Lan ana pratandha liyané kang katon ing swarga; lah ana naga abang gedhé, nduwèni pitung endhas lan sepuluh sungu, lan ana pitung makutha ana ing endhas-endhasé. Buntuté nyèrèt saprateloné lintang-lintang ing langit, lan nyampakké mau menyang bumi; lan naga iku ngadeg ana ing ngarepé wong wadon kang wis cecawis arep nglairaké, supaya anaké dipangan sanalika lair. Wong wadon iku banjur nglairaké anak lanang, kang bakal mréntah kabèh bangsa nganggo teken wesi; lan anaké kaangkat menyang ngarsané Allah, lan menyang dhampar-Nya. Wong wadon iku banjur mlayu menyang ara-ara samun, ing kono dhèwèké nduwèni panggonan kang wis kacawisaké déning Allah, supaya ana kang maringi pangan marang dhèwèké ana ing kono lawasé sèwu rong atus suwidak dina. Banjur ana perang ing swarga: Mikhaèl lan para malaékaté perang nglawan naga iku; naga iku uga perang bebarengan karo para malaékaté, nanging ora menang; lan papané ora tinemu manèh ana ing swarga. Naga gedhé iku banjur kacemplungaké metu, ula tuwa iku, kang aran Iblis lan Sétan, kang nasaraké jagad kabèh; dhèwèké kacemplungaké menyang bumi, lan para malaékaté uga kacemplungaké bebarengan karo dhèwèké. Aku banjur krungu swara sora ana ing swarga kandha: “Saiki wis rawuh kaslametan, kakuwatan, lan Kratoné Allah kita, sarta panguwasané Sang Kristus-Nya; awit kang nuduh para sadulur kita wus kauncalaké mudhun, iya iku kang nuduh wong-wong mau ana ing ngarsané Allah kita awan lan bengi. Lan wong-wong mau wus ngalahaké dhèwèké marga saka getihé Sang Cempé, lan marga saka pangandikané paseksèné; lan wong-wong mau ora nresnani nyawané nganti tekan pati. Mulane padha bungaha, hé para swarga lan kowé kabèh kang manggon ana ing kono. Bilai tumrap para pedunung bumi lan segara! awit Iblis wus mudhun marani kowé, kalawan bebendu kang gedhé, amarga dhèwèké sumurup yèn wekdalé mung kari sedhéla.” Nalika naga iku weruh yèn dhèwèké wus kacemplungaké menyang bumi, banjur nganiaya wong wadon kang nglairaké anak lanang mau. Wong wadon iku banjur diparingi swiwi loro saka manuk garudha gedhé, supaya bisa mabur menyang ara-ara samun, menyang panggonané, ing kono dhèwèké dipangoni lawasé satunggal mangsa, rong mangsa, lan satengah mangsa, adoh saka ngarsané ula iku. Ula iku banjur muncrataké banyu saka cangkemé kaya banjir ngoyak wong wadon mau, supaya dhèwèké kasèrèd déning banjir iku. Nanging bumi nulungi wong wadon mau; bumi mbukak cangkemé lan nguntal banjir kang dimuncrataké naga iku saka cangkemé. Naga iku banjur nesu banget marang wong wadon mau, lan lunga arep perang nglawan turahaning turuné, yaiku wong-wong kang netepi pepakoné Allah lan nduwèni paseksi bab Gusti Yésus Kristus. Wahyu 12:1–17.
Peperangan kapisan ing kontrovèrsi gedhé antarané Kristus lan Sétan diwiwiti ana ing swarga katelu lumantar pambrontakané Lusifer, lan peperangan kapisan iku dados pralambang peperangan pungkasan ing swarga kapisan. Isih ana peperangan liyané, awit ing pungkasaning sèwu taun milénium, Sétan diluwari sawatara mangsa, banjur nglancaraké serangan marang Yérusalèm, nanging peperangan iku ora nduwèni kamungkinan tumrap kamenangan. Peperangan ing swarga katelu ing wiwitan, kang makili peperangan ing swarga kapisan ing pungkasan, kalampahan nalika mangsa kasempatan sih-rahmat isih kabukak.
“Wadon” sing lagi ngandhut anak iku nggambarake pasamuwané Allah sajrone sajarah, lan ing sajarah Kristus dhèwèké meh nglairaké Sang Putra lanang, yaiku Gusti Yesus. Ing dina-dina wekasan, dhèwèké nglairaké anak kembar. Sedhéla sadurungé hukum Minggu, dhèwèké nglairaké satus patang puluh papat éwu, saka Wahyu pitu, lan nalika hukum Minggu diwetokaké, dhèwèké wiwit nandhang lara nglairaké kumpulan wong akèh banget saka Wahyu pitu. Anak kembaré iku ora padha persisé, nanging tetep anak kembar, lan sing pambarep yaiku Élia, déné putra sing luwih enom yaiku Musa.
Ing wiwitané Israèl rohani, naga Roma kapir ngentèni arep nguntal Sang Putraning kakung, yaiku Yésus, lan naga Roma modhèren saiki uga ngentèni arep nguntal putra kakungé golongan satus patang puluh papat éwu. Kaya déné Roma kapir nganiaya pasamuwan Kristen wiwitan, mangkono uga Roma modhèren bakal mbalèni panganiaya iku sajroning krisis undhang-undhang Minggu. Ing pasamuwan Kristen wiwitan, wong wadon iku mlayu menyang ara-ara samun lawasé sèwu rong atus sewidak taun kanthi harfiah, lan panganiaya sajroning krisis undhang-undhang Minggu dilambangaké déning patang puluh loro sasi ing Wahyu telulas ayat lima. Ing ara-ara samun, umaté Allah nduwèni papan kang wis disawisaké tumrap wong-wong mau, ing kono padha dipakani lan dirumati.
Ing Wahyu pasal wolu, lan ayat telulas, telung slompret pungkasan dipratelakake minangka telung bilai. Bilai-bilai ing kitab Wahyu nggambarake paukuman slompret Islam marang kakuwatan-kakuwatan sing ngetrapake angger-angger Minggu. Ing perang sing digambarake ing pasal rolas, peran Islam katuduhake nalika kasebut mangkene, “Bilai tumrap para pedununging bumi lan segara! awit Iblis wus tumurun marang kowe, kanthi bebendu gedhe, amarga dheweke weruh yen wekdalé mung kari sethithik.” Panganiaya sing ditindakake Izebel lumantar bojone sing murtad, yaiku Akhab, diarahake marang kéwan “bumi” lan kéwan “segara.”
Obahing malaékat kang gagah prakosa ing Wahyu wolulas, kaya saben gerakan reformasi, nduwèni papat tenger utama sing nuntun marang lan nyakup pangadilan. Kanggo gerakan malaékat kapisan, papat tenger utama iku yaiku 11 Agustus 1840, kuciwa kapisan ing Mangsa Semi taun 1843, tekane pekabaran Panguwuh Tengah Wengi tanggal 12 nganti 17 Agustus ing taun 1844, lan kabukane pangadilan ing 22 Oktober 1844. Saben siji saka papat tenger utama kasebut ngemu tema payung kang padha, yaiku “wektu.” Tanggal 11 Agustus 1840 iku minangka kaleksananing ramalan wektu ing Wahyu pasal sanga, ayat limalas. Kuciwaning 1843 kang kapisan nggambarake sawijining ramalan wektu sing gagal. Pekabaran Panguwuh Tengah Wengi iku minangka pambeneran marang ramalan wektu sing sadurunge gagal, lan 22 Oktober 1844 iku minangka kaleksanan saka wektu sing wis diramalaké ing pekabaran Panguwuh Tengah Wengi.
Gerakan malaékat katelu nduwèni papat pathokan sing padha iku, amarga pathokan-pathokan mau ana ing saben garis reformasi, lan kaya dene papat pathokan ing saben garis reformasi, saben pathokan nduwèni tema kenabian sing padha. Islam saka bilai katelu iku dadi tema saka papat pathokan ing gerakan wong satus patang puluh papat éwu. Ing tanggal 11 September 2001, Islam saka bilai katelu diluncuraké banjur ditahan. Ramalan sing gagal tanggal 18 Juli 2020 ngenali sawijining serangan Islam marang Nashville, Tennessee, lan makili Islam saka bilai katelu. Pesen sing nggugah balung-balung garing sing wis mati, sing ana ing dalan Wahyu sewelas, iku minangka panggenapan sampurna lan pungkasan saka pesen Midnite Cry, lan iku makili sawijining koreksi marang ramalan Nashville (tanpa unsur wektu). Iku bakal kalakon ing pathokan kapapat, yaiku hukum Minggu, nalika Islam saka bilai katelu bakal nyerang Amerika Sarékat amarga pameksaane ngetrapaké hukum Minggu sing enggal teka.
Nalika kayektèn iki diakoni, bebarengan karo kasunyatan manawa gerakan kuwasa saka malaékat katelu iku sawijining pepéling bab paukuman sing wis ngancam, paukuman Islam kang dilambangaké déning bilai katelu bisa kanthi gampang dimangertèni minangka “bilai” kang katibakaké marang “bumi” lan “segara.”
Pengadilan marang wong urip wiwit tanggal 11 September 2001, lan wiwit wektu iku, nganti tekan undhang-undhang Minggu sing bakal enggal rawuh, ujian babagan pambentukan gambaring kéwan iku lumaku ing Amerika Serikat. Wiwit undhang-undhang Minggu nganti Mikhaèl jumeneng lan mangsa sih-rahmat manungsa katutup, saliyaning iku jagad kabèh banjur bakal diuji déning pambentukan gambaring kéwan. Apa wong Advent Hari-Kapitu ing Amerika Serikat lagi diuji, utawa jagad kabèh sawisé undhang-undhang Minggu lagi diuji, ujian iku ditegesi minangka ujian nalika nasib langgeng kita bakal diputusaké. Iku uga minangka ujian kang kudu kita liwati sadurungé mangsa sih-rahmat katutup ing wektu undhang-undhang Minggu. Fenomena kenabian ngenani ujian gambar tumrap kéwan, kang pisanan ana ing Amerika Serikat lan banjur sepisan manèh ana ing jagad, iku wigati banget supaya dipahami kanthi bener.
“Nalika Amerika, tanah kamardikan agama, bakal manunggal karo Kapapisan ing meksa nurani lan meksa manungsa supaya ngurmati sabat palsu, bangsa-bangsa ing saben nagara ing salumahing bumi bakal kabujuk kanggo nuruti tuladha dheweke.” Testimonies, jilid 6, 18.
Nalika pralambang-pralambang iku dimangertèni, mula pérangan ing Wahyu telulas, kang ngrembag bab loro pacoban gambar kéwan galak sing tumurut gantènan nanging padha iku, bisa kanthi gampang dimangertèni. Iki wigati amarga warna-warna sebab. Salah siji sebabé yaiku yèn komunikasi sing wis dirusak kang dipigunakaké déning Lucifer ing perang kapisan ana ing swarga katelu, nggambaraké kepriyé komunikasi rusaké Iblis bakal kawedhar manèh ing perang pungkasan ana ing swarga kapisan.
Perang ing swarga kang kapisan, kang diwiwiti nalika undhang-undhang Minggu, kasampurnakake sajroning mangsa pangujian tumrap gambar kéwan galak kanggo saindenging jagad. Wiwit tanggal 11 September 2001, mangsa pangujian tumrap gambar kéwan galak ing Amerika Sarékat wis lumaku. Manawa kita mangertèni loro mangsa pangujian iki minangka runtutan, diwiwiti saka Amerika Sarékat lan banjur jagad kabèh, kita banjur bisa ngetrapaké bebener-bebener kang dipralambangaké ana ing perang ing Wahyu pasal rolas, bali menyang sajarah taun 2001, nganti tekan undhang-undhang Minggu. Minangka tuladha, komunikasi Lucifer kang wis rusak lan kang ditegesi minangka hipnosis, bakal dienggo sajroning panganggon modhèren déning kakuwatan naga nalika paprangan ing swarga kang kapisan, ing Wahyu pasal rolas. Hipnosis kang dienggo déning naga ing sajarah iku dimaksudaké kanggo matèni wong-wong kang wis diidentifikasi déning Izebel minangka para bidah.
Ing sajarah taun 2001, tumuju marang undhang-undhang Minggu, loro seksi padha dipatèni ing dalan Sodom lan Mesir. Ing panggenaping kapisan saka Wahyu sewelas, bangsa sing dipralambangaké déning Sodom lan Mesir iku Prancis. Prancis iku sawijining bangsa kenabian kang dumadi saka rong kakuwasan, kaya déné Kakaisaran Media-Pèrsia, kaya déné Israèl kuna sajroning karajané kang kapérang, lan kaya déné loro taler Yéhuda kang dipralambangaké déning Yéhuda lan Bènyamin. Kabèh bangsa sing duwé sungu loro kanthi pralambang makili bangsa sungu loro, yaiku Amérika Sarékat.
Kutha Sodom, lan bangsa Mesir, nglambangaké loro sungu saka Republikanisme (Mesir) lan Protestanisme (Sodom). Loro sungu iku dipatèni ing taun 2020, yaiku sungu Republikanisme lan sungu Protestanisme. Hipnotisme sing digunakaké déning kakuwatan naga globalis, lumantar médhia jaringan jagad maya saindenging donya, banjur digunakaké, kanthi cara sing padha kaya bakal digunakaké ing perang sing bakal teka ing swarga kapisan. Kanthi nguwasani pesen sing diasilaké déning jaringan jagad maya saindenging donya, pemilu taun 2020 dimanipulasi kanthi ilmiah supaya ngasilaké sawijining asil sing cocog karo filsafat globalisme. Iki mung sawijining tuladha ngenani kabutuhan mangertèni yèn ujian patunging kéwan iku kalaksanan luwih dhisik ing Amérikah Sarékat, banjur ing donya.
“Gusti wis nedahaké marang aku kanthi cetha yèn gambaring kéwan iku bakal kawangun sadurungé mangsa sih-rahmat kaêntèkaké; awit iku bakal dadi ujian gedhé tumrap umaté Allah, kang lumantar iku nasib langgêngé bakal diputusaké. Panjenengané nduwèni sawijining pendirian kang semrawut kebak pasulayan, satemah mung sithik wong kang bakal kaapusi.
“Ing Wahyu 13 bab prakara punika katuduhaké kanthi cetha; [Wahyu 13:11–17, dipunpetik].”
“Iki yaiku panggaweyan pangujian sing kudu dialami dening umat Allah sadurunge padha disegel. Kabèh wong kang mbuktekake kasetyané marang Allah lumantar netepi angger-anggering Torèt Panjenengané, lan nampik nampani sabat palsu, bakal jejajar ana ing sangisoring panji Pangéran Allah Yéhuwah, lan bakal nampa segelé Allah kang gesang. Déné wong-wong kang nyerahake kayektèn kang asalé saka swarga lan nampani sabat Minggu, bakal nampa tandhané kéwan iku.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
Mangsa sih-rahmat tumrap para Advent Hari-Kaping-Pitu kaestokaké nalika angger-angger Minggu dipeksa dileksanakaké. Negara-negara sing ndherek tuladha Amerika Serikat bakal nutup mangsa sih-rahmate kaya dene Amerika Serikat wis nindakaké.
“Bangsa-bangsa manca bakal ndherek tuladha Amerika Serikat. Sanadyan negara iku dadi kang mimpin maju, nanging krisis kang padha uga bakal tumiba marang umat kita ing sakehing péranganing donya.” Testimonies, volume 6, 395.
Gegayuhan-gegayuhan pungkasan iku lumampah kanthi cepet.
“Pang-pangwasaning piala lagi nggabungaké kekuwatané lan ngukuhaké persatuané. Wong-wong mau lagi nguwataké awaké kanggo krisis gedhé pungkasan. Owah-owahan gedhé bakal enggal dumadi ing donya kita, lan gerakan-gerakan pungkasan bakal lumaku kanthi cepet.” Testimonies, jilid 9, 11.
Kanggo mangertèni ujian tumrap reca kéwan galak, dibutuhake sawatara penerapan teknis nubuatan. Minangka wiwitan, tandha kéwan galak lan reca kéwan galak iku rong pralambang sing béda.
“‘Patung kanggo kéwan’ makili wangun Protestantisme murtad sing bakal dikembangaké nalika gréja-gréja Protestan ngupaya pitulungan saka kakuwasan sipil kanggo ngetrapaké dogma-dogmané. ‘Tandha saka kéwan’ isih kudu dipratélakaké.” The Great Controversy, 445.
Tandha kéwan galak iku pangreksaning dina Minggu, lan gambaré kéwan galak iku sawijining gréja kang nggunakaké kakuwatan sipil kanggo maksa piwulang-piwulang agama sing dicekelé.
“Panglaksanane pangreksan ngreksa dina Minggu déning gréja-gréja Protestan iku minangka pangreksan marang pangibadahé kapapanan—yaiku kéwan galak. Wong-wong kang, amarga mangertèni tuntutaning pepakon kaping papat, banjur milih netepi sabat palsu tinimbang Sabat kang sejati, kanthi mangkono padha nyaosaké pakurmatan marang kakuwasan iku, kang dening kakuwasan iku waé prakara mau diprentahaké. Nanging sajroning tumindak ngetrapaké kuwajiban agami lumantar kakuwasan sekulèr, gréja-gréja kuwi dhéwé bakal mbentuk gambar kanggo kéwan galak mau; mulané, panglaksanane pangreksan ngreksa dina Minggu ing Amérika Sarékat bakal dadi pangreksan marang pangibadahé kéwan galak lan gambarané.” The Great Controversy, 448, 449.
Gambaré kéwan galak iku nggambarake gabungan antarané greja lan nagara, kanthi greja nguwasani sesambungan iku. Yézébél mrentah ing dhuwuré Ahab, kaya déné Hérodias mrentah ing dhuwuré Hérod. Tandha kéwan galak iku yaiku ngurmati dina Minggu. Gambaré kéwan galak iku kawangun sajroning sawatara wewaton wektu. Tandha kéwan galak iku nggambarake sawijining titik wektu. Gambaré kéwan galak iku saya tuwuh kanthi progresif, nanging mung tekan kadewasané kang sampurna nalika wis duwé kakuwasan kanggo meksa nagara netepaké dogma-dogma agamané. Ujian iku ana gandhèngané karo “kabentukan” gambar iku.
“Nanging apa ta kang diarani ‘gambar marang kéwan galak’ iku? lan kepriyé iku bakal kabentuk? Gambar iku digawé déning kéwan galak sing sungu loro, lan iku dadi gambar marang kéwan galak mau. Iku uga kasebut gambaré kéwan galak. Mulané, supaya ngerti kaya apa wujudé gambar iku lan kepriyé iku bakal kabentuk, kita kudu nyinau sipat-sipat saka kéwan galak iku dhéwé—yaiku kepausan.
“Nalika pasamuwan wiwitan dadi rusak amarga nyingkur saka kasederhanaan Injil lan nampani ritus lan adat istiadat kapir, pasamuwan iku kelangan Roh lan panguwasané Allah; lan supaya bisa nguwasani nuraniné rakyat, pasamuwan iku ngupaya panyengkuyung saka panguwasa sekuler. Asilé yaiku kapausan, sawijining pasamuwan sing nguwasani panguwasané nagara lan migunakaké panguwasa iku kanggo majengaké tujuané dhéwé, mligi kanggo ngukum ‘heresy.’ Supaya Amerika Sarékat bisa mbentuk gambar kéwan iku, panguwasa agama kudu nguwasani pamaréntahan sipil nganti wewenangé nagara uga bakal digunakaké déning pasamuwan kanggo nggayuh tujuané dhéwé.” The Great Controversy, 443.
Pambédaning antarané gambar kéwan galak lan tandha kéwan galak iku pangerten Adventis kang lumayan tradhisional. Ing babagan iki, papan sing lumrahé ndadèkaké Adventisme klèru dalan yaiku ing Wahyu telulas. Kanthi cara tartamtu, wong-wong mau nyampuradukké tumindaké Amérika Sarékat sawisé angger-angger dina Minggu, nalika negara iku meksa donya supaya ngedegaké gambar tumrap kéwan galak, karo pangedegané gambar kéwan galak ing Amérika Sarékat. Kuwi loro mangsa kenabian sing béda.
Kristus rawuh kanggo negesake prajanjian karo wong akèh sajroning satunggal minggu, lan ing tengahing minggu Panjenengané kasalib. Mangkono, minggu iku nggambarake loro mangsa wektu nalika sawijining gambaring kéwan galak kabentuk. Mingguné Kristus kabagi dadi loro mangsa sing padha, kang makili gambaré Kristus. Loro mangsa wektu pangujian ing dina-dina pungkasan makili gambaré antikristus.
Ing mangsa kapisan saka sèwu rong atus sawidak dina, Kristus neksèni bab Panjenengané piyambak, banjur Panjenengané séda ing kayu salib. Banjur ana sèwu rong atus sawidak dina liyane sing padha, nalika para sakabat padha neksèni, nganti Mikhaèl jumeneng ing wektu Stéfanus dirajam watu. Kayu salib iku minangka pralambanging undhang-undhang Minggu. Rong mangsa panggawéaning pacoban kang magepokan karo pambentukaning gambar kéwan iku, nandhani mangsa kapisan kang magepokan karo sèwu patang puluh papat èwu, kang dipralambangi déning Kristus, lan mangsa iku rampung ing undhang-undhang Minggu, kang dipralambangi déning kayu salib. Mangsa pacoban pungkasan kang padha, kang dipralambangi déning pakaryané para sakabat ing jamané Kristus, ngarah marang golongan wong akèh sing agung, lan iku rampung nalika Mikhaèl jumeneng, dudu ing wektu Stéfanus dirajam watu, nanging ing panutupaning mangsa pangrèhing sih-rahmat tumrap manungsa ing Daniel 12:1.
Sawenèh wong gagal ndeleng runtutan kadadéan sing satemené ing Wahyu telulas, ayat sewelas lan salajengipun, amarga saka apa sing asring katingal minangka ora gelem kanthi sengaja ngakoni yèn nalika Amérika Sarékat ngandika kaya naga, iku nggambaraken kawujudan gambar kéwan galak sing wis kabentuk kanthi sampurna ing Amérika Sarékat. Supados Amérika Sarékat saged netepaken angger-angger Minggu, gambar kéwan galak ing Amérika Sarékat kedah sampun kabentuk sadèrèngipun angger-angger Minggu punika. Wacanen malih sawetara pethikan sadèrèngipun sing nembe dipunsebat saking The Great Controversy, menawi panjenengan dereng mangertos pokok prakawisipun.
Nalika Amerika Sarékat ngandika kaya naga ing ayat sewelas saka pasal telulas, iku nggambaraké tumindak panguwasa legislatif lan yudikatif kang netepaké sawijining angger-angger dina Minggu manut pituduh gréja-gréja murtad ing Amerika Sarékat. Dhawuh angger-angger dina Minggu iku metu saka cangkemé Amerika Sarékat.
“Aku weruh manawa kéwan sungu loro iku duwé cangkem naga, lan yèn kakuwatané ana ing sirahé, lan yèn pranatan mau bakal metu saka cangkeme.” Spalding and Magan, 1.
Wis wiwit biyèn aku tansah gumun menawa Adventisme katon angel ngakoni yèn nalika kéwan saka bumi sing sungu loro iku ngomong kaya naga, prakara iku ora mung nandhani ukum Minggu ing Amérika Sarékat, nanging uga nandhani yèn gambar saka kéwan segara kapapaan iku wis kabentuk kanthi sampurna. Supaya Amérika Sarékat bisa netepaké ukum Minggu, gabungan antarané gréja lan nagara kudu wis luwih dhisik kabentuk kanthi sampurna. Gréja-gréja murtad ing Amérika Sarékat ora mung padha nglumpuk ing dina Senèn, banjur lunga menyang Kongres ing dina Selasa, lan ngandhani Kongres yèn wong-wong mau péngin undhang-undhang Minggu disahaké ing dina Rebo. Prosès panggabungan sing dumadi antarané gréja lan nagara iku dipratélakaké minangka “pambentukan” gambar kéwan, kaya “pambentukan” reca emas ing Daniel pasal 3; pambangunan iku mesthi mbutuhaké sawatara wektu. Gambar kéwan iku yaiku sistem sing biyèn dienggo déning kapapaan kanggo matèni yuta-yuta para martir ing Jaman Peteng, lan dibutuhaké pangrembakan sosial, pulitik, agama, lan ékonomi kanggo nyiptakaké lingkungan sosial, uga preseden hukum sing perlu, supaya ukum Minggu bisa ditindakaké. Pangrembakan-pangrembakan iku makili ujian saka gambar kéwan, kang “liwat iku nasib langgeng kita bakal ditemtokaké,” lan iku makili ujian sing kudu kita liwati “sadurungé kita disegel.”
“Gusti wis nedahaké marang aku kanthi cetha yèn patung kéwan iku bakal kawangun sadurungé mangsa sih-rahmat katutup; awit prakara iku bakal dadi ujian gedhé tumrap umaté Allah, kang lumantar iku nasib langgengé bakal ditemtokaké.... Iki yaiku ujian sing kudu dialami déning umaté Allah sadurungé padha kapatèn.” Manuscript Releases, jilid 15, 15.
Undhang-undhang Minggu iku krisis ing wayah tengah wengi, kang nemu panggenapan pungkasan kang sampurna saka pasemon bab sepuluh prawan. Ing krisis tengah wengi iku, bakal kababar apa kita prawan Philadelphian kang wicaksana utawa prawan Laodikean kang bodho. Wong-wong kang bodho nampani tandha kéwan iku, lan wong-wong kang wicaksana nampani meterai Allah. Sapa waé kang tau gabung karo gréja Advent Dina Kaping Pitu, wis sarujuk marang dhaptar bebener doktrin sadurungé dadi anggota, lan mulané saben wong Advent Dina Kaping Pitu wis tau diparingi pepadhang bebener bab Sabat.
“Yèn pepadhang kayektèn wis kaaturaké marang kowé, mbabaraké Sabat ing pepakon kaping papat, lan nuduhaké yèn ora ana dhasar ing Sabdaning Allah tumrap pangreksa dina Minggu, nanging kowé isih ngugemi sabat palsu, nampik njaga kasucèné Sabat kang déning Allah sinebut ‘dina-Ku kang suci,’ kowé nampani tandhané kéwan iku. Kapan iki kelakon?—Nalika kowé manut marang pranatan kang mréntahaké kowé supaya mandheg nyambut gawé ing dina Minggu lan nyembah marang Allah, senadyan kowé ngerti yèn ora ana satembung waé ing Kitab Suci kang nuduhaké yèn dina Minggu iku liya kajaba dina padinan kanggo nyambut gawé, kowé sarujuk nampani tandhané kéwan iku, lan nampik segelé Allah. Yèn kita nampani tandha iki ing bathuk kita utawa ing tangan kita, paukuman-paukuman kang wis kaandharaké tumrap wong-wong kang ora mituhu mesthi tumiba marang kita. Nanging segelé Allah kang gesang ditetepaké marang wong-wong kang kanthi nurani setya ngreksa Sabaté Gusti.” Review and Herald, April 27, 1911.
Pambentukaning gambaring kéwan galak ing Amérika Sarékat wiwit kanthi profètis ing tanggal 11 September 2001. Ana sawetara saksi profètis kang nyantosakaké kasunyatan iki. Wiwit saka wektu iku tekan angger-angger Minggu kang enggal rawuh, para Adventis Dina Kapitu nemtokaké nasib langgengé, adhedhasar apa padha lulus ing pacoban gambaring kéwan galak utawa gagal ing pacoban gambaring kéwan galak. Aku bakal ngandharaké yèn sithik banget para Adventis Dina Kapitu kang malah ngerti yèn gambaring kéwan galak iku sawijining pacoban. Sithik, manawa ana, kang ngerti kepriyé iku bisa dadi pacoban, lan kang luwih wigati, padha ora ngerti apa kang diperlokaké supaya bisa lulus ing pacoban iku. Kita diadili, ora mung déning pepadhang kang kita duwèni, nanging uga déning pepadhang kang bisa kita duwèni, saupama kita gelem ngupaya mangertèni tambahing kawruh. Mulané, kasrabanipun wong Laodikia iku wuta kang paling abot sajroning nem éwu tauning dosa.
Umat-Ku padha katumpes marga saka kuranging kawruh; amarga sira wis nampik kawruh, Aku uga bakal nampik sira, supaya sira aja dadi imam kanggo Aku; awit sira wis lali marang angger-anggering Allahmu, Aku uga bakal lali marang anak-anakmu. Hosea 4:6.
Ujian pambentukaning gambar kewan iku rampung ing hukum Minggu sing bakal enggal teka, lan manawa kita durung kasil ngliwati ujian iku, kita bakal nampa tandha kewan bebarengan karo sakabèhé para prawan Laodikia sing bodho liyané, kang nampik angsal lenga. Aku ora ana ing kéné kanggo mbéla sebab apa aku mangertèni yèn ujian gambar kewan iku wiwit tanggal 11 September 2001 lan rampung ing hukum Minggu. Aku mung ngidentifikasi logika kenabian kang perlu supaya mangertèni perané Amérika Sarékat, kaya sing katetepaké ing Wahyu pasal telulas, sawisé negara iku ngleksanakaké hukum Minggu. Ing ayat kaping sewelas, negara iku ngandika kaya naga, lan wiwit ing titik iku penting kanggo ngetutaké tembung “dhèwèké.” Gambar kewan kang banjur dipaksa déning Amérika Sarékat supaya diadegaké déning donya, dudu gambar kewan ing Amérika Sarékat, amarga perkara iku wis kalebu jaman sing wis kepungkur.
Lan aku weruh ana kewan liya munggah saka ing bumi; lan dheweke nduwèni sungu loro kaya cempen, lan pangucapé kaya naga. Lan dheweke nindakaké sakèhé kuwasa saka kewan kang kapisan ana ing ngarsané, lan njalari bumi lan wong-wong kang manggon ana ing kono padha nyembah marang kewan kang kapisan, kang tatuné kang matèni iku wis waras. Lan dheweke nindakaké kaélokan-kaélokan gedhé, nganti ndadèkaké geni mudhun saka swarga tumiba ing bumi ana ing ngarepé manungsa, lan ngapusi wong-wong kang manggon ana ing bumi lumantar kaélokan-kaélokan kang diparingaké kuwasa marang dheweke kanggo ditindakaké ana ing ngarsané kewan iku; sarta ngandika marang wong-wong kang manggon ana ing bumi, supaya padha gawé reca kanggo kewan kang kena tatu dening pedhang, nanging isih urip. Lan dheweke diparingi kuwasa kanggo maringi napas marang reca kewan iku, supaya reca kewan iku bisa ngandika lan njalari supaya saben wong kang ora gelem nyembah marang reca kewan iku padha dipatèni. Lan dheweke njalari kabèh wong, cilik lan gedhé, sugih lan miskin, merdika lan batur, supaya padha nampa tandha ing tangan tengené utawa ing bathuké; lan supaya ora ana wong kang bisa tuku utawa adol kajaba wong kang nduwèni tandha iku, utawa jeneng kewan iku, utawa wilangané jenengé. Wahyu 13:11–17.
Ing pitu ayat mau, tembung “he” kapacak wolung kaping. Saben wektu tembung “he” digunakaké, iku tansah ngacu bali marang “he” kang asli, yaiku “that spake as a dragon,” nalika hukum Minggu ana ing Amérika Sarékat. Ujian gambar kéwan galak kang para Adventis ing Amérika Sarékat padha liwati utawa padha gagal nalika Amérika Sarékat “spake as a dragon,” banjur diulang manèh tumrap para Adventis ing bangsa-bangsa liyané ing donya, lan uga tumrap anak-anak Allah liyané kang isih ana ing Babil. Kita bakal nerusaké panimbang kita babagan Amérika Sarékat ing Wahyu telulas ing artikel sabanjuré, nanging karsaa aku ngélingaké panjenengan apa sebabé kita lagi nimbang bebener iki ing wektu iki.
Peperangan sing wiwit karo Lucifer ing swarga katelu ngetipèkaké peperangan sing diwiwiti ing swarga kapisan nalika hukum Minggu. Komunikasi naga sing wis rusak katuduhaké ana ing loro peperangan mau. Wujud modhèren saka komunikasi Iblis sing wis rusak nggambaraké trances hipnotis sing ndadèkaké planit bumi tumiba ing sajarah sawisé hukum Minggu sing enggal rawuh. Kasasaran mau kalakon lumantar pangwasané jaringan donya kabèh marang apa sing diarani “dalan gedhé informasi.” Manéka dalan saka “dalan gedhé informasi” mau yaiku sosial, ékonomi, agama, sing diarani élmu pengetahuan, hiburan, lan sing luwih wigati manèh dalan media pawarta.
Sawisé kayekten dipangertèni yèn “information super highway” punika mujudaké manifestasi modhèren saking komunikasi hipnotik Satanis, lan ugi hipnosis alus ingkang dipunginakaken déning Sétan wonten ing papranganipun para malaékat wonten ing swarga katelu, kita saged netepaken bilih “information super highway” punika unsur saking ujian “gambar kéwan” ingkang “pungkasan” tumrap donya, ingkang kalampahan sasampunipun angger-angger Minggu. Salajengipun badhé gampil dipunmangertosi bilih ujian “gambar kéwan” ingkang “kapisan” tumrap Amerika Sarékat mesthi gadhah komunikasi Satanis ingkang sami rusakipun kados ingkang pungkasan. Paseksèn bab pakaryanipun Sétan anggènipun ngrusak “information super highway” wiwit saking angger-angger Minggu ngantos tumeka panutupan mangsa kasempatan maringi bukti kados pundi rajapati tumrap kalih sungu Republicanism lan sésa Protestantisme sejati ing kéwan bumi punika kalampahan ing taun 2020. Prastawa punika kalampahan lumantar “information super highway,” ingkang déning Yohanes dipunsebat “dalan” wonten ing Wahyu sewelas.
Kabukane kasunyatan-kasunyatan kenabian iki minangka sapérangan saka apa kang kudu dimangertèni déning wong-wong kang duwé ancas ngliwati pacobaning patunging kéwan galak, kang kanthi cetha wis kapirsani déning nabi putri, bakal kabentuk sadurungé mangsaning sih-rahmat katutup lan sadurungé wong satus patang puluh papat èwu kaségel.
“Nalika dhawuh iku katanggepaké lan cap iku katetepaké, wataké wong-wong mau bakal tetep resik lan tanpa cacad kanggo saklawasé.” Testimonies, jilid 5, 216.