Diarahaké déning Tangané Pangéran

Kangge kula, lumayan angel ngliwati wolung kaca cathetan sajrone panyajian sak jam, kirang langkung. Lan manawa panjenengan nggatekake, kita gadhah 20 kaca; mila, kula namung ngandharake dhateng panjenengan bilih kula boten gadhah ancas maca cathetan-cathetan punika. Kula gadhah ancas maca sapérangan saking pethikan-pethikan punika ing ngriki kanggé tiyang-tiyang ingkang nyemak lumantar LiveStream lan saged ngundhuh cathetan punika; lan kanggé tiyang-tiyang ingkang pungkasanipun nyemak punika lumantar DVD, supados piyambakipun gadhah punika wonten ing cathetan kanggé dhirinipun piyambak, manawi piyambakipun dereng gadhah artikel-artikel punika kasedhiya kanggé piyambakipun. Ingkang kita rembag punika inggih Habakkuk's Two Tables, lan ing wekdal punika sadaya ingkang kita tindakake namung nyobi nduduhake bilih Ellen White sarujuk kaliyan kayektèn-kayektèn ingkang dipunlambangaken wonten ing 1843 Chart punika.

Telung presentasi pisanan ingkang kita rampungaken wingi nedahaken bilih Ellen White kanthi cetha lan mligi maringi panyengkuyung dhateng ramalan wekdal 2520 minangka ingkang sah wonten ing Early Writings, kaca 236.

Nalika ngandharaké bab kuciwa kapisan ing sasi Maret taun 1844, piyambakipun ngandika bilih sawisé kuciwa punika, para Millerit tetep nerusaké nyinaoni Kitab Suci, lan piyambakipun manggih bilih bukti ingkang sami ingkang sampun nuntun wong-wong mau ngraosaken bilih taun 1843 punika dados pungkasaning 2520, 2300, lan 1335, bukti ingkang sami punika lajeng dipunmangertosi wonten ing taun 1844, kanggé mbuktèkaké bilih masa-masa kenabian punika rampung ing taun 1844. Lan kita sampun ngrembag kados pundi masa-masa kenabian ingkang piyambakipun saged maksud punika namung kalih punika [ngacu dhateng 2520 lan 2300 wonten ing Bagan 1843], sanès 1335. 1335 dipunwiwiti ing periode wekdal Masehi; punika rampung ing taun 1843. Mila, piyambakipun maringi panyengkuyungipun dhateng pangertosan bab 2520 lan ramalan 2300 taun.

Lan banjur piyambakipun nerusake pangandikanipun bilih sajroning wekdal punika, nalika piyambakipun wiwit mbuktekake bilih tigang ramalan wektu pungkasanipun tumeka ing taun 1844, punika ingkang nuwuhake panyiksa ingkang ngusir para Millerit medal saking pasamuwan. Mila, punika sanès satunggaling kabeneran bilih ing ngriki, ing pungkasaning donya, para priya lan para wanita sami dipunaniaya ing Pasamuwan Adventis amargi nyawisake katrangan ngenani sebabipun 2520 pungkasanipun tumeka ing taun 1844.

Mulané, sapunika kita badhé ngalih dhateng pérangan sanès, inggih punika ingkang wonten ing ngriki [ngacu dhateng AD508 ing Chart 1843]. Panjenengan badhé manggih, menawi panjenengan dereng nyemak Chart-Chart punika, bilih Sister White ngandika bab Chart 1843 punika, "Aku weruh bilih Gusti nuntun ing Chart punika," lan piyambakipun ugi ngandika bab Chart 1850 punika bilih Gusti Allah makarya wonten ing penerbitan Chart punika. Dados, piyambakipun sampun ngandharaken dhateng kita bilih Gusti Allah melu kaprabawan wonten ing panyusunan kalih Chart punika, lan kados pundi strukturipun dipunrancang kanthi ancas déning manungsa. Para Millerit nindakaken punika kanthi sengaja, nanging punika miturut rancanganipun Gusti Allah.

Ing kéné, saka 677 SM mudhun tekan apa sing padha pracaya, yaiku 1843 M, iki kolomé [nuding kolom kapindho saka kiwa ing Bagan 1843] sing netepaké 2520, kang diwiwiti ing 677 SM lan padha ngira yèn iku rampung ing 1843 M.

Lan dheweke tetep njagi ilustrasi grafis iki ing Chart 1850, saka kéné [nuding marang kolom katelu saka sisih kiwa] 677 SM nganti tekan kéné, 1844 M. Iki yaiku kolom 2520 sing ana ing kaloro Chart kasebut.

Lan pas ing tengahing kolom-kolom punika wonten salib, ing kalih kedadosan kasebut.

Lan pas ing ngisor salib iku ana rujukan marang “Daily.” Lan pralambang saka “Daily,” yaiku Paganisme, oyod saka agama pagan, yaiku ngluhuraké awak dhéwé; lan, ing kéné panjenengan bisa nyumurupi astaing Gusti ing prakara iki, ora mesthi asta manungsa ing loro bagan iki.

Supaya panjunjunging dhiri kita dicopot saka kita, kowe lan aku, utawa sapa waé, kudu teka ing sikilé salib, kaya kang katuduhaké ing loro Bagan iki. Piwulang iku kagambar cetha.

Lan, mesthi waé, nalika kita ngrembag bab kolom-kolom saka 2520 kanthi salib ana ing tengah, kita mangerténi yèn sajroning panggenapaning Daniel 9, nalika Kristus rawuh kanggo netepaké prejanjian karo akèh wong sajroning satunggal minggu, satunggal minggu iku padha karo 2520 dina, lan ing tengahing minggu iku Panjenengané kasalib. Mulané, ing tengahing kolom-kolom iki ing saben Chart iki kita ndeleng salib, lan iki mratandhani 2520 dina nalika Kristus netepaké prejanjian karo akèh wong.

Mula, saiki kita bakal ngrembug bab “the Daily” lan panyarujukan Ellen White marang iku.

Sawetara prekawis ingkang badhé kita tampakké punika, kita gadhah satunggaling perangan saking Early Writings, kaca 74. Kita sampun nate ngrembag punika rumiyin. Kathah saking prekawis-prekawis punika ingkang badhé kita rembag ing sajroning presentasi punika, sampun kita rembag rumiyin; ananging, kathah saking kita boten mangertos bilih perangan punika ing Early Writings sampun ngalami sawijining évolusi. Kados pundi wontenipun ing buku Early Writings, tiyang-tiyang badhé migunakaké punapa ingkang wonten ing Early Writings kanggé nyalimpangaké kayektèn. Nanging, manawi panjenengan kondur dhateng dokumèn-dokumèn sumber ingkang asli, logika kanggé nyalimpangaké kayektèn punika dipunbusak.

Mula, ana akèh bab sing bisa dipratelakaké ngenani prekara iki. Aku mung arep nandhesaké sawetara prakara waé, awit ing kéné kita lagi ngrembug bab Daily. Nanging, ing pethikan saka Early Writings iki, aku kepéngin supaya panjenengan nggatèkaké rong pikiran kang kawitan dhéwé, 23 September.

Inggih. Tanggal 23 September, menawi panjenengan dereng wanuh kaliyan punika, panjenengan saged nulis 1850 ing ngriku; 23 September 1850. Punika gadhah pangaruh dhateng pangertosan ingkang leres babagan Daily.

Pungkasaning paragraf kapisan punika minangka pratelan ingkang sampun kita rembag wonten mriki sajroning sawetawis dinten ingkang kepengker, "Aku wis weruh manawa bagan taun 1843 iku dipunpandhegani déning asta Pangéran, lan manawa iku ora kena dipunowahi; manawa angka-angka iku kaya ingkang Panjenengané karsakaké; manawa asta-Nya ana ing sandhuwuré lan ndhelikaké sawiji kalepatan ing sapérangan angka mau, satemah ora ana siji waé kang bisa nyumurupi iku nganti asta-Nya dipunicalaké."

Paragraf kapindho ngandika, "Banjur aku weruh gegayutan karo —daily' (Daniel 8:12) . . . ." Saiki, aku kepengin supaya kowé mung nyimpen iki ana ing pangeling-elingmu—we will deal with this no doubt later, the Lord willing—nalika Daily dipratélakaké ing Chart 1843, ing kéné, katulisan, "taking away the daily"; katulisan, "Daniel 12: 11 and 12." Ing Chart 1850, nalika ngrembug bab Daily, katulisan, "pagan dominion or when the daily taken away, Daniel 11:31." Mulané, ing loro Chart iki, penekanan sing lagi diidhentifikasi saka Daniel 11:31 lan Daniel 12:11 iku yaiku njupuk adoh Daily. Inggih?

Nanging, ing Daniel 8, ing ayat 11, nalika kasebut yèn Kurban Saben Dina iku dijupuk, tembung Ibrani sing dienggo iku béda. Tembung iku yaiku *rum*, lan tegesé “ngangkat munggah lan ngluhuraké.”

Mangkono, William Miller migunakaké Cruden's Concordance, lan Cruden's Concordance iku ora maringi pamrayoga apa-apa marang panjenengan bab basa Ibrani utawa basa Yunani. Mulané, Pangéran nuntun para Millerit; awit saka telung papan ing Kitab Daniel ing ngendi tembung Daily kasebut, yaiku Daniel pasal 8, Daniel pasal 11, lan Daniel pasal 12, ing pasal 11 lan 12, tembung Ibrani sing dipunjarwakaké “take away” tegesé pancèn “dicopot” utawa “dipundadosaken sirna.” Lan iki sing padha ditekanaké ing Bagan-bagan iki, yaiku nalika Paganisme dicopot, ramalan 1290 lan 1335 bakal diwiwiti.

Nanging, ing Daniel 8, nalika “Kurban Padintenan” iku dijupuk, sing dirembug dudu bab dicopot; nanging bab agama Paganisme kang diangkat munggah lan diluhuraké. Mulané, para Millerit iku bener. Wong-wong mau ngrujuk marang loro bab ing kitab Daniel kang nyariosaké bab “Kurban Padintenan” kang dijupuk.

Nanging ing kéné, ing Early Writings, lan nalika kita bali nlusuri dokumen-dokumen sumber asli, panjenengan bakal weruh ing bab iki yèn ing wiwitané rujukan marang Daniel 8:12 iku ora ana ing kono. Aku ora ngerti apa Ellen White dhawuh supaya iku dilebokaké ing kono ing taun 1882 nalika wong-wong mau nyithak Early Writings, utawa apa salah siji saka para redaktur sing nambahaké. Aku ora kaancam déning prakara iku, awit iku ora lagi ngandharaké bab “the taking away” ing kéné.

Ing paragraf kapindho kasebut mengkéné, “Banjur aku weruh gegayutan karo —saben dinané’ (Daniel 8:12) yèn tembung —kurban’ iku ditambahaké déning kawicaksanané manungsa, lan ora kalebu ing naskahé, lan yèn Pangéran maringaké pamawas kang bener bab iku marang wong-wong sing nglairaké panguwuhing jam pangadilan.”

Sawijining wektu, sawetara taun kepungkur, ing Jerman, aku nate nganakaké sawijining patemon karo sawetara pandhita pinunjul ing Jerman lan sawetara pengajar seminari saka Jerman, nalika aku nindakaké presentasi lan wong-wong mau nguncalaké watu-watune marang pesen iki.

Lan ana sawijining pandhita ing kana saka Italia, lan dhèwèké ngandharaké salah siji saka bantahan-bantahan bodho ngenani ayat iki. Lan apa kang diucapaké yaiku—lan ana sawetara bantahan bodho ngenani Babagan Saben Dina, mula bantahan bodho iki kerep koktemokaké lan bakal kita lebokaké ing cathetan ing kéné. Mangkene uniné, "Banjur aku nyumurupi gegayutan karo —saben dina' (Daniel 8:12) yèn tembung —kurban' iku ditambahaké déning kawicaksananing manungsa, lan dudu pérangan saka teks, lan yèn Gusti maringi panemu kang bener bab iku marang wong-wong kang nglairaké sesambat bab jam pangadilan." Iki bantahané sing bodho: Wong-wong kuwi kandha yèn Ellen White ing kéné ora nyarujuki Babagan Saben Dina; dhèwèké nyarujuki pangerten para Pelopor yèn tembung kurban iku ditambahaké déning kawicaksananing manungsa lan dudu pérangan saka teks. Inggih? Mula, pandhita saka Italia iki lagi ngaturaké bantahan iki.

Lan aku kandha, “Inggih, mugi panjenengan nerangaken ukara salajengipun dhateng kula, Pak Pandhita.”

Ukara salajengipun ngandika, "Nalika manunggal punika wonten, sadèrèngipun taun 1844, meh sadaya sami manunggal ing pamanggih ingkang leres ngenani —daily'; . . . ." Punika sanès bab pamanggih ingkang leres bilih tembung sacrifice punika dipuntambah déning kawicaksanan manungsa. Ellen White wonten ing ngriki—lan punika prakawis ingkang awrat, punika prakawis ingkang awrat tumrap tiyang-tiyang punika ingkang nampik mirengaken lan nampik nyumurupi ing Adventisme sapunika. Paragraf punika, mbokmenawi langkung kathah para teolog ingkang sampun kélangan karahayonipun amargi paragraf punika tinimbang paragraf sanès pundi kemawon ing Rohing Ramalan. Kawula boten nglajengaken prakawis punika kanthi ngluwihi; kawula ngraos bilih punika mbokmenawi leres.

Ing wiwitan abad kaping 20, nalika panemu palsu bab “the Daily” wiwit dilebokaké menyang Adventisme, saben wong kang padha rembugan lan perang paham bab prakara iku saka loro-loroné padha ngerti yèn sing dadi pasulayan iku paragraf iki. Nalika Stephen Haskell maju mbéla pandhangan para Perintis yèn “the Daily” iku Paganisme, apa kang ditindakaké? Panjenengané nyithak manèh Bagan 1843 iki, lan panjenengané masang paragraf iki ing pérangan ngisor. Mulané, paragraf iki dadi pusat pasulayan, lan ana ing kéné akèh banget wong lanang kang wis rubuh ing pedhangé dhéwé lan mati.

Mulané, ing tataran paling dhasar saka apa sing dakkepengin supaya panjenengan weruh ing kéné, amarga ana wong-wong kaya, ing wektu pungkasan iki, Steve Wohlberg saka White Horse Ministries, sing wis nentang pekabaran iki. Lan salah siji saka argumentasiné yaiku, “Ya, Ellen White ora tau nduwèni pandhangan bab Daily, mula aku uga ora kudu nduwèni pandhangan bab iku,” lan kuwi satemené minangka pendirian sing pancen bodho. Nanging, sanadyan kita maringi dhèwèké kalodhangan yèn Ellen White pancen ora nduwèni pandhangan bab iku, apa sing diucapaké déning Ellen White ing kutipan iki? Panjenengané ngandika yèn para Pelopor nduwèni pamawas sing bener bab iku. Sanadyan panjenengané dhéwé ora ngerti apa iku, ing kéné panjenengané tetep ngandika yèn ana pamawas sing bener, tegesé ana uga pamawas sing salah, mbokmenawa sawetara pamawas sing salah.

Panjenengan gadhah tiyang kados Vance Ferrell. Vance Ferrell; tiyang kathah pitados dhateng panafsiran kenabianipun Vance Ferrell, lan kula mboten mangertos punapa sebabipun. Vance Ferrell sanès piyambakipun kemawon, nanging piyambakipun kalebet salah satunggaling tiyang ingkang ngendika bilih “the Daily” punika makili kalih-kalihipun Paganisme lan pelayanan Kristus wonten ing Sanggar Suci. Inggih? Piyambakipun saweg ngendika bilih pralambang punika makili Setan lan Kristus.

Pamikiran sarana nalar kaya mangkono iku migunakaké pambédané roh sing kaya apa?

Inggih, Mbakyu White, punapa mawon ingkang dipunmaksud kaliyan Daily ing ngriki, panjenenganipun ngandika bilih wonten sawijining pamanggih ingkang leres. Mila, paling boten kita saged sarujuk kaliyan premis punika ing ngriki, leres?

Punika ingkang kula aturaken dhateng pendhita Italia punika. Kula ngandika, "Inggih. Menapa panjenengan saged maringi kula rujukan sajarah punapa kemawon bilih sasampunipun taun 1844 wonten pamanggih-pamanggih sanès ngenani tembung kurban ingkang sampun dipun tampi?

Lan ing titik iki panjenengané kados-kados mundur saking prakara punika.

Wiwit taun 1844, panemu-panemu liyane bab Korban Saben Dina wis ditampa, lan apa kang wis diasilake? Pepeteng lan kabingungan.

Garisbawaha “petenging kahanan lan kabingungan,” amarga nalika Sister White salajengipun ngrembag bab Daily, piyambakipun ngrembag bab petenging kahanan lan kabingungan, lan enjing menika kita badhé nedahaken dhateng panjenengan sapérangan saking punika.

“Wektu dudu ujian wiwit taun 1844, lan ora bakal nate dadi ujian maneh.”

Mulané, gegayutan karo “Daily” sing panjenengan pirsani ing kéné, iki panalarané. Iki panalaran sing ana dina iki; iki panalaran sing dipunwedharaké déning putrané Ellen White. Panalaran iki uga dipunwedharaké déning wong liya, nanging dhèwèké iku wong sing nglebetaké menyang cathetan sajarah Adventisme. Yaiku manawa nalika panjenengan maos pérangan iki, konteks netepaké wektu iku prakara sing kedah panjenengan mangertosi.

—“pandhangan-pandhangan liya wis dianut,”—babagan Kurban Saben Dina—“lan pepeteng sarta kabingungan wus tumuli ndherek. Wiwit taun 1844 wektu dudu maneh dadi pepakèn, lan ora bakal dadi pepakèn manèh ing salawas-lawase.

Gusti wis nduduhaké marang aku yèn piwelingé malaékat katelu kudu lumaku, lan kudu diproklamakaké marang para putrané Gusti sing kasebar, nanging piweling iku ora kena diganthungaké marang wektu.

Apa panjenengan mangertos sebabipun Willy White ngandika bilih kita kedah nyumurupi konteks penetapan wekdal?

Iku ngrembag bab kabingungan kang ditimbulake déning pamawas-pamawas kang kliru ngenani “Daily”; wektu dudu prakara kang wis dadi ujian; lan banjur ana sawijining paragraf bab netepake wektu.

Inggih, punika ingkang kedah panjenengan mangertosi: Paragraf punika ngenani netepaken wekdal, boten wonten ing dokumen sumber ingkang asli; lan, pernyataan bilih bab wekdal punika dèrèng dados ujian, ukara punika sampun dipunowahi. Punika nyawisaken gambaran ingkang kirang trep dhateng pamanggih asli Ellen White. Panjenenganipun boten nggandhengaken punapa kemawon babagan netepaken wekdal kaliyan Daily. Punika ingkang badhé kita tingali ing enjing punika.

Mula, kaya sing wis dakkandhakake, kita ora bakal maca kabeh kaca-kaca iki. Aku mung bakal mesthekake manawa panjenengan nduwèni kabeh iki ing panguwasan panjenengan supaya panjenengan bisa nguji apa kang dakkandhakake; awit, minangka manungsa, ana kamungkinan manawa aku lagi nasaraké panjenengan.

Arthur White—“Konteks Panetepan Wektu”

Para panyengkuyung pamawas lawas netepaké yèn reroncèning ukara ing pranyatan iki [Early Writings, 74–75.] maringi pangestu saka Swarga marang pamawas bab “daily” sing dianut déning Miller lan ing pungkasané dibalèni manèh déning Uriah Smith.

Arthur White, putrané Willy White, ing sajeroning sérial enem jilid bab sajarahé Ellen White, nalika ngandharaké bab pendirian bapakné kang nulak panemu kang bener bab “Daily,” panjenengané ngandika, ing EGW, jilid 6, kaca 252,

“Para panyengkuyung pandhangan lawas”—yaiku bilih “Daily” makili Paganisme—“njagi bilih reroncèning ukara punika [Early Writings, 74–75.] maringi pangukuhaning Swarga tumrap pandhangan bab daily ingkang dicekel déning Miller lan ing wekasanipun dipunbalèni déning Uriah Smith.”

Manawa Arthur White arep dadi sawijining sejarawan sing sejati lan trep, apa panjenengan ngerti apa kang mesthine bakal diucapake ana ing kono? Dheweke mung perlu nglebokake siji tembung ana ing kono; nanging, Arthur White, ana ing prakara iki dheweke kliru banget. Dheweke mesthine bakal ngandika, "Para panyengkuyung pandhangan lawas njaga [kanthi bener] manawa tembung-tembung ing pratelan iki, —njaga manawa tembung-tembung ing pratelan iki [Early Writings, 74-75.],' maringi pangesahaning Swarga marang pandhangan bab daily kang dicekel déning Miller lan ing pungkasané diulangi déning Uriah Smith."

Nanging panjenengané ora ngandharaké kanthi trep ing kono. Panjenengané mung ngaturaké apa sing padha dipratélakaké déning wong-wong mau, saolah-olah ana kamungkinan manawa wong-wong mau padha njagi sawijining pandhangan sing kliru. Nanging ora mangkono; pandhangané wong-wong mau iku bener.

—“Para panyengkuyung pandhangan anyar”—bapaké, Willy, A. G. Daniells, W. W. Prescott, lan aku ora bakal mrana dhisik saiki—“para panyengkuyung pandhangan anyar ngugemi yèn pratelan iku kudu dipahami sajroning konteksé—yaiku konteks netepaké wektu.”

Kula nembe nyariosaken dhateng panjenengan bab argumentasiipun ing Early Writings, kaca 74.

—“Para panyengkuyung pamawas anyar mratelakakén bilih pratelan punika kedah dipun tampi manut konteksipun—yaiku konteks panetepan wekdal. Pratelan-pratelan Ellen White ingkang bola-bali bilih ‘Aku boten gadhah pepadhang bab prakawis punika’ (Letter 226, 1908) lan ‘Aku boten saged netepakén kanthi cetha prakawis-prakawis ingkang dipun pitakèn’ (Letter 250, 1908), sarta boten sagedipun piyambakipun damel pratelan ingkang temtu nalika pitaken punika dipun desakakén dhateng piyambakipun, katingal ndhukung kesimpulanipun para panyengkuyung punika. Ugi, para panyengkuyung punika yakin bilih pawartos-pawartos ingkang kaparingakén lumantar Ellen White boten badhé cengkah kaliyan prastawa-prastawa sajarah ingkang sampun katetepakén kanthi cetha.” Arthur White, EGW, volume 6, 252.

Versi Asli—Review and Herald, 1 November 1850

Lan *Early Writings*, kaca 74, kapan iku dicithak? Taun 1882; buku *Early Writings* dicithak ing taun 1882.

Nanging pérangan ing *Early Writings* sing lagi kita rembug iki satemené asalé kapanggih ing *Review and Herald*, 1 November 1850, lan iku wis ana ing cathetan panjenengan. Lan iku dumadi saka sawetara paragraf, lan kaya sing wis dakandharaké, kita ora bakal maca kabèh.

Kita nyumurupi patang paragraf ing kaca 2, banjur patang paragraf ing kaca 3:

Lan salajengipun dipunwuwiti kanthi limang paragraf malih ingkang sampun kula lebokaken wonten ing satunggaling kothak kanggé panjenengan, amargi limang paragraf saking artikel punika inggih punika ingkang badhé pungkasanipun kaserat wonten ing Early Writings. Mila saking punika, limang paragraf pungkasan punika dipunparingi wates kothak ing sakubengipun.

Apa panjenengan ndeleng wong-wong mau? Apa panjenengan mangertos apa kang kula rembag?

Inggih. Menawi kita mlebet ing gangsal paragraf pungkasan punika, panjenengan badhe mirsani sawetawis prekawis ingkang wonten bedanipun wonten ing naskah asli tinimbang ingkang panjenengan temokake ing Early Writings, kaca 74.

Saka para pamiarsa: Dadi, panjenengan ngandika bilih ingkang wonten ing kothak punika punika ingkang asli?

Iki sing ana ing kothak iki, yaiku limang paragraf pungkasan ing artikel asli iki, lan kothak iki ngubengi paragraf-paragraf mau. Limang paragraf iki kang pungkasane banjur kaserat ing Early Writings, kaca 74.

Nanging, kapan iki dicithak, kapan iki ditulis? November 1850.

Mulané, prakara-prakara sing bakal diowahi saka limang paragraf iki wis dakcithak kandel. Bab iki bakal ngalami metamorfosis; amarga, ing mangsa sing cedhak banget, yaiku ing taun 1851, buku A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White bakal dicithak, lan paragraf-paragraf iki bakal dijupuk sarta dilebokaké ing A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White. Lan saka kéné [artikel ing Review and Herald, November 1850] menyang A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White ana sawatara owah-owahan editorial cilik sing dumadi ing limang paragraf iki. Banjur saka A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White ing taun 1851 menyang Early Writings ing taun 1882, ana maneh sawatara owah-owahan editorial, lan owah-owahan editorial iku sing ndadèkaké Early Writings, kaca 74, dadi ruwet.

Mula, ing limang paragraf iki sing dadi panutup ing manuskrip asli, ing paragraf kapisan, “23 September, Gusti nuduhaké marang aku . . . ,” iku bakal diowahi.

Ing paragraf-paragraf sabanjuré: "Banjur aku weruh . . ."; "Banjur aku weruh . . ."; Gusti nduduhaké marang aku . . . "; lan, "Banjur kawigatènku katuntun marang . . ."; prakara-prakara iki ngalami sawatara panyesuaian cilik.

Katampilaké Sepuluh Kasunyatan Pokok ing Telulas Paragraf

Nanging, ingkang kula karepaken supados panjenengan tingali ing tigang welas paragraf saking artikel asli punika, piyambakipun sampun nedahaken sedasa bab utami.

Lan saiki aku kelingan apa sebabé aku ndadèkaké prakara-prakara iki dicithak kandel. Iku dudu merga prakara-prakara mau bakal diowahi. Aku lagi nekanaké sawenèh bab marang kowé, manawa kowé gelem nyumurupi, yèn ing telulas paragraf iki dhèwèké diparingi pamedhar iki . . . , dhèwèké diparingi pamedhar iki . . . , dhèwèké diparingi pamedhar iki . . . , dhèwèké diparingi pamedhar iki. Lan nalika dhèwèké diparingi pamedhar sawijining prakara, sawisé dhèwèké nyritakaké marang kita bab iku, banjur dhèwèké diparingi pamedhar sawijining prakara liyané sing ora mesthi ana gandhèngané karo apa sing lagi waé diparingi pamedhar marang dhèwèké: "Aku diparingi pamedhar iki . . . ; aku diparingi pamedhar iki . . . ; aku diparingi pamedhar iki . . . ."

Panjenengan saged mriksa kula lan maos piyambak, nanging dhèwèké dipunjingkemi sapuluh kayektèn utama ing tigang welas paragraf punika.

Mangkene punika ingkang dipunwedharaken dhateng piyambakipun. Piyambakipun dipunwedharaken bab katresnanipun Allah, bab pisungsung, bab pandonga kanggé tiyang sakit, bab paladosan perjamuan suci, bab Pitu Tiyah Wabah Pungkasan ingkang gegayutan kaliyan Millennium, bab pepadhang enggal, bab pakempalan sasampunipun taun 1844, bab karya panyebaran lumantar cetak, bab Chart 1843, bab "Daily," bab "time" minangka ujian, lan bab lampah ziarah dhateng Yerusalem. Lan menawi panjenengan maos punika kanthi premati, punika sanes rerangkèn alur pamanggih. Punika langkung kados, "Aku dipunwedharaken punika," lan piyambakipun nyerat punapa ingkang dipunwedharaken dhateng piyambakipun; lan, piyambakipun dipunwedharaken satunggaling prakawis ingkang boten mesthi gegandhèngan. Panjenengan kedah ningali punika; amargi, nalika piyambakipun wiwit ngrangkepi paragraf-paragraf punika dados satunggal, piyambakipun wiwit damel pamanggih bilih piyambakipun ngandika satunggaling prakawis ingkang satemenipun boten nate dipunandharaken.

Review and Herald, 1 November 1850

Inggih. Priksanana paragraf kapisan saka lima paragraf ingkang kita rembag saking November 1850.

Ukara pungkasan saka paragraf iku, muni mangkéné, “Bebener iku padha preluné diterbitaké ing sajroning sawijining lembaran cetak, kaya déné diwartakaké lumantar piwucalan.” Inggih. Pikiran iki badhé dipunlungsuraké.

Paragraf kapindho saka lima paragraf sing kita rembag iki, ing panggonan kang ngandika, "Gusti ngetingalaken dhateng kula," panjenengan saged mirsani manawa punika kula garis ngandhap.

—“Gusti ndhawuhaké marang aku yèn bagan taun 1843 iku dipunarahaké déning asta-Nipun, lan yèn ora ana pérangan siji waé saka bagan iku sing kena diowahi; yèn angka-angka ing kono iku cocog kaya kang dikersakaké déning Panjenengané. Yèn asta-Nipun ana ing sadhuwuré lan ndhelikaké sawijining kaluputan ing sawetara angka, nganti ora ana wong siji waé sing bisa ndeleng iku, nganti asta-Nipun dipunangkat.”—

Alesan kula maringi tandha garis ing ngandhap tembung-tembung tartamtu ing patang paragraf punika ing sisih ndhuwur kaca punika, inggih menika amargi pérangan-pérangan punika badhé ngalami owah-owahan éditorial nalika dipun-cithak malih wonten ing A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White ing taun 1851.

Inggih. “Pangéran nduduhaké marang aku,” bakal diowahi; “lumantar asta Panjenengané” bakal diowahi; “supaya ora ana pérangan apa waé saka iku kang kena diowahi” bakal diowahi.

—“Pangéran nedahaké marang aku yèn Wektu dudu wis dadi pacoban wiwit taun 1844, lan yèn wektu ora bakal tau manèh dadi pacoban.”—

“Gusti maringi pratélan marang aku,” iku bakal diowahi. Ing taun candhaké, ing A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, wong-wong mau bakal njupuk paragraf siji ukara kuwi lan bakal nggabungaké karo paragraf sadurungé. Wong-wong mau bakal ndadèkaké iku dadi siji paragraf.

Nanging, uga, manawa ana tembung utawa pirang-pirang tembung kang dicithak kandel, bakal ana sawatara owah-owahan jinis liya; lan, aku bakal maringi tuladha bab apa kang dakmaksud.

Lan ing paragraf katelu kasebut mangkene,

—"Banjur aku weruh gegayutan karo —Daily,' manawa tembung —sacrifice' iku ditambahaké déning kawicaksanané manungsa, lan ora kalebu ing teks; lan manawa Gusti maringaké pamawas sing bener bab iku marang wong-wong sing nglairaké sesambat bab jam pangadilan. Nalika kasawijèn iku isih ana, sadurungé taun 1844, meh kabèh padha manunggal ing pamawas sing bener bab —Daily;' nanging wiwit taun 1844, ing satengahing kabingungan, pamawas-pamawas liya wis ditampani, lan pepeteng lan kabingungan banjur ngetutaké."—

“Gusti nduduhaké marang aku yèn Wektu dudu wus dadi pacoban wiwit taun 1844, lan yèn wektu ora bakal tau manèh dadi pacoban.”—

“Gusti nduduhaké marang aku,” iku bakal diowahi.

Apa kang bakal ditindakaké ing taun sabanjuré, ing A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, yaiku paragraf siji ukara iku bakal dijupuk lan digabungaké karo paragraf sadurungé. Iku bakal diowahi dadi siji paragraf.

Lan padha arep ngowahi “The Lord showed me” dadi “I was also shown.” Ngertos? Padha arep ndadèkaké loro paragraf iku dadi siji paragraf, lan padha arep ngowahi dadi, “I was also shown,” ing taun 1851.

—“Banjur aku katuntun marang sawatara wong kang ana ing kasalahan gedhé, yaiku manawa para suci isih kudu lunga menyang Yerusalem Lawas, lsp., sadurungé Gusti rawuh. Pamawijining kang mangkono iku cetha bisa ngalingaké pikiran lan kapentingan saka pakaryan Allah ing wektu saiki, ing sangisoré pekabaran malaékat katelu; amarga manawa kita kudu lunga menyang Yerusalem, mula pikiran kita lumrahé bakal tumuju menyang kana, lan sarana kita bakal ditahan saka panggunaan liya, supaya para suci bisa digawa menyang Yerusalem. Aku weruh yèn sebabé wong-wong mau diparengaké mlebu ing kasalahan gedhé iki, yaiku amarga padha durung ngakoni lan nilar kasalahan-kasalahané, kang wis dicekeli sajroning pirang-pirang taun kepungkur.” Review and Herald, November 1, 1850.

Nanging, nalika kowé tekan *Early Writings*, apa kowé ngerti apa sing ditindakaké? Wong-wong kuwi mbusak ukara, “Aku uga dituduhaké,” déné ing *Early Writings* ana siji paragraf iki, sing bakal muni, “Nalika kasawijèn ana sadurungé taun 1844, meh kabèh padha manunggal ing panemu sing bener bab —Daily,’ nanging wiwit taun 1844, ing tengahing kabingungan, panemu-panemu liyané wis dianut, lan pepeteng lan kabingungan wis ngetutaké.” Wong-wong kuwi mbusak ukara, “Aku uga dituduhaké,” lan ukara sabanjuré yaiku, “wektu wis dudu maneh sawijining ujian wiwit taun 1844.” Dumadakan kowé ora ngerti yèn pamikiran bab wektu ora dadi ujian iku salah siji saka prakara-prakara sing kanthi mirunggan wis dituduhaké marang dhèwèké. Kowé pracaya yèn iki minangka bagéan saka pepadhangé dhèwèké bab *Daily* ing panemu palsu sing nimbulaké kabingungan.

Kuwi dudu sing asli. Sampeyan nduwèni sing asli. Priksanen.

Langkah Salajengipun (Langkah Kalih)—1851 Sekedhik Gambaran Bab Pengalaman Kristen lan Pandhanganipun Ellen G. White

Sabanjuré ing ngandhap punika, panjenengan manggihaké A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White, ingkang dipun cetak ing taun 1851; lan panjenengan ugi manggihaké rincèn owah-owahan ingkang kalampahan, lan wonten satunggaling owah-owahan ingkang saèstu, saèstu wigati sanget.

“23 September, Gusti paring pitedah [sadurungé—“showed”] marang aku bilih Panjenengané sampun ngunjukaké asta-Nya kaping pindho kanggo mulihaké para sisaning umat-Nya, lan bilih sakehing upaya kedah dipun-gandhakake ing mangsa panglumpuking punika. Ing wekdal panyebaran, Israel katempuh lan kacuwil-cuwil; nanging sapunika ing mangsa panglumpuking, Allah badhé marasaké lan mbebedhag umat-Nya. Ing wekdal panyebaran, upaya-upaya ingkang katindakaké kanggo nyebaraké kayektèn namung gadhah pangaruh alit sanget, namung ngasilaké sakedhik utawi boten ngasilaké punapa-punapa; nanging ing wekdal panglumpuking, nalika Allah sampun ngunjukaké asta-Nya kanggo nglumpukaké umat-Nya, upaya-upaya kanggo nyebaraké kayektèn badhé ngasilaké pangaruh miturut ancasipun. Kabeh kedah manunggal lan kebak semangat ing pakaryan punika. Aku nyumurupi bilih lepat menawi wonten sinten kemawon ingkang nyebut wekdal panyebaran minangka tuladha kanggo ngatur kita sapunika ing wekdal panglumpuking; awit menawi Allah sapunika boten nindakaké langkung kathah tumrap kita tinimbang ingkang Panjenengané tindakaké nalika punika, Israel boten badhé naté kalumpukaké. [Removed: Kayektèn punika sami prelunipun dipun-terbitaké wonten ing satunggaling surat kabar, kados déné dipun-khotbahaké.] [Paragraphs Combined] Aku sampun nyumurupi [sadurungé—“the Lord showed me”] bilih bagan 1843 punika katuntun déning asta Gusti, [sadurungé—“by His hand”] lan bilih punika boten kenging dipun-owahi; [sadurungé—“no part of it should be altered”] bilih angka-angka punika kados ingkang Panjenengané karsakaké. Bilih asta-Nya wonten ing ngriki, lan ndhelikaké satunggaling kalepatan ing sawetawis angka punika, saéngga boten wonten satunggal kemawon ingkang saged nyumurupi, ngantos asta-Nya dipun-singkiraké.”

“Banjur aku nyumurupi gegayutan karo —Daily,’ manawa tembung —sacrifice’ iku ditambahi déning kawicaksanan manungsa, lan ora kalebu ing naskah; lan manawa Pangéran maringi pangertosan sing bener bab iku marang wong-wong sing nglairaké sesambat babing jam pangadilan. Nalika pasamuwan isih ana kasatunggalan, sadurunge taun 1844, meh kabèh padha manunggal ing pamawas sing bener bab —Daily;’ nanging wiwit taun 1844, sajroning kabingungan, pamawas-pamawas liyané wis dicekel, lan pepeteng lan kabingungan banjur mèlu. [Paragraf digabung] Aku uga wis nyumurupi [Biyèn—“Pangéran nedahaké marang aku”] manawa wektu wis dudu ujian wiwit taun 1844, lan wektu ora bakal tau manèh dadi ujian.” A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

Wektu sing Ora Magepokan karo Pesening Malaekat Katelu

Ellen White gadhah sesanti ingkang béda saking sesanti ingkang pungkasanipun kalebet wonten ing Early Writings. Piyambakipun nampi sawetawis sesanti; nanging, wonten salah satunggaling sesanti nalika piyambakipun dipun dhawuhi satunggaling bab; piyambakipun dipun dhawuhi satunggaling paragraf, lajeng piyambakipun nyeratipun.

“Gusti wis nedahaké marang aku yèn pawarta malaékat kang katelu iku kudu lunga, lan kudu dipratelakaké marang para putra-putri Gusti kang kasebar, lan yèn pawarta iku aja digandholaké marang wektu; awit wektu ora bakal dadi pacoban manèh. Aku weruh yèn ana sawetara wong kang olèh geger semu kang njedhul saka martakaké wektu; yèn pawarta malaékat kang katelu iku luwih kuwat tinimbang apa waé kang bisa diwènèhaké déning wektu. Aku weruh yèn pawarta iki bisa madeg ing dhasaré dhéwé, lan yèn ora mbutuhaké wektu kanggo nguwataké, lan yèn pawarta iki bakal lumaku kanthi kakuwatan kang gedhé, lan ngrampungaké pakaryané, lan bakal dipendhèkaké ing kabeneran.” A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

Punapa ingkang dipunwicarakaken déning piyambakipun wonten ing ngriku? Menapa bilih kita mboten kenging malih nyambungaken Pesening Malaékat Katelu kaliyan wekdal manèh, leres?

Amin? Apa panjenengan sami setuju kaliyan kula?

Ing endi panjenengan nemokake punika? Punika mapan wonten ing pundi?

Saking para pamirsa: (Ora ana tanggapan.)

Saka Sanggringing Para Pamirsa: Sawijining Gambar Ringkes Bab Pengalaman lan Pamawas Kristen.

Gambaran Ringkes ngenani Pengalaman lan Pandangan Kristen Ellen G. White, kaca 48, kaca 48.

Inggih. Pethikan ingkang kita rembag punika, ingkang asalipun saking Review and Herald, November 1850, punika kapanggih wonten pundi; punapa papanipun wonten ing A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White? Inggih, punika kapanggih, menawi panjenengan mundur setunggal alit wonten ing cathetan panjenengan, punika kapanggih wonten ing A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, kaca 61 lan kaca 62.

Panjenengan kagungan sawijining sesanti ing *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White* ingkang kacathet wonten ing kaca 48; lajeng panjenengan ugi kagungan sesanti ingkang pungkasanipun badhé kapacak ing *Early Writings*, wonten ing kaca 61 lan 62. Kalih sesanti punika kapisah déning 13 utawi 14 kaca, leres?

Lan apa kang bakal ditindakake déning wong-wong mau nalika tekan ing Early Writings? Wong-wong mau bakal njupuk paragraf iki saka kaca 48 lan bakal nyelakaké pas sawisé pangandikanipun yèn wektu ora manèh dadi ujian. Wong-wong mau bakal nggabungaké loro wahyu dadi siji.

WONG LANANG ING ANTARANE PAMAOS: Inggih.

WONG TUNGGAL SING DITUJONI ING ANTARANE PARA PAMIRSA: (Pangukuhan.)

Inggih, awit panjenengan punika tiyang ingkang kula tingali kirang angsal konfirmasi.

Langkah Pungkasan (Langkah Katelu)—1882 Tulisan-Tulisan Wiwitan

Inggih. Saiki, aku bali maneh menyang kaca 6 saka cathetanmu; lan saiki, panjenengan gadhah Early Writings maneh.

Lan alesanipun menawa punika dipun-cithak kandel, punika paragraf wonten mriki ingkang ngandika, ". . . Nalika karukunan taksih wonten, sadèrèngipun 1844, meh sadaya sami manunggal wonten ing pamanggih ingkang leres ngenani ‘saben dinten’; nanging ing karibedan sawisé 1844, pamanggih-pamanggih sanès sampun dipunanut, lan peteng saha karibedan punika lajeng ndhèrèk. Wektu boten dados ujian wiwit taun 1844, lan boten badhé malih dados ujian." panjenengan prelu emut bilih wiwitanipun, ing cathetan kapisanipun babagan wahyu punika, piyambakipun ngandika, "Kula dipun-tuduhaké bilih wektu boten dados ujian wiwit taun 1844," lan punika satunggaling paragraf ingkang béda. Piyambakipun sampun mesthèkaké bilih wonten pambédaan antawisipun punapa ingkang dipun-tuduhaké dhateng piyambakipun ngenani Babagan Saben Dinten lan punapa ingkang dipun-tuduhaké dhateng piyambakipun ngenani wektu dados ujian; lan bilih paragraf salajengipun, ingkang ngrembag bab boten wontenipun wektu ingkang kaiket kaliyan Pesen Malaékat Katelu, punika boten wonten ing wahyu asli. Punika wonten ing kaca 48 saking Life Sketches, sanès kaca 61 lan 62.

Nanging, nalika panjenengan tumeka ing Early Writings ing taun 1882, wong-wong mau nyawijekake; lan mulane, nalika panjenengan tekan taun-taun 1930-an lan panjenengan lagi mlenceng menyang pepeteng kang jero ing Adventisme, lan Willie White ngandika yen nalika panjenengan nyinaoni Daily panjenengan kudu nyinaoni iku ing konteks wektu—“Nuwun sewu, Willie, tanggung jawab panjenengan yaiku dadi wong kang maringi cathetan sajarah kang akurat babagan Roh Ramalan. Panjenengan kudune dadi wong kang mbélani Roh Ramalan. Lan ing panyajian panjenengan babagan Early Writings, kaca 75, panjenengan nglirwakake sumber-sumber asli, lan sumber-sumber asli mau ngandika yen nalika panjenengan ngangkat argumentasi yen Daily kudu dianggep ing konteks wektu ing Early Writings, 74, iku pancen babar pisan ora bener.”—Iku ora bener! Iku ora bisa dipertahanké déning cathetan ing Roh Ramalan. Iku ora bisa dipertahanké déning sajarah jaman iku.

Inggih. Poin 1, Sister White ngandika bilih wonten sawijining pamawas ingkang leres bab “Daily”, wonten ing Early Writings, 74. Bantahan utami ingkang dipunpasrahaken salajengipun wonten ing sajarah punika inggih menika bilih nalika panjenengan nyinaoni pethikan punika ing Early Writings, 74, panjenengan kedah mapanaken punika ing konteks netepaken wekdal. Bantahan punika palsu; punika boten sah!

Mula, saiki kita mung kari mapan ing pendirian manawa ana sawijining pamawas sing bener bab “the Daily”. Inggih? Nanging, kita arep ngrembug maneh sawijining pamikiran siji saka paragraf iki.

Mangkene pangandikané, “Tanggal 23 September, Gusti nduduhaké marang aku . . . .” Tanggal 23 September, kapan? 1850: “Tanggal 23 September 1850, Gusti nduduhaké marang aku.”

Apa sing Panjenengané tuduhaké marang dhèwèké?

Salah satunggaling bab ingkang Panjenengané tuduhaké dhateng piyambakipun inggih punika bilih wiwit taun 1844, pandangan-pandangan sanès bab Daily sampun dipunrangkuli.

"23 September 1850, Gusti nedahaké marang aku . . . . Nalika ana manunggal, sadurungé taun 1844, meh kabèh padha manunggal ing pamawas kang bener ngenani —Daily;' nanging wiwit taun 1844, sajroning kabingungan, pamawas-pamawas liyané wis dianut, lan pepeteng tuwin kabingungan wus nuli ndherek. The Review and Herald, November 1850."

Maret 1850 “Daily” iku Papan Suci Kadonyan Banjur aku weruh, sajroning sesambungan karo “daily” (Dan. 8:12), manawa tembung “kurban” iku ditambahaké déning kawicaksanan manungsa, lan ora kalebu ing teks kasebut; lan yèn Gusti maringaké pandhangan kang bener bab iku marang wong-wong sing wis nguwuhaké wektu pangadilan. Aku weruh yèn nalika ana panggandhèngan, sadurungé taun 1844, meh kabèh padha manunggal ing pamawas sing bener bab “daily”; nanging ing kahanan campur-bawur wiwit taun 1844, pandhangan liya-liyané wis ditampa, lan peteng sarta kebingungan banjur mèlu. Wektu durung dadi sawijining ujian wiwit taun 1844, lan saiki wektu ora bakal dadi ujian manèh. Gusti maringaké marang aku manawa “daily” iku nglambangaké pamburidan kadonyan, lan “transgression of desolation” iku nggantèkaké pakulinan nistha; lan manawa papan suci iku Papan Suci Kadonyan, lan “host” iku wong-wong suci. Aku weruh yèn gegayutaning “daily” (Dan. 8:12) ora bisa kanggo “daily” kanggeg para imam ana ing Papan Suci Swarga. Nanging tembung “host” kuwi gegandhèngan karo wong-wong suciné Allah; dudu para imam ana ing Papan Suci Swarga. Mula aku weruh yèn panguwasa “daily” iku nggambaraké pamburidan kadonyan. Papan suci Allah ana ing swarga. Dadi, Papan Suci Kadonyan iku pratandha utawa lambang tumrap Papan Suci Swarga, lan pamburidaning wong Yahudi kang naté dileksanakaké ana ing Papan Suci Kadonyan iku nggambaraké pakaryaning pamburidaning Kristus ing Papan Suci Swarga. Aku yakin yèn pandhangan bab “daily” iki, sing diwènèhaké marang sadulur-sadulur sing nguwuhaké wektu pangadilan, iku bener; amarga pandhangan kuwi cocog karo pralambang Papan Suci sing diparingaké Gusti marang aku. Wong-wong sing nyerahaké pandangan lawas bab “daily” wis nyerahaké pratandha salah sijining pilar iman, lan padha mudhunaké tata panyusunan lan daya wong-wong sing biyèn wis mimpin metu kanthi kuwasané Allah, sajroning gerakan Advent. Gusti maringaké marang aku manawa pandhangan lawas bab “daily” kuwi bener, lan yèn nyaris kabèh wong Advent wis nyerahaké iman sejatiné ing bab iki. Aku weruh yèn para pamimpin kudu ngadhepi tuntutan apa waé, sanajan yèn wong iku saka ing swarga, yèn iku njalari wong-wong padha ninggalaké pratandha-pratandha utawa pilar-pilar iman kita, utawa nggawé rerenggan ing iman sing biyèn wis dadi kuwat. Aku nyuwun marang kowé, para sadulur, padha mantep lan aja nganti ora gumingsir saka pilar-pilar dhasar sing wis dipasang déning Allah. A Vision the Last Day of 1849. Broadside, 6.

Mulané, ing pérangan ngisor kaca 6 panjenengan manggih sawijining paragraf kang kapethik saka Review and Herald wulan Maret 1850, lan punika sawijining artikel déning David Arnold.

Ing artikel iki David Arnold mulang manawa “Daily” ing Kitab Daniel nggambarake pasucèn Yahudi ing Yérusalèm, kang disingkiraké déning Roma Kapir ing taun 70 M.

September 1850 “Padintenan” punika Paladosan Sang Kristus wonten ing Padaleman Suci-Nipun

Banjur ing September 1850, ing taun sing padha—lan satemah, sapa editor Review and Herald ing taun 1850? Asmané James White.

Mulané, ing sasi September taun 1850, James White nyithak sawijining artikel déning Crosier kang mulang yèn “the Daily” nggambaraké palayanan Kristus ing Papan Suci.

Saiki, James White ora mulang prakara iku kanthi langsung, nanging ana wong-wong sing njupuk panginferènsi saka kono lan ngandika manawa iku sing sejatiné dipulangaké déning dhèwèké. Lan yagéné aku ngandika mangkono? Aku ngandika mangkono merga alesan iki: Ing September 1850, Sister White ngandika manawa wiwit taun 1844 panemu-panemu liyané ngenani Daily wis diugemi ana ing pepeteng, lan sawisé iku kebingungan wis ngetutaké.

Kalih pamanggih punika [Arnold lan Crosier] sanès pamanggihipun para Pioneer bilih Daily punika Paganisme.

Lan ing kaca 7 panjenengan gadhah kalih paragraf saking artikelipun Crosier, ing pundi piyambakipun nyimpulaken bilih “the Daily” punika paladosan Kristus wonten ing Papan Suci-Nipun.

Logika James White

Yagénép James White nyithak artikel iki manawa dhèwèké ngerti sing luwih bener? Alasané kanggo iku yaiku "Logika James White" ing cathetan panjenengan.

Bab kapisan sing dicithak sawisé Kekecewaan iku diarani *A Word to the Little Flock*, lan telu wong sing dadi panulis ing publikasi mau yaiku James lan Ellen White sarta Joseph Bates. Bab kapisan sing dicithak sawisé 22 Oktober 1844 déning wong-wong mau sing isih ngetutaké ing dalan iku yaiku artikel iki; lan, ing artikel iki, Sister White ndhukung pamrayogané Crosier, dudu pamrayogané bab *the Daily*, nanging pamrayogané bab Kristus ngalih saka Papan Suci menyang Papan Mahasuci.

Gatekna, punika Sister White. Punika sababipun James White kersa nyithak artikelipun Crosier, pangandikanipun makaten,

Aku pracaya manawa Sanktuari, sing bakal diresiki ing pungkasaning 2300 dina, iku Padalemané Yerusalem Anyar, kang Kristus dadi pelayané.”—iki Ellen White—“Pangeran maringi aku pratélan lumantar wahyu, luwih saka setaun kapungkur, manawa Sadulur Crosier nduwèni pepadhang kang bener bab pasucèning Sanktuari, lsp.; lan manawa iku kersané, supaya Sadulur C. nulis metu pandhangan kang diparingaké marang aku lan marang kita ana ing Day-Star, Extra, 7 Februari 1846. Aku krasa kanthi kebak manawa aku diwènèhi wewenang déning Pangeran, kanggo nyaranaké Extra iku marang saben wong suci.

Aku ndedonga muga-muga ukara-ukara iki dadi berkah tumrap panjenengan, lan tumrap sakehing anak kinasih sing bisa maca iki. A Word to the Little Flock, 12 Mei 1847.

Mangkono, wong-wong nganti tekan dina iki, sawatara sejarawan modhèren ing Adventisme padha kandha, “Delengen kuwi. Ellen White maringi panyetujuan kang tanpa kecalan marang artikelé Crosier; lan mulané, apa sing diandharaké déning Crosier bab Daily minangka palayanan Kristus ing Sanggar Suci kuwi mesthi bener.” Lan nalika padha kandha mangkono, wong-wong mau lagi nyalawadi sajarah; amarga artikelé Crosier kuwi ngemot wolung pérangan lan, wiwit saka wiwitané dhéwé, para Adventis wis mangertèni yèn patang saka pérangan-pérangan kuwi iku pepeteng kabèh, lan pérangan-pérangan mau ora tau, ora tau pisan, ora tau babar pisan dicithak manèh ing Adventisme.

Minangka tuladha, salah siji saka pandhangané ing artikel iku yaiku yèn nalika Gusti Yesus rawuh manèh bakal ana sewu taun katentreman. Wong Advent ora pracaya marang iku, lan wiwit biyèn uga ora tau mangkono. Pangerten mau iku sawijining pangerten sing ditampik déning William Miller, sing satemené nduduhaké yèn William Miller lumaku ing dalan kang bener kanggo mangertèni kayektèn. Piwulang mau iku salah siji saka piwulang sing kanthi langsung kosok balèni karo pangerten Millerite.

Mulané, nalika Crosier nerbitaké artikel wolung pérangan iki, wong-wong kuwi langsung ngerti wiwit wiwitan yèn patang saka pérangan-pérangan iki ora bisa dicithak manèh.

Nanging, James White nyithak pérangan nalika Crosier pancèn nyimpulaké yèn Daily iku palayanan Sang Kristus ing Papan Suci; nanging, dhèwèké mung bakal nyithak manèh patang pérangan kuwi. Dhèwèké ora bakal nyithak manèh patang pérangan liyané. Nanging, supaya James White bisa nyithak manèh patang pérangané Crosier, dhèwèké kudu nyithak iku ing rong terbitan. Dhèwèké kudu nyithak iku kaping pindho ing September 1850.

Ora ana papan kang cukup ing Review and Herald-é ing September 1850, mula panjenengané nyithak loro Review and Herald ing September 1850 supaya bisa muat kabèh artikel Crosier babagan Kristus pindhah saka Papan Suci menyang Papan Mahasuci.

Saiki, panjenengan badhé nyumurupi saking Gerard Damsteegt bilih piyambakipun maringi pambiji sajarah menawa para Adventis tansah mangertos bilih wonten pérangan-pérangan saking artikel-artikelipun Crosier ingkang klèru lan bilih pérangan-pérangan punika boten saged dipun-cithak malih.

“Panjenengané [Ellen Harmon] ngandika: —Gusti nduduhaké marang aku ing wahyu, luwih saka setaun kapungkur, yèn Sadulur Crosier nduwèni pepadhang kang bener bab panyucèning Sanggar Suci, lan sapanunggalané; lan yèn iku karsa-Né supaya Sadulur C. nulis kanthi cetha pandhangan kang diparingaké marang kita ing Day Star Extra, 7 Fèbruari 1846. Aku rumangsa kaparingan wewenang kanthi kebak déning Gusti, kanggo nyaranaké Extra iku marang saben wong suci’ (Layang. E. G. White marang Curtis, Word to the Little Flock, 12). Para Adventis dina kapitu lumrahé wis nafsiraké pratelan iki tegesé yèn paparan Crosier iku dudu tanpa luput, nanging yèn argumentasi tipologis utamané iku bener. Cetakan manèh saka artikel mau ngilangaké pérangan-pérangan kang miturut panemuné ora trep.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

Ora Tau Bisa Nyithak Maneh Dokumèné Kang Jangkep

Saiki, ing kaca sabanjuré panjenengan ndarbèni W. A. Spicer kang mènèhi paseksi bab prakara kang padha: Wong-wong mau tansah mangertèni yèn ana kasalahan ing artikel-artikelé Crosier, lan wong-wong mau ora tau nyithak manèh papat pérangan iku.

Kanthi sedhih kudu diandharake, Crosier enom lumaku ana ing pepadhanging kayekten dina Sabat mung sawatara wektu wae. Mengko dhèwèké nyangkal piwulang bab papan suci sing wis tau dibiyantu diadegaké déning dhèwèké. Para sadulur pionir kita nyithak manèh sawetara kaping panerangé bab papan suci ana ing surat kabar wiwitané, nanging wong-wong mau ora tau bisa nyithak manèh dokumené sing pepak. Ana ing kono dhèwèké wis nambahaké marang panerangane bab papan suci sawatara gagasan ngenani jaman kang bakal teka, yaiku milenium kadonyan sauntara, kanthi sawijining jaman kamulyan ana ing bumi iki nalika Rawuhipun Kapindho. Bab-bab iki tansah diilangi déning para sadulur kita. Piwulang-piwulang bab jaman kang bakal teka iki sumebar ana ing ngendi-endi ing mangsa iku. Doktrin iku ora tau cocog karo pekabaran rawuh mesthi sing cetha; lan tanpa mangu ragi kasalahan iki mbokmenawa mbiyantu nyasaraké para nom-noman saka kayekten Sabat lan papan suci. Ora suwé banjur dhèwèké malih dadi mungsuh sing pait tumrap gerakan wiwitan kita." W. A. Spicer, Review and Herald, 14 Desember 1939

Intiné, ing jaman saiki ana wong-wong sing njupuk panyengkuyungé Sister White marang artikelé Crosier ing *A Word to the Little Flock*—wong-wong kaya Heidi Heikes, Heidi Heikes kanthi bukuné kang bodho bab *the Daily* minangka paladosan Kristus ing Papan Suci. Iki salah siji saka argumentasiné.

Wong-wong kang nindakaké iki lagi nglirwakaké fakta-fakta sajarah. Wong-wong kuwi ora tau bisa nyithak manèh kabèh artikelé Crosier. Lan meksa yèn pangestu Ellen White ing A Word to the Little Flock iku minangka pangestuné sacara nyakup kabèh marang pandhangané Crosier, iku padha karo meksa yèn wong Advent pracaya yèn bakal ana tentrem rahayu sajroning sèwu taun. Iku sawijining pamrayoga kang bodho.

Iku minangka panyalahgambaraning sajarah, lan iku katindakaké kanggo ngapusi wong-wong sarta nuwuhaké kabingungan lan pepeteng.

Mangkono, panjenengan gadhah kalih sejarawan, Spicer ingkang sampun séda lan Damsteegt ingkang taksih gesang; nanging, kula njamin dhateng panjenengan, Spicer utawi Damsteegt, satunggal-tunggaling ugi boten badhé sarujuk kaliyan kula bab punapa ingkang kula aturaken. Inggih, piyambakipun boten badhé. Dados, panjenengan gadhah kalih sejarawan ingkang sesrawunganipun nentang, nanging sami sarujuk kaliyan punapa ingkang kula kandhakaken dhateng panjenengan. Boten wonten dhasar pambeneran babar pisan kanggé njupuk panyengkuyung Ellen White dhateng artikelipun Crosier minangka teges bilih sedaya isining artikel punika sampurna.

The Advent Review—Jilid 1, Auburn, NY, Nomer 3

Advent Review—Jilid 1, Auburn NY, Nomer 4

The Advent Review—Jilid 1, Auburn NY, Nomer Istiméwa

Nalika James White wiwit nyithak artikelé Crosier ing sasi September taun 1850, ing The Review and Herald, iku Volume 1, Nomor 3

Nanging, panjenengané ora bisa ngemu kabèh iku ing Jilid 1, Nomor 3; mula, panjenengané ngrampungaké artikel iku ing Jilid 1 The Review and Herald, Nomor 4. Lan kapan panjenengané nindakaké iki? Ing wulan September taun 1850.

Lajeng, punapa ingkang kadadosan ing September 1850? Sadèrèkipun White pikantuk satunggaling wahyu ingkang nyarios, "Tanggal 23 September 1850 Gusti ndhatengaken dhateng kula . . . . Nalika wonten karukunan, sadèrèngipun 1844, meh sedaya padha manunggal wonten ing pamanggih ingkang leres babagan —Daily;’ nanging wiwit 1844, wonten ing satengahing kabingungan, pamanggih sanès sampun katampi, lan pepeteng saha kabingungan lajeng ndhèrèk. The Review and Herald, November 1850."

Sinten ingkang dados garwanipun? Panjenenganipun punika redaktur The Review and Herald.

Mulané, punapa ingkang piyambakipun tindakaken nalika garwanipun ngandika, "Punapa panjenengan mangertos punapa ingkang nembe kula tampi saking Gusti, James? Kula dipunandikani bilih kita boten kenging ngenalaken pandangan-pandangan bab Daily ingkang mbantah pamahaman para Pelopor bilih Daily punika Paganisme, awit prakara punika nuwuhaken pepeteng lan kabingungan."

Mulané, punapa ingkang dipun tindakaké déning James White? Ing wulan Sèptèmber taun 1850 piyambakipun nyithak Review and Herald sanèsipun, tigang terbitan wonten ing satunggal wulan. Menika dipun sebut Volume 1, Edisi Mirunggan.

Lan punapa ingkang dipuntindakakenipun? Piyambakipun nyetak malih artikelipun Crosier lan mbusak punapa ingkang dipunandharaken déning Crosier bab Daily!

Para sedherek, punika minangka bukti sajarah bilih James lan Ellen White mangertos bilih pandanganipun Crosier ngenani bab Daily punika lepat lan bilih punika ndadosaken pepeteng saha kabingungan.

Lan punapa pandhanganipun Crosier babagan Sang Sedinten? Menawi punika inggih pelayanan Kristus wonten ing Papan Suci.

Mulané, ing Early Writings, 74, nalika piyambakipun ngandika, “23 September, Gusti nedahaké marang aku bilih para Millerit gadhah pangertosan ingkang leres ngenani Daily,” bukti sajarahipun punika bilih para Millerit mangertos—

Saiki, Para Sadulur, para Sadulur, aja nganti luput saka kasunyatan iki: Punapa punika: September 1850 Sadulur White dipunparingi pamedhar bilih wiwit taun 1844 panemu-panemu sanès bab Daily sampun dipunanut; Mei 1850, Arnold ngetokaké Daily minangka papan suci Yahudi; September 1850, pérangan 1 saking 2 artikelipun Crosier dipunwedharaké, kalebet panjlèntrèhanipun bab Daily minangka paladosan Kristus wonten ing Papan Suci; September 1850, pérangan 2 saking 2 artikelipun Crosier dipunwedharaké; September 1850, artikelipun Crosier dipuncithak malih, nanging pandanganipun bab Daily sampun dipunbusak? Punapa ingkang saweg kalampahan?

Kita nyumurupi taun sing padha nalika Bagan 1850 iki diprodhuksi, lan apa kang diandharake déning Bagan iki bab Kurban Padinan? “Kakuwasan Pagan, utawa KURBAN PADINAN dijupuk. Dan. 11:31 508.”

Ellen White mangertos apa pendirian bab Sang Sadina-dina saka wong-wong sing nglairaké sesambat Wanci Pengadilan iku. Nalika piyambakipun ngandika bilih para mau gadhah pamawas ingkang leres, piyambakipun mangertos bilih pamawas ingkang leres punika inggih menika bilih punika nglambangaken kakuwasan panguwaos kapir ingkang dipunpendhet; Sang Sadina-dina punika nglambangaken paganisme.

Lan ing taun iki, 1850, cathetan sajarah mbuktèkaké yèn dhèwèké wis nampik lan bojone uga nampik piwulang yèn “the Daily” makili pelayanan Kristus ana ing Sanggar Suci, yaiku piwulang sing dijunjung déning Biblical Research Institute of the Seventh-day Adventist Church. Iku piwulang sing disengkuyung déning pelayanan-pelayanan mandhiri, kayata Heartland lan Steps to Life. Iku piwulang sing ndhatengaké pepeteng lan kebingungan.

Saiki, gatekna babagan iki gegayutan karo Chart 1850. Iki dumadi ing November 1850. Iki yaiku wulan sing padha nalika dhèwèké nampa wahyu sing banjur dicatheté, kang pungkasane ngliwati perkembangan ing taun 1851, lan banjur ing taun 1882 mlebu ing Early Writing, ing wulan iki banget, ing wulan iki banget, yaiku ing November 1850. Ana pangandikan mangkéné,

“Ing dina Senin, kita bali menyang Dorchester, ing panggonané Sadulur kita sing kinasih, Brother Nichols, lan kulawargané manggon.”—

Ing sisih ndhuwur kéné [ngarah marang Chart 1850, pojok tengen ndhuwur], “Published by Otis Nichols, Dorchester, Massachusetts.” Inggih? Panjenengané lagi ngandharaké bab iki, leres? Apa panjenengan ndeleng punika, Chart iki?

—“Ana ing kono, ing wayah wengi, Gusti Allah maringi aku sawijining wahyu kang banget narik kawigatèn, lan pérangan sing paling akèh bakal kokdeleng ana ing tulisan iki. Gusti Allah nduduhaké marang aku kabutuhan kanggo ngasilaké sawijining bagan. Aku weruh manawa iku diperlokaké lan manawa kayektèn kang digawe cetha ana ing loh-loh bakal ngasilaké akèh pengaruh lan bakal njalari jiwa-jiwa teka marang pangawruh bab kayektèn.” Manuscript Releases, nomer 15, 210 November, 1850.

Dhèwèké naté oleh sesanti ing omahé Nichols ing Dorchester—iku kabèh ana ing Bagan iki—kanthi ngandika, "Kowé kudu gawé bagan."

Lan apa kang dipangandikakake déning dhèwèké bab bagan iku? Kepriyé dhèwèké nggambarake bagan iku?

Menyanga Habakuk 2, “Aku weruh preluné ngetokaké sawijining bagan,” lan apa kang bakal ditindakaké déning bagan iku? Iku diperlokaké, “supaya kayektèn kang digawe cetha ana ing lèmbaran-lèmbaran.” Habakuk 2, ayat 2, ngandika, “Lan Pangéran mangsuli marang aku sarta ngandika: Tulisen wahyu iku, lan gawea cetha ana ing lèmbaran-lèmbaran, . . . .” Panjenengané lagi ngandika yèn Bagan 1850 Otis Nichols iki, kang dicithak ing Dorchester, Massachusetts, iku minangka panggenepané Habakuk, padha kaya panjenengané ngandika ing The Great Controversy yèn Bagan 1843 iku minangka panggenepané Habakuk.

Inggih, panjenengan saged mirsani punika? Panjenengan saged mirsani nalika piyambakipun pikantuk wahyu punika? Ing wekdal ingkang sami nalika punika kadadosan: “September 23d, Gusti ndhawuhaken dhateng kula . . . . bilih piwulang ngenani Daily minangka pelayanan Kristus wonten ing Sanctuari ndadosaken pepeteng lan kabingungan,” lan garwanipun enggal nyithak malih artikel punika sarta mbusak kalih paragraf punika. Punika boten nate dipun-cithak malih ing Adventisme ngantos taun 1931 nalika Willie White nyithak malih punika; lan nalika piyambakipun nindakaken punika, piyambakipun ngandhut paseksi palsu wonten ing tract piyambak ingkang dipun-cithak punika. Punika saged dipun-buktèkaken.

Saiki, aku arep macaaké marang kowé ana sawatara bab ing kéné, sawijining pethikan sing luwih dawa, ngenani wektu sing padha iki. Iki asalé saka 27 November 1850.

Sajroning sawetara wektu aku wus nglirwakaké nulis marang kowé. Saiki aku bakal nyatakake alesanku. Kaping pisan, aku ora nduwé wektu kanggo nulis nganti pirang-pirang minggu sawisé aku nampa layang sing becik lan nglegakaké saka Sister Arabella, saupama ora mangkono mesthiné aku wis netepi panyuwuné supaya mangsuli layang iku sajroning wektu rong minggu. Aku remen banget marang layang iku. Aku kabèh padha kasengsem marang layang iku lan ngarep-arep manawa kalambatanku ora bakal ngalang-alangi kowé kanggo mangsuli layang iki sanalika sawisé kowé maca, lan ing tembé aku ora bakal ngentèni nganti suwé mangkono manèh.

Saiki kasehatanipun James lan kula prayoga sanget. Omah panggenan kula wonten ing Paris, ing griyanipun Sedherek Andrews, namung sawatara langkah saking kantor pos lan kantor percetakan. Kawula badhé tetep wonten mriki sawetawis wekdal. Kulawarga punika sae sanget manahipun, nanging mlarat sanget. Sedaya ing mriki dipunparingaken kanthi loma manut sakderengipun ingkang dipun gadhahi. Kawula boten ngraos bilih leres menawi dadosaken beban biaya tumrap piyambakipun sasampunipun kawula wonten mriki. Kula kepéngin sanget saged kepanggih kaliyan panjenengan sedaya lan Sedherek Gorham ingkang kinurmatan.

“Konferènsi kita ing Topsham minangka sawijining pakumpulan kang narik kawigatèn kanthi banget. Ana wolulikur wong kang rawuh; kabèh padha melu mèlu ing pakumpulan iku.

Ing dina Minggu panguwasané Gusti Allah tumeka marang aku kabèh kaya angin gedhé sing nyurung kanthi rosa. Kabèh padha ngadeg lan memuji Gusti Allah kanthi swara sora; kaanané kaya nalika dhasaring padalemané Gusti Allah dilebokaké. Swarane tangis ora bisa dibédakaké saka swarane surak-surak. Iku sawijining mangsa kamenangan; kabèh padha dikuwataké lan disegeraké manèh. Aku durung tau nyeksèni mangsa sing mangkono kuwasa sadurungé.

Konferènsi sabanjuré dianakaké ing Fairhaven. Sadulur Bates lan garwané rawuh. Iku pancèn sawijining pasamuwan kang becik banget. Nalika bali menyang omahé Sadulur Nichols, Gusti maringi aku sawijining wahyu lan nduduhaké marang aku yèn kayektèn kudu dipratélakaké kanthi cetha ana ing têblêt-têblêt, lan iki bakal ndadèkaké akèh wong mutusaké nampani kayektèn lumantar pawarta telung malaékat, déné loro pawarta kang kapisan kudu dipratélakaké kanthi cetha ana ing têblêt-têblêt."

Iku ana ing sisih ngisor kene, [nunjuk sudhut kiwa ngisor saka Chart 1850]. Inggih? Iku ana ing Chart iki, kang dipunrembag déning piyambakipun.

—“Aku uga weruh manawa nerbitaké lembaran iku padha perlu karo para utusan lunga, awit para utusan mbutuhaké sawijining lembaran kanggo digawa bebarengan karo wong-wong mau, kang ngemot kayektèn jaman saiki, supaya dilebokaké ing tangané wong-wong kang ngrungokaké, lan banjur kayektèn iku ora bakal sirna saka ing pikiran, lan manawa lembaran iku bakal tekan ing panggonan-panggonan kang ora bisa dituju déning para utusan. Bab-bab liyané uga dakdeleng, kang bakal katon ana ing lembaran iku.

“Kados pundi kabèh kahanané? Punapa panjenengan sedaya sami ngupadi gesang langgeng? Kawula kepéngin sanget, sanget badhé kepanggih kaliyan panjenengan sedaya, lan kawula ngraos badhé enggal kalampahan. Saiki punika wekdal pamêrsayutan, lan kawula ngarep-arep kita sedaya badhé mesthèkakên pakaryan kang temen kanggé kalanggengan. Wekdal katingal cendhak sanget, lan punapa ingkang kita lampahi, kita kedah enggal nglampahi.”

"Ing tanggal 20 November, seminggu kapungkur, Sadulur Henry Nichols lan aku tindak menyang Topsham. Nembe wae kita jumeneng saka méja nedha bengi dina Kemis [21 Nov.], nalika salah siji anaké Sadulur Foey mlebu lan kandha yèn ibuné wis ora sadhar. Kita enggal-cepet nyabrang kali sajauh sak mil lan nemu Sadulur Foey kita kang kinasih lagi ana ing ambang pejah. Kasusahanku gedhé banget nalika aku mangertèni yèn dhèwèké wis ora wanuh marang aku. Dhèwèké suwé tetep ana ing kasangsaran kang abot nganti antarané jam telu lan jam papat, banjur narik ambegan pungkasané. Dhèwèké ninggal bojo lan anak telu kanggo nangisi kapitunané."

Esuké Jemuwah [22 Nov.], Sedulur Henry rawuh ing Paris supaya James nyukur dhèwèké kanggo nekani panguburan. Kami ngalami wektu kang banget khidmat lan nggegirisi atiné. Gusti ora nilar kami, nanging nglilakaké Rohé tumedhak ngaso ing atas kami. Dina-dina pungkasané Sedulur Foey cetha dadi dina-dinaé kang paling rohani lan paling becik. Sedulur Foey nduwèni panglipur iki, yèn piyambakipun seda minangka wong Kristen. Dhèwèké ngadhepi kabèh iki kanthi becik. Gusti Allah maringi sih-rahmat marang dhèwèké supaya tahan nglakoni kasangsaran iki. O, saèstu becik nduwèni pangarep-arep ana ing Gusti Allah kang bakal nyangga ing samubarang adegan panggodha lan kasangsaran. Pinujia Gusti Allah awit saka pangarep-arep, pangarep-arep kang becik. Apa kang arep panjenengan, sapa waé ing antaramu, wènèhake kanggo pangarep-arepmu?

“Cekelana iman. Kuwata ana ing Allah lan sumendelana ing lengen-É kang langgeng. Lengen iku ora bakal naté nguciwani kowé, nanging bakal nyangga kowé ana ing sangisoré saben kasangsaran. Pangarep-arepku, muga-muga kowé kabèh saya kuwat lan saya kuwat ana ing kayektèn. Aja nganti goyah, nanging terusna lumaku maju menyang Kratoning Swarga.”—

Saiki kita miwiti. Mangkene kang dakpengini supaya kowe weruh.

—"Sawijing minggu kapungkur, ing dina Sabat kepungkur, kita kagungan patemon ingkang saestu narik kawigatosan. Sadèrèngipun Hewit saking Dead River wonten ing ngriku. Panjenenganipun rawuh kanthi satunggaling pesen ingkang ateges bilih karusakanipun tiyang duraka lan saremipun tiyang pejah punika satunggaling kawengisan wonten ing salebeting lawang ingkang katutup, ingkang sampun dipunlebokaken déning satunggaling wanita Yezebel, satunggaling nabi wadon; lan panjenenganipun pitados bilih kula punika wanita punika, Yezebel."—

Inggih? Sadérék Hewit ngendika bilih Ellen White punika Izebel lan piyambakipun sampun ngenalaken tigang kalepatan.

"—Kula sampun ngandharaken dhateng piyambakipun sawetawis kalepatanipun ing jaman kepungkur, bilih 1335 dinten punika sampun rampung, sarta kathah kalepatanipun sanèsipun. Nanging namung gadhah pangaribawa sethithik sanget. Pepetengipun kaosakaken wonten ing salebeting pasamuwan punika lan ndadosaken lumampahipun dados alon lan katarik-tarik."—

Saiki, aku kepéngin supaya kowé nyumurupi iki. Ana sawatara kang arep dakwulangaké bab paragraf iki sing dakpéngini supaya koktutaké, manawa kowé bisa.

Menawa panjenengan nate sesrawungan karo wong-wong ing Adventisme sing ngetrapake maneh ramalan-ramalan wektu ing pungkasaning jagad, wong-wong mau mung duwe telung kutipan sing dienggo—pancen padha migunakaké akèh kutipan, nanging ana telung kutipan utama sing padha gunakaké. Iki salah sijiné; amarga wong-wong mau bakal mrana lan kandha, “Kula sampun ngandhani piyambakipun bab sapérangan kalepatanipun ing wekdal kapengker,” lan wong-wong mau bakal ngaku manawa nalika piyambakipun ngandika “bilih 1335 dinten punika sampun rampung,” iku salah siji saka kalepatanipun. Apa panjenengan saged nyumurupi kepriyé tata basa iku saged dipuntwèstakaké sethithik: “Kula sampun ngandhani piyambakipun bab sapérangan kalepatanipun ing wekdal kapengker? Kula ugi sampun ngandhani piyambakipun bilih 1335 dinten punika sampun rampung;” nanging para panetep wektu mau kandha manawa kita ngandhani piyambakipun bab sapérangan kalepatanipun ing wekdal kapengker lan salah siji saka kalepatan mau yaiku bilih panjenengan mulang manawa 1335 dinten punika sampun rampung, lan iku sawijining kalepatan.” Dados, panjenengan saged mbelokaké iku menyang salah siji saka loro cara kasebut.

Sepisanan aku ngadhepi Eugene Prewitt kanthi pasuryan adu pasuryan ana ing Oklahoma, lan dhèwèké mbantah manawa Sajarah Millerite ora mbalèni ing pungkasaning donya, lan aku maringi dhèwèké sawatara pethikan saka Roh Ramalan.

Lan dheweke kandha, "Jeff, kowé ngerti yèn Ellen White iku panulis sing sembrana."

Aku banjur kandha, “Pangandikamu punika ateges punapa?”

Lan dhèwèké banjur marani kutipan iki. Panjenengané ngandika yèn kutipan iki mbuktèkaké manawa dheweke iku panulis kang sembrana; amarga dheweke ngerti yèn aku ngerti manawa para panetep wektu bisa mbelokaké kutipan iki, manawa padha kepéngin.

Saiki, kasunyatan manawa sawijining papan kayata Washita nduwèni pangaruh kang mulang para siswané yèn Ellen White iku sawijining panulis kang sembrana iku prakara siji; nanging, apa dhèwèké iku panulis kang sembrana ing kéné?

—“Aku ngrasa yèn aku kudu ngucapaké sawatara tembung. Ing asmané Gusti Yesus, aku ngadeg, lan sajroning watara limang menit patemon iku owah. Saben wong padha ngrasa ing wektu kang padha. Saben rai sumunar. Rawuhipun Gusti Allah ngebaki papan iku. Sadulur Hewit tumungkul lan wiwit nangis lan ndedonga. Aku kabekta ing sesanti lan weruh akèh bab kang ora bisa dak tulis. Iku ndadèkaké pangaruh gedhé tumrap Sadulur Hewit. Panjenengané ngakoni yèn iku asalé saka Gusti Allah lan kasoraké nganti ing lebu. Wiwit patemon iku, panjenengané terus nulis, lan saiki lagi nulis saka méja kang padha kanggo nyélaki kabèh kasalahané kang wus tau dipunajengaké. Aku pracaya yèn Gusti Allah lagi ngangkat panjenengané, lan panjenengané pinesthi bisa nindakaké kabecikan, manawa Gusti Allah makarya lumantar panjenengané.

“Katresnan ingkang kathah dhumateng Sadèrèk putri Gorham ingkang kinurmatan. Kandhaa dhateng piyambakipun supados santosa. Gusti Allah nunggil kaliyan piyambakipun lan Panjenenganipun boten badhé nilar piyambakipun. Katresnan ingkang kathah dhumateng kowé kabèh. Kula ngarep-arep bilih para lare boten badhé ngantuk, nanging badhé kasengsem dhateng kayekten lan sregep ngiyataken panggilan lan kapilihanipun. Tulisana, mesthi tulisen, lan aja tumindak kados ingkang sampun kula lampahi. Kula tresna dhateng kowé kabèh, sedaya. Tulisen.” Manuscript Releases, jilid 16, 206–209. Kaserat saking Paris, Maine, 27 November 1850.

Para Sedherek, punapa konteks sajarahipun prakawis menika; piyambakipun nyerat punika wonten pundi? Piyambakipun nyerat punika ing taun 1850, wonten ing griyanipun Sadérék Nichols.

Ing mangsa wektu iki, punapa ingkang Gusti tindakaken? Panjenenganipun nedahaken bilih para Pelopor gadhah pamanggih ingkang leres bab Kurban Saben Dina, lan piyambakipun saweg nanggulangi perkawis punika. Piyambakipun ngandika bilih pelayanan Kristus wonten ing Kaibadan Suci punika minangka pamanggih palsu bab Kurban Saben Dina.

Ing sajarah punika, sajarah punika piyambak—dudu namung sajarah punika piyambak lan dudu namung tauning taun punika, nanging sasi piyambak ing taun nalika piyambakipun nampi wahyu-wahyu lan njlentrehake bebener punika babagan pandhangan para Pelopor tumrap Daily, sarana ngandika bilih para ingkang maringi Pekik Jam Pangadilan gadhah pamanggih ingkang leres bab Daily; lan, ing paragraf ingkang sami, piyambakipun ngandika, "Aku sumerep bilih Chart 1843 punika katuntun déning asta Gusti lan boten kenging dipunowahi, lan bilih para ingkang maringi Pekik Jam Pangadilan gadhah pamanggih ingkang leres bab Daily."

Lan punapa ingkang dipunwastani bab Kurban Padintenan wonten ing Bagan 1843 punika? Inggih, dipunwastani bilih punika dipunicalaken ing taun 508 M; lan bilih 1335 taun sasampunipun punika nggawa panjenengan dumugi taun 1843, sarta bilih angka 1335 punika sampun kalampahan.

Apa panjenengan saged mbayangaken, bilih ing sasi punika piyambak, ing taun punika piyambak, bilih dheweke badhé ngandika dhateng Brother Hewit saking Dead River bilih prakawis punika taksih badhé kalampahan?

Inggih, para panetep wektu punika, para panetep wektu punika, lan para tiyang ingkang pitados bilih Sister White punika panulis ingkang sembrana. Sajarah boten ndhukung prakawis punika.

Mulané, aku kepéngin supaya kowé weruh manawa, gegayutan karo Daily, Ellen White malah uga mangertèni 1335.

Ellen White ora mung maringi cap pambenarané marang pamanggih yèn “the Daily” iku Paganisme; dhèwèké mangertèni yèn iku miwiti ramalan 1335 taun, sing pungkasané ana ing taun 1843, lan dhèwèké mbélani pendirian mau ing ngarepé umum nglawan Sedulur Hewit saka Dead River. Apa panjenengan weruh iku?

Lan ing sasi kang padha, nalika dheweke ngandika manawa pelayanan Kristus ing Sanggar Suci minangka Korban Saben Dina mung ndadèkaké pepeteng lan kebingungan; lan, bojone, minangka wangsulan marang sesanti iku, nyingkiraké piwulang mau saka Review and Herald.

Ing cathetanmu ing ndhuwur kéné, ing papan sing katulis “1850 Chart,” mangkéné uniné pas ing kéné [nuding kolom katelu saka kiwa ing 1850 Chart, yaiku teks sawisé Gusti Yésus ana ing kayu salib ing AD31]. Aku kepéngin kowé bisa nduwèni iki ing cathetanmu.

Lan banjur ing Bagan 1843 ing kéné [nuding marang kolom tengah, ing sangisoré Gusti Yesus ing kayu salib ing AD31]:

Pambusakaning kurban saben dinané. Dan. 12:11, 12

Inggih, punika kalih bagan punika.

Suster White mangertos bilih tiyang-tiyang punika gadhah pamawas ingkang leres, lan piyambakipun mangertos bilih punika miwiti ramalan 1335 taun ingkang pungkasanipun dumugi ing taun 1843; lan, piyambakipun mangertos bilih punika nggambaraken kawontenan panguwaos Pagan ingkang dipunpendhet ing taun 508.

Ing sangandhaping loro rujukan marang Bagan iki, panjenenganipun maringi satunggal pethikan malih ing periode wekdalipun Brother Nichols, lan panjenenganipun negesi tiyang-tiyang amargi damel bagan-bagan sanès, awit karya seni ing kono asalipun saking Iblis; déné, miturut pangandikanipun, karya seni ingkang wonten ing kalih Bagan punika asalipun saking swarga. Panjenenganipun ngandika,

“Aku weruh yèn gawéan nggawe bagan kuwi kabèh klèru. Iku asalé saka Sedulur Rhodes lan banjur ditindakaké déning Sedulur Case. Sarana wis kawentekaké kanggo nggawé bagan-bagan lan mbentuk gambar-gambar kasar kang njijiki kanggo nggambaraké para malaékat lan Gusti Yésus kang mulya. Aku weruh yèn prakara-prakara mangkono iku ora ndadèkaké renaning Allah. Aku weruh yèn Allah ana ing panyiaran bagan déning Sedulur Nichols.”—

Sapa sing ana ing pawartaning Chart 1850 iki? Gusti Allah!

—“Aku weruh manawa ana”—apa?—“sawijining wangsit ngenani bagan iki ing Alkitab, lan manawa yèn bagan iki dipancang kanggo umaté Allah, yèn iki nyukupi kanggo siji wong, mula uga kanggo liyané, lan yèn ana siji wong mbutuhake bagan anyar sing digawé ing ukuran sing luwih gedhé, kabèh uga mbutuhake iku padha gedhéné.

“Aku weruh manawa ana raos gelisah, ora tentrem, ora puas, lan ora ngerti panuwun ana ing Dhik Case, kang ndadèkaké dheweke kepéngin bagan liyané. Aku weruh manawa bagan-bagan sing dilukis iki nduwèni pangaruh ala tumrap pasamuwan. Iku njalari roh olèkolèkan sing entheng lan sepele ana ing sajroning pasamuwan.”—

Saiki, iki sing dakkarepake supaya kokrenungake kanthi temenan.

—“Aku weruh yèn bagan-bagan kang dipréntahaké déning Gusti Allah iku nggegirisi pikir kanthi becik, sanadyan tanpa katrangan.”—

“Aku weruh manawa bagan-bagan iku,” jamak, “diatur dening Allah . . . .” Bagan apa, ing wujud jamak, sing diatur dening Allah? Rong Bagan iki [Bagan 1843 lan Bagan 1850] diatur dening Allah.

—“Ana sawijining prakara kang entheng, endah, lan swargawi ana ing panggambaran para malaekat ing bagan-bagan iku. Pikiran, meh tanpa kasadharan, katuntun marang Allah lan swarga. Nanging bagan-bagan liyané kang wis digawé iku njijiki pikiran, lan ndadèkaké pikiran luwih manggon marang bumi tinimbang marang swarga. Gambar-gambar kang nggambaraké para malaekat iku luwih mirip dhemit tinimbang makluk swarga. Aku weruh yèn bagan-bagan iku wis nganti pirang-pirang dina lan minggu ngrebut pikirané Sedulur Case, nalika sajatiné dhèwèké kuduné ngupaya kawicaksanan swargawi saka Allah, lan kuduné saya tuwuh ana ing sih-rahmating Roh lan kawruh bab kayekten.

Aku weruh manawa saupama sarana sing wis kasia-sia kanggo ngedum bagan-bagan kuwi dianggo kanggo nyethakake kayektèn ana ing ngarsané para sadulur lumantar nerbitake traktat, lan sapiturute, mesthi bakal nindakake kabecikan kang gedhé lan nylametake jiwa-jiwa. Aku weruh manawa usaha gawé bagan kuwi wis nyebar kaya lara mriyang." Manuscript Releases, nomer 13, 359; 1853.

1290 lan 1335 Dina

Aku nduwèni artikel ing ngisor iki saka Review and Herald, 28 Januari 1858. Alesanku nyantumaké iki ana ing cathetanmu yaiku supaya kowé bisa ndeleng yèn ing taun 1858 wong-wong isih mulang yèn “the Daily” iku Paganisme. Kowé nduwèni iki ing referensimu; wolung taun sawisé 1850 wong-wong isih mangertèni yèn “the Daily” iku Paganisme.

“Pitakon-pitakon mau enggal muncul: Apa kita bisa mangerteni kedadeyan apa kang dadi wiwitan pangétungan wektu-wektu iki; lan manawa mangkono, apa kita bisa mangerteni kapan kedadeyan-kedadeyan mau kalakon? Kaping pisan kita nliti: Apa kang diarani ‘saben dina’ (kurban) lan ‘nistha kang ndadèkaké sepi’? Bakal katitik yèn tembung kurban katulis miring: nuduhaké yèn iku tembung tambahan. Bab kang padha uga bakal katitik ing panyarujukan-panyarujukan liyané anaé tembung iku ing kitab Daniel, yaiku, pasal 11:31 lan 8:11–13. Ayo kita sawatara nyawang pasal pungkasan iki. Ing ayat 13 bakal katitik yèn ana loro kasunyatan kasepenan kang digawa marang paningal; kang saben dina (kasepenan), lan panerak kang ndadèkaké sepi. Kasunyatan iki wis dijlentrehaké kanthi cetha banget déning Josiah Litch, mula kita ora bisa nindakaké kang luwih becik kajaba mung ngutip tembung-tembungé:*”

"—Kurban saben dina iku minangka pamaosan teks sing saiki; nanging prakara kang diarani kurban iku ora tinemu ana ing naskah asli. Bab iki diakoni déning kabèh pihak. Iku mung glosa utawa tafsiran sing dipasangaké ing kono déning para panjarwa. Pamaosan kang bener yaiku, "kang saben dina lan panerak kang ndadèkaké sepi;" saben dina lan panerak iku kasambung dadi siji déning tembung "lan" — kasépèn saben dina lan panerak kang ndadèkaké sepi. Iku loro kakuwatan kang nyebabaké kasépèn, kang bakal ndadèkaké Sanggar Suci lan bala tentara dadi sepi.'"

Saka kéné cetha manawa tembung —daily,' iku babar pisan ora bisa nuduh marang pangibadah Yahudi kang wis ditrapaké marang iku déning panemu sing luwih tuwa lan luwih umum; lan prakara iki saya cetha manèh saka tetimbangan menawa manawa mangsa-mangsa iki, apa dijupuk sacara harfiah utawa kiasan, diwiwiti saka panyirnaning pangibadah iki, mangka ora nggawa kita marang sawijining prastawa apa waé kang pantes kacathet.

“Prakara daily lan pangawulan nistha iku, mula, minangka loro kakuwatan sing ndadèkaké kasunyatan sepi lan karusakan, kang bakal nindhes pasamuwan: apa kita bisa nemtokaké kakuwatan-kakuwatan apa iku? Kita mung perlu ngetrapaké cara panalaranipun William Miller ing prakara iki supaya tekan marang kasimpulan kang padha karo panemune. Panjenenganipun ngandika:

“—Punapa ingkang saged dipunmangertosi déning —papan suci’ipun Kakafiran? Kakafiran, lan kasalahan ing saben warni, gadhah papan-papan suci, sami kados kayektèn. Punika inggih candhi-candhi utawi pangungsèn-pangungsèn ingkang dipunsucekaken kanggé pangibadahipun. Mila saged dipunangen-angen bilih wonten candhi Kakafiran tartamtu ingkang misuwur ingkang dipunwicarakaken wonten ing ngriki. Saking antawisipun candhi-candhi agengipun ingkang kathah, punapa ingkang dipunmaksud? Salah satunggaling tuladha arsitèktur klasik ingkang paling éndah sinebat Pantheon. Asmanipun tegesipun —candhi utawi pangungsèning sedaya déwa.’ Papan dunungipun wonten ing Roma.+ Brahalaning bangsa-bangsa ingkang kasoran déning tiyang Rum kasimpen kanthi suci wonten ing salah satunggaling relung utawi pérangan candhi punika, lan ing kathah prakawis lajeng dados barang pangibadah déning tiyang Rum piyambak. Menawi kita saged manggihaké candhi Kakafiran, punapa wonten ingkang langkung cetha nglambangaken —papan suci’ipun piyambak?”

Saiki, sawisé kita netepaké manawa korban padinan iku Paganisme, lan panerak kang njalari sepi, utawa —pangawulan nistha kang njalari dadi sepi,' iku Kapapaan, lan manawa pasamuan suci kang mirunggan saka Paganisme iku Pantheon, lan manawa —panggonané' papan dunungé iku Roma, kita banjur nyelidiki luwih lanjut.

“1. Apa Paganisme —‘dipunicalaken’ déning kakuwasan sipil Rum? Pratelan ing ngandhap punika bab sawijining kasunyatan penting lan sampun misuwur wonten ing sajarah gréja lan donya, miturut pamanggih kula njawab ramalan punika. Pratelan punika ngacu dhateng Konstantinus, kaisar Kristen ingkang kapisan, lan ngandika:”

"—Tindakan pamaréntahané kang kapisan yaiku ngedumaké sawijining dekret ing saindhenging kakaisaran, nguwuh-uwuh para kawulané supaya nampani agama Kristen.'++

"2. Apa Roma iku kutha utawa panggonaning pasucene, (Pantheon,) sing dirubuhake déning wewenangé Negara? Pethikan ing ngisor iki mangsuli:"

“—Pati mungsuh pungkasané Konstantinus wis netepaké katentremaning kakaisaran. Roma sapisan manèh dadi ratuning bangsa-bangsa tanpa ana sing mbantah. Nanging, ing wektu kaluhuran lan kamulyan iku, dheweke wis diangkat tekan ing pinggiring jurang. Laku salajengipun mesthi tumuju mudhun lan ora bisa dibalekaké manèh. Owah-owahan pamaréntahan menyang Konstantinopel isih ndadèkaké bingung para sajarawan. Iku minangka sawijining tumindak sing langsung nalisir kabèh lumakuné prasangka-prasangka kuna lan kinurmatan saka budi Romawi. Iku dudu pakaryaning wong Asia kang urip méwah, kang nyerah marang kasenenganing pakulinan lan iklim wetan, nanging pakaryané sawijining panakluk wesi, lair ing kulon, lan ngina, kaya sakabèhé wong Romawi, marang pakulinan wong-wong wétan; iku pakaryané sawijining pulitikus sing landhep, nanging sajatiné ora wicaksana ing drajat sing cetha banget. Nanging Konstantinus nilar Roma, béntèng agung lan dhamparé para Kaisar, kanggo sawijining pojok Thrace sing peteng ora kawéntar, lan ngentèkaké sésaning uripé kang kebak kakuwatan lan ambisi ing pakaryan abot rangkep loro, yaiku ngangkat sawijining koloni dadi ibukutha kakaisarané, lan ngasoraké ibukutha mau menyang pakurmatan kang ringkih lan kakuwatan kang kaasoraké saka sawijining koloni.”*

“Cathetan saka pena sang sejarawan iki cetha banget saéngga ora mbutuhake katrangan maneh. Papan pasucene Panjenengane diuncalaké mudhun, mangkono pangandikané ramalan; lan sawisé ana panuturan kasunyatan kaya kang kasebut ing ndhuwur, wong sing paling tliti ing napsiraké ramalan mesthi kudu marem marang panganggoné.”

“Saka wektu nalika kurban padinan iku dicopot, lan piala nistha kang ndadèkaké karusakan iku diadegaké, bakal ana sewu rong atus sangang puluh dina. Rahayu wong kang ngentèni lan tekan marang sewu telung atus telung puluh lima dina. Kanthi kasunyatan-kasunyatan kang ana ing ngarepé kita, manawa kurban padinan iku Paganisme, manawa piala nistha kang ndadèkaké karusakan iku Kapapaan, manawa ana owah-owahan saka kang kapisan marang kang pungkasan ing kakuwasan Romawi, lan lumantar wewenang Nagara, kita mung prelu nliti luwih adoh kapan iki kelakon kanthi cara kang ngleksanani ramalan mau; amarga manawa kita bisa nemtokaké iki, kita nduwèni titik wiwitan kang saka ing kono mangsa-mangsa ramalan ing teks kang ana ing ngarepé kita iki kudu diétung. Mulané,”

Nganti tekan wektu pambalèkanipun Clovis, ratu Prancis, ingkang kalampahan ing taun 496, bangsa Prancis lan bangsa-bangsa sanès ing Roma sisih kulon sami taksih Pagan; nanging sasampunipun prastawa punika, upaya kanggé ngowahi para nyembah brahala dhateng Kristus kaparingan kasil ingkang ageng. Kaandharakèn bilih pambalèkanipun Clovis njalari tuwuhipun adat nyeluk ratu Prancis kanthi gelar Sri Baginda ingkang Maha-Kristen lan Putra Pambajenging Gréja.+ Antawisipun wekdal punika lan A.D. 508, lumantar “alliance,” “capitulation,” lan panaklukan, “the Avborici,” “Roman garrisons in the west,” Brittany, bangsa Burgundia, lan bangsa Visigoth, kaceluk dados takluk.’++

—Paganisme ing Kakaisaran Romawi sisih kulon, sanadyan temtu alonaké kamajenganing iman Kristen, mliginé ing bangsa-bangsa kang kaganggu, kaya ing prakara Inggris, déning serbuan klan-klan barbar kang tetep dadi panyembah brahala, wiwit iku salajengipun ora duwé daya, sanadyan duwé karep, kanggo nyirnakaké iman Katulik, utawa kanggo ngalang-alangi panjajahan wewenanging Pontif Romawi.

“Saka wektu iku, kekejeman najis Kepausan menang kanthi mulya, sajrone prakara Paganisme. Pasulayan-pasulayané ing mangsa sabanjuré ana karo sekte-sekte Kristen liyané, kang tansah dianggep bidah; lan karo para pangeran, kang tansah dianggep minangka para pambrontak utawa para pemecah badané Kristus. Kakuwasan-kakuwasan utama ing Éropah nyingkiraké gandhèngané marang Paganisme mung supaya nglestantunakaké kekejeman-kekejeman najisé ana ing wujud liya; awit Paganisme mung prelu dibaptis supaya dadi Kristen miturut pangertèn Katulik; lan nalika kapentingan utawa pambales-sakit saka peladèn utama kang mimpin iku nuntut mangkono, bandha darbèké lan dhampar-dhamparé,—mbokmenawa uga nyawané,—kudu katetepaké ana ing misbyah. SS”

* Panjlèntrèhan Kenabian, Jilid 1, 127.

"+ Histori Universalipun Goodrich lan Geografiipun Gutherie."

+ Sejarah Kristen Mosheim, Jilid 1, 132, 133.

“Ing Inggris, Arthur, raja Kristen kang kapisan, ngedegaké pangibadah Kristen ing sadhuwuré reruntuhan kapercayan kafir.* Rapin, kang ngakoni yèn dhèwèké luwih trep ing kronologi prastawa-prastawa sajroning sajarahé, nyatakaké yèn dhèwèké kapilih dadi ratuwaning Britania ing taun 508. Buku 2, 129.

“Kados pundi kahanan Tahta Roma ing wekdal punika? —Symmachus dados Paus wiwit taun 498 utawi 499 dumugi 514. Kapamimpinan kepausanipun katandhani déning kahanan lan prastawa-prastawa ingkang nggumunaken punika:

“1. Panjenengané —ninggal Paganisme’ nalika mlebet ing —gréja Roma.’”

"2. Panjenenganipun nggayuh dalan tumuju dhateng dhampar Papal kanthi berjuwang nglawan sainganipun, malah ngantos tumeka tetesing getih. Du Pin.

3. Kanthi pangalembana kang diparingake marang dhèwèké minangka panerusipun St. Peter.

"4. Kanthi pengucilan gréja tumrap Kaisar Anastasius.+"

“—Pira gedhene,” pangandikane Mosheim, “pamanggih sawatara wong padha ndhukung tuntutan panguwaos para Pontif Romawi, iku gampang dibayangake saka sawijining ungkapané Ennodius, juru nglulu kang nistha lan kaluwihan banget iku tumrap Symmachus, sawijining prelatus kang kaloka kanthi jeneng kang samar. Pamuji kang ngrema iki, ing antarané panetepan-panemune kang ora patut liyané, njaga manawa Pontif iku katetepake dadi hakim ing papané Allah, kang dipanggeni déning dheweke minangka Wakilé Kang Mahaluhur.”++

“Kanthi kekuwatan kang kapesthekaké tumrap prakara Katulik ing sisih kulon, lumantar kasil-kasil iki, sarta lumantar pakaryaning para vikaris lan para agen liyané saka Tahta Roma, golongan Kapapaan ing Konstantinopel—ditempataké—ing sawijining kalungguhan kang mbeneraké tumindak memungsuhan kang kabuka kanggo mbéla bendarané ing Roma. Ing taun 508, prahara gedhé fanatisisme lan perang sipil nyapu lumantar lurung-lurung ibukutha sisih wétan, ing satengahing geni lan getih.”

Gibbon, ing taun-taun 508–514, nalika ngandharaké bab kerusuhan ing Konstantinopel, ngandika—Patung-patung kaisar dirusak, lan pribadine didhelikaké ana ing sawijining pinggiran kutha, nganti, ing pungkasan telung dina, dhèwèké wani nyuwun sih-kasihan marang para kawulané. [Kapausan ngrebut kamenangan.] Tanpa diademané, lan kanthi sikep kaya wong kang nyuwun pangapura, Anastasius ngaton ana ing dhampar sirkus. Wong-wong Katulik, ana ing ngarepé, ngucapaké maneh Trisagion kang sejati; padha bungah amarga pawarta kang diumumaké déning dheweke lumantar swarané juru wara, bab nyélakaké purpura; padha ngrungokaké pepéling, yèn awit ora kabèh bisa mrentah, mula sadurungé kudu sarujuk luwih dhisik ing pamilihing sawijining pangwasa; lan padha nampani getih saka loro mentri kang ora diprenahaké rakyat, kang déning gustiné, tanpa mangu-mangu, diputusaké marang singa-singa. Pambalelan kang nesu nanging mung sedhéla iki disengkuyung déning kasilé Vitalian, kang bebarengan karo balatentarane wong Hun lan Bulgaria, kang sapérangan gedhé padha nyembah brahala, ngumumaké dhiriné dadi jawaraing iman Katulik. Ing pambrontakan kang diarani saleh iki, dhèwèké ngenthèkaké penduduk Thrace, ngepung Konstantinopel, numpes nem puluh lima éwu saka sapepadha umat Kristen, nganti olèh dipulihaké para uskup, kapuasan Sang Paus, lan ditegakké konsili Chalcedon, sawijining prajanjian ortodoks, kang kanthi wegah ditandatangani déning Anastasius kang lagi nyedhaki pati, lan ditindakaké kanthi luwih setya déning pakliké Justinian. Lan mangkono iku dadi asil saka perang agama kang kapisan saka perang-perang kang wis ditindakaké atas asmane, lan déning para muridé, Allahing Katentreman. SS

Kanthi pethikan ing ngisor iki saka Appollos Hale, kita nutup paseksi babagan prakara iki: —Saiki kita ngajak para Gamaliel jaman modern kita supaya njupuk sawijining papan bebarengan karo kita ana ing panggonan pasucèn Paganisme (kang wiwit iku diklaim minangka “warisan St. Petrus”) ing taun 508. Kita mirsani sawetara taun menyang jaman kang wis liwati, lan Paganisme kasar saka para barbar lor tumurun nglimputi karajan Rom Kulon kang namung ngakoni jeneng Kristen—ngalahaké ing endi-endi—lan kamenangan-kamenangané ing endi-endi tansah ditandhani déning kekejeman kang paling biadab. . . . Karajan iku ambruk lan pecah dadi pirang-pirang pérangan. Siji-sijiné para gusti lan panguwasa saka pérangan-pérangan iki nilar Paganisme lan ngakoni iman Kristen. Ing bab agama, para panakluk padha nyerah marang wong-wong kang ditaklukaké. Nanging Paganisme isih jaya. Ing antarané para panyengkuyungé ana sawijining panakluk kang tegas lan kasil. (Clovis.) Nanging ora suwé banjur dhèwèké uga sujud ana ing ngarsané kakuwataning iman anyar iku lan dadi jagoné. Dhèwèké isih menang, nanging, minangka satriya lan panakluk, ngancik pucaking kaluhurané pas ing titik kang saiki kita tempati, A.D. 508.

—Ing utawa cedhak ing taun kang padha, pérangan pungkasan kang wigati saka kakaisaran kang wus rubuh iku kanthi umum, lan lumantar penobatan sang ratu kang menang kuwi, dikristenaké.

“—Sang pontiff tumrap mangsa kang saiki kita jejegi iku sawijining pagan sing mentas mratobat. Pasulayan getih kang ndadèkaké dhèwèké lenggah ing dhampar iku diputus déning campur-tangané sawijining ratu Arian. Dhèwèké dipun sujudi lan dipun salam minangka kang ngisèni—‘panggonanipun Allah ing bumi.’ Sénat iku nganti samana kaprabawané déning dhèwèké, satemah, mung amarga curiga yèn kapentingané Tahta Roma nuntut mangkono, wong-wong mau ngucilaké kaisar saka pasamuwan. . . . Ing taun 508 tambang iku dipun jeblugaké ing sangisoré dhampar Kakaisaran Wétan. Asil saka kisruh lan pasulayan kang ditimbulaké yaiku dirèmèhaké pangéran kang sah duwé kakuwasan iku. Saiki pitakonané yaiku, ing wektu kapan Paganisme wus kapencet nganti samana, nganti maringi papan tumrap pengganti lan panerusé, yaiku kaawonan Papal? Ing wektu kapan kaawonan iki dipun pasang ana ing sawijining kalungguhan kanggo miwiti lakuné ing pitenah lan getih? Apa ana tanggal liya tumrap “dipun pasang”-é, utawa “dipun tegakaké”-é ing panggonan Paganisme, kajaba taun 508? Manawa sang panyihir kang samar iki durung nggawa kabèh korbane lumebu ing sangisoring kakuwasané, dhèwèké wus ngrebut kalungguhané, lan sapérangan wong wus padha nyerah marang daya pangresepé.”

“Sing liyané pungkasane katundhuk, —lan para ratu, lan bangsa-bangsa, lan wong akèh, lan para umat, lan basa-basa,’ digawa ana ing sangisoré daya pangregep kang nyawisaké wong-wong mau, malah nalika —mabuk déning getih para martiré Gusti Yesus,’ kanggo —ngira yèn padha nindakaké pangibadah marang Allah,’ lan mbayangaké awaké dhéwé dadi kekasih swarga kang istiméwa lan mung kanggo wong-wong mau piyambak, nalika satemené saya dadi mangsa kang luwih gampang lan luwih sugih tumrap paukuman naraka”*

Kita duwe tarikhe. “Saben dina” iku dicopot, lan panacad kang ndadèkaké sepi dipasang ing taun 508. Wiwit saka titik iki, 1290 dina utawa taun iku pungkasané ana ing taun 1798, ing ngendi, kaya kang wis kapacak sadurungé, kakuwatan sipil dicopot saka Sang Paus déning lengené Buonaparte. 1335 dina nuntun kita 45 taun kebak ing sabrangé prastawa iku.

“Nanging ana sawenehing wong kang bisa uga matur, Kepriyé kok panjenengan ndadèkaké yèn mangsa-mangsa iku pungkasané ana ing jaman kang wis kapungkur? Apa ora katulis yèn Dhaniel kudu ngaso lan ngadeg ing pandumané ing pungkasaning dina-dina? Mesthi; lan kita pracaya marang iku. Nanging, apa tegesé tumrap Dhaniel ngadeg ing pandumané? Bab iki bakal katimbang menawa kita wus tekan ing katrangan babagan kalewating mangsa iku, lan panaliten ngenani prakara-prakara kang satemené kelakon ing pungkasaning dina-dina. Kangge samangké, ing kéné kita ngetog jangkar nganti tekan minggu liyané.” Review and Herald, January 28, 1858.

Kasalahan lan Bebayané Prescott lan Daniells; Kutha-kutha sing Kudu Digarap

(A. G. Daniells kapilih dados présidhèn General Conference ing taun 1901. Prakawis punika nedahaken bilih dokumèn punika dipunserat ing taun 1910, ing satunggaling wekdal nalika Bu White sanget mrihatinaken Daniells amargi nglirwakaken kitha-kitha saha keterlibatanipun wonten ing pasulayan babagan “Daily”.)

Saiki, bubar iki Steve Wohlberg ngandika bilih piyambakipun boten prelu njupuk sawijining pendirian bab “the Daily” amargi Ellen White piyambak boten nate gadhah pendirian bab “the Daily”, lan menawi punika sampun cekap tumrap nabi wadon punika kanggé njupuk pendirian mekaten, punika ugi sampun cekap tumrap piyambakipun.

Inggih, Ellen White pancen gadhah pendirian bab “Daily.” Panjenenganipun ngandika bilih para Millerite gadhah pamawas ingkang leres bab punika, lan panjenenganipun mangertos bilih punika inggih Paganisme. Panjenenganipun mangertos bilih nalika Paganisme dipunicalaken, 1335 punika wiwit; lan panjenenganipun mangertos bilih pamawas sanès kejawi punika namung ngasilaken pepeteng lan kabingungan.

Lan sing bisa panjenengan buktekake saka sajarah taun 1850, sing pancen kapisah minangka bab sing ndadekake pepeteng lan kebingungan, yaiku panemune Crosier manawa “the Daily” nggambarake pelayanan Kristus ana ing Padaleman Suci; mula, aku ngira dheweke nduweni pangerten babagan apa “the Daily” iku, ora mung apa iku ananging uga apa sing diwakiline, amarga manawa panjenengan ninggalake posisi iku, panjenengan bakal lumebu ing pepeteng lan kebingungan.

Nanging, ing taun 1910 Ellen White uga nglairake pameca marang Présidhèn General Conference lan W. W. Prescott amarga ngundhakaké pamawas sing padha iki kaya duwèké Crosier.

Lan ora ana sejarawan sing bakal mbantah manawa Prescott lan Willie White lan A. G. Daniells, nalika padha ngedohaké pandhangan bab “the Daily,” padha ngedohaké gagasan manawa “the Daily” iku nglambangaké paladosan pangreksan Kristus ana ing Sanggar Suci. Saben wong ngerti bab iku.

Nanging, samangkéyan sampun pikantuk kabèh artikel punika ing kéné, saking Manuscript Releases, jilid 20.

Nalika punika dipunwedharaken? Inggih, punika dipunwedharaken ing taun 1988; mila, punika saged dipuntingali lan dipunpertimbangkén déning para siswa Adventisme ing taun 1988.

Kapan Willie White lan Prescott lan Daniells netepake pamawas palsu bab “the Daily” ing Adventisme? Wiwit taun 1919 nganti 1931 iku wektu nalika wong-wong mau ngrampungake pakaryane. Ing taun 1931, lali waé!! Adventisme bakal mulang manawa “the Daily” iku makili pelayanan Kahemanan Kristus, amarga wong-wong mau wis nampa penafsiran Kitab Suci sing asalé saka Protestantisme murtad lan Katulik. Lan wiwit titik iki, “the Daily” diidhentifikasi minangka pelayanan Kahemanan Kristus.

Wah, ana sawatara swara sing nentang prakara iki lan satemene luwih mangerti, nanging wiwit saka titik iku arus wis malih babar pisan.

Lan banjur ing taun 1988, Ellen White Estate nerbitaké kanggo kita pratelan iki saka taun 1910, pas ing wektu bab “the Daily” lagi digegerah déning Prescott, Daniells, lan Willie White.

Punapa tegesipun punika? Punapa tegesipun bilih satru punika nyambut damel wonten ing pikiran panjenengan? Punika ateges bilih Roh Suci mboten nyambut damel wonten ing pikiran panjenengan.

Padha kepengin mlebu menyang buku karya Uriah Smith, *Thoughts on Daniel and Revelation*, lan mbusak apa sing diandharake déning dheweke bab “the Daily” minangka Paganisme. Mulané, ing jangka wektu iki, salah siji saka wong-wong sing nglawan Willie White, Prescott, lan Daniells yaiku wong sing jenengé Larry Smith.

Sapa Larry Smith kuwi? Dhèwèké iku putrané Uria, lan dhèwèké mangertèni apa sing padha arep dilakoni, lan dhèwèké ngadeg bebarengan karo bapaké: Sing Saben Dina iku Paganisme.

nindakaké apa? “nimbulaké kebingungan gedhé.”

Ana panemu-panemu liya bab kang Saben Dina iku kang wis ditampa, sing ndadèkaké bingung lan pepeteng.

Manawi karsaning Pangéran, nalika kita wiwit mbuktèkaké piwulang-piwulang iki saka panaliten kita marang Alkitab, kita bakal nyawang Yehezkiel 28; amarga, ing Yehezkiel 28 iku oyod kang satemené saka Daily kaidentifikasi. Yehezkiel 28 nyariosaken bab pengluhuranipun Lucifer, lan piyambakipun maringi pratandha punika; amarga, nalika padha nyoba ngandharaké bilih Daily nggambaraken paladosan Kristus wonten ing Kaenggonan Suci-Nya, boten namung padha nampik pamanggih ingkang leres ngenani Daily, yaiku pralambang pengluhuran dhiri, nanging ugi padha mratélakaken pengluhuran dhiri punika piyambak ing pengalamanipun piyambak. Piyambakipun negesaken bilih padha badhé ngeteraken kabingungan mlebet ing antawisipun kita.

Lan punapa tegesipun, "Lan kula dipuntingalaken"? Gusti Allah ngandika punika kanthi mirunggan dhateng piyambakipun.

Suster White mangertos bab Kurban Padintenan, lan piyambakipun mangertos bilih piwulang manawa Kurban Padintenan punika minangka paladosan Sang Kristus wonten ing Padaleman Suci, punika satunggaling piwulang ingkang asalipun saking para malaékat ingkang sampun kasirnakaken saking Swarga, lan bilih punika namung ndadosaken kebingungan lan pepeteng; lan piyambakipun mangertos pandhangan para Perintis bilih Kurban Padintenan punika nglambangaken Paganisme, lan bilih nalika Kurban Padintenan punika dipun singkiraken, wiwitaning wekdal ramalan 1335 taun punika kadadosan. Piyambakipun mangertos punika. Piyambakipun mangertos bedanipun, sanadyan para priya punika badhé ngendikakaken punapa kemawon.

Para pilihan kang saestu ora bakal kesasar, nanging bakal ana wong-wong kang ngadeg bebarengan karo para pilihan kang saestu iku sing bakal kesasar. Para pilihan kang saestu iku para prawan kang wicaksana. Para prawan kang bodho bakal kesasar, bener ta?

Lan kaya para prawan wicaksana ing jaman iki, nalika panggodha ana kanggo nasaraké para pilihan piyambak, nalika para prawan wicaksana lagi nampani panuwanganing Roh Suci, apa kang ditampani dening para prawan bodho? Pangapusan kang rosa saka 2 Tesalonika. Bab iku uga bakal kita rembug, gegayutan karo Kurban Padintenan.

—“sedang ngrajut menyang pengalamané raos-raos kang katon kaya rohaniah [spiritualistik], lan narik umat kita marang raos-raos éndah kang bakal ngapusi, manawa bisa, para pinilih piyambak.”

Punapa inti ingkang paling dhasar saking spiritualisme?

Nalika gegayutan karo caritané Raja Saul, apa kang diucapaké déning Samuel? "Pambaléla iku padha karo tenung." Pambaléla iku tenung.

Ing pundi pungkasanipun Saul?

Saka para pamirsa: Bab wong wadon tukang sihir saka Endor.

Bebarengan karo tukang sihir saka Endor.

Apa ta sing ditindakaké déning Raja Saul nganti njalari rerangkèn prakara iki, kang nuntun dhèwèké menyang tukang sihir ing Endor? Dhèwèké ngunggulaké tembungé dhéwé ngungkuli Pangandikané Allah. Dhèwèké wis kaparingi dhawuh bab apa sing kudu ditindakaké, nanging dhèwèké tetep nerusaké lan nindakaké apa sing dikarepaké déning awaké dhéwé.

Pokok dhasar spiritualisme iku ngunggulake tembungmu dhewe ngungkuli Sabdaning Allah. Saka ing kono kabeh diwiwiti. Iku sihir.

Tetelèn iku ngenali kepriyé Sétan nggawa kowé mlebu ing sangisoring pangaribawané. Kepriyé dhèwèké nggawé kowé kasirep, iku sawijining istilah gaib sing magepokan karo pangapusan gaib.

Nalika kowé kesirep, sapa sing kapisan dadi kesirep? Tukang sihiré. Kabèh iku diwiwiti nalika aku ngluhuraké tembungku dhéwé ngungkuli Sabdaning Allah. Kuwi iku sihir, kuwé pambrontakan, lan aku dhéwé sing wis dadi kesirep. Lan kuwi sing kelakon marang Daniells lan Prescott.

Lan raos apa kang lagi diupaya dipunlebetaken déning Daniells lan Prescott nalika prakara punika kelampahan? Pamanggih ingkang kliru bab “Daily.”

Lan punapa pamawas ingkang leres bab Sangsaya punika? Inggih punika kapitayan Paganisme, lan Paganisme punika agami pangluhuraken dhiri piyambak. Punika satunggaling agami ingkang wiwit wonten ing plataraning Swarga nalika Sétan, nalika Sétan, ngluhuraken pangandikanipun piyambak ngungkuli Sabdaning Allah lan nglebetaken dhateng sajarahing manungsa wewadiing duraka.

Rahasia piala iku pakaryané Sétan nalika nyirnakaké pikir lan nggodha kita. Iku pakaryané Sétan kanggo ndadèkaké kita ngunggulaké tembung kita dhéwé utawa tembungé dhéwé ngungkuli Sabdaning Allah.

Apa panjenengan ndherek mangertos pamanggih kula?

Pirsanen tembung iniquity. Tembung iku bakal netepaké iniquity ana ing Strong’s Concordance. Lan manawa panjenengan nglacak nganti tekan tembung oyodé, apa tembung oyod kanggo iniquity? Alpha, alpha. Iku yaiku Alpha Apostasy.

Nalika kapan Daniells lan Prescott ngusung pamawas bodho iki? Ing mangsa wektu Murtad Alfa.

Mulané, aja nganti kélangan apa sing diandharaké Sister White ing kéné bab ngapusi para pinilih piyambak lan bab maca Ezekiel 28. Dhèwèké mangerti apa sing lagi lumaku. Dhèwèké mangerti yèn prakara Daily iki dudu mung salah sacara doktrinal, nanging uga nuntut supaya wong-wong sing arep martakaké pandhangan sing salah bab Daily nempataké tembungé dhéwé ngungkuli Sabdaning Allah lan ndadèkaké wong-wong mau ana ing kaanan kasihir; lan mulané, wong-wong mau dadi piranti ana ing tangané Sétan kanggo ngasihir wong liya lumantar pambangkangé.

Wong-wong padha matur, “Oh, Ellen White, dheweke ora nduwèni pandhangan bab Daily.”

Iki iku spiritualisme. Dhèwèké wis ngunggulaké pangandikané dhéwé ngluwihi Sabdaning Allah. Dhèwèké pracaya yèn dhèwèké lagi kaparingi ilham déning Allah.

Tetuwuhan ala sing aneh saya thukul ing sadhengah Adventisme ing jaman saiki.

Ellen White maringi pangestu tumrap pamahaman para Pionir bab 2520.

Ellen White maringi pambenarané marang pangerten para Pelopor yèn “the Daily” ing Kitab Daniel nglambangaké Paganisme.