“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.
„გამოცხადებაში ბიბლიის ყველა წიგნი ერთდება და სრულდება. აქ არის დანიელის წიგნის შემავსებელი.“ მოციქულთა საქმეები, 585.
The truth that is identified by John as “the Revelation of Jesus Christ,” which the Lion of the tribe of Judah has been unsealing for his people since July 2023, is brought to perfection when the book of Daniel is brought together with the book of Revelation. Daniel chapter two represents the second angel’s message in the context of the image of the beast test of the last days. It identifies a process of testing and a specific period of testing.
ჭეშმარიტება, რომელსაც იოანე „იესო ქრისტეს გამოცხადებად“ მოიხსენიებს და რომლის ბეჭდებსაც იუდას ტომის ლომი 2023 წლის ივლისიდან თავისი ხალხისთვის ხსნის, სრულყოფილებას აღწევს, როდესაც დანიელის წიგნი გამოცხადების წიგნთან ერთიანდება. დანიელის წიგნის მეორე თავი მეორე ანგელოზის უწყებას წარმოადგენს უკანასკნელ დღეებში მხეცის ხატებასთან დაკავშირებული გამოცდის კონტექსტში. იგი განსაზღვრავს გამოცდის პროცესსა და გამოცდის კონკრეტულ პერიოდს.
The period and process of Daniel chapter two, represented by the seventy years of Daniel’s captivity, typified the testing period of the Protestants in Millerite history. The Protestants failed their testing process and became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter typifies her mother; and Rome is a prophetic beast. Their failure and subsequent transitioning into the daughters of Rome typify the test of the image of the beast in our current history, for they transitioned into an image of the beast. Our current testing process is therefore represented by Daniel’s seventy years of captivity, and also by the history of the second angel’s message during the Millerite movement.
დანიელის წიგნის მეორე თავში ასახული პერიოდი და პროცესი, რომლებიც დანიელის ტყვეობის სამოცდაათი წლით არის წარმოდგენილი, მილერიტთა ისტორიაში პროტესტანტთა გამოცდის პერიოდის წინასახე იყო. პროტესტანტებმა თავიანთი გამოცდის პროცესში მარცხი განიცადეს და რომის ასულებად იქცნენ. წინასწარმეტყველური თვალსაზრისით, ასული თავისი დედის წინასახეა; რომი კი წინასწარმეტყველური მხეცია. მათი მარცხი და შემდგომ რომის ასულებად გარდაქმნა ჩვენს ამჟამინდელ ისტორიაში მხეცის ხატების გამოცდის წინასახეა, რადგან ისინი მხეცის ხატებად იქცნენ. ამრიგად, ჩვენი ამჟამინდელი გამოცდის პროცესი წარმოდგენილია დანიელის ტყვეობის სამოცდაათი წლით, აგრეთვე მილერიტული მოძრაობის დროს მეორე ანგელოზის უწყების ისტორიით.
In the history of the second angel’s message that began on September 11, 2001, there is a specific period and testing process that is symbolically represented as Nebuchadnezzar’s image-dream of beasts; for a kingdom in Bible prophecy is also a beast. Nebuchadnezzar and the Chaldean religious elite represent those that fail the test, and Daniel and the three worthies represent those that pass the test. It may appear otherwise, but Nebuchadnezzar’s failure is confirmed in chapter three of Daniel.
მეორე ანგელოზის უწყების ისტორიაში, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს დაიწყო, არსებობს განსაზღვრული პერიოდი და გამოცდის პროცესი, რომელიც სიმბოლურად წარმოდგენილია, როგორც ნაბუქოდონოსორის ხატ-სიზმარი მხეცთა შესახებ; რადგან ბიბლიურ წინასწარმეტყველებაში სამეფო აგრეთვე მხეცია. ნაბუქოდონოსორი და ქალდეველთა რელიგიური ელიტა წარმოადგენენ მათ, ვინც გამოცდას ვერ უძლებს, ხოლო დანიელი და სამი ღირსეული წარმოადგენენ მათ, ვინც გამოცდას წარმატებით გადის. შესაძლოა სხვაგვარად ჩანდეს, მაგრამ ნაბუქოდონოსორის წარუმატებლობა დანიელის მესამე თავში დასტურდება.
In the testing process, which is represented in both Daniel chapters one and two, there are specific prophetic waymarks that line up with the truths that have recently been set forth in the book of Revelation. In chapter one, “ten days” represented the testing period that led to Daniel manifesting a fairer and fatter image due to his eating the heavenly fare, while the other class of eunuchs manifested the image of those who ate the diet of the king. A king prophetically is a kingdom, and prophetically a king or kingdom is also a beast. Those whose countenances manifested the results of eating the king’s diet manifested the image of the beast.
გამოცდის პროცესში, რომელიც დანიელის წიგნის როგორც პირველ, ისე მეორე თავშია წარმოდგენილი, არსებობს კონკრეტული წინასწარმეტყველური ნიშნულები, რომლებიც შეესაბამება გამოცხადების წიგნში ახლახან წარმოჩენილ ჭეშმარიტებებს. პირველ თავში „ათი დღე“ განასახიერებდა გამოცდის პერიოდს, რომლის შედეგადაც დანიელმა, ზეციური საზრდოთი კვების წყალობით, უფრო მშვენიერი და ხორცსავსე სახე წარმოაჩინა, მაშინ როდესაც საჭურისთა მეორე ჯგუფმა წარმოაჩინა მათი სახე, ვინც მეფის საკვებით იკვებებოდა. წინასწარმეტყველური მნიშვნელობით მეფე სამეფოა, ხოლო მეფე ან სამეფო წინასწარმეტყველური მნიშვნელობით მხეციც არის. ისინი, ვის სახეზეც მეფის საკვებით კვების შედეგები აისახა, მხეცის ხატებას წარმოაჩენდნენ.
In Daniel chapter two, Daniel was praying to understand the hidden “secret” of Nebuchadnezzar’s image-dream. He needed to know what the dream was, and also what it meant. He represents those in the last days that are seeking to understand the secrets associated with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, for the unsealing of the Revelation of Jesus Christ is the last prophetic “secret” that is unsealed before probation closes. All the prophets, including Daniel, are identifying the last days. Daniel’s endeavor to understand the “secret” was a life-or-death endeavor, as is the image of the beast test for God’s people in the last days.
დანიელის წიგნის მეორე თავში დანიელი ლოცულობდა, რათა გაეგო ნაბუქოდონოსორის ქანდაკება-სიზმრის დაფარული „საიდუმლო“. მას სჭირდებოდა სცოდნოდა, რა იყო სიზმარი და აგრეთვე რას ნიშნავდა იგი. იგი განასახიერებს უკანასკნელ დღეებში მყოფთ, რომლებიც ესწრაფვიან გაიგონ იესო ქრისტეს გამოცხადების ახდისთან დაკავშირებული საიდუმლოებები, რადგან იესო ქრისტეს გამოცხადების ახდა არის უკანასკნელი წინასწარმეტყველური „საიდუმლო“, რომელიც იხსნება მანამ, სანამ გამოსაცდელი დრო დაიხურება. ყველა წინასწარმეტყველი, დანიელის ჩათვლით, უკანასკნელ დღეებს მიუთითებს. დანიელის ძალისხმევა „საიდუმლოს“ გასაგებად სიცოცხლისა და სიკვდილის საქმე იყო, ისევე როგორც მხეცის ხატის გამოცდაა ღვთის ხალხისთვის უკანასკნელ დღეებში.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
„უფალმა მკაფიოდ მიჩვენა, რომ მხეცის ხატი გამოისახება მადლის ვადის დახურვამდე; რადგან იგი ღვთის ხალხისთვის იქნება დიდი გამოცდა, რომლის მეშვეობითაც გადაწყდება მათი მარადიული ხვედრი.“ Manuscript Releases, ტომი 15, 15.
The prayer of Daniel, as he sought to understand the “secret,” represents a specific waymark in the history of God’s people in the last days. The book of Daniel provides two witnesses that establish the waymark of “prayer” in the last days. That waymark is located in the period of time that is represented by the second message of every reform line.
დანიელის ლოცვა, როდესაც იგი ცდილობდა „საიდუმლოს“ გაგებას, წარმოადგენს კონკრეტულ გზასანიშნს ღვთის ხალხის უკანასკნელი დღეების ისტორიაში. დანიელის წიგნი გვაწვდის ორ მოწმეს, რომლებიც ამყარებენ „ლოცვის“ გზასანიშნს უკანასკნელ დღეებში. ეს გზასანიშნი განთავსებულია იმ დროით პერიოდში, რომელიც ყოველი რეფორმის ხაზის მეორე უწყებით არის წარმოდგენილი.
The prophetic setting of both prayers is the seventy years of captivity, which as a symbol represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. In Daniel two, in the first verse, the name “Nebuchadnezzar” is doubled, and the doubling of a word in Scripture is a symbol of the second angel’s message.
ორივე ლოცვის წინასწარმეტყველური კონტექსტი ტყვეობის სამოცდაათწლიანი პერიოდია, რომელიც, როგორც სიმბოლო, ლევიანთა წიგნის ოცდამეექვსე თავის „შვიდ ჟამს“ განასახიერებს. დანიელის წიგნის მეორე თავის პირველ მუხლში სახელი „ნაბუქოდონოსორი“ ორჯერ გვხვდება, ხოლო წმინდა წერილში სიტყვის გაორება მეორე ანგელოზის უწყების სიმბოლოა.
There are several references in the writings of Sister White that identify Daniel chapter three as a symbol of the Sunday law. Daniel chapter one possesses every characteristic of the first angel’s message, and we are informed that you cannot have a third message (Daniel chapter three) without a first and second message.
დის უაითის ნაწერებში რამდენიმე მითითებაა, რომლებშიც დანიელის წიგნის მესამე თავი კვირადღის კანონის სიმბოლოდ არის წარმოდგენილი. დანიელის წიგნის პირველ თავს პირველი ანგელოზის უწყების ყველა დამახასიათებელი ნიშანი აქვს და გვეუწყება, რომ მესამე უწყება (დანიელის წიგნის მესამე თავი) ვერ იარსებებს პირველი და მეორე უწყებების გარეშე.
The image of the beast test has been defined by Ellen White as the test we must pass before probation closes, and before we are sealed. When the music played in Daniel chapter three, probation symbolically closed, for chapter three represents the Sunday law. Nebuchadnezzar’s music represents the melody that the whore of Tyre then begins to sing to the kings of the earth at the end of the symbolic seventy years that she had been forgotten.
მხეცის ხატის გამოცდა ელენ უაიტმა განსაზღვრა როგორც ის გამოცდა, რომელიც უნდა გავიაროთ მადლის ჟამის დახურვამდე და ჩვენს დაბეჭდვამდე. როდესაც დანიელის წიგნის მესამე თავში მუსიკა აჟღერდა, მადლის ჟამი სიმბოლურად დაიხურა, რადგან მესამე თავი საკვირაო კანონს წარმოადგენს. ნაბუქოდონოსორის მუსიკა წარმოადგენს იმ მელოდიას, რომლის გალობაც ტვიროსის მეძავმა შემდეგ იწყო დედამიწის მეფეთა წინაშე იმ სიმბოლური სამოცდაათი წლის დასასრულს, რომლის განმავლობაშიც იგი დავიწყებული იყო.
And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.
და იქნება იმ დღეს, რომ ტვიროსი დავიწყებულ იქნება სამოცდაათი წელი, ერთი მეფის დღეებისამებრ; ხოლო სამოცდაათი წლის დასასრულს ტვიროსი იმღერებს, ვითარცა მეძავი. აიღე ქნარი, მოიარე ქალაქი, შენ, დავიწყებულო მეძავო; ტკბილად დაუკარი, მრავალი გალობა იგალობე, რათა გაგიხსენონ. და იქნება სამოცდაათი წლის დასასრულს, რომ უფალი მოიხილავს ტვიროსს, და იგი დაუბრუნდება თავის საზღაურს და იმეძავებს ქვეყნიერების ყველა სამეფოსთან, მთელი დედამიწის პირზე. ესაია 23:15–17.
Sister White identifies the three angels’ messages as three tests.
და უაითი სამი ანგელოზის უწყებებს სამ გამოცდად განსაზღვრავს.
“Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.” Review and Herald, October 31, 1899.
„ბევრმა, ვინც პირველი და მეორე ანგელოზების უწყებათა გავლენით გამოვიდა სიძის შესახვედრად, უარყო მესამე — უკანასკნელი გამომცდელი უწყება, რომელიც უნდა მიეცეს წუთისოფელს; და მსგავსი პოზიცია იქნება დაკავებული მაშინაც, როცა უკანასკნელი მოწოდება გაისმის.“ Review and Herald, October 31, 1899.
Upon several witnesses, Daniel chapter two is the second angel’s message. The history of the empowerment of the first angel until the judgment is the history represented by the seventy years of Daniel’s captivity. The setting of Daniel’s prayer in chapter two takes place within the seventy years, which is a symbol of the “seven times”.
რამდენიმე მოწმის მოწმობის საფუძველზე, დანიელის წიგნის მეორე თავი მეორე ანგელოზის უწყებაა. პირველი ანგელოზის ძალმოსილებით აღჭურვიდან სამსჯავრომდე განვლილი ისტორია ის ისტორიაა, რომელიც დანიელის ტყვეობის სამოცდაათი წლით არის წარმოდგენილი. მეორე თავში დანიელის ლოცვის გარემოებები იმ სამოცდაათწლიანი პერიოდის ფარგლებშია მოქცეული, რომელიც „შვიდი ჟამის“ სიმბოლოა.
The prayer of chapter nine begins with a direct reference to the seventy years. The prophetic setting of both prayers is identical. They represent different aspects of the same prayer, but are both placed in the identical setting of the “seven times,” and both align with the waymark of “prayer” that is located in the history of the one hundred and forty-four thousand of the last days.
მეცხრე თავის ლოცვა სამოცდაათ წელზე პირდაპირი მითითებით იწყება. ორივე ლოცვის წინასწარმეტყველური კონტექსტი ერთი და იგივეა. ისინი ერთი და იმავე ლოცვის სხვადასხვა ასპექტს წარმოადგენენ, თუმცა ორივე „შვიდი დროის“ ერთსა და იმავე კონტექსტშია მოქცეული და ორივე შეესაბამება „ლოცვის“ საორიენტაციო ნიშნულს, რომელიც უკანასკნელი დღეების ას ორმოცდაოთხი ათასის ისტორიაშია განთავსებული.
When Daniel prays in chapter nine, he is in a prophetic “period of transition” from the kingdom of Babylon unto the kingdom of the Medes and the Persians. That transition point is also a waymark, and it also aligns with the same transition point in the movement of the third angel, when God’s people die in the street as “Laodiceans”, and come out of the grave as “Philadelphians”. The transition point for the movement of the first angel aligns with both Daniel’s transition point and the movement of the third angel, and all three are directly connected with the “seven times” of Leviticus twenty-six. The transition from Philadelphia to Laodicea in the Millerite movement took place with the arrival of “new light” on the “seven times” in 1856, and the subsequent rejection of the “seven times” altogether in 1863. Daniel in chapter nine, the movement of the first angel in Millerite time, and the movement of the third angel in our time all have transition points that align with one another, and all three transition points are set within the context of the “seven times”.
როდესაც დანიელი მეცხრე თავში ლოცულობს, იგი ბაბილონის სამეფოდან მიდიელთა და სპარსელთა სამეფოზე გადასვლის წინასწარმეტყველურ „გარდამავალ პერიოდში“ იმყოფება. გადასვლის ეს მომენტი ამავე დროს საეტაპო ნიშანიცაა და მესამე ანგელოზის მოძრაობაში იმავე გარდამავალ მომენტს შეესაბამება, როდესაც ღვთის ხალხი ქუჩაში „ლაოდიკიელებად“ კვდება და საფლავიდან „ფილადელფიელებად“ გამოდის. პირველი ანგელოზის მოძრაობის გარდამავალი მომენტი შეესაბამება როგორც დანიელის გარდამავალ მომენტს, ისე მესამე ანგელოზის მოძრაობას, და სამივე უშუალოდ უკავშირდება ლევიანთა წიგნის ოცდამეექვსე თავის „შვიდ ჟამს“. მილერიტთა მოძრაობაში ფილადელფიიდან ლაოდიკიაში გადასვლა მოხდა 1856 წელს „შვიდი ჟამის“ შესახებ „ახალი ნათლის“ გამოჩენასთან და შემდგომ, 1863 წელს, „შვიდი ჟამის“ სრულ უარყოფასთან ერთად. დანიელს მეცხრე თავში, პირველი ანგელოზის მოძრაობას მილერიტთა ხანაში და მესამე ანგელოზის მოძრაობას ჩვენს დროში — სამივეს აქვს ერთმანეთის შესაბამისი გარდამავალი მომენტები, და სამივე გარდამავალი მომენტი „შვიდი ჟამის“ კონტექსტშია მოქცეული.
In the history of the testing process, Daniel represents the messenger that is given the light which he shares first with his three companions, thus typifying the prophetic role of “Elijah”, who is the “voice crying in the wilderness”.
გამოცდის პროცესის ისტორიაში დანიელი წარმოადგენს მაცნეს, რომელსაც ეძლევა ნათელი და რომელსაც იგი პირველად თავის სამ თანმხლებთან უზიარებს; ამგვარად იგი წინასწარმეტყველურად განასახიერებს „ელიას“ როლს, რომელიც არის „ხმა მღაღადებლისა უდაბნოსა შინა“.
The “secret” of Daniel chapter two identifies that the eighth kingdom of Bible prophecy is “of the seven” kingdoms. As the first representation of the kingdoms of Bible prophecy, it therefore connects with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy found in Revelation chapter seventeen. The eighth kingdom, being “of the seven” previous kingdoms, is addressing the transition point that establishes modern Babylon as the three-fold union of the dragon, the beast and the false prophet. Nebuchadnezzar’s image-dream is ultimately identifying the eighth earthly kingdom of prophetic history.
დანიელის მეორე თავის „საიდუმლო“ ცხადყოფს, რომ ბიბლიური წინასწარმეტყველების მერვე სამეფო შვიდ სამეფოთაგან არის. როგორც ბიბლიური წინასწარმეტყველების სამეფოთა პირველი წარმოდგენა, ამდენად იგი უკავშირდება ბიბლიური წინასწარმეტყველების სამეფოთა უკანასკნელ წარმოდგენას, რომელიც გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში გვხვდება. მერვე სამეფო, როგორც „შვიდთაგან“ წარმომდგარი წინა სამეფოებიდან, მიუთითებს გარდამავალ წერტილზე, რომელიც აყალიბებს თანამედროვე ბაბილონს, როგორც გველეშაპის, მხეცისა და ცრუ წინასწარმეტყველის სამმაგ კავშირს. ნაბუქოდონოსორის ხატების-სიზმარი საბოლოოდ წინასწარმეტყველური ისტორიის მერვე მიწიერ სამეფოს განსაზღვრავს.
A kingdom is a beast in Bible prophecy, so the truth represented by Nebuchadnezzar’s image-dream is the first reference to the final beast, as is also identified in Revelation chapter seventeen. Therefore, Nebuchadnezzar’s dream is ultimately the dream of the image of the eighth and final beast. It’s the dream of “the image of the beast”.
სამეფო ბიბლიურ წინასწარმეტყველებაში მხეცია; ამიტომ, ნაბუქოდონოსორის ქანდაკების შესახებ სიზმრით წარმოდგენილი ჭეშმარიტება არის პირველი მინიშნება საბოლოო მხეცზე, როგორც ეს გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავშიც არის იდენტიფიცირებული. მაშასადამე, ნაბუქოდონოსორის სიზმარი საბოლოო ჯამში მერვე და უკანასკნელი მხეცის ხატის სიზმარია. ეს არის „მხეცის ხატის“ სიზმარი.
That in itself is the confirmation of the importance of recognizing the transition point that occurs in the movement of the third angel, but the “secret” is also the key that brings together and establishes much of what the previous articles have been identifying about the history that followed July 18, 2020. In those articles, it has been presented that the four waymarks of each of the sacred reform movements, which are represented by Daniel’s seventy years of captivity, always possess the same theme.
ეს თავისთავად ადასტურებს, რამდენად მნიშვნელოვანია იმ გარდასვლის მომენტის ამოცნობა, რომელიც მესამე ანგელოზის მოძრაობაში დგება, მაგრამ „საიდუმლო“ იმავდროულად ის გასაღებიცაა, რომელიც აერთიანებს და ამყარებს იმის დიდ ნაწილს, რაც წინა სტატიებში 2020 წლის 18 ივლისის შემდგომი ისტორიის შესახებ გამოიკვეთა. აღნიშნულ სტატიებში ნაჩვენებია, რომ დანიელის სამოცდაათწლიანი ტყვეობით წარმოდგენილი თითოეული წმინდა რეფორმატორული მოძრაობის ოთხ ნიშნულს ყოველთვის ერთი და იგივე თემა აქვს.
Those four waymarks in the time of Christ were set within the context of “death and resurrection”. The first waymark, which represented the empowerment of the first message, was Christ’s baptism, the symbol of death and resurrection. The second waymark, which represents the first disappointment in that history, was the death and resurrection of Lazarus. The third waymark was the triumphal entry into Jerusalem, representing the Midnight Cry. Christ was heading to His death and resurrection, and Lazarus, the living representative of death and resurrection, led the procession. Lazarus also establishes that during the proclamation of the Midnight Cry, God’s people are “sealed”.
ქრისტეს დროს ის ოთხი მიჯნა „სიკვდილისა და აღდგომის“ კონტექსტში იყო მოქცეული. პირველი მიჯნა, რომელიც პირველი უწყების ძალით აღჭურვას განასახიერებდა, ქრისტეს ნათლობა იყო — სიკვდილისა და აღდგომის სიმბოლო. მეორე მიჯნა, რომელიც ამ ისტორიაში პირველ იმედგაცრუებას განასახიერებს, ლაზარეს სიკვდილი და აღდგომა იყო. მესამე მიჯნა იყო იერუსალიმში დიდებით შესვლა, რომელიც შუაღამის ღაღადს განასახიერებდა. ქრისტე თავისი სიკვდილისა და აღდგომისკენ მიემართებოდა, ხოლო ლაზარე, სიკვდილისა და აღდგომის ცოცხალი განსახიერება, მსვლელობას მიუძღოდა. ლაზარე ასევე ადასტურებს, რომ შუაღამის ღაღადის გამოცხადების დროს ღვთის ხალხს „ბეჭედი ესმება“.
“This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.
„ეს გვირგვინოსანი სასწაული, ლაზარეს აღდგინება, უნდა გამხდარიყო ღვთის ბეჭედი მის საქმეზე და მის ღვთაებრიობის პრეტენზიაზე.“ ქრისტეს ცხოვრება, 529.
The fourth waymark of judgment was the cross, which was also a death and resurrection. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.
სამსჯავროს მეოთხე გზამკვლევი იყო ჯვარი, რომელიც ასევე იყო სიკვდილი და აღდგომა. ამ ოთხი გზამკვლევის პერიოდი წარმოდგენილია დანიელის სამოცდაათწლიანი ტყვეობით.
In Millerite history, the theme was the “day-for-a-year principle”, and August 11, 1840, was the confirmation of that principle. The first disappointment was the result of an incorrect application of the day-for-a-year principle. The Midnight Cry was the perfection of the day-for-a-year principle in connection with the twenty-three-hundred-year prophecy and the twenty-five-hundred-and-twenty-year prophecy, and then the Investigative Judgment began when those day-for-a-year prophecies were fulfilled on October 22, 1844. The theme of all four waymarks in Millerite history was the “day-for-a-year principle”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.
მილერიტთა ისტორიის თემა იყო „დღე-წელიწადის პრინციპი“, ხოლო 1840 წლის 11 აგვისტო ამ პრინციპის დადასტურება იყო. პირველი იმედგაცრუება დღე-წელიწადის პრინციპის არასწორი გამოყენების შედეგი იყო. შუაღამის ღაღადი იყო დღე-წელიწადის პრინციპის სრულყოფა ორი ათას სამასწლიან წინასწარმეტყველებასა და ორი ათას ხუთას ოცწლიან წინასწარმეტყველებასთან დაკავშირებით, შემდეგ კი, როდესაც დღე-წელიწადის პრინციპზე დაფუძნებული ეს წინასწარმეტყველებები 1844 წლის 22 ოქტომბერს აღსრულდა, დაიწყო საგამოძიებო სამსჯავრო. მილერიტთა ისტორიის ოთხივე საეტაპო ნიშნულის თემა იყო „დღე-წელიწადის პრინციპი“. ამ ოთხი საეტაპო ნიშნულის პერიოდი წარმოდგენილია დანიელის ტყვეობის სამოცდაათი წლით.
In the days of King David, the theme was “the ark of God”. When David was empowered, he then determined to bring the ark to the city of David.
დავით მეფის დროს თემა იყო „ღვთის კიდობანი“. როდესაც დავითი ძალაუფლებით აღიჭურვა, მან მაშინ გადაწყვიტა, კიდობანი დავითის ქალაქში გადაეტანა.
And David went on, and grew great, and the Lord God of hosts was with him. 2 Samuel 5:10.
და დავითმა განაგრძო წინსვლა და დიდდებოდა, და ცაბაოთ უფალი ღმერთი იყო მასთან. 2 მეფეთა 5:10.
The first disappointment was when Uzzah sinned by touching the ark. The third waymark was when David understood that the Lord had blessed the house of Obededom the Gittite, where the ark had been kept since Uzzah’s rebellion. David then went and retrieved the ark for his triumphal entry into Jerusalem (only for his wife to manifest undue anger and “disappointment” for David’s entrance). Each of those four waymarks is represented by the ark. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.
პირველი იმედგაცრუება მაშინ მოხდა, როდესაც ყუზამ კიდობანზე შეხებით შესცოდა. მესამე მიჯნა მაშინ დადგა, როდესაც დავითმა შეიტყო, რომ უფალს ეკურთხებინა ყობედ-ედომ გეთელის სახლი, სადაც კიდობანი ყუზას ამბოხების შემდეგ ინახებოდა. მაშინ დავითი წავიდა და კიდობანი წამოიღო იერუსალიმში თავისი ტრიუმფალური შესვლისთვის (თუმცა დავითის შესვლის გამო მისმა ცოლმა გაუმართლებელი რისხვა და „იმედგაცრუება“ გამოავლინა). ამ ოთხი მიჯნიდან თითოეულს კიდობანი განასახიერებს. ამ ოთხი მიჯნის პერიოდს დანიელის სამოცდაათწლიანი ტყვეობა განასახიერებს.
On September 11, 2001, Islam of the “third Woe” was loosed, and then restrained. July 18, 2020, was a failed prediction about the role of Islam. The message that brings the dead dry bones to life comes from “the four winds”, which are a symbol of Islam and represents the Midnight Cry message. The national ruin that follows the national apostasy of the Sunday law in the United States is brought about by Islam of the “third Woe”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.
2001 წლის 11 სექტემბერს „მესამე ვაის“ ისლამი გათავისუფლდა, შემდეგ კი შეიკავა. 2020 წლის 18 ივლისი იყო წარუმატებელი წინასწარმეტყველება ისლამის როლის შესახებ. უწყება, რომელსაც მკვდარი, გამხმარი ძვლები სიცოცხლეში მოჰყავს, მოდის „ოთხი ქარიდან“, რომლებიც ისლამის სიმბოლოა და შუაღამის ღაღადის უწყებას წარმოადგენს. ეროვნული ნგრევა, რომელიც ამერიკის შეერთებულ შტატებში კვირა დღის კანონის ეროვნული განდგომილების შემდეგ დგება, გამოწვეულია „მესამე ვაის“ ისლამით. ამ ოთხი ნიშნულის პერიოდი წარმოდგენილია დანიელის სამოცდაათწლიანი ტყვეობით.
The movement of the first angel represents the movement of the third angel, and the Midnight Cry message in Millerite history was a correction of the failed prediction that produced the first disappointment.
პირველი ანგელოზის მოძრაობა წარმოადგენს მესამე ანგელოზის მოძრაობას, ხოლო მილერიტულ ისტორიაში შუაღამის ღაღადის უწყება იყო იმ მცდარი წინასწარმეტყველების შესწორება, რომელმაც პირველი იმედგაცრუება წარმოშვა.
“The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.
იმედგაცრუებულებმა წმიდა წერილებიდან დაინახეს, რომ ისინი დაყოვნების ჟამში იყვნენ და რომ მოთმინებით უნდა დალოდებოდნენ ხილვის აღსრულებას. იგივე მტკიცებულებამ, რომელმაც ისინი 1843 წელს თავიანთი უფლის მოლოდინში მიიყვანა, 1844 წელსაც მის მოლოდინს აღუძრავდა. Early Writings, 247.
The same evidence of an Islamic attack upon Nashville is the evidence of an attack upon Nashville that will take place in response to the enforcement of Sunday worship. The writings of the Spirit of Prophecy never fail. The prediction of an attack upon Nashville is set forth in the writings of the Spirit of Prophecy. The Nashville prediction will be fulfilled, but the prediction of the attack on Nashville will be based upon a correction of the previously failed prediction, as it was in Millerite history. It is fulfilled at the fourth waymark, which is the waymark representing “judgment”.
იგივე მტკიცებულება, რომელიც ნეშვილზე ისლამურ თავდასხმას ადასტურებს, ადასტურებს ნეშვილზე იმ თავდასხმასაც, რომელიც კვირადღეს ღვთისმსახურების იძულებით აღსრულების საპასუხოდ განხორციელდება. წინასწარმეტყველების სულის ნაწერები არასოდეს ცდება. ნეშვილზე თავდასხმის წინასწარმეტყველება წინასწარმეტყველების სულის ნაწერებშია გადმოცემული. ნეშვილის შესახებ წინასწარმეტყველება აღსრულდება, მაგრამ ნეშვილზე თავდასხმის წინასწარმეტყველება დაეფუძნება იმ წინასწარმეტყველების შესწორებას, რომელიც მანამდე არ აღსრულდა, როგორც ეს მილერიტების ისტორიაში მოხდა. იგი გზის მეოთხე ნიშნულზე სრულდება, იმ ნიშნულზე, რომელიც „სამსჯავროს“ განასახიერებს.
Jesus always illustrates the end with the beginning, and the first waymark of September 11, 2001, was an attack by Islam, so at the judgment of the Sunday law, there will be an Islamic attack upon Nashville. It may very well include other targets, but the message of the Midnight Cry is the message that is a correction of the message that produced the first disappointment. The first disappointment was caused by the sin of applying the time element to the prediction, not by the words of Ellen White.
იესო დასასრულს ყოველთვის დასაწყისის მეშვეობით წარმოაჩენს, ხოლო 2001 წლის 11 სექტემბრის პირველი საორიენტაციო ნიშანი ისლამის თავდასხმა იყო, ამიტომ კვირადღის კანონის სამსჯავროს დროს ნეშვილზე ისლამური თავდასხმა მოხდება. სავსებით შესაძლებელია, რომ ეს თავდასხმა სხვა სამიზნეებსაც მოიცავდეს, მაგრამ შუაღამის ღაღადის უწყება არის ის უწყება, რომელიც პირველი იმედგაცრუების გამომწვევ უწყებას ასწორებს. პირველი იმედგაცრუება გამოწვეული იყო წინასწარმეტყველებისთვის დროითი ელემენტის მისადაგების ცოდვით და არა ელენ უაითის სიტყვებით.
It is important to recognize that the four waymarks that begin at the “empowerment” of the first message (which in Daniel occurs at the beginning of the symbolic seventy years) are always governed by the same theme. If you have accepted September 11, 2001, as a fulfillment of prophecy, you have prophetically eaten “the hidden book”. Very few people actually ate that truth, but there were some, as represented by Daniel, that purposed in their hearts not to be defiled by the Babylonian diet. Yet there are those who profess to believe September 11, 2001, was a fulfillment of prophecy, but argue that it was not Islam, but the Bush family, or the globalists, or the Jesuits, or the CIA or some combination of the usual subjects which are often employed by the modern conspiracy theorists. As Alpha and Omega, Jesus illustrates the end with the beginning, so if we are incorrect about what was prophetically represented on September 11, 2001, we are destroying our ability to rightly divide the prophetic Word of “truth”.
მნიშვნელოვანია გავაცნობიეროთ, რომ გზის ოთხი ნიშნული, რომლებიც პირველი უწყების „ძალით აღჭურვის“ მომენტიდან იწყება (რაც დანიელის შემთხვევაში სიმბოლური სამოცდაათი წლის დასაწყისში ხდება), ყოველთვის ერთსა და იმავე თემას ექვემდებარება. თუ 2001 წლის 11 სექტემბერი წინასწარმეტყველების აღსრულებად აღიარეთ, წინასწარმეტყველური გაგებით „დაფარული წიგნი“ შეგიჭამიათ. სინამდვილეში ეს ჭეშმარიტება ძალიან ცოტამ შეჭამა, მაგრამ იყვნენ ისეთებიც, რომელთაც დანიელი განასახიერებს და რომლებმაც გულში განიზრახეს, ბაბილონური საკვებით არ შებილწულიყვნენ. თუმცა არიან ისეთებიც, რომლებიც აცხადებენ, რომ სწამთ, 2001 წლის 11 სექტემბერი წინასწარმეტყველების აღსრულება იყო, მაგრამ ამტკიცებენ, რომ ეს იყო არა ისლამი, არამედ ბუშების ოჯახი, ან გლობალისტები, ან იეზუიტები, ან ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო, ან იმ ჩვეული მოქმედი პირების რომელიმე კომბინაცია, რომლებსაც თანამედროვე კონსპიროლოგები ხშირად იყენებენ. იესო, როგორც ალფა და ომეგა, დასასრულს დასაწყისით წარმოაჩენს; ამიტომ, თუ ვცდებით იმაში, თუ რა იყო წინასწარმეტყველურად წარმოდგენილი 2001 წლის 11 სექტემბერს, საკუთარ თავს ვუსპობთ უნარს, მართებულად განვმარტოთ „ჭეშმარიტების“ წინასწარმეტყველური სიტყვა.
The “empowerment” of the first message in Millerite history was Islam of the second Woe, and that empowerment typified the empowerment on September 11, 2001, that was brought about by Islam of the third Woe.
მილერიტული ისტორიის პირველ ცნობაში „გაძლიერება“ იყო მეორე ვაების ისლამი, და ეს გაძლიერება წინასახედ წარმოადგენდა იმ გაძლიერებას, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს განხორციელდა მესამე ვაების ისლამის მიერ.
Islam at the first waymark identifies Islam at the last waymark. The last waymark represents the judgment, and the United States is judged at the Sunday law. It is the second message of Ezekiel in chapter thirty-seven that brings the dead to life, and that message is the message of the third waymark, which is the Midnight Cry. It is the sealing message, as typified by the triumphal entry of Christ riding upon an “ass”, a symbol of Islam. The Midnight Cry sealing message is carried by Islam.
პირველ გზანიშნულზე ისლამი უკანასკნელ გზანიშნულზე ისლამის ამოცნობის საშუალებას იძლევა. უკანასკნელი გზანიშნული სამსჯავროს წარმოადგენს, ხოლო შეერთებული შტატები კვირადღის კანონის დროს განიკითხება. სწორედ ეზეკიელის წიგნის ოცდამეჩვიდმეტე თავში მოცემული მეორე უწყება უბრუნებს მკვდრებს სიცოცხლეს, და ეს უწყება მესამე გზანიშნულის უწყებაა, რომელიც შუაღამის ღაღადია. ეს არის აღბეჭდვის უწყება, რომლის წინასახეცაა „ვირზე“ — ისლამის სიმბოლოზე — ამხედრებული ქრისტეს საზეიმო შესვლა. შუაღამის ღაღადის აღბეჭდვის უწყების მატარებელი ისლამია.
Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. Matthew 21:5.
უთხარით სიონის ასულს: აჰა, შენი მეფე მოდის შენთან, მშვიდი, და ზის სახედარზე და ჩოჩორზე, სახედრის ნაშიერზე. მათე 21:5.
Ezekiel’s second prophecy comes from the “four winds”, which are also a symbol of Islam. It is absolutely essential to be clear about this truth, for the message that is the Midnight Cry is the message identifying Islam of the third Woe as the power that brings judgment upon the United States at the Sunday law and produces the national ruin that follows the decree.
ეზეკიელის მეორე წინასწარმეტყველება „ოთხი ქარიდან“ მოდის, რომლებიც ისლამის სიმბოლოცაა. აბსოლუტურად აუცილებელია, ეს ჭეშმარიტება ნათლად გვესმოდეს, რადგან შუაღამის ღაღადის უწყება სწორედ ის უწყებაა, რომელიც მესამე ვაების ისლამს წარმოაჩენს იმ ძალად, რომელიც კვირადღის კანონის შემოღებისას შეერთებულ შტატებს სასჯელს მოუვლენს და გამოიწვევს ქვეყნის იმ დაღუპვას, რომელიც ამ ბრძანებულებას მოჰყვება.
The Seven Trumpets of Revelation were God’s judgments upon the enforcement of Sunday worship by both pagan Rome and papal Rome.
გამოცხადების შვიდი საყვირი იყო ღვთის სამსჯავროები როგორც წარმართული რომის, ისე პაპური რომის მიერ კვირა დღის თაყვანისცემის იძულებით დამკვიდრებაზე.
-
The first four Trumpets were brought against pagan Rome after Constantine enforced the first Sunday law in the year 321.
პირველი ოთხი საყვირი მოევლინა წარმართულ რომს მას შემდეგ, რაც კონსტანტინემ 321 წელს პირველი საკვირაო კანონი ძალაში შეიყვანა.
-
The fifth and sixth Trumpets (which are also the first and second Woes of Islam), were God’s judgments against papal Rome for the papal Sunday law enacted at the Council of Orleans, in the year 538.
მეხუთე და მეექვსე საყვირები (რომლებიც ასევე ისლამის პირველი და მეორე ვაებებია) იყო ღვთის სასჯელები პაპის რომის წინააღმდეგ, ორლეანის კრებაზე, 538 წელს, დადგენილი პაპური საკვირაო კანონის გამო.
-
The seventh Trumpet (which is the third Woe of Islam), is the judgment brought upon the United States when it enforces Sunday worship in the near future.
მეშვიდე საყვირი (რომელიც ისლამის მესამე ვაია) არის ის განკითხვა, რომელიც უახლოეს მომავალში დაატყდება შეერთებულ შტატებს, როდესაც იგი საკვირაო თაყვანისცემას აიძულებს.
Islam of the third Woe represents the first waymark of September 11, 2001. The failed prediction of Islam’s attack on Nashville on July 18, 2020, represents the first disappointment, the second waymark. The message of the “four winds” of Islam, as represented in Ezekiel’s second prophecy in chapter thirty-seven, represents the Midnight Cry, the third waymark, and then comes the fourth waymark of the fulfillment of the failed prediction of July 18, 2020, at the Sunday law. Those are the four prophetic waymarks that occur in the prophetic history of the one hundred and forty-four thousand as represented by Daniel’s seventy years of captivity.
მესამე ვაების ისლამი წარმოადგენს პირველ მიჯნას — 2001 წლის 11 სექტემბერს. ისლამის მიერ 2020 წლის 18 ივლისს ნეშვილზე თავდასხმის შესახებ პროგნოზი, რომელიც არ გამართლდა, წარმოადგენს პირველ იმედგაცრუებას, მეორე მიჯნას. ისლამის „ოთხი ქარის“ უწყება, როგორც ეს ეზეკიელის წიგნის ოცდამეჩვიდმეტე თავში მოცემულ მეორე წინასწარმეტყველებაშია წარმოდგენილი, წარმოადგენს შუაღამის ღაღადს, მესამე მიჯნას; შემდეგ კი, კვირადღის კანონის დროს, დგება მეოთხე მიჯნა — 2020 წლის 18 ივლისის არგამართლებული პროგნოზის აღსრულება. ეს ის ოთხი წინასწარმეტყველური მიჯნაა, რომლებიც ას ორმოცდაოთხი ათასის იმ წინასწარმეტყველურ ისტორიაში გვხვდება, რომელიც დანიელის სამოცდაათწლიანი ტყვეობით არის წარმოდგენილი.
The recognition of the message of the Midnight Cry is a primary element of the “secret” that was revealed in type to Daniel, when he prayed to understand Nebuchadnezzar’s image-dream. His prayer is a waymark that is located at the end of the three-and-a-half days of death for the two witnesses of Revelation eleven. Daniel’s Leviticus twenty-six prayer, as recorded in chapter nine, was in the first year of Darius. This places his prayers at transition points.
შუაღამის ღაღადის გზავნილის აღიარება იმ „საიდუმლოს“ უმთავრესი ელემენტია, რომელიც სახით გამოეცხადა დანიელს, როცა იგი ლოცულობდა ნაბუქოდონოსორის ქანდაკების სიზმრის გასაგებად. მისი ლოცვა არის ნიშნული, რომელიც მდებარეობს გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმის სიკვდილის სამი-ნახევარი დღის დასასრულს. დანიელის ლევიანნი ოცდაექვსის ლოცვა, როგორც იგი მეცხრე თავშია ჩაწერილი, იყო დარიოსის პირველ წელს. ეს მის ლოცვებს გარდამავალ წერტილებში ათავსებს.
The transition point in Millerite history was 1856 when the Millerite movement transitioned from Philadelphia to Laodicea according to James and Ellen White. In that same year “new light” upon the “seven times” arrived in Hiram Edson’s Review and Herald articles, but in 1863 (“seven times” later), the “seven times” was rejected altogether. Daniel prayed “the prayer” that is identified as “the remedy” for the “scattering” of the “seven times” at the transition point between the first and second kingdoms of Bible prophecy.
მილერიტულ ისტორიაში გარდამავალი მომენტი იყო 1856 წელი, როდესაც ჯეიმსისა და ელენ უაითის თანახმად, მილერიტულმა მოძრაობამ ფილადელფიიდან ლაოდიკიაში გადაინაცვლა. იმავე წელს „ახალი ნათელი“ „შვიდ ჟამთა“ შესახებ გამოჩნდა ჰაირამ ედსონის Review and Herald-ის სტატიებში, მაგრამ 1863 წელს („შვიდი ჟამის“ შემდეგ) „შვიდი ჟამი“ სრულიად იქნა უარყოფილი. დანიელმა ილოცა „ლოცვა“, რომელიც განსაზღვრულია როგორც „საშუალება“ „შვიდი ჟამის“ „გაფანტვისთვის“ ბიბლიური წინასწარმეტყველების პირველ და მეორე სამეფოებს შორის არსებულ გარდამავალ მომენტში.
Three-and-a-half is a symbol for the twelve-hundred and sixty years, which in turn is a symbol of the “seven times.” On July 18, 2020, the Laodicean movement of Future for America manifested rebellion against God’s command to never again hang a prophetic message upon time. The movement was then “slain” and “scattered” in the street of Revelation eleven, which runs through Ezekiel’s valley of dead dry bones. At the end of that “scattering” time, which is also the “tarrying time” of the parable of the ten virgins, they are now being called out of their graves by “a voice crying” from within the “wilderness” of the “three-and-a-half” days.
სამნახევარი არის სიმბოლო ათას ორას სამოცი წლისთვის, რომელიც თავის მხრივ „შვიდი ჟამის“ სიმბოლოა. 2020 წლის 18 ივლისს Future for America-ს ლაოდიკიური მოძრაობა გამოავლინა აჯანყება ღვთის ბრძანების წინააღმდეგ, რომ არასოდეს აღარ დაეკიდათ წინასწარმეტყველური უწყება დროს. ამის შემდეგ მოძრაობა „მოკლულ“ და „გაფანტულ“ იქნა გამოცხადების მეთერთმეტეს ქუჩაზე, რომელიც ეზეკიელის გამხმარი მკვდარი ძვლების ველზე გადის. იმ „გაფანტვის“ ჟამის დასასრულს, რომელიც ასევე არის ათი ქალწულის იგავის „დაყოვნების ჟამი“, მათ ახლა თავიანთი სამარხებიდან უხმობენ „ხმით მღაღადებლისა“ „უდაბნოს“ შიგნიდან, „სამნახევარი“ დღის განმავლობაში.
Just as the Millerites eventually recognized that they were then in the “tarrying time” of Matthew chapter twenty-five and Habakkuk chapter two, so too, the “two dead witnesses” are required to recognize where they are when the “voice in the wilderness” cries out. They must recognize they are “scattered”. That recognition is a call to “prayer”, but not simply prayer; it is a call to Daniel’s Leviticus twenty-six prayer. Without that specific prayer, there is no revival. The revival marks the transition point from Laodicea unto Philadelphia and produces the prophetic phenomenon of the eighth being of the seven, as is confirmed by Nebuchadnezzar’s image in Daniel chapter two.
ისევე, როგორც მილერიტებმა საბოლოოდ გააცნობიერეს, რომ მაშინ მათეს სახარების ოცდამეხუთე თავისა და აბაკუმის წიგნის მეორე თავის „დაყოვნების ჟამში“ იმყოფებოდნენ, ასევე „ორ მკვდარ მოწმეს“ მოეთხოვებათ გააცნობიერონ, სად იმყოფებიან, როდესაც „ხმა უდაბნოში“ იღაღადებს. მათ უნდა გააცნობიერონ, რომ „გაფანტულნი“ არიან. ამის გაცნობიერება „ლოცვისკენ“ მოწოდებაა, მაგრამ არა უბრალოდ ლოცვისკენ; ეს არის მოწოდება ლევიანთა წიგნის ოცდამეექვსე თავზე დაფუძნებული დანიელის ლოცვისკენ. ამ კონკრეტული ლოცვის გარეშე აღორძინება არ ხდება. აღორძინება ლაოდიკიიდან ფილადელფიაში გადასვლის მომენტს აღნიშნავს და წარმოშობს იმ წინასწარმეტყველურ ფენომენს, რომ მერვე შვიდთაგანია, რასაც დანიელის წიგნის მეორე თავში ნაბუქოდონოსორის ქანდაკება ადასტურებს.
When that prayer of repentance and confession is accomplished, the promise is that God would then remember His covenant and gather His scattered people. Ezekiel’s first prophecy gathered the bones together, and then his prophecy of the “four winds” transformed the newly born “Philadelphians” into a mighty army…a mighty army that, according to Revelation eleven, were then to be “lifted up into heaven” with a “cloud of angels”. They are then the Lord’s “ensign”.
როცა ის ლოცვა სინანულისა და აღსარებისა აღსრულდება, აღთქმა ის არის, რომ ღმერთი მაშინ გაიხსენებს თავის აღთქმას და შეკრებს თავის გაფანტულ ხალხს. ეზეკიელის პირველმა წინასწარმეტყველებამ ძვლები ერთად შეკრიბა, ხოლო შემდეგ მისმა წინასწარმეტყველებამ „ოთხი ქარის“ შესახებ ახლად შობილნი „ფილადელფიელნი“ გარდაქმნა ძლიერ მხედრობად… ძლიერ მხედრობად, რომელიც, გამოცხადების მეთერთმეტის თანახმად, შემდეგ უნდა „ამაღლებულიყო ზეცად“ „ანგელოზთა ღრუბელთან“ ერთად. ისინი შემდეგ უფლის „ნიშანია“.
The “secret” of Daniel two, as the Lion of the tribe of Judah is now revealing, confirms the phenomenon of the “eighth being of the seven”…and every other prophetic element of Daniel two aligns with the prophetic sequence of the two witnesses of Revelation eleven. The two witnesses of Revelation chapter eleven are “lifted up as an ensign” in the same “hour” that the Sunday law occurs, for they are lifted up at the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The “great earthquake” destroys a tenth part of the city, and the United States is the primary king of the “ten kings”, just as was France, when the “earthquake” of the French Revolution wiped out France in fulfillment of Revelation chapter eleven.
დანიელის წიგნის მეორე თავის „საიდუმლო“, როგორც ამას ახლა იუდას ტომის ლომი გვიცხადებს, ადასტურებს იმ ფენომენს, რომ „მერვე შვიდთაგანია“… და დანიელის წიგნის მეორე თავის ყოველი სხვა წინასწარმეტყველური ელემენტიც შეესაბამება გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმის წინასწარმეტყველურ თანმიმდევრობას. გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმე „ალმად აღიმართება“ იმავე „საათში“, როდესაც კვირადღის კანონი შემოიღება, რადგან ისინი გამოცხადების მეთერთმეტე თავის „დიდი მიწისძვრის“ დროს აღიმართებიან. „დიდი მიწისძვრა“ ანადგურებს ქალაქის მეათედ ნაწილს, ხოლო შეერთებული შტატები „ათი მეფის“ მთავარი მეფეა, ისევე როგორც საფრანგეთი იყო, როდესაც საფრანგეთის რევოლუციის „მიწისძვრამ“ საფრანგეთი გაანადგურა და ამით აღსრულდა გამოცხადების მეთერთმეტე თავი.
The perfect fulfillment of that earthquake is accomplished upon the “earth” beast, and the Sunday law in the kingdom of the earth beast produces a shaking. The perfect fulfillment of the “earthquake” of Revelation eleven is the Sunday law when the “earth” beast is “shaken” and national apostasy is followed by national ruin. In that hour, the two witnesses are “lifted up as an ensign”. They “ascend to heaven in the clouds”, just as Christ ascended into heaven for the final time. His last words to the disciples, who typify God’s people of the last days, who are also to be lifted up into heaven as an ensign, are recorded in the book of Acts.
იმ მიწისძვრის სრულყოფილი აღსრულება „მიწის“ მხეცზე ხდება, ხოლო მიწის მხეცის სამეფოში კვირადღის კანონი შერყევას იწვევს. გამოცხადების მეთერთმეტე თავის „მიწისძვრის“ სრულყოფილი აღსრულება არის კვირადღის კანონი, როდესაც „მიწის“ მხეცი „შეირყევა“ და ერის განდგომილებას ერის დაღუპვა მოჰყვება. იმ ჟამს ორი მოწმე „ალმად აღიმართება“. ისინი „ღრუბლებში ზეცად ადიან“, ისევე როგორც ქრისტე ამაღლდა ზეცად უკანასკნელად. მოციქულთა საქმეების წიგნში ჩაწერილია მისი უკანასკნელი სიტყვები მოწაფეებისადმი, რომლებიც უკანასკნელი დღეების ღვთის ხალხის წინასახეს წარმოადგენენ — ხალხისა, რომელიც ასევე ზეცად უნდა ამაღლდეს ალმად.
And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. Acts 1:7–9.
და უთხრა მათ: თქვენთვის არ არის მოცემული, იცოდეთ ჟამნი ან დროებანი, რომლებიც მამამ თავის ხელმწიფებაში დაადგინა. არამედ თქვენ მიიღებთ ძალას, როდესაც სულიწმიდა გადმოვა თქვენზე; და იქნებით ჩემი მოწმეები იერუსალიმში, მთელს იუდეაში, სამარიაში და ქვეყნის კიდემდე. და ეს რომ თქვა, მათ თვალწინ ამაღლდა, და ღრუბელმა წარიტაცა იგი მათ თვალთაგან. საქმეები 1:7–9.
Those that would be the “ensign” must turn away from the application of “times and seasons”, if they would receive the power of the Holy Spirit to accomplish the work of the “ensign”.
ისინი, რომელნიც „დროშა-სანიშნად“ უნდა იყვნენ, უნდა განერიდონ „ჟამთა და დროებათა“ გამოყენებას, თუ სურთ, რომ მიიღონ სულიწმიდის ძალა „დროშა-სანიშნის“ საქმის აღსასრულებლად.
The “secret” that was revealed to Daniel in chapter two is the secret of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes. That “secret” includes “the hidden history” of the “Seven Thunders.” That history is structured upon the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. When those letters are brought together, they form the Hebrew word “truth.” Jesus is the “truth”, which is also the First and the Last. Those three letters represent the structure of every great reform movement, for they represent the first, second and third angels. They represent the three-step purification process represented by Daniel in chapter twelve as “purified, made white and tried”. That three-step testing and purification process has been presented for over two decades by Future for America, but it has now been identified as representing a “hidden history” within the sacred reform lines. That “hidden history” is the perfect fulfillment of the “Seven Thunders” that were sealed up until now, just before the close of probation.
მეორე თავში დანიელისთვის გამჟღავნებული „საიდუმლო“ არის იესო ქრისტეს გამოცხადების საიდუმლო, რომელსაც ბეჭედი ეხსნება უშუალოდ მადლის დროის დასრულებამდე. ეს „საიდუმლო“ მოიცავს „შვიდი ქუხილის“ „დაფარულ ისტორიას“. ეს ისტორია აგებულია ებრაულ სიტყვაზე, რომელიც ებრაული ანბანის პირველი, მეცამეტე და უკანასკნელი ასოების გაერთიანებით შეიქმნა. როდესაც ეს ასოები ერთიანდება, ისინი ქმნიან ებრაულ სიტყვას „ჭეშმარიტება“. იესო არის „ჭეშმარიტება“, რომელიც ასევე არის პირველი და უკანასკნელი. ეს სამი ასო ყოველი დიდი რეფორმატორული მოძრაობის სტრუქტურას ასახავს, რადგან ისინი პირველ, მეორე და მესამე ანგელოზებს განასახიერებენ. ისინი განასახიერებენ განწმენდის სამეტაპიან პროცესს, რომელიც დანიელმა მეთორმეტე თავში აღწერა სიტყვებით: „განწმენდილნი, განსპეტაკებულნი და გამოცდილნი“. გამოცდისა და განწმენდის ამ სამეტაპიან პროცესს Future for America უკვე ორ ათწლეულზე მეტია წარმოაჩენს, მაგრამ ახლა დადგენილია, რომ იგი რეფორმის წმინდა ხაზებში არსებულ „დაფარულ ისტორიას“ ასახავს. ეს „დაფარული ისტორია“ არის იმ „შვიდი ქუხილის“ სრულყოფილი აღსრულება, რომლებიც აქამდე, მადლის დროის დასრულების უშუალოდ წინარე დრომდე, დაბეჭდილი იყო.
It has long been understood that the Seven Thunders represent a “delineation of events that transpired under the first and second angels’ messages,” and that they also represent “future events that would be disclosed in their order.” It has now been revealed through the Revelation of “truth,” that the last three waymarks of a reform line are the “hidden history” of the Seven Thunders. Those waymarks begin with the “first” disappointment and end with the “last” disappointment. The middle waymark is the Midnight Cry. The first disappointment marks the beginning of the “tarrying time”, which ends at the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry ends at “the judgment” where the last disappointment is marked.
დიდი ხანია ცნობილია, რომ შვიდი ქუხილი წარმოადგენს „იმ მოვლენათა განმარტებას, რომლებიც პირველი და მეორე ანგელოზების უწყებათა ქვეშ მოხდა“, და ასევე წარმოადგენს „მომავალ მოვლენებს, რომლებიც თავიანთი თანამიმდევრობით უნდა გამჟღავნდეს“. ახლა „ჭეშმარიტების“ გამოცხადების მეშვეობით გახდილი ცნობილია, რომ რეფორმის ხაზის უკანასკნელი სამი ნიშნული არის შვიდი ქუხილის „დაფარული ისტორია“. ეს ნიშნულები იწყება „პირველი“ იმედგაცრუებით და მთავრდება „უკანასკნელი“ იმედგაცრუებით. შუა ნიშნული არის შუაღამის ძახილი. პირველი იმედგაცრუება აღნიშნავს „დაყოვნების დროის“ დასაწყისს, რომელიც მთავრდება შუაღამის ძახილზე. შუაღამის ძახილის უწყება მთავრდება „სამსჯავროზე“, სადაც აღინიშნება უკანასკნელი იმედგაცრუება.
The first disappointment in Daniel chapter two was Daniel’s recognition that he had been placed under a “death decree”. He then asked for “time”, thus marking the beginning of the “tarrying time”. That led to his understanding of the “secret,” which is the message of the Midnight Cry, that was then presented to Nebuchadnezzar so he could “judge” Daniel’s message.
დანიელის წიგნის მეორე თავში პირველი იმედგაცრუება იმაში მდგომარეობდა, რომ დანიელმა გააცნობიერა: მასზე „სიკვდილით დასჯის ბრძანება“ ვრცელდებოდა. შემდეგ მან „დრო“ ითხოვა, რითაც „დაყოვნების დროის“ დასაწყისი აღინიშნა. ამის შედეგად მან შეიცნო „საიდუმლო“, რომელიც შუაღამის ძახილის უწყებაა და რომელიც შემდეგ ნაბუქოდონოსორს წარედგინა, რათა მას დანიელის უწყება „განესაჯა“.
Nebuchadnezzar’s “judgment” of the dream and interpretation that Daniel presented marks the third of the three waymarks that represent the “hidden history” of the Seven Thunders. That judgment is also taken up in Daniel chapter three, which represents the principle that is firmly employed in the books of Daniel and Revelation, that principle being “repeat and enlarge”.
დანიელის მიერ წარმოდგენილი სიზმრისა და მისი განმარტების შესახებ ნაბუქოდონოსორის „განაჩენი“ აღნიშნავს იმ სამ სასაზღვრო ნიშანს შორის მესამეს, რომლებიც შვიდი გრგვინვების „დაფარულ ისტორიას“ წარმოადგენენ. ეს განაჩენი ასევე ასახულია დანიელის მესამე თავში, რომელიც გამოხატავს იმ პრინციპს, რომელიც მტკიცედ არის გამოყენებული დანიელისა და გამოცხადების წიგნებში; ეს პრინციპია — „გაიმეორე და განავრცე“.
We will address chapter three in the next article, but it is worth identifying here that the judgment of the third waymark in chapter three identifies the last disappointment that was typified by the first disappointment. The “hidden history” of the Seven Thunders identifies three waymarks, beginning and ending with a disappointment. In Daniel chapter two the first disappointment is associated with a “death decree” by Nebuchadnezzar, and in chapter three the last disappointment is associated with another “death decree” by Nebuchadnezzar.
მესამე თავს მომდევნო სტატიაში განვიხილავთ, თუმცა აქვე აღსანიშნავია, რომ მესამე თავში მესამე საეტაპო ნიშნულის სამსჯავრო მიუთითებს უკანასკნელ იმედგაცრუებაზე, რომლის წინასახეც პირველი იმედგაცრუება იყო. შვიდი ქუხილის „დაფარული ისტორია“ სამ საეტაპო ნიშნულს გამოყოფს და იმედგაცრუებით იწყება და მთავრდება. დანიელის წიგნის მეორე თავში პირველი იმედგაცრუება დაკავშირებულია ნაბუქოდონოსორის მიერ გამოცემულ „სიკვდილით დასჯის ბრძანებულებასთან“, ხოლო მესამე თავში უკანასკნელი იმედგაცრუება დაკავშირებულია ნაბუქოდონოსორის მიერ გამოცემულ კიდევ ერთ „სიკვდილით დასჯის ბრძანებულებასთან“.
The “hidden history” of the “two witnesses”, who represent the movement of Future for America, represents the disappointment of July 18, 2020. Then began the “tarrying time” as represented by “three-and-a-half days” in Revelation chapter eleven. The awakening and resurrection of those that were “slain in the streets” by the beast that ascended out of “the bottomless pit” is specifically detailed in God’s prophetic Word; but at a simple level, when the two witnesses awake, they understand the “secret” represented in Daniel chapter two.
„ორი მოწმის“ „დაფარული ისტორია“, რომლებიც წარმოადგენს მოძრაობას Future for America, წარმოადგენს 2020 წლის 18 ივლისის იმედგაცრუებას. შემდეგ დაიწყო „დაყოვნების დრო“, რომელიც წარმოდგენილია გამოცხადების მეთერთმეტე თავში „სამნახევარი დღით“. იმათი გამოღვიძება და აღდგომა, ვინც „მოკლულნი იყვნენ ქუჩებში“ იმ მხეცის მიერ, რომელიც „უფსკრულიდან“ ამოვიდა, კონკრეტულად არის გაშლილი ღვთის წინასწარმეტყველურ სიტყვაში; მაგრამ მარტივ დონეზე, როცა ორი მოწმე იღვიძებს, ისინი იგებენ დანიელის მეორე თავში წარმოდგენილ „საიდუმლოს“.
That “secret” is the message of the Midnight Cry, which they then proclaim until Daniel chapter three, when the soon-coming Sunday law arrives, and the last disappointment occurs. The first disappointment was experienced by those represented as “Daniel” on July 18, 2020. The last disappointment is experienced by the leader of the “ten kings”, which is the United States, as national apostasy ushers in national ruin from Islam.
ეს „საიდუმლო“ შუაღამის ღაღადისის უწყებაა, რომელსაც ისინი შემდეგ დანიელის წიგნის მესამე თავამდე აცხადებენ, როდესაც მალე მოსალოდნელი კვირადღის კანონი ძალაში შედის და უკანასკნელი იმედგაცრუება დგება. პირველი იმედგაცრუება 2020 წლის 18 ივლისს მათ განიცადეს, ვინც „დანიელად“ არიან წარმოდგენილნი. უკანასკნელ იმედგაცრუებას განიცდის „ათი მეფის“ ლიდერი, ანუ ამერიკის შეერთებული შტატები, როდესაც ეროვნული განდგომილება გზას უხსნის ისლამისგან მომდინარე ეროვნულ დაღუპვას.
We will finish the summary and conclusion of Daniel chapter two in the next article.
დანიელის მეორე თავის შეჯამებასა და დასკვნას მომდევნო სტატიაში დავასრულებთ.
“Satan has taken the world captive. He has introduced an idol sabbath, apparently giving to it great importance. He has stolen the homage of the Christian world away from the Sabbath of the Lord for this idol sabbath. The world bows to a tradition, a man-made commandment. As Nebuchadnezzar set up his golden image on the plain of Dura, and so exalted himself, so Satan exalts himself in this false sabbath, for which he has stolen the livery of heaven.” Review and Herald, March 8, 1898.
„სატანამ მსოფლიო ტყვედ ჩაიგდო. მან შემოიღო კერპთაყვანისმცემლური შაბათი და, როგორც ჩანს, მას დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს. მან ქრისტიანული სამყაროს თაყვანისცემა უფლის შაბათისგან ამ კერპთაყვანისმცემლურ შაბათზე გადაატანა. მსოფლიო თავს უხრის ტრადიციას, ადამიანთა მიერ შექმნილ მცნებას. როგორც ნაბუქოდონოსორმა დურას ველზე თავისი ოქროს ქანდაკება აღმართა და ამგვარად საკუთარი თავი აღამაღლა, ასევე სატანაც აღამაღლებს საკუთარ თავს ამ ცრუ შაბათში, რომლისთვისაც მან ზეცის სამოსელი მიითვისა.“ Review and Herald, March 8, 1898.