I intend to demonstrate how the “seven times” of Leviticus twenty-six is “hidden in plain sight” in the book of Daniel, while also identifying that it was hidden through the human instruments which God employed in presenting “the stone” that is stumbled over in the book of Daniel. To follow the light of this presentation requires “integrity.” The definition of integrity that I am suggesting, would be defined as consistency in one’s actions, values, methods, and principles. It would demand that we adhere to what is revealed within God’s Word, even when it does not agree with human ideas that contradict God’s Word.
Kula gadhah ancas nduduhaké kados pundi “pitung wekdal” saking Leviticus kaping kalih dasa enem punika “kasimpen cetha wonten ing ngarsaning mripat” ing kitab Daniel, sarana ugi nélakaké bilih punika kasimpen lumantar piranti-piranti manungsa ingkang dipunginakakén déning Allah nalika ngaturakaké “watu” ingkang ndadosaké tiyang kesandhung ing kitab Daniel. Kanggé ngetutaké pepadhang saking paparan punika, dipunbetahaké “integritas.” Teges integritas ingkang kula usulakén punika saged dipunwastani minangka katetepan lan kaselarasan wonten ing tumindak, nilai-nilai, cara-cara, lan prinsip-prinsip tiyang. Punika nuntut supados kita setya manut dhateng punapa ingkang kaparingakaké wonten ing Sabdaning Allah, sanadyan punika boten sarujuk kaliyan pamanggih manungsa ingkang bertentangan kaliyan Sabdaning Allah.
“Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of His law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.” The Fundamentals of Christian Education, 474.
“Integritas kang ketat kudu diajeni déning saben murid. Saben pikiran kudu ngarah kanthi manembah marang Sabda Allah kang wis kaandharaké. Pepadhang lan sih-rahmat bakal kaparingaké marang wong-wong kang mangkono netepi karsané Allah. Wong-wong iku bakal nyumurupi prakara-prakara kang nggumunaké saka angger-anggeré. Kayektèn-kayektèn agung, kang wiwit dina Pentakosta ora digatèkaké lan ora kasumurupan, kudu madhangi saka Sabdaning Allah ing kasucèn asliné. Marang wong-wong kang saestu tresna marang Allah, Roh Suci bakal mbukak kayektèn-kayektèn kang wis luntur saka pikiran, lan uga bakal mbukak kayektèn-kayektèn kang saestu anyar. Wong-wong kang mangan daging lan ngombé getihé Putraning Allah bakal ngirid saka kitab Daniel lan Wahyu kayektèn kang kasurung déning Roh Suci. Wong-wong iku bakal ngleksanakaké daya-daya kang ora bisa dikendhalèkaké. Lambéné bocah-bocah bakal kawengku kanggo martakaké pasamuwan-pasamuwan rahasia kang wis kasimpen saka pikirané manungsa. Gusti wis milih prakara-prakara bodho saka donya iki kanggo ngisin-isini wong wicaksana, lan prakara-prakara kang ringkih saka donya iki kanggo ngisin-isini wong-wong kang gagah prakosa.” The Fundamentals of Christian Education, 474.
An easy example of both the human error that is found in the book of Daniel, and the unwillingness to adhere to God’s Word, can be found in the word translated as “daily” in Daniel chapter eight. Integrity would demand that if Ellen White commented on that word, as she does, that as Seventh-day Adventists that profess to uphold the Spirit of Prophecy, we would automatically use her commentary on the word to direct our understanding.
Sawijining tuladha kang gampil tumrap kaluputan manungsa kang kapanggih ing kitab Daniel, lan uga tumrap ora gelem netepi Sabdaning Allah, bisa kapanggih ing tembung kang dijarwakake minangka “daily” ing Daniel pasal wolu. Integritas nuntut manawa manawa Ellen White maringi komentar ngenani tembung mau, kaya dene pancen panjenengane nindakake, kita minangka wong Advent Dina Kaping Pitu kang ngakoni njunjung Rohing Ramalan, kanthi otomatis migunakaké komentaripun babagan tembung iku kanggo nuntun pangerten kita.
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
“Banjur aku weruh gegayutan karo ‘Daily,’ manawa tembung ‘sacrifice’ iku ditambahaké déning kawicaksanan manungsa, lan dudu pérangan saka teks; lan manawa Gusti paring pangerten sing bener bab iku marang wong-wong sing nyuwarakaké sesambat bab jam pangadilan. Nalika kasatuan isih ana, sadurungé taun 1844, meh kabèh padha nyawiji ing pamawas sing bener ngenani ‘Daily;’ nanging wiwit taun 1844, ing satengahing kabingungan, pamawas-pamawas liyané wis dianut, lan pepeteng lan kabingungan banjur ngetutaké.” Review and Herald, November 1, 1850.
We could spend a great deal of time on these two sentences, for when they finally get placed in the book Early Writings, the human editors have placed a misguided definition of what is stated, but that is another story. For our purposes we simply wish to point out two relevant points. The first point is that Sister White says “the word “sacrifice” was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text.”
Kita saged nglampahi wekdal ingkang kathah sanget tumrap kalih ukara punika, awit nalika ing wekdal pungkasan dipunlebetaken ing buku Early Writings, para panyunting manungsa sampun maringi sawijining teges ingkang klentu tumrap punapa ingkang kaandharaken, nanging punika cariyos sanès. Kangge ancas kita, kita namung badhé nedahaken kalih prakawis ingkang gegayutan. Prakawis ingkang kapisan inggih punika bilih Sister White ngendika, “the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text.”
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.
Banjur aku krungu ana sawijining wong suci kang lagi ngandika, lan wong suci liyané ngandika marang wong suci tartamtu sing ngandika mau, “Nganti pira suwéné wahyu bab kurban saban dina, lan panerak kang ndadèkaké karusakan, kang nyerahaké papan suci lan bala tentara supaya diidak-idak?” Daniel 8:13.
The previous verse is the question that elicits the answer of verse fourteen, and that answer represents the central pillar and foundation of Adventism. And in the very question that produces that great light represented as the central pillar of Adventism, we are informed that human wisdom has made an error by placing an added word into the translation of the verse.
Ayat sadurungé iku minangka pitakonan kang njalari metu wangsulan ing ayat patbelas, lan wangsulan iku makili pilar tengah lan dhasar Adventisme. Lan ing pitakonan iku dhéwé, kang ngasilaké pepadhang agung sing dilambangaké minangka pilar tengah Adventisme, kita diparingi kawruh manawa kawicaksanan manungsa wis gawé kaluputan kanthi nambahi sawijining tembung ing sajroning terjemahan ayat kasebut.
There are literally hundreds of added words in the translation of the 1611 KJV Bible, but there is only one time that God identifies any of those hundreds of added words as erroneous. And it is clear it was an error that was produced by the human side of the combination of humanity and divinity which produced the Word of God. More significant is that there would be no need for any inspired commentary on the added word “sacrifice” if it were not something that produced an incorrect understanding of the verse. It is clear that it does, for the inspired commentary not only identifies that the word should not be there, but also identifies that “those who gave the judgment hour cry,” were given “the correct view” of the “daily” by the Lord. Integrity demands that we use those two sentences just as they read.
Ana temenan atusan tembung tambahan ing terjemahan Alkitab KJV 1611, nanging mung ana sapisan Gusti Allah nandhani salah siji saka atusan tembung tambahan mau minangka kliru. Lan cetha manawa iku sawijining kaluputan kang kaasilaké déning sisih manungsa saka gabungan kamanungsan lan kaallahan kang ngasilaké Sabdaning Allah. Sing luwih wigati, ora bakal ana kabutuhan tumrap komentar ilham ngenani tembung tambahan “sacrifice” menawa tembung iku dudu prekara kang nuwuhaké pangerten kang ora bener bab ayat iku. Cetha manawa tembung iku pancen mangkono, awit komentar ilham iku ora mung nandhani manawa tembung iku ora samesthiné ana ing kono, nanging uga nandhani manawa “those who gave the judgment hour cry,” padha diparingi “the correct view” bab “the daily” déning Gusti. Integritas nuntut supaya kita migunakaké loro ukara iku persis kaya wacané.
Those who gave the judgment hour cry identified “the daily” as a symbol representing paganism or pagan Rome, depending on the context where it is located. The word translated as “daily” occurs five times in the book of Daniel. All five occurrences are as a noun. The word occurs one hundred and four times in God’s Word, and ninety-nine times it is used as an adjective, but in the book of Daniel alone, it is used as a noun. The men who translated the King James Bible saw the word ninety-nine times as an adjective, so when it came to the book of Daniel, they attempted to make it an adjective in order to agree with all the other times it occurred as an adjective. In order to do that, they added the word “sacrifice.” But God, through Ellen White, said that “sacrifice” should be omitted, which would mean that “the daily” is to be understood as a noun.
Wong-wong kang nglairaké panguwuh bab jam pangadilan iku ngenali “kang saben dinané” minangka sawijining pralambang kang makili paganisme utawa Roma pagan, manut konteks papan iku katetepaké. Tembung kang dijarwakaké dadi “kang saben dinané” katon kaping lima ing kitab Daniel. Kabeh lima panggonan iku minangka tembung aran. Tembung iku katon kaping satus papat ing Sabdaning Allah, lan sangang puluh sanga kaping dipigunakaké minangka tembung sipat, nanging ing kitab Daniel piyambak waé, tembung iku dipigunakaké minangka tembung aran. Wong-wong kang nerjemahaké Alkitab King James ndeleng tembung iku sangang puluh sanga kaping minangka tembung sipat, mula nalika tekan kitab Daniel, padha ngupaya ndadèkaké tembung iku minangka tembung sipat supaya cocog karo kabèh panggonan liya nalika tembung iku katon minangka tembung sipat. Kanggo nindakaké iku, padha nambahaké tembung “kurban.” Nanging Allah, lumantar Ellen White, ngandika yèn tembung “kurban” kuduné dipunical, kang ateges yèn “kang saben dinané” kudu dipunmangertosi minangka tembung aran.
Those who stand opposed to God’s counsel on this word within Adventism define the word as a symbol of Christ’s heavenly sanctuary ministry, but those who gave the judgment hour cry correctly defined it as paganism. Adventism today uses a symbol of a satanic power to represent Christ!
Wong-wong sing ngadeg nentang pituture Allah bab tembung iki ana ing Adventisme netepake tembung iku minangka pralambang paladosan Kristus ing papan suci swarga, nanging wong-wong sing maringi sesambat bab jam pangadilan kanthi bener netepake manawa iku paganisme. Adventisme ing jaman saiki migunakaké pralambang saka kakuwatan setan kanggo makili Kristus!
Through erroneous human logic, the true understanding of the word translated as “the daily” has been hidden from Adventism. Adventists that base their prophetic study on subjects that occur randomly through the years in their Sabbath School quarterlies lazily drink the Kool-Aid that is dished out through those quarterlies, and which are confirmed by pastors who themselves have not the integrity necessary to allow any input from the comments on the subject by Sister White.
Lumantar logika manungsa kang kliru, pangertosan sejati bab tembung sing dipunjarwakake dados “the daily” sampun kasamun saka Adventisme. Para Adventis ingkang ndhasaraken pasinaon kenabianipun dhateng tema-tema ingkang medal kanthi acak sadawaning taun ing triwulanan Sekolah Sabat, kanthi kesed ngunjuk “Kool-Aid” ingkang dipunsajekake lumantar triwulanan punika, lan ingkang dipunteguhaken déning para pandhita ingkang piyambak boten gadhah integritas ingkang dipunbetahaken kanggé ngéngingi satunggalipun masukan saking komentar-komentar babagan prakawis punika déning Sister White.
The history of the controversy of “the daily” reached the turning point around 1911, where Sister White directly stated that those who had rejected the pioneer understanding of “the daily” as paganism, and who were teaching that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry, had received their understanding from “angels that were expelled from heaven” (20 MR 17).
Sajarah pasulayan ngenani “the daily” tekan titik balik watara taun 1911, nalika Sister White kanthi langsung nyatakake bilih wong-wong kang wis nampik pangerten para perintis babagan “the daily” minangka paganisme, lan kang mulang bilih “the daily” makili paladosan papan suci Sang Kristus, wis nampa pangerten mau saka “para malaékat sing diusir saka swarga” (20 MR 17).
The truth of “the daily” has been identified clearly by Sister White, and she teaches that “holy angels” guided the mind of William Miller and that “angels expelled from heaven” guide the minds of those who teach that “the daily” represents Christ’s heavenly sanctuary ministry. The truth of “the daily”, as presented by those who gave the judgment hour cry, was discovered by William Miller.
Bebener bab “kang saben dinane” wis katetepaké kanthi cetha déning Sister White, lan piyambakipun mulang bilih “malaékat-malaékat suci” nuntun pikirané William Miller lan bilih “malaékat-malaékat kang kausir saka swarga” nuntun pikirané wong-wong kang mulang bilih “kang saben dinane” iku nggambarake paladosan Kristus wonten ing pasucen swarga. Bebener bab “kang saben dinane”, kados déné dipratélakaké déning wong-wong kang martakaké sesambat jam pangadilan, kapanggih déning William Miller.
“I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ &c. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thess. ii, 7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ &c. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.” Second Advent Manual, 66.
“Aku maca terus, lan ora bisa nemokake prakara liyané kang ana tembung iku [kang saben dina] kajaba mung ana ing kitab Daniel. Banjur aku [kanthi pitulungan konkordansi] njupuk tembung-tembung kang ana gandhèngané karo iku, ‘ngilangi;’ dhèwèké bakal ngilangi kang saben dina; ‘wiwit nalika kang saben dina bakal diilangi,’ lan sapanunggalané. Aku maca terus, lan nyana yèn aku ora bakal nemokake pepadhang tumrap ayat iku; wekasané aku tekan 2 Tes. ii, 7, 8. ‘Sebab rahasia kadurjanan iku wus tumindak; mung wong kang saiki ngalang-alangi iku bakal tetep ngalang-alangi, nganti dhèwèké dijupuk saka ing dalan, lan banjur si duraka iku bakal kawedharaké,’ lan sapanunggalané. Lan nalika aku wis tekan ing ayat iku, O, cetha lan mulya temen kayekten iku katon! Ana ing kono! Iku lah kang saben dina! Lah saiki, apa kang dimaksud Paulus kanthi ‘wong kang saiki ngalang-alangi,’ utawa nyandhet? Kanthi ‘wong dosa,’ lan ‘si duraka,’ kang dimaksud yaiku Kapapaan. Lah, apa ta kang ngalang-alangi Kapapaan supaya ora kawedhar? Ya, iku yaiku Paganisme; mula, ‘kang saben dina’ mesthi tegesé Paganisme.” Second Advent Manual, 66.
What is really sobering about Miller’s discovery that “the daily” represented paganism, is where he found the truth. He found it in the passage of the apostle Paul’s writings where Paul not only defines “the daily” as paganism, but it is the passage identifying that those who received not the love of the truth, receive strong delusion. The acceptance of “the daily” as a symbol of Christ’s sanctuary ministry, the definition that came from angels that were expelled from heaven, is the symbol of those in Adventism who have not the integrity necessary to rightly divide the word of truth, and therefore are already destined to receive strong delusion.
Sing satemené nggegirisi saka panemuan Miller manawa “the daily” iku nglambangaké paganisme, yaiku ing endi dhèwèké nemokaké kayektèn iku. Dhèwèké nemokaké iku ing péranganing tulisan rasul Paulus, ing ngendi Paulus ora mung netepaké “the daily” minangka paganisme, nanging uga péranganing ayat sing mratélakaké manawa wong-wong kang ora nampani katresnan marang kayektèn, bakal nampani kasasaran kang kuwat. Panriman marang “the daily” minangka pralambang pelayanan papan suci Kristus, yaiku teges sing asalé saka para malaékat kang diusir saka swarga, iku dadi pralambang tumrap wong-wong ing Adventisme kang ora nduwèni integritas kang perlu kanggo mbédakaké pangandikaning kayektèn kanthi bener, lan mulané wus kapasrahaké kanggo nampani kasasaran kang kuwat.
I do not want to sidetrack the point we are seeking to identify. That point is that the “seven times” that is identified in the same vision where “the daily” is located has been hidden by human hands, though it remains in plain sight. This was simply an easy example of how a human translation error made long centuries ago, that is thereafter manipulated in human minds by angels that were expelled from heaven, is used today at this crucial time just before the final crisis at the end of the world, to blind minds to truth that is actually in plain sight.
Aku ora kepéngin ngécéwaké saka pokok perkara sing kita upaya kanggo ngenali. Pokok perkara iku yaiku yèn “pitung mangsa” sing katandhani ing wahyu sing padha, ing kono “kang saben dinane” dumunung, wis didhelikaké déning tangan manungsa, sanadyan tetep cetha katon. Iki mung tuladha sing prasaja babagan carané kasalahan terjemahan manungsa sing kelakon pirang-pirang abad kapungkur, kang banjur dimanipulasi ing pikiran manungsa déning para malaekat sing wis diusir saka swarga, digunakaké ing jaman saiki ing wektu kang wigati iki sadurungé krisis pungkasan ing wekasaning jagad, kanggo mbutakaké pikiran marang kayektèn sing satemené cetha katon.
In the 1910 time period the rebellion of “the daily” was just getting under way, W. W. Prescott and A. G. Daniells were spearheading the satanic work of rejecting the foundational understanding of “the daily.” The following article is a letter from that very time, where Sister White addresses the satanic view that “the daily” in the book of Daniel represents Christ’s sanctuary work. At that time the two men were pushing the idea of going into the old pioneer books and changing the pioneer understanding to their new satanic definition. It is my hope that we can exercise integrity as we read the article.
Ing kurun wektu taun 1910, pambrontakan ngenani “the daily” lagi wiwit lumaku, W. W. Prescott lan A. G. Daniells dadi pelopor ing pakaryan setan kanggo nampik pangerten dhasar babagan “the daily.” Artikel ing ngisor iki yaiku sawijining layang saka wektu iku piyambak, nalika Sister White ngrembug pandhangan satanis manawa “the daily” ing kitab Daniel makili pakaryan Kristus ing papan suci. Ing wektu iku wong loro mau lagi nyurung gagasan supaya mlebu menyang buku-buku para pelopor lawas lan ngowahi pangerten para pelopor dadi teges anyar satanis miturut panemune dhewe. Pangarep-arepku yaiku supaya kita bisa nindakaké integritas nalika maca artikel iki.
“At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.
“Ing tataran pengalaman kita ing wekdal punika, pikiran kita boten kenging kasimpangaken saking pepadhang mirunggan ingkang sampun kaparingaken [dhumateng kita] kangge dipunwigatosaken wonten ing pasamuwan wigati konferensi kita. Lan wonten Sadèrèngipun Daniells, ingkang pikirannipun dipunlampahi déning satru; lan pikiran panjenengan tuwin pikiranipun Penatua Prescott dipunpengaruhi déning para malaékat ingkang sampun kabucal saking swarga. Pakaryanipun Sétan inggih punika nglempengaken pikiran panjenengan supados bab-bab alit sanget dipunlebetaken, ingkang Gusti boten paring ilham dhumateng panjenengan kangge dipunlebetaken. Bab-bab punika boten wigati pokok. Nanging prakawis punika ngemu teges ageng tumrap pakaryan kayekten. Lan gagasan-gagasan saking pikiran panjenengan, manawi panjenengan saged kasimpangaken dhateng bab-bab alit utawi rincian alit, punika inggih pakaryan rancanganipun Sétan. Kangge mbeneraken prekawis-prekawis alit wonten ing buku-buku ingkang sampun kaserat, panjenengan nyangka bilih punika badhé nindakaken pakaryan ageng. Nanging dhateng kula sampun dipunparingi dhawuh, Meneng punika kadigdayaning tembung.
“I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.
“Aku kudu matur, Mandhega panjenengan nggolèki cacad. Manawa ancas Iblis iki bisa kaleksanan, mula tumrap panjenengan katon yèn pakaryan panjenengan bakal dianggep minangka prakara kang pinaka-nggumunaké sajroning rancangané. Iku rancangane satru, supaya kabèh ciri kang dianggep kena disanggah mau ana ing papan kang golongan pikiran saka sakèhé warna ora padha sarujuk.”
“And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.
“Mulane apa? Pakaryan kang nyenengake Iblis iku dhewe bakal kelakon. Bakal diwènèhaké sawijining gambaran marang para wong njaba dudu saka pracaya kita, yaiku pas apa kang cocog karo wong-wong mau, kang bakal ngrembakakake sipat-sipat watak sing bakal njalari kekisruhan gedhé lan ngrebut wektu-wektu emas kang kuduné kanthi sregep dienggo nggawa pesen gedhé mau ana ing ngarepé umat. Panyajian-panyajian bab prekara apa waé kang wis kita garap ora bakal kabeh bisa selaras, lan asilé bakal mbingungaké pikirané para wong pracaya lan para wong kang ora pracaya. Iki lah prekara kang pancèn wis dirancang déning Satan supaya kelakon—apa waé kang bisa digedhek-gedhekaké kaya dene sawijining pasulayan.”
“Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.
“Wacanen Yehezkiel, pasal 28. Saiki, ing kéné ana sawijining pakaryan gedhé, ing ngendi roh-roh aneh bisa mèlu kagambar. Nanging Gusti kagungan pakaryan sing kudu ditindakaké kanggo nylametaké jiwa-jiwa sing lagi nemoni karusakan; lan papan-papan sing bisa diisèni déning Iblis, kanthi nyamur, nimbulaké kabingungan ana ing barisan kita, iku bakal ditindakaké déning dhèwèké kanthi sampurna, lan sakehing béda-béda cilik mau bakal dadi saya gedhé lan katon cetha.”
“And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.
“Lan wiwit wiwitan aku wis katuduhaké yèn Gusti ora masrahaké bebaning pagawéan iki marang tuwa-tuwné Daniells lan Prescott. Apa akal liciking Sétan kudu dilebokaké, apa “Daily” iki kudu dadi prakara kang gedhé mangkono nganti digawa mlebu kanggo mbingungaké pikiran lan ngalang-alangi majuné pagawéan ing mangsa wektu kang wigati iki? Ora kena mangkono, apa waé kahanané. Bab iki ora kena digawa maju, awit roh kang bakal digawa mlebu iku bakal nglarang, lan Lucifer lagi mirsani saben tindak-tanduk. Agensi-agensi satanis bakal miwiti pakaryané, lan bakal ana kebingungan kang digawa mlebu ing antarane barisan kita. Kowé ora nduwèni panyeluk kanggo nggolèki béda panemu kang dudu pitakon kang nyoba; nanging menengmu iku wis dadi pepindhan kang cetha. Prekara iki kabèh wis cetha kababar ana ing ngarepku. Manawa Iblis bisa nyeret salah siji saka umat kita dhéwé ing bab prekara-prekara iki, kaya kang wus dirancang déning dhèwèké, prakarané Sétan bakal menang. Saiki pagawéan iku kudu enggal tanpa tundha katindakaké, lan aja ana [béda] panemu kang diucapaké.”
“Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].
“Iblis bakal nyurung wong-wong mau sing wis metu saka antarané kita supaya manunggal karo malaékat-malaékat ala lan ngalang-alangi pakaryan kita lumantar pitakon-pitakon sing ora wigati, lan sepira gedhéné kabungahan [ing kana] ing kémahing mungsuh. Padhetna sesrawungan, padhetna sesrawungan. Saben béda panemu kudu kasarèkaké. Pakaryan kita saiki yaiku ngaturaké kabèh kakuwatan jasmani kita lan kabèh kakuwatan urat-saraf otak kita kanggo nyingkiraké béda-béda iki saka dalan, lan supaya kabèh dadi sarujuk. Menawa Iblis, kanthi kawicaksanané sing gedhé nanging ora kasucèkaké, kena diidinaké olèh pegangan sing paling sethithik waé, [dhèwèké bakal bungah].”
“Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.
“Saiki, nalika aku mirsa kepriyé kowe padha nyambut-gawé, pikiranku nangkep sakabèhé kahanan iku lan apa akibaté menawa kowe maju terus sarta maringi marang pihak-pihak sing wis ninggalaké kita sanajan mung sethithik kalodhangan kanggo nimbulaké karancuan ana ing barisan kita. Kurangé kawicaksananmu kuwi temenan kaya sing dikarepaké déning Iblis. Proklamasimu sing sora iku dudu ana ing sangisoré pangenaning Roh Suci. Aku diprentah supaya kandha marang kowé yèn tumindakmu nggoleki cacad ana ing tulisané wong-wong sing wis katuntun déning Gusti Allah kuwi dudu saka pangenaning Gusti Allah. Lan manawa iki kawicaksanan sing bakal diparingaké Elder Daniells marang umat, aja pisan-pisan diparingi kalungguhan resmi, awit panjenengané ora bisa nalar saka sebab marang akibat. Menengmu ing prekara iki iku kawicaksananmu. Saiki, samubarang sing kaya nggoleki cacad ana ing terbitan wong-wong sing wis ora urip kuwi dudu pakaryan sing diparingaké Gusti Allah marang siji waé saka kowé kanggo ditindakaké. Awit manawa wong-wong iki—Elders Daniells lan Prescott—wis nuruti pituduh sing kaparingaké ing pakaryan ana ing kutha-kutha, mesthi wis ana akèh, ya akèh banget, sing yakin marang kayektèn lan kabobrah, wong-wong sing pinter, sing [saiki] ana ing kalungguhan-kalungguhan ing ngendi wong-wong iku ora bakal tau bisa digayuh.”
“All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.
“Kabèh jagad iki kudu dianggep minangka satunggaling kulawarga ageng. Lan manawa panjenengan gadhah sumber kawruh ingkang mekaten sugihipun kanggé dipun timba, punapa sababipun panjenengan sampun nglilakaken jagad punika nemahi karusakan salebeting taun-taun kanthi paseksi-paseksi ingkang sampun kaparingaken déning Gusti kita Yésus Kristus? Agami ingkang leres mulang dhateng kita supados nganggep saben priya lan wanita minangka pribadi ingkang saged kita tindakaken kabecikan.”
“This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.
“Puniki sampun kathah taun kacithak: ‘Pikiran ingkang Imbang,’ paseksi dhateng Penatua Andrews. Pikiran saged dipunbudi-dayakaken dados kakuwatan kanggé mangertos kapan kedah ngandika lan beban punapa ingkang kedah dipunpendhet sarta dipunasta, awit Kristus punika Guru panjenengan. Lan kula sanget ajrih tumrap panjenengan [nalika kula ningali panjenengan] ngluhuraken kawicaksanan panjenengan piyambak lan nempuh lampah kanggé ndadosaken beda pamanggih. Gusti nimbali para priya wicaksana ingkang saged meneng manawi punika [minangka] kawicaksanan tumrap piyambakipun kanggé mekaten. Manawi panjenengan kersa dados manungsa ingkang sampurna, panjenengan mbutuhaken kasucèn lumantar Gusti Yesus Kristus. Sapunika wonten pakaryan ingkang nembe kawiwitan, lan sumangga kawicaksanan katon wonten ing saben pelados, wonten ing saben présidhèn konferènsi. Nanging wonten pakaryan kanggé panjenengan genggem wiwit taun-taun kapengker, ing papan panjenengan dipunbetahaken kanggé ngangkat swanten panjenengan tumrap pakaryan punika piyambak. Kristus maringi sadaya umaté pitedah mligi ngenani punapa ingkang kedah dipuntindakaken lan prekawis-prekawis ingkang boten kenging dipuntindakaken. Lan taksih namung wonten sekedhik wekdal kasisah kanggé kita nglampahi kabeneraning Gusti. Panjenengan saged mangertos marganing Gusti. Kula nyumurupi ancas panjenengan nggawa prekawis-prekawis manut rancangan panjenengan piyambak sasampunipun panjenengan dipunpasang dados présidhèn. Panjenengan sampun ngira bilih panjenengan badhé nindakaken prekawis-prekawis ingkang nggumunaken, ingkang satemenipun dados pakaryan ingkang boten dipunpasrahaken déning Gusti dhateng astan panjenengan kanggé dipuntindakaken. Sapunika, pakaryan panjenengan sanès kanggé nindhes, nanging kanggé nglilakaken saben kabutuhan sakmampunipun manawi Gusti sampun nampi panjenengan kanggé ngladèni. Nanging panjenengan wiwit rumiyin sampun maringi bukti bilih kawicaksanan lan pangrimbag ingkang kasucekaken boten kawedhar déning panjenengan. Panjenengan sampun mbabar prekawis-prekawis ingkang boten badhé katampi kajawi manawi Gusti maringi pepadang.”
“I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.
“Aku wis diwulang manawa tumindak kang kesusu mengkono iku mesthine aja nganti kelakon, kayata milih kowe dadi présidhèn konferènsi sanadyan mung kanggo setaun manèh. Nanging Pangéran nglarang samubarang tumindak kesusu kang kaya mangkono maneh nganti prakara iku kaaturaké ana ing ngarsané Pangéran lumantar pandonga; lan awit marang kowe wis tekan piwulang manawa pakaryané Pangéran kang kapasrahaké marang présidhèn iku minangka tanggung jawab kang saestu suci lan abot, kowe ora duwé hak moral kanggo njeblug kaya kang wis koklakoni ing bab “Daily” lan banjur nganggep yèn pangaribawamu bakal netepaké prakara iku. Ana Penatua Haskell, kang wis nanggung tanggung jawab abot, lan ana Penatua Irwin sarta sawetara wong liyané kang bisa daksebut, kang padha nanggung tanggung jawab abot.”
“Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.
“Ing ngendi pakurmatanmu marang para wong tuwa? Kawicaksanan apa kang bisa kokgunakake tanpa nglumpukake kabeh para priya kang tanggung jawab kanggo nimbang prakara iku? Nanging saiki ayo padha nyelidiki prakara iku. Saiki kita kudu nimbang maneh apa iki paukumaning Pangeran, sajrone ngadhepi pagawean kang wis dilirwakake, kanggo nduduhake sregepmu nindakake pagawean iku nganti setaun maneh. Manawa sira nerusake pagawean iku setaun maneh kanthi pitulungan kang bakal manunggal karo sira, mesthine kudu ana owah-owahan kang dumadi ana ing sira lan ana ing Penatua Prescott. Lan andhap-asorana atimu dhewe ana ing ngarsaning Allah. Pangeran kudu mirsa ana ing sira pratandha pengalaman kang beda; awit manawa tau ana wong-wong kang mbutuhake dibalekake manèh, ing wektu saiki iki, yaiku Penatua Daniells lan Penatua Prescott.
“Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.
“Pitu wong lanang kudu kapilih, yaiku wong-wong kang nduwèni kawicaksanan lan, lumantar pakaryaning sih-rahmaté Gusti Allah, [mènèhi] bukti [bab] pamratobat maneh. Awit, tumrap wong-wong kang mangkono kabutakane nganti ora bisa nalar saka sabab marang akibat, saéngga padha nglirwakake wong-wong kang wis nanggung tanggung jawabing pakaryan iki lan para présidhèn konferènsi iki, [yaiku] wong-wong [kang] wis ngemban pakaryan iki luwih saka rong taun, banjur padha ora digatèkaké lan kadadéyan akibat kang sembranèn kaya mangkono nganti wong-wong padha nglirwakake pakaryan iku dhéwé kang wis dipajang ana ing ngarepé wong-wong mau pirang-pirang taun—pakaryan ing kutha-kutha—lan ora ana, utawa mung sathithik banget, kawigatosan [kang] diwènèhake marang para wong tuwa kanggo pitutur, nanging malah ngumumaké prakara-prakara kang dipilih déning wong-wong mau dhéwé kanggo diwènèhake marang bangsa, iku dhéwé wis neksèni bab ora amané wong-wong iku kanggo dipracaya nyekel pakaryan kang agung lan nggumunaké kaya mangkene.”
“Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.
“Sang Kristus boten pejah. Panjenenganipun boten badhé naté nglilakaké karya-Nipun dipunlampahi kanthi cara ingkang aneh mekaten. Kéngingna buku-buku punika tetep kados makaten. Menawi wonten owah-owahan ingkang pancèn wigati, Gusti Allah badhé ndadosaké kaselarasan wonten ing owah-owahan punika supados tetep cocog, nanging manawi satunggaling piwucal sampun dipunpasrahaké dhateng manungsa kanthi tanggel jawab ingkang ageng ingkang wonten ing ngriku, [Gusti Allah] nuntut kasetyan ingkang badhé makarya lumantar katresnan lan nucèkaké nyawa. Para pinituwa Daniells lan Prescott kaloronipun sami prelu dipunbalèkaken malih. Satunggaling pakaryan ingkang aneh sampun mlebet, lan punika boten selaras kaliyan pakaryan ingkang Sang Kristus rawuh ing jagad kita punika kanggé katindakaké; lan sadaya tiyang ingkang saestu sampun kapitados malih badhé nindakaké pakaryanipun Sang Kristus.
“We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.
“Kita kabèh kudu nindakaké pakaryan sing bakal ngluhuraké Sang Rama. Kita wis tekan ing krisis—yaiku apa kita bakal nyarujuki marang wataké Gusti Yésus Kristus ing mangsa panyawisan iki, utawa ora ngupaya bab iku babar pisan. Sesepuh Daniells, [sampeyan ora] kena rumangsa bébas nglantaraké swara panjenengan kanthi dhuwur kaya sing wis panjenengan tindakaké ing kahanan-kahanan kang padha. Lan mangertenana, présidhèn sawijining konferènsi iku dudu panguwasa. Panjenengané nyambut gawé sesarengan karo para wong wicaksana sing ngasta kalungguhan minangka présidhèn-présidhèn kang wis ditampi déning Gusti Allah. Panjenengané ora nduwèni kaluwaran kanggo mèlu campur ing tulisan-tulisan ing buku-buku cetak saka pena-pena sing wis ditampi déning Gusti Allah. Wong-wong mau ora kena manèh nyekel panguwasa kajaba manawa padha nduduhaké luwih suda saka daya pamaréntah lan panguwasa sing nguwasani. Krisis wis teka, amarga Gusti Allah bakal kaaibaké.”
“How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . . [Lower third of this page left blank.]
“Kepriyé Pangéran mirsani kutha-kutha sing durung digarap? Kristus ana ing swarga. Saiki pangakoné kudu mangkéné, ‘Ora ana pamaréntahan kraton. Lan saiki iki krisising jagad iki. Saiki Aku iku Kuwasa kanggo nylametaké utawa kanggo numpes. Saiki iki wektuné nalika nasibé kabèh ana ing tangan-Ku. Aku wis masrahaké nyawa-Ku kanggo nylametaké jagad. Lan “Aku, manawa Ingsun kaangkat munggah,” sih-rahmat kawilujengan sing bakal Dakparingaké bakal mbuktèkaké yèn kabèh wong sing gelem kabentuk manut pasemon ilahi lan dadi siji karo Aku bakal nyambut-gawé kaya Aku nyambut-gawé kanthi kakuwatan sih-rahmat panebusan-Ku.’ Sapa waé sing gelem, [muga dhèwèké] nyekel sesarengan karo para saduluré kanggo nindakaké pakaryan sing kaparingaké marang wong-wong mau supaya ditindakaké nalika ana ing papan-papan tanggung jawab miturut pitutur sing diparingaké Pangéran, lan kanthi temen-temen ngupaya supaya nyambut-gawé ing karukunan kang sampurna karo Panjenengané sing nganti mengkono tresna marang jagad nganti Panjenengané masrahaké nyawané minangka kurban kang sampurna kanggo kawilujenganing jagad. Aku matur marang para peladèn kita, yèn nalika wong-wong mau mlebu ing pakaryan ana ing kutha-kutha kita, muga ana kasantosan kang suci ngancani paladosan Sabda. Kita ora bisa nuwuhaké kesan sing trep marang pikirané wong-wong manawa kita... [Sapratelon ngisor saka kaca iki dikosongaké.]”
“I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.
“Aku nyalin saka Buku Harianku. Kayekten kaya dene anane ana ing Gusti Yesus—ucapna, dongakna, pracayaa saben tembung ing kesederhanaane. Apa kauntunganmu manawa kasalahan-kasalahan digawa menyang ngarsane wong-wong sing wis nyimpang saka pracaya lan nggatekake roh-roh sing nyasaraké, wong-wong sing durung suwe kapungkur isih bebarengan karo kita ana ing pracaya? Apa kowé bakal ngadeg ing sisih Iblis? Wènèhana kawigatenmu marang paladhèn-paladhèn sing durung digarap. Sawijining pakaryan saindenging jagad ana ing ngarepe kita. Aku diparingi gambaran-gambaran ngenani John Kellogg.”
“A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.
“Satunggaling pribadi ingkang narik sanget manahipun tiyang kathah punika makili gagasan-gagasan saking argumentasi ingkang katon meyakinkan ingkang dipunaturaken piyambakipun, yaiku panemu-panemu ingkang béda saking kayektèn Kitab Suci ingkang sejati. Lan para tiyang ingkang ngelak lan ngeluwihi dhahar badhé satunggaling prakawis ingkang énggal sami majengaken gagasan-gagasan [ingkang mekaten katon meyakinkanipun] saéngga Elder Prescott wonten ing bebaya ageng. Elder Daniells ugi wonten ing bebaya ageng [badhe] kapingkus ing satunggaling kasasaran, bilih panemu-panemu punika saged dipunandharaken wonten ing pundi-pundi, punika badhé dados kados satunggaling jagad énggal.”
“Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.—Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.
“Inggih, mesthi mekaten, nanging nalika pikiranipun sami kaserep mekaten, kula kaparingi pitedah bilih Brother Daniells lan Brother Prescott sami ngerajut ing salebeting pengalamanipun raos-raos ingkang katingalipun rohaniah [spiritualistis], lan narik umat kita dhateng raos-raos ingkang endah ingkang badhé nasaraken, manawi saged, malah para pinilih piyambak. Kula kedah nelusur kanthi pena kula [kasunyatan] bilih para sadèrèkipun punika badhé mirsani cacad-cacad wonten ing pamanggih-pamanggihipun ingkang nasaraké, ingkang badhé ndadosaken bebener wonten ing kahanan boten mesthi; lan [nanging] piyambakipun [badhe] ngadeg minangka [dene gadhah] pangertosan rohaniah ingkang ageng. Saiki kula kaparingi dhawuh ngandharaken dhateng piyambakipun [bilih] nalika kula dipun-tuduhaken prakawis punika, nalika Elder Daniells ngangkat swantenipun kados kalasangka ing mbélani pamanggihipun bab ‘Daily,’ akibat-akibat salajengipun sampun dipun-tuduhaken. Umat kita dados kebingungan. Kula mirsani asiling prakawis punika, lajeng dipunparingaken pepèling dhateng kula bilih manawi Elder Daniells, tanpa nggatèkakèn asil pungkasanipun, kenging pangaribawa mekaten lan ngantos pitados bilih piyambakipun wonten ing sangandhaping inspirasi saking Allah, skeptisisme badhé kasebar wonten ing antawisipun barisan kita ing pundi-pundi, lan kita badhé dumunung wonten ing papan ingkang dados papanipun Satan nggawa pesen-pesenipun. Katidakpitadosan lan skeptisisme ingkang temen badhé kasebar wonten ing manahing manungsa, lan panèn-panèn ala ingkang aneh badhé nggentosi bebener.—Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.”
Those that gave the judgment hour cry were given the correct view of “the daily” in the book of Daniel. Through the human hands which translated the book of Daniel, and thereafter by human beings that were being directed by angels that were expelled from heaven, the correct understanding of “the daily” has become hidden, though it is in plain sight. In Daniel when the word translated as “the daily” occurs, it is not to include the added human word “sacrifice.” In verse thirteen of Daniel eight we find one of the five times where this occurs in the book of Daniel. In that very verse, the “seven times” of Leviticus twenty-six is also identified, but through the same type of humanistic manipulation it has been hidden in plain sight.
Wong-wong sing marakaké panguwuh bab jam pangadilan iku kaparingan pangerten sing bener ngenani “kang saben dinané” ing kitab Daniel. Liwat tangan manungsa sing nerjemahaké kitab Daniel, lan sawisé kuwi déning manungsa-manungsa sing dipandhegani déning para malaékat sing wis katundhung saka swarga, pangerten sing bener ngenani “kang saben dinané” wus dadi kasamun, senadyan iku ana cetha ing ngarepé mripat. Ing kitab Daniel, nalika tembung sing dijarwakaké dadi “kang saben dinané” iku katon, tembung tambahan saka manungsa, yaiku “kurban,” ora kena dianggep kalebu. Ing ayat kaping telulas saka Daniel wolu kita nemokaké salah siji saka limang kalané prakara iki dumadi ing kitab Daniel. Ing ayat iku dhéwé, “pitu wektu” saka Imamat likur enem uga diandharaké, nanging lumantar jinis manipulasi kamanungsan sing padha, prakara iku wis kasamun ana cetha ing ngarepé mripat.
We will look at this fact in the next article.
Kita bakal nyemak kasunyatan iki ing artikel sabanjuré.