Pacoban Roti saka Swarga iku pacoban omega tumrap kamuridan ing dina-dinané Gusti Yésus, lan iku uga dadi omega gegayutan karo pacoban manna kang katuduhaké ana ing alpha sejarah prajanjian Israèl kuna. Wiwitané yaiku manna; pungkasané yaiku Roti saka Swarga. Omega iku tansah sing paling gedhé, mula panyimpangan para murid sing paling gedhé nandhani Kapernaum minangka omega ing sajarah Kristus lan pacoban kamuridan.
Sang Kristus banjur ngandika marang para sakabate: “Manawa ana wong gelem ndherek Aku, kudu nyélaki awaké dhéwé, manggul salibé, lan ndherek Aku. Sabab sapa waé sing arep nylametaké nyawané, bakal kelangan nyawané; nanging sapa waé sing kelangan nyawané marga saka Aku, bakal oleh nyawané. Awit apa paédahé tumrap wong manawa olèh jagad kabèh, nanging kélangan nyawané dhéwé? Utawa apa kang bakal diwènèhaké wong dadi gantiné nyawané? Sabab Putraning Manungsa bakal rawuh ing kamulyaning Rama-Né bebarengan karo para malaékaté; lan ing wektu iku Panjenengané bakal males marang saben wong miturut panggawéné. Satemené Aku pitutur marang kowé, ana sawatara wong ing antaramu kang padha ngadeg ing kéné, sing ora bakal ngrasakaké pati nganti padha weruh Putraning Manungsa rawuh ing Kratoné.” Matius 16:24–28.
Kapernaum punika satunggaling ujian omega. Ujian wonten ing Kapernaum punika inggih punika ujian minyak wonten ing pasemon bab sepuluh prawan; punika kawiwitan nalika ana panguwuh ing tengah wengi, lan miwiti satunggaling mangsa ingkang nyakup para prawan bodho ingkang wiwit mangertos bilih piyambakipun boten gadhah minyak. Salajengipun piyambakipun wiwit gupuh nalika nyedhaki lawang panutuping ukum Minggu, kados ingkang dipratelakakên déning krisis wonten ing Kapernaum ing Yohanes 6:66. Miturut pangertosan kenabian, piyambakipun punika “isin.”
Lah, bakal tumeka dina-dina iku, mangkono pangandikané Pangéran Allah, manawa Ingsun bakal ngutus kaliren ana ing tanah iki, dudu kaliren roti, lan dudu ngelak marga saka banyu, nanging kaliren ngrungokaké pangandikané Pangéran: Lan wong-wong bakal ngumbara saka segara tekan segara, lan saka lor tekan wetan, padha bakal mlayu mrana-mréné nggoleki pangandikané Pangéran, nanging ora bakal nemu. Ing dina iku para prawan kang éndah lan para nom-noman bakal semaput marga saka ngelak. Wong-wong kang sumpah demi dosané Samaria, lan padha calathu, Allahmu, hé Dan, gesang; lan, Tatacarané Beersheba gesang; iya wong-wong iku bakal padha rubuh, lan ora bakal tangi manèh. Amos 8:11–14.
Pacoban omega ing Kapernaum minangka pralambang pacoban omega sing ndherek pacoban dhasar taun 2024. Pacoban omega iku papan ing ngendi sang pengantèn putri dimeterèni luwih dhisik sadurungé angger-angger Minggu. Ana ing kono pamisahan iku dirampungaké kanggo saklawasé, awit sawisé dheweke wus murni, ora bakal ana manèh wong-wong manca (Para Bangsa liya) sing lumaku ngliwati Yérusalèm salawas-lawasé manèh.
Pangéran uga bakal nggero saka Sion, lan ngedalaké swarané saka Yérusalèm; lan langit sarta bumi bakal gonjang-ganjing: nanging Pangéran bakal dadi pangarep-arep tumrap umaté, lan dadi kakuwatané para anak Israèl. Mangkono kowé bakal sumurup yèn Aku iki Pangéran, Allahmu, kang dedalem ana ing Sion, gunung-Ku kang suci: banjur Yérusalèm bakal dadi suci, lan ora bakal ana wong manca kang liwat ing kono menèh.
Lan bakal kalakon ing dina iku, para gunung bakal netesaké anggur anyar, lan para bukit bakal mili susu, lan kabèh kali ing Yehuda bakal kebak banyu mili, sarta bakal metu sawijining sumber banyu saka padalemaning Pangéran, lan bakal nyirami lebak Sittim.
Mesir bakal dadi karusakan, lan Edom bakal dadi ara-ara samun kang sepi lan tumpes, amarga panganiaya marang bani Yehuda, marga wong-wong mau wis numpes getih kang tanpa kaluputan ana ing tanahe. Nanging Yehuda bakal tetep manggon ing salawas-lawase, lan Yerusalem turun-temurun. Awit Ingsun bakal ngresiki getihe, kang durung Ingsun resiki; amarga Pangeran dedalem ana ing Sion. Yoel 3:16–21.
Yerusalem diresiki saka dosa sajroning tumindak-tumindak pungkasan saka pangadilan panyelidikan, kang ana ing Zakharia bab telu, yaiku ing kono sandhangan linen putih Filadelfia kaparingake marang Yosua kanggo ngganti sandhangan Laodikia kang reged. “Sabanjure Yerusalem bakal suci, lan ora ana wong manca maneh kang bakal liwat ing kono,” awit gandum wis dipisahake saka lalang lan wis diklumpukake minangka pisungsung woh kawitan. Iki kelakon ing ujian omega, lan iki kelakon nalika jendhela-jendhela swarga kabuka, lan Gusti Yesus nguncalake permata-permata menyang pethi lan ngandika marang jagad, “mrenea lan delengen.” “Mrenea lan delengen” panji karajaanku, pangantèn putriku, pisungsungku saka para Lewi kaya ing jaman biyèn. “Mrenea lan delengen” padaleman-Ku, pethiku kang kebak permata—saben-saben wis disiapake minangka pérangan saka makutha karajan kamulyan.
Ujian alfa dhasar taun 2024 nuntun marang ujian omega Bait Suci. Ujian omega kadadéan nalika jendhéla-jendhéla swarga kabukak, yaiku nalika sang putri ndadèkaké awaké siyap. Para prawan bodho lan pesen udan pungkasané bab tentrem lan aman palsu katembung metu lumantar jendhéla-jendhéla sing kabukak déning angin, awit pesen sajarah iki yaiku pesen angin saka wetan. Pesen iku yaiku angin atosé Yesaya kang ditahan, ing dina angin saka wetan; iku yaiku patang anginé Yokanan kang dikendhalèkaké sajroning mangsa pemeteraiané wong satus patang puluh papat èwu.
“Malaékat padha nyekel papat angin, kang dipralambangaké minangka jaran nesu sing ngupaya uwal lan mbludag ngliwati saindenging lumahing bumi, nggawa karusakan lan pati ing dalané.
“Apa kita bakal turu ana ing pucuking watesing jagad langgeng? Apa kita bakal tumpul lan adhem lan mati? Dhuh, muga-muga ana ing pasamuwan-pasamuwan kita Roh lan ambeganing Allah kaembusake marang umat-Nya, supaya wong-wong mau bisa ngadeg ana ing sikilé lan urip.” Manuscript Releases, jilid 20, 217.
Wong-wong sing nampik pesen angin saka wetan, yaiku Islam, kabuwang metu liwat jendhela déning angin iku—lambang banget saka pambrontakané dhéwé. Regedan kasalahan salawas-lawasé nempel marang golongan wong bodho sing ora duwé lenga. Éfraim wis manèh gandhèng karo brahalané. Wong-wong mau nampik tambahé kawruh bab wektu panyegelan, lan gegayutané karo Islam saka bilai katelu. Gusti Allah bakal ngowahi kamulyan saka pesen udan pungkasan palsu wong-wong mau dadi “isin.”
Umat-Ku padha katumpes merga kurang kawruh; amarga sira wus nampik kawruh, Aku uga bakal nampik sira, supaya sira aja dadi imam tumrap Aku; awit sira wus kelalen marang angger-anggering Allahmu, Aku uga bakal nglalèkaké anak-anakmu.
Nalika padha saya akèh, mangkono uga padha nglakoni dosa marang Aku; mulané kamulyané bakal Dakowahi dadi wirang. Padha mangan dosa umatingSun, lan atiné dipasrahaké marang pialané. Lan bakal kelakon: kaya umat, kaya imam; Aku bakal ngukum wong-wong mau miturut lakuné, lan males marang wong-wong mau miturut panggawéné. Awit wong-wong mau bakal mangan, nanging ora bakal wareg; bakal laku jina, nanging ora bakal saya akèh; amarga padha wis ora gelem nggatèkaké marang Pangéran. Laku jina lan anggur lan anggur anyar njupuk ati. UmatingSun njaluk pitutur marang reca kayuné, lan tekené mratelakaké marang wong-wong mau; awit roh pangjinahan wis njalari wong-wong mau kesasar, lan padha laku jina ninggal panguwasaing Allahé. Padha nyaosaké kurban ana ing pucuking gunung-gunung, lan ngobong menyan ana ing bukit-bukit, ing sangisoré wit ek lan wit poplar lan wit elm, amarga wewayangané becik; mulané anak-anak wadonmu bakal laku jina, lan para garwamu bakal laku laku jina. Aku ora bakal ngukum anak-anak wadonmu nalika padha laku jina, utawa para garwamu nalika padha laku laku jina; awit wong-wongé dhéwé padha misahaké awaké bebarengan karo para sundel, lan padha nyaosaké kurban bebarengan karo para palanyahan; mulané bangsa sing ora nduwèni pangerten bakal rubuh.
Sanadyan sira, Israèl, tumindak sundhal, aja nganti Yehuda kaluputan; lan aja sira padha teka menyang Gilgal, aja padha munggah menyang Bethaven, lan aja padha sumpah, “Pangéran gesang.” Awit Israèl mbrontak kaya pedhet wadon kang mbangkang; saiki Pangéran bakal ngengon wong-wong mau kaya cempé ana ing papan kang amba.
Éfraim wis nyawiji karo brahala-brahala: tinggalen dheweke.
Ombenané wis dadi kecut; wong-wong mau tanpa kendhat padha nindakaké sundhal. Para penggedhéné tresna marang apa kang njalari isin, yaiku, “Padha mènèhana.” Angin wis mbuntel dhèwèké ana ing suwiwiné, lan wong-wong mau bakal kawirangan marga saka kurban-kurbané. Hosea 4:6–19.
Sampah sing disingkiraké iku kalebu para prawan bodho lan uga piwulang-piwulang sesat kang dadi gegandhèngané. Kita iku dadi kaya apa sing kita pangan, lan wong-wong mau wis nampik pesen saka angin wetan, malah milih goroh kang ngetutaké kasasaran kang banget kuwat, lan banjur dadi kaiket karo pesen udan pungkasan palsu bab tentrem lan katentreman. Anggur anyaré Yoèl kapegat saka cangkemé wong-wong mau, pas ing papan nalika Yérémia dadi cangkemé Gusti Allah.
“Nalika manungsa nampik kayekten, wong-wong iku uga nampik Sang Pangripta kayekten iku. Nalika padha ngidak-idak angger-anggering Allah, padha nyelaki panguwasané Sang Panyipta Angger-angger. Gampang waé tumrap manungsa gawé brahala saka piwulang-piwulang palsu lan téyori-téyori, kaya déné gampangé mbentuk brahala saka kayu utawa watu. Kanthi nyalahgambaraké sipat-sipat Allah, Iblis nuntun manungsa supaya nduwèni pangerten bab Panjenengané kanthi watak kang palsu. Tumrap akèh wong, sawiji brahala filsafati didhamel lenggah ing papané Yéhuwah; déné Allah kang gesang, kaya déné Panjenengané kawedharaké ana ing Sabdané, ana ing Kristus, lan ana ing pakaryaning titah, mung disembah déning sawetara wong waé. Ewonan wong ngedéwakaké alam déné padha nyélaki Allahing alam. Sanadyan awujud béda, panyembahan brahala ana ing jagad Kristen jaman saiki temenan padha anané kaya nalika iku ana ing antarané Israèl kuna ing jamané Élia. Allahé akèh wong kang ngakoni dhiri wicaksana, para filsuf, pujangga, para pulitikus, para wartawan—Allahé golongan-golongan modhèren kang alus lan mranata, akèh kolèj lan universitas, malah sawetara lembaga teologi—ora béda akèh tinimbang Baal, déwa srengéngé saka Fénisia.” The Great Controversy, 583.
Nalika ana pamisahan antarane kang sejati lan kang palsu ing impené Miller, angin nggawa para prawan palsu metu, déné Pangéran ngasèkaké pangantèn putri-Nya sajroning ujian internal omega saka jendhéla kang kabuka.
Lah, Ingsun bakal ngutus utusan-Ku, lan panjenengané bakal nyawisaké dalan ana ing ngarsa-Ku; lan Pangéran, kang kokgolèki, bakal dumadakan rawuh menyang Padalemané, yaiku utusaning prejanjian, kang dadi kasenenganmu: lah, panjenengané bakal rawuh, mangkono pangandikané Pangéraning sarwa tumitah. Nanging sapa kang bisa tahan ing dinané rawuhé? lan sapa kang bakal tetep ngadeg nalika panjenengané ngatingal? amarga panjenengané iku kaya genining pandhe besi kang nyepuh, lan kaya sabuning tukang ngumbah: Lan panjenengané bakal lenggah kaya wong kang nyepuh lan ngresiki slaka: lan panjenengané bakal nyucekaké para putraning Lèwi, lan ngresiki wong-wong mau kaya mas lan slaka, supaya padha nyaosaké pisungsung marang Pangéran kanthi kabeneran. Ing kono pisungsungé Yehuda lan Yérusalèm bakal dadi renaning Pengéran, kaya ing jaman biyèn, lan kaya ing taun-taun wiwitan. Maleakhi 3:1–4.
Para putrané Lewi iku para putrané wong-wong Lèwi sing setya nalika ana ing panggodhane patung kéwan galak ing jaman Harun, lan banjur maneh nalika panggodhane patung kéwan galak ing jaman Yerobeam. Wong-wong mau yaiku wong-wong sing lulus ing panggodhane patung kéwan galak, yaiku panggoda kang liwat kono nasib langgengé diputusaké, lan panggoda kang kudu dilakoni lan dilulusaké déning wong-wong mau—sadurungé kita dipasrahaké segel.
“Gusti wis nedahaké marang aku kanthi cetha bilih patung kéwan mau bakal kabentuk sadurungé mangsa sih-rahmat katutup; awit iku bakal dadi ujian gedhé tumrap umaté Allah, kang lumantar iku nasib langgengé bakal diputusaké.
“Iki minangka ujian kang kudu dilakoni dening umat Allah sadurunge padha dimeteraèkaké. Kabèh wong kang mbuktèkaké kasetyané marang Allah lumantar netepi angger-anggering Toret Panjenengané, lan nampik nampani sabat palsu, bakal kaétung ana ing sangisoring panji-panji Gusti Allah Yéhuwah, lan bakal nampa meteréné Allah kang gesang. Nanging wong-wong kang nyerahaké kayektèn kang asalé saka swarga lan nampani sabat Minggu, bakal nampa tandhané kéwan galak.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.
Pangujian gegambaraning kéwan iku minangka pangujian sadurungé pangujian tandha kéwan ing hukum Minggu, lan pangujian iku kudu kalampahan sadurungé lawang kaslametan katutup.
Iku minangka ujian kang nyucekake wong-wong mursid lan uga misahake wong-wong mursid saka wong-wong duraka. Iku yaiku ujian nalika Daniel, Shadrach, Meshach, lan Abednego kabukten katon luwih bagus lan luwih lemu tinimbang wong-wong kang mangan panganan Babil. Golongan siji wus mangan roti saka Swarga, lan golongan sijiné roti saka Babil. Iku yaiku ujian bab roti ing papan pangibadah ing Kapernaum.
Saka sisih lahiriah, mangsa panggodhèn kang saiki kita alami iki yaiku ujian tumrap gambaring kéwan galak, yaiku gabungan antarané gréja lan nagara ana ing jroning Amérika Sarékat. Mangsa panggodhèn paralel ing sisih batin mratélakaké sawijiné golongan prawan kang mratandhani gambar kamanungsan lan golongan prawan liyané kang mratandhani gambar Kaallahan kang kagandhèng karo kamanungsan. Sawisé Malakhi mratélakaké panyucèn lan pangresikan para wong Lèwi, Gusti Allah ngajokaké sawijiné ujian.
Lan Aku bakal nyedhaki kowe kanggo nindakake paukuman; lan Aku bakal dadi seksi kang enggal tumindak nglawan para tukang tenung, lan nglawan para laku jina, lan nglawan wong-wong kang sumpahe palsu, lan nglawan wong-wong kang nindhes buruh ing upahe, randha, lan bocah yatim, lan kang nyingkirake wong manca saka haké, sarta ora wedi marang Aku, mangkono pangandikané Pangérané sarwa dumadi.
Amarga Aku iki Pangéran, Aku ora owah; mulané kowé, para putrané Yakub, ora tumpes. Maleakhi 3:5, 6.
Pacoban kapisan iku wedi marang Gusti Allah, lan golongan sing ora lulus ing pacoban saka Utusan Prejanjian iku banjur dipangandikani nganggo limang paukuman, siji kanggo saben prawan bodho sing cocog karo dadi cilaka, sengsara, miskin, wuta, wuda; limang sipat kenabian kanggo limang prawan bodho sing diringkes ana ing ukara “lan ora wedi marang Aku.” Iki yaiku wong-wong sing gagal ing pacoban dhasar alpha kang kapisan. Wong-wong mau gagal amarga ora mangertos manawa Gusti Allah ora nate ewah. Iki yaiku wong-wong sing gagal ing pacoban dhasar alpha njaba taun 2024.
“Ana piwulang kang kudu disinaoni saka sajarahing jaman biyèn; lan manungsa diajak maringi kawigatosan marang prakara-prakara iki, supaya saben wong padha mangertèn yèn Gusti Allah makarya miturut garis-garis kang padha saiki iki kaya Panjenengané tansah nindakaké ing saklawasé jaman. Astané katon ana ing pakaryan-Nya lan ana ing antarané para bangsa saiki iki, padha bae kaya wis tansah katindakaké wiwit Injil kawiwitan diwartakaké marang Adam ana ing Éden.
“Ana mangsa-mangsa kang dadi titik balik ing sajarah bangsa-bangsa lan pasamuwan. Ing panguwaosing Allah, nalika rupa-rupa krisis iki dumadi, pepadhang kanggo mangsa iku diparingake. Manawa ditampa, ana kamajuan rohani; manawa ditampik, banjur ana kemunduran rohani lan kacilakan. Gusti ana ing Sabdaning Panjenenganipun wis mbikak pakaryan agresifing Injil kaya dene wis katindakake ing jaman biyen, lan bakal katindakake ing tembe, nganti tekan paprangan panutup, nalika daya-daya Setan bakal nindakaké gerakan pungkasané kang nggumunaké.” Bible Echo, August 26, 1895.
Wong-wong Laodikia ora weruh manawa cara Gusti Allah sesrawungan karo manungsa iku tansah padha. Manawa pepadhang, utawa lenga, ditampa, ana berkah; manawa ora, ana karamé kapal.
“Ing jaman-jaman biyèn, Pangéran Allahing swarga nglairaké wewadi-wewadi-Né marang para nabi-Né. Saiki lan tembé padha cethané ana ing ngarsané Panjenengané. Swarané Allah nggemuruh lumantar jaman-jaman, mratélakaké marang manungsa apa sing bakal kelakon. Para raja lan para pangeran manggoni panggonané ing wektu sing wus katetepaké kanggo wong-wong mau. Wong-wong mau ngira yèn lagi nindakaké ancasé dhéwé, nanging satemené wong-wong mau lagi nyembadani pangandika sing wus katuturaké déning Allah.
“Paulus mratelakaké yèn cathetan tumindakipun Gusti Allah tumrap umat manungsa ing jaman biyèn ‘katulisan kanggo pepéling kita, yaiku kita kang urip ana ing wekasaning jagad.’ Riwayaté Daniel diparingaké marang kita kanggo pepéling kita. ‘Pangandikaning rahasia Sang Yéhuwah ana ing antarané wong-wong kang wedi-asih marang Panjenengané.’ Gusti Allahé Daniel isih gesang lan jumeneng ngasta pamaréntahan. Panjenengané ora nutup swarga tumrap umaté. Kaya ing jaman Yahudi, mangkono uga ing jaman iki, Gusti Allah ngatingalaké rahasiané marang para abdiné, yaiku para nabi.”
“Rasul Pétrus ngandika: ‘Kita uga nduwèni pangandika pratélan sing luwih mesthi; lan kowé becik manawa nggatèkaké iku, kaya marang pepadhang kang sumunar ana ing papan kang peteng, nganti ésuk nyingsing, lan lintang ésuk njedhul ana ing atimu: kanthi ngerti dhisik prakara iki, yèn ora ana pratélan Kitab Suci kang asalé saka tafsiré dhéwé. Awit pratélan iku ing jaman biyèn ora teka saka karsané manungsa: nanging para wong suci kagungané Gusti Allah padha ngandika déné kasurung déning Roh Suci.’”
Wong-wong kang ora precaya lan tanpa kaallahan ora mangerteni wigatining pratandha-pratandha jaman, kang wus kapratelakaké luwih dhisik ana ing sabda kenabian. Amarga saka kabodhoané, bisa waé padha nampik nampani cathetan kang kasukani pangilham. Nanging manawa wong-wong kang ngakoni dhéwé minangka wong Kristen ngucap kanthi nyenyamah ngenani cara-cara lan sarana-sarana kang dipigunakaké déning AKU IKI kang Agung kanggo nduduhaké maksud-maksud Panjenengané, iku nuduhaké yèn wong-wong mau padha ora mangerti, becik Kitab Suci becik panguwasané Gusti Allah. Sang Panyipta pirsa kanthi cetha unsur-unsur apa waé kang kudu Panjenengané adhepi ana ing kodrat manungsa. Panjenengané pirsa sarana apa kang kudu dipigunakaké kanggo nggayuh asil kang dikarsakaké.
“Pangandikaning manungsa iku gagal. Wong kang ndadèkaké pratelaning manungsa dadi sandarané, pantes banget gumeter; amarga ing sawijining dina dhèwèké bakal kaya prau kang kacilakan lan remuk. Pangandikaning Allah iku tanpa luput, lan tetep langgeng ing salawas-lawasé. Kristus mratélakaké, ‘Satemené Aku pitutur marang kowé, nganti langit lan bumi sirna, sanadyan mung sapocapan aksara utawa sakguratan cilik waé ora bakal sirna saka angger-anggering Torèt, nganti kabèh kalakon.’ Pangandikaning Allah bakal tetep langgeng sajroning jaman-jaman kalanggengan sing tanpa pedhot.” Youth Instructor, 1 Desember 1903.
Gusti Allah ora nate owah lan Panjenengane tumindak miturut garis-garis sing padha kaya kang tansah Panjenengane tindakake.
“Pakaryané Allah ing bumi ngetokaké, saka jaman tekan jaman, sawijining kamiripan kang cetha banget ing saben reformasi gedhé utawa gerakan agama. Prinsip-prinsip carané Allah sesrawungan karo manungsa tansah padha. Gerakan-gerakan wigati ing jaman saiki nduwèni pepadhan karo gerakan-gerakan ing jaman biyèn, lan pengalaman pasamuwan ing jaman-jaman kapungkur ngemu piwulang kang gedhé regané tumrap jaman kita dhéwé.” The Great Controversy, 343.
Ayat siji nganti papat ing Malakhi pasal telu mratélakaké utusan kang nyawisaké dalan tumrap Sang Utusan Prajanjian, lan panyucèn sarta pemurnian para wong Lèwi. Banjur Pangéran ngucapaké paukuman tumrap Laodikia, kanthi netepaké manawa wong-wong mau ora wedi marang Allah, tegesé wong-wong mau gagal ing ujian dhasar alfa saka malaékat katelu. Kurangé rasa wedi mau minangka pratandha saka panolakan kanthi sengaja marang kawruh, lan konteks kawruh kang ditampik iku yaiku panriman marang sajarahé utusan kang nyawisaké dalan lan Sang Utusan Ilahi kang ndhèrèk sawisé iku. Kabèh para nabi mratélakaké jaman pungkasan, lan ora ana alesan kanggo netepaké sawijining gerakan pambaru palsu, manawa ora ana kang sejati.
“Nanging Sétan ora meneng waé. Saiki dhèwèké nyoba nindakaké apa sing wis tansah diupaya déning dhèwèké ing saben gerakan pambaruan liyané,—ngapusi lan mbinasakaké umat kanthi nglolosaké marang wong-wong mau sawijining sing palsu minangka gantiné pakaryan kang sejati. Kaya dene ana Kristus-Kristus palsu ing abad kapisan pasamuwan Kristen, mangkono uga ana nabi-nabi palsu sing muncul ing abad kaping nembelas.” The Great Controversy, 186.
Konteks enem ayat kapisan ing Maleakhi telu yaiku panyingkiran rereged lan panyucekan para wong Lewi saka gerakan reformasié golongan satus patang puluh papat ewu. Kang bakal dumadi tumrap Amerika ing tembé yaiku salah siji saka loro iki: gerakan iku dhéwé, utawa salah siji saka akèh pamalsuané. Banjur Maleakhi mratelakaké:
Wiwit saka jaman para leluhurmu, sira wus padha nyimpang saka pranatan-pranataningSun lan ora netepi iku. Balikaa marang Ingsun, lan Ingsun bakal mbalek marang sira, mangkono pangandikané Pangéraning sarwa tumitah. Maleakhi 3:7.
Pambrontakan kang maju saya suwé sajroning patang turun-temurun iku dadi pambuka lan latar kitab Yoèl, lan ing kéné Malakhi ngidentifikasi pambrontakan maju saya suwé kang padha nalika panjenengané ngandika, “wiwit saka jaman para leluhurmu kowé wus nyimpang.” Wiwit taun 1863, yaiku jaman para leluhur saka turun-temurun kawitan pambrontakan, wong-wong mau saya lumaku luwih adoh lan luwih adoh manèh saka Gusti Allah. Pangucap paukuman marang dosané kang lumintu tanpa pedhot iku dilereni déning panggilan Laodikia kang kanthi swara kebak sungkawa njanjèkaké yèn manawa wong-wong mau gelem bali, Gusti Allah bakal bali marang wong-wong mau.
Nanging kowé padha matur, “Ing bab apa kawula kedah mratobat?” Apa ana manungsa ngrampog Allah? Nanging kowé padha wis ngrampog Aku. Nanging kowé padha matur, “Ing bab apa kawula sampun ngrampog Paduka?” Ing prasepuluhan lan pisungsung. Kowé padha kena ipat-ipat, awit kowé padha wis ngrampog Aku, iya bangsa iki kabèh.
Gawanen sakehe prasepuluhan mau menyang ing pasimpenan, supaya ana pangan ana ing dalem-Ku, lan cobaen Aku saprene iki, mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah Gustine sarwa tumitah, manawa Aku ora bakal mbukak tumrap sira jendhelané langit, lan ngesokaké marang sira berkah nganti ora ana papan kang cekap kanggo nampané.
Lan Aku bakal ngukum si panyaplok marga saka kowe, temahan iya ora bakal ngrusak wohing lemahmu; uga wit anggurmu ora bakal nglolosaké wohé sadurungé wektuné ana ing pategalan, mangkono pangandikané Pangéran sarwa dumadi. Lan sakehing bangsa bakal nyebut kowe rahayu, amarga kowe bakal dadi nagara kang nyenengaké, mangkono pangandikané Pangéran sarwa dumadi. Maleakhi 3:5–12.
Ujian lahiriah dhasar alfa taun 2024 katut dening ujian batiniah pucak taun 2026. Ujian pucak mau kadadosan nalika cethaking langit kabukak, lan ana telung papan ing ngendi cethaking kang kabukak mau katetepaké ana ing konteks pasamuwan kang menang, yaiku Malakhi telu, impèné Miller, lan Wahyu sangalas. Malakhi iku alfa, impèné Miller iku tengah, lan Wahyu iku omega. Ujian mau dipratélakaké déning Kristus, minangka wong sing nyapu rereged nganggo sikat, nalika nguncalaké permata-permata mau menyang ing peti. Permata-permata mau iku loro-loroné: kayektèn-kayektèn kang kasusun sampurna miturut tatanané, lan para sésa. Griya panyimpenan iku panggonan ing ngendi panganan kaklumpukaké lan kabagèkaké. Kaya dene ing ujian manna, ujian Kapernaum, lan Roti saka Swarga—“panganan” iku pokok bahasané.
“Daging” iku lenga ing pasemon para prawan, lan iku nggambarake watak, Roh Suci, lan piweling kenabian sing ndadekake Roh Suci mlebu ing ati lan pikirané wong-wong sing ngrembakakake wataké Kristus. “Daging” iku “anggur anyar” miturut Yoel sing kapatèk saka para wong mendemé Éfraim. Kanggo ngliwati ujian internal candhi watu pucuk panutup saka malaekat kapindho, kowé kudu wis ngliwati ujian dhasar alfa kapisan sing sipaté eksternal. Yèn kowé durung nampani dhasar iku, kowé ora bisa dadi bagéan saka candhi sing diadegaké ing dhuwur dhasar mau; nanging yèn kowé ora kalebu ing cacahé wong-wong sing wis ngliwati ujian dhasar mau, kowé bakal mbangun omah palsu rohanimu ana ing sandhuwuring wedhi. Yohanes nyebut omah rohani palsu iku, “pasamuwané Iblis,” lan Yérémia, “pakumpulan para panyenyamah.”
Gawanen sakèhé prapuluhan lan pisungsung menyang ing lumbung iku minangka ujian batiniah ing ngendi segel iku dipasrahaké. Wong sing nyekel sikat rereged ngetokaké umaté Allah sing kari menyang ing peti sing digedhèkaké, lan kanthi mengkono Panjenengané lagi nggambaraké pakaryan nggawa sakèhé prapuluhan menyang ing lumbung. Wong-wong Lèwi iku minangka pisungsung sing diangkat munggah nalika Panjenengané ngesokaké berkah saka jendhéla-jendhéla swarga. Permata-permatané wong sing nyekel sikat rereged iku ya iku umaté Panjenengané sing kari, lan ing Yesaya bab nem, umat sing kari mau diidentifikasi minangka prapuluhan.
Mulané aku matur: “Dhuh Pangéran, nganti pinten dangu?” Panjenengané banjur ngandika: “Nganti kutha-kutha padha dadi tumpes tanpa pendhudhuk, lan omah-omah tanpa manungsa, lan tanah iku dadi sepi lan tandus banget; lan Pangéran wus nyingkiraké manungsa adoh, sarta ana paninggalan kang gedhé ana ing satengahing tanah iku. Nanging isih ana saprasepuluh ana ing kono, lan iku bakal bali, lan bakal katelukaké; kaya wit teil lan kaya wit ek, kang isih ana sariné ana ing sajroningé, nalika padha ngguguraké godhongé: mangkono wiji kang suci bakal dadi sari saka iku.” Yesaya 6:11–13.
Gusti mènèhi pratandha manawa pitakon “nganti kapan” adhedhasar akèh seksi nuding marang angger-angger Minggu, lan ing ayat kaping telu saka Yesaya enem para malaékat martakaké, “Suci, suci, suci, Pangéraning sarwa dumadi; saindenging bumi kebak kamulyané.” Sister White nggandhèngaké prakara iki karo malaékat sing kuwasa ing Wahyu wolulas.
“Nalika padha [para malaékat] nyumurupi mangsa ngarep, nalika sakabèhé bumi bakal kapenuhan kamulyané, tembang pangalembana kang menang kumandhang saka siji marang sijiné kanthi kidung kang mrihdu, ‘Suci, suci, suci, iku Pangéran semesta sarwa.’ Wong-wong mau marem kanthi sampurna kanggo ngluhuraké Allah; lan ana ing ngarsané, ing sangisoré esem sarujuké, wong-wong mau ora kepéngin apa-apa manèh. Ing ngemban citrané, ing nindakaké paladosané lan ngabekti marang Panjenengané, gegayuhané kang paling luhur wus kasembadan kanthi sampurna.” Review and Herald, December 22, 1896.
Yesaya nemtokaké 9/11, nalika bumi dipadhangi déning kamulyaning swara kang kapisan saka loro swara ing Wahyu wolulas. Nalika Yesaya takon, “nganti kapan,” sajarahing pasal iku katandhani minangka wewaton wektu wiwit saka 9/11 nganti tekan undhang-undhang Minggu, ing kono swara kang kapindho rawuh. Yesaya maringi sumurup marang kita yèn ing wektu undhang-undhang Minggu bakal ana sawijining turahan—yaiku pérangan saprasepuluh. Turahan iku nduwèni sari ana ing sajroning awaké—lenga ana ing wadhah-wadhahé.
Nanging isih bakal ana saprasepuluh [prasepuluhan] ana ing kono, lan iku bakal bali, lan bakal dipangan; kaya wit teil, lan kaya wit ek, kang dhasaré isih ana ana ing sajroné, nalika wit-wit mau gogrog godhongé; mangkono wiji suci iku bakal dadi dhasaré. Yesaya 6:13.
“Pasepuluhan” iku para wong sing wis “balik” minangka wangsulan tumrap panyeluke Maleakhi lan uga Yeremia supaya padha bali. Dheweke iku wit-witaning manungsa, kaiket dadi siji karo Kaallahan (wiji suci). Dheweke bakal dipangan, awit dheweke iku ora mung para utusan, nanging uga panji saka roti ombak Pentakosta; dheweke iku pesen kang bakal dipangan dening para bangsa liya.
Mulane mangkene pangandikane Pangeran: Manawa sira mratobat, Ingsun bakal ngirid sira bali maneh, lan sira bakal madeg ana ing ngarsaningsun; lan manawa sira misahake kang aji saka kang nistha, sira bakal dadi cangkemingsun; wong-wong iku bakal bali marang sira, nanging aja nganti sira bali marang wong-wong iku. Yeremia 15:19.
Yeremia makili wong-wong sing mangan piwulang kang ana ing asta malaékat iku, yaiku ujian alfa lan dhasar kang dilambangaké déning 11 Agustus 1840, 1888, lan 9/11, awit panjenengané ngandika bilih piyambakipun nemu tembung-tembung iku lan banjur mangan iku.
Pangandika Paduka kapanggih déning kawula, lan punika kawula tedha; sarta pangandika Paduka dados kabingahan lan kabungahaning manah kawula: awit kawula kaseluk kanthi asma Paduka, dhuh Pangéran Allahing sarwa tumitah. Yeremia 15:16.
Yeremia sinebut kanthi asmane Allah nalika piyambakipun mangan kitab alit ing astahe malaékat, lan pawartos punika ngetokaké kabungahan lan sukaning ati, dudu isin. Nalika asmane Allah kaparingaké marang Yeremia, piyambakipun nglambangaké satus patang puluh papat ewu wong Filadelfia.
Wong kang menang bakal Dakdadèkaké sawijining tugu ing Pedalemané Allah-Ku, lan dhèwèké ora bakal metu manèh saka kono; lan Aku bakal nulis ing dhèwèké asmané Allah-Ku, lan asmané kuthané Allah-Ku, yaiku Yérusalèm anyar, kang tumurun saka swarga saka Allah-Ku; lan Aku bakal nulis ing dhèwèké asma-Ku kang anyar. Wahyu 3:12.
Yeremia mangan pesen bab 9/11 lan nandhang kuciwa tanggal 18 Juli 2020.
Aku ora lungguh ana ing pasamuwanane para panyendha, lan aku uga ora bungah; aku lungguh dhewekan marga saka asta-Mu, awit Paduka wus ngebaki aku kalawan nepsu suci. Yagéné kasangsaranku tanpa pedhot, lan tataku ora kena mari, kang ora gelem waras? Apa Paduka temenan bakal dadi tumrap aku kaya wong goroh, lan kaya banyu kang ora tetep? Yeremia 15:17, 18.
“Pasamuwaning para panyenyamah” ing kitab Yeremia iku padha karo “sinagoga Iblis” ing Filadelfia lan Smirna, yaiku wong-wong kang padha kandha manawa awake dhewe iku wong Yahudi, nanging satemene dudu. Yeremia ora bungah, amarga pawarta kang wus diwartakake iku pawarta palsu, kang mung ngasilake isin, dudu kabungahan. “Tatune langgeng kang ora gelem mari” ing kitab Yeremia iku yaiku telung dina setengah nalika pasamuwaning para panyenyamah padha bungah-bungah, nalika Yeremia, Musa, lan Elia padha mati ana ing dalan kang ngliwati lebak balung-balung garing kang mati. Ing satengahing mangsa kebimbangan lan kahanan kang ora mesthi iku, Gusti nyuwun marang Yeremia supaya bali.
Mulané mangkéné pangandikané Pangéran: Manawa kowé mratobat, Aku bakal mbalèkaké kowé manèh, lan kowé bakal ngadeg ana ing ngarsaku; lan manawa kowé misahaké kang aji saka kang nistha, kowé bakal dadi kaya tutuk-Ku; wong-wong mau bakal bali marang kowé, nanging aja kowé bali marang wong-wong mau. Lan Aku bakal ndadèkaké kowé marang bangsa iki kaya témbok waja tembaga kang dipageri; lan wong-wong mau bakal perang nglawan kowé, nanging ora bakal bisa ngalahaké kowé; awit Aku nunggil karo kowé kanggo ngluwari kowé lan ngentasaké kowé, mangkono pangandikané Pangéran. Lan Aku bakal ngluwari kowé saka tangané wong duraka, lan Aku bakal nebus kowé saka tangané wong kang nggegirisi. Yeremia 15:19–21.
Manawi Yeremia karsa wangsul, Gusti Allah badhé ndadosaken panjenenganipun dados satunggaling wadyabala, dipratandhani déning tembok gangsa ingkang badhé dipunperang déning para “durjana” lan para “ingkang nggegirisi,” nanging boten badhé saged ngungkuli. Punika inggih punika wadyabalaing jaran pethak kaliyan para penunggang jaran ingkang kasandhang seragam saking rami pethak. Wadyabala punika, utawi tembok gangsa punika, dipunwungokake nalika Yeremia wangsul; manawi lan nalika panjenenganipun misahaken ingkang aji saking ingkang asor. Ing Yehezkiel tigang dasa pitu, wadyabala ingkang, miturut pangandikanipun Sister White, punika umat sisakipun Gusti Allah, ngadeg nalika piyambakipun sampun wangsul. Para sisane punika wangsul, lajeng ngadeg dados wadyabala ingkang gagah prakosa, nalika piyambakipun misahaken ingkang aji lan ingkang asor, lan lajeng dados cangkemipun Gusti Allah. Piyambakipun kedah leres mbagekaken pangandikaning kayekten, misahaken damen saking gandum, awit piyambakipun migunakaken paugeran ingkang sami kaliyan ingkang dipuntampi saking bapakipun, ingkang satunggaling tukang giling ingkang mligi ngolah roti ingkang paling sae. Manawi piyambakipun misahaken ingkang aji saking ingkang asor; kayekten saking kasalahan, piyambakipun badhé dados pengawalipun Gusti Allah nalika Gusti Allah misahaken para durjana lan para wicaksana.
Yeremia mangsuli panggilan kanggo bali ing taun 2023, banjur ing taun 2024 piyambakipun nemu kuciwa nalika ana golongan gedhé kang misah ing ujian dhasar nalika Roma netepaké wahyu kasebut. Yeremia kanthi bener misahaké kang aji saka kang nistha, kayekten saka kaluputan, lan nerusaké nganti tekan ujian internal omega nalika pambukaning jendhéla-jendhéla swarga. Nalika swarga kabukak, pasamuwan kang menang wis nyawisaké dhiriné. Dheweke wis lulus ujian dhasar eksternal alpha, banjur dheweke uga lulus ujian internal omega bab jendhéla-jendhéla swarga. Dheweke salah siji lulus lan dadi bagéan saka wadya-balané Allah, utawa kaburubus metu saka jendhéla-jendhéla iku déning angin. Dheweke dibuwang metu menyang palemahan kang amba, kaya dene Shebna ing Yesaya rong puluh loro, utawa dheweke dilebokaké menyang peti. Dheweke salah siji dilebokaké menyang peti, utawa dibuwang metu saka padalemané Allah kaya Nehemia mbuwang Tobia metu utawa Kristus ngusir para panukarmata. Nalika wong kang nyapu rereged iku nglebokaké permata-permata menyang peti, peti iku salah siji ya iku Sabdané Allah ana ing rerangkèn kayekten kang anyar utawa peti iku ya padalemané Allah, loro-loroné mau minangka pralambang Kristus, lan Kristus ora kena dipérang.
Apa Sang Kristus kabagi? Apa Paulus kasalib marga saka kowé? Utawa apa kowé kabaptis ana ing asmane Paulus? 1 Korinta 1:13.
Kristus ora kapisah saka Paulus. Ketuhanan ora kapisah saka kamanungsané Paulus. Nalika Paulus minangka manungsa mbaptis ing asmane Ketuhanan, ora ana pamisahan, amarga utusan manungsa iku kasawijèkaké karo pesen Ilahi. Paulus kaiket marang Ketuhanan mesthi kaya Éfraim kaiket marang brahala-brahalané.
Wong-wong ing impènipun Miller ingkang kacampak mlebet ing padaleman (peti), punika inggih prasepuluhan ing Malakhi telu ingkang kedah dipunbetahaken mlebet ing lumbung, papan pundi pangan kasimpen lan kabagekaken. Lumbung punika inggih padalemanipun satunggal atus patang puluh sekawan ewu, utawi kados ingkang dipunandharaken déning Petrus, “griya rohani, imamat suci.” Peti punika griya rohani lan permata-permata punika imamat. Awit saking punika impènipun Miller kacathet wonten ing kaca “81,” satunggaling pralambang Sang Imam Agung Ilahi ingkang kasarengaken kaliyan wolung dasa imam manungsa.
Ing impené Miller, wong sing nggawa sikat rereged iku nggambarake tumindhak nggawa permata-permata, (yaiku prasepuluhané Yesaya lan pisungsungé Maleakhi), nalika Panjenengané nyampuraké permata-permata mau menyang ing padaleman suci, yaiku gudhang, yaiku peti. Asring ana rong pitakon sing magepokan karo malaékat kapindho, lan ujian omega iku malaékat kapindho ing sesambungané karo ujian alpha lan ujian lakmus kaping telu. Panggilané yaiku supaya bali, lan pambalèn iku katuduhaké lumantar nggawa kabèh prasepuluhan lan pisungsung menyang ing gudhang, supaya ana panganan ing omahé Panjenengané. Rong pitakon ing kéné yaiku: apa sing diarani “panganan?” lan apa sing diarani “gudhang?”
Menawa permata-permata iku para utusan, utawa menawa permata-permata iku pesen, iku kang nemtokake kepriye loro pitakonan mau kudu dijawab. Menawa iku para utusan, mula wong-wong iku dadi prasepuluhan kang nyusun padaleman suci, kang tansah diadegaké ing langkah kapindho. Menawa iku pesen, iku yaiku pesen saka Pambengoking Tengah Wengi kang digawa marang kasampurnan minangka watu pucuking padaleman suci, lan saka pangwasaing pesen malaékat kapindho.
Lan ngandika, Awit saka iku wong lanang bakal ninggal bapa lan biyungé, lan bakal manunggal karo bojoné; lan wong loro iku bakal dadi satunggal daging? Mulané wong-wong mau ora dadi loro manèh, nanging satunggal daging. Mulané apa kang wis dipasangaké Allah dadi siji, aja nganti dipisahaké déning manungsa. Matius 19:5, 6.
Kita badhé nerusaké panaliten punika wonten ing artikel salajengipun.
“Aku katuntun bali marang pawartaning rawuhipun Kristus kang kapisan. Yohanes kautus kanthi roh lan kakuwatané Elia kanggo nyawisaké dalan tumrap Gusti Yesus. Wong-wong kang nampik paseksèné Yohanes ora oleh paédah saka piwulang-piwulangé Gusti Yesus. Panentangané marang pawarta kang ngramal rawuhipun Panjenengané ndadèkaké wong-wong mau ana ing papan kang ora gampang nampani bukti kang paling kuwat yèn Panjenengané iku Mesias. Iblis nuntun wong-wong kang nampik pawartané Yohanes supaya lumaku luwih adoh manèh, yaiku nampik lan nyalib Kristus. Kanthi mengkono wong-wong mau mapanaké awaké dhéwé ing kahanan kang ndadèkaké ora bisa nampani berkah ing dina Pentekosta, kang mesthiné bakal mulang wong-wong mau dalan mlebu ing pasucèn swarga. Kasuweké krobéing layar ing Padaleman Suci nuduhaké yèn kurban-kurban lan pranatan-pranatan Yahudi ora bakal ditampi manèh. Kurban Agung wis kaatur lan wis katampa, lan Roh Suci kang tumurun ing dina Pentekosta nuntun pikirané para sakabat saka pasucèn kadonyan menyang pasucèn kaswargan, ing ngendi Gusti Yesus wis lumebet nganggo rahé Panjenengané piyambak, kanggo ngecuraké marang para sakabat paédahing panebusané. Nanging wong-wong Yahudi katilar ana ing pepeteng kang sampurna. Wong-wong mau kelangan sakehing pepadhang kang sakmesthiné bisa diduwèni bab rancangan karahayon, lan isih ngendelaké kurban-kurban lan pisungsungé kang tanpa guna. Pasucèn kaswargan wis nggentèni papané pasucèn kadonyan, nanging wong-wong mau ora duwe kawruh bab owah-owahan iku. Mulané, wong-wong mau ora bisa oleh paédah saka panyuwunané Kristus ana ing papan suci.”
“Akeh wong nyawang kanthi ngeri tumrap lakuning wong-wong Yahudi nalika padha nampik lan nyalib Kristus; lan nalika padha maca sajarah panganiaya kang ngremehake marang Panjenengane, padha ngira yen padha tresna marang Panjenengane, lan ora bakal nyelaki Panjenengane kaya kang katindakake déning Pétrus, utawa nyalib Panjenengane kaya kang katindakake déning wong-wong Yahudi. Nanging Gusti Allah, kang mirsani atiné saben wong, wus nggawa marang pangujian katresnan marang Yésus kang padha diakoni déning wong-wong mau. Sakèhé swarga mirsani kanthi kapentingan kang banget jero panarimané marang pekabaran malaékat kang kapisan. Nanging akèh wong kang ngakoni tresna marang Yésus, lan kang ngedalaké luh nalika maca carita bab salib, malah ngolok-olok kabar kabungahan bab rawuhipun. Tinimbang nampani pekabaran iku kanthi suka-cita, padha ngumumaké manawa iku mung pambélèsèt. Padha sengit marang wong-wong kang nresnani panyingkapan rawuhipun lan ngusir wong-wong mau saka gréja-gréja. Wong-wong kang nampik pekabaran kang kapisan ora bisa olèh paédah saka kang kapindho; mangkono uga padha ora kaparingan paédah saka panguwuh ing tengah wengi, kang kuduné nyawisaké wong-wong mau supaya lumebu bareng karo Yésus lumantar pracaya menyang papan kang Mahasuci ana ing pasamuwan suci swarga. Lan merga nampik rong pekabaran sadurungé iku, pangertené wus dadi peteng nganti ora bisa ndeleng pepadhang ana ing pekabaran malaékat kang katelu, kang nuduhaké dalan menyang papan kang Mahasuci. Aku weruh manawa kaya wong-wong Yahudi nyalib Yésus, mangkono gréja-gréja nominal wus nyalib pekabaran-pekabaran iki, mulané padha ora duwé kawruh bab dalan menyang papan kang Mahasuci, lan padha ora bisa nampa paédah saka panyuwunan Yésus ana ing kono. Kaya wong-wong Yahudi, kang nyaosaké kurban-kurbané kang tanpa guna, mangkono uga padha nyaosaké pandongan-pandongané kang tanpa guna marang petak suci kang wus ditilar déning Yésus; lan Iblis, kang rena marga saka panipuan iku, njupuk sipat kaagaman, lan nuntun pikirané wong-wong kang ngakoni dadi Kristen iki marang awaké dhéwé, kanthi makarya nganggo kakuwatané, pratandha-pratandhané, lan kaélokan-kaélokan palsu, supaya ngiket wong-wong mau ing jeraté.” Early Writings, 259–261.