Ing Wahyu pasal gangsal, Singa saking taler Yehuda nglambangaken kalenggahan Kristus minangka Panjenengane ingkang menang kanggé nyégel lan mbikak segelé Sabda Allah miturut karsanipun. Ing taun 1989, satus selangkung enem likur taun sasampunipun pambrontakan taun 1863, Singa saking taler Yehuda mbikak segelé enem ayat pungkasan saking Daniel pasal sewelas. Ayat-ayat punika dipunwiwiti kanthi tatu pati kapingausan ing kapausan ing taun 1798, lan ngenalaken paseksi bab caranipun tatu kapausan punika badhé dipunwarasaken lan salajengipun ngantos dumugi tatu pati pungkasan tumrap kapausan. Ayat-ayat punika dipunwiwiti wonten ing papan ingkang sami kaliyan pungkasanipun: kanthi pangadilan tumrap Roma kapausan.
Enem ayat mau njlentrehake marihe tatune papasi sing matèni, lan uga kepriyé pasamuwan telung rangkep antarane naga, kéwan galak, lan nabi palsu nuntun jagad menyang Armagedon, kang ing ayat patang puluh lima diidentifikasi minangka “ing antaraning segara-segara lan gunung suci kang mulya.”
Alfa lan Omega nggambarake wataking Kristus kang tansah nglambangake pungkasan lumantar wiwitan. Gerakan reformasi saka wong satus patang puluh papat ewu iku yaiku gerakane malaekat katelu, yaiku gerakan pungkasan kang wis dilambangake sadurunge dening wiwitane, yaiku gerakan Millerite saka malaekat kapisan lan kapindho. Gerakan Millerite diwiwiti ing wektu pungkasan ing taun 1798, yaiku ing ngendi nem ayat pungkasan saka Daniel sewelas diwiwiti, lan gerakan iku rampung nalika pambukan pangadilan ing tanggal 22 Oktober 1844. Gerakane wong satus patang puluh papat ewu iku rampung nalika hukum Minggu ing Amérika Sarékat.
Ing wiwitaning gerakan ing wektu pungkasan ing taun 1989, Singa saka taler Yehuda mbikak segel enem ayat pungkasan saka Daniel sewelas, lan ing pungkasaning gerakan, sakdurungé angger-angger Minggu, Panjenengané mbikak segel sajarah sing kasimpen saka ayat patang puluh Daniel sewelas. Katrané Sister White bab pérangan endi saka kitab Daniel kang kabikak segelé ngrambah pambikakan segel ing taun 1989, lan uga pambikakan segel sing wiwit ing Juli 2023.
“Kitab kang kasêgel iku dudu kitab Wahyu, nanging péranganing wêca nabi Danièl kang magepokan karo dina-dina wekasan. Kitab Suci ngandika, ‘Nanging kowé, hé Danièl, tutupen tembung-tembung iku, lan sêgelen kitab iku, nganti tekan mangsa wekasaning jaman: akèh wong bakal mrana-mréné, lan kawruh bakal saya tamba’ (Daniel 12:4). Nalika kitab iku kabukak, wara-wara punika kapracayakaké, ‘Wektu ora bakal ana manèh.’ (Delengen Wahyu 10:6.) Kitab Danièl saiki wus kabikak saka sêgélé, lan pawahyuan kang katindakaké déning Kristus marang Yokanan kudu tumeka marang sakehing para padununging bumi. Lumantar tambahing kawruh, siji umat kudu disawisaké supaya bisa ngadeg teguh ana ing dina-dina wekasan. . . .”
“Ing pesen malaékat kapisan, manungsa katimbali supaya nyembah marang Allah, Sang Pencipta kita, kang nitahaké jagad lan samubarang kabèh sing ana ing sajroné. Wong-wong mau wis mènèhi pakurmatan marang sawijining pranatan kapapaan, saéngga angger-anggeré Yéhuwah dadi tanpa daya, nanging bakal ana tambahing kawruh ngenani prakara iki.” Selected Messages, buku 2, 105, 106.
Bagéan saka kitab Daniel sing ana gandhengané karo dina-dina wekasan ing taun 1989 iku yaiku enem ayat pungkasan saka pasal sewelas, lan nalika gerakané wong satus patang puluh papat ewu tekan ing pungkasaning gerakané, bagéan saka kitab Daniel sing katanggulangi segelé yaiku sajarah sing kapeteng saka ayat patang puluh, kang nggambarake sajarah wiwit taun 1989 nganti marang angger-angger Minggu ing Amerika Sarékat. Sajarah sing kapeteng saka ayat patang puluh iku yaiku sajarahé wong satus patang puluh papat ewu. Saben nabi maringi paseksi tumrap mangsa iku.
Ing perangan mau, tambahing kawruh sing “dimaksudaké kanggo nyawisaké sawijining umat supaya bisa jejeg ana ing dina-dina wekasan,” nggambaraké pambukan segel saka enem ayat pungkasan ing taun 1989, lan maneh nggambaraké pambukan segel saka sajarah sing kasamun tumrap ayat patang puluh. Ing kaloro sajarah iku, ilham nandhesaké yèn bakal ana tambahing kawruh bab kakuwasan kapapaan lan undhang-undhang Minggu. Ing wiwitan lan ing pungkasaning gerakané wong satus patang puluh papat ewu, tambahing kawruh iku nuwuhaké sawijining prosès pangujian telung tataran, kaya sing digambaraké ing Daniel pasal rolas.
Lan ngandika, “Lungaa, Daniel, awit tembung-tembung iki wis katutup lan kasêgel nganti tekan wektu wekasan. Akeh wong bakal disucèkaké, lan diputihaké, lan dicoba; nanging para wong duraka bakal tumindak duraka; lan ora ana siji waé saka para wong duraka kang bakal mangerti; nanging para wong wicaksana bakal mangerti.” Daniel 12:9, 10.
Kados ta ing sakehe gerakan reformasi suci, telung langkah kang dipratelakake déning Daniel minangka “dimurnèkaké, lan diputihaké, lan diuji” nggambarake tengering dalan tumurune sawijining pralambang ilahi, kang banjur katut déning pangujian saka sawijining pratélan ramalan kang gagal, lan sabanjuré katut déning ujian litmus kaping telu kang mratelakake watak saka loro golongan kang kabentuk adhedhasar panampané, utawa panolaké, marang tambahing kawruh kang wis kabukak segelé. Kanthi wiwitaning gerakan satus patang puluh papat èwu, telung langkah iku yaiku 11 September 2001, banjur 18 Juli 2020, lan banjur angger-angger Minggu. Ing pungkasaning gerakan kang padha iku uga, telung langkah mau yaiku Juli 2023, tekane pesen Midnight Cry lan angger-angger Minggu.
Pesen sing nyawisaké umaté Allah supaya bisa madeg, sing kawuka segelé ing Juli 2023, ngemot sawetara garis bebener kenabian, lan klebu ana ing antarané garis-garis kuwi yaiku balung-balung garing sing mati ing Yehezkiel pasal telung puluh pitu. Yehezkiel ngaturaké rong pesen. Pesen kang kapisan nggawé balung-balung kuwi kumpul manèh, nanging durung nganti ing pesen kang kapindho Israel madeg ana ing sikilé dadi tentara gedhé sing rosa. Loro seksi ing Wahyu pasal sewelas padha madeg nalika kapenuhan Roh Suci.
Lan sawisé telung dina setengah, Rohing kauripan saka Gusti Allah lumebet ing wong-wong mau, lan padha ngadeg ing sikilé; lan rasa wedi kang gedhé tumiba marang wong-wong kang ndeleng wong-wong mau. Wahyu 11:11.
Yehezkiel mulangake kayektèn sing padha.
Lan Panjenengane ngandika marang aku, “He anaking manungsa, ngadega ana ing sikilmu, lan Aku bakal ngandika marang kowe.” Lan Roh mlebet ing aku nalika Panjenengane ngandika marang aku, sarta ngadegaké aku ana ing sikilku, nganti aku krungu Panjenengane kang ngandika marang aku. Yehezkiel 2:1, 2.
Nalika Sister White ngandika, “dening tambahing kawruh, sawijining umat kudu kasiyapaké supaya bisa ngadeg ana ing dina-dina wekasan.” Tambahing kawruh iku dipratélakaké minangka “lenga” ing pasemon bab sepuluh prawan, lan “lenga” iku nglambangaké “peparing-peparingé Rohé Allah” lan uga “Roh Suci,” uga “watak.”
Ing antarané Juli 2023 lan angger-angger Minggu sing bakal enggal teka, ana tambahing kawruh sing nguripaké umaté Gusti Allah, lan padha jumeneng. Padha jumeneng minangka pralambang yèn wong-wong mau nduwèni “lenga” saka pekabaran sing kabukak segelé ing wektu iku. Padha jumeneng nalika padha nduwèni Roh Suci ana ing sajroning bejana-bejanané, lan padha jumeneng nalika padha nduwèni watak sing wis kasawisaké kanggo segelé Gusti Allah.
Tataran panggodhahan kang kapisan, sing diwiwiti ing Juli 2023, banjur diterusaké déning sawijining mangsa kang maringi kalodhangan marang para calon iku kanggo nampani utawa nampik lenga. Wong-wong kang nampani, padha dimeteraèkaké lan sawisé iku diangkat dadi panji pratandha nalika angger-angger dina Minggu kang enggal rawuh. Déné wong-wong kang nampik lenga, nampa panyasaran kang rosa.
Para calon punika kasarèkakên saking tilem rohani ing wulan Juli 2023, lajêng kapanggihakên kaliyan prosès pangujian pungkasan sadèrèngipun katutupipun mangsa pambiyantu pribadinipun piyambak-piyambak. Prosès pangujian punika katetepakên wontên ing salebeting konteks sawijining ujian kenabian ingkang gegayutan kaliyan kabentukipun gambaripun kéwan galak punika, ing mangsa nalika para calon punika piyambak kedah wangsul gesang malih lan mbentuk gambaripun Kristus wontên ing batinipun. Struktur kenabian ing papan ujian punika kedah kalampahan inggih punika sajarah wiwit taun 1989 ngantos dumuginipun angger-angger Minggu. Ketidakmampuan para calon punika kanggé tangi nyebabakên Gusti paring idin supados bid‘ah saged mlebet.
“Gusti Allah bakal nggugah umaté; manawa sarana liya gagal, pitenah-pitenah bakal mlebu ing satengahé wong-wong mau, kang bakal nyaring wong-wong mau, misahaké damèn saka gandum. Pangéran nimbali kabèh wong sing pracaya marang pangandikané supaya tangi saka turu. Pepadhang kang aji wis rawuh, cocog kanggo mangsa iki. Iku yaiku kayektèn Kitab Suci, kang nuduhaké bebaya-bebaya sing wus caket banget ana ing ngarepé kita. Pepadhang iki kuduné nuntun kita marang panaliten Kitab Suci kanthi temen lan marang pamriksan sing paling tliti tumrap paham-paham sing kita ugemi. Gusti Allah karsa supaya kabèh aspek lan paham kayektèn ditliti kanthi jero lan tanpa kendhat, kanthi pandonga lan pasa.” Testimonies, jilid 5, 708.
Kabèh para nabi nyariosaken bab dinten-dinten pungkasan, mila ing dinten-dinten pungkasan punika, ing wulan Juli 2023, Gusti nyobi “nggugah” umatipun, nanging upaya-ipun gagal, lan Panjenenganipun ngidini kontroversi kapisan ngenani satunggaling pralambang Roma ing sajarah Advent kapunbaleni minangka pepéling bab cedhakipun pungkasan. Panjenenganipun nindakaken punika, sanadyan “pepadhang ingkang aji” sampun “rawuh, cocog kanggé wekdal punika.” Pepadhang ingkang rawuh ing Juli 2023 punika inggih “kasunyatan Kitab Suci, ingkang nedahaken bebaya-bebaya ingkang sampun celak wonten ing ngarsa kita.” Pepadhang punika kedahipun nuntun “kita dhateng panaliten Kitab Suci kanthi sregep lan pamariksan ingkang paling tliti dhateng pendirian-pendirian ingkang kita genggem.”
Sajarah kang kasamun ing ayat patang puluh katuduhake ing ayat sapuluh nganti limalas saka Daniel sewelas, awit Alfa lan Omega nggambarake pungkasaning wangsit pungkasané Daniel, bebarengan karo wiwitané. Nalika nyedhaki kuciwaning 18 Juli 2020, Iblis wis ngenalake kabingungan ngenani ayat sapuluh nganti limalas, amarga dhèwèké sumurup yèn wiwitaning pasal iku minangka kunci kanggo makili pungkasaning pasal iku. Banjur pasulayan asli saka ayat patbelas banjur dikenalake.
“Ora ana apa-apa sing luwih diwedeni déning panipu agung tinimbang manawa kita dadi wanuh marang rekasane.” The Great Controversy, 516.
Cetha sanget bilih lumantar upaya-upaya satanis kanggo mbingungaké teges lan ancasing ayat-ayat punika, ayat-ayat punika dados pérangan ingkang wigati saking prosès panyuwunan ingkang samenika lagi nyaring para calon supados kalebet wonten ing antawisipun satus patang puluh papat éwu. Sister White nekanaké bilih sajarah ingkang dipunlambangaké wonten ing Daniel sewelas ingkang sampun kaleksanan sadèrèngipun wekdaling pungkasan ing taun 1798 dipunbalèni malih wonten ing enem ayat pungkasan.
“Kita ora nduwèni wektu kanggo disia-siakaké. Mangsa kasangsaran ana ing ngarepé kita. Jagad iki kagugah déning roh perang. Ora suwé manèh pemandhangan-pemandhangan kasangsaran sing kasauraké ing pamedhar wangsit bakal kalakon. Pamedhar wangsit ing Daniel pasal kaping sewelas wis meh tekan marang kasampurnané kanthi pepak. Akeh pérangan saka sajarah sing wis dumadi minangka panggenepan pamedhar wangsit iki bakal kaulang manèh.” Manuscript Releases, nomer 13, 394.
Aku mbantah manawa kabèh sajarah sing diwakili ing ayat siji nganti telung puluh sanga diulang manèh ing enem ayat pungkasan saka pasal iku. Aku uga mbantah manawa sajarah dina-dina pungkasan, yaiku sajarah panutuping pangadilan sing wiwit tanggal 22 Oktober 1844, diwakili kanthi rong période kenabian utama. Période kapisan makili pangadilan sing kaleksanan marang brayaté Gusti Allah, banjur diterusaké déning sawijining période nalika pangadilan kaleksanan tumrap wong-wong sing ana ing sanjabaning brayaté Gusti Allah. Période kapisan iku diwiwiti ing taun 1989 lan rampung nalika hukum Minggu ing Amérika Sarékat, sing sabanjuré nandhani wiwitaning période kapindho, kang pungkasané nalika Mikhaèl jumeneng lan mangsa panggawéan sih-rahmat tumrap manungsa ditutup. Sajarah sing kasamun ing ayat patang puluh uga diwiwiti ing taun 1989, lan rampung ing ayat patang puluh siji, yaiku hukum Minggu ing Amérika Sarékat.
Iku minangka sajarah kang padha karo ayat sepuluh nganti limalas ing bab kang padha. Sajarah iku sejajar karo sajarah para Millerit wiwit mangsa wekasan ing taun 1798, nganti pangadilan wiwit ing tanggal 22 Oktober 1844. Loro sajarah mau lumaku sejajar karo sajarah kenabian kang wiwit nalika laire Kristus lan rampung ana ing salib.
Sajarah sing diwiwiti ing taun 1989 nyakup mangsa panggodha sing diwiwiti tanggal 11 September 2001, kaya dene dipralambangaké déning mangsa panggodha sing diwiwiti tanggal 11 Agustus 1840 lan mangsa panggodha sing diwiwiti nalika baptisané Kristus. Kawujudan gambaring kéwan galak wis dipralambangaké déning sawetara garis sajarah kenabian. Salah siji saka pralambang-pralambang tumrap mangsa wektu sing padha iku yaiku mangsa panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat ewu sing diwiwiti tanggal 11 September 2001 lan rampung nalika undhang-undhang Minggu sing bakal enggal teka. Sajarah sing kasamunyi ing ayat kaping patang puluh uga bisa dilapiské karo garis saka 22 Oktober 1844 nganti pambrontakan taun 1863.
Tanggal 22 Oktober 1844 nandhani rawuhipun malaékat kaping tiga. Kados dene rawuhipun saben malaékat nubuatan, piyambakipun gadhah sawijining pawartos ingkang kedah dipun pangan, nanging boten kalampahan; lan Millerisme Philadelphian malih dados Millerisme Laodikean, sadèrèngipun taun 1863, nalika piyambakipun kanthi resmi ngagem nama Adventist Dina Kaping Pitu lan wiwit nglembara wonten ing ara-ara samun pambrontakan ngantos dumugi dinten punika. Sajarah saking taun 1844 dumugi 1863 nggambaraken tiyang-tiyang ingkang nampik timbalan supados kalebet wonten ing antawisipun satus patang dasa sekawan èwu. Piyambakipun punika tiyang awonipun Daniel ing pasal rolas, pasamuwanipun para panyenyamah miturut Yeremia, sinagoga Iblis miturut Yokanan, lan para prawan bodho miturut Matius.
Pesen pepènget kang dilambangaké déning Kristus minangka “nisthaning karusakan, kang kaandika déning Nabi Daniel” iku mujudaké pepènget supaya padha mlayu luwih dhisik sadurungé karusakan lan panyebaran kang bakal ndhèrèk sawisé iku. Ing taun 66 M, jenderal Romawi Cestius nindakaké panggenapan pepènget mau tumrap wong-wong Kristen ing jaman Roma kapir. Ing abad kapisan rasul Paulus nyathet pepènget kang padha tumrap wong-wong Kristen kang bakal nandhang sangsara sajroning jaman Roma kapausan. Pepènget kanggo para pangèstokaké Sabat supaya padha metu saka kutha-kutha lan manggon ing dhaérah padesan rawuh ing taun 1888, yaiku taun kang padha karo Blair Bill, usaha pisanan kanggo netepaké Minggu minangka Dina Rehat Nasional. Blair Bill iku pepènget supaya mlayu, minangka panggenapan rujukan Kristus marang nisthaning karusakané Daniel.
Kados Cestius ing taun 66 M, Blair Bill kanthi pangayomaning pitedah ilahi dipun-tarik. Taun 1888 minangka pralambang tumrap 11 September 2001, awit Sister White nandhani tumibaning malaékat ing Wahyu wolulas ing kaloro sajarah punika. Pepéling supados mlayu saking kutha-kutha ing dinten-dinten pungkasan wiwit ngiket wiwit 11 September 2001. Mila, Blair Bill taun 1888 punika dados pralambang tumrap Patriot Act taun 2001. Malaékat ingkang tumurun ing 11 September 2001 mratelakaken piweling pungkasan ing telung ayat kapisan saking Wahyu wolulas, lan piweling pungkasan punika ugi pesené malaékat kaping tiga, sanadyan pesen ingkang dipun-wakili déning malaékat kaping tiga ing pasal patbelas punika boten sami ungkapaning kayektènipun kaliyan ing pasal wolulas. Baris ing nginggil baris, punika pesen piweling ingkang sami.
Panasthèn ingkang njalari karusakan, ingkang dipunandikakaké déning Nabi Daniel, punika pratandha ingkang dipunparingakaké déning Kristus kanggé nandhani wekdal nalika umat kagunganipun kedah mlayu supados kapénggih kaslametanipun. Punika satunggaling pesen pepènget, lan mila kedah dados pesen pepènget pungkasan, sanadyan dipunwedharakaké kanthi tembung ingkang benten saking pesen ingkang kaawakili wonten ing pasal sekawan welas ugi pasal wolulas kitab Wahyu. Sajarah ingkang kawiwitan wonten ing ayat nembelas, saking Yeremia limalas, punika satunggal kaliyan mangsa kenabian saking pesen pepènget kang nyobi. Punika kawiwitan nalika Yeremia nedha Sabdanipun Allah, lan punika kalampahan nalika malaékat tumedhak, kados déné nalika gedhong-gedhong ageng ing Kutha New York rubuh.
Nalika Yeremia mratelakaké, “Pangandikan Paduka kapanggih déning kawula, lan kawula wus mangan iku; lan pangandika Paduka dados kabingahan lan kasukmaning manah kawula,” piyambakipun nggambaraken ujining Daniel ingkang kapisan tumrap pangananipun ing pasal kapisan, lan Yohanes ing pasal kaping sepuluh Kitab Wahyu ingkang njupuk kitab punika saking asta malaékat lan mangan punika. Tindak mangan pawartos punika wiwit nalika sawijing malaékat rawuh, lan nalika malaékat rawuh wonten sawijining ramalan ujian ingkang kabikak. Nalika malaékat rawuh, wektu ujian ingkang kapisan wiwit, lan punika rampung nalika wektu ujian ingkang kaping kalih wiwit; lan nalika Mikhaèl jumeneng, wektu ujian ingkang kaping kalih punika rampung.
Nalika malaékat iku rawuh, udan pungkasan wiwit tumiba.
“Udan pungkasan iku bakal tiba marang umaté Gusti Allah. Sawijining malaékat kang kuwasa bakal tumurun saka swarga, lan saindenging bumi bakal kasinari déning kamulyané.” Review and Herald, 21 April 1891.
Udan pungkasan katampa déning wong-wong sing lumaku ana ing dalan-dalan lawasé Yérémia.
Mangkene pangandikaning Pangeran: Ngadega ana ing dalan-dalan, banjur delengen, lan pitakonen bab margi-margi kuna, ing ngendi margi kang becik iku, lan lumakua ana ing kono, temah kowe bakal padha nemu katentreman tumrap nyawamu. Nanging wong-wong mau padha matur: Ingsun ora gelem lumaku ana ing kono. Uga Ingsun wus netepake para juru pangawas ana ing antaramu, pangandikane: Rungokna swaraning slompret. Nanging wong-wong mau padha matur: Ingsun ora gelem ngrungokake. Yeremia 6:16, 17.
“slompret” kang diunekaké déning para “juru pengawas” iku yaiku pesen Laodikia, sing dipratelakaké déning Jones lan Waggoner ing taun 1888.
Sumengokna swaramu kanthi sora, aja nyegah; ungakna swaramu kaya slompret, lan tuduhna marang umatingSun kaluputane, lan marang brayat Yakub dosa-dosane. Yesaya 58:1.
Ing tanggal 11 September 2001 panyegelan marang satus patang puluh papat ewu wiwit kaleksanan. Pesen pepenget marang Laodikia kawartakaké.
“Pesen kang kaparingake marang kita lumantar A. T. Jones lan E. J. Waggoner iku yaiku pesen saka Allah kanggo pasamuwan Laodikia, lan cilaka tumrap sapa wae kang ngakoni pracaya marang kayekten nanging ora nglairake marang liyan sinar-sinar kang diparingake dening Allah.” The 1888 Materials, 1053.
Piweling marang Laodikia iku swarané kalasangka para juru teteking Yeremia, kang ora gelem dirungokaké déning pasamuwan Advent Dina Kapitu Laodikia. Iku minangka pepéling supaya padha mlayu ninggal kutha-kutha menyang papan duwèké ing padesan sadurungé rawuhing angger-angger Minggu sing bakal enggal teka.
Apa sing nembe dakandharake bab manéka garis kenabian iki, yaiku sawijining upaya kanggo ngrangsang pamawas panjenengan supaya panjenengan kadhorong tenan kanggo nglilani lan nyoba kanthi temenan apa sing bakal daktulis. Mbokmenawa sipat sing paling wigati saka image to and of the beast iku yaiku anané rong pambentukan image of and to the beast ing dina-dina pungkasan. Sing kapisan, ing Amérika Sarékat, lan sawisé iku ing bangsa-bangsa ing saindenging jagad.
Ana sawatara ciri kenabian tartamtu sing gegayutan karo patung tumrap lan saka kéwan iku, kang kudu ditrapaké kanthi bener manawa kita arep ngliwati proses panggodhahan kenabian saka patung Roma iki. Unsur wigati kapindho saka mangsa panggodhahan patung kéwan iku (kang bisa kabuktekaké déning sawetara seksi), yaiku manawa wektu panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat èwu kelakon sajrone mangsa panggodhahan patung kéwan iku ing Amérika Sarékat, lan manawa mangsa panggodhahan patung kéwan iku ing bangsa-bangsa ing donya iku ya iku wektu nalika anak-anak Allah liyané, sing isih ana ing Babilon ing wektu angger-angger Minggu mau (kang dilambangaké déning 321), diklumpukaké mlebu ing kandhang.
Patung kéwan iku makili loro mangsa panggodhahan tartamtu sing sesambungan siji lan sijiné, lan loro mangsa panggodhahan mau uga makili panglumpukan pungkasan saka satus patang puluh papat ewu ing Wahyu bab pitu, banjur wong akèh banget ing bab sing padha iku uga.
Ing wekdaling angger-angger dina Minggu, Amérika Sarékat ngandika kaya naga ing ayat sewelas saka Wahyu pasal telulas. Sawisé kuwi banjur maju kanggo ngapusi sakehing bangsa ing donya, kanthi ngandika marang bangsa-bangsa mau supaya padha uga yasa sawijining gambar tumrap kéwan iku kanthi saindenging jagad, kaya kang wus ditindakaké déning Amérika Sarékat. Mangsa kang diwiwiti ing wekdaling angger-angger dina Minggu, kang dipralambangaké déning angger-angger dina Mingguné Konstantinus taun 321, iku dipunpungkasi nalika bangsa pungkasan sujud marang Roma kapausan, ing kono angger-angger dina Minggu taun 538 dipralambangaké; amarga ing pasal telulas Amérika Sarékat nduwèni kakuwasan kanggo marakaké gambar tumrap kéwan iku urip lan ndadèkaké iku bisa ngandika. Mangsa iku diwiwiti déning angger-angger dina Minggu taun 321 lan dipunpungkasi déning angger-angger dina Minggu taun 538.
Ing taun 2001 pamaréntah Amerika Sarékat “ngucapaké” Patriot Act dadi undhang-undhang.
Kita bakal nerusaké panaliten iki ing artikel sabanjuré.