Sampun dados prosès ingkang dawa tumrap kula dumugi wonten ing tataran punika sajroning panaliten Panium, lan irah-irahan “Sewelas, Sewelas” dipunmaksudaken kanggé negesaken bilih Sang Singa saking taler Yéhuda nglantaraken koordinasi antawisipun kitab Daniel lan kitab Wahyu supados ngandharaken garis-garis sajarah internal lan eksternal bab panyegelan umatipun Allah wonten ing pasal kaping sewelas lan ayat kaping sewelas. Sakderengipun mangsa pencobaan katutup, wonten dhawuh supados mbikak segel wangsit ing kitab Wahyu ingkang sampun kasegel ngantos dumugi wekdal nalika sajarah-sajarah wangsit internal lan eksternal ingkang dipunlambangaken déning kalih garis sewelas—sewelas, ingkang kapanggih wonten ing kitab Daniel lan Wahyu, dados kayektèn ingkang kawrat ing jaman punika.

Panjenengané banjur ngandika marang aku, “Aja ngesahaké tembung-tembung pamedhar wangsit ing kitab iki, awit wektuné wis cedhak. Sapa sing ora adil, supaya tetep ora adil; lan sapa sing najis, supaya tetep najis; lan sapa sing mursid, supaya tetep mursid; lan sapa sing suci, supaya tetep suci.” Wahyu 22:10, 11.

“Wektuné wis cedhak” sakdurungé panutupaning mangsa sih-rahmat, lan “wektuné wis cedhak” nalika “Wahyuning Gusti Yesus Kristus” kabikak segelé.

Wahyu saking Gusti Yesus Kristus, kang kaparingaké déning Allah marang Panjenengané, supaya Panjenengané nedahaké marang para abdiné prakara-prakara kang rauh bakal kelakon; lan Panjenengané banjur ngutus malaékaté lan maringaké pratandha lumantar malaékat iku marang abdiné, Yohanes: yaiku kang wis mènèhi paseksi bab pangandikané Allah, lan bab paseksiné Gusti Yesus Kristus, sarta bab samubarang kabèh kang wis didelengé. Rahayu wong kang maca, lan wong-wong kang ngrungokaké tembung-tembunging panguwatu iki, sarta netepi samubarang kang katulis ana ing kono: awit wekdalé wis cedhak. Wahyu 1:1–3.

Nalika Singa saka taler Yehuda mbukak segel “Wahyu Yesus Kristus” kaya kang wus Panjenengane tindakake wiwit tekane pesen Pambengoking Wengi Tengah ing Juli 2023, pambukakan segel iku kalebu pambabar manawa Panjenengane iku “Palmoni,” Sang Panyacah Ajaib, utawa Sang Panyacah Rahasia. Gagal nampani kayekten iki ateges gagal ing proses pangujian kang ngesahake segel tumrap wong satus patang puluh papat ewu.

Aku satemen-temene mbaptis kowé nganggo banyu tumuju marang pamratobat; nanging Panjenengané kang rawuh sawisé aku iku luwih kuwasa tinimbang aku, nganti ngangkat sepatu-Né waé aku ora pantes; Panjenengané bakal mbaptis kowé nganggo Roh Suci lan geni; piranti nyirip ana ing astané, lan Panjenengané bakal ngresiki tenan papan pangirikané, sarta nglumpukaké gandumé menyang lumbung; nanging daminé bakal diobong nganggo geni kang ora kena dipateni. Matius 3:11, 12.

“Sepira enggale proses panyucèn iki bakal diwiwiti aku ora bisa ngomong, nanging ora bakal suwe ditundha. Panjenengané kang garuné ana ing asta-Nya bakal ngresiki Padalemané saka najising moral. Panjenengané bakal temenan ngresiki papan pangiriking pari-Nya.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

Garising ramalan sing nandhani wekdal panyegelan minangka satunggaling proses pangujian profetik punika langkung kathah tinimbang cekap. Cetha bilih proses pangujian punika adhedhasar kaprigelan lan kabisan para murid anggenipun nerapaken metodologi ingkang leres utawi ingkang lepat kanggé nyinau Sabda profetikipun Allah. Kayekten punika ugi dipratelakaken kanthi limpah wonten ing cathetan ingkang kaparingaken inspirasi.

Dene tumrap para mudha papat iki, Allah maringi marang wong-wong mau kawruh lan kaprigelan ing sakehing pangawikan lan kawicaksanan; lan Daniel kagungan pangerten ing sakehing wahyu lan pangimpen. Nalika wus tekan pungkasaning dina-dina kang wis katetepake dening Sang Prabu supaya wong-wong mau diaturake mlebu, panggedhening para sida-sida banjur ngaturake wong-wong mau ana ing ngarsane Nebukadnésar. Sang Prabu banjur ngandika rembugan karo wong-wong mau; lan ing antarané kabèh mau, ora tinemu siji waé kang padha karo Daniel, Hananya, Misaèl, lan Azarya; mulané wong-wong mau banjur madeg ana ing ngarsaning Sang Prabu. Lan ing sakehing prakara kawicaksanan lan pangerten, kang dipundangu déning Sang Prabu marang wong-wong mau, panjenengané manggih wong-wong mau kaping sapuluh luwih becik tinimbang sakehing para juru tenung lan para juru nujum kang ana ing saindenging karajané. Daniel 1:17–20.

Salah satunggaling paugeran utami ing panafsiran kenabian yaiku bilih kayekten katetepake adhedhasar paseksèné wong loro, lan wong-wong kang ora nduwèni kapitadosan marang asas punika sajatiné lagi nyawisaké awake dhéwé tumuju ing kagagalan. Salah satunggaling unsur ing proses pangujian sajroning wekdal panyegelan, nyakup pangenalan tumrap sesambungan antarané sajarah internal lan eksternal ingkang dipratandhakaké ing pasal sewelas lan ayat sewelas déning Daniel lan Yohanes.

“Kitab Wahyu iku kitab sing kaségel, nanging uga kitab sing kabukak. Kitab iki nyathet prakara-prakara nggumunaké sing bakal kalakon ing dina-dina pungkasan sajarah bumi iki. Piwulang-piwulang ing kitab iki temtu cetha, dudu mistis lan ora bisa dimangertèni. Ing jeroné, garis wangsit sing padha diterusaké kaya ing kitab Daniel. Sawenèh wangsit wis diambali déning Allah, mangkono Panjenengané nuduhaké yèn wigati kudu diparingaké marang iku. Gusti ora mbalèni prakara-prakara sing ora duwé akibat gedhé.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

Kitab Daniel lan Wahyu nggambarake loro seksi, lan wong satus patang puluh papat ewu iku digambarake minangka loro seksi ing Wahyu pasal sewelas. Ing ayat sewelas saka pasal iku, loro seksi mau, sing digambarake déning Élia lan Musa, ditangèkaké manèh kaya sing dilambangaké déning Yohanes ing lenga sing nggodhok lan Daniel ing guwa singa. Wong satus patang puluh papat ewu digambarake déning Daniel lan Yohanes, lan uga déning Élia lan Musa. Supaya bisa kasil ana ing proses pangujian sing ngasilake wong satus patang puluh papat ewu, sawijining murid kudu mangertèni manawa kayektèn diteguhaké adhedhasar loro seksi, lan manawa kitab Daniel lan Wahyu nggambarake loro seksi, lan manawa wong satus patang puluh papat ewu wis dilambangaké minangka Élia lan Musa lan uga Daniel lan Yohanes.

Kasunyatan-kasunyatan iki mung minangka tuladha cekak saka kasunyatan-kasunyatan nubuatan kang ana gandhengané karo sajarah batiniah lan lahiriah kang diwakili déning “sewelas, sewelas” ing Daniel lan Wahyu. Minangka Palmoni, Kristus nuntun ing panyelarasane rong perangan mau, lan uga yèn sewelas, ditambah sewelas, padha karo rong puluh loro, kang sabanjuré dadi prasepuluhan utawa saprasepuluh saka rong atus rong puluh, kang dadi pralambang saka pamanunggalané kaallahan karo kamanungsan. Palmoni netepaké adhedhasar luwih saka loro seksi yèn “rong atus rong puluh” makili pamanunggalané kaallahan lan kamanungsan, kang sabanjuré minangka katerangan bab inkarnasiné Kristus nalika Panjenengané ngagem daging kang wus tiba. Kanthi mengkono Panjenengané maringi tuladha tumrap manungsa yèn manawa wong-wong mau gelem netepi sarat-sarat Injil, Kristus kersa manunggalaké kaallahané karo kamanungsan kita. Mulané, kaallahan lan kamanungsan iku loro seksi.

“Wahyu Yesus Kristus” kang kabukak sawatara sadurungé mangsa sih-rahmat katutup kalebu kasunyatan yèn Yesus iku “Sabda” Allah.

Ing wiwitan wus ana Sang Sabda, lan Sang Sabda iku ana bebarengan karo Gusti Allah, lan Sang Sabda iku Gusti Allah. Panjenengané iku wiwit wiwitan ana bebarengan karo Gusti Allah. Samubarang kabeh kadadèkaké lumantar Panjenengané; lan tanpa Panjenengané ora ana sawiji-wiji barang kang kadadèkaké. Ana ing Panjenengané ana urip; lan urip iku pepadhangé manungsa. Lan pepadhang iku sumunar ana ing pepeteng; nanging pepeteng ora nyekel iku. Yohanes 1:1–5.

Kitab Suci iku “Sabda” Allah kang, kaya déné Kristus makili manunggaling kaallahan lan kamanungsan. Kitab Suci makili loro seksi saka Prajanjian Lawas lan Prajanjian Anyar, kang uga yaiku Musa lan Élia ing Wahyu pasal sewelas.

Babagan loro seksi iku, nabi mratelakake maneh: ‘Iki ana loro wit zaitun, lan loro kaki dian kang ngadeg ana ing ngarsaning Allahing bumi.’ ‘Pangandika Paduka,’ pangandikane juru masmur, ‘iku damar tumrap sikil kawula, lan pepadhang tumrap margi kawula.’ Wahyu 11:4; Jabur 119:105. Loro seksi iku nggambarake Kitab Suci Prajanjian Lawas lan Prajanjian Anyar.” The Great Controversy, 267.

Kaloro seksi mau yaiku kaloro wit zaitun, kaloro kaki dian, lan Prejanjian Lawas sarta Prejanjian Anyar, kang ing paragraf iku kawejahana minangka “Firman Paduka.” “Wahyu Yesus Kristus” kang kabukak segelé déning Singa saka taler Yehuda sakdurungé panuwunaning sih-rahmat katutup iku yaiku “tambahing kawruh kang pungkasan” kang nyobi wong-wong kang dadi calon supaya dadi salah siji saka satus patang puluh papat ewu. “Tambahing kawruh kang pungkasan” iku uga pesen Bengok Tengah Wengi ana ing pasemon bab sepuluh prawan.

“‘Banjur aku mangsuli lan matur marang dheweke, Punapa tegesipun kalih wit zaitun punika ing sisih tengenipun kaki dian lan ing sisih kiwaipun? Aku banjur mangsuli malih lan matur marang dheweke, Punapa tegesipun kalih pangipun wit zaitun punika, ingkang lumantar kalih pipa emas punika ngleleraken lenga emas saking awake dhewe? Panjenenganipun banjur mangsuli kula lan ngandika, Punapa sira boten mangertos punapa punika? Lan aku matur, Mboten, gusti kawula. Banjur ngendikanipun, Punika kalih tiyang ingkang kaurapi, ingkang jumeneng wonten ing ngarsanipun Gustining salumahing bumi. Zakharia 4:11–14. Punika ngosongaken awake dhewe menyang ing bokor-bokor emas, ingkang nggambaraken manahipun para utusan Allah ingkang gesang, ingkang nggawa Sabdaning Pangeran marang bangsa kanthi pepenget lan panyuwunan. Sabda punika piyambak kedah kados ingkang kagambaraken, yaiku lenga emas, ingkang dipunleler saking kalih wit zaitun ingkang jumeneng wonten ing ngarsanipun Gustining salumahing bumi. Punika baptisan déning Roh Suci kanthi geni. Punika badhé mbikak nyawanipun para ingkang boten pitados tumuju dhateng pangrasa yakin. Kabutuhaning nyawa namung saged kapanggih déning pakaryaning Roh Suci Allah. Manungsa saking awake dhewe boten saged nindakaken punapa-punapa kangge maremi pepénginan lan nyembadani gegayuhaning manah.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1180.

Sabdaning Allah iku padha-padha Kitab Suci lan Kristus, lan Kitab Suci lan Kristus makili loro seksi, kaya dene satus patang puluh papat ewu uga makili mangkono. Loro seksi iku sabanjure makili gabungan kaallahan karo kamanungsan. Uga makili sajarah kenabian sing internal lan eksternal. Minangka seksi, dheweke menehi bukti manawa kaallahan sing kagandheng karo kamanungsan iku ora nglakoni dosa. Uga makili sambungan antarane kaallahan lan kamanungsan. Apa iku andha, saluran, pipa, malaékat, utawa pralambang-pralambang liyané saka pranala komunikasi antarane Allah lan manungsa, pesen kang kaaturaké marang manungsa tansah urip utawa pati.

“Wong-wong kang katetepaké jumeneng ana ing sandhingé Pangéraning sakèhé bumi, nduwèni kalungguhan kang biyèn tau kaparingaké marang Sétan minangka kerub kang nglindhungi. Lumantar para makhluk suci kang ngubengi dhamparé, Pangéran njagi sesambungan kang tanpa pedhot karo para pedununging bumi. Lenga emas iku nglambangaké sih-rahmat kang lumantar iku Gusti Allah njagi supaya damar-damaré para pracaya tansah kacukupi, supaya ora murub remeng-remeng lan banjur mati. Saupama lenga suci iki ora diwutahaké saka swarga lumantar pawarta-pawarta saka Rohé Gusti Allah, piranti-pirantiing piala bakal nguwasani manungsa kabèh kanthi tanpa wates.”

“Gusti Allah kaaibaké nalika kita ora nampa pawartos-pawartos kang Panjenengané kirimaké marang kita. Mangkono kita nampik lenga emas kang arep dipouraké Panjenengané menyang jiwa kita supaya bisa katularaké marang wong-wong kang ana ing pepeteng. Nalika swara panggilan iku teka, ‘Lah, pangantèn lanang rawuh; metua kowé kanggo methukaké dhèwèké,’ wong-wong kang durung nampa lenga suci, kang durung ngugemi sih-rahmaté Kristus ana ing atiné, bakal nemokaké, kaya para prawan bodho, yèn wong-wong mau ora siyap kanggo methukaké Gustiné. Ing sajroning awaké dhéwé, wong-wong mau ora nduwèni daya kanggo olèh lenga iku, lan uripé dadi remuk. Nanging manawa Roh Suciné Gusti Allah dijaluk, manawa kita nyuwun kanthi temen, kaya déné Musa, ‘Tuduhna kamulyan Paduka marang kawula,’ katresnané Gusti Allah bakal kasawuraké ing sajroning ati kita. Lumantar pipa-pipa emas, lenga emas iku bakal katularaké marang kita. ‘Dudu kanthi kakuwatan, lan dudu kanthi daya, nanging kanthi Roh-Ku, pangandikané Pangéran Gusti Semesta Alam.’ Kanthi nampani padhang sumunar saka Surya Kabeneran, anak-anaké Gusti Allah sumunar kaya pepadhang ana ing jagad iki.” Review and Herald, July 20, 1897.

Pancuraning Roh Suci kadadosan sajroning sajarah internal lan eksternal kang ditandhai déning Daniel lan Wahyu 11:11. Ana “paling sethithik” papat paraga profetik kang kagambarake ing ayat sewelas lan rolas saka Daniel pasal sewelas kang prelu diidhentifikasi. Uga ana papat kang prelu diidhentifikasi ing ayat telulas tekan limalas, lan papat ing ayat nembelas. Saiki kita lagi urip ing sajarah punika piyambak, mula prayoginipun tumrap kita, minangka para siswa ramalan, kanggo netepake sapa ta para paraga simbolis ing ayat sewelas tekan nembelas iku, awit para paraga mau makili satunggaling garis ramalan kang nyakup sajarah kasamaran ing ayat patang puluh saka pasal ingkang sami.

Uga katon prayoga kanggo ngenali para pribadhi sing kaambarake ana ing sajarahing ayat patang puluh, kang wis wiwit kabukak segelé wiwit taun 1989.

Panjenengané banjur ngandika, “Lungaa, Dhanièl; awit tembung-tembung iki katutup lan kasegel nganti tekan mangsa wekasan. Akeh wong bakal disucèkaké, lan diputihaké, lan diuji; nanging wong-wong duraka bakal tumindak duraka; lan ora ana siji waé saka wong-wong duraka kang bakal mangertèni; nanging wong-wong wicaksana bakal mangertèni.” Daniel 12:9, 10.

Ayat kaping patang puluh diwiwiti ing wektu pungkasan taun 1798, nalika Napoleon saka Prancis nggawa paus menyang panangkaran. Pambeneré Napoleon dhedhasar marang Perjanjian Tolentino taun 1797 sing wis dilanggar. Peperangan antarane Napoleon lan paus sadurungé wis ditipifikasi ana ing sajarah sing ngebaki ayat enem lan pitu saka Daniel pasal sewelas. Perjanjian palakrama sing dilanggar lan kakalahane raja lor déning raja kidul sajroning panggenapan ayat enem lan pitu kaulang manèh ing sajarah taun 1798, lan kanthi mangkono iku makili ramalan Sabdané Allah ing ayat enem lan pitu, uga panggenapan ayat-ayat kasebut ing wiwitaning perang antarane Ptolemaios Philadelphus, raja Mesir kapindho, lan Antiochus Theos, raja Siria katelu. Ptolemaios makili raja kidul lan Antiochus makili raja lor.

Ramalan ayat-ayat kasebut, nalika dipun-gandhengaken kaliyan kasampurnanipun ramalan mau ing sajarah Ptolemy lan Antiochus—ingkang salajengipun dados pralambang tumrap sajarah Napoleon lan paus ing taun 1798—nyawisaken tigang garis ingkang dados pralambang tumrap sajarahipun Putin lan Zelenskyy wonten ing ayat sewelas lan rolas. Mila, pangertosan bilih wekdal pungkasan ing taun 1798 nggambaraken sajarah Napoleon lan paus punika dereng jangkep menawi namung mandheg ing ngriku. Kita kedah mangertos punapa ingkang dipunramalaken déning ayat enem lan pitu ngenani Napoleon lan paus, lan ugi punapa ingkang dipunwulangaken déning sajarah Ptolemy lan Antiochus bab wekdal ingkang sami punika. Nalika kita mangertos garis-garis kayekten kasebut, kita lajeng saged mangertos bilih kasampurnan-kasampurnan sajarah ingkang kapengker punika nedahaken sajarah wiwitan saking ayat patang puluh, lan kanthi mekaten, punika ugi nedahaken pungkasanipun ayat patang puluh nalika Putin, ingkang sampun dipunpralambangaken déning Napoleon lan Ptolemy—Putin ingkang sampun dipunramalaken wonten ing ayat enem lan pitu—nggenapi ayat sewelas lan rolas.

Sawijining pangamatan penting ngenani sesambungan profetik antarané naga lan kéwan galak, kaya déné bakal diidentifikasi déning Yohanes, utawa minangka “kang saben dina lan kanisthaning kasunyatan” kaya déné bakal dilambangaké déning Daniel, yaiku yèn kalorone iku sacara profetik banget mèmper. Yohanes ngandhakaké mangkéné.

Lan wong-wong mau padha nyembah naga kang maringi panguwasa marang kéwan iku; lan padha nyembah kéwan iku, sarta padha calathu, “Sapa kang padha karo kéwan iku? sapa kang bisa perang nglawan dhèwèké?” Wahyu 13:4.

Nyembah naga iku padha karo nyembah kéwan mau, amarga kalorone makili agama paganisme. Kaya Yohanes, Dhaniel migunakaké “sungu cilik” ing Dhaniel pasal wolu ayat sanga nganti rolas kanggo makili Roma pagan lan Roma kapapal bebarengan, sanadyan dhèwèké cetha mbedakaké antarané loro mau kanthi nandhai sungu cilik saka Roma pagan ing teges lanang, lan sungu cilik saka Roma kapapal ing teges wadon. Ing pasal pitu, Dhaniel nandhai Roma pagan minangka “béda” saka karajan-karajan sadurungé, lan Dhaniel uga luwih cetha nandhai yèn Roma kapapal uga “béda.” Roma, apa pagan apa kapapal, iku béda. Lambang lanang saka Roma sing makili Roma pagan dituduhaké déning Akhab lan Herodhes. Kaloroné omah-omah karo lambang-lambang kepausan. Wong wadon iku kalakuwan gréjawi lan wong lanang iku kalakuwan nagari, mula ing tataran kenabian nalika Sabdané Gusti Allah ngandika bab wong lanang lan wong wadon dadi siji, iku netepaké kasunyatan yèn Roma pagan lan Roma kapapal iku banget mèmper ing teges kenabian, amarga kaloroné iku dadi siji daging.

Sesambetaning Prancis karo kepausan ing taun 1798 nggambarake sesambetaning Amerika Serikat karo kepausan nalika para ratu sepuluh ngobong Roma nganggo geni lan mangan daginge.

Lan sungu sepuluh kang kokdeleng ana ing sato iku, iku bakal sengit marang sundel mau, lan bakal ndadèkaké dheweke suwung lan wuda, lan bakal mangan dagingé, sarta ngobong dheweke nganggo geni. Wahyu 17:16.

Sesambetan Prancis kaliyan kepausan nalika negara punika ngasta kepausan dhateng kakuwasan ing taun 538, dados pralambang tumrap pakaryanipun Amerika Serikat ing marasaken tatu pejahipun kepausan nalika angger-angger Minggu ingkang badhé enggal dumugi.

Lan aku nyumurupi ana kéwan liyané munggah saka ing bumi; lan dhèwèké nduwèni sungu loro kaya cempé, lan pangandikané kaya naga. Lan dhèwèké nindakaké sakèhé kakuwatané kéwan kapisan ana ing ngarsané, lan njalari bumi sarta wong-wong sing manggon ana ing kono padha nyembah marang kéwan kapisan, kang tatu matèni-né wus waras. Lan dhèwèké nindakaké kaélokan-kaélokan gedhé, nganti bisa ndadèkaké geni mudhun saka langit menyang bumi ana ing ngarepé manungsa, lan nasaraké wong-wong sing manggon ana ing bumi lumantar kaélokan-kaélokan kang diwènèhaké kakuwatan marang dhèwèké supaya nindakaké ana ing ngarsané kéwan mau; karo ngandika marang wong-wong sing manggon ana ing bumi, supaya padha gawé reca kanggo kéwan kang naté tatu déning pedhang, nanging tetep urip. Wahyu 13:11–14.

“wektu wekasan” ing taun 1798 minangka kasampurnaning ayat kaping patang puluh netepake manawa ratu rohani saka lor dipundhut dening ratu rohani saka kidul. Sajarah kenabian iku yaiku sajarah pungkasaning sèwu rong atus sawidak taun pamaréntahan kapapan, mula ciri-ciri kenabian saka wiwitaning sajarah kenabian iku kapratelakaké manèh ing pungkasané. Ing taun 538, karajan kaping papat ing ramalan Kitab Suci maringi papan marang karajan kaping lima ing ramalan Kitab Suci, lan ing taun 1798 karajan kaping lima ing ramalan Kitab Suci maringi papan marang karajan kaping nem ing ramalan Kitab Suci.

538 uga minangka pathok tengah saka paukuman “pitung mangsa” ing Imamat rong puluh enem tumrap karajan Israel sisih lor, sing kawiwitan ing taun 723 SM, nalika Asyur ngasta Éfraim menyang pambuwangan. Mulané 1798 nduwèni ora mung sipat-sipat kenabian saka 538, nanging uga saka 723 SM. Ing 723 SM sepuluh taler Israel lagi disirnakaké déning Asyur, lan sèwu rong atus suwidakan taun sawisé iku, ing 538, Roma kapir lagi disirnakaké déning Roma kapausan, sing salajengipun uga disirnakaké déning Prancis ing taun 1798 ing pungkasaning “pitung mangsa.”

Ing taun 1798 Prancis, raja ing sisih kidul, njungkiraké kapapaan saka dhampar. Ing taun 538 Prancis, pralambang utama saka bubaré Roma pagan dadi sepuluh karajan, nglênggahaké kapapaan ing dhampar. Ing wektu angger-angger Minggu, Amérika Sarékat mbalèni perané Prancis ing taun 538, lan nalika sepuluh raja ngobong kapapaan kanthi geni lan mangan dagingé, Amérika Sarékat mbalèni perané Prancis ing taun 1798.

Paukuman “pitu kaping” marang karajan lor lan karajan kidul Israel kalakon lumantar karajan-karajan kang metu saka sisih lor.

Israèl iku wedhus sing kabuyar; singa-singa wus ngoyak dheweke lunga: rumiyin ratu Asyur wus nguntal dheweke; lan pungkasané Nebukhadrezzar, ratu Babil, wus ngremuk balung-balungé. Yeremia 50:17.

Asyur metu saka sisih lor lan ngalahaké sapuluh taler iku ing taun 723 SM, lan Babilon nggawa Yehuda menyang panangkaran ing taun 677 SM. Sanadyan Israèl iku karajan sisih lor ing sesambungané karo Yehuda, nanging loro-loroné karajan iku padha dikalahaké déning mungsuh saka sisih lor, saéngga Israèl lan Yehuda loro-loroné dadi karajan sisih kidul ing sesambungané karo mungsuh sing nggawa wong-wong mau menyang panangkaran. Taun 723 SM nggambaraké ratu saka sisih lor ngalahaké sawijining karajan sisih kidul kang sapuluh tikel. Taun 538 nggambaraké sawijining transisi saka paganisme menyang papalisme lan uga sawijining karajan sisih lor ngalahaké karajan kang sapuluh tikel. Taun 1798 nggambaraké sawijining ratu saka sisih lor dikalahaké déning sawijining ratu saka sisih kidul kang makili sawijining karajan kang sapuluh tikel.

Lan ing wektu iku uga ana lindhu gedhé, lan saprasepuluhing kutha ambruk, lan ing lindhu iku wong sing katumpes cacahé pitung èwu; lan wong-wong liyané padha kagèt banget, banjur padha ngluhuraké Allahé swarga. Wahyu 11:13.

Mangsa transisi sing kagandhèng karo taun 538, nalika Roma owah saka kapir dadi kapapaan, uga minangka owah-owahan ing Daniel bab wolu saka wangun lanang dadi wangun wadon, sing kanthi simbolis tegesé saka kaprigelan nagara dadi kaprigelan gréja. Wangsit bab “pitu mangsa” ngandhut pratandha “kayektèn,” amarga aksara kapisan (723 SM) nggambaraké aksara kaping rong puluh loro lan pungkasan ing aksara Ibrani (1798), déné aksara kaping telulas lan sing ana ing tengah makili pambrontakan (538). Daniel netepaké yèn “panerak” sing dilambangaké déning ungkapan “panerak karusakan” iku gabungan gréja lan nagara, kanthi gréja nguwasani sesambungan mau. “Panerak” mau makili taun 538, yaiku sing ana ing tengah lan kanthi metaforis minangka aksara kaping telulas saka telung tetenger pokok sajroning mangsa pitu mangsa sing nempuh marang sepuluh taler sisih lor Israel.

Ing taun 1798, “wektu pungkasan” kaya kang katetepaké ing ayat patang puluh saka Daniel pasal sewelas, Prancis atheis, ratu saka kidul, marakaké tatu mematèkaké marang kepausan, ratu saka lor. Ing taun 1989 kepausan nindakake pambalesan marang ratu atheis saka kidul, kang nalika semana wus dadi Uni Soviet. Pambalesan iku nyakup sawijining aliansi rahasia antarané Amerika Serikat lan Vatikan. Kasirnakaké Uni Soviet kanthi nyapu resik ing taun 1989 mungkasi pesen ramalan kang katulis ing ayat patang puluh, lan ayat candhaké, yaiku ayat patang puluh siji, nggambarake hukum Minggu ing Amerika Serikat. Mulané, wiwit ambruké Uni Soviet ing taun 1989 nganti tumekaning hukum Minggu ing ayat candhaké, kita wis urip ana ing sajarah sing kasimpen saka ayat patang puluh.

Ayat patang puluh wiwit kanthi ngenali sawijining ratu saka kidul lan saka lor ing taun 1798, banjur ing taun 1989 ana maneh sawijining ratu saka kidul lan saka lor, uga kakuwatan katelu kang dipralambangaké déning kreta-kreta, kapal-kapal, lan para jaranan.

Lan ing wektu wekasan ratu ing sisih kidul bakal nyerang dheweke; lan ratu ing sisih lor bakal teka nglawan dheweke kaya prahara gedhé, nganggo kreta-kereta perang, lan para panunggang jaran, sarta akeh kapal; lan dheweke bakal mlebu ing nagara-nagara, lan bakal nglimputi sarta ngliwati. Daniel 11:40.

Ing “wektu pungkasan” ing taun 1798, sawijining jenderal Napoleon kanthi harfiah mlebu ing Vatikan lan kanthi harfiah nyekel paus sarta ngunjara dheweke. Ing taun 1989, pambalesan tumrap 1798 kelakon. Ana transisi-transisi nabi sing kelakon ing sajarah antarané 1798 lan 1989 sing wigati kanggo dimangertèni. Prancis atheis, ratu saka sisih kidul ing periode wektu 1798, iku ratu rohani saka sisih kidul kang kapisan, lan Rusia-né Putin wis katemtokaké dadi sing pungkasan. Prancis diidhèntifikasi ing Wahyu pasal sewelas, kang kanthi langsung diidhèntifikasi déning Sister White minangka Prancis atheis. Salah siji saka loro pralambang sing nandhani Prancis ing pasal sewelas yaiku Mesir, kang diidhèntifikasi déning Sister White minangka pralambang atheisme. Ing pasal iku, kéwan galak sing munggah saka telenging jurang iku atheisme sing mlebu ing sajarah sajroning periode wektu kasebut.

Ateisme mlebu ing sajarah wiwit saka Prancis ing jaman 1798, lan ing taun 1989 ratu rohani saka ateisme wis dadi Uni Sovyèt. Kasirnakaké Uni Sovyèt ing taun 1989, minangka kasampurnan saka sawijining aliansi rahasia antarané Paus Yohanes Paulus II lan Ronald Reagan, wis dipralambangaké ing ayat kaping sepuluh saka Daniel pasal sewelas; lan seksi kapindho tumrap ayat kaping sepuluh iku katemu ing pethikan Yesaya bab loro paukuman patrapan suwéné rong éwu limang atus rong puluh taun marang karajan lor lan karajan kidul Israèl, kaya dene katetepaké ing pasal pitu tekan sewelas.

Mulané, taun 1989 dados titik rujukan kanggé ngrampungaké pepanggihan-pralambang kenabian ing wekasaning jaman. Ing wekdal punika ayat kaping patang puluh kabikak meterainipun. Saiki saged dipunmangertosi bilih ayat kaping patang puluh kawiwitan ing taun 1798 lan pungkasanipun wonten ing undhang-undhang Minggu ing ayat kaping patang puluh siji.

Nalika hukum Minggu ditetepaké, Amérika Sarékat bakal ngandika kaya naga lan mungkasi pamaréntahané minangka karajan kaping enem ing ramalan Kitab Suci. Karajan iki wiwit nindakaké mangsa pamaréntahané ing taun 1798, nalika karajan kaping lima nampani tatu sing matèni. Ing taun 1798 Amérika Sarékat ngesahaké Alien and Sedition Acts, mula kanthi mangkono nggambaraké pungkasané karajan kaping enem wiwit saka wiwitané dhéwé. Mulané ayat patang puluh iku minangka sajarah Amérika Sarékat minangka karajan kaping enem ing ramalan Kitab Suci.

1798 iku aksara kapisaning abjad Ibrani, undhang-undhang Minggu iku aksara kaping selikur loro lan pungkasaning abjad Ibrani, lan 1989 iku pathokan ana ing tengah kang nglambangaké pambrontakan kang diprasetyakaké déning angka telulas lan aksara kaping telulas saka abjad Ibrani. 1989 nglambangaké pambrontakaning pakumpulan rahasia Reagan karo antikristus saka wangsit Kitab Suci. 1989 ngenalaké presiden kapisan saka wolung presiden pungkasan kang mrentah sajroning mangsa pambrontakan kang saya mundhak marang Konstitusi. Wiwit 1989 kawiwitan sawijining proses panggulawenthah ing antarané para Advent Hari Ketujuh kang dirancang kanggo ngasilaké rong golongan penyembah. Wong-wong kang setya iku sathithik; wong-wong kang ora setya iku akèh. 1989 nglambangaké pathokan tengah saka ayat patang puluh, lan iku nglambangaké pambrontakan kang diprasetyakaké déning aksara kaping telulas. Ayat patang puluh ngemban pratandha tangané “bebener.”

Ayat kaping patang puluh ngemot raja-raja saka lor lan kidul sing beda ing sajarah ing pungkasan ayat kasebut. Uga ngemot Amerika Serikat, sing miturut Yohanes iku nabi palsu kang bebarengan karo naga lan kéwan mau makarya kanggo nuntun donya menyang Armagedon. Raja kidul ing ayat kaping patang puluh iku naga, raja lor iku kéwan mau; kreta-kréta, kapal-kapal, lan para jaranan iku nabi palsu. Kaleksanané ayat kaping patang puluh ing taun 1989 dadi ciri kenabian sing wigati kanggo mangertèni ayat sewelas nganti limalas. Manawa panjenengan ora trep ngenani taun 1989, panjenengan ora bisa kanthi logis trep ngenani sajarah sing saiki lagi kita lakoni.

Wiwit taun 1989 nganti tekan undhang-undhang Minggu, ana telung perang proksi kanggo kapapaan kang dilambangaké ana ing ayat-ayat sepuluh nganti limalas. Ayat-ayat iki kudu dipangertèni minangka siji sajarah kang lumaku terus, awit “Antiochus Magnus” kang padha iku kapanggih ana ing telung peperangan kang dilambangaké ing panggenapan sajarah saka ayat-ayat sepuluh nganti limalas.

Katelu peperangan mau kabèh iku satunggaling garis kenabian, amarga Antiochus Magnus wonten ing saben telung peperangan mau. Ayat sepuluh, lan Yesaya 8:8 maringi kalih paseksi tumrap kaleksananipun ayat patang puluh ing taun 1989. Ayat patang puluh punika dados titik rujukan wonten ing ayat sepuluh lan Yesaya 8:8. “Krêta perang, kapal, lan para jaranan” nglambangaké kalih sungu kéwan bumi wonten ing Wahyu pasal tigalas. Ing wekasan, nalika Amérika Sarékat “ngandika kados naga,” kalih sungu mau sampun boten malih Republikanisme lan Protestanisme. Ing wekdal punika, para ingkang sinebut Protestan badhé gabung kaliyan Katulikisme, lan Républik Konstitusional badhé dipunowahi dados diktator. Ing mangsa wekdal punika kalih sungu kéwan bumi badhé awujud kakiyatan ékonomi lan militèr. Ing Wahyu pasal tigalas, Amérika Sarékat meksa jagad nampi tandha kéwan supados saged tumbas lan sade, lan ugi kanthi ancaman pati. Kalih sungu mau punika “kapal”-ipun Daniel ingkang nglambangaké kakiyatan ékonomi lan “para jaranan lan krêta perang”-ipun ingkang nglambangaké kakiyatan militèr.

Taun 1989 netepake manawa nalika nerapake kasampurnaning sajarah saka perang-perang ing Raphia lan Panium ing ayat sewelas nganti limalas, metodologi profetik kang padha karo kang dipigunakaké kanggo mangertèni 1989 lan ambruké Uni Soviet kudu dipigunakaké, awit Antiochus Magnus ana ing katelu perang kang kawejahi ing ayat sepuluh nganti limalas. Antiochus nglambangaké kakuwataning kreta, kapal, lan para jaranan, kang ing taun 1989 iku Ronald Reagan, kang kapisan saka wolung présidhèn, kang pungkasan uga kang kaping nem lan saiki dadi kang kaping wolu, kang asalé saka pitu.

Miturut Yesaya 23, kakuwatan kapapaan, (sundhal sing laku jina karo para ratu ing bumi) bakal kasingidakaké sajrone pamaréntahan Amerika Sarékat minangka karajan kaping enem ing ramalan Kitab Suci. Ing taun 1989 Amerika Sarékat, sing wis dilambangaké déning Antiochus Magnus, dadi kakuwatan wakil saka kapapaan ing perangé nglawan kéwan saka atheisme sing maringi tatu pati marang kakuwatan iku ing taun 1798.

Telung peperangan ing ayat sepuluh nganti limalas nggambarake peperangan antarané raja ing sisih lor, kang minangka sundhalan Tirus kang kasamaran, nganggo kakuwatan-kakuwatan wakil nalika dheweke maju menyang pamulihan kakuwatané lan tumuju marang kakalahané raja atheisme—yaiku raja ing sisih kidul. Penggenapan sajarah tumrap telung peperangan ing ayat sepuluh nganti limalas mulang marang kita yèn ing peperangan kapisan lan pungkasan Antiokhus Magnus menang, nanging peperangan sing ana ing tengah dhèwèké kalah. Ciri-ciri profetik saka taun-taun 1989 Ronald Reagan bebarengan karo Paus Yohanes Paulus II lan ambruké Uni Soviet bakal nduwèni padanané ing peperangan pungkasan saka telung peperangan iku, amarga ayat-ayat iki yaiku sing dibukak segelé sakdurungé mangsa pituwas katutup. Kaya déné ayat patang puluh dibukak segelé ing taun 1798 lan banjur manèh ing taun 1989, ayat iku dibukak segelé ing wekasan, diwiwiti ing Juli 2023.

Wahyu Yesus Kristus kabikak sakdurungé masa pencobaan ditutup, lan wahyu punika nyakup kayektèn ingkang utami bilih Yesus punika ingkang wiwitan lan ingkang wekasan, lan kanthi mekaten tansah nglambangaké pungkasan lumantar wiwitan. Masa pencobaan tumrap Adventisme katutup ing ukum Minggu, lan sakdurungé panutupan masa pencobaan Wahyu Yesus Kristus kabikak. Pesen ingkang rampung ing lawang katutupipun ukum Minggu punika inggih pesen Pambengoking Tengah Wengi, ingkang nuntun dhateng lawang katutup tanggal 22 Oktober 1844 wonten ing sajarah Millerit. Pembikakan taun 1798 ing wiwitan ayat kaping sekawan dasa, ingkang ugi dados wiwitanipun Amérika Sarékat minangka karajan kaping enem wonten ing wangsit Kitab Suci, dados pralambang tumrap pambikakan taun 1989 ing tengahing ayat kaping sekawan dasa lan wiwitaning pungkasaning Amérika Sarékat kanthi lumampah majeng. Pambikakan ing taun 1798, ingkang dados pralambang tumrap 1989, nggambaraké kalih seksi tumrap pambikakan pesen Pambengoking Tengah Wengi ing taun 2023. Garis punika, kanthi tigang tetengeripun, 1798, 1989, lan 2023, netepaké pakaryan internal kanggé nyucekaké sepuluh prawan lan garis eksternal saking karajan kaping enem wonten ing wangsit Kitab Suci.

Peperangan sing dipratelakaké ing ayat sewelas, kang kasampurnakaké ing Peperangan Raphia nalika Antiochus dikalahaké déning Ptolemy, nglambangaké sawijining kalahé kakuwatan proksi kapapaan, kang ing peperangan saiki iki awujud Nazi Ukraina sing sekuthu karo bangsa-bangsa globalis Éropah Kulon sing mbentuk EU, NATO, lan mlaku sajajar kanthi para globalis politik lan ékonomi saka Perserikatan Bangsa-Bangsa. Menawa Antiochus Magnus ana ing katelu peperangan mau lan nglambangaké kakuwatan proksi kapapaan nglawan ratu sisih kidul, kepriyé bisa diarani manawa iku Amerika Serikat ing taun 1989, banjur wong-wong Ukraina kaya sing dilambangaké déning Peperangan Raphia, lan sawisé iku Amerika Serikat manèh ing Peperangan Panium? Ayat sepuluh iku kunci tumrap ayat sewelas nganti limalas, awit kasampurnané ing taun 1989 maringi sawijining gambaran ngenani ciri-ciri kenabian saka perang proksi kang kapisan saka telu perang mau. Apa dhasar pambenaran kenabiané kanggo ngenali Antiochus minangka kakuwatan proksi kapapaan, nanging ora nerapaké Amerika Serikat marang saben siji saka telu peperangan mau?

Ing sajarah perang Ukraina, kang wis dipratandhani déning perang Raphia, Amerika Sarékat migunakaké para Nazi Ukraina minangka kakuwatan proksiné ana ing sajarah iku dhéwé, nalika wong-wong mau lagi mbentuk sawijining citra tumrap kapapaan, yaiku kakuwatan sing tansah lan mung migunakaké kakuwatan proksi kanggo nindakaké pakaryan regedé.

Kanggo njawab pitakonan bab kakuwatan wakil ing ayat sepuluh nganti limalas, perlu ana panaliten kenabian ngenani ciri-ciri Antiochus minangka sawijining pralambang. Peperangan Diadochi iku rerangkèn konflik wiwit taun 323–281 SM ing antarané para Diadochi (basa Yunani tegesé “para panerus”), yaiku para jenderal lan panerus Aleksander Agung, sing padha perang kanggo nguwasani karajané kang jembar sawisé séda ing taun 323 SM. Antiochus kang kapisan yaiku Antiochus I Soter, putrané Seleucus I Nicator, salah siji saka para Diadochi (para panerus) Aleksander, sing ngedegaké Kakaisaran Seleukia.

Jeneng Antiochus bisa dimangertèni minangka wong kang ngadeg ana ing panggonané wong liya, supaya nyengkuyung. Antiochus iku pralambang Roma, lan Roma kapapan iku antikristus, kang nduwèni pralambang kang sarupa kaya Antiochus. Antiochus minangka jeneng makili putrané pangadeg Kakaisaran Seleukid, lan ing pangertèn iku, Antiochus ngadeg ing panggonané bapakné, dheweke ngadeg minangka wakilé. Sister White netepaké manawa Satan lan paus kalorone iku antikristus, lan mratélakaké manawa paus iku wakilé Satan ing bumi. Jeneng iku dadi jeneng dinasti kang pinunjul ing Kakaisaran Seleukid, sapérangan amarga gandhèngané karo Antiochus I Soter lan kutha Antiokhia, kang dijenengi miturut bapak utawa putrané Seleucus I. Paus iku wakil kanggo Satan, lan kanthi pralambang jeneng Antiochus makili sawijining wakil kanggo bapaké, yaiku pangadeg karajan lor kang netepaké ibu kutha ana ing Babil.

Sawisé séda Aleksander Agung ing taun 323 SM, kakaisarané pecah lan kabagi ana ing antarané para Diadochi (para penerus). Ing Pembagian Babilon (323 SM), Seleukus wiwitané ditetepaké minangka panglima kavaleri Companion (jabatan militèr kang bergengsi) ing sangisoré Perdikhas, bupati kakaisaran Aleksander. Ing taun 321 SM, Seleukus diangkat dadi satrap (gubernur) Babilonia sajroning Pembagian Triparadisus, sawisé sédané Perdikhas lan rembugan luwih lanjut ing antarané para Diadochi. Ing taun 316 SM, Antigonus I Monophthalmus, Diadoch liyané, meksa Seleukus mlayu saka Babilon amarga kakuwatan Antigonus kang saya mundhak. Seleukus ngupaya pangungsèn marang Ptolemaios I Soter ing Mesir. Ing taun 312 SM, Seleukus bali menyang Babilon kanthi pasukan cilik kang diparingaké déning Ptolemaios. Panjenengané ngalahaké pasukané Antigonus lan ngrebut manèh Babilon, minangka tandha mapané dhasar kakuwatané. Prastawa iki asring dianggep minangka madegé Kakaisaran Seleukid, kanthi taun 312 SM minangka wiwitaning Era Seleukid ing pangétungan sajarah.

Asma Seluecus iku asalé saka basa Yunani lan metu saka oyod selas (σέλας), kang tegesé “pepadhang,” “sumunar,” utawa “geni.” Asma iku mranata pratandha kamilining cahya utawa padhanging pepadhang, trep tumrap sawijining tokoh pinunjul kaya Seleucus I Nicator, pangadeg Kakaisaran Seleucid lan kang nglambangaké Sang Rama sing naté dadi pambekta pepadhang ana ing swarga.

“Kanggo ngamanaké kauntungan lan kaluhuran kadonyan, gréja dituntun supaya ngupaya sih lan panyengkuyungé para priyagung ing bumi; lan amarga kanthi mangkono wus nampik Kristus, dheweke banjur kabujuk supaya masrahaké kasetyan marang wakilé Iblis—uskup Roma.” The Great Controversy, 50.

Antiokhus Magnus nggambarake kuwasa wakil saka kakuwatan kapapaan, kaya déné paus nggambarake wakil saka Iblis. Simbolisme Antiokhus ngidinaké anané manéka warna kakuwatan wakil, kaya déné wis ana akèh paus. Reagan minangka wakil taun 1989, Ukraina dadi wakilé Amerika Sarékat ing taun 2014, lan Trump minangka wakil ing Peperangan Panium. Reagan iku sing kapisan, Trump iku sing pungkasan, lan Zelenskyy iku pambrontakan ing tengah.