Wong-wong kang mapan ana ing sisih kang kliru sajroning pasulayan pungkasan iki ngenani pralambang Roma nyandhak marang sawijining panganggone ramalan kaping telu kang cacat, amarga padha ngandharake manawa telung Roma iku katetepake déning telung undhang-undhang Minggu ing taun 321, 538, lan undhang-undhang Minggu ing Amérika Sarékat kang enggal rawuh. Kanthi mangkono, padha maringi pepénget kang kliru marang paugeran lan sajarah ramalan kang padha pilih, kaya dene uga wis katindakaké ing pasulayan ngenani papat gegremetan ing kitab Yoèl. Papat turunan kang banjur katutaké déning papat gegremetan pamangan ing enem ayat kapisan kitab Yoèl iku ngrembug babagan kepriyé umaté Allah sathithik mbaka sathithik kasirnakaké sajroning papat turunan, lan manawa karusakan iku kalaksanan lumantar panriman Adventisme marang teologi Roma lan Protestanisme murtad.
Ing pasulayan saiki, wong-wong kang nyoba migunakaké angger-angger Minggu kanggo netepaké telung Roma, nyingkiri kayektèn manawa satemené ana papat angger-angger Minggu kang kaidentifikasi ing pangandikaning Allah sing asipat kenabian, lan manawa taun 321 nggambaraké angger-angger Minggu sing bakal enggal teka ing Amérika Sarékat, déné angger-angger Minggu taun 538 dadi pralambang tumrap angger-angger Minggu kang dipaksakaké marang sakèhé bangsa ing donya. Papat angger-angger Minggu ora netepaké telung angger-angger Minggu, mliginé nalika manifestasi katelu ing sawijining panerapan rangkep telu saka pitedah kenabian nggambaraké panggenapan pungkasan. Angger-angger Minggu sing bakal enggal teka ing Amérika Sarékat iku dudu angger-angger Minggu pungkasan; satemené iku nandhani wiwitaning sawijining rerangkening angger-angger Minggu nalika saben bangsa ing saindhenging bumi saya-saya nampani tandha wewenang kapausan.
Wong-wong sing kawangun ing Juli 2023 kudu mangertèni yèn ujian kenabian sing ngadhepi wong-wong mau dumadi sajrone pambucalaning Roh Suci, lan yèn sajrone pambucalan mau siji golongan nampi “lenga,” déné golongan sijiné nampi “kesasar sing kuwat.” Gambaran utama tumrap wong-wong sing nampi kesasar sing kuwat iku kacetha ana ing pasal dhéwé pangandika “kesasar sing kuwat” iku dumunung, lan ing pasal iku kayektèn sing ditresnani utawa ditampik iku yaiku kayektèn sing netepaké sesambungan kenabian antarané Roma kapir lan Roma kapausan.
Sesambetan profètis antarané 321 lan 538 katuduhaké déning sesambetan profètis antarané pasamuwan Pergamos lan pasamuwan Tiatira. Ing dina-dina pungkasan, Roma kapir, sing dilambangaké déning 321 lan Pergamos, iku pralambang Amerika Sarékat, lan Roma kapausan, sing dilambangaké déning 538 lan Tiatira, iku pralambang Roma Modern.
Roma kapisan taun 321 iku sawijining nagara kakuwasan tunggal, lan Roma kapindho taun 538 iku kakuwasan rangkep loro sing makili sawijining gabungan greja lan nagara, kanthi greja nguwasani sesambungan mau. Roma katelu lan pungkasan, yaiku Roma modern, iku kakuwasan rangkep telu sing dumadi saka naga, kéwan galak, lan nabi palsu.
Paulus mulang bilih boten mangertos gegayutan profetik lan sajarah antawisipun Roma kapir (sang naga) lan Roma kepausan (sang kéwan) punika ateges nedahaken sengit dhateng kayekten, ingkang ndadosaken kasasar ingkang kiyat. Kabeh para nabi, kalebet Paulus, langkung mliginipun ngandharaken bab dinten-dinten wekasan, mila gegayutan antawisipun kalih kakiyatan punika wonten ing sajarahipun Paulus makili gegayutan antawisipun tigang kakiyatan Roma Modhèren ing dinten-dinten wekasan. Nampik gegayutan profetik ingkang “mbentuk” pasamuwan telu saunggalipun sang naga, sang kéwan, lan nabi palsu ing dinten-dinten wekasan punika ateges ngukuhaken kasasar ingkang kiyat tumrap awakmu piyambak.
Tafsiran pribadi Uriah Smith ngenani raja ing sisih lor nggambarake sawijining “sebab” kang ngasilake sawijining “akibat.” Nanging golongan kang ana ing sisih kang salah sajrone pasulayan babagan Roma kanthi cetha diidentifikasi minangka wong-wong kang ora bisa nalar saka sebab marang akibat. Smith ora weruh manawa panrapane kang cacat tumrap raja ing sisih lor bakal ngasilake sawijining landhesan profetik kang bakal nuntun dhèwèké uga ngliru nggambarake wewelak kaping nem, ing ngendi ana pepènget supaya njaga utawa kelangan sandhangan kabeneraning Kristus.
Kaya dene panekanané Paulus ing 2 Tesalonika, Yohanes ing Wahyu bab nembelas lan wewelak kaping nem nandhesaké kabutuhan kanggo mangertèni sapa telung kakuwasan sing nuntun donya menyang Armagedon. Panganggoné Smith sing kliru tumrap ratu saka lor maringaké paseksi bab ora mampuné kanggo nerapaké tatanan pralambang lan antitironé kanthi bener.
Smith ora bisa, utawa ora gelem, ngetrapake asas sing kanthi cetha banget kaandharake ing tulisan-tulisan Paulus, yaiku manawa kang harfiah sadurunge jangka wektu salib nglambangake kang rohani sawisé jangka wektu salib. Manawa asas iki dituruti kanthi tliti lan bener, bakal gampang kabukten manawa “raja sisih lor” iku salah siji saka akèh pralambang kang makili “raja sisih lor” rohani ing dina-dina wekasan. Wong-wong Advent Hari Ketujuh, ngluwihi bangsa utawa golongan liya apa waé, kuduné mangerténi manawa salah siji saka struktur dhasar kang dadi landhesané ramalan yaiku pasulayan antarané Kristus lan Iblis. Kristus iku Raja sisih lor kang sejati, lan Iblis wis ngupaya ngetokaké dhiriné minangka raja sisih lor palsu.
Kidung lan Jabur kanggo para putrané Korah. Agung iku Pangéran, lan pantes banget kapujia ana ing kutha Allah kita, ana ing gunung kasucèkané. Endah ing papane, kabungahaning saindenging bumi, iku Gunung Sion, ana ing sisih lor, kutha Sang Prabu Agung. Allah kawuningana ana ing kraton-kratoné minangka pangungsèn. Jabur 48:1–3.
Upaya Iblis kanggo niru Raja Lor sing sejati kalebu nggunakaké paus Roma minangka wakilé ing bumi. Iblis iku antikristus, lan paus Roma uga mangkono, yaiku minangka wakil Iblis ing pakaryané panyasatan.
“Kanggo ngreksa kauntungan lan pakurmatan kadonyan, pasamuwan katuntun ngupaya sih-rahmat lan panyengkuyung saka para wong agung ing bumi; lan sarana mangkono, sawisé nampik Kristus, pasamuwan kabujuk supaya masrahaké kasetyan marang wakilé Iblis—uskup Roma.” The Great Controversy, 50.
Nalika karajanipun Aleksander Agung pecah, Seleucus Nicator dados raja lor ingkang kapisan wonten ing sajarah ingkang kawejahi wonten ing Daniel pasal sewelas. Bapakipun, Antiokhus, sampun dados pamimpin ingkang gadhah pangaribawa wonten ing karajanipun Aleksander, lan putranipun, Seleucus, dipunangkat dados satrap Babil. “Satrap” punika gubernur, lan nalika Seleucus sampun ngreksa telu saking sekawan wilayah géografis ingkang dados pamecahanipun karajan Aleksander, piyambakipun lajeng dados raja lor.
Tafsiran pribadi Smith lan panyingkirané marang paugeran gramatika ndadèkaké dhèwèké nganggep yèn kakuwatan-kakuwatan pungkasan kang mbentuk pasamuwanan alaé Sétan ing dina-dina wekasan iku katuduhaké ing ramalan minangka kakuwatan harfiah, dudu kakuwatan rohani. Mulané, dhèwèké ora bisa nyumurupi yèn Seleucus Nicator minangka raja lor kang kapisan, gubernur Babilon, mesthiné miturut kabutuhan ramalan nglambangaké raja lor rohani pungkasan, yaiku kakuwatan kang nguwasani Babilon rohani modhèren.
Banjur ana salah siji saka pitu malaékat kang nyekel pitu bokor iku teka lan ngandika karo aku, pangandikané marang aku, “Mrenea mréné; aku bakal nedahaké marang kowé paukuman tumrap sundel gedhé kang lenggah ana ing sadhuwuring banyu akèh; kang karo dheweke para ratu ing bumi wis padha laku jina, lan para wong kang manggon ing bumi wis padha digawé mendem déning angguring jinaé.” Banjur aku digawa déning dhèwèké ana ing Roh menyang ara-ara samun; lan aku weruh ana wong wadon lenggah ing sadhuwuring kéwan galak warna abang semu, kebak jeneng-jeneng pitenah, nduwèni pitu sirah lan sapuluh sungu. Wong wadon iku ngagem sandhangan wungu lan abang semu, sarta dihias nganggo emas lan watu-watu aji lan mutiara, nyekel tuwung emas ana ing tangané kang kebak prekara-prekara nistha lan reregeding jinaé. Lan ana ing bathuké katulis siji jeneng, RAHASIA, BABILON SING AGUNG, IBUNÉ PARA SUNDHEL LAN PREKARA-PREKARA NISHTA ING BUMI. Lan aku weruh wong wadon iku mendem merga getihé para suci lan getihé para martiré Gusti Yésus; lan nalika aku weruh dheweke, aku gumun kalawan kaéraman gedhé. Wahyu 17:1-6.
Panguwasa sing mrentah Babil ing dina-dina wekasan iku yaiku gréja papal, lan mulané dhèwèké uga dadi ratu sisih lor kasukman.
“Wadon (Babil) ing Wahyu 17 katrangané mangkéné: ‘ngagem wungu lan abang scarlet, sarta kapapag nganggo emas lan watu aji lan mutiara, nyekel tuwung emas ana ing tangane kang kebak kanisthan lan regedan: … lan ana ing bathuke katulis jeneng, Rahasia, Babil Agung, biyangé para sundel.’ Pangandikané nabi: ‘Aku weruh wong wadon iku mendem marga getihé para suci, lan marga getihé para martiré Gusti Yésus.’ Babil banjur maneh katetepaké dadi ‘kutha gedhé iku, kang mrentah para ratu ing bumi.’ Wahyu 17:4-6, 18. Kuwasa kang sajroning pirang-pirang abad njaga panguwasa despotis marang para ratu ing jagad Kristen iku yaiku Roma. Warna wungu lan abang scarlet, emas lan watu aji lan mutiara, kanthi cetha nggambaraké kamulyan lan kaagungan kang ngluwihi kamulyan ratu kang dipameraké déning tahta Roma kang gumunggung. Lan ora ana kuwasa liyané kang bisa kanthi samesthiné kasebut ‘mendem marga getihé para suci’ kajaba pasamuwan iku, kang kanthi kejem banget nganiaya para pandhèrèké Kristus. Babil uga didakwa awit dosa sesambungan kang tanpa hak karo ‘para ratu ing bumi.’ Lumantar nyingkur saka Pangéran lan gawé aliansi karo para kapir, pasamuwan Yahudi dadi sundel; lan Roma, ngrusak awaké dhéwé kanthi cara kang padha amarga ngupaya panyengkuyungé kuwasa-kuwasa kadonyan, nampa paukuman kang padha.” The Great Controversy, 382.
Sang gubernur iku raja, lan miturut Yesaya, raja iku sawijining karajan lan uga kutha krajaning sawijining karajan.
Awit sirahé Siria iku Damsyik, lan sirahé Damsyik iku Rezin; lan sajroning sawidak lima taun Éfraim bakal diremuk, nganti ora dadi bangsa manèh. Lan sirahé Éfraim iku Samaria, lan sirahé Samaria iku anaké Remalya. Manawa kowé padha ora pracaya, mesthi kowé ora bakal diteguhaké. Yesaya 7:8, 9.
Miturut paseksèné Yesaya, sawijining murid babagan ramalan sing tangi ing sasi Juli 2023 tumuju marang sawijining prosès panggodhèn kenabian kudu mangertèni pralambang kenabian saka “sirah” manawa dhèwèké kepéngin diteguhaké. Manawa dhèwèké ora mangertèni lan ngetrapaké pralambang saka sawijining “sirah” nalika iku katimbalan, mula dhèwèké ora diteguhaké. Wong-wong kang ora pracaya iku ora diteguhaké, lan mulané Yesaya lagi mratélakaké ana rong golongan para panyembah ing dina-dina wekasan kang salah siji diteguhaké utawa ora diteguhaké. Iku padha karo rong golongan sing salah siji nduwèni “lenga,” utawa padha ora nduwèni “lenga.”
Siji golongan sing mapan lan nduwèni lenga, nampa piwulang Pambengoking Tengah Wengi sing wiwit kababar ing sasi Juli 2023, utawa padha nampa panglinga kang rosa saka Second Thessalonians. Ujiané iku pambentukaning gambaring kéwan, lan cara ing ngendi kéwan iku kabentuk, apa kéwan kapausan ing Jaman Peteng, utawa gambaré sing kabentuk déning Amérika Sarékat, utawa paséwakan telu prakara sing nuntun jagad marang Armageddon. Iki kalebu kabutuhan kanggo ngakoni yèn “sirah,” “raja,” panguwasa saka loro kakuwasan liyané sing mbentuk paséwakan telu prakara iku, yaiku kakuwatan kapausan.
“Sirah,” yaiku kutha krajané Yehuda, ya iku Yerusalem, kutha sing dipilih déning Pangéran kanggo mapanaké asmane ana ing kono.
Lan Réhabeam, putrané Suléman, jumeneng ratu ing Yehuda. Réhabeam umur patang puluh siji taun nalika wiwit jumeneng ratu, lan panjenengané mrentah pitulas taun ing Yérusalèm, kutha kang wus kapilih déning Pangéran saka sakèhé taler Israèl kanggo nempataké asmané ana ing kono. Lan asmane ibuné yaiku Naama, wong wadon Amon. 1 Para Raja 14:21.
Ing pasulayan agung antarané Kristus lan Sétan, kutha krajané Kristus, papan Panjenengané maringi asmane, yaiku Yérusalèm, lan tironé Sétan yaiku kutha Babul sajatiné sing makili Babul rohani, kutha gedhé iku ing dina-dina pungkasan. Sétan nempataké asmane ing bathuk minangka tiron saka kutha lan krajané Allah. Raja sing manggon ana ing kono yaiku ibu para wanita palanyahan, kang nindakaké jina karo para raja ing bumi. Ibu para wanita palanyahan iku yaiku kakuwasan kepausan, lan para putriné yaiku gréja-gréja Protestan sing wis ambruk, ing antarané kang utama saka gréja murtad sing wis ambruk iku yaiku para Protestan murtad saka Amérika Sarékat.
Para Protestan murtad mau nggambarake sungu Protestan saka kéwan bumi, lan padha kagandhèng karo biyungé awit padha nampik marang piwulang kenabian sing kawedhar sawisé segelé kabukak ing taun 1798. Pasangané, yaiku sungu Republik, kagandhèng karo para ratu ing bumi lumantar sesambungané karo Perserikatan Bangsa-Bangsa, yaiku sepuluh ratu ing Wahyu pitulas. Uni telu-lapis sing nuntun jagad marang Armagedon digambarake déning sirahé, ing kono asmané dipasang, lan Roma modern kasukman iku Babil modern kasukman. “Sirah”-é iku kakuwasan kapausan.
Kang kapisan makili kang pungkasan, lan manawa panjenengan ngetrapake Daniel bab loro kaya sing ditindakake dening para Millerit, yaiku makili papat karajan, utawa kaya sing wis kabukak ing dina-dina pungkasan minangka makili wolung karajan, karajan kang kapisan iku Babel harfiah. Para Millerit bakal ngandhani panjenengan manawa kang pungkasan iku Roma harfiah. Babel lan Roma iku pralambang sing bisa silih ganteni, awit kaloroné iku kang kapisan lan kang pungkasan saka sawijining garis kenabian.
Ing dina-dina pungkasan, karajan Babilon harfiah kang kapisan nggambarake karajan kang kawolu lan kang pungkasan, yaiku Babilon modern rohani, lan uga Roma modern rohani. Ing ngarepé loro seksi kang diwakili ing Daniel bab loro, Babilon lan Roma iku pralambang kang bisa dipertukaraké.
Nalika sundel paus digambarake kanthi asmane ana ing bathuke sing nedahake “Babil sing Rahasia,” iku uga nedahake “Roma sing rahasia.” “Rahasia” nabi nglambangake sawijining kayekten sing jero banget nganti ora bisa dimangerteni sajroning ambane kayekten sing kaawakake ana ing kono, mligine tanpa pangaribawane Roh Suci. Nanging “rahasia” miturut Kitab Suci uga nuntut manawa apa kang kaandharake gegayutan karo rahasia iku dadi pangerten kang wajib tumrap wong-wong sing ngupaya supaya bisa ngliwati pacoban. Mulané, loro seksi ing Kitab Wahyu negesake kabutuhan kanggo mangerteni Roma modern.
Iki kawicaksanan. Sing sapa nduwèni pangerten, cacahe kéwan iku kaétungana; amarga iku cacahe manungsa; lan cacahe iku nem atus sawidak enem. Wahyu 13:18.
“Hikmat” mangertosi wilanganing kéwan galak iku, yaiku wilanganing manungsa kang wilangané nem, nem, nem. “Wong dosa” iku sirahé kéwan galak mau. Hikmat iku sawijining sipat saka para prawan wicaksana ing dina-dina pungkasan, lan uga dadi pralambang tumrap wong-wong kang mangertosi tambahing kawruh ing dina-dina pungkasan. Wong-wong kang ora mangertosi iku para prawan bodho lan padha dadi wong duraka. “Hikmat” kang ora padha mangertosi iku, manut kabutuhan sunnat nabi, mesthi ana ing konteksing ujian kenabian pungkasan, awit ing wektu iki para prawan wicaksana lan para prawan bodho iku ana. Padha kudu mangertosi “nem, nem, nem.” Pikiran kang nduwèni hikmat uga dipapanaké déning Yohanes ing dina-dina pungkasan ing Wahyu pasal pitulas.
Lan iki pangertèn kang nduwèni kawicaksanan. Pitu endhas iku pitu gunung, kang ing dhuwuré wong wadon iku lenggah. Lan ana pitu raja: lima wus ambruk, lan siji ana, lan sijiné durung teka; lan samangsa dhèwèké teka, dhèwèké kudu tetep sawatara mangsa cekak. Lan kéwan galak kang biyèn ana, lan saiki ora ana, iya dhèwèké iku kang kawolu, lan kalebu saka kang pitu, lan lunga marang karusakan. Wahyu 17:9–11.
“Pikiran” kang nduwèni kawicaksanan kanggo mangertèni cacah “nem, nem, nem,” iku prawan wicaksana kang wis nampa “pikirané Kristus.”
Sapa ta kang wus wanuh marang panggalihé Gusti, nganti bisa mulang Panjenengané? Nanging kita duwe panggalihé Kristus. 1 Korinta 2:16.
Golongan para prawan wicaksana gadhah pikiranipun Kristus, dene para prawan bodho lan duraka gadhah pikiranipun satrunipun Kristus.
“Wektuné wis teka supaya pepadhang kang sejati madhangi ana ing satengahing pepetenging moral. Pawarta malaékat katelu wis diutus metu marang jagad, ngélingaké manungsa supaya aja nampani tandha kéwan galak utawa recané ing bathuké utawa ing tangané. Nampani tandha iki tegesé tekan marang putusan sing padha kaya sing wis ditindakaké déning kéwan galak iku, lan mbéla gagasan-gagasan sing padha, kanthi panentangan langsung marang pangandikané Allah.” Review and Herald, July 13, 1897.
Pambentukan gambaring kéwan iku minangka ujian pungkasan tumrap para prawan ing pasemon iku, lan para prawan kang wicaksana nduwèni pikirané Kristus, awit padha wis tumeka marang putusan kang padha karo Kristus, amarga padha wis nyerahaké karsané marang pituduhing Roh Suci. Pambentukan gambaré Kristus ana ing para prawan kang wicaksana iku mbandhingi pambentukan gambaring kéwan ana ing para prawan kang bodho. Para prawan kang bodho tumeka marang putusan kang padha karo kéwan iku, awit padha dadi bingung nalika ngadhepi pitakon ujian ngenani pangenalan kang bener bab antikristus, kang iku ratu lor palsu lan sirahing Roma modern.
“Wong-wong kang dadi bingung ing pangertèné bab Sabda, kang ora bisa nyumurupi tegesé antikristus, mesthi bakal nempataké awaké dhéwé ana ing sisihé antikristus.” Kress Collection, 105.
Para prawan kang bodho ing mangsa pangujian kang dipralambangaké minangka pambentukané gambar kéwan iku dadi bingung ing pangertené marang pangandika. Kabingungané iku dhedhasar salah paham marang pangandika pepadanging Allah, lan amarga padha gagal ndeleng teges kang bener saka Roma Modern, wong-wong iku nampa kasasaran kang kuwat, tumeka ing putusan kang padha karo kéwan iku, lan nyengkuyung pamanggih-pamanggih kepausan kang padha, kanthi pasulayan langsung marang pangandika Allah, sarta nyelehake awaké dhéwé ana ing sisih antikristus.
Kita badhé nerusaké pamikiran-pamikiran punika wonten ing artikel salajengipun ing kategori punika.