Aku wis ngregep sawijining pethikan saka *Testimonies* kang nyawisake manéka garis bebener gegayutan karo pengalamané Yehezkiel, Yesaya, lan Yohanes ana ing papan suci. Yohanes banjur noleh kanggo ndeleng swara ana ing wingkingé, ing Wahyu pasal siji.
Aku kataman ana ing Roh ing dina Gusti, lan krungu ana swara gedhé ing buri kula, kaya swarané kalasangka, ngandika, Aku iki Alfa lan Omega, kang wiwitan lan kang pungkasan; lan, Apa sing kokdeleng iku, tulisen ana ing sajroning kitab, lan kirimna marang pitu pasamuwan kang ana ing Asia; marang Efesus, lan marang Smirna, lan marang Pergamus, lan marang Tiatira, lan marang Sardis, lan marang Filadelfia, lan marang Laodikia. Banjur aku noleh arep ndeleng swara kang ngandika karo aku iku. Lan sawisé noleh, aku weruh pitu kaki dian emas. Wahyu 1:10–12.
Saka pulo Patmos, banjur lumebet ing pasucèn swarga, ing kono Yohanes nyumurupi wahyu ngenani Kristus sing, miturut pawartosé Sister White marang kita, iku wahyu sing padha karo sing dideleng déning Daniel ing bab sepuluh saka kitabé.
“‘Ing dina-dina iku aku, Daniel, lagi nandhang prihatin lawasé telung minggu genep. Aku ora mangan roti sing enak, daging lan anggur ora mlebu ing cangkemku, lan aku ora njebadi awakku babar pisan.... Banjur aku ngangkat mripatku, lan ndeleng, lah ana sawiji wong ngagem lenan, panggangé kasabuk nganggo emas alus saka Uphaz. Badané uga kaya baril, raine kaya padhanging kilat, mripaté kaya damar geni, lengené lan sikilé kaya warna tembaga sing digilap, lan swaraning pangandikané kaya swaraning wong akèh’ (Daniel 10:2–6).
“Pangandikan punika sarupa kaliyan ingkang kaparingaken déning Yohanes nalika Sang Kristus kawedharaken dhateng piyambakipun ing Pulo Patmos. Sanès tiyang sanès kejawi Putraning Allah piyambak ingkang ngatingal dhateng Dhaniel. Gusti kita rawuh sesarengan kaliyan utusan swarga sanès kanggé mulang Dhaniel bab punapa ingkang badhé kalampahan ing wekdal wekasan.” Sanctified Life, 49.
Sangang ayat kapisan kapisan mratelakaké kepriyé Wahyué Gusti Yesus Kristus kabikak sakdurungé nutupé mangsa pambiji tumrap umat manungsa. Wahyu iku kaparingaké déning Allah marang Gusti Yesus, kang banjur maringaké marang Gabriel, lan Gabriel maringaké marang Yohanes kanthi sawijining amanat supaya Yohanes ngirimaké pawarta iku marang pitung pasamuwan. Yesaya nampani amanaté kanggo nindakaké prakara sing padha ana ing bab enem, lan Yehezkiel nampani dhawuh sing padha ana ing bab loro lan telu. Yohanes iku wong tahanan nalika nampani amanaté, déné Yehezkiel lan Daniel padha dadi tawanan ing Babil, lan Yesaya urip ana ing sajarahé ratu ala, yaiku Ahaz saka Yehuda.
“Ana roda-roda ana ing sajroning roda-roda kanthi tatanan kang ruwet banget, nganti ing paningal kapisan katon marang Yéheskiel kaya samubarang kuwi kabèh ana ing kacowangan. Nanging nalika padha obah, samubarang mau mlaku kanthi pas lan endah, sarta ing karukunan kang sampurna. Makhluk-makhluk swarga kang nggerakaké roda-roda iku, lan ing sadhuwuré samubarang kabèh, ing dhampar safir kang mulya, lenggah Panjenengané Kang Langgeng; déné ing saubengé dhampar iku ana pelangi kang ngubengi, pralambang sih-rahmat lan katresnan. Amarga kakuwataning kamulyan kang nggegirisi saka paningal iku, Yéheskiel tumungkul sujud nganti raié nyandhak ing bumi, nalika ana swara kang dhawuh supaya dhèwèké ngadeg lan ngrungokaké pangandikané Pangéran. Sawisé iku diparingaké marang dhèwèké sawijining pesen pepéling tumrap Israèl.” Testimonies, 751.
Aku uga krungu swarané Pangéran, ngandika: Sapa kang bakal Dakutus, lan sapa kang bakal lunga kanggo Kita? Banjur aku matur: Kawula wonten mriki; utusa kawula. Yesaya 6:8.
“Sesanti iki kaparingake marang Ézékiel nalika pikirane kebak pangira-ira peteng. Panjenengané mirsani tanah para leluhuré katon sepi lan gersang...”
“Mangkono uga, nalika Gusti Allah arep mbikak marang Yohanes kang kinasih riwayat pasamuwan tumrap jaman-jaman kang bakal teka, Panjenengané maringi dhèwèké sawijining jaminan bab kapribaden lan pangreksané Sang Juru Slamet marang umaté kanthi nglairaké marang dhèwèké ‘Sawijining kang kados Putraning Manungsa,’ lumampah ana ing antarané kaki dian, kang nglambangaké pitu pasamuwan. …”
“Piwulang-piwulang iki kanggo kauntungan kita. Kita kudu ngantep iman kita tetep mantep marang Gusti Allah, awit ing ngarepe kita wis cedhak ana sawijining mangsa kang bakal nyoba jiwa-jiwane manungsa. …”
“Kita sami jumeneng ing ambanging prastawa-prastawa ageng lan khidmat. Ramalan lagi kaleksanan kanthi cepet. Pangéran wis ana ing ngarep lawang. Ora suwé manèh bakal kabukak ing ngarepé kita sawijining mangsa kang kebak kapentingan sing nggegirisi tumrap sakèhé wong urip. Padhagangan-padhagangan jaman biyèn bakal diuripaké manèh; padhagangan anyar bakal njedhul. Pemandhangan-pemandhangan kang bakal kalakon ing donya kita durung tau kabayangaké. Sétan lagi tumindak lumantar sarana manungsa. Wong-wong kang lagi ngupaya ngowahi Konstitusi lan nggayuh sawijining undhang-undhang kang maksa pangreksan dina Minggu, mung sethithik nyumurupi apa kang bakal dadi asilé. Sawijining krisis wis cedhak banget marang kita.
“Nanging para abdining Allah aja nganti ngendelake marang awake dhewe ing kahanan darurat kang gedhe iki. Ing wahyu-wahyu kang kaparingake marang Yesaya, marang Yehezkiel, lan marang Yohanes, kita weruh cethane sepira rakete swarga gegayutan karo prakara-prakara kang kelakon ana ing bumi lan sepira gedhene pangreksaning Allah marang wong-wong kang setya marang Panjenengane. Donya iki ora tanpa Panguwasa. Rancangan prastawa-prastawa kang bakal kelakon ana ing tanganing Gusti. Kaluhuraning swarga nyekel nasib para bangsa, semono uga prekara-prekaraning pasamuwaning Panjenengane, ana ing pangreksanipun piyambak. …”
“Ing sesanti Ézékiel, Gusti Allah kagungan astanipun wonten ing sangisoring swiwinipun para kerub. Punika kanggé mulang para abdinipun bilih punika pangwaos ilahi ingkang maringi kasil dhateng piyambakipun. Panjenenganipun badhé nyambut damel bebarengan kaliyan piyambakipun manawi piyambakipun purun nyingkiraken duraka lan dados resik ing manah saha gesangipun.
“Cahya padhang kang lumaku ana ing antarané titah-titah urip mau kanthi kacepetan kaya pletiking kilat nggambaraké kacepetan kang kanthi mangkono pakaryan iki ing wekasané bakal lumaku maju tumuju kasampurnan. …
“Para sadulur, saiki dudu mangsané kanggo susah lan putus asa, dudu mangsané nyerah marang mangu-mangu lan ora pracaya. Kristus saiki dudu Juru Slamet kang ana ing kuburan anyar kagungan Yusuf, katutup watu gedhé lan kasegel déning segel Romawi; kita nduwèni Juru Slamet kang wus wungu. Panjenengané iku Sang Raja, Pangérané sakehing wadyabala; Panjenengané lenggah ana ing antarané para kerub; lan ing satengahing pasulayan lan gegeré bangsa-bangsa Panjenengané isih njaga umaté. Panjenengané kang mrentah ing swarga iku Juru Slamet kita. Panjenengané ngukur saben pacoban. Panjenengané ngawasi geni ing pawon pangobongan kang kudu nyoba saben jiwa. Nalika bètèng-bètèng para raja bakal dirubuhaké, nalika panah-panah bebenduning Allah bakal nembus ati para satruné, umaté bakal slamet ana ing tangané.” Testimonies, jilid 5, 752–754.
Papat saksi Alkitab nekseni kasunyatan bilih pesen saking Wahyu Yesus Kristus kaparingaken dhateng tiyang-tiyang ingkang dipun pralambangaken déning pengalaman para nabi punika wonten ing pasucèn. Nalika kita mlebet ing pasucèn swarga, nalika punika kita kaparingan pesen ingkang sampun kita katetepaken kanggé dipun wartakaken. “Geni pawon” ingkang nyobi “saben jiwa” punika inggih geni pawonipun Maleakhi tiga.
Nanging, sapa kang bisa tahan ing dina rawuhipun? lan sapa kang bakal tetep ngadeg nalika Panjenengané ngatingal? awit Panjenengané iku kados geni panyucèkipun tukang nyepuh, lan kados sabunipun tukang ngumbah kain. Lan Panjenengané bakal lenggah kados panyepuh lan panyuci salaka; lan Panjenengané bakal nyucèkaké para putrané Lèwi, lan ngresiki wong-wong mau kados emas lan salaka, supaya padha ngaturaké pisungsung dhateng Pangéran kanthi kabeneran. Banjur pisungsungé Yehuda lan Yérusalèm bakal nyenengaké dhateng Pangéran, kados ing jaman kuna, lan kados ing taun-taun biyèn. Malakhi 3:2–4.
Tukang ngresiki logam mangertosi bilih pérak sampun wonten ing pawon pangobongan salaminipun wekdal ingkang trep nalika pérak punika sampun makaten murninipun ngantos saged nggambaraken pasuryanipun sang tukang ngresiki. Kasunyatan punika bab kadospundi pérak dipunresiki ing jaman kuna selaras kaliyan kriya kausatif “marah” ingkang dipuntingali déning Daniel wonten ing pasal sepuluh. Ing dinten-dinten pungkasan punika, Gusti nuntun umat-Nya mlebet ing papan suci kanggé nyobi, ngresiki, lan nyisihaké rereged para calon ingkang badhé dados pérangan saking panji tumrap satus patang puluh sekawan èwu. Ing mangsa wekdal punika, “Panjenenganipun badhé makarya sesarengan kaliyan” kita, “manawi” kita “karsa nyingkiraken duraka lan dados suci ing manah lan gesang.” Sawenèh, kados wonten ing Daniel pasal sepuluh, mlayu saking pengalaman punika; nanging tiyang-tiyang punika, ingkang dipunlambangaken déning Daniel, ingkang saestu nyumurupi wahyu pangilon ageng bab pambabaripun Gusti Yesus Kristus, badhé, kados dipunpratelakaken déning Yesaya, kagentos lambénipun déning bara saking misbyah lan badhé dipunresiki saha dipunsiapaken kanggé ngaturaken sawijining piwulang dhateng pasamuwan ingkang murtad, lan salajengipun dhateng donya.
Pesen punika dipunaturaken dhateng jiwa-jiwa setya ing papan suci. Imamat kalih dasa tiga, manawi dipunlarasaken kaliyan mangsa Pentakosta, kaancang kanggé nglambangaken Pethi Prajanjian wonten ing Papan Ingkang Mahasuci. Lumantar iman, struktur saking pesen-pesen ing bab punika nandhani tigang pratandha dalan wonten ing sajarah suci, ing pundi ujian tungku punika kalampahan. Jero kanthi ilahi—struktur kenabian saking bab kalih dasa tiga maringi kalodhangan dhateng murid ramalan supados manggihaken Yehezkiel wonten ing ayat setunggal saking bab setunggal.
Ing taun katelung puluh, ing sasi kaping papat, ing dina kaping lima sasi iku, nalika aku ana ing satengahing para tawanan ing sapinggiring kali Kebar, langit kawuka, lan aku weruh wahyu-wahyu saka Gusti Allah. Ing dina kaping lima sasi iku, yaiku taun kaping lima saka panawané Raja Yoyakhin. Yehezkiel 1:1, 2.
Minangka imam sajrone mangsa panyegelané wong satus patang puluh papat ewu, Yéhezkièl dumunung ana ing taun kaping telung puluh saka siklus Yobel kaping pitulas, limang taun sadurungé pengepungan kaping telu saka telung pengepungan Yérusalèm déning Nebukadnésar ing taun 587 SM. Taun kaping telung puluh ing ayat iku yaiku telung puluh taun sawisé kabangunan rohani kang paling agung ing sajarah Prajanjian Lawas, lan iku dumadi ing dina kaping lima saka taun kaping lima, mangkono nancepaké angka lima ing paseksèné Yéhezkièl. Ing rong ayat pambuka iku kita nemu angka telung puluh katandhani sapisan lan angka lima kasebut kaping telu. Ing struktur Imamat rong puluh telu kang selaras karo mangsa Pentakosta, pacoban kapindho kang dilambangaké déning telung puluh iku ngancik tekan riyaya slomprèt, banjur limang dina tumuju munggahé Sang Kristus, banjur limang dina tumuju dina pangruwatan dosa, banjur limang dina tumuju tenger dalan kang makili udan wiwitan (Pentakosta) lan uga udan pungkasan (Pondhok Daun). Struktur iku nampilaké telung puluh, banjur telung undhakan kang saben-saben lima. Yéhezkièl ana ing Padalemané Allah lan struktur Imamat rong puluh telu iku Pethi Prejanjian.
Sajarah mbuktèkaké kasunyatan yèn Yehezkiel ing wektu iku ana limang taun sadurungé sawijining pengepungan simbolis kang pungkasane dadi pralambang tumrap hukum Minggu sing bakal enggal teka, kaya dene digambaraké déning karusakané Yerusalem. Cacah “lima” iku minangka unsur utama saka rancangan Imamat rong puluh telu, mengkono uga cacah telung puluh.
Ing artikel-artikel punika sampun kaweca bilih nalika kalih dasa kalih ayat ing wiwitaning pasal punika dipadhakaken kaliyan kalih dasa kalih ayat ing pungkasaning pasal, lajeng kalih garis ayat ingkang cacahipun kalih dasa kalih punika sesarengan dipadhakaken kaliyan mangsa Pentakosta, proses pangujian telung tataran, ingkang dados geni pawonipun Malakhi, kapratelakaken kanthi cetha. Tiga tataran punika gadhah alfa lan omega ing tataran kapisan lan katiga, ingkang kapérang saking rerangkening sekawan pratandha wekdal ingkang makili satunggal tataran.
Paskah, banjur riyaya Roti Tanpa Ragi, banjur pisungsung woh kapisan saka gandum jelai, banjur ‘lima’ dina tumuju pungkasané riyaya Roti Tanpa Ragi. Papat tenger dalan mau mbentuk ujian kapisan, lan Gusti Yesus tansah nggambarake pungkasan lumantar wiwitan, lan ujian katelu uga kabangun saka papat tenger dalan. Riyaya Kalasangka, banjur munggahé Kristus, banjur dina panebusan, lan banjur limang dina sawisé kuwi tekané Pentakosta lan Tarub Suci. Pentakosta iku pralambang udan wiwitan lan Tarub Suci iku pralambang udan pungkasan. Ing modhel Imamat rong puluh telu, Pentakosta lan Tarub Suci padha salaras.
Mulane padha bungaha, he para putraning Sion, lan padha surak-suraka ana ing Sang Yehuwah Allahira; awit Panjenengane wus maringi udan kawitan marang sira kanthi samesthine, lan Panjenengane bakal ndhatengake tumrap sira udan, yaiku udan kawitan lan udan pungkasan, ana ing sasi kang kapisan. Yoèl 2:23.
Prosès pamriksan lan pamurnèn pungkasan diwiwiti ing tanggal 31 Dhésèmber 2023. Pamriksan kapisan iku pamriksan dhasar sing dilambangaké déning pasulayan bab “para garong saka ummatmu” kang misahaké golongan sing sadurungé wis kapandhegani déning kuciwané 18 Juli 2020.
“Ing sajarah lan ramalan, Sabda Allah nggambarake pasulayan kang dawa lan tanpa pedhot antarane kayekten lan kaluputan. Pasulayan iku isih lumaku tekan saiki. Perkara-perkara kang wis tau dumadi bakal kaulang maneh. Padudon-padudon lawas bakal diuripake maneh, lan teori-teori anyar bakal tansah muncul tanpa kendhat. Nanging umat Allah, kang ing pracaya lan panggeneping ramalan wis nindakaké sawijining pérangan ing pawartaning pesen malaékat kapisan, kapindho, lan katelu, padha ngerti ing ngendi papané ngadeg. Padha nduwèni pengalaman kang luwih aji tinimbang emas murni. Padha kudu ngadeg kukuh kaya watu karang, nyekeli wiwitaning kayakinané kanthi teguh nganti tekan wekasan.” Manuscript Releases, jilid 1, 47.
Ing Imamat pasal rong puluh telu, ujian kapisan dilambangaké déning gabungan profètis saka telu pratandha, kang limang dina sawisé iku diterusaké déning pungkasaning riyaya roti tanpa ragi. Paskah iku dina kapisan, riyaya roti tanpa ragi iku dina kapindho, lan pisungsung woh kawitan iku dina katelu. Limang dina sawisé iku, riyaya roti tanpa ragi rampung. Struktur profètis saka ujian kapisan ing antarané telung ujian iku uga kaawakaké ana ing ujian katelu lan kang pungkasan. Ing waymark katelu mau, kang kasusun saka telung waymark kang diterusaké déning siji, riyaya kalasangka iku dina kapisan, lan minggahé Kristus menyang swarga dumadi limang dina sawisé iku; banjur dina panebusan nuli nyusul limang dina sawisé iku; banjur limang dina sawisé iku, Pentakosta lan riyaya Tarub bebarengan nandhani angger-angger Minggu kang bakal enggal teka, kang ing kitab Yeheskiel dilambangaké minangka karusakaning Yérusalèm.
Ing antarané pungkasané riyaya roti tanpa ragi lan riyaya slomprèt ana telung puluh dina, kang ora mung nglambangaké sawijining imam, nanging uga minangka pacoban kapindho saka telung pacoban kang kaweca sajroning ilustrasi Ilahi.
Baptisané Kristus nggambarake telung tenger dalan Paskah, roti tanpa ragi, lan woh kapisan, awit telung tenger dalan iku makili séda, kakubur, lan wunguné Kristus. Telung langkah iku diterusaké déning limang dina tumuju langkah kaping papat, kang dilambangaké déning pungkasaning riyaya roti tanpa ragi. Baptisan iku nampilaké telung langkah mau sajroning sawiji wektu cekak nalika Yohanes mbaptis Mesiasé. Riyaya-riuaya mangsa semi misahaké telung langkah mau kanthi sela sedina saben-sabené, lan riyaya-riuaya mangsa gugur misahaké telung langkah mau kanthi sela limang dina.
Nalika kita ngetrapake uji kapisan saka pésta-pésta mangsa semi minangka gabungan saka telung waymark kang banjur diterusaké déning siji waymark limang dina sawisé; lan banjur ngetrapake pésta-pésta mangsa gugur minangka telung waymark kang limang dina sawisé diterusaké déning siji waymark, ana sawijining struktur kenabian kang kabangun, yaiku sawijining waymark alfa saka telu kang diterusaké déning limang dina, kang banjur diterusaké déning telung puluh dina, lan uji katelu saka pésta-pésta mangsa gugur minangka sawijining waymark saka telu kang diterusaké déning limang dina—struktur iku nggambaraké yèn uji kapisan nyakup cacah gunggung limang dina, banjur diterusaké déning uji kapindho telung puluh dina kang nggayuh tekan waymark katelu saka limang dina. Lima ditambah telung puluh, ditambah lima iku patang puluh (5 + 30 + 5 = 40).
Baptisané Kristus enggal kasusul déning patang puluh dina, kang pungkasané katutup déning telung pacoban. Isih akèh manèh kang bisa kauningani ing struktur Imamat rong puluh telu sajroning gandhèngané karo mangsa Pentakosta, nanging ing tataran liya pasal iku nglambangaké Prau Prejanjian ing Panggonan Mahasuci.
Riyaya-rayaya musim semi lan musim gugur ing Imamat kaping telulikur katata ana ing tengahing rong dina Sabat. Rong dina Sabat mau nglambangaké loro kerub panutup, lan tandha-tandha dalaning mangsa Pentakosta sing selaras karo Imamat kaping telulikur nglambangaké Pethi Prejanjian lan loro kerub panutup mau. Ing pasal kapisan, Yéhèzkiel kaangkat mlebu ing pasucèn; lan nalika dheweke kaangkat menyang kana, panggonané ana limang dina sadurungé pengepungan kang nuntun marang karusakaning Yérusalèm, kang dadi pralambang hukum Minggu kang bakal enggal teka. Hukum Minggu iku dilambangaké déning Pentakosta lan Riyaya Tarub Suci ing Imamat kaping telulikur. Yéhèzkiel ana ing taun kaping telung puluh, lan telung puluh iku mangsaing ujian kapindho saka telung ujian kang nyawiji dadi geni pawon saka Maleakhi telu. Ujian kapindho iku dilambangaké déning telung puluh dina, kaya déné Yéhèzkiel ana ing taun kaping telung puluh saka siklus Yobel kaping pitulas kang diwiwiti nalika Paskah Agungé Yosia, kaya déné para sejarawan nyebutaké. Yéhèzkiel ana limang taun sadurungé pengepungan kang lumaku wolulas sasi, lan dheweke ana ing Padaleman Suci, yaiku ing tengahing telung ujian pungkasan kang nyucèkaké lan ngresiki para sésa.
Ing taun 592 SM, Yèhezkièl kanthi adikodrati katetepaké dadi “bisu” lan mung ngandika nalika Gusti Allah mbikak cangkemé. Kaanan mau lumaku terus nganti ambruké Yérusalèm ing taun 585 SM. Gusti Allah wus njalari dhèwèké ngandika nalika pangepungan diwiwiti, ing dina nalika “kekarepaning” “mripaté” mati, nanging dhèwèké ora diparengaké ngandika kanthi bébas nganti Yérusalèm, “kekarepaning” “mripat” Israèl, wis ambruk. Rubuhé Yérusalèm nggambarake angger-angger Minggu sing bakal enggal teka, lan ana ing kono bapakné Yokanan Pambaptis, sawijining imam saka giliran kawolu, sing katetepaké dadi bisu nalika lagi ngladèni ana ing Bait Allah, yaiku papan ing ngendi Yèhezkièl uga katetepaké dadi bisu watara sangang sasi. Ing dina kawolu sawisé lairé Yokanan, nalika Yokanan lagi disunat, nalika semana dhèwèké diparengaké ngandika. Loro nabi katetepaké dadi bisu nalika ana ing papan suci. Nabi katelu sing katetepaké dadi bisu nalika nyawang Kristus ing papan suci yaiku Dhanièl. Ing pasal sepuluh, Dhanièl ana ing papan suci, lan pas dhèwèké lagi kasentuh kaping pindho saka telung kaping, dhèwèké katetepaké dadi bisu. Ing titik tengah, Dhanièl katetepaké dadi bisu.
Lan nalika piyambakipun sampun ngandika tembung-tembung makatên wau dhateng kula, kula tumungkul miringaken pasuryan dhateng ing bumi, lan kula dados bisu. Lan lah, wonten satunggal ingkang kados pralambangipun para putranipun manungsa ndemèk lambé kula; lajeng kula mbikak cangkem kula, sarta ngandika, lan matur dhateng piyambakipun ingkang jumeneng wonten ing ngajeng kula, Dhuh gusti kawula, marga saking wahyu punika kasangsaran kawula malih tumeka dhateng kawula, lan kawula sampun boten gadhah kakiyatan malih. Daniel 10:15, 16.
Ngandika
Simbolisme “ngandika” katandhani cetha ing wektu angger-angger Minggu sing enggal bakal teka, nalika Amerika Sarékat ngandika kaya naga, kuldiné Bileam ngandika, lan sesantining Habakuk ngandika lan ora goroh. Telung nabi bisu sing digawe bisu nalika ana ing pasamuwan suci, banjur padha ngandika nalika karusakané Yérusalèm. Karo Zakharia, panjenengané ngandika kanggo netepaké yèn asmane anaké sing anyar iku bener, mangkono iku nggambaraké wong-wong Filadelfia sing diparingi jeneng anyar.
Sapa sing menang, bakal Dakdadèkaké tugu ana ing Pedalemaning Allah-Ku, lan dhèwèké ora bakal metu manèh saka kono; lan Aku bakal nulis ana ing dhèwèké asmane Allah-Ku, lan asmane kutha Allah-Ku, yaiku Yérusalèm Anyar, kang tumurun saka swarga saka Allah-Ku; lan Aku bakal nulis ana ing dhèwèké asma-Ku kang anyar. Wahyu 3:12.
Zakharia diparingi papan tulis kanggo nulis jeneng kulawarga anyaré Yohanes.
Lan kedaden mangkono, ing dina kawolu padha teka arep nyunati bocah iku; lan padha nyeluk dheweke Zakaria, manut jeneng bapakne. Nanging ibune mangsuli lan ngandika: Ora mangkono; jenenge kudu diarani Yokanan. Banjur padha matur marang dheweke: Ing antaraning sanak-kadangmu ora ana siji waé kang sinebut nganggo jeneng iku. Wong-wong mau banjur padha menehi pratandha marang bapakne, kepiyé karepé dheweke bocah iku bakal dijenengi. Banjur dheweke njaluk papan tulis, lan nulis mangkene: Jenenge Yokanan. Lan kabeh padha gumun. Sanalika iku uga cangkeme kabukak, ilate uwal, banjur dheweke ngandika lan memuji Allah. Lukas 1:59–64.
Asma énggalé Yohanes sajajar karo gréja Filadelfia, lan asma Zakhariah sajajar karo Laodikia kaya kang kawakili déning ora pracayané Zakhariah marang piwulangé malaékat katelu. Kabèh para nabi ngrembug bab dina-dina pungkasan, lan dina-dina pungkasan iku sajarahé malaékat katelu. Mulané malaékat kang nggawa piwulang iku mesthi malaékat katelu. Zakhariah nolak mangertèni yèn Gusti bakal ngliwati gréja Masehi Advent Dina Pitung Laodikia. Isih ana manèh kang perlu diandharaké ngenani pamulihan swara ing para nabi iki, nanging kita bakal terus maju tumuju marang pangerten bab garis kenabiané Yosia.
Roda Yosia
Kula sampun ngrembag siklus Yobel kaping pitulas ingkang kawiwitan wonten ing Paskahipun Yosia ing taun 622 SM, nanging garisipun Yosia sampun kawiwitan adoh sadèrèngipun taun 622 SM. Pambrontakanipun Israèl ingkang ndadosaken Saul munggah dhateng dhampar minangka ratu Israèl ingkang kapisan nandhani patang puluh taun pamréntahanipun ratu Saul, lajeng kasambung dening patang puluh taun pamréntahanipun ratu Dawud, lajeng kasambung malih dening patang puluh taun pamréntahanipun Suléman. Panolakan dhateng Allah ingkang nglarani sang nabi Samuel mekaten dumados ing taun 1097 SM, lan punika miwiti satunggaling garis profetik pambrontakan ingkang pungkasanipun rampung wonten ing salib nalika tiyang Yahudi ngucap bilih padha boten gadhah ratu sanès kejawi Kaisar.
Nanging wong-wong mau padha bengok-bengok, “Singkirna Panjenengane, singkirna Panjenengane, salibna Panjenengane.” Pilatus ngandika marang wong-wong mau, “Apa aku kudu nyalib Rajamu?” Para imam kepala mangsuli, “Kawula ora duwe raja kejaba Kaisar.” Yokanan 19:15.
Ing taun 1097, telu raja bakal mrentah patang puluh taun saben-saben nganti sédané Suléman ing taun 977 SM, nalika kraton banjur kapérang dadi lor lan kidul.
Sakwisé kuwi wong-wong mau kepéngin nduwèni ratu; banjur Gusti Allah maringi marang wong-wong mau Saul, putrané Kis, wong saka taler Benyamin, sajroning patang puluh taun. Kisah Para Rasul 13:21.
Dawud yuswanipun telung puluh taun nalika wiwit jumeneng ratu, lan piyambakipun nata patang puluh taun. Ing Hebron piyambakipun nata ing ngatasipun Yehuda pitung taun nem sasi; lan ing Yerusalem piyambakipun nata telung puluh telung taun ing ngatasipun sakehing Israel lan Yehuda. 2 Samuel 2:4, 5.
Pamréntahané Suléman diwiwiti ing taun 1017 SM; dhasaré Padaleman Suci dipasang ing taun kaping papat pamréntahané Suléman (1013 SM). Pambangunané lumaku pitung taun (1 Para Raja-Raja 6:37–38), lan Padaleman Suci rampung ing sasi kaping wolu ing taun kaping sewelas pamréntahané Suléman. Pangabdèkaké kanthi resmi kalakon ing sasi kapitu (yaiku sasi Etanim), sajroning Riyaya Tarub (1 Para Raja-Raja 8; 2 Babad 5–7), ing taun 1006 SM. Para ratu, Padaleman Suci, lan bangsa iku saben-saben digambaraké ing sajarah kanthi sawijining wektu patang atus sangang puluh taun sing kanthi cetha nandhani sawijining mangsa kenabian gegayutan karo salah siji saka para ratu, Padaleman Suci, utawa bangsa iku.
Dhèwèké Danièl digawa menyang pambuwangan ing taun 607 SM, sanadyan akèh-akèhé para kronolog Alkitab netepaké taun 605 SM. Cathetan sajarah kudu selaras karo paseksèn nabi, lan pralambanging prastawa-prastawa sing sacara sajarah ditandhani ing garis sajarah kang diwiwiti saka pepénginan bakal ratu ing taun 1097 SM nuntut, adhedhasar sawatara seksi nabi, yèn taun 607 SM iku panrapan kang trep, dudu taun 605 SM. Taun 607 SM nandhani pungkasané patang atus sangang puluh taun ing garis para ratu, nanging uga miwiti salah siji saka telung gambaran utama bab pitung puluh taun sing dumadi ing garis iku. Taun 607 SM nandhani pungkasané pitung puluh taun sing diwiwiti saka pambuwangané Manasyè ing taun 677 SM. Gambaran kapisan saka pralambang patang atus sangang puluh taun (nduwèni telung seksi ing garis), lan rampung ing panggonan nalika salah siji saka telung seksi bab pitung puluh taun iku mungkasi lan seksi liyané bab pitung puluh taun diwiwiti. Struktur matématika iku menehi paseksèn tumrap taun 607 SM, sanadyan ana panemu yèn Danièl digawa menyang pambuwangan ing taun 605 SM.
Ing sajroning garis sing ngemot wektu 490 taun sing magepokan karo para ratu wiwit 1097 SM nganti 607 SM, ana uga 490 taun saka pangabektene Pedalemané Allah kagungané Suléman nganti pangabektene Pedalemané Allah sawisé pambuwangan déning Zerubabel ing taun 515 SM. Cacah 490 taun iku dumadi saka 420 taun wiwit pangabektené Suléman ing taun kaping sewelas pamaréntahané, katambah 70 taun nalika Pedalemané Allah dadi suwung sajroning masa panangkaran, saéngga dadi 490 taun. Prentah kaping teluné Artahsasta rawuh 59 taun sawisé iku, yaiku ing taun 457 SM, lan nandhani wiwitaning 490 taun sing “wis ditemtokake” (dipotong, Daniel 9:24) tumrap umaté Allah, kang rampung ing taun 34 nalika Stéfanus dibenturi watu. Mesthi waé, ana akèh paseksèn kronologis liyané sing jero tegesé ana ing garis kenabian sing diwiwiti kanthi murtad dhasar awujud panolaké marang Allah lan Rohing Ramalan ing taun 1097 SM lan dipungkasi nalika Stéfanus weruh Kristus jumeneng ana ing tengené Allah. Ing sajroning paseksèn iki kita manggihaké rodha kenabiané Yosia.
Aku ngandika “murtad dhasar,” awit wiwitaning garis iku nandhani nalika Israèl nolak Gusti Allah minangka Raja, marga saka pepénginané duwé raja kadonyan, mangkono dadi tandha dhasaring monarki manungsa ing Israèl. Aku uga nulis iki tumrap rodhané Yosia, kang tegesé “dhasaré Gusti Allah,” yaiku pralambang saka loro-loroné: dhasar lan murtad dhasaré umaté Gusti Allah.
Nalika Suléman séda lan rolas taler kabagi dadi lor lan kidul, pentahbisané Yérobéam marang sistem pangibadah palsu dibalèni déning nabi kang ora manut, lan pambalèné iku ngemot wangsit bab ratu kang bakal rawuh aran Yosia. Ing wektu pamurtadan dhasar déning Yérobéam lan sepuluh taler lor, wis diwedharaké luwih dhisik wangsit bab Yosia lan kawangunané manèh kang ditandhani déning Paskah Agung taun 622 SM. Kawangunan mau kalakon marga saka ditemokaké tulisan-tulisané Musa lan pawartos pangadilan marang umaté Allah marga saka pamurtadané kang tanpa kendhat. Nalika tembung-tembung saka tulisan-tulisané Musa diwacakaké marang ratu Yosia, iku nglairaké kawangunan manèh kang paling gedhé ing sajarah Prajanjian Lawas. Wangsit bab bakal miyosé sawijining putra ing tembé kang aran Yosia uga ngemot paukuman wangsitan tumrap pamurtadan dhasar kang ditujokaké marang ratu Yérobéam déning nabi kang ora manut.
Paukumané Musa, kaya kang sinebut déning Daniel, yaiku “pitung kaping” ing Imamat rong puluh nem, lan iku dadi panemon dhasaré William Miller, kang minangka pralambanging kayektèn-kayektèn dhasar Adventisme. Pangwasaing pesené Miller tanggal 11 Agustus 1840 kelakon lumantar pakaryané “Yosia” Litch ing taun 1838 lan 1840. Ing taun 1863 dhasar-dhasar iku disisihaké, lan “pitung kaping” banjur dadi pralambang ora mung tumrap kayektèn-kayektèn dhasar para Millerit Filadelfia, nanging uga pralambanging pambrontakan Millerisme Laodikia marang dhasar-dhasar mau. Sajarah para Millerit saka malaekat kapisan lan kapindho ngemu pralambanging “Yosia,” kang bakal kaulang kanthi samesthiné aksara demi aksara ing sajarahé wong satus patang puluh papat èwu. Rodhané Yosia ngambah bali marang tenunging raja Saul lan banjur terus tekan tumekaning dimuntahaké pasamuwan Advent Hari Kapitu Laodikia ing wektu undhang-undhang Minggu. Rodhané Yosia ing Yehezkiel saiki lagi ana ing proses kabukak segelé minangka pucaking panyegelan wong satus patang puluh papat èwu.
Bab-bab punika badhé kita lajengaken wonten ing artikel salajengipun.