passage unavailable
This passage is not yet available in .
Satus patang puluh papat ewu iku “wong-wong buwangané Israèl,” kang wis kasebar, kaya dene digambaraké déning Yézkiel nalika panjenengané digawa menyang pambuwangan. Proses panyegelan kang dipratandhakaké ing Yézkiel sanga iku padha karo Wahyu pitu, lan loro-loroné bab iku dipratélakaké dumadi ing dina-dina wekasan.
“Pameteraian para para abdinipun Allah punika sami kaliyan ingkang katuduhaken dhateng Yèhezkièl wonten ing sesanti.” Testimonies to Ministers, 445.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
“‘Nalika wong-wong mau wus ngrampungake [lagi ngrampungake] paseksine.’ Wektu nalika saksi loro mau kudu medhar wangsit kanthi kasandhang bagor wus rampung ing taun 1798. Nalika lagi nyedhaki pungkasaning pakaryane ana ing kaanan peteng, perang bakal katindakaké marang wong-wong mau déning kakuwatan kang dilambangaké minangka ‘kewan galak sing munggah saka telenging jurang.’ Ing akèh bangsa ing Éropah, kakuwatan-kakuwatan kang mrentah ing Greja lan Nagara, sajroning atusan taun, wus dikuwasani déning Iblis lumantar papatèn. Nanging ing kéné katuduhaké sawijining pameca anyar saka kakuwatan Satanis.” The Great Controversy, 268.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Sapa sing bakal ngira manawa para sudagar ing bumi bakal diparengake ngenalake racun-racun kanggo nindakake pati massal marang luwih saka pitulas yuta wong?
Sapa sing tau mbayangaké manawa wong-wong kaya George Soros, Bill Gates, lan Anthony Fauci bakal diidinaké nindakaké pakaryan ala sing asipat démonis tanpa ana akibat apa-apa babar pisan?
Nalika Sister White nyatakake bilih pepanggihan-pepanggihan ingkang dipunlakokaken boten badhé kabayang ing salebeting impen, piyambakipun ngandika mekaten wonten ing konteks wekdal panyegelanipun satunggal atus patang dasa sekawan ewu. Piyambakipun nerasaken andharanipun babagan pepelinging Kristus ing Matthew rong puluh sekawan, ing pundi piyambakipun nyerat, “Piulang-piulang punika kagem kauntungan kita. Kita kedah netepaken iman kita dhumateng Gusti Allah, amargi wonten ing sangajenging kita wekdal ingkang badhé nguji jiwaning manungsa. Kristus, wonten ing Gunung Zaitun, nyariosaken malih paukuman-paukuman ingkang nggegirisi ingkang badhé ndhisiki rawuhipun kaping kalih.”
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Lan aku, Dhanièl piyambak, kang nyumurupi wahyu iku; awit para wong kang padha nunggil karo aku ora nyumurupi wahyu iku; nanging geter kang gedhé banget nempuh marang wong-wong mau, nganti padha mlayu ndhelik. Daniel 10:7.
Isih akèh manèh kang bisa dipethik saka pethikan ing artikel sadurungé, nanging nalika kita nutup artikel iki, kita bakal ngrembug siji rodha. Ing artikel pungkasan kita wis nyathet pralambangé angka rong puluh lima, lan sadurungé iku kita uga wis nyawisaké wekdal kanggo angka telung puluh. Pepadhang saka kitab Yéhezkièl iku dudu mung angka-angka pralambang waé, nanging prayoga yèn dhisik kita ngenal sawatara pralambang angka mau sadurungé miwiti ngetokaké sawatara kajelasan saka ing kahanan kang mbingungaké.
Pitulas
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Rong atus sèket taun kang kawiwitan ing taun 457 SM rampung ing taun 207 SM, sepuluh taun sawisé perang ing Raphia lan pitung taun sadurungé perang ing Panium. Wiwit Raphia nganti Panium ana pitulas taun, lan iku nglambangaké sajarah kang kapendhem saka ayat patang puluh, kaya dene kaandharaké ing ayat sewelas nganti limalas saka Daniel sewelas.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Taun 321 nggambarake paugeran Minggu ana ing Amérika Sarékat, lan 321 iku dumunung ana ing sajroning kurun pitulas taun wiwit Edict of Milan ing 313 nganti tumekaning pambagéaning kakaisaran ing 330.
Sajarah sing dipratandhakaké wiwit saka Paskah Agungé Yosia, kaya déné diarani mangkono, miwiti siklus Yobel kaping pitulasé bangsa Yahudi. Wiwit saka Paskahé Yosia, yaiku kabangunan rohani kang paling gedhé ing Prajanjian Lawas, tekan 22 Oktober, iku nggambaraké sajarah Millerite wiwit 11 Agustus 1840 nganti 22 Oktober 1844, nanging sing luwih wigati manèh iku nggambaraké sajarah saka 9/11 nganti tekan undhang-undhang Minggu. Wektu panyegelané wong satus patang puluh papat ewu dipratandhakaké déning siklus Yobel kaping pitulas wiwit saka Yosia nganti 22 Oktober. Pitulas iku sawijining pralambang sing gegandhèngan karo prastawa-prastawa gedhé ing wektu panyegelan, lan angka pitulas iku sawijining titik ing ngendi rodha-rodhané Yéhèzkièl padha sesilangan.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Yehezkiel punika pralambangipun tiyang-tiyang ing wekdal panyegelan ingkang kanthi pitados sampun lumebet dhateng Papan Ingkang Mahasuci. Piyambakipun punika para imamipun Petrus.
Kowé uga, minangka watu-watu kang urip, lagi kabangun dadi omah kasukman, dadi imam-imam suci, supaya nyaosaké kurban-kurban kasukman kang kadhèrèkaken déning Gusti Allah lumantar Yesus Kristus. 1 Petrus 2:5.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Panjenengané banjur ngandika marang aku, “He, anaking manungsa, gaweya wetengmu mangan, lan isenana ususmu nganggo gulungan kitab iki kang Dakparingaké marang kowé.” Banjur aku mangan iku; lan ana ing cangkemku legi kaya madu. Panjenengané banjur ngandika marang aku, “He, anaking manungsa, mangkata, lungaa menyang brayat Israèl, lan ngandhaa marang wong-wong mau nganggo pangandikan-Ku. Awit kowé ora kautus marang bangsa kang basa tuturé asing lan basané angel, nanging marang brayat Israèl; dudu marang akèh bangsa kang basa tuturé asing lan basané angel, kang tembung-tembungé ora bisa kokmangertèni. Satemené, saupama Aku ngutus kowé marang wong-wong mau, mesthi padha ngrungokaké kowé. Nanging brayat Israèl ora bakal ngrungokaké kowé, awit padha ora gelem ngrungokaké Aku; amarga sakabèhé brayat Israèl iku padha kendel rai lan atos ati. Lah, rai-mu wis Daktetepaké kuwat nglawan rai-raié, lan bathukmu kuwat nglawan bathuk-bathuké. Kaya inten kang luwih atos tinimbang watu krempeng, bathukmu wis Dakkadèkaké mangkono; aja wedi marang wong-wong mau, lan aja giris merga saka polatané, sanadyan wong-wong mau iku brayat kang mbrontak.” Ezekiel 3:3–9.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
He anake manungsa, Ingsun wus ndadèkaké sira juru-tilik tumrap brayat Israèl; mulané rungokna pangandika saka cangkem-Ku, lan wènèhana pepènget marang wong-wong mau saka Ingsun. Manawa Ingsun ngandika marang wong duraka: Sira mesthi bakal mati; lan sira ora mènèhi pepènget marang dhèwèké, utawa ora ngandika kanggo ngélingaké wong duraka iku saka lakuné kang duraka, supaya nylametaké nyawané; wong duraka iku bakal mati ana ing kaluputané; nanging getihé bakal Ingsun tuntut saka tanganira. Nanging manawa sira mènèhi pepènget marang wong duraka, lan dhèwèké ora mbalik saka kadurakané, utawa saka lakuné kang duraka, dhèwèké bakal mati ana ing kaluputané; nanging sira wus ngluwari nyawamira. Manèh, manawa wong mursid nyimpang saka kabenerané, lan nindakaké piala, lan Ingsun nempataké sandhungan ana ing ngarepé, dhèwèké bakal mati: marga sira ora mènèhi pepènget marang dhèwèké, dhèwèké bakal mati ana ing dosané, lan kabeneran kang wus ditindakaké ora bakal kèngetan; nanging getihé bakal Ingsun tuntut saka tanganira. Nanging manawa sira mènèhi pepènget marang wong mursid, supaya wong mursid iku aja nganti gawé dosa, lan dhèwèké temen ora gawé dosa, mesthi bakal urip, amarga wus diwènèhi pepènget; mangkono uga sira wus ngluwari nyawamira. Hezekièl 3:17–21.
Ing sepisanan “sewelas” bab ing Yehezkiel, dhèwèké kaparingi pandelengan bab karusakan Yérusalèm, kang dipralambangaké lumantar wahyu-wahyu ana ing sacedhak Kali Kebar, ing tanah warata, lan ing Yérusalèm. Panjenengané diprêntahaké supaya martakaké pepéling ngenani paukuman kang bakal tumiba marang Yérusalèm. Pesen pepéling bab paukuman kang bakal tumiba marang Yérusalèm iku ya iku pepéling kang kaparingaké luwih dhisik marang gréja Advent Dina Kaping Pitu Laodikia. Pepéling iku nandhesaké paukuman lan panampikan umaté Allah ing Yérusalèm kang ora nduwèni meterai Allah. Pepéling kang dipralambangaké déning Yehezkiel iku ya iku pepéling ngenani angger-angger Minggu kang enggal bakal teka.
Ing sewelas bab kapisan iku, ing kono kayekten-kayekten iki kaandharake, Yéhezkièl digawe bisu, lan sawisé iku mung ngandika nalika Gusti Allah piyambak kanthi mligi mbikak cangkemé; lan kahanan iki lumaku terus nganti karusakané Yérusalèm, nalika dhèwèké bisa ngandika maneh.
Banjur Roh iku lumebu ing aku, lan ngadegaké aku ana ing sikilku, sarta ngandika karo aku lan ngandika marang aku, “Lungaa, kurungana awakmu ana ing dalemmu. Nanging kowé, hé anaking manungsa, lah, wong-wong bakal masang talining iket marang kowé, lan bakal ngiket kowé nganggo iku, sarta kowé ora bakal metu ana ing antarané wong-wong mau. Lan Aku bakal ndadèkaké ilatmu nèmpèl ing langit-langit tutukmu, supaya kowé dadi bisu lan ora dadi wong kang ngélingaké marang wong-wong mau; awit wong-wong mau iku brayat kang mbrontak. Nanging manawa Aku ngandika karo kowé, Aku bakal mbukak tutukmu, lan kowé bakal ngandika marang wong-wong mau, ‘Mangkéné pangandikané Pangéran Allah; sing gelem ngrungokaké, ngrungokakna; lan sing ora gelem, aja gelem: awit wong-wong mau iku brayat kang mbrontak.’” Yehezkiel 3:24–27.
Nalika Yerusalem rubuh, Yéhezkièl bisa ngandika maneh.
Lan kelakon ing taun kaping rolas saka pambuwangan kita, ing sasi kaping sepuluh, ing dina kaping lima sasi iku, ana wong kang uwal saka Yerusalem teka marang aku sarta kandha, “Kutha iku wus katumpes.” Saiki astaning Pangeran Yehuwah wus ana ing atasku ing wayah soré, sadurungé wong kang uwal iku teka; lan Panjenengané wus mbikak cangkemku nganti wong iku teka marang aku ing wayah esuk; sarta cangkemku kabikak, lan aku wus ora bisu manèh. Yehezkiel 33:21, 22.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Lan sira, he pangeran Israèl kang najis lan duraka, kang dinané wis tumeka, nalika pialané piala wus nganti ing wekasané, mangkéné pangandikané Pangéran Allah: Copota serbaning kaluhuran iku, lan uculna makutha iku; iki ora bakal tetep kaya biyèn: sing andhap kaluhurna, lan sing dhuwur asorna. Aku bakal mbalèkaké, mbalèkaké, mbalèkaké iku; lan iku ora bakal ana manèh, nganti rawuhipun Panjenengané kang nduwèni hak tumrap iku; lan bakal Dakwènèhake marang Panjenengané. Yehezkiel 21:25–27.
Zedekia iku raja pungkasaning Yehuda, lan dhèwèké iku “pangeran Israel kang ala, kang dinané wis tekan” ing ayat-ayat iku. Nebukadnésar wus arep ngrebut Yérusalèm, lan makuthané Zedekia bakal dijabut déning Babul, kang banjur bakal digulingaké déning bangsa Mèdi lan Pèrsia, kang sabanjuré bakal digulingaké déning bangsa Yunani, kang bakal digulingaké déning Rum. Gulingan kang katelu tekan ing Rum, yaiku sajarah nalika Sang Raja “kang dadi haké” bakal nampani makutha karajaning sih-rahmat nalika karajan iku didegaké ana ing salib.
“Kanggo ‘pangeran duraka kang najis’ wis tekan dinané pangétungan pungkasan. ‘Copoten makutha sirah,’ pangandikané Pangéran, ‘lan copoten makutha karajan.’ Ora nganti Kristus piyambak ngedegaké Kratoné manèh, Yéhuda ora diparengaké duwé ratu manèh. ‘Aku bakal mbalikké, mbalikké, mbalikké iku,’ mangkono dhawuh ilahi ngenani dhampar kulawarga Daud; ‘lan iku ora bakal ana manèh, nganti Panjenengané rawuh kang dadi haké; lan Aku bakal maringaké iku marang Panjenengané.’ Ezekiel 21:25–27.” Prophets and Kings, 451.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
“Nalika papat malaékat mau ngeculaké, Kristus bakal ngedegaké Kratoné.” Spalding and Magan, 3.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Pangandika kang dideleng déning Yésaya bin Amoz bab Yehuda lan Yérusalèm. Lan bakal kelakon ing dina-dina pungkasan, yèn gunung padalemaning Pangéran bakal ditegakaké ana ing pucaking gunung-gunung, lan bakal kaluhuraké ngungkuli bukit-bukit; lan sakehing bangsa bakal mili marani kono. Lan akèh umat bakal padha budhal lan matur, Ayo, padha munggaha kita menyang gununging Pangéran, menyang padalemané Allahé Yakub; lan Panjenengané bakal mulang kita bab margi-margi-Nya, lan kita bakal lumaku ana ing dalan-dalané: awit saka Sion bakal metu angger-anggering Torah, lan pangandikané Pangéran saka Yérusalèm. Yesaya 2:1–3.
Ing tanggal 9/11, angin-angin punika dipunlilakaken lajeng dipuncegah malih, mila nandhani wiwitanipun ngadegaken karajanipun Daniel kalih, ingkang dipunlambangaken minangka satunggaling watu ingkang kapotong saking gunung lan ngebaki salumahing bumi.
“Paningal punika kaparingaken ing taun 1847 nalika sadèrèngipun namung wonten sedhikit sanget saking para sadèrèk Advent ingkang netepi Sabat, lan saking antawisipun punika namung sedhikit ingkang ngraosaken bilih netepi punika gadhah wigati ingkang cekap kanggé narik garis pemisah antawis umat Allah lan para ingkang boten pitados. Saweg punika kawujudan saking paningal punika wiwit katingal. ‘Wiwitan saking wekdal kasangsaran’ ingkang kasebat wonten mriki boten ngrujuk dhateng wekdal nalika pageblug-pageblug punika wiwit dipun tumpahaken, nanging dhateng sawetawis wekdal cekak sadèrèngipun punika dipun tumpahaken, nalika Kristus taksih wonten ing papan suci. Ing wekdal punika, nalika pakaryan karahayon sami arep kasêdhak pungkasanipun, kasangsaran badhé tumeka ing bumi, lan para bangsa badhé nepsu, nanging taksih dipun kendhalèkaken supados boten ngalang-alangi pakaryanipun malaékat kaping tiga. Ing wekdal punika ‘udan pungkasan,’ utawi panyegeran saking ngarsanipun Gusti, badhé rawuh, kanggé maringi kasekten dhateng swanten banter saking malaékat kaping tiga, lan nyawisaken para suci supados saged ngadeg ing mangsa nalika pitu pageblug pungkasan badhé dipun tumpahaken.” Early Writings, 85.
Kristus netepaké karajané kang langgeng ing sajroning mangsa udan pungkasan, lan karajané iku nyakup karajaning sih-rahmat kang wus diadegaké ing salib lan uga karajaning kamulyané ing wektu hukum Minggu. Saka Zedekia menyang Babil (karajan kapisan), menyang Medo-Persia (karajan kapindho), menyang Yunani (karajan katelu), lan tumuju Roma kapir (karajan kaping papat) iku mratélakaké sajarah kang nuntun marang karajaning sih-rahmat. Sajarah iku mratélakaké sawijining runtutan sajarah kang jejajar, wiwit saka Roma Paus (Babil rohani--karajan kaping lima), tumuju Amerika Serikat (Medo-Persia rohani--karajan kaping enem), tumuju Perserikatan Bangsa-Bangsa (Yunani rohani--karajan kaping pitu), lan tumuju marang uni telu ganda saka naga, kéwan, lan nabi palsu, kang bebarengan mbentuk Roma modern (Roma rohani--karajan kaping wolu kang asalé saka pitu).
Kamenanganing karajan iku ing Daniel bab loro digambarake lumantar sawijining watu gedhé, lan para setyané Gusti Allah iku watu-watu ing padaleman suci.
Kowé uga, minangka watu-watu urip, lagi kabangun dadi omah kasukman, dadi imam-imam suci, supaya nyaosaké kurban-kurban kasukman, kang kapareng ana ing ngarsané Allah lumantar Gusti Yesus Kristus. 1 Petrus 2:5.
Karajan langgeng iku ngungkuli karajan-karajaning donya lan ngebaki saklumahing jagad. Ing Yeheskiel bab patang puluh nganti pungkasaning bukune, karajan kang padha iku digambarake minangka Padaleman Suci kang ngebaki jagad kabèh kanthi banyuning urip.
Kita bakal nerusaké prakara-prakara iki ing artikel sabanjuré.