Caesarea Philippi tumuju Caesarea Maritima nggambarake wektu saka jam katelu tekan jam kaping sanga, kang kabagi ana ing jam kaping enem. Pamisahan saka Caesarea menyang Caesarea iku yaiku Gunung Transfigurasi. Gunung Transfigurasi nyelarasake loro garis liyane marang pathokan telung undhakan kang ndhisiki angger-angger Minggu Pentakosta sajrone limang dina.
Ana ing Gunung kono, Gusti Allah Sang Rama ngandika kaping pindho. Sepisanan Panjenengane ngandika yaiku nalika baptisané Kristus, lan pungkasané yaiku sakdurungé salib.
Saiki nyawaku gonjang-ganjing; lan apa kang bakal Dakucapake? Rama, slametna Aku saka wektu iki; nanging kanggo prekawis iki Aku teka tumuju wektu iki. Rama, mulyakna asma Paduka. Banjur ana swara saka swarga, mangandhika, Ingsun wus mulyakake, lan Ingsun bakal mulyakake maneh. Mulané wong akèh, kang padha ngadeg ana ing kono lan krungu iku, padha ngucap yèn iku gludhug; liyané padha ngucap, Ana malaékat ngandika marang Panjenengané. John 12:27–29.
Allah ngluhuraké asmané nalika Panjenengané ngesahaké cap marang wong satus patang puluh papat ewu lan nulisaké asmané ing dhuwur wong-wong mau.
Sapa sing menang bakal Dakdadèkaké pilar ana ing padalemané Allah-Ku, lan dhèwèké ora bakal metu menèh saka kono; lan Aku bakal nulis ana ing dhèwèké asmane Allah-Ku, lan asmane kutha Allah-Ku, yaiku Yérusalèm anyar, kang tumurun saka swarga, saka Allah-Ku; lan Aku bakal nulis ana ing dhèwèké asma-Ku sing anyar. Sing sapa nduwèni kuping, keparenga ngrungokaké apa kang dipangandikakaké déning Roh marang pasamuwan-pasamuwan. Wahyu 3:12, 13.
Ing Gunung Pangowahan Rupa, mung Pétrus, Yakobus, lan Yohanes para murid sing ana ing kono, kaya déné nalika wunguné putri Yairus lan uga manèh ing Getsemani. Getsemani, kaya dene Rama ngandika ing Yohanes rolas—rawuh pas sadurungé salib. Getsemani tegesé “papan pemeres lenga,” sing nandhani ujian lenga tumrap para prawan. Getsemani iku “krisis” sing ndadèkaké jiwa “adhep-adhepan karo pati,” lan para prawan wicaksana kasil ngliwati ujian iku, awit ing ujian padaleman suci kapindho padha adhep-adhepan karo urip, kaya déné Gusti Yésus mulang “adhep-adhepan” sajroning telung puluh dina.
Sepisanan Sang Rama ngandika ana ing baptisanipun Kristus, lan sepisanan Panjenenganipun ngasta Pétrus, Yakobus, lan Yohanes piyambak-piyambak yaiku nalika putri prawanipun Yairus ingkang yuswanipun rolas taun dipunwungokaké malih. Wungunipun malih prawan ingkang yuswanipun rolas taun punika cocog kaliyan baptisanipun Kristus, ingkang nglambangaken kasektènipun wungunipun malih. Wungunipun malih putri Yairus punika cocog kaliyan baptisanipun Kristus lan Kaisaréa Filipi. Getsémani lan kasusahing manahipun Kristus nalika Sang Rama ngandika sakderengipun salib punika cocog kaliyan Kaisaréa Maritima.
Sakebaris demi sakebaris, Pétrus makili golongan sèwu satus patang puluh papat èwu sing dipateri ing Kaisaréa Filipi, nalika jeneng Simon Barjona diganti dadi Pétrus. Sawisé kapateri ing Panium, yaiku Kaisaréa Filipi, Pétrus lunga menyang jam kaping nem ing Gunung, ing kana dhèwèké diangkat dadi panji nalika nerusaké lakuné kanggo mangsuli panggilané Kornélius ing Kaisaréa Maritima. Ing Kaisaréa Filipi, Pétrus ninggalaké pakempalan kémah Exeter kanthi pateriné Allah lan kanthi pekabaran Tangisé Tengah Wengi kanggo diproklamasèkaké. Pekabaran Islam, kaya sing diwakili déning riyaya kalasangka, nggawa Pétrus terus menyang Kaisaréa ing pinggir segara. Pekabaran Islam ngangkat Pétrus marang paningal donya, amarga Pétrus wis luwih dhisik ngramal rawuhipun Islam kanthi profetis sadurungé riyaya kalasangka.
Lah, Ingsun bakal ngutus marang kowé Nabi Élia sadurungé rawuhipun dinten Pangéran ingkang ageng lan nggegirisi iku: Lan dhèwèké bakal mbalèkaké manah para bapa marang para anak, lan manah para anak marang para bapakipun, supaya Ingsun aja rawuh lan nggebag bumi kalawan ipat-ipat. Maléakhi 4:5, 6.
Piwulang Éliah, baris demi baris, iku sawijining piwulang sing dhasaré ana ing nyelarasaké para bapa karo anak-anaké. Éliah iku Bapa Miller, sing nggambaraké anak-anaké. Satus patang puluh papat èwu iku anak-anaké William Miller, lan mbalikaké ati Miller marang anak-anaké ateges nyelarasaké sajarah Millerit karo sajarah Éliah, uga Yohanes Pembaptis karo utusan sing ana gegayutané karo satus patang puluh papat èwu. Salah siji unsur saka penyelarasane papat garis iki yaiku yèn ing saben sajarah pangujian Éliah, Yohanes, lan Miller, siji-sijiné piwulang bebener saiki yaiku piwulang sing rawuh lumantar utusan.
Lan Élia, wong Tisbi, salah sawijining pedunung ing Giléad, ngandika marang Akhab, “Demi Sang Yéhuwah, Allahé Israèl, ing ngarsa-Né aku jumeneng, ing taun-taun iki ora bakal ana embun utawa udan, kajaba miturut pangandikaku.” 1 Para Raja 17:1.
Ibu White cetha nerangake bilih wong-wong kang ora nampa piwucaling Yokanan, kang déning Gusti Yésus dipratelakaké minangka Élia, ora bakal kauntungan déning piwulangipun Gusti Yésus; lan ugi bilih wong-wong kang nampik piwucaling Miller, kados ingkang dipralambangaké déning piwucaling malaékat kapisan, ora bisa kauntungan déning piwucaling malaékat kapindho. Nglantarani pangumuman Élia bilih udan mung bakal tumurun manut dhawuhé, wonten ujian pungkasan ingkang kalebet dhawuh supados milih antawisipun piwucaling Élia utawi piwucaling Baal. Lambang kenabian “suwéné pira” nyelarasaké Gunung Karmèlipun Élia kaliyan angger-angger Minggu.
Mulané Akhab utusan marang sakèhé bani Israèl, lan nglumpukaké para nabi ana ing Gunung Karmèl. Élia banjur sowan marang kabèh wong akèh, lan ngandika, “Nganti kapan kowé arep mangu-mangu ana ing antarané loro panemu? Manawa Pangéran iku Allah, manutana Panjenengané; nanging manawa Baal, manutana dhèwèké.” Nanging wong akèh mau ora mangsuli tembung siji waé. Banjur Élia ngandika marang wong akèh, “Aku, ya aku dhéwé waé, isih kari dadi nabi Pangéran; nanging para nabi Baal ana patang atus sèket wong. Mulané, padha wènèhana marang kita loro sapi lanang enom; lan padha milih siji sapi lanang enom kanggo awaké dhéwé, banjur disigar-sigar lan dilebokaké ing ndhuwur kayu, nanging aja diwènèhi geni ing sangisoré; lan aku bakal nyawisaké sapi lanang enom sijiné, lan daklebokaké ing ndhuwur kayu, nanging ora dakwènèhi geni ing sangisoré. Kowé banjur padha nyeluk asmane para allahmu, lan aku bakal nyeluk asmane Pangéran; lan Allah kang mangsuli kalawan geni, Panjenengané iku Allah.” Kabèh wong akèh mau padha mangsuli lan calathu, “Pangandika iku becik.” 1 Para Raja 18:20–24.
Pangujian ing Karmel punika milih ing antawisipun kalih pawartos. Satunggaling pangujian ing antawisipun wangsit ingkang leres lan ingkang palsu, sarta ing antawisipun juru pawartos Élia utawi para nabi ingkang lenggah ing méjanipun Izébél. Bab punika nyangkut juru pawartos lan pawartosipun. Ing taun 1844, Karmel katindakaken malih nalika Gusti ndadosaken satunggaling pangujian ingkang mratelakaken Miller minangka nabi ingkang leres, lan pawartosipun Miller minangka embun lan udan. Pambéda ing antawisipun nabi ingkang leres lan pawartos ingkang leres, mbandhing kaliyan nabi palsu lan pawartos palsu, dipunlambangaken wonten ing pakempalan kémah ing Exeter lumantar kémah Exeter lan kémahipun golongan Watertown. Kalih kémah ingkang nglambangaken ingkang leres mbandhing kaliyan ingkang palsu. Pambéda ingkang katindakaken ing Karmel lan sajarah taun 1844 punika dipunidentifikasi wonten ing Kaisaréa Filipi nalika Pétrus dipunsegel lan dipununggahaken dhateng Gunung minangka satunggaling panji. Panjenenganipun dipununggahaken amargi piyambakipun sampun ngakeni bilih pawartosipun punika satunggaling pawartos tunggal ingkang leres bab udan pungkasan. Panjenenganipun dipununggahaken nalika ramalanipun kalampahan.
Riyaya kalasangka iku minangka sing katelu lan dadi watu ujian ing mangsa Pentakosta, lan sadurunge watu ujian mau, Pétrus nandhani yèn Islam bakal diluwari supaya dadi pratandha wiwitaning pawartosan Babakan Tangis Wengi Tengah. Kaleksananing panguwasa iku kang ndadèkaké bedaning para Millerit lan para Protestan, kang makili umat prajanjian biyèn sing lagi diliwati. Élia piyambak matèni para nabi palsu, sawisé bedané kang bener lan kang palsu katuduhaké kanthi cetha. Pambédan iku katindakaké ing Riyaya Kalasangka, nalika sawijining pratélan ngenani Islam kaleksanan.
Pangrungu Wengi Tengahing sajarah Millerite iku sawijining ramalan kang dibeneraké lan sawisé iku kalakon kawujud. Ramalan iku kawujud ing tanggal 22 Oktober 1844, déné pangerten asli Miller bab Pangrungu Wengi Tengah iku taun 1843. Samuel Snow nggambaraké pambeneraning pesen iku, lan pesené banjur kawentar minangka pesen Pangrungu Wengi Tengah kang “sejati”.
Taun 1844 dados sawijining pepindhan bab bedaning antarané pawartosé Miller lan pawartosé para Protestan. Ing sajroning proses panggodhèn, para Protestan katumpes déning Miller lan sawisé kuwi banjur dados Protestantisme murtad, para putri Roma, para imamé Izebel. Bedaning iku katuduhaké lumantar nampani utawa nampik pawartos kenabian. Ing jaman Yohanes lan Miller, pawartos kenabian mbabar pawartos palsu saka umat prejanjian sadurungé sing lagi katilar. Pawartosé Élia mratelakaké yèn ora bakal ana udan kajaba manut pangandikané, lan sawisé telung taun setengah, ujining pratelan mau kudu katuduhaké.
Lan kelakoné, nalika Akhab weruh Élia, Akhab banjur ngandika marang dhèwèké, “Apa kowé iki wong sing nggawé Israel keganggu?” Élia mangsuli, “Aku ora nggawé Israel keganggu; nanging kowé, lan brayaté bapakmu, amarga kowé wis nilar pepakoné Pangéran, lan kowé wis ngetutaké para Baal. Saiki mulané utusna wong, lan kumpulna marang aku sakèhé Israel menyang Gunung Karmèl, uga para nabi Baal patang atus sèket, lan para nabi grojogan suci patang atus, sing padha mangan ana ing méjané Izébèl.” 1 Raja-raja 18:17–19.
Bédanipun antawisipun ingkang palsu lan ingkang leres, inggih menika apa utusanipun utawi pesenipun, kawangun lumantar satunggaling prosès pangujian ingkang nyakup tudhuhan dhateng pesenipun lan ugi dhateng utusanipun. Élia inggih punika tiyang ingkang katuduh dados ingkang ngganggu Israèl, awit pesenipun sampun ndadosaken udan mandheg. Manawi udan tetep tumurun ing Israèl, boten badhé wonten prakawis bab Élia ingkang kaangkat. Prakawis punika kadhasar saking ramalanipun Élia, lan pangenapanipun sajroning tigang taun satengah.
Nalika Pétrus ana ing ujian panentu ing Kaisaréa Filipi, yaiku riyaya slomprèt, lan uga panggonan ing ngendi kuldi kuwi diluwari, wiwitaning pekabaran Seruan Tengah Wengi ditandhai. Pétrus, kaya Élia, nembe nyeksèni pamecaking konfirmasi tumrap ramalané, lan pambédan antarané kang sejati lan kang palsu wis katuduhaké supaya kabèh padha weruh. Konfirmasi tumrap ramalan kuwi diwakili déning riyaya slomprèt—yaiku ujian panentu. Ramalan kuwi ditandhakaké lumantar pralambang taun 1840 lan 1844, ing kono sawijining ramalan didandani lan sawisé kuwi kacumplungi. Ramalan Josiah Litch kang wis didandani nguwataké malaékat kapisan ing tanggal 11 Agustus 1840, lan ramalan bab taun 1843 déning Miller didandani déning Snow.
“Ing taun 1840 ana panggenapan wangsit liyane sing nggumunake lan nuwuhake kapentingan kang amba. Rong taun sadurunge, Josiah Litch, salah sawijining pelayan utama sing martakake rawuhipun kaping kalih, nerbitake sawijining panerang babagan Wahyu 9, kanthi medhar pralambang ambruking Kakaisaran Ottoman. Miturut petungane, kakuwasan iki bakal digulingake... ing tanggal 11 Agustus 1840, nalika kakuwasan Ottoman ing Konstantinopel kena diarep-arep bakal diremuk. Lan iki, miturut pracayaku, bakal kabukten temenan mangkono.”
“Ing wektu sing pas kaya kang wis katetepake, Turki, lumantar para dutane, nampani pangayoman saka kakuwasan-kakuwasan sekutu ing Éropah, lan kanthi mangkono nempatake awake ana ing sangisoring pangawasan bangsa-bangsa Kristen. Kedadeyan iku kanthi pas netepi ramalan mau. Nalika prakara iku kawruhan, wong akèh dadi yakin marang beneré prinsip-prinsip tafsir nubuatan kang dianut déning Miller lan para kancané, lan sawijining daya dorong kang nggumunake kaparingake marang gerakan advent. Wong-wong kang sinau lan duwé kalungguhan padha manunggal karo Miller, loro-loroné ing martakaké lan ing nerbitaké panemune, lan wiwit taun 1840 nganti 1844 pakaryan iku ngrembaka kanthi cepet.” The Great Controversy, 334, 335.
Ramalané Litch ngrembug bab Islam, lan ramalané Snow ngrembug bab lawang kang katutup. Nalika ramalané Litch kaleksanan, metodologi kang netepaké pawarta iku ditampa, lan wong-wong kang nampa pawarta iku “manunggal” karo utusané. Loro-loroné, yaiku pawarta lan utusané, padha diakoni ana ing kaleksanané ramalan iku. Ramalané Litch ngrembug bab Islam, lan ramalané Snow ngrembug bab lawang kang katutup.
“Aku weruh umaté Allah bungah kanthi pangajab, ngentèni Gustiné. Nanging Allah kagungan rancangan kanggo nguji wong-wong mau. Astané nutupi sawijining kaluputan ing petungan wektu-wektu nabi. Wong-wong kang ngentèni Gustiné ora nemokaké kaluputan iku, lan para wong pinulangan kang paling pinter sing nglawan wektu iku uga ora bisa ndeleng. Allah kagungan rancangan supaya umaté nemoni sawijining kuciwa. Wektu iku kliwat, lan wong-wong sing wis ngentèni kanthi pangajab bungah marang Juru Slameté dadi sedhih lan remuk semangaté, déné wong-wong sing ora nresnani rawuhé Gusti Yésus, nanging nampani pawarta iku marga wedi, padha bungah yèn Panjenengané ora rawuh ing wektu kang diarep-arep. Pangakoné ora ngowahi ati lan nyucekaké urip. Lumakuné wektu iku pancèn trep kanggo mbabar ati kang kaya mangkono. Wong-wong iku sing kapisan murtad lan banjur ngécé wong-wong kang susah lan kecewa, yaiku wong-wong sing satemené nresnani rawuhé Juru Slameté. Aku weruh kawicaksanané Allah nalika Panjenengané nguji umaté lan maringi marang wong-wong mau sawijining pacoban kang ngetes nganti jeru kanggo mbedhah sapa waé sing bakal mundur lan mbalik ing wektu pacoban.”
“Gusti Yesus lan sakèhé bala swarga mirsani kanthi kebak welas lan katresnan marang wong-wong sing kanthi pangajeng-ajeng kang manis wis suwé ngarep-arep badhé nyumurupi Panjenengané kang dipuntresnani déning nyawané. Para malaékat nglayang ana ing sakiwa-tengené, kanggo nyantosakaké wong-wong mau ing mangsa pacobané. Wong-wong sing wis nglirwakaké nampani pawarta swarga mau katilar ing pepeteng, lan bebenduning Allah murub marang wong-wong mau, amarga wong-wong mau ora gelem nampani pepadhang kang Panjenengané wis utus marang wong-wong mau saka swarga. Wong-wong kang setya nanging kuciwa mau, kang ora bisa mangertèni yagéné Gustiné ora rawuh, ora dipuntilar ana ing pepeteng. Manèh wong-wong mau katuntun marang Kitab Suciné kanggo nliti mangsa-mangsa panuwilan. Astaning Pangéran dipunangkat saka angka-angka mau, lan kalepatané katerangaké. Wong-wong mau weruh yèn mangsa-mangsa panuwilan tekan taun 1844, lan yèn bukti kang padha sing wis diaturaké déning wong-wong mau kanggo nduduhaké yèn mangsa-mangsa panuwilan rampung ing taun 1843, nyata mbuktèkaké yèn mangsa-mangsa mau pungkasané ing taun 1844. Pepadhang saka Sabdaning Allah madhangi kaanané wong-wong mau, lan wong-wong mau nemokaké wektu tundha—‘Sanadyan iku [wahyu iku] kêndhat, entenana iku.’ Ing katresnané marang rawuhé Kristus kang enggal, wong-wong mau wis nganti ora nggatekaké tundhané wahyu mau, kang kasengaja kanggo mratélakaké sapa waé kang temenan ngentèni. Manèh wong-wong mau nduwèni sawijining titik wektu. Nanging aku weruh yèn akèh saka wong-wong mau ora bisa munggah ngluwihi rasa kuciwané kang abot kanggo nduwèni ukuran semangat lan daya kang wis nandhani pracayané ing taun 1843.”
“Setan lan para malaékaté menang ngungkuli wong-wong mau, lan wong-wong kang ora gelem nampani pesen iku padha ngaturaké panuwun marang awaké dhéwé amarga pangadilané kang adoh pandelengé lan kawicaksanané, awit ora nampani apa kang diarani déning wong-wong mau minangka kasasar. Wong-wong mau ora nyadhari manawa padha nolak pituturé Allah tumrap awaké dhéwé, lan padha tumindak sesarengan karo Setan lan para malaékaté kanggo mbingungaké umaté Allah, kang lagi nglakoni pesen kang diutus saka swarga.”
“Para pracaya ing piwulang iki katindhes ana ing greja-greja. Sawatara mangsa, wong-wong kang ora gelem nampani piwulang iku kaiket déning rasa wedi nganti ora wani nglairaké rasa kang ana ing sajroning atiné; nanging lumakuné wektu mbabar raos sejatiné. Wong-wong iku kepéngin mbisuk paseksen kang dirasa kudu diaturaké déning para wong kang nunggu, yaiku yèn mangsa-mangsa kenabian iku ngancik tekan taun 1844. Kanthi cetha para pracaya nerangaké kaluputané lan mènèhi sebab-sebabé yagéné padha ngarep-arep Gustiné rawuh ing taun 1844. Para lawané ora bisa ngaturaké bantahan apa waé marang sebab-sebab kang kuwasa kang wis katandukaké. Nanging bebenduning greja-greja murub; wong-wong iku wus mantep ora gelem ngrungokaké bukti, lan ngetokaké paseksen iku saka greja-greja, supaya liyané ora bisa krungu. Wong-wong kang ora wani nyegah pepadhang kang wus diparingaké Gusti Allah marang wong-wong mau supaya ora diwènèhaké marang liyané, padha dikethok saka greja-greja; nanging Gusti Yésus nunggil karo wong-wong mau, lan padha bungah ana ing pepadhangé pasuryan Panjenengané. Wong-wong mau wus kasiyapaké kanggo nampani piwulangé malaékat kapindho.” Early Writings, 235–237.
Pétrus nggambarake golongan satus patang puluh papat ewu, kang kaya Litch ngaturake sawijining ramalan sing wis dibenerake bab Islam lan pungkasaning sawijining karajan; lan kaya Snow, Pétrus uga ngaturake sawijining ramalan sing wis dibenerake bab lawang kang katutup. Pesené Litch ngenani bilai kapindho saka Islam iku sawijining ramalan njaba, lan lawang katutupé Snow iku sawijining ramalan njero. Kanggo Snow, pakaryan iku wiwit nalika Gusti nyirnakake astanipun saka angka-angka, lan nalika iku banjur katon manawa bukti sing padha, kang sadurunge dianggep mbuktekake taun 1843, satemene mbuktekake tanggal 22 Oktober 1844. Kanggo Litch, iku sawijining petungan kang nalika kawujud ndadekake malaékat ing Wahyu sepuluh tumurun ngadeg ing dharatan lan ing segara.
Kasunyatan manawa Litch ngetung maneh ramalané sepuluh dina sadurungé kaleksanané, nandhakaké yèn karya mbeneraké sawijining ramalan sadurungé iku minangka sawijining ujian. Apa wiwitan ing taun 1840 lan pungkasané ing taun 1844 saestu minangka pralambang profetik tumrap sawijining ramalan kang diétung maneh supaya dadi Panguwuh Tengah Wengi sing sejati? Apa alfa lan omega sajarah Millerite kang dipungkasi déning pamecahe Panguwuh Tengah Wengi saestu nglambangaké ciri-ciri profetik saka Panguwuh Tengah Wengi sing sejati kagungané wong satus patang puluh papat éwu?
Ing kaloro periode pangwartan ramalan kang wus dibenerake iku, pasulayan kawedhar nglawan piwulang Millerit, awit piwulang mau ngresahake rakyat. Nalika Pétrus jumeneng ing Caesarea Philippi, ana pasulayan ngenani piwulang kang wis diwiwiti sadurunge Caesarea Philippi, amarga iku minangka panggenapan kang netepake manawa mung lumantar pangandikane Pétrus piwulang bab udan bakal tumiba. Caesarea Philippi iku riyaya slompret, cocog karo Kristus ngutus loro murid, kang makili malaékat kapindho, kanggo nguculi kuldi Islam. Panguculing kuldi Islam iku ngumumake wiwitane piwulang Midnite Cry ing pakempalan kémah Exeter, amarga nalika rawuh nunggang jaran telat sedina, tanggal 13 Agustus, Samuel Snow, kang wus ngenteni tinimbang teka ing dina pambukan, nandhani pungkasaning mangsa nunggu lan wiwitane piwulang kang bakal kagawa kaya ombak pasang nalika pakempalan mau rampung ing tanggal 17.
Polemik sajarah Millerit, tuduhané Raja Ahab, lan panolakan wong-wong Yahudi sing seneng mbantah nalika Sang Kristus lumebet ing Yerusalem, kabèh iku nandhani sawijining pasulayan sing tekan pungkasané ing riyaya kalasangka, nalika kuldi iku dilucuti. Dilucutiné kuldi iku minangka paneguhan tumrap sawijining wangsit sing nandhani ana lawang sing katutup tumrap Adventisme ing wiwitané ing Kaisarea Filipi lan lawang sing katutup ing pungkasaning mangsa iku ing Kaisarea Maritima. Kuldi iku minangka pralambang Islam saka bilai katelu sing nempuh Amerika Sarékat, kalebu Nashville, Tennessee. Ramalan sing gagal tanggal 18 Juli 2020, saiki saya dibeneraké sethithik mbaka sethithik nalika Pangéran ngangkat asta-Né, lan mbikak segel wahyu Yesus Kristus. Mbukaké segel iku wiwit ana ing ara-ara samun ing Juli 2023.
Wahyu Daniel Sewelas
Riyaya kalasangka nggambarake kalasangka kapitu, yaiku bilai katelu, yaiku Islam. Kalasangka iku sawijining pesen pepeling perang saka njaba, nanging uga bisa dimangertèni minangka panggilan saka njero marang pasamuwan suci. Minangka ujian litmus kang diwiwiti nalika telung puluh dina saka ujian padaleman suci kapindho rampung, iki bebarengan dadi pesen saka njaba lan saka njero. Ujian dhasar kang kapisan rawuh ing mangsa semi taun 2024 lumantar wahyu njaba bab antikristus kaya kang katuduhake ing Daniel 11:14.
Lan ing wektu-wektu iku bakal ana akèh wong nglawan ratu ing sisih kidul; uga para perampok saka bangsamu bakal ngluhuraké awaké dhéwé kanggo netepaké wahyu iku; nanging wong-wong mau bakal tiba. Daniel 11:14.
Ayat sadurungé ngenalaké Panium, lan paseksèné Panium lumaku terus nganti tekan ayat kaping limalas.
Amarga ratu ing sisih lor bakal bali, lan bakal nglumpukaké wong akèh kang luwih akèh tinimbang sing kapisan, lan temenan bakal teka sawisé sawatara taun kanthi wadya bala gedhé lan kasugihan akèh. Daniel 11:13.
Raja ing sisih lor ing ayat sapuluh nganti limalas iku yaiku kakuwatan wakil saka kapapaan, kang diwakili déning Ronald Reagan ing ayat sapuluh nalika témbok Tirai Wesi disingkiraké, kaya dilambangaké déning rubuhé Tembok Berlin ing tanggal 9 November 1989. Ayat nembelas nandhani dicopoté témbok pamisahan antarané gréja lan nagara ing hukum Minggu. Ayat sewelas lan rolas makili perang Ukraina kang diwiwiti ing taun 2014, lan ayat telulas nedahaké pamilihan taun 2024, nalika Trump, présidhèn kaping wolu wiwit Reagan, kang uga présidhèn kaping wolu kang asalé saka pitu présidhèn sadurungé, “balik” kanthi kakuwatan luwih gedhé, awit nalika dhèwèké bali, dhèwèké “bakal nglairaké wong akèh kang luwih akèh tinimbang sing dhisik, lan temtu bakal teka sawisé sawetara taun tartamtu.” “Sawetara taun tartamtu” iku yaiku patang tauné Joe Biden.
Sawisé taun 2024, selaras karo ayat telulas, Roma bakal nyelakaké dhiriné menyang sajarah kenabian Panium. Tanggal 8 Mei 2025, paus kapisan saka tanah kamulyan rohani kapilih lan panjenengané milih jeneng Leo, kang nggawa akèh ciri kenabian sing wigati. Banjur ing ayat limalas paprangan mau diwiwiti.
Mulané ratu saka lor bakal teka, lan ndhirèkaké gundhukan pangepung, sarta ngrebut kutha-kutha kang paling santosa bètèngé; lan balané saka kidul ora bakal bisa nahan, mangkono uga bangsa pilihané, lan ora bakal ana kekuwatan kanggo nahan. Daniel 11:15.
Peperangan Panium wiwit katindakake ing ayat limalas, lan kéwan bumi sing diwakili déning Donald Trump bakal ngalahaké karajan sisih kidul. Raja sisih kidul ing ayat sewelas miwiti perang karo Ukraina, kakuwatan proksi kapapaan sing dibiayai lan didhukung déning kakuwatan proksi kapapaan ing ayat sepuluh—yaiku Amerika Sarékat. Raja sisih kidul bakal menang ing peperangan Raphia, nanging sawisé kamenangan iku, pambubaran progresif sing tansah magepokan karo ambruké karajan naga sisih kidul ndadèkaké raja sisih kidul ana ing kahanan kang banget ringkih nalika raja sisih lor bali, luwih kuwat tinimbang sadurungé, lan nyawisaké diri kanggo peperangan Panium. Rusia lan Putin iku raja sisih kidul nalika Amerika Sarékat miwiti Perang Ukraina ing taun 2014. Ing taun 2022 invasi iku diwiwiti lan getih wiwit mili. Ing taun 2024 raja sisih lor bali.
Pétrus wonten ing Caesarea Philippi, ingkang dados wiwitaning proklamasi pesen Pekik Tengah Wengi. Pétrus, kados Élia lan para Millerit kados ingkang kawejang déning Litch lan Snow, sadèrèngipun sampun ngaturaken sawijining pratélan ramalan bab lawang ingkang katutup lan Islam. Kawujudaning prakawis punika mratélakaken bédanipun antawisipun pesen udan pungkasan ingkang leres lan ingkang palsu, saha para utusan ingkang leres lan ingkang palsu. Pesenipun Pétrus punika pesen Nashville lan Islam ingkang sampun dibeneraken, lan nalika piyambakipun jumeneng ing Caesarea Philippi, piyambakipun ugi jumeneng ing Panium, peperangan ingkang nuntun dhateng undhang-undhang Minggu ing ayat nembelas. Kawujudaning ramalanipun Pétrus mratélakaken wiwitaning proklamasi Pekik Tengah Wengi, nalika Islam dipunluwari, ingkang ugi, baris demi baris, dumados nalika peperangan Panium rawuh.
Pawedharing Daniel Sepuluh
Riyaya slompret nglambangaké slompret kapitu, yaiku bilai katelu, yaiku Islam. Slompret iku minangka pesen pepènget, lan uga minangka panggilan marang pakumpulan suci. Slompret uga dadi ujian pambédha kang diwiwiti nalika telung puluh dina ujian padaleman suci kapindho rampung. Wahyu pangujian dhasar kapisan sing sipaté lahiriah ngenani antikristus teka ing mangsa semi taun 2024, lan wahyu pangujian kapindho sing sipaté batiniah ngenani Kristus, kaya kang dilambangaké ana ing Daniel 10, teka ing taun 2026.
Banjur aku ngangkat mripatku, lan ndeleng, lah ana sawijining priya manganggo mori linen, kang pinggange kasabuk nganggo emas alus saka Uphaz; awake uga kaya beril, lan pasuryane kaya padhange kilat, lan mripate kaya damar geni, lan lengene lan sikile warnane kaya tembaga kinilat, lan swarane tembunge kaya swarane wong akeh.
Lan aku, Dhanièl, piyambakan sing weruh wahyu iku; amarga wong-wong sing padha ana bebarengan karo aku ora weruh wahyu iku; nanging ana gonjang-ganjing kang gedhé nempuh wong-wong mau, nganti padha mlayu kanggo ndhelikaké awaké dhéwé.
Mulané aku kari dhéwékan, lan nyumurupi wahyu gedhé iki, sarta ora ana kakuwatan kang kari ana ing aku; awit kaéndahanku ing sajroning aku malih dadi rusaking badan, lan aku ora duwe kakuwatan babar pisan.
Nanging aku krungu swaraning pangandikane; lan nalika aku krungu swaraning pangandikane, aku banjur kaya wong katutupan turu jero karo pasuryanku tumungkul ing lemah, lan pasuryanku ngadhep ing lemah.
Lah, ana tangan ndumuk aku, kang ndadèkaké aku mapan ing dhengkulku lan ing tapak tangan-tanganku. Panjenengané banjur ngandika marang aku, Hé Dhanièl, wong kang banget kinasiha, mangertia tembung-tembung kang dakucapaké marang kowé, lan ngadega jejegana; awit marang kowé sapréné iki aku diutus. Nalika Panjenengané wis ngandika mangkono marang aku, aku banjur ngadeg kanthi gumeter. Panjenengané banjur ngandika marang aku, Aja wedi, Dhanièl; awit wiwit dina kang kapisan nalika kowé ngarahaké atimu supaya mangerti, lan ngasoraké awakmu ana ing ngarsané Allahmu, tembung-tembungmu wis kaprungu, lan aku teka marga saka tembung-tembungmu. Nanging panggedhé karajan Pèrsia nglawan aku rong puluh siji dina lawasé; nanging lah, Mikhaèl, salah siji saka para panggedhé kang utama, teka nulungi aku; lan aku tetep ana ing kono bebarengan karo para ratu Pèrsia. Saiki aku teka arep ndadèkaké kowé mangerti apa kang bakal tumiba marang bangsamu ing dina-dina wekasan; awit wahyu iku isih tumrap akèh dina. Nalika Panjenengané wis ngandika tembung-tembung kang mangkono marang aku, aku banjur ngadhepake pasuryanku menyang lemah, lan aku dadi bisu.
Lan lah, ana siji kang kadya pasemoning putra-putraning manungsa ndemek lambeku; banjur tutukku kawuka, aku banjur ngandika lan matur marang Panjenengané kang jumeneng ana ing ngarsaku: Dhuh gustiku, marga saka sesanti punika kasusahanku mbalela marang aku, lan aku ora kari duwé kekuwatan. Awit kepriyé abdiné gustiku punika saged matur kalawan gustiku punika? awit tumrap aku, sanalika iku uga ora ana kekuwatan kang kari ana ing aku, lan ambegan uga ora kari ana ing aku.
Banjur ana maneh siji kang teka lan ndemèk aku, sing rupane kaya manungsa, lan iya nguwatké aku, sarta ngandika, Hé manungsa kang banget kinasihan, aja wedi; tentrem-rahayu muga kagem kowé, kuwatna, ya, kuwatna. Lan nalika panjenengané wus ngandika marang aku, aku dadi kakuwatan, banjur matur, Gusti kawula mugi karsaa ngandika; awit panjenengan sampun nguwatké kawula. Daniel 10:5–19.
Daniel ing dina kaping selikur loro ndeleng wahyu bab Imam Agung swarga ing dina-dina wekasan. Wahyu bab Rum kang netepake wahyu iku dadi dhasar lan ujian alfa taun 2024, lan wahyu bab Kristus iku ujian padaleman suci. Iki ngasilake pamisahan tumrap golongan kang mlayu saka Daniel lan ndhelik. Golongan iku ndhelik ana ing sangisoring goroh lan kasunyatan palsu, lan marga saka iku padha nampani kasasaran kang kuwat.
Sakbanjure Daniel banjur didemek kaping telu, kang kapisan déning Gabriel, banjur déning Kristus, lan kaping katelu déning Gabriel. Ing Papan Mahasuci, nalika Daniel didemek kaping telu, panjenenganipun nggambaraken sawijining panguwatan, awit wiwitanipun piyambakipun boten gadhah kasantosan nalika nyumurupi wahyu punika, nanging nalika demekan kaping katelu piyambakipun pungkasanipun dados kakuwataken. Piyambakipun dipun-kuwataken supados mangertos punapa ingkang badhé kalampahan dhateng umatipun Allah ing dinten-dinten pungkasan. Pesen kenabian ngenani punapa ingkang kalampahan dhateng umatipun Allah ing dinten-dinten pungkasan punika inggih pesen ingkang dipunlambangaken wonten ing salebeting pasemon babagan prawan sedasa.
Daniel kawiwitan tanpa kekuwatan, amarga sesanti kaya kaca pangilon bab Kristus ndadèkaké dheweke tanpa kakuwatan; nanging ing pungkasaning telung pandamahan iku dheweke dikuwataké, lan dhawuh, “kuwatna, iya, kuwatna,” iku sawijining panggandhèng kaping pindho, kang nandhani malaékat kapindho utawa ujian kapindho. Ujian kapindho iku ujian padaleman suci, ing ngendi umaté Gusti Allah dikuwataké kanggo martakaké pekabaran Pambengoking Tengah Wengi nalika pakempalan perkemahan Exeter rampung. Ujian iku yaiku ujian padaleman suci, ing ngendi watu pucuk, kang biyèn dadi dhasar lan watu pojok, dadi watu pucuk padaleman suci kang nggumunaké, mangkono nandhani kasampurnané. Daniel dikuwataké ing dina kaping rong puluh loro, nalika dheweke lumebu menyang Papan Maha Suci lumantar pracaya. Nalika iku kadadéan, Jibril ndamah dheweke, banjur Kristus ndamah dheweke, lan banjur Jibril ndamah dheweke manèh. Mulané Daniel dikuwataké kanggo martakaké pekabaran ing Papan Maha Suci, ing ngendi dheweke mirsa Kristus ana ing antarané malaékat loro, lan papan ing Papan Maha Suci ing ngendi Kristus ana ing tengah iku yaiku dhampar sih, kanthi kerub panutup loro padha nyawang marang pethi prajanjian kang dipadhangi déning pepadhang kamulyan Shekinah saka Kristus kang lenggah ing dhamparé. Sesanti Daniel sepuluh kasusun kanthi profetik, kanthi Daniel nyawang kamulyaning Kristus minangka Shekinah ing dhamparing dhampar sih, déné kerub panutup loro padha nyawang mlebu marang pethi prajanjian!
Sadurunge riyaya kalasangka, Élia nyatakaké yèn pawarta udan kang digawa déning dheweke iku siji-sijiné pawarta udan kang asalé saka Pangéran, lan dheweke ngaturaké sawijining ramalan kang tekaning pungkasané kaleksanan lumantar sawijining pratandha kang mbuktekaké sapa kang satemené utusan lan sapa kang dudu, uga apa kang satemené pawarta lan apa kang dudu. Sajeroning telung taun setengah sadurungé Karmèl, ratu Akhab nggolèki Élia, awit ana sawijining mangsa pasulayan kang ndhisiki Karmèl. Gunung Karmèl iku mung minangka watu uji kang ngetokaké katrangan watak. Mangsa kang padha ing sajarah Millerite ngemot paseksi kang padha uga, nalika wong-wong kang sengit marang pawarta iku ngusir wong-wong setya metu saka gréja-gréja, lan sawisé iku wong-wong setya ngunggahaké sawijining pawarta kang nimbali wong-wong supaya metu saka umat prajanjian lawas kang wis tiba lan lagi diliwati.
Pétrus ana ing angger-angger Minggu Pentakosta nglairaké pawarta saka Yoèl, kang tegesé Pétrus nglairaké pawarta kang padha nalika mangsa Pambengok Wengi Tengah wiwit ing pungkasané pakempalan kémah Exeter, kang wiwit nalika ramalané Pétrus wis dibeneraké kaya déné pawarta-pawartané Snow lan Litch. Sawijining pasulayan tansah ndhisiki kasampurnané ramalan. Mulané, pasulayan iku wiwit sadurungé kasampurnané ramalan.
Piwulang ingkang ndadosaken kuatir tumrap Ahab, Izebel lan para nabinipun, uga para Yahudi ingkang remen mbantah ing jamanipun Kristus, lan para Protestan ingkang sampun tiba ing sajarah Millerit, dipunidentifikasi déning Pétrus minangka kitab Yoèl. Sadèrèngipun tès lakmus kaping tiga ingkang dipunmangertosi déning dipunlèpasipun kuldi, piwulangipun Pétrus dipunserang déning Adventisme Laodikia, lan Pétrus nanggapi panolakan punika kanthi netepaken bilih para utusan punika sanès tiyang mendem, nanging namung minangka penggenapan saking tiga bab kitab Yoèl. Tiga bab kitab Yoèl dipunwiwiti kanthi ukuman ingkang tajem tumrap Adventisme Laodikia. Nalika piwulang punika dumugi ing pangrungonipun para tiyang ingkang mendem awit ombèn-ombèn ingkang atos, piyambakipun badhé nanggapi. Piyambakipun ngadhepi Kristus nalika Panjenenganipun tumedhak saking gunung ing lampahipun tumuju ing Yérusalèm, lan piyambakipun ngadhepi Panjenenganipun malih ing Yérusalèm.
Kuldi iku diluwari, mlebu wiwit; wong-wong Yahudi kang remen mbantah kepengin supaya piwulang iku didhemenake. Gusti Yesus nerusake banjur mandheg lan nangisi dina pungkasan wektu pangadilan Adventisme. Banjur ing Yerusalem ana maneh pasulayan karo wong-wong Yahudi kang kepengin supaya bangsa iku mungkasi piwulange. Nalika srengenge surup ing dina iku, wektu pangadilan kanggo bangsa Yahudi tekan marang sawijining tataran maneh. Laku majuing pamenang terus tumeka marang pati ing kayu salib, lan prakara iku wiwit kanthi temenan nalika wunguné Lazarus, kang nandhani tekane malaékat kapindho lan wektu tetenan.
“Bètani iku cedhak banget karo Yerusalèm, mulané kabar bab wunguné Lazarus enggal digawa menyang kutha. Lumantar para telik sandi sing wis nyeksèni mukjijat iku, para pangwasa Yahudi kanthi cepet oleh katrangan bab kasunyatané. Sawijining patemon Sanhèdrin banjur enggal dicekel kanggo netepaké apa sing kudu ditindakaké. Saiki Kristus wis kanthi sampurna mratélakaké panguwaosé marang pati lan kubur. Mukjijat agung iku dadi bukti pungkasan lan paling luhur sing diparingaké déning Allah marang manungsa yèn Panjenengané wis ngutus Putrané menyang jagad iki kanggo kaslametané. Iki minangka pratandha nyata saka panguwaos ilahi sing cukup kanggo ngyakinaké saben pikiran sing isih dikuwasani déning nalar lan ati nurani sing katuntun pepadhang. Akèh wong sing nyeksèni wunguné Lazarus banjur kapimpin pracaya marang Yésus. Nanging sengité para imam marang Panjenengané saya nggegirisi. Wong-wong mau wis nampik kabèh bukti liya sing luwih alit bab kaallahané, lan wong-wong mau mung saya murka déning mukjijat anyar iki. Wong mati iku wis diuripaké manèh ing sajroning pepadhang awan kang cetha, lan ana ing ngarepé wong akèh sing dadi seksi. Ora ana daya upaya apa waé sing bisa njlentrehaké adoh bukti kaya mangkono. Mulané, mungsuhé para imam saya saya matèni. Wong-wong mau luwih mantep tinimbang tau sadurungé kanggo mungkasi pakaryané Kristus.”
“Wong-wong Saduki, sanadyan ora remen marang Kristus, nanging ora nganti kebak rasa sengit kang ala marang Panjenengané kaya déné wong-wong Farisi. Panyengité durung nganti pait banget. Nanging saiki wong-wong mau temenan kagèt lan kebak wedi. Wong-wong mau ora pracaya marang patangen saka antarané wong mati. Kanthi ngaturaké apa sing diarani ilmu, wong-wong mau wis nalar yèn ora mokal badan sing wis mati bisa diuripaké manèh. Nanging mung lumantar sawetara tembung saka Kristus, panemu mau wis dirubuhaké. Wong-wong mau kabuktèkaké ora mangerti bab Kitab Suci lan uga bab pangwasané Allah. Wong-wong mau ora weruh babar pisan kepriyé carané mbusak kesan kang wis kawangun ana ing antarané rakyat déning mukjijat iku. Kepriyé bisa wong-wong dialihaké saka Panjenengané kang wis menang ngrebut wong mati saka kubur? Pawarta-pawarta goroh banjur disebaraké, nanging mukjijat iku ora bisa dipungkir, lan wong-wong mau ora ngerti kepriyé carané ngalangi pangaribawané. Nganti wektu iku, wong-wong Saduki durung ndhukung rancangan kanggo matèni Kristus. Nanging sawisé patangené Lazarus, wong-wong mau mutusaké yèn mung lumantar pejahé Panjenengané, panyandhangan-panyandhangané kang tanpa wedi marang wong-wong mau bisa dipedhot.” The Desire of Ages, 537.
Patiné Lazarus nandhani wiwitaning patang dina nalika Gusti Yesus ngentèni. Patiné iku nglambangaké rawuhipun malaékat kapindho, kang nandhani wiwitaning mangsa pangentènan. Wunguné manèh Lazarus nandhani patangené loro seksi ing tanggal 31 Dhésèmber 2023, rong puluh loro taun sawisé 9/11. Wunguné manèh iku nandhani patangené balung-balung garingé wong mati ing wahyu Yèheskiel. Wunguné manèh iku dipratandhakaké déning titahipun Adam, yaiku nalika kamanungsan, kang dipralambangaké déning lempung, dipun-gandhèngaken kaliyan Kadéwanan, kang dipralambangaké déning ambeganing kauripan.
“Para imam lan para panguwasa wong Yahudi sengit marang Gusti Yesus; nanging wong akèh padha ngrubung kanggo ngrungokaké pangandika-pangandika kawicaksanané lan nyipati pakaryan-pakaryan kakuwatané. Wong-wong mau kagugah déning kapentingan kang banget jero lan kanthi sumelang ngèstokaké Gusti Yesus supaya krungu piwulang-piwulang saka Guru kang nggumunaké iki. Akeh saka para panguwasa pracaya marang Panjenengané, nanging ora wani ngakoni pracayané, supaya aja diusir saka papan pangibadah. Para imam lan para pinituwa netepaké yèn kudu ana sing ditindakaké kanggo ngalihaké manahé wong akèh saka Gusti Yesus. Padha wedi manawa kabèh wong bakal pracaya marang Panjenengané. Padha ora weruh ana kaslametan kanggo awaké dhéwé. Padha kudu kelangan kalungguhané utawa matèni Gusti Yesus. Lan sawisé padha matèni Panjenengané, isih bakal ana wong-wong kang dadi tugu urip saka kakuwatané. Gusti Yesus wus nangèké Lazarus saka antarané wong mati, lan padha wedi manawa manawa padha matèni Gusti Yesus, Lazarus bakal dadi paseksi bab kakuwatané kang agung. Wong-wong padha teka bebarengan kanggo ndeleng wong kang wis ditangèkaké saka antarané wong mati iku, lan para panguwasa mutusaké kanggo matèni Lazarus uga, lan nyirepaké gegeré. Banjur padha bakal mbalihaké wong-wong marang tradhisi-tradhisi lan piwulang-piwulangé manungsa, supaya mbayar pisungsung saprasepuluh saka godhong mint lan rue, lan maneh nduwèni pangaribawa marang wong-wong mau. Padha sarujuk arep nyekel Gusti Yesus nalika piyambakan; amarga manawa padha nyoba nyekel Panjenengané ana ing tengahing wong akèh, nalika pikirané wong-wong kabèh tumuju marang Panjenengané, padha bakal dibandhemi watu.” Early Writings, 165.
Tanggal 18 Juli 2020, loro seksi ing Kitab Wahyu dipatèni, lan malaékat kapindho sarta wektu tundha rawuh. Tanggal 31 Desember 2023, proses wunguné saka pati kang dumadi rong tataran wiwit kaleksanan. Tataran kapisan yaiku landhesan; tataran kapindho yaiku madegé padaleman suci ing ndhuwur landhesan mau. Gréja Masehi Advent Dina-Pitu Laodikia sengit marang pekabaran iki wiwit wektu lairé ing taun 1989, lan nganti saiki isih sengit. Saiki, amarga para seksi kang disengiti mau, kang dikira wis mati, urip manèh, wong-wong mau bakal saya sengit marang pekabaran iki. Wong-wong mau bakal mbantah bab ramalan tanggal 18 Juli 2020 kanthi racun sengit kaya kang diduwèni déning wong-wong Yahudi marang wunguné Lazarus saka pati. Ing sajarah ujian padaleman suci, Pétrus bakal mangsuli tuduhan-tuduhan kliru saka wong-wong mau kanthi nuding marang kitab Yoèl minangka wangsulan tumrap kabèh gorohé.
Kita badhé nerusaké panaliten punika ing artikel salajengipun.