In verse sixteen of Daniel eleven, the conquering of Judah and Jerusalem by Pompey in 63 BC is set forth. It represents the soon coming Sunday law in the United States in fulfillment of verse forty-one of the same chapter. The history associated with the verse identifies a civil war that is taking place when the city is captured, thus identifying the repetition of the US Civil War that is now taking place in the United States. Whether shots have been fired or not, two classes are now in a struggle for the control of the United States. When Pompey conquered Jerusalem, it identified that Jerusalem would remain under Roman authority until it was destroyed in the year 70 AD. Thus, it typified the soon coming Sunday law which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ing ayat nembelas saka Daniel sewelas, karusakaning Yehuda lan Yérusalèm déning Pompey ing taun 63 SM dipratélakaké. Prastawa iku nglambangaké hukum Minggu ing Amérika Sarékat kang enggal rawuh minangka panggenapaning ayat patang puluh siji saka pasal kang padha. Sajarah kang gegandhèngan karo ayat iku nandhakaké sawijining perang sipil kang lagi lumangsung nalika kutha iku direbut, mula nandhakaké ulangané Perang Sipil Amerika kang saiki lagi kalakon ing Amérika Sarékat. Apa waé tembakan wis diluncuraké utawa durung, saiki ana rong golongan kang lagi padha gumulat kanggo nguwasani Amérika Sarékat. Nalika Pompey ngrebut Yérusalèm, iku nandhakaké yèn Yérusalèm bakal tetep ana ing sangisoré panguwasané Roma nganti kutha iku dirusak ing taun 70 M. Mangkono iku dadi pralambang tumrap hukum Minggu kang enggal rawuh, kang nandhani pungkasané karajan kaping nem ing ramalan Kitab Suci.

Pompey is the first of four Roman powers that are identified in the passage. Marc Antony, who was a Roman, is also identified, but of the four powers that are represented as Roman leaders, Antony represents Roman leadership that has rebelled and formed an alliance with Egypt against Rome. Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberius Caesar are the four Romans that are prophetically employed to represent the four generations of the earth beast’s Republican horn.

Pompey iku kang kapisan saka papat kakuwasan Romawi kang diidhèntifikasi ing pérangan iki. Marc Antony, kang wong Romawi uga, uga diidhèntifikasi, nanging saka papat kakuwasan kang dipralambangaké minangka para pamimpin Romawi, Antony makili kapamimpinan Romawi kang wis mbalela lan mbentuk pasakuthon karo Mesir nglawan Roma. Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, lan Tiberius Caesar iku papat wong Romawi kang dipigunakaké kanthi profètis kanggo makili papat turun-temuruné sungu Républikan saka kéwan bumi.

Pompey, representing the rebellion of the US Civil War in the generation of 1863, also illustrates the last generation and the current “civil war” that is now under way. Julius Caesar represents the second generation, when the United States was firmly established as the premier nation among nations, but was assassinated in 1913, when the sovereignty of the financial system was given unto the globalist banking system, and the work for a one world government began. Caesar Augustus represents the glory years of the first two world wars, when in spite of the bloodshed, the United States became the envy of the world. Then in the last generation Tiberius Caesar, known for his drunkenness and the crucifixion of Christ, represents the period that essentially began with the election of John F. Kennedy, the first Catholic president, thus identifying the generation that would bow to Rome.

Pompey, kang makili pambrontakaning Perang Sipil AS ing generasi taun 1863, uga nggambarake generasi pungkasan lan “perang sipil” saiki sing wus lumaku. Julius Caesar makili generasi kapindho, nalika Amerika Serikat mapan kanthi kukuh minangka bangsa utama ing antaraning bangsa-bangsa, nanging dipatèni ing taun 1913, nalika kadhaulataning sistem finansial dipasrahaké marang sistem perbankan globalis, lan pakaryan tumrap pamaréntahan donya siji wiwit diwiwiti. Caesar Augustus makili taun-taun kamulyan sajroning rong perang donya kang kapisan, nalika sanajan ana tumpahing getih, Amerika Serikat dadi pepénginaning jagad. Banjur, ing generasi pungkasan, Tiberius Caesar, kang kawentar amarga pakulinan mabuk lan panyalibané Kristus, makili mangsa kang ing pokoké diwiwiti kanthi kapilihé John F. Kennedy, présidhèn Katulik kang kapisan, mangkono nandhani generasi kang bakal sujud marang Roma.

These prophetic issues connected with Pompey are important, but we are currently focusing on the prophetic history that precedes Pompey and verse sixteen, a history that begins in the first two verses of the chapter identifying 1989, as the time of the end, and then pointing out the rich sixth President since Reagan, who stirs up the globalists, as Trump has most certainly accomplished.

Prekara-prekara kenabian sing magepokan karo Pompey iki wigati, nanging sapunika kita lagi ngarahake kawigatosan kita marang sajarah kenabian sing ndhisiki Pompey lan ayat nembelas, yaiku sajarah sing diwiwiti ana ing rong ayat kapisan saka bab iki kanthi nandhani taun 1989 minangka wektu wekasan, banjur nedahake Présidhèn kaping enem sing sugih wiwit Reagan, kang nggerakake para globalis, kaya dene Trump mesthi temen wis nindakaké.

Trump is typified by the fourth ruler following Cyrus, named Xerxes, the rich Persian king, who is also known as Ahasuerus in the story of Esther. In the verses, the next king to follow Xerxes is Alexander the Great in verse three. Historically there were eight rulers between Xerxes and Alexander the Great. From Trump, to the one world government represented by Alexander the Great, ten kings are represented; Trump being the first and Alexander being the last.

Trump dipratandhani déning panguwasa kaping papat sawisé Koresy, yaiku Xerxes, ratu Persia kang sugih, sing uga kawentar kanthi jeneng Ahasweros ing carita Ester. Ing ayat-ayat mau, ratu sabanjuré sawisé Xerxes yaiku Aleksander Agung ing ayat katelu. Miturut sajarah, ana wolung panguwasa ing antarané Xerxes lan Aleksander Agung. Saka Trump tekan pamaréntahan donya siji kang dipralambangaké déning Aleksander Agung, ana sepuluh ratu kang dipratandhani; Trump minangka sing kapisan lan Aleksander minangka sing pungkasan.

The prophetic lines identify that all the kings of the earth will commit fornication with the papacy at the end of the world, and those kings are represented as “ten kings”. Ahab, who was the head of a tenfold kingdom, and who was married to Jezebel represents the fact that even though all ten kings commit fornication with the papacy, there is one primary king that is the first to do so. The first time the papacy was given the throne of the earth the primary king was Clovis, king of the Franks (France) in 496 AD. This agrees with the papacy giving France the title of firstborn of the Catholic church, and eldest daughter of the Catholic church.

Garis-garis kenabian mratelakaké yèn kabèh para raja ing bumi bakal laku jina karo kepausan ing pungkasaning jagad, lan para raja mau kaagem pralambang minangka “sepuluh raja”. Ahab, sing dadi kepala saka karajan kang kaping sapuluh, lan sing omah-omah karo Izebel, nggambarake kasunyatan yèn sanajan kabèh sepuluh raja laku jina karo kepausan, ana siji raja utama sing dadi kang kapisan nindakaké mangkono. Nalika sapisanan kepausan kaparingan dhampar bumi, raja utama iku yaiku Clovis, raja bangsa Franka (Prancis) ing taun 496 M. Iki cocog karo kepausan maringi Prancis gelar putra pambarep saka gréja Katulik, lan putri pambarep saka gréja Katulik.

The prophetic work accomplished by France in placing Rome on the throne of the civilized world, typifies the prophetic work of the United States. The Sunday law of Bible prophecy begins in the United States, and then every nation on earth follows that example. Line after prophetic line, identify that the premier king of the ten kings, that first and foremost commits fornication with the man of sin in the last days, is the United States. Though no kings are represented between Xerxes the first rich king and Alexander the Great the last king in verses two and three, history identifies ten kings. The number ten represents a test, and it also represents a confederacy.

Pakaryan kenabian sing katindakake déning Prancis nalika nempatake Roma ing dhamparing donya sing beradab, minangka pralambang tumrap pakaryan kenabian Amerika Serikat. Angger-angger dina Minggu ing wangsit Kitab Suci diwiwiti ing Amerika Serikat, banjur saben bangsa ing bumi ngetutaké tuladha iku. Baris demi baris kenabian, mratélakaké yèn raja utama saka sepuluh raja, yaiku kang kapisan lan kang paling dhisik laku jina karo manungsa dosa ing dina-dina pungkasan, iku Amerika Serikat. Sanadyan ora ana raja-raja sing dipratélakaké ing antarané Xerxes, raja sugih sing kapisan, lan Alexander Agung, raja sing pungkasan, ing ayat loro lan telu, sajarah ngenali sepuluh raja. Cacah sepuluh nglambangaké sawijining panggawéan pambuktèn, lan uga nglambangaké sawijining pasamuwan konfederasi.

The test that the world is confronted with is the setting up of a worldwide system, represented as the image of the beast. That test begins in the United States at the soon coming Sunday law and ends when every nation on the globe follows that example. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning, so even though no kings are listed between the rich king and Alexander in verses two and three, history identifies a testing process which begins with the richest president, who was rich from his business endeavors not because he produced wealth by participating in a corrupted political system.

Panyoba kang diadhepi donya iki yaiku ngadegaké sawijining sistem saindenging jagad, kang digambarake minangka reca kéwan galak mau. Panyoba iku diwiwiti ing Amerika Serikat nalika angger-angger Minggu sing enggal bakal teka, lan rampung nalika saben bangsa ing saindenging bumi ngetutaké tuladha iku. Gusti Yésus tansah nggambarake pungkasaning sawijining prakara kanthi wiwitané, mula sanadyan ora ana raja-raja sing kacathet ing antarané raja kang sugih lan Alexander ing ayat loro lan telu, sajarah ngenali sawijining proses panyoba kang diwiwiti déning présidhèn sing paling sugih, kang dadi sugih saka usaha-usaha dagangé, dudu awit panjenengané ngasilaké kasugihan lumantar melu ing sawijining sistem pulitik kang wis rusak.

The name America is derived from the Latin version of the name “Amerigo,” which comes from the Italian explorer Amerigo Vespucci, who was an explorer and navigator who made several voyages to the New World in the late 15th and early 16th centuries. Overall, Vespucci’s explorations were made possible through the financial backing, capital investments, of sponsors and patrons who saw potential opportunities for profit, expansion, and prestige in the exploration of the New World. The name “America” is a symbol of the endeavor to produce profits.

Jeneng America asalé saka versi Latin saka jeneng “Amerigo,” sing asalé saka panjelajah Italia Amerigo Vespucci, sawijining panjelajah lan navigator sing nindakaké sawetara lelampahan menyang Donya Anyar ing pungkasan abad kaping 15 lan wiwitan abad kaping 16. Sakabèhé, panjelajahané Vespucci bisa kalaksanan awit saka panyengkuyung dana lan nandur modal kapital saka para sponsor lan patron sing weruh ana kemungkinan bathi, jembaré pangwasa, lan pakurmatan ing panjelajahan Donya Anyar. Jeneng “America” iku sawijining simbol saka upaya kanggo ngasilaké bathi.

Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning, and the beginning of the ten kings that represent the bridge from the two-horned kingdom of Medo-Persia to the one world government represented by Alexander the Great, begins with the rich king, who is president of the kingdom typified by France and Ahab, who will also become the head represented by Alexander the Great, when the entire world is confronted with the economics associated with the power of the United States, as it forces the entire world to bow to the Catholic church, if they wish to be able to buy and sell.

Yésus tansah nggambarake pungkasaning sawijining prakara kanthi wiwitané; lan wiwitané para ratu sapuluh sing makili kreteg saka karajan Medo-Persia kang sungu loro marang pamaréntahan donya siji kang dipralambangaké déning Aleksander Agung, diwiwiti saka ratu sugih, yaiku présidhèning karajan kang dipatrapaké déning Prancis lan Akhab, kang uga bakal dadi sirah kang dipralambangaké déning Aleksander Agung, nalika sakabèhé donya kaadhepaké marang ékonomi kang magepokan karo kakuwatané Amérika Sarékat, déné kakuwatan iku meksa sakabèhé donya supaya sujud marang gréja Katulik, manawa wong-wong mau péngin bisa tuku lan adol.

The seventh kingdom in Revelation chapter seventeen, is the ten kings, and one of the ten king’s prophetic characteristics, is that they only continue a “short space,” before they agree to give their seventh kingdom unto the whore of Babylon, that only holds together for “one hour”. The prophetic reason they accept that agreement is because they are drunk with the wine of Babylon. Historically Alexander the Great only ruled for a short space, for his life ended as quickly as his kingdom was established, for he drank himself to death, thus symbolizing the short space and drunkenness of the ten kings of the United Nations. As soon as Alexander the Great stood up he was broken, and his kingdom was given to the four winds, identifying the following struggle to re-establish his former kingdom.

Karajan kapitu ing Wahyu pasal pitulas iku ya iku sepuluh ratu, lan salah siji ciri kenabian saka sepuluh ratu mau yaiku manawa dheweke mung tetep lumaku sajrone “wektu cendhak,” sadurunge padha sarujuk masrahake karajan kapitune marang sundel Babil, kang mung bisa tetep manunggal sajrone “sawijining jam”. Alesan kenabiané kok padha nampani sarujuk iku, amarga padha mendem déning anggur Babil. Miturut sajarah, Aleksander Agung mung mrentah sajrone wektu cendhak, awit uripé pungkasané teka sepira cepeté karajané diadegaké, amarga dhèwèké ngombé nganti pati; mangkono iku nglambangaké wektu cendhak lan kamendemané sepuluh ratu saka Perserikatan Bangsa-Bangsa. Sanalika Aleksander Agung ngadeg, dhèwèké banjur remuk, lan karajané dipasrahaké marang patang angin, kang nandhakaké perjuangan sabanjuré kanggo ngadegaké manèh karajané sing biyèn.

Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

Uga aku, ing taun kapisan Daréyus, wong Média iku, iya aku dhewe, ngadeg kanggo netepake lan nguwatake dheweke. Lan saiki aku bakal nduduhaké marang kowé kayektèn. Lah, isih bakal ana telung raja jumeneng ing Pérsia; lan kang kaping papat bakal luwih sugih banget tinimbang wong-wong kabèh mau; lan kanthi kakuwatané lumantar kasugihané, dhèwèké bakal nggerakaké kabèh wong nglawan karajan Yunani. Lan bakal ana sawijining raja kang gagah prakosa jumeneng, kang bakal mrentah kanthi pangwasa gedhé, lan nindakaké manut karsané dhéwé. Lan nalika dhèwèké wus jumeneng, karajané bakal remuk, lan bakal kapérang marang patang angin ing langit; lan ora bakal tumiba marang turun-tumuruné, utawa manut pangwasané kang biyèn diprentahaké: amarga karajané bakal kabucal, malah kanggo wong liya saliyané wong-wong mau. Daniel 11:1–4.

Alexander’s kingdom fell apart as quickly as it came together, for it represents the last days, in which prophecy is identified as happening rapidly.

Kratoné Aleksander pecah buyar kanthi cepet kaya dene nalika wiwitané kasawijèkaké, amarga iku nglambangaké dina-dina pungkasan, ing kono wangsit ditegesi dumadi kanthi rikat.

“The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.” Testimonies, volume 9, 11.

“Badan-badan piala padha nglumpukaké kakuwatané lan nyawijèkaké. Wong-wong mau lagi nguwataké awaké dhéwé kanggo krisis gedhé kang pungkasan. Owah-owahan gedhé bakal enggal kalakon ana ing donya kita, lan gerakan-gerakan pungkasan iku bakal lumaku kanthi rikat.” Testimonies, volume 9, 11.

The third woe of Islam is established upon the prophetic characteristics of the first and second woes. In the first woe there was a period which began with the arrival of Mohammed and continued until the next period, which is identified as “five months” or one hundred and fifty years, in which Islam would “hurt” the armies of Rome. The end of the one-hundred and fifty year time prophecy simultaneously marks the beginning of the three hundred and ninety-one year and fifteen-day prophecy, in which Islam of the second Woe, would then “kill” the armies of Rome.

Bilai katelu saka Islam ditegakaké adhedhasar ciri-ciri kenabian saka bilai kapisan lan kapindho. Ing bilai kapisan ana sawijining mangsa sing diwiwiti nalika tekane Mohammed lan lumaku terus nganti mangsa sabanjuré, yaiku sing diidentifikasi minangka “limang sasi” utawa satus sèket taun, nalika Islam bakal “nglarani” bala tentarané Roma. Pungkasan saka ramalan wektu satus sèket taun iku bebarengan nandhani wiwitané ramalan telung atus sangang puluh siji taun lan limalas dina, nalika Islam saka Bilai kapindho banjur bakal “matèni” bala tentarané Roma.

September 11, 2001 marked the arrival of the period represented by Mohammed of the first woe, which includes October 7, 2023 as marking the beginning of the period when Islam would “hurt” the “armies of Rome” in the ancient literal “Glorious Land” which is a proxy for the United States, and since October 7, 2023 the attacks by Islam against the army of Rome, is approaching two hundred at the writing of this article on February 17, 2024.

11 September 2001 nandhani tekane periode kang diwakili déning Mohammed saka bilai kapisan, kang kalebu 7 Oktober 2023 minangka pratandha wiwitané periode nalika Islam bakal “nglarani” “wadya Romawi” ing “Tanah Mulya” harfiah kuna, kang dadi pralambang tumrap Amerika Serikat, lan wiwit 7 Oktober 2023 serangan-serangan déning Islam marang wadya Romawi wis nyedhaki rong atus nalika artikel iki ditulis ing 17 Februari 2024.

At the soon-coming Sunday law the United States is “killed” as the sixth kingdom of Bible prophecy, which parallels the three hundred and ninety-one years and fifteen days of Islamic attacks that killed the former armies of Rome, as the warfare of their third great jihad intensifies. When Michael stands up, human probation closes, and the four winds are fully released during the seven last plagues.

Nalika angger-angger dina Minggu sing enggal bakal tumeka iku katetepake, Amerika Serikat “dipatèni” minangka karajan kaping nem ing ramalan Kitab Suci, kang sejajar karo telung atus sangang puluh siji taun lan limalas dina saka serangan-serangan Islam sing matèni bala tentara Roma biyèn, nalika peperangan jihad agung sing katelu saya nggegirisi. Nalika Mikhaèl ngadeg, mangsa sih-rahmat tumrap manungsa katutup, lan papat angin iku kalepasake kanthi sampurna sajrone pitu wewelak pungkasan.

“I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

“Aku weruh yèn nepsuné bangsa-bangsa, bebenduné Allah, lan wektu kanggo ngadili wong mati iku kapisah lan cetha béda, siji nyusul sijiné; uga yèn Mikhael durung jumeneng, lan yèn mangsané kasangsaran, kang kaya mangkono durung tau ana, durung wiwit. Bangsa-bangsa saiki lagi nesu, nanging nalika Imam Agung kita wis ngrampungaké pakaryané ana ing pasucèn, Panjenengané bakal jumeneng, ngagem sandhangan piwales, lan banjur pitu wewelak pungkasan bakal kawutahaké.”

“I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

“Aku weruh manawa malaékat papat bakal nyekel angin papat nganti pakaryané Gusti Yésus rampung ana ing pasamuwan suci, lan sawisé iku bakal tumeka pitu pageblug pungkasan.” Early Writings, 36.

The “four winds” are represented as “an angry horse, seeking to break loose and bring death and destruction in its path,” by Sister White and they are fully released when probation closes. They were portrayed as being released in the second woe as “four angels”, not four winds.

“Papat angin” dipratélakaké déning Sister White minangka “jaran ngamuk, ngudi uwal lan nggawa pati lan karusakan ing lakuné,” lan bakal diluwaraké kanthi sawutuhe nalika mangsa kasempatan sih-rahmat ditutup. Angin-angin iku digambaraké minangka diluwaraké ing bilai kapindho minangka “papat malaékat”, dudu papat angin.

Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.

Ngandika marang malaékat kaping nem kang nyekel slompret: “Wewarana papat malaékat kang kabanda ana ing bengawan gedhé Éfrat.” Lan papat malaékat mau banjur kawedharaké, kang wus kacawisaké tumrap sakejap, lan sedina, lan sasi, lan setaun, supaya matèni saprateloné manungsa. Wahyu 9:14, 15.

The “four winds”, or the “four angels”, are both symbols of Islam as determined by the context where the symbol is employed. When Alexander the Great stood up, his kingdom, which represents the seventh kingdom, that is one third of the threefold kingdom of the dragon, the beast and the false prophet; “when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven.” When human probation closes the four winds, or the four angels are released, and they break his kingdom, for his kingdom “shall be broken.” Those ten kings and their partners, the globalist merchants, will then stand afar off and lament and cry.

“Papat angin”, utawa “papat malaékat”, loro-loroné iku pralambang Islam miturut konteks papan pralambang iku dienggo. Nalika Aleksander Agung jumeneng, karajané, kang nglambangaké karajan kapitu, yaiku sapratelon saka karajan rangkep telu saka naga, kéwan galak, lan nabi palsu; “when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven.” Nalika mangsa sih-rahmat tumrap manungsa katutup, papat angin, utawa papat malaékat, diluwari, lan padha ngrusak karajané, awit karajané “shall be broken.” Sepuluh raja mau lan para mitrané, para sudagar globalis, banjur bakal ngadeg adoh lan sesambat sarta nangis.

For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

Amarga lah para raja wus padha nglumpuk, padha lumaku bebarengan. Bareng padha weruh iku, banjur padha gumun; padha kagèt, lan enggal padha mlayu lunga. Ana ing kana wedi nyekel wong-wong mau, lan rasa lara kaya wong wadon kang lagi nglairaké. Paduka mecah kapal-kapal Tarsis nganggo angin wetan. Jabur 48:4–7.

The economic structure of the ten kings is broken by the “east wind” of Islam.

Struktur ékonomi saka sepuluh ratu iku diremuk déning “angin wetan” Islam.

Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27: 26, 27.

Para pandhayungmu wus nggawa kowe lumebu ing banyu kang jero; angin wetan wus ngremuk kowe ana ing satengahe segara. Bandhamu, lan pasar-pasarmu, daganganmu, para kelasimu, lan para mualimmu, para tukang nyepakake retakan kapalmu, lan para wong kang ngupakara daganganmu, lan sakehing para prajuritmu kang ana ing dalammu, lan sakehing rombonganmu kang ana ing satengahemu, bakal ambruk menyang satengahe segara ing dina karusakanmu. Yehezkiel 27:26, 27.

The “east wind” of Islam breaks the ten kings’ kingdom in “the day of their ruin,” as represented by Alexander the Great’s kingdom being “broken” and given to the four winds. Much of the history that has taken place in the eleventh of Daniel will be repeated as chapter eleven reaches its final fulfillment. Determining where to rightly divide those histories is the prophetic work of those who are called to be students of prophecy. The last six verses of Daniel eleven conclude at the close of human probation, when Michael stands up. When Alexander the Great’s kingdom is divided to the four winds, it represents the close of probation, and identifies that the following prophetic history from verse five onward is to be considered as a new prophetic line.

“angin saka wetan” Islam ngrusak karajané para raja sepuluh ing “dina karusakané,” kaya sing kagambarake nalika karajané Alexander Agung “dipecah” lan dipasrahake marang papat angin. Akeh saka sajarah sing wis kelakon ing Daniel pasal sewelas bakal kaulang manèh nalika pasal sewelas tekan marang pangujaning pungkasan. Netepake ing ngendi sajarah-sajarah iku kudu dipérang kanthi bener iku dadi pakaryan kenabian tumrap wong-wong sing katimbalan dadi para siswaing ramalan. Enem ayat pungkasan saka Daniel pasal sewelas rampung ing pungkasaning mangsa kasempatan kanggo manungsa, nalika Mikhael jumeneng. Nalika karajané Alexander Agung kabagi marang papat angin, iku nglambangake pungkasaning mangsa kasempatan, lan nandhani manawa sajarah kenabian sabanjuré wiwit saka ayat lima lan salajengé kudu dianggep minangka garis kenabian sing anyar.

Verse five unto verse sixteen identifies the history of 538 unto the soon coming Sunday law. Verses five through nine, represent the history of the twelve hundred and sixty years of papal rule that began in the year 538 and concluded at the time of the end in 1798. Verse ten identifies the history that typifies verse forty, when the papacy swept away the Soviet Union at the time of the end in 1989. Verses eleven and twelve identify the current proxy war in the Ukraine, which Putin and Russia are going to win, but the aftermath of Putin’s victory will parallel “the battle of Nineveh,” and “the fall of Chosroes,” which was the “key that opened the bottomless pit” which released Islam in the history of the first woe.

Ayat lima nganti ayat nembelas ngenali sajarah wiwit taun 538 nganti tekan undhang-undhang Minggu sing bakal enggal rawuh. Ayat lima nganti sanga makili sajarah rolas atus nem puluh taun pamaréntahan kapapaan sing diwiwiti ing taun 538 lan dipungkasi ing wektu wekasan ing taun 1798. Ayat sepuluh ngenali sajarah sing minangka pralambang tumrap ayat patang puluh, nalika kapapaan nyapu Uni Sovyèt ing wektu wekasan ing taun 1989. Ayat sewelas lan rolas ngenali perang proksi saiki ing Ukraina, sing bakal dimenangaké déning Putin lan Rusia, nanging akibat sawisé kamenangané Putin bakal sajajar karo “peperangan Nineveh,” lan “tibane Chosroes,” sing dadi “kunci kang mbukak sumur telenging jurang tanpa dhasar” kang mbebasaké Islam ing sajarah bilai kang kapisan.

In the aftermath of Putin’s short-lived triumph, the United States, in verses thirteen to fifteen, will win the proxy war, that is the conclusion of the proxy war that had been engaged in from World War Two. The passage identifies three battles, the first battle concluded in 1989, in fulfillment of verses ten and forty, the second being the current war in the Ukraine, represents verses eleven and twelve, and the third proxy war, representing the final victory of the United States, is represented in verse thirteen through fifteen.

Sasampunipun kamenangan Putin ingkang namung sawetawis wekdal, Amerika Serikat, wonten ing ayat tigang welas dumugi gangsal welas, badhé menang ing perang proksi, inggih punika pungkasaning perang proksi ingkang sampun kalampahan wiwit Perang Donya Kalih. Wacana punika mratelakaken tigang paprangan: paprangan kapisan rampung ing taun 1989, minangka kasampurnan ayat sedasa lan sekawan dasa; paprangan kapindho, inggih punika perang ing Ukraina ing wekdal sapunika, nggambaraken ayat sewelas lan kalih welas; lan perang proksi kaping tiga, ingkang nggambaraken kamenangan pungkasan Amerika Serikat, kaawakili wonten ing ayat tigang welas dumugi gangsal welas.

What needs to be recognized with these four periods represented from verse five to verse fifteen, is that the last two periods, which represent the current war in the Ukraine, and then the retaliation of the United States, occur in the time of the sealing. Verse sixteen identifies the soon coming Sunday law in the United States. Verses five through ten represent the history of 538 through to both the time of the end in 1798, and then on to the time of the end in 1989. The two battles of the final proxy war, represented in verses eleven to fifteen, are therefore fulfilled in the period where Ezekiel chapter twelve identifies that the effect of every vision is fulfilled.

Sing prelu diakoni gegayutan karo patang période iki sing diwakili wiwit ayat lima nganti ayat limalas, yaiku manawa rong période pungkasan, kang nggambarake perang sing saiki dumadi ing Ukraina, banjur pambalesan saka Amerika Sarékat, kalakon ing mangsa panyegelan. Ayat nembelas netepake hukum Minggu sing bakal enggal teka ing Amerika Sarékat. Ayat lima nganti sepuluh nggambarake sajarah wiwit 538 nganti tekan wektu wekasan ing taun 1798, banjur nerus nganti wektu wekasan ing taun 1989. Mulané, rong paprangan ing perang proksi pungkasan, sing diwakili ing ayat sewelas nganti limalas, kawujud ing période nalika Yeheskiel pasal rolas netepake manawa pangaribawa saben wahyu kawujud.

Those visions were represented to Ezekiel as “wheels within wheels”, which Sister White identifies as the “complicated interplay of human events.” The history of the war in the Ukraine, Putin’s victory, and then his demise, followed by the victory of the United States, is one of the most complex revelations of line upon line in God’s Word.

Wahyu-wahyu mau dipratelakake marang Ezekiel minangka “rodha ana ing sajroning rodha”, kang déning Sister White diidentifikasi minangka “sesambungan ruwet antarane kedadeyan-kedadeyan manungsa.” Sajarah perang ing Ukraina, kamenangan Putin, banjur rubuhipun, kang banjur katut dening kamenangan Amerika Serikat, iku salah sawijining pamedharan line upon line ing Sabdaning Allah kang paling ruwet.

Commenting upon Ezekiel’s “wheels within wheels,” Sister White says that when Ezekiel first saw those wheels it appeared as confusion, but Ezekiel ultimately recognized perfect order in the wheels, which are the “complicated interplay of human events”. In order to rightly divide the history represented in verses eleven to fifteen, the relationship between the Catholic church and Nazi Germany must be understood, for the Nazi leaders in the Ukraine are the proxies for that relationship.

Nalika mènèhi katrangan ngenani “roda-roda ana ing sajroning roda” ing Yéhèzkièl, Sister White ngandika bilih nalika Yéhèzkièl kapisan ndeleng roda-roda punika, katingal kados kebingungan, nanging pungkasanipun Yéhèzkièl mangertosi tata tertib ingkang sampurna ana ing roda-roda punika, ingkang dados “sesrawungan ruwet antaraning prastawa-prastawa manungsa”. Supados saged mbagèni sajarah ingkang kaandharaken wonten ing ayat sewelas dumugi gangsal welas kanthi leres, sesambetan antawisipun gréja Katolik lan Jerman Nazi kedah dipunmangertosi, awit para pamimpin Nazi ing Ukraina punika minangka wakil-wakil saking sesambetan punika.

It is also necessary to understand the role of the apparition of the so-called virgin Mary at Fatima, Portugal in 1918, including the three secrets that the so-called virgin Mary left with the three children from that history. The premise of those three messages, which describe a struggle between the Catholic church and atheistic Russia, and the Second World War, is part of the Fatima message that is represented in the war in the Ukraine.

Uga prelu mangertos peran penampakan saka kang sinebut prawan Maria ing Fatima, Portugal, ing taun 1918, klebu telung rahasia kang ditinggalaké déning kang sinebut prawan Maria marang telung bocah saka sajarah mau. Dhasar saka telung pesen mau, kang nggambarake sawijining perjuwangan antarané gréja Katulik lan Rusia atheis, sarta Perang Donya Kapindho, iku minangka pérangan saka pesen Fatima kang kaestokaké ing perang ing Ukraina.

The French Revolution, and its prophetic relationship to the Catholic church, and ultimately Napoleon Bonaparte, who represents Putin, is also one of the “wheels” that are represented in the war in the Ukraine. The French Revolution’s prophetic relationship to the United States is also represented in the history, for just as Putin is represented by Napoleon as France was going down, the former actor Ronald Reagan, as the head of the armies of Catholicism in the battle of 1989, typifies the former actor Zelenskyy as Ukraine is going down. In the wheels that intersect and connect in these verses, the final straw for the Democrat politicians in the United States, that have been and are promoting Zelenskyy, will be exposed by Putin when he prevails.

Révolusi Prancis, lan sesambetan profetisé karo gréja Katulik, lan pungkasane Napoleon Bonaparte, sing nggambarake Putin, uga minangka salah siji saka “roda-roda” sing dipratelakake ing perang ing Ukraina. Sesambetan profetis Révolusi Prancis karo Amérika Sarékat uga kagambarake ing sajarah, awit kaya dene Putin dipratelakake déning Napoleon nalika Prancis lagi ambruk, mangkono uga mantan aktor Ronald Reagan, minangka kepala bala tentarané Katulikisme ing peperangan taun 1989, ngetipifikasi mantan aktor Zelenskyy nalika Ukraina lagi ambruk. Ing roda-roda sing sesrawungan lan sambung-sinambung ing ayat-ayat iki, pukulan pungkasan tumrap para politisi Demokrat ing Amérika Sarékat, sing wis lan isih ngunggulake Zelenskyy, bakal kababar déning Putin nalika dhèwèké menang.

We will continue this study in the next article.

Kita badhé nerusaké panaliten punika wonten ing artikel salajengipun.

“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

“Ing sapinggiringing kali Kebar, Yèheskiel nyumurupi prahara angin kaya-kaya teka saka lor, ‘mega gedhé, lan geni kang muter ing sajroné dhéwé, sarta padhang ana ing saubengé, lan saka tengahé kaya warna ambar.’ Sapérangan roda, kang padha silangan siji lan sijiné, digerakaké déning papat makhluk urip. Ing dhuwur banget ngungkuli kabèh iki ‘ana rupa dhampar, kaya katoné watu nilam: lan ing dhuwuré rupa dhampar iku ana rupa kaya katoné manungsa lenggah ana ing dhuwuré.’ ‘Lan ing para kerub ana katon wujud tangan manungsa ana ing sangisoré swiwiné.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. Roda-roda iku ing tata susunané mangkono ruweté nganti nalika sepisanan dideleng katon kaya ora tumata; nanging rodha-rodha mau obah kanthi kasalarasan kang sampurna. Makhluk-makhluk swarga, kang disangga lan dipandhegani déning tangan ing sangisoré swiwi para kerub, padha ndhesek roda-roda iki; ing dhuwuré, ana ing dhampar nilam, lenggah Panjenengané Kang Langgeng; lan ngubengi dhampar iku ana pelangi, pralambang sih-kawelasan ilahi.”

As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

“Kados dene reruweté prakawis-prakawis kang kados rodha iku ana ing sangisoring panuntuning asta kang ana ing sangisoring swiwining kerubim, mekaten ugi reruweting lakuning prastawa-prastawa manungsa ana ing sangisoring panguwasaning Allah. Ing satengahing pasulayan lan keribetaning bangsa-bangsa, Panjenengané kang pinarak ing inggil para kerubim taksih nuntun prakara-prakara bumi.

“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

Sajarah bangsa-bangsa sing siji sawisé sijiné ngenggoni wektu lan papan sing wis diparengaké kanggo wong-wong mau, kanthi tanpa sadhar maringi paseksi tumrap kayektèn kang wong-wong mau dhéwé ora mangertèni tegesé, ngandika marang kita. Marang saben bangsa lan marang saben wong ing jaman saiki, Gusti Allah wis netepaké sawijining papan ana ing sajroning rancangan-Nya kang agung. Ing dina iki manungsa lan bangsa-bangsa lagi diukur nganggo unting-unting ana ing tangan Panjenengané Kang ora tau luput. Kabèh wong, lumantar pilihané dhéwé, lagi netepaké nasibé, lan Gusti Allah ngwasani samubarang kabèh kanggo kaleksanané ancas-ancasané.

“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 178.

“Sajarah kang Sang AKU ADA Agung wus nandhani ing pangandikanipun, ngubungake sesambungan sawiji lan sijiné ing rentengan nubuat, wiwit saking kalanggengan ingkang kapungkur dumugi kalanggengan ingkang badhé tumeka, nyariosaken dhateng kita wonten pundi papan kita ing dinten menika ing arak-arakan jaman, lan punapa ingkang saged dipunantos-antos ing wekdal ingkang badhé rawuh. Sedaya ingkang sampun dipunwedharaken déning nubuat badhé kelakon, ngantos dumugi wekdal samenika, sampun kacathet wonten ing kaca-kacaning sajarah, lan kita saged mantep bilih sedaya ingkang taksih badhé rawuh mesthi badhé kalampahan miturut urutanipun.” Education, 178.