuji kanggo mangertèni apa padha wis milih metodologi ilahi sing ngidini wong-wong mau ndeleng ujian gambar sing kasimpen ana ing pepeteng. Ujiané nyakup andhap-asor pribadi lan pangakon dosa. Uga nyakup pangakèn yèn Daniel diparingi pangerten lumantar impen lan wahyu; awit manawa padha nampik ngrungokaké swarané Daniel sing sesambat ana ing ara-ara samun, iku padha karo wong-wong sing ing jamané Kristus nampik piwelingé Yohanes Pembaptis.
Sister White maringi kawruh marang kita manawa kitab Daniel lan Wahyu iku padha nglengkapi siji lan sijiné, lan tembung “complement” kang dipigunakaké déning panjenengané tegesé nggawa marang kasampurnan. Ing pungkasaning Juli 2023, Singa saka taler Yehuda wiwit mbikak segel-segeling Wahyu Yesus Kristus kaya kang wus Panjenengané janjèkaké bakal katindakaké sadurungé mangsa kasempatan sih-rahmat katutup. Kanthi mengkono, Panjenengané netepaké kayektèn-kayektèn Alkitab kang sadurungé wis dimangertèni kanthi bener, nanging saiki kudu dimangertèni ana ing tatananing dina-dina pungkasan.
Salah satunggaling bebener punika inggih kalih seksi wonten ing Wahyu pasal sewelas. Liyane malih inggih punika sajarah ingkang dados penggenapan sampurna saking “pitu gludhug” ing Wahyu pasal sedasa. Panjenenganipun sampun ngedalaken bebener-bebener saking garis-garis reformasi suci ingkang ngandika bab kuciwa tanggal 18 Juli 2020. Panjenenganipun sampun migunakaken sekawan tenger ingkang wonten ing saben garis reformasi suci, ingkang nggambaraken sajarah pengwasaing pesen kapisan dumugi pangadilan, kanthi cara ingkang dumugi sakpunika dereng nate dipunmangertosi. Daniel pasal kalih ndadosaken kathah saking konsep-konsep punika dumugi kasampurnan, sanadyan bebener-bebener ingkang jero punika kasimpen wonten ing pepeteng tumrap para ingkang nampik nedha metodologi ingkang dipuntegesi minangka Alpha lan Omega.
Minangka panutuping panaliten iki babagan Daniel pasal loro, kita badhé ngringkes lan nyambungaké sawetara bebener lan pratandha dalan sing disampurnakaké déning Daniel pasal loro. Kanthi mangkono, kita nedahaké yèn rahasia sing kaparingaké marang Daniel ana ing wahyu wengi iku makili bebener-bebener mau.
Kita badhé nyarèkakên ringkesan lan dudutanipun wonten ing artikel salajengipun.
“Gusti kagungan sarana-sarana kang wus katetepake kanggo nemoni manungsa ana ing kaluputan lan kasasarane. Para utusane diutus kanggo nggawa paseksen kang cetha lan blaka supaya nggugah wong-wong mau saka kahanan ngantuke rohani lan mbukak tembung-tembung panguripan kang aji, yaiku Kitab Suci, marang pangertené. Wong-wong iki ora mung dadi juru-khotbah waé, nanging para pelayan, para nggawa pepadhang, para pengawal kang setya, kang bakal weruh bebaya kang ngancam lan ngélingaké umat. Wong-wong mau kudu mèmper Kristus ing semangaté kang temen, ing kawicaksanané kang kebak tetimbangan, ing upayané pribadi—cekaké, ing sakèhé palayanané. Wong-wong mau kudu nduwèni sesambungan kang urip karo Gusti Allah, lan kudu dadi mangkono raketé anggoné wanuh karo pamedhar wangsit sarta piwulang-piwulang praktis saka Prajanjian Lawas lan Prajanjian Anyar, satemah bisa ngedohaké saka pethining bandha pangandikané Gusti Allah prakara-prakara kang anyar lan kang lawas.” Testimonies, volume 5, 251.