passage unavailable
This passage is not yet available in .
Lan Aku bakal maringi marang kowe kunci-kunci Kratoning Swarga; lan apa waé kang kokiket ana ing bumi bakal kaiket ana ing swarga; lan apa waé kang kokculaké ana ing bumi bakal keculaké ana ing swarga. Matius 16:19.
Pelepasan lan Munculé Karajan Mohammed
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Pangekangan lan Pelepasan
Ing pralambang profetik bab Islam, kita manggih pepalang lan palepasané Islam wiwit saka wiwitané piyambak Pitedah Suci, nalika Sarah ngyakinaké Abraham supaya nyirep Hagar lan Ismail.
Sarai banjur ngandika marang Abram, “Pialaku iku tumempuh marang kowé; aku wis maringaké batur wadonku menyang pangkuanmu; lan nalika dhèwèké weruh yèn dhèwèké wis ngandheg, aku dadi diremehake ana ing paningale; muga-muga Pangéran ngadili antarané aku lan kowé.” Nanging Abram ngandika marang Sarai, “Lah, batur wadonmu iku ana ing tanganmu; tumindaka marang dhèwèké miturut sakarepmu.” Lan nalika Sarai nindakaké kasar marang dhèwèké, dhèwèké banjur mlayu saka ngarsané. Purwaning Dumadi 16:5, 6.
Malah sadurungé kedadéan iku, sebabé Hagar dipunwedharaké ing narasi kenabian iku amarga Pangéran wus “nyegah” Sarah supaya ora nglairaké anak.
Sarai, garwané Abram, ora mbabar anak kanggo dhèwèké; lan dhèwèké nduwèni sawijining abdi wadon, wong Mesir, jenengé Hagar. Lan Sarai ngandika marang Abram, “Lah saiki, Pangéran wis nyegah aku supaya ora mbabar; mugi panjenengan mlebet marang abdiku; bokmanawa aku bisa olèh anak lumantar dhèwèké.” Lan Abram ngrungokaké swarané Sarai. Purwaning Dumadi 16:1, 2.
“kunci” ing Wahyu sangang sing diparingaké marang Mohammed, lan sawisé iku kawujud lumantar perang Nineveh, nggambaraké dicabuté “watesan” tumrap Islam ing titik tartamtu apa waé sajroning sajarah kenabian.
“Malaékat padha nyekel papat angin, kang dilambangaké minangka jaran ngamuk kang ngupaya uwal lan mlayu nyabrang ing salumahing bumi kabèh, nggawa karusakan lan pati ing dalané.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Mundhak lan ambruké” karajan Mohammed iku ora digambarake luwih-luwih minangka mundhak lan ambruk, nanging minangka sawijining ‘pelepasan’ lan sawijining ‘pangekangan’. Nalika Islam diluwari sacara profetis, pelepasan iku wis dilambangake déning perang ing Nineveh.
Namung Bilai-bilai Wae##
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Nikomedia lan 27 Juli 1299
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Rama lan Putra
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Ing tanggal 27 Juli 1299, Osman miwiti sawijining kampanye ing wewengkon Nikomedia, lan telung puluh papat taun sawisé iku putrané miwiti sawijining pangepungan patang taun marang kutha krajan Nikomedia. Sang rama ing wiwitan lan sang putra ing pungkasan. Peperangan diwiwiti nglawan wewengkon sing dipratandhakaké minangka Nikomedia lan dipungkasi kanthi direbuté Nikomedia, kutha krajan saka wewengkon Nikomedia. Wiwit taun 1299 nganti 1337 iku sawijining mangsa telung puluh wolu taun, lan kanthi profètis angka “telung puluh wolu” nglambangaké sawijining tangi jumeneng.
“Saiki tangia, pangandikaku, lan nyabrangna kali Zered.” Banjur aku padha nyabrang kali Zered. Lan wektu wiwit saka Kadeshbarnea nganti aku padha tekan lan nyabrang kali Zered iku telung puluh wolung taun; nganti kabèh turunan para wong perang wus sirna saka ing satengahing pasamuwan, kaya déné Sang Yehuwah wus supaos marang wong-wong mau. Pangandharing Torèt 2:13, 14.
Satus seket sèket taun wiwit tanggal 27 Juli 1299 nganti tanggal 27 Juli 1449 nggambarake mangsa wektu kang nuntun marang madege Kakaisaran Ottoman saka bilai kapindho ing Wahyu pasal sanga. Telung puluh wolu taun penaklukan Nicomedia kang lumaku kanthi progresif diwiwiti déning sawijining bapa (Osman) lan dipungkasi déning putrané (Orhan). Mangsa wektu iku nggambarake tataran kapisan saka munggahe kanthi progresif sawijining kapangeranan suku nganti dadi sawijining kakaisaran.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
38 lan 40
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
“Ing taun 1840 katitèn sawijining panggenapan wangsit liyane kang nggumunaké, sing nguripaké kapentingan kang sumebar amba. Rong taun sadurungé, Josiah Litch, salah siji saka para pandhita utama kang martakaké Rawuhé Kristus Kang Kaping Pindho, nerbitaké sawijining panerang bab Wahyu 9, kanthi medharaké sadurungé rubuhé Kakaisaran Ottoman. Miturut petungané, kakuwasan iki bakal dijorogaké ‘ing A.D. 1840, ing sawijining wektu ing sasi Agustus;’ lan mung sawetara dina sadurungé kalakoné, dhèwèké nulis: ‘Yèn diparengaké manawa mangsa kapisan, 150 taun, wis kaleksanan kanthi pas sadurungé Deacozes munggah ing dhampar kanthi idin saka wong Turki, lan manawa 391 taun lan limalas dina iku diwiwiti ing pungkasané mangsa kapisan, mula iku bakal rampung ing tanggal 11 Agustus 1840, nalika kakuwasan Ottoman ing Konstantinopel kena diarep-arep bakal diremuk. Lan iki, aku pracaya, bakal kabukten mangkono.’—Josiah Litch, ing Signs of the Times, and Expositor of Prophecy, 1 Agustus 1840.
“Ing wektu sing wus katetepake iku, Turki, lumantar para dutané, nampi pangayoman saka kakuwasan-kakuwasan sekuthu Éropah, lan kanthi mangkono nyélakaké dhiriné ana ing sangisoring pangwasané bangsa-bangsa Kristen. Kedadéan iku netepi ramalan mau kanthi pas temenan. Nalika prakara iku wus kawuningan, wong akèh padha yakuwi marang kabeneran asas-asas panafsiran ramalan sing dipigunakaké déning Miller lan para mitrané, lan sawijining daya dorong kang nggumunaké kaparingaké marang gerakan advent. Wong-wong kang pinulangan lan nduwèni kalungguhan padha manunggal karo Miller, ing pambiyara sarta ing nerbitaké pamanggih-pamanggihé, lan wiwit taun 1840 nganti 1844 pakaryan iku sumebar kanthi rikat.” The Great Controversy, 334, 335.
Ramalan Litch taun ’38 lan paningalé kang wis dibeneraké ing taun ’40 nyakup pratelan pungkasané, kang ditulis déning dhèwèké ing tanggal 1 Agustus, sepuluh dina sadurungé ramalan kang wis dibeneraké mau. Kawujudan ramalan iku kang ngyakinaké jagad bab beneré metodologi ramalan Kitab Suci. Telung puluh wolu taun kang nandhani tumindaké bangsa Israèl kuna kalebu rong taun wiwit panyabrangan Segara Abang nganti marang pambrontakan kapisan ing Kades.
Awit sakehe wong lanang iku kabeh kang wis padha ndeleng kamulyaningSun, lan mukjijat-mukjijatSun, kang Daklakoni ana ing Mesir lan ana ing ara-ara samun, lan saiki wis nyoba Aku nganti ping sapuluh, lan ora gelem ngrungokake swaraSun; satemene wong-wong iku ora bakal weruh tanah kang wus Daksumpahake marang para leluhuré, mangkono uga ora ana siji waé saka wong-wong kang ngunek-unek marang Aku bakal weruh tanah iku. Wilangan 14:22, 23.
Pambrontakan iku kaidentifikasi minangka sing pungkasan saka sepuluh pacoban. Sawijining mangsa pacoban rong taun kang dumadi saka sepuluh pacoban, ditambah telung puluh wolu taun ana ing ara-ara samun, ngemot pralambang tumrap taun 1838 lan 1840, lan taun 1840 ngandhut sawijining mangsa sepuluh dina.
Titik wiwitan munggahé Islam lumantar Osman tanggal 27 Juli 1299 miwiti sawijining mangsa telung puluh wolu taun sing pungkasané kaakhiri déning sawijining pengepungan patang taun ing 1337. Tanggal 27 Juli 1299 iku minangka kang kapisan saka rong langkah sing déning para sejarawan dianggep minangka titik wiwitan munggahé Kakaisaran Ottoman, lan langkah kapindhoné ana ing taun 1301. Rong langkah peperangan Nicomedia lan Nicaea ing 1299 lan 1301 iku nglambangaké taun 1838 lan 1840. Wiwitaning ramalan iku nggambaraké pungkasané.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Ing Yèheskèl telung puluh pitu, Islam iku pesen saka angin wetan kang diembusaké marang balung-balung garing kang mati, supaya padha ngadeg dadi bala perang kang gagah prakosa. Nalika pesené Yèheskèl tekan, wiwitaning tanginé diwiwiti, kaya ing sajarah Millerit taun 1838 lan 1840. Pesen mau teka nalika 9/11, lan ing hukum Minggu kang enggal rawuh, balung-balung iku ngadeg dadi bala perang kang gagah prakosa. Tanginé bala Allah minangka pasamuwan kang menang ing dina-dina wekasan dipratandhani déning 1838 lan 1840. 9/11 nganti marang hukum Minggu dipratandhani déning 1840 nganti 1844, nanging iku uga mratandhani mangsa wiwit 31 Dhésèmber 2023 nganti bal-balaning geni ing Nashville.
Rum Wétan
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Papat taun
Pengepungan patang taun ing mangsa pambuka saka satus seket taun kang nuwuhake patang taun wiwit saka pangasoranipun Konstantinus ingkang pungkasan ing taun 1449 nganti 1453 nalika Konstantinopel dipunkepung lan rubuh. Ramalan wekdal bab kasusahan kapindho ingkang nglambangaken telung atus sangang puluh satunggal taun lan limalas dinten kawiwitan ing tanggal 27 Juli 1449 lan rampung ing tanggal 11 Agustus 1840. Tanggal punika nandhani wiwitanipun satunggaling mangsa patang taun ingkang déning Sister White sinebat satunggaling pamedhar ingkang mulya saking pangwaosipun Gusti Allah.
“Malaekat kang manunggal ing pawartosing pekabaran malaekat katelu iku bakal madhangi saindenging bumi kanthi kamulyane. Ing kéné kapratelakaké sawijining pakaryan kang jembaré saindenging jagad lan kakuwatané ora lumrah. Gerakan rawuhipun Gusti taun 1840–44 iku minangka pratandha kamulyan saka kakuwataning Allah; pekabaran malaekat kapisan digawa menyang saben pos misi ing jagad, lan ing sawatara nagara ana kawigatosan agami kang paling gedhé kang tau kasumurupan ing nagara endi waé wiwit jaman Reformasi abad kaping nembelas; nanging kabèh iki bakal kaluwihan déning gerakan kang gagah prakosa ing sangisoré pepéling pungkasan saka malaekat katelu.” The Great Controversy, 611.
Islam katetepake pangwatesé ing 11 Agustus 1840, lan ana wektu patang taun sing cocog karo pamuanganing Roh Suci ing Pentakosta, sarta karo tumuruning malaékat kang gagah prakosa ing Wahyu wolulas, nalika “gedhong-gedhong agung” ing New York katempuh déning Islam saka bilai katelu ing 9/11. 9/11 nandhani wiwitané mangsa panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat ewu. Panyegelan iku sawijining mangsa wektu, lan pungkasaning mangsa panyegelan iku nduwèni ciri-ciri kang padha karo wiwitaning mangsa iku. Nalika Kristus tumurun ing 9/11, Panjenengané nglambangaké Mikhaèl kang tumurun kanggo nangèkaké urip manèh marang loro seksi ing 31 Dhésèmber 2023, nalika mangsa pungkasan saka panyegelan iku wiwit.
Kunci sing minangka perang Niniwe iku nggambarake manéka warna pambebasan Islam, kang bakal ngrubuhake Roma sisih wétan ing taun 1453. Ing sajroning satus sèket taun saka “limang sasi” ing ayat sepuluh, wiwitan lan uga pungkasané ngandhut sawijining mangsa patang taun. Kaloro mangsa patang taun iku gegandhèngan karo pungkasané telung atus sangang puluh siji taun lan limalas dina, kang nandhai sawijining mangsa patang taun wiwit 1840 tekan 1844 nalika Kristus bakal madhangi “saklumahing bumi kalawan kamulyané.” Ing taun 1844, wektu kenabian ora dienggo manèh, awit wektu bakal ana, “ora ana menèh.”
Lan supaos demi Panjenengane kang gesang ing salawas-lawase, kang nitahaké swarga lan sakèhé kang ana ing kono, bumi lan sakèhé kang ana ing kono, segara lan sakèhé kang ana ing kono, yèn wektu ora bakal ana manèh. Wahyu 10:6.
1333 nganti 1337, 1449 nganti 1453, 1840 nganti 1844
Telung garis saka période patang taun iku selaras karo wektu pameteraian wiwit 9/11 nganti tekan undhang-undhang Minggu, lan uga selaras karo fraktal saka 9/11 nganti tekan undhang-undhang Minggu kang kawejangan wiwit tanggal 31 Desember 2023 nganti Islam dibébasaké manèh kanggo nglantaraké bal-balaning geni Nashville.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
“Ana piwulang-piwulang kang kudu dijupuk saka sajarah jaman biyèn; lan kawigatosan katuntun marang prakara-prakara iki, supaya kabèh wong mangerténi yèn Gusti Allah makarya miturut garis-garis kang padha saiki iki kaya Panjenengané tansah makarya wiwit biyèn. Astané katingal ana ing panggawé-Né lan ana ing antarané bangsa-bangsa saiki, padha waé kaya wiwit Injil kapisan diumumaké marang Adam ana ing Eden.
“Ana mangsa-mangsa sing dadi titik balik ing sajarahing bangsa-bangsa lan pasamuwan. Ing pamaréntahaning Allah, nalika krisis-krisis kang béda-béda iki rawuh, pepadhang kanggo wektu iku diparingaké. Manawa pepadhang iku ditampa, bakal ana kamajengan rohani; manawa ditampik, karusakan lan kacilakan rohani bakal nututi. Gusti ana ing pangandikané wus mbikak pakaryan nyerang saka Injil, kaya dene wis ditindakaké ing jaman biyèn, lan bakal katindakaké ing tembé, nganti tumeka ing paprangan panutup, nalika agènsi-agènsi Iblis bakal nindakaké obahan pungkasané kang nggumunaké.” Bible Echo, August 26, 1895.
Nikomedia
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Diocletian
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Alfa lan Omega
Diokletianus iku pralambang omega tumrap gréja Smirna, lan Néron iku pralambang alpha. Konstantinus Agung iku pralambang alpha tumrap gréja Pergamus, lan Yustinianus iku pralambang omega.
Pamérangan Roma sacara ‘legal’ dadi pérangan wétan lan kulon (kang ora suwé lestari) katindakaké déning Diocletian, lan pamérangan Roma sacara profetik dadi pérangan wétan lan kulon katindakaké déning Constantine. Sajeroning sajarah gréja simbolis kapindho kang kebak panganiaya, kang dilambangaké déning Smyrna, Roma kabagi sacara legal dadi wétan lan kulon; lan sajroning sajarah gréja simbolis katelu kang kebak kompromi, kang dilambangaké déning Pergamos, Roma kabagi sacara profetik dadi wétan lan kulon. Taun 293 iku alfa lan taun 330 iku omega, lan ing tanggal 11 Mei 330, Constantine Agung ngresmikakaké Konstantinopel dadi ibukutha Kakaisaran.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Pasamuwan Smirna diwiwiti nalika jaman Nero ing taun 64, nalika geni gedhé ing Roma dipigunakaké déning Nero kanggo nganiaya wong-wong Kristen, kang dituduh déning Nero minangka wong-wong sing miwiti kobongan iku. Nero nandhani wiwitaning panganiaya lan dadi pralambang panganiaya pungkasan ing dina-dina pungkasan. Panganiaya pungkasan iku lumaku terus nganti tumekaning tutuping mangsa sih-rahmat, nalika kakuwatan kapapan bakal tekan wekasane tanpa ana sing nulungi. Mangkono, mangsa panganiaya kang kapisan diwiwiti kanthi kobonganing Roma, lan panganiaya kang pungkasan dipungkasi kanthi kobonganing Roma.
Lan sungu sepuluh sing kokdeleng ana ing dhuwure kewan iku, iku bakal sengit marang sundel mau, lan bakal ndadèkaké dheweke suwung lan wuda, lan bakal mangan dagingé, sarta ngobong dheweke nganggo geni. Wahyu 17:16.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Palakrama lan Pegatan
Smirna diwiwiti nalika kobongé Roma ing taun 64 lan rampung rong atus seket taun sawisé iku, yaiku ing taun 313, kanthi Edikt Milan lan palakrama pulitik antarané wétan lan kulon. Fraktal panganiaya sajroning sepuluh taun diwiwiti ing taun 303 lan rampung ing taun 313 kanthi Edikt Milan lan palakrama pulitik antarané wétan lan kulon. Rong puluh taun sing diwiwiti kanthi pamisahan légal antarané wétan lan kulon ing taun 293 déning Diocletian rampung ing taun 313 kanthi palakrama pulitik antarané wétan lan kulon. Prajanjèn palakrama taun 313 antarané wétan lan kulon rampung kanthi pegatan taun 324, nalika Konstantinus ngalahaké Licinius saka wétan lan dadi panguwasa tunggal Roma. Pegatan profètis taun 324 dumadi telung taun sawisé undhang-undhang Minggu kang kapisan ing taun 321.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Pitulas Taun
Ptolemaios saka paprangan Raphia mrentah “pitulas taun,” lan ana “pitulas taun” ing antarané paprangan Raphia lan paprangan Panium. Pitulas taun mau sajroning pralambang selaras karo pitulas taun wiwit 313 nganti 330. Rong atus seket tauné Nero tumrap Smyrna ndadékaké menyang pitulas taun kapisaning pasamuwan Pergamos, lan nyambung karo rong atus seket taun kang diwiwiti ing dhawuh katelu ing taun 457 SM, titik wiwitan saka 2300 taun ing Daniel wolu ayat patbelas, kang dadi dhasar lan pilar tengah Adventisme. Loro seksi sajroning rong atus seket taun selaras karo rong atus seket taun saka karajan kaping enem ing ramalan Kitab Suci kang diwiwiti ing 1776 lan rampung ing taun iki, 2026.
Para pelopor Adventisme ora ndeleng utawa mangertèni pitulas taun saka 313 nganti 330, amarga ing taun 1844 wong-wong iku durung mangertèni bab prakara Sabat dina kapitu utawa dina srengéngé. Nanging, wong-wong iku pancèn ngakoni satus sèket taun ing ayat sepuluh saka Wahyu sanga, lan iku dadi titik wiwitan sawijining mangsa wektu sing nuntun marang telung atus sangang puluh siji taun lan limalas dina, sing rampung ing tanggal 11 Agustus 1840. Pangerten mau ngasilaké sawijining “pakaryan pratandha daya Allah” kang gedhé.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Peperangan Nineweh nyedhiyakake titik rujukan profetik kanggo nyelarasake paseksèn-paseksèn babagan kakaisaran Roma, karajan-karajan Roma sisih wétan lan kulon, sarta Roma kapapaan, ing runtutan prastawa-prastawa akhir jaman. Mangkono, peperangan Nineweh iku dadi kunci kang njlentrehake kanthi pepak manéka paseksèn profetik ngenani Roma, lan miturut ayat patbelas saka Daniel sewelas, Roma iku kang netepake wahyu kasebut. Kunci kang nglumpukake garis-garis iku dadi siji yaiku peperangan Nineweh.
Ing artikel kita sabanjuré, kita bakal wiwit nglumpukaké limang artikel sadurungé kang mbahas bebenduning Wahyu sanga.