Ing Wahyu pasal lima, Singa saka taler Yehuda nglambangake kalenggahané Kristus minangka Panjenengané kang wus menang supaya bisa ngesegèl lan mbikak segèl Sabdaning Allah miturut karsané Panjenengané. Ing taun 1989, satus rong puluh enem taun sawisé pambrontakan taun 1863, Singa saka taler Yehuda mbikak segèl nem ayat pungkasan saka Daniel pasal sewelas. Ayat-ayat mau diwiwiti saka tatu mematèkaké tumrap kapausan ing taun 1798, lan ngenalaké paseksi bab carané tatu kapausan iku bakal mari lan salajengipun nganti tekan tatu mematèkaké pungkasan tumrap kapausan. Ayat-ayat mau diwiwiti ana ing papan panggonané pungkasané: kanthi pangadilan marang Roma kapausan.

Enem ayat mau njlentrehake marihe tatune papasi sing matèni, lan uga kepriyé pasamuwan telung rangkep antarane naga, kéwan galak, lan nabi palsu nuntun jagad menyang Armagedon, kang ing ayat patang puluh lima diidentifikasi minangka “ing antaraning segara-segara lan gunung suci kang mulya.”

Alfa lan Omega nggambarake wataking Kristus kang tansah nglambangake pungkasan lumantar wiwitan. Gerakan reformasi saka wong satus patang puluh papat ewu iku yaiku gerakane malaekat katelu, yaiku gerakan pungkasan kang wis dilambangake sadurunge dening wiwitane, yaiku gerakan Millerite saka malaekat kapisan lan kapindho. Gerakan Millerite diwiwiti ing wektu pungkasan ing taun 1798, yaiku ing ngendi nem ayat pungkasan saka Daniel sewelas diwiwiti, lan gerakan iku rampung nalika pambukan pangadilan ing tanggal 22 Oktober 1844. Gerakane wong satus patang puluh papat ewu iku rampung nalika hukum Minggu ing Amérika Sarékat.

Ing wiwitaning gerakan ing wektu pungkasan ing taun 1989, Singa saka taler Yehuda mbikak segel enem ayat pungkasan saka Daniel sewelas, lan ing pungkasaning gerakan, sakdurungé angger-angger Minggu, Panjenengané mbikak segel sajarah sing kasimpen saka ayat patang puluh Daniel sewelas. Katrané Sister White bab pérangan endi saka kitab Daniel kang kabikak segelé ngrambah pambikakan segel ing taun 1989, lan uga pambikakan segel sing wiwit ing Juli 2023.

“Kitab sing kasêgel iku dudu kitab Wahyu, nanging pérangan saka wangsit Daniel kang magepokan karo dina-dina wekasan. Kitab Suci ngandika, ‘Nanging kowé, hé Dhanièl, tutupen tembung-tembung iku lan segela kitab iku nganti tekan ing mangsa wekasan; akèh wong bakal mlaku mrana-mréné, lan kawruh bakal saya mundhak’ (Daniel 12:4). Nalika kitab iku kabuka, pawartos iki banjur kaandharaké, ‘Wektu ora bakal ana menèh.’ (Delengen Wahyu 10:6.) Kitab Daniel saiki wus ora kasêgel manèh, lan wahyu kang kaparingaké déning Kristus marang Yokanan iku kudu tekan marang sakehé pedununging bumi. Lumantar mundhaké kawruh, ana sawijining umat kang kudu kasiyapaké supaya bisa ngadeg ing dina-dina wekasan....”

“Ing pesen malaékat kapisan, manungsa katimbali supaya nyembah marang Allah, Sang Pencipta kita, kang nitahaké jagad lan samubarang kabèh sing ana ing sajroné. Wong-wong mau wis mènèhi pakurmatan marang sawijining pranatan kapapaan, saéngga angger-anggeré Yéhuwah dadi tanpa daya, nanging bakal ana tambahing kawruh ngenani prakara iki.” Selected Messages, buku 2, 105, 106.

Bagéan saka kitab Daniel sing ana gandhengané karo dina-dina wekasan ing taun 1989 iku yaiku enem ayat pungkasan saka pasal sewelas, lan nalika gerakané wong satus patang puluh papat ewu tekan ing pungkasaning gerakané, bagéan saka kitab Daniel sing katanggulangi segelé yaiku sajarah sing kapeteng saka ayat patang puluh, kang nggambarake sajarah wiwit taun 1989 nganti marang angger-angger Minggu ing Amerika Sarékat. Sajarah sing kapeteng saka ayat patang puluh iku yaiku sajarahé wong satus patang puluh papat ewu. Saben nabi maringi paseksi tumrap mangsa iku.

Ing perangan mau, tambahing kawruh sing “dimaksudaké kanggo nyawisaké sawijining umat supaya bisa jejeg ana ing dina-dina wekasan,” nggambaraké pambukan segel saka enem ayat pungkasan ing taun 1989, lan maneh nggambaraké pambukan segel saka sajarah sing kasamun tumrap ayat patang puluh. Ing kaloro sajarah iku, ilham nandhesaké yèn bakal ana tambahing kawruh bab kakuwasan kapapaan lan undhang-undhang Minggu. Ing wiwitan lan ing pungkasaning gerakané wong satus patang puluh papat ewu, tambahing kawruh iku nuwuhaké sawijining prosès pangujian telung tataran, kaya sing digambaraké ing Daniel pasal rolas.

Lan ngandika, “Lungaa, Daniel, awit tembung-tembung iki wis katutup lan kasêgel nganti tekan wektu wekasan. Akeh wong bakal disucèkaké, lan diputihaké, lan dicoba; nanging para wong duraka bakal tumindak duraka; lan ora ana siji waé saka para wong duraka kang bakal mangerti; nanging para wong wicaksana bakal mangerti.” Daniel 12:9, 10.

Kados ta ing sakehe gerakan reformasi suci, telung langkah kang dipratelakake déning Daniel minangka “dimurnèkaké, lan diputihaké, lan diuji” nggambarake tengering dalan tumurune sawijining pralambang ilahi, kang banjur katut déning pangujian saka sawijining pratélan ramalan kang gagal, lan sabanjuré katut déning ujian litmus kaping telu kang mratelakake watak saka loro golongan kang kabentuk adhedhasar panampané, utawa panolaké, marang tambahing kawruh kang wis kabukak segelé. Kanthi wiwitaning gerakan satus patang puluh papat èwu, telung langkah iku yaiku 11 September 2001, banjur 18 Juli 2020, lan banjur angger-angger Minggu. Ing pungkasaning gerakan kang padha iku uga, telung langkah mau yaiku Juli 2023, tekane pesen Midnight Cry lan angger-angger Minggu.

Pesen sing nyawisaké umaté Allah supaya bisa madeg, sing kawuka segelé ing Juli 2023, ngemot sawetara garis bebener kenabian, lan klebu ana ing antarané garis-garis kuwi yaiku balung-balung garing sing mati ing Yehezkiel pasal telung puluh pitu. Yehezkiel ngaturaké rong pesen. Pesen kang kapisan nggawé balung-balung kuwi kumpul manèh, nanging durung nganti ing pesen kang kapindho Israel madeg ana ing sikilé dadi tentara gedhé sing rosa. Loro seksi ing Wahyu pasal sewelas padha madeg nalika kapenuhan Roh Suci.

Lan sawisé telung dina setengah, Rohing kauripan saka Gusti Allah lumebet ing wong-wong mau, lan padha ngadeg ing sikilé; lan rasa wedi kang gedhé tumiba marang wong-wong kang ndeleng wong-wong mau. Wahyu 11:11.

Yehezkiel mulangake kayektèn sing padha.

Lan Panjenengane ngandika marang aku, “He anaking manungsa, ngadega ana ing sikilmu, lan Aku bakal ngandika marang kowe.” Lan Roh mlebet ing aku nalika Panjenengane ngandika marang aku, sarta ngadegaké aku ana ing sikilku, nganti aku krungu Panjenengane kang ngandika marang aku. Yehezkiel 2:1, 2.

Nalika Sister White ngandika, “dening tambahing kawruh, sawijining umat kudu kasiyapaké supaya bisa ngadeg ana ing dina-dina wekasan.” Tambahing kawruh iku dipratélakaké minangka “lenga” ing pasemon bab sepuluh prawan, lan “lenga” iku nglambangaké “peparing-peparingé Rohé Allah” lan uga “Roh Suci,” uga “watak.”

Ing antarané Juli 2023 lan angger-angger Minggu sing bakal enggal teka, ana tambahing kawruh sing nguripaké umaté Gusti Allah, lan padha jumeneng. Padha jumeneng minangka pralambang yèn wong-wong mau nduwèni “lenga” saka pekabaran sing kabukak segelé ing wektu iku. Padha jumeneng nalika padha nduwèni Roh Suci ana ing sajroning bejana-bejanané, lan padha jumeneng nalika padha nduwèni watak sing wis kasawisaké kanggo segelé Gusti Allah.

Tataran panggodhahan kang kapisan, sing diwiwiti ing Juli 2023, banjur diterusaké déning sawijining mangsa kang maringi kalodhangan marang para calon iku kanggo nampani utawa nampik lenga. Wong-wong kang nampani, padha dimeteraèkaké lan sawisé iku diangkat dadi panji pratandha nalika angger-angger dina Minggu kang enggal rawuh. Déné wong-wong kang nampik lenga, nampa panyasaran kang rosa.

Para calon punika kasarèkakên saking tilem rohani ing wulan Juli 2023, lajêng kapanggihakên kaliyan prosès pangujian pungkasan sadèrèngipun katutupipun mangsa pambiyantu pribadinipun piyambak-piyambak. Prosès pangujian punika katetepakên wontên ing salebeting konteks sawijining ujian kenabian ingkang gegayutan kaliyan kabentukipun gambaripun kéwan galak punika, ing mangsa nalika para calon punika piyambak kedah wangsul gesang malih lan mbentuk gambaripun Kristus wontên ing batinipun. Struktur kenabian ing papan ujian punika kedah kalampahan inggih punika sajarah wiwit taun 1989 ngantos dumuginipun angger-angger Minggu. Ketidakmampuan para calon punika kanggé tangi nyebabakên Gusti paring idin supados bid‘ah saged mlebet.

“Gusti Allah bakal nggugah umaté; manawa sarana liya gagal, pitenah-pitenah bakal mlebu ing satengahé wong-wong mau, kang bakal nyaring wong-wong mau, misahaké damèn saka gandum. Pangéran nimbali kabèh wong sing pracaya marang pangandikané supaya tangi saka turu. Pepadhang kang aji wis rawuh, cocog kanggo mangsa iki. Iku yaiku kayektèn Kitab Suci, kang nuduhaké bebaya-bebaya sing wus caket banget ana ing ngarepé kita. Pepadhang iki kuduné nuntun kita marang panaliten Kitab Suci kanthi temen lan marang pamriksan sing paling tliti tumrap paham-paham sing kita ugemi. Gusti Allah karsa supaya kabèh aspek lan paham kayektèn ditliti kanthi jero lan tanpa kendhat, kanthi pandonga lan pasa.” Testimonies, jilid 5, 708.

Kabèh para nabi ngrembug bab dina-dina wekasan, mula ing dina-dina wekasan iki, ing wulan Juli 2023, Gusti nyoba “nggugah” umaté, nanging upaya-Né gagal, lan Panjenengané marengaké kontroversi kapisan ngenani sawijining pralambang Roma ing sajarah Advent kapitulang manèh minangka pepéling bab cedhaké pungkasan. Panjenengané nindakaké iki, sanadyan “pepadhang aji” wis “rawuh, sing cocog kanggo wektu iki.” Pepadhang sing rawuh ing Juli 2023 iku yaiku “kayektèn Kitab Suci, sing nuduhaké bebaya-bebaya kang wis ana pas ing ngarepé kita.” Pepadhang iku kuduné nuntun “kita marang panggulawenthahing Kitab Suci kanthi sregep lan pameriksan kang paling kritis tumrap pendhiran-pendhiran kang kita ugemi.”

Sajarah kang kasamun ing ayat patang puluh katuduhake ing ayat sapuluh nganti limalas saka Daniel sewelas, awit Alfa lan Omega nggambarake pungkasaning wangsit pungkasané Daniel, bebarengan karo wiwitané. Nalika nyedhaki kuciwaning 18 Juli 2020, Iblis wis ngenalake kabingungan ngenani ayat sapuluh nganti limalas, amarga dhèwèké sumurup yèn wiwitaning pasal iku minangka kunci kanggo makili pungkasaning pasal iku. Banjur pasulayan asli saka ayat patbelas banjur dikenalake.

“Ora ana apa-apa sing luwih diwedeni déning panipu agung tinimbang manawa kita dadi wanuh marang rekasane.” The Great Controversy, 516.

Cetha sanget bilih lumantar upaya-upaya satanis kanggo mbingungaké teges lan ancasing ayat-ayat punika, ayat-ayat punika dados pérangan ingkang wigati saking prosès panyuwunan ingkang samenika lagi nyaring para calon supados kalebet wonten ing antawisipun satus patang puluh papat éwu. Sister White nekanaké bilih sajarah ingkang dipunlambangaké wonten ing Daniel sewelas ingkang sampun kaleksanan sadèrèngipun wekdaling pungkasan ing taun 1798 dipunbalèni malih wonten ing enem ayat pungkasan.

“Kita ora nduwèni wektu kanggo disia-siakaké. Mangsa kasangsaran ana ing ngarepé kita. Jagad iki kagugah déning roh perang. Ora suwé manèh pemandhangan-pemandhangan kasangsaran sing kasauraké ing pamedhar wangsit bakal kalakon. Pamedhar wangsit ing Daniel pasal kaping sewelas wis meh tekan marang kasampurnané kanthi pepak. Akeh pérangan saka sajarah sing wis dumadi minangka panggenepan pamedhar wangsit iki bakal kaulang manèh.” Manuscript Releases, nomer 13, 394.

Aku mbantah manawa kabèh sajarah sing diwakili ing ayat siji nganti telung puluh sanga diulang manèh ing enem ayat pungkasan saka pasal iku. Aku uga mbantah manawa sajarah dina-dina pungkasan, yaiku sajarah panutuping pangadilan sing wiwit tanggal 22 Oktober 1844, diwakili kanthi rong période kenabian utama. Période kapisan makili pangadilan sing kaleksanan marang brayaté Gusti Allah, banjur diterusaké déning sawijining période nalika pangadilan kaleksanan tumrap wong-wong sing ana ing sanjabaning brayaté Gusti Allah. Période kapisan iku diwiwiti ing taun 1989 lan rampung nalika hukum Minggu ing Amérika Sarékat, sing sabanjuré nandhani wiwitaning période kapindho, kang pungkasané nalika Mikhaèl jumeneng lan mangsa panggawéan sih-rahmat tumrap manungsa ditutup. Sajarah sing kasamun ing ayat patang puluh uga diwiwiti ing taun 1989, lan rampung ing ayat patang puluh siji, yaiku hukum Minggu ing Amérika Sarékat.

Iku minangka sajarah kang padha karo ayat sepuluh nganti limalas ing bab kang padha. Sajarah iku sejajar karo sajarah para Millerit wiwit mangsa wekasan ing taun 1798, nganti pangadilan wiwit ing tanggal 22 Oktober 1844. Loro sajarah mau lumaku sejajar karo sajarah kenabian kang wiwit nalika laire Kristus lan rampung ana ing salib.

Sajarah sing diwiwiti ing taun 1989 nyakup mangsa panggodha sing diwiwiti tanggal 11 September 2001, kaya dene dipralambangaké déning mangsa panggodha sing diwiwiti tanggal 11 Agustus 1840 lan mangsa panggodha sing diwiwiti nalika baptisané Kristus. Kawujudan gambaring kéwan galak wis dipralambangaké déning sawetara garis sajarah kenabian. Salah siji saka pralambang-pralambang tumrap mangsa wektu sing padha iku yaiku mangsa panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat ewu sing diwiwiti tanggal 11 September 2001 lan rampung nalika undhang-undhang Minggu sing bakal enggal teka. Sajarah sing kasamunyi ing ayat kaping patang puluh uga bisa dilapiské karo garis saka 22 Oktober 1844 nganti pambrontakan taun 1863.

Tanggal 22 Oktober 1844 nandhani rawuhipun malaékat kaping tiga. Kados dene rawuhipun saben malaékat nubuatan, piyambakipun gadhah sawijining pawartos ingkang kedah dipun pangan, nanging boten kalampahan; lan Millerisme Philadelphian malih dados Millerisme Laodikean, sadèrèngipun taun 1863, nalika piyambakipun kanthi resmi ngagem nama Adventist Dina Kaping Pitu lan wiwit nglembara wonten ing ara-ara samun pambrontakan ngantos dumugi dinten punika. Sajarah saking taun 1844 dumugi 1863 nggambaraken tiyang-tiyang ingkang nampik timbalan supados kalebet wonten ing antawisipun satus patang dasa sekawan èwu. Piyambakipun punika tiyang awonipun Daniel ing pasal rolas, pasamuwanipun para panyenyamah miturut Yeremia, sinagoga Iblis miturut Yokanan, lan para prawan bodho miturut Matius.

Pesen pepènget kang dilambangaké déning Kristus minangka “nisthaning karusakan, kang kaandika déning Nabi Daniel” iku mujudaké pepènget supaya padha mlayu luwih dhisik sadurungé karusakan lan panyebaran kang bakal ndhèrèk sawisé iku. Ing taun 66 M, jenderal Romawi Cestius nindakaké panggenapan pepènget mau tumrap wong-wong Kristen ing jaman Roma kapir. Ing abad kapisan rasul Paulus nyathet pepènget kang padha tumrap wong-wong Kristen kang bakal nandhang sangsara sajroning jaman Roma kapausan. Pepènget kanggo para pangèstokaké Sabat supaya padha metu saka kutha-kutha lan manggon ing dhaérah padesan rawuh ing taun 1888, yaiku taun kang padha karo Blair Bill, usaha pisanan kanggo netepaké Minggu minangka Dina Rehat Nasional. Blair Bill iku pepènget supaya mlayu, minangka panggenapan rujukan Kristus marang nisthaning karusakané Daniel.

Kados Cestius ing taun 66 M, Blair Bill kanthi pangayomaning pitedah ilahi dipun-tarik. Taun 1888 minangka pralambang tumrap 11 September 2001, awit Sister White nandhani tumibaning malaékat ing Wahyu wolulas ing kaloro sajarah punika. Pepéling supados mlayu saking kutha-kutha ing dinten-dinten pungkasan wiwit ngiket wiwit 11 September 2001. Mila, Blair Bill taun 1888 punika dados pralambang tumrap Patriot Act taun 2001. Malaékat ingkang tumurun ing 11 September 2001 mratelakaken piweling pungkasan ing telung ayat kapisan saking Wahyu wolulas, lan piweling pungkasan punika ugi pesené malaékat kaping tiga, sanadyan pesen ingkang dipun-wakili déning malaékat kaping tiga ing pasal patbelas punika boten sami ungkapaning kayektènipun kaliyan ing pasal wolulas. Baris ing nginggil baris, punika pesen piweling ingkang sami.

Panacad kang njalari sepi, kang wis diandika déning Nabi Daniel, iku minangka pratandha kang diparingaké déning Kristus kanggo nandhani kapan umaté kudu padha mlayu demi pangayomané. Iku sawijining pesen pepéling, lan mulané mesthi dadi pesen pepéling pungkasan, sanadyan diandharaké nganggo tembung-tembung kang béda tinimbang pesen kang diwakili ana ing bab patbelas uga bab wolulas Kitab Wahyu. Sajarah kang diwiwiti ing ayat nembelas saka Yeremia limalas iku wektu kenabian kang padha saka pesen pepéling panggudhèn. Iku diwiwiti nalika Yeremia mangan pangandikané Gusti Allah, lan prakara iku kalakon nalika malaékat mudhun, kaya nalika gedhong-gedhong gedhé ing Kutha New York rubuh.

Nalika Yeremia mratelakaké, “Pangandikan Paduka kapanggih déning kawula, lan kawula wus mangan iku; lan pangandika Paduka dados kabingahan lan kasukmaning manah kawula,” piyambakipun nggambaraken ujining Daniel ingkang kapisan tumrap pangananipun ing pasal kapisan, lan Yohanes ing pasal kaping sepuluh Kitab Wahyu ingkang njupuk kitab punika saking asta malaékat lan mangan punika. Tindak mangan pawartos punika wiwit nalika sawijing malaékat rawuh, lan nalika malaékat rawuh wonten sawijining ramalan ujian ingkang kabikak. Nalika malaékat rawuh, wektu ujian ingkang kapisan wiwit, lan punika rampung nalika wektu ujian ingkang kaping kalih wiwit; lan nalika Mikhaèl jumeneng, wektu ujian ingkang kaping kalih punika rampung.

Nalika malaékat iku rawuh, udan pungkasan wiwit tumiba.

“Udan pungkasan iku bakal tiba marang umaté Gusti Allah. Sawijining malaékat kang kuwasa bakal tumurun saka swarga, lan saindenging bumi bakal kasinari déning kamulyané.” Review and Herald, 21 April 1891.

Udan pungkasan katampa déning wong-wong sing lumaku ana ing dalan-dalan lawasé Yérémia.

Mangkene pangandikaning Pangeran: Ngadega ana ing dalan-dalan, banjur delengen, lan pitakonen bab margi-margi kuna, ing ngendi margi kang becik iku, lan lumakua ana ing kono, temah kowe bakal padha nemu katentreman tumrap nyawamu. Nanging wong-wong mau padha matur: Ingsun ora gelem lumaku ana ing kono. Uga Ingsun wus netepake para juru pangawas ana ing antaramu, pangandikane: Rungokna swaraning slompret. Nanging wong-wong mau padha matur: Ingsun ora gelem ngrungokake. Yeremia 6:16, 17.

“slompret” kang diunekaké déning para “juru pengawas” iku yaiku pesen Laodikia, sing dipratelakaké déning Jones lan Waggoner ing taun 1888.

Sumengokna swaramu kanthi sora, aja nyegah; ungakna swaramu kaya slompret, lan tuduhna marang umatingSun kaluputane, lan marang brayat Yakub dosa-dosane. Yesaya 58:1.

Ing tanggal 11 September 2001 panyegelan marang satus patang puluh papat ewu wiwit kaleksanan. Pesen pepenget marang Laodikia kawartakaké.

“Pesen kang kaparingake marang kita lumantar A. T. Jones lan E. J. Waggoner iku yaiku pesen saka Allah kanggo pasamuwan Laodikia, lan cilaka tumrap sapa wae kang ngakoni pracaya marang kayekten nanging ora nglairake marang liyan sinar-sinar kang diparingake dening Allah.” The 1888 Materials, 1053.

Piweling marang Laodikia iku swarané kalasangka para juru teteking Yeremia, kang ora gelem dirungokaké déning pasamuwan Advent Dina Kapitu Laodikia. Iku minangka pepéling supaya padha mlayu ninggal kutha-kutha menyang papan duwèké ing padesan sadurungé rawuhing angger-angger Minggu sing bakal enggal teka.

Apa sing nembe dakandharake bab manéka garis kenabian iki, yaiku sawijining upaya kanggo ngrangsang pamawas panjenengan supaya panjenengan kadhorong tenan kanggo nglilani lan nyoba kanthi temenan apa sing bakal daktulis. Mbokmenawa sipat sing paling wigati saka image to and of the beast iku yaiku anané rong pambentukan image of and to the beast ing dina-dina pungkasan. Sing kapisan, ing Amérika Sarékat, lan sawisé iku ing bangsa-bangsa ing saindenging jagad.

Ana sawatara ciri kenabian tartamtu sing gegayutan karo patung tumrap lan saka kéwan iku, kang kudu ditrapaké kanthi bener manawa kita arep ngliwati proses panggodhahan kenabian saka patung Roma iki. Unsur wigati kapindho saka mangsa panggodhahan patung kéwan iku (kang bisa kabuktekaké déning sawetara seksi), yaiku manawa wektu panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat èwu kelakon sajrone mangsa panggodhahan patung kéwan iku ing Amérika Sarékat, lan manawa mangsa panggodhahan patung kéwan iku ing bangsa-bangsa ing donya iku ya iku wektu nalika anak-anak Allah liyané, sing isih ana ing Babilon ing wektu angger-angger Minggu mau (kang dilambangaké déning 321), diklumpukaké mlebu ing kandhang.

Patung kéwan iku makili loro mangsa panggodhahan tartamtu sing sesambungan siji lan sijiné, lan loro mangsa panggodhahan mau uga makili panglumpukan pungkasan saka satus patang puluh papat ewu ing Wahyu bab pitu, banjur wong akèh banget ing bab sing padha iku uga.

Nalika hukum Minggu ditetepaké, Amerika Sarékat ngucap kaya naga kados kasebut ing ayat sewelas saka Wahyu pasal telulas. Banjur negara iku maju kanggo ngapusi sakèhé bangsa ing donya, kanthi matur marang bangsa-bangsa mau supaya padha uga damel sawijining gambar kewan buas kang nyakup saindenging jagad, kaya dene Amerika Sarékat nembe nindakaké. Mangsa kang diwiwiti ing hukum Minggu, kang dipralambangaké déning hukum Mingguné Konstantinus taun 321, dipunpungkasi nalika bangsa pungkasan sujud marang Roma kapapanan, ing kono hukum Minggu taun 538 dipralambangaké; awit ing pasal telulas Amerika Sarékat kagungan kakuwasan kanggo maringi urip marang gambar kewan buas mau lan njalari iku ngucap. Mangsa iku diwiwiti déning hukum Minggu taun 321 lan dipunpungkasi déning hukum Minggu taun 538.

Ing taun 2001 pamaréntah Amerika Sarékat “ngucapaké” Patriot Act dadi undhang-undhang.

Kita bakal nerusaké panaliten iki ing artikel sabanjuré.