The religion of woke-ism (Sodom) and the politics of Communism (Egypt) rose up when the richest president announced his intent to run for president in 2015, and after he gave his political testimony, he was slain in 2020. The pope was slain prophetically in 1798, after he gave his satanic testimony for three and a half prophetic days. Yet God’s prophetic Word identifies that the pope prevails in his war with the dragon.

Agama woke-isme (Sodom) lan politik Komunisme (Mesir) padha tangi nalika présidhèn sing paling sugih ngumumaké niyaté kanggo nyalon dadi présidhèn ing taun 2015, lan sawisé dhèwèké maringaké paseksèn politiké, dhèwèké dipatèni ing taun 2020. Paus dipatèni sacara kenabian ing taun 1798, sawisé dhèwèké maringaké paseksèn satanisé sajroning telung dina setengah kenabian. Nanging Sabdané Allah kang kenabian nerangaké yèn paus menang ing perangé nglawan naga.

Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

He anake manungsa, arahna pasuryanmu marang Firaun, ratu Mesir, lan medhara pralambang marang dheweke lan marang sakabèhé tanah Mesir: Kandhaa lan dhawuhaa mangkéné, Mangkéné pangandikané Pangéran Allah; Lah, Ingsun nglawan sira, hé Firaun, ratu Mesir, naga gedhé kang gumlethak ana ing satengahing kali-kaliné, kang ngandika, Kaliku iku kagunganku dhéwé, lan aku kang yasa iku kanggo awakku dhéwé. Yehezkiel 29:2, 3.

Egypt is the great dragon, and the atheism of Pharaoh typified the atheism of the French Revolution, and the globalism of the twenty-first century. That globalism in the confines of the earth-beast of the twenty-first century is represented by the Democratic party. Ezekiel identifies that God is against Egypt, and further on in the chapter, Ezekiel identifies that God will give Egypt to the king of the north, who, in the passage is identified as Nebuchadnezzar, and who represents the counterfeit king of the north of the last days. The counterfeit king of the north is the papacy, and God identifies through Ezekiel, that God will give Egypt to the king of the north for the service that Nebuchadnezzar had provided as the rod of His chastisement. He identifies that He will give Egypt to the pope in the period when the latter rain arrives.

Mesir iku naga gedhé, lan ateisme Firaun nggambarake ateisme Revolusi Prancis, uga globalisme abad kaping selikur. Globalisme mau, sajroning wates-wates kéwan saka bumi ing abad kaping selikur, diwakili déning Partai Demokrat. Yéheskiel netepake manawa Gusti Allah nglawan Mesir, lan salajengipun ing pasal iku, Yéheskiel netepake manawa Gusti Allah bakal masrahake Mesir marang ratu ing sisih lor, sing ing pethikan iku diidentifikasi minangka Nebukadnésar, lan sing makili ratu palsu saka sisih lor ing dina-dina wekasan. Ratu palsu saka sisih lor iku kapausan, lan Gusti Allah netepake lumantar Yéheskiel manawa Gusti Allah bakal masrahake Mesir marang ratu ing sisih lor minangka ganjaran tumrap palayanan sing wis diparingake Nebukadnésar minangka tekening piwalesing Panjenengané. Panjenengané netepake manawa Panjenengané bakal masrahake Mesir marang paus ing mangsa nalika udan pungkasan rawuh.

And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadnezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadnezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.

Lan tumindak kelakon ing taun kaping pitulikur, ing sasi kapisan, ing dina kapisaning sasi, pangandikané Pangéran rawuh marang aku, pangandikané mangkéné: Hé, anak manungsa, Nebukadnésar ratu ing Babil nyebabaké wadya-balané nglakoni pagawean gedhé nglawan Tirus; saben sirah dadi gundhul, lan saben pundhak dadi lecet; nanging dhèwèké ora olèh opah, mangkono uga wadya-balané, saka Tirus, awit saka pagawean kang wus ditindakaké nglawan kutha mau. Mulané, mangkéné pangandikané Pangéran Allah: Lah, tanah Mesir bakal Sunparingaké marang Nebukadnésar ratu ing Babil; lan dhèwèké bakal nggawa lunga wong akèh ing kono, lan njupuk jarahané, lan njupuk rampasané; lan iku bakal dadi opah tumrap wadya-balané. Aku wis maringaké tanah Mesir marang dhèwèké minangka ganjaraning pegelé kang wus ditindakaké nglawané, amarga padha makarya kanggo Aku, mangkéné pangandikané Pangéran Allah. Ing dina iku Aku bakal nuwuhaké sungu tumrap brayat Israèl, lan Aku bakal maringi kowé cangkem kang kabukak ana ing satengahé wong-wong mau; lan padha bakal sumurup yèn Aku iki Pangéran. Yèheskièl 29:17–21.

The “day” that God causes “the horn of the house of Israel to bud forth” is September 11, 2001 when the latter rain began to sprinkle. At that time the Lord raised up watchmen saying “hearken to the sound of the trumpet” of the third woe, for He identified that God would “give thee the opening of the mouth in the midst of them.” In the “midst” identifies the period of time between the sprinkling of the latter rain which began on September 11, 2001, and which concludes at the Sunday law, when the Holy Spirit is poured out without measure. In the middle (the midst) of those two waymarks, two witnesses, or two horns would give their testimony, until they were both slain in the street in 2020.

“Dina” nalika Gusti Allah ndadosaken “sungu saka brayat Israel thukul” iku yaiku 11 September 2001 nalika udan pungkasan wiwit nitis. Ing wektu iku Gusti ngedegake para juru-jaga kanthi pangandika, “rungokna swaraning kalasangka” saka bilai katelu, awit Panjenengane nedahake manawa Gusti Allah badhe “paring marang kowe bukane cangkem ana ing satengahe wong-wong mau.” Tembung “ing satengahe” nedahake mangsa wektu ing antarané nitisé udan pungkasan kang wiwit tanggal 11 September 2001, lan kang rampung nalika angger-angger dina Minggu, nalika Roh Suci kawutahake tanpa ukuran. Ing tengahé (satengahé) rong tenger dalan iku, ana loro saksi, utawa loro sungu, kang bakal maringi paseksèné, nganti kalorone dipatèni ana ing dalan gedhé ing taun 2020.

Before they were slain, they gave their testimony, and after they were slain, they were revived as the eighth, that is of the seven. They were slain by the dragon power of atheism (Egypt) and immorality (Sodom). For the service they had rendered to God, He promised to give them Egypt as their reward. When the king of the north captures the glorious land of the United States in verse forty-one of Daniel eleven, he then takes Egypt, for this is his payment for services rendered in God’s providential work.

Sadurungé padha dipatèni, wong-wong mau nyarèkaké paseksiné, lan sawisé padha dipatèni, wong-wong mau diuripaké manèh minangka kang kaping wolu, yaiku asalé saka kang pitu. Wong-wong mau dipatèni déning kakuwasan naga saka atheisme (Mesir) lan tumindak saru (Sodom). Awit saka pangibadah kang wis padha tindakaké marang Gusti Allah, Panjenengané janji arep maringi Mesir marang wong-wong mau minangka ganjarané. Nalika ratu saka sisih lor ngrebut tanah kamulyan, yaiku Amérika Sarékat, ing ayat patang puluh siji saka Daniel sewelas, banjur dhèwèké uga njupuk Mesir, awit iki dadi pambayarane kanggo pakaryan pangabdian kang wis katindakaké ing panggawéné peparinging pangrengkuh Allah.

O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.

He Asyur, iku pecuting bebenduningsun, lan teken ing tangane iku paukumaningsun. Ingsun bakal ngutus dheweke nglawan bangsa kang munafik, lan marang bangsa kang dadi sasaran bebenduningsun Ingsun bakal maringi dhawuh marang dheweke, supaya ngrampas jarahan, lan ngrebut mangsa, sarta ngidak-idak wong-wong mau kaya lendhut ing dalan-dalan. Yesaya 10:5, 6.

The Assyrian is the northern king, who represents the papacy, the counterfeit king of the north in the last days. Assyria and Babylon were used to bring judgment upon Israel, both the northern and southern kingdoms, due to their continuous rebellion.

Wong Asyur iku ratu saka lor, kang nglambangaké kapapaan, yaiku ratu lor palsu ing dina-dina wekasan. Asyur lan Babil dipigunakaké kanggo ndhatengaké paukuman marang Israèl, yaiku karajan lor lan karajan kidul, marga saka pambrontakané kang tanpa kendhat.

“‘So was Israel carried away out of their own land to Assyria,’ ‘because they obeyed not the voice of the Lord their God, but transgressed His covenant, and all that Moses the servant of the Lord commanded.’ 2 Kings 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.

“‘Mangkono Israel kabuwang saka tanahé dhéwé menyang Asyur,’ ‘amarga padha ora ngrungokaké swarané Pangéran Allahé, nanging padha nglanggar prejanjiané, lan samubarang kabèh sing dipréntahaké déning Musa, abdiné Pangéran.’ 2 Raja-raja 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.

“In the terrible judgments brought upon the ten tribes the Lord had a wise and merciful purpose. That which He could no longer do through them in the land of their fathers He would seek to accomplish by scattering them among the heathen. His plan for the salvation of all who should choose to avail themselves of pardon through the Saviour of the human race must yet be fulfilled; and in the afflictions brought upon Israel, He was preparing the way for His glory to be revealed to the nations of earth. Not all who were carried captive were impenitent. Among them were some who had remained true to God, and others who had humbled themselves before Him. Through these, ‘the sons of the living God’ (Hosea 1:10), He would bring multitudes in the Assyrian realm to a knowledge of the attributes of His character and the beneficence of His law.” Prophets and Kings, 292.

“Ing paukuman-paukuman nggegirisi kang katibakaké marang sepuluh suku iku, Pangéran kagungan sawijining maksud kang wicaksana lan kebak sih-rahmat. Apa kang ora bisa ditindakaké manèh déning Panjenengané lumantar wong-wong mau ana ing tanah leluhuré, bakal diupayakaké kanggo katindakaké lumantar nyarwakaké wong-wong mau ana ing antarané para bangsa kapir. Rancanganing Panjenengané tumrap kaslametané sakèhé wong kang milih migunakaké pangapunten lumantar Sang Juru Slametipun umat manungsa isih kudu kasampurnakaké; lan ing sajroning kasangsaran kang katibakaké marang Israel, Panjenengané lagi nyawisaké dalan supaya kamulyanipun kababar marang bangsa-bangsa ing bumi. Ora kabèh wong kang digawa menyang pambuwangan iku ora mratobat. Ana ing antarané wong-wong mau sawatara kang tetep setya marang Allah, lan uga ana liyané kang wis andhap-asor ing ngarsanipun. Lumantar wong-wong iki, ‘para putraning Allah kang gesang’ (Hosea 1:10), Panjenengané bakal ndadosaké wong akèh ana ing wewengkon Asyur mangertosi sipat-sipat watakipun lan kasaéaning angger-anggeripun.” Prophets and Kings, 292.

The Lord employed the northern kings as His tool of judgment, and the principle in the Bible that He followed towards those northern kings was that they needed to be paid for services rendered.

Pangeran migunakaké para ratu saka lor minangka piranti paukumaning Panjenengané, lan asas ing Kitab Suci sing katindakaké déning Panjenengané marang para ratu saka lor iku yaiku yèn wong-wong mau kudu dibayar kanggo pangabdining pakaryan sing wis dilakoni.

And in the same house remain, eating and drinking such things as they give: for the labourer is worthy of his hire. Go not from house to house. Luke 10:7.

Lan padha tetep ana ing omah iku, mangan lan ngombé apa sing diparingaké déning wong-wong mau; amarga wong sing nyambut gawé iku pantes nampa opahé. Aja padha pindhah saka omah siji menyang omah liyané. Lukas 10:7.

The Lord uses the papacy to punish the United States when they fill up their cup of probationary time at the soon-coming Sunday law, and His payment is that He gives Egypt to the papacy for services rendered. God’s prophetic Word is clear that Egypt is given to the papacy, and verses forty-two and three of Daniel chapter eleven, confirm this fact. The pope’s payment for services rendered is that he becomes the head that the ten kings lift up, and who rules over the worldwide image of the beast.

Pangeran migunakaké kapausan kanggo ngukum Amérika Sarékat nalika bangsa iku ngisi cawaning mangsa pancobané nganti kebak ing hukum Minggu sing bakal enggal teka, lan pambayarané yaiku manawa Panjenengané masrahaké Mesir marang kapausan minangka ganjaran tumrap palayanan sing wis ditindakaké. Pangandikané Allah ing ramalan cetha yèn Mesir dipasrahaké marang kapausan, lan ayat patang puluh loro lan telu saka Daniel bab sewelas negesaké kasunyatan iki. Pambayaran paus tumrap palayanan sing wis ditindakaké yaiku manawa dhèwèké dadi sirah sing diunggahaké déning sepuluh ratu, lan sing mréntah ing sadhuwuring gambar kéwan galak ing saindenging jagad.

Trump prevails over the dragon powers, for he is the eighth head, that is of the seven, in the time of the image of the beast in the United States. The collapse of the Democratic party, the dragon power that slew Trump in 2020 is now happening. God’s Word never fails. The “straw that breaks the camel’s back” of the Democratic party is the false prophet of Islam. The attack of October 7, 2023, placed a wedge within its base of support that can only be attributed to the role of Islam angering and distressing the nations. This will be accompanied by further attacks, producing greater division, while uniting a class of citizens of the earth beast, who recognize the foolishness of the flood of illegal immigration that has been released by the forces of the dragon. It will also produce an economic crisis, though that crisis is already here.

Trump ngungkuli kakuwasan-kakuwasan naga, amarga dhèwèké iku sirah kaping wolu, yaiku salah siji saka pitu, ing wektu patung kéwan galak ana ing Amerika Sarékat. Runtuhé partéy Demokrat, kakuwasan naga sing matèni Trump ing taun 2020, saiki lagi kalakon. Pangandikané Gusti Allah ora tau gagal. “Jerami sing mecah geger unta” tumrap partéy Demokrat iku nabi palsu saka Islam. Serangan tanggal 7 Oktober 2023 wis nancepaké pasak pamisah ana ing dhasar panyengkuyungé, sing mung bisa dianggep minangka akibat saka perané Islam sing njalari para bangsa nesu lan kacuwan. Iki bakal katut déning serangan-serangan salajengé, sing ngasilaké pamisahan sing luwih gedhé, nalika ing wektu sing padha nyawijèkaké sawenehing golongan warga saka kéwan bumi, sing ngakoni kabodhoan banjir imigrasi ilegal sing wis diluwaraké déning pasukan-pasukan naga. Iki uga bakal nuwuhaké krisis ékonomi, sanadyan krisis iku sajatiné wis ana ing kéné.

“And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

“Lan banjur panipum agung iku bakal mbujuk manungsa manawa wong-wong kang ngabekti marang Gusti Allah iku sing njalari piala-piala iki. Golongan kang wis nuwuhake bebenduné Swarga bakal nglimpakaké sakehing kasangsarané marang wong-wong kang katrimané marang pepakoné Gusti Allah dadi piweling kang tanpa kendhat tumrap para pelanggar. Bakal diumumaké manawa manungsa lagi nyinggung Gusti Allah lumantar panerak sabat dina Minggu; manawa dosa iki wis nggawa bilai-bilai kang ora bakal mandheg nganti pangreksan dina Minggu dileksanakaké kanthi kenceng; lan manawa wong-wong kang ngaturaké tuntutan pepakon kaping papat, mangkono ngrusak rasa pakurmatan marang dina Minggu, iku wong-wong kang gawe geger ing tengahing rakyat, ngalang-alangi pamulihané marang sih ilahi lan kamakmuran kadonyan. Mangkono tuduhan kang biyèn diuncalaké marang abdiné Gusti Allah bakal diambali manèh lan kanthi dhasar kang padha kuwaté: ‘Lan tumuli kelakon, nalika Akhab weruh Élia, Akhab ngandika marang dhèwèké, Apa kowé iki sing gawe geger Israèl? Lan dhèwèké mangsuli, Aku ora gawe geger Israèl; nanging kowé lan brayaté bapakmu, awit kowé wus ninggalaké pepakoné Pangéran, lan kowé wus ngetutaké para Baalim.’ 1 Para Raja 18:17, 18. Nalika bebenduné rakyat diobaraké déning tuduhan-tuduhan palsu, wong-wong mau bakal tumindak marang para utusané Gusti Allah kanthi cara kang mirip banget karo tumindaké Israèl kang murtad marang Élia.” The Great Controversy, 590.

Sabbath-keepers are going to be identified as the reason “divine favor and temporal prosperity” have been removed. In describing this period that is just ahead of us, she refers to Elijah, and his interaction with Ahab. Their mutual accusations of one another took place before Mount Carmel. Temporal prosperity and divine favor are removed by escalating judgments, before the soon-coming Sunday law. The passage just cited refers to a series of events that occur during the Sunday law testing time, but there are two testing times. The image of the beast test that occurs within the confines of the United States, thereafter is repeated in the entire world. All the events described in the passage find a prophetic fulfillment in the history leading up to the soon coming Sunday law, and in the history of the world Sunday law crisis which follows thereafter.

Para pamaos dina Sabat bakal diidentifikasi minangka alesan manawa “pangèstoké sih ilahi lan kamakmuran kadonyan” wis dicabut. Nalika njlentrehaké mangsa iki sing wis ana ing ngarepé kita, panjenengané nyebut Elia lan sesambungané karo Akhab. Tuding-menuding antarané wong loro mau dumadi ana ing ngarsané Gunung Karmel. Kamakmuran kadonyan lan sih ilahi dicabut déning paukuman-paukuman sing saya mundhak, sadurungé undhang-undhang Minggu sing bakal enggal teka. Pethikan sing nembe kasebut mau ngrujuk marang rerangkèning kedadéan sing dumadi sajroning mangsa ujian undhang-undhang Minggu, nanging ana rong mangsa ujian. Ujian patunging kéwan buas sing dumadi ana ing sajroning wates-watesing Amérika Sarékat, sawisé iku banjur kaulang ing saindhenging jagad kabèh. Kabèh kedadéan sing diterangaké ing pethikan mau nemu kasampurnaning kawujudan profetik ing sajarah sing nuntun marang undhang-undhang Minggu sing bakal enggal teka, lan ing sajarah krisis undhang-undhang Minggu donya sing banjur nyusul sawisé iku.

The first paragraph of Testimonies volume nine, which begins on page eleven, thus identifying NINE-ELEVEN, states: “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” As the narrative continues on, we find on page fourteen, “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.”

Paragraf kapisan saking Testimonies jilid sanga, ingkang kawiwitan wonten ing kaca sewelas, saéngga nandhani NINE-ELEVEN, ngandharaken mekaten: “Kita sami gesang wonten ing wekdal wekasan. Tondha-tandhaing jaman ingkang enggal kasembadan nyatakaken bilih rawuhipun Kristus sampun celak sanget. Dina-dina ingkang kita lampahi punika luhur lan wigati. Rohipun Allah sethitik mboten kendhat ananging temtu kasimpen saking bumi. Wewelak lan pengadilan sampun wiwit tumiba dhateng para ingkang ngremehaken sih-rahmatipun Allah. Bilai ing dharatan lan seganten, kawontenan masarakat ingkang boten mantep, wekering perang, punika pratandha ingkang nggegirisi. Punika ngramalaken prastawa-prastawa ingkang badhe rauh kanthi kadagangan ingkang paling ageng.” Nalika cariyos punika lajeng lumampah, kita manggihaken wonten ing kaca patbelas, “Boten kathah tiyang, malah wonten ing antawisipun para pendhidhik lan negarawan, ingkang mangertos sebab-sebab ingkang dados dhasaripun kawontenan masarakat samenika. Para ingkang nyekel kendhali pamaréntahan boten saged ngrampungaken masalah rusaking akhlak, kamlaratan, papa, lan saya mundhakipun kadurjanan. Piyambakipun sami berjuwang kanthi sia-sia supados nglebetaken tatacara dagang wonten ing dhasar ingkang langkung aman. Manawi manungsa maringi manah ingkang langkung ageng dhateng piwulanging Sabdanipun Allah, piyambakipun badhe manggihaken pamréntahan tumrap masalah-masalah ingkang mbingungaken piyambakipun.”

“The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.”

“Kitab Suci nggambarake kahanan jagad sadurunge rawuhipun Kristus kaping kalih. Bab wong-wong kang lumantar ngrampog lan memeres nglumpukake kasugihan gedhe, wus katulisa mangkene: ‘Kowe wus numpuk bandha kanggo dina-dina wekasan. Lah, upah para buruh kang wis ngundhuh panenan ing pategalanmu, kang koktahan kanthi cidra, padha sesambat; lan panguwuhé wong-wong kang wis ngundhuh panenan mau wus mlebu ing kupingé Pangéran Sabaot. Kowe wis urip ing kanikmatan ana ing bumi lan urip sarwa kemewahan; kowe wis nglemukake atimu, kaya ing dina penyembelihan. Kowe wis ngukum lan matèni wong mursid; lan dhèwèké ora nglawan kowé.’ Yakobus 5:3–6.”

In the last days men are “struggling in vain to place business operations on a more secure basis.” The Democrats, their propaganda machine, and the globalist bankers are struggling in vain, and they are lying about the actual financial stability they claim the Biden administration has accomplished. One of the symbols of “the world just before Christ’s second coming,” is “men who by robbery and extortion” have “amassed great riches.” The three verses that preceded the verses from the book of James, that Sister White cited are:

Ing dina-dina wekasan manungsa padha “berjuwang kanthi tanpa guna kanggo ngedegaké operasi dagang ing dhasar kang luwih aman.” Para Demokrat, mesin propaganda-né, lan para bankir globalis padha berjuwang kanthi tanpa guna, lan padha ngapusi bab kestabilan finansial kang sejatiné kang diklaim wis kasil digayuh déning pamaréntahan Biden. Salah siji saka pralambang “donya sakdurungé rawuhé Kristus kaping pindho,” yaiku “manungsa kang lumantar rampokan lan pemerasan” wis “nglumpukaké kasugihan gedhé.” Telung ayat kang ndhisiki ayat-ayat saka kitab Yakobus, kang dipunsebat déning Sister White, yaiku:

Go to now, ye rich men, weep and howl for your miseries that shall come upon you. Your riches are corrupted, and your garments are motheaten. Your gold and silver is cankered; and the rust of them shall be a witness against you, and shall eat your flesh as it were fire. Ye have heaped treasure together for the last days. James 5:1–3.

He para wong sugih, mara saiki, padha nangisa lan nguwuh-uwuh marga saka kasangsaranmu kang bakal nekani kowe. Kasugihanmu wis rusak, lan sandhanganmu wis dipangan rengat. Emas lan salakamu wis karatan; lan teyengé iku bakal dadi paseksi tumrap kowe, sarta bakal nguntal dagingmu kaya geni. Kowé wis numpuk bandha kanggo dina-dina wekasan. Yakobus 5:1–3.

A prophetic characteristic of the “last days” is when there are men that are recognized by their amazing wealth, which had been produced by fraud. Those men are in the news every day. That time is here. In that time the wealth of those world-bankers and billionaires is represented as gold and silver, that becomes rusted. Silver and gold do not rust, so the Scriptures are identifying something totally unexpected that happens to the wealth of the rich men in the last days, for their gold and silver is to become rusted. The harbinger of that economic crash occurred with the arrival of the third woe, on September 11, 2001. Islam of the third Woe is the east wind of Bible prophecy, and in the last days it is the east wind that sinks the economy, as represented by the ships of Tarshish.

Salah satunggaling ciri kenabian tumrap “wektu wekasan” yaiku nalika ana wong-wong sing kawentar marga saka kasugihané kang nggumunaké, kang diprodhuksi lumantar panipuan. Wong-wong mau kababar ing pawarta saben dina. Wektu iku wis dumugi. Ing wektu iku kasugihan para bankir donya lan para miliarder mau dipratandhani minangka emas lan salaka, kang banjur dados karatan. Salaka lan emas iku ora karatan, mula Kitab Suci lagi nuduhaké sawiji prakara kang babar pisan ora kasangka-kasangka kang dumadi tumrap kasugihané wong-wong sugih ing jaman wekasan, awit emas lan salakané bakal dados karatan. Tandha pangiring saka ambruké ékonomi mau dumadi nalika rawuhipun bilai kaping tiga, ing tanggal 11 September 2001. Islam saka bilai kaping tiga iku angin wetan ing nubuat Kitab Suci, lan ing wektu wekasan, angin wetan iku kang nglelebaké ékonomi, kaya kang dipratandhani déning kapal-kapal Tarsis.

For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

Amarga, lah para raja wus padha nglumpuk, padha lumaku bebarengan. Bareng padha weruh iku, padha gumun; padha kaget banget, banjur enggal mlayu lunga. Ing kana rasa wedi nyekel wong-wong mau, lan lara kaya wong wadon kang lagi nglarani arep babaran. Paduka ngremuk kapal-kapal Tarsis kalawan angin wetan. Jabur 48:4–7.

The globalists kings, billionaires and bankers are troubled with fear and pain when the east wind, which represents the escalating angering of the nations (as a woman in travail), that is produced by Islam of the third woe, sinks the ships of Tarshish. Islam is about to break the local and global economy and produce an economic and political environment that plays perfectly into the strengths of Trump, not the Democrats and globalists, for the dragon power is given to the eighth head, that is of the seven, for “services rendered”. God used Trump to stir up the entire realm of the Grecians, for God is now bringing about the circumstances where the entire world is to be divided into two classes.

Para ratu para globalis, para miliarder lan para bankir katempuh rasa wedi lan lara nalika angin wetan, kang nglambangaké mundhak nggegiringé nepsu bangsa-bangsa (kaya wong wadon kang lagi nglarani arep nglairaké), yaiku kang kasil déning Islam saka bilai katelu, nglelebaké kapal-kapal Tarsis. Islam wis cedhak arep ngrusak ékonomi lokal lan global sarta ngasilaké kaanan ékonomi lan pulitik kang cocog sampurna karo kakuwatané Trump, dudu Demokrat lan para globalis, awit panguwasané naga kaparingaké marang sirah kaping wolu, kang asalé saka pitu, minangka “ganjaran tumrap pakaryan kang wis katindakaké”. Gusti Allah migunakaké Trump kanggo nggegèraké kabèh tlatah wong Yunani, amarga saiki Gusti Allah lagi ndadèkaké kaanan nalika saindenging jagad bakal dipérang dadi rong golongan.

The economic system that now is operated by the globalists was first introduced in the presidency of Woodrow Wilson, a Democrat that was elected by promising to keep the United States out of the impending First World War, but ended up as the president who presided over the First World War. Wilson is best known for pushing the League of Nations, the precursor to the United Nations. In his presidency the financial structure of the United States was given into the hands of the globalists, when Wilson gave the economic direction of the nation into the auspices of the Federal Reserve System in 1913.

Sistem ékonomi sing saiki dioperasèkaké déning para globalis iku pisanan diprakarsakaké ing mangsa kaprésidhènan Woodrow Wilson, sawijining Demokrat sing kapilih kanthi janji bakal njaga Amérika Sarékat supaya ora mlebu ing Perang Donya I sing wus arep njeblug, nanging ing pungkasané malah dadi présidhèn sing mimpin nagara mau sajrone Perang Donya I. Wilson paling misuwur amarga nyurung pambentukan League of Nations, kang dadi cikal bakal United Nations. Ing mangsa kaprésidhèné, struktur kauangan Amérika Sarékat dipasrahaké menyang tangan para globalis, nalika Wilson maringaké arah ékonomi bangsa mau menyang pangayoman Federal Reserve System ing taun 1913.

The prophetic characteristics of the president of the First World War, was his promise not to go to war, which was a lie. He was the leading historical figure promoting the one-world government of the League of Nations, and he presided over turning the finances of the United States over to the world bankers. He reigned from 1913 to 1921. In 1919, the third generation of Adventism, which is symbolized by compromise with the world, ran parallel with Wilson’s compromise with the world, for the two horns run parallel with each other. In the third generation of Laodicean Adventism they surrendered the control of their medical and educational systems into the hands of those outside their spiritual sovereignty. At the same time, Wilson surrendered the financial sovereignty of the United States to the globalist bankers, and he tirelessly worked, but failed, to surrender the United States’ political sovereignty to the globalists.

Ciri-ciri profetik saka présidhèn Perang Donya Kaping Sepisan yaiku janjié yèn dhèwèké ora bakal mèlu perang, kang sajatiné iku goroh. Dhèwèké dadi tokoh sajarah utama sing ngusung pamaréntahan siji donya liwat League of Nations, lan dhèwèké mimpin prosès nyerahaké kauanganing Amerika Sarékat marang para bankir donya. Dhèwèké mrentah wiwit taun 1913 nganti 1921. Ing taun 1919, generasi katelu Adventisme, kang dilambangaké déning kompromi karo donya, lumaku sajajar karo komprominé Wilson karo donya, awit loro sungu iku lumaku sajajar siji lan sijiné. Ing generasi katelu Adventisme Laodikia, wong-wong mau nyerahaké pangendhalèn sistem médis lan pendhidhikané menyang tangan para wong ing njabané kadhaulatan rohaniné. Ing wektu kang padha, Wilson nyerahaké kadhaulatan kauanganing Amerika Sarékat marang para bankir globalis, lan dhèwèké makarya tanpa kendhat, nanging gagal, kanggo nyerahaké kadhaulatan pulitik Amerika Sarékat marang para globalis.

Wilson, as president during the First World War, represents prophetic characteristics which identify the Third World War. He represents a history where the Federal Reserve is involved in controlling the global economy in the direction which is best suited for the globalist agenda, not the sovereignty of America. He represents a president who is there when the New World Order finally achieves its goal in becoming the seventh kingdom of Bible prophecy, though their reign is short-lived. This fact is established upon two witnesses, for Wilson’s failed attempt to join the League of Nations after World War One, typified the United States joining the United Nations immediately after World War Two. On these two witnesses, the soon coming Sunday law, which brings national ruin in its wake, leads to the implementation of the United Nations as the one-world government the globalists have been pushing for since Woodrow Wilson’s presidency.

Wilson, minangka présidhèn sajroning Perang Donya Kapisan, nggambarake ciri-ciri nubuatan kang nandhani Perang Donya Katelu. Panjenengané nggambarake sawijining sajarah ing ngendi Federal Reserve melu ngendhalèkaké ékonomi global menyang arah kang paling cocog karo agenda globalis, dudu kedaulatan Amerika. Panjenengané nggambarake sawijining présidhèn kang ana ing wektu nalika Tatanan Donya Anyar pungkasane nggayuh ancasé kanthi dadi karajan kapitu saka nubuatan Kitab Suci, sanadyan pamaréntahané mung sedhéla. Kasunyatan iki diteguhaké adhedhasar rong seksi, awit upaya Wilson kang gagal kanggo gabung karo League of Nations sawisé Perang Donya Kapisan, dadi pralambang tumrap Amérika Sarékat gabung karo United Nations sanalika sawisé Perang Donya Kapindho. Adhedhasar rong seksi iki, angger-angger dina Minggu kang bakal enggal dumadi, kang nggawa karusakan nasional ing pamburiné, nuntun marang dileksanakaké United Nations minangka pamaréntahan donya siji kang wis diupaya déning para globalis wiwit présidhènsi Woodrow Wilson.

These prophetic characteristics must exist in the presidency of the eighth and final president, who is of the seven. Wilson was followed by Warren Harding a Republican, who ushered in the period called “the roaring twenties,” which led to the crash of 1929, which led to the Great Depression, which led to World War Two. Trump’s first presidency was the “roaring twenties,” and Biden is about to usher in the greatest depression in the history of the earth beast. That depression was typified by the crash of 1929, but also by the “panic of 1837” in Ellen White’s day.

Ciri-ciri kenabian iki kudu ana ing kapresidenan présidhèn kaping wolu lan sing pungkasan, sing kalebu saka pitu iku. Sawisé Wilson, banjur ana Warren Harding, sawijining Republikan, sing miwiti jaman sing disebut “the roaring twenties,” kang nuwuhaké ambruké taun 1929, kang banjur nuwuhaké Great Depression, kang banjur nuwuhaké Perang Donya II. Kapresidenan kapisané Trump yaiku “the roaring twenties,” lan Biden lagi arep miwiti depresi sing paling gedhé ing sajarahé kéwan bumi. Depresi mau dilambangaké déning ambruké taun 1929, nanging uga déning “panic of 1837” ing jamané Ellen White.

The depression of the 1830s in the United States is commonly referred to as the “Panic of 1837.” It was a severe economic downturn that lasted from 1837 to the mid-1840s, encompassing much of the 1830s decade. The Panic of 1837 was characterized by a financial crisis, bank failures, widespread unemployment, and a prolonged period of economic hardship.

Depresi ing taun 1830-an ing Amérika Sarékat lumrahé sinebut “Panic of 1837.” Iku minangka kemerosotan ékonomi sing abot, kang lumangsung wiwit taun 1837 nganti pertengahan taun 1840-an, nyakup sapérangan gedhé dasawarsa 1830-an. Panic of 1837 ditandhani déning krisis finansial, ambruké bank-bank, pangangguran sing nyebar amba, lan mangsa kasangsaran ékonomi sing suwe.

The Panic of 1837 was triggered by a “Speculative Bubble,” as was the crash of 1929. In 1837, when the bubble burst, it led to widespread bankruptcies and financial losses. A series of bank failures occurred in the wake of the speculative bubble, leading to a loss of confidence in the banking system and widespread financial panic. A global economic downturn, exacerbated by a decline in international trade and a decrease in demand for American exports, contributed to the economic woes in the United States.

Panik taun 1837 dipicu déning sawijining “Gelembung Spekulatif,” kaya déné rubuhipun taun 1929. Ing taun 1837, nalika gelembung mau njeblug, prakara iku njalari bangkrut sing nyebar ing endi-endi sarta kapitunan finansial. Sawatara kegagalan bank kelakon sawisé gelembung spekulatif mau, kang nyebabaké lunturé kapercayan marang sistem perbankan lan panik finansial sing nyebar wiyar. Kelesuan ékonomi global, kang saya abot marga saka mudhuné dagang internasional lan sudaé panyuwunan marang ekspor Amerika, mèlu nyumbang marang kasangsaran ékonomi ing Amérika Sarékat.

The crash of 1929, which marked the beginning of the Great Depression, was preceded by a speculative bubble in the Stock Market. During the 1920s, there was a period of economic prosperity in the United States, known as the Roaring Twenties, characterized by rapid industrial growth, technological innovation, and widespread optimism. During this time, speculation in the Stock Market soared, fueled by easy credit, margin trading (buying stocks with borrowed money), and speculative buying of stocks on the basis of anticipated future price increases rather than underlying value. Stock prices rose to unsustainable levels, far exceeding the intrinsic value of the companies they represented.

Ambruké taun 1929, kang nandhani wiwitaning Great Depression, didhisiki déning gelembung spekulatif ing Pasar Saham. Sajroning taun 1920-an, ana mangsa kamakmuran ékonomi ing Amerika Sarékat, kang kawentar kanthi aran Roaring Twenties, ditandhani déning tuwuhing indhustri kang rikat, inovasi téknologi, lan optimisme kang nyebar amba. Sajroning wektu iki, spekulasi ing Pasar Saham saya ngrembaka kanthi banget, disurung déning gampangé kridit, dagang kanthi margin (tuku saham nganggo dhuwit silihan), lan tumbas saham kanthi spekulatif adhedhasar pangajab bakal mundhaké rega ing mangsa ngarep, dudu adhedhasar nilai dhasaré. Rega saham munggah tekan tataran kang ora lestari, ngluwihi adoh nilai intrinsik perusahaan-perusahaan kang diwakili déning saham-saham mau.

From March, 2000 to October 2002 the “dot-com bubble” burst. September 11, 2001 was embedded within that economic crash. Then the housing bubble burst in 2008, which was called the Global Financial Crisis or the Great Recession.

Wiwit Maret 2000 nganti Oktober 2002, “gelembung dot-com” njeblug. Tanggal 11 September 2001 kalebet ana ing tengahing ambruking ékonomi mau. Banjur gelembung omah-omahan njeblug ing taun 2008, kang sinebut Krisis Finansial Global utawa Resesi Ageng.

Leading up to the Sunday law the temporal prosperity of the citizens of the United States is removed. The removal of temporal prosperity occurs during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The first waymark of the sealing time was embedded in an economic crash. September 11, 2001 was the empowerment of the third angel, and when that very same angel arrived in 1844, that history was embedded in an economic crash. 1844 typifies the soon coming Sunday law, and September 11, 2001 is the beginning of the period of the sealing. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The crash of 1929 preceded and led to the Second World War.

Nggayuh hukum Minggu, kamakmuran temporal para warga nagari Amérika Sarékat dicabut. Panyabutan kamakmuran temporal iku dumadi sajroning mangsa pemeteraian tumrap satus patang puluh papat ewu. Tenger dalan kapisan saka mangsa pemeteraian katandur ana ing sajroning rubuhe ékonomi. 11 September 2001 iku minangka dipunparengaké kakuwatan marang malaékat katelu, lan nalika malaékat kang padha iku rawuh ing taun 1844, sajarah iku uga katandur ana ing sajroning rubuhe ékonomi. Taun 1844 minangka pralambang tumrap hukum Minggu kang enggal rawuh, lan 11 September 2001 iku wiwitaning mangsa pemeteraian. Gusti Yésus tansah nggambarake pungkasaning sawijining prakara lumantar wiwitaning sawijining prakara. Rubuhe ékonomi taun 1929 ndhisiki lan nuntun marang Perang Donya Kapindho.

We will continue this study in the next article.

Kita badhé nerusaké panaliten punika ing artikel salajengipun.

“There has been a slothful neglect, and a criminal unbelief among us as a people which has kept us back from doing the work God has left us to do in letting our light shine forth to those of other nations. There is a fearfulness to venture out and to run risks in this great work, fearing that the expenditure of means would not bring returns. What if means are used and yet we cannot see that souls have been saved by it? What if there is a dead loss of a portion of our means? Better work and keep at work than to do nothing. You know not which shall prosper this or that. Men will invest in patent rights and meet with heavy losses, and it is taken as a matter of course. But in the work and cause of God, men are afraid to venture. Money seems to them to be a dead loss that does not bring immediate returns when invested in the work of saving souls. The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” The True Missionary, January 1, 1874.

“Wis ana kalalènan kang puguh males, lan ora pracaya kang sipaté pidana ana ing antarané kita minangka sawijining umat, kang wis nyegah kita saka nindakaké pakaryan sing wis dipasrahaké Gusti Allah marang kita, yaiku nglilakaké pepadhang kita sumunar marang wong-wong saka bangsa liya. Ana rasa wedi kanggo wani lumaku metu lan nanggung bebaya ing pakaryan gedhé iki, amarga wedi menawa pangeluaran sarana ora bakal ngasilaké woh. Kepriyé manawa sarana wis digunakaké, nanging kita ora bisa ndeleng yèn jiwa-jiwa wis kaslametaké lumantar iku? Kepriyé manawa ana kapitunan garing saka sapérangan sarana kita? Luwih becik nyambut gawé lan tetep nyambut gawé tinimbang ora nindakaké apa-apa. Kowé ora ngerti endi sing bakal kasil, iki apa kuwi. Wong-wong gelem nandur modal ing hak patèn lan nandhang kapitunan gedhé, lan iku dianggep lumrah waé. Nanging ing pakaryan lan prakara Gusti Allah, wong-wong padha wedi wani ngupadi. Dhuwit tumrap wong-wong kuwi katon kaya kapitunan garing manawa ora langsung ngasilaké woh nalika ditanduraké ing pakaryan nylametaké jiwa-jiwa. Sarana kuwi dhéwé, sing saiki ditanduraké kanthi banget sithik ing pakaryané Gusti Allah, lan sing dicekel kanthi égois, ing wektu ora suwé bakal dibuwang bebarengan karo sakehé brahala marang celeng-celeng lemah lan marang codhot-codhot. Dhuwit bakal enggal mudhun regané kanthi dadakan banget nalika kasunyatan saka pemandhangan langgeng kabukak marang pangrasa manungsa.” The True Missionary, January 1, 1874.