When Jesus unseals a prophetic truth, He is represented as the Lion of the tribe of Judah, and at Caesarea Philippi, the Lion of the tribe of Judah began to unseal “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.” Those truths align with the message that He unsealed at the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and then again at the end of the very same period. Those truths align with the message represented in verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.
როდესაც იესო წინასწარმეტყველურ ჭეშმარიტებას ხსნის, იგი წარმოდგენილია როგორც იუდას ტომის ლომი; და კესარია ფილიპეში იუდას ტომის ლომმა დაიწყო იმის გახსნა, „რომ ის უნდა წასულიყო იერუსალიმში, და ბევრი ეტანჯა უხუცესთაგან, მღვდელმთავართაგან და მწიგნობართაგან, და მოკლულიყო, და მესამე დღეს აღმდგარიყო.“ ეს ჭეშმარიტებები თანხვდება იმ უწყებას, რომელიც მან გახსნა ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის ჟამის დასაწყისში, და შემდეგ კვლავ იმავე პერიოდის დასასრულს. ეს ჭეშმარიტებები თანხვდება იმ უწყებას, რომელიც წარმოდგენილია დანიელის მეთერთმეტე თავის მეცამეტედან მეთხუთმეტე მუხლების ჩათვლით.
When He unseals that truth to the one hundred and forty-four thousand, He does so through the methodology of line upon line, for it is there that the “keys” to the kingdom of God are found. Those truths must be eaten for they are the keys to the kingdom of God, and the kingdom of God is to be within His people.
როცა იგი ამ ჭეშმარიტებას ას ორმოცდაოთხ ათასს უხსნის, ამას აკეთებს „სტრიქონი სტრიქონზე“ მეთოდოლოგიის მეშვეობით, რადგან სწორედ იქ მოიპოვება ღვთის სასუფევლის „გასაღებები“. ეს ჭეშმარიტებანი უნდა შეიჭამოს, რადგან ისინი ღვთის სასუფევლის გასაღებებია, ხოლო ღვთის სასუფეველი მის ხალხში უნდა იყოს.
And when he was demanded of the Pharisees, when the kingdom of God should come, he answered them and said, The kingdom of God cometh not with observation: Neither shall they say, Lo here! or, lo there! for, behold, the kingdom of God is within you. Luke 17:20, 21.
ხოლო როდესაც ფარისევლებმა ჰკითხეს, როდის მოვიდოდა ღვთის სასუფეველი, მან მიუგო მათ და უთხრა: ღვთის სასუფეველი ხილული ნიშნებით არ მოვა; და არც იტყვიან: აჰა, აქ არის! ან: აჰა, იქ არის! რადგან, აჰა, ღვთის სასუფეველი თქვენშია. ლუკა 17:20, 21.
The devils believe, and yet tremble, for it is not enough to simply believe the “truth.” It must become part of you as is the physical food that is eaten. In the history of verses thirteen to fifteen the Lion of the tribe of Judah unseals the truths connected with the soon coming Sunday law, and those truths impress the seal upon the foreheads of the wise virgins, in advance of the coming crisis. The Lion of the tribe of Judah knew full well the testimony of Matthew chapter sixteen, and His visit to Caesarea Philippi aligned with Daniel’s testimony of Panium, and He knew the shadow of the cross which He and His disciple stood under in Caesarea Philippi, represented the shadow of the coming Sunday law in the history of His last-day people.
ეშმაკებსაც სწამთ და ძრწიან კიდეც, რადგან საკმარისი არ არის მხოლოდ „ჭეშმარიტების“ დაჯერება. იგი შენს ნაწილად უნდა იქცეს, როგორც შეჭმული ხორციელი საზრდო ხდება. მეცამეტედან მეთხუთმეტე მუხლებამდე არსებულ ისტორიაში იუდას ტომის ლომი ხსნის იმ ჭეშმარიტებებს, რომლებიც ახლო მომავალში მოსალოდნელ საკვირაო კანონს უკავშირდება, და ეს ჭეშმარიტებები ბეჭედს ასვამს ბრძენ ქალწულთა შუბლზე, მოახლოებული კრიზისის წინ. იუდას ტომის ლომმა სრულად იცოდა მათეს მეთექვსმეტე თავის მოწმობა, და მისი სტუმრობა კესარია ფილიპეში თანხვდებოდა დანიელის მოწმობას პანიუმის შესახებ; მან ასევე იცოდა, რომ ჯვრის ჩრდილი, რომლის ქვეშაც იგი და მისი მოწაფე კესარია ფილიპეში იდგნენ, წარმოადგენდა მომავალი საკვირაო კანონის ჩრდილს მისი უკანასკნელი დღის ხალხის ისტორიაში.
From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:21–28.
ამ დროიდან იესომ დაუწყო თავის მოწაფეებს გამოცხადება, რომ უნდა წასულიყო იერუსალიმში, და მრავალი ტანჯვა დაეთმინა უხუცესთაგან, მღვდელმთავართაგან და მწიგნობართაგან, და მოკლულიყო, და მესამე დღეს აღმდგარიყო. მაშინ პეტრემ განზე წაიყვანა იგი და დაუწყო შერისხვა, ამბობდა: ღმერთმა დაგიფაროს, უფალო; ეს არ შეგემთხვევა შენ. ხოლო მან, მიბრუნდა და უთხრა პეტრეს: განმეშორე, სატანა; შენ ცდუნება ხარ ჩემთვის, რადგან არა ღმრთისას ფიქრობ, არამედ კაცთას. მაშინ იესომ უთხრა თავის მოწაფეებს: თუ ვინმეს სურს გამომყვეს, უარყოს თავისი თავი, აიღოს თავისი ჯვარი და გამომყვეს მე. რადგან ვისაც სურს თავისი სიცოცხლე იხსნას, დაკარგავს მას; ხოლო ვინც ჩემი გულისათვის დაკარგავს თავის სიცოცხლეს, ჰპოვებს მას. რადგან რას არგებს კაცს, მთელი ქვეყნიერებაც რომ შეიძინოს და თავისი სული დაიღუპოს? ან რას მისცემს კაცი თავისი სულის სანაცვლოდ? რადგან კაცის ძე მოვა თავისი მამის დიდებით თავის ანგელოზებთან ერთად, და მაშინ მიუზღავს თითოეულს მისი საქმეებისამებრ. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: აქ მდგომთაგან ზოგიერთნი არ იგემებენ სიკვდილს, ვიდრე იხილავენ კაცის ძეს, მომავალს თავისი სასუფევლით. მათე 16:21–28.
The first, and therefore based upon the rule of first mention, the most important thing Jesus told His disciples about the sufferings of the cross, is that they would need to take up their own cross, if they chose to follow Him. Sister White clearly states that the cross is also the yoke. The yoke and the cross are symbols of man’s personal will, and it all depends upon the correct exercise of the will. The power which upholds God’s temple is a Lamb that had been slain and hung upon a “pillar”. The Lamb that is slain represents the crucifixion of the lower fleshly nature, and the “pillar” that the dead flesh is hung upon is the will. Christ provided His example of how to overcome by always keeping His will in submission to His Father’s will, and for accomplishing that work, He sat down on the throne with His Father. The symbol of overcoming is the slain Lamb hung upon the pillar. All these truths are directly associated with those represented as Peter.
პირველი და, მაშასადამე, პირველი ხსენების წესის საფუძველზე, უმნიშვნელოვანესი რამ, რაც იესომ თავის მოწაფეებს ჯვრის ტანჯვათა შესახებ უთხრა, ის იყო, რომ თუ მის გაყოლას აირჩევდნენ, საჭირო იქნებოდა, საკუთარი ჯვარი აეღოთ. და უაიტი ნათლად აცხადებს, რომ ჯვარი ასევე უღელია. უღელიცა და ჯვარიც ადამიანის პირადი ნების სიმბოლოებია, და ყოველივე დამოკიდებულია ნების სწორ აღსრულებაზე. ძალა, რომელიც ღმერთის ტაძარს ამაგრებს, არის კრავი, რომელიც დაკლულ იქნა და „სვეტზე“ იყო ჩამოკიდებული. დაკლული კრავი წარმოადგენს ქვედა, ხორციელ ბუნების ჯვარცმას, ხოლო „სვეტი“, რომელზედაც მკვდარი ხორცი არის ჩამოკიდებული, ნებაა. ქრისტემ გვიჩვენა თავისი მაგალითი, თუ როგორ უნდა ვძლიოთ: იმით, რომ თავის ნებას მუდამ მამის ნებას უმორჩილებდა; და ამ საქმის აღსასრულებლად იგი დაჯდა ტახტზე თავის მამასთან ერთად. ძლევის სიმბოლოა სვეტზე ჩამოკიდებული დაკლული კრავი. ყველა ეს ჭეშმარიტება უშუალოდ უკავშირდება მათ, ვინც პეტრედ არიან წარმოდგენილნი.
Unto Philadelphia, represented by the Exeter tent, it is stated:
ფილადელფიისადმი, რომელიც ექსეტერის კარვით არის წარმოდგენილი, ნათქვამია:
Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.
ვინც გაიმარჯვებს, მას სვეტად დავადგენ ჩემი ღმერთის ტაძარში, და იგი აღარასოდეს გავა გარეთ; და დავაწერ მასზე ჩემი ღმერთის სახელს, და ჩემი ღმერთის ქალაქის სახელს, ახალი იერუსალიმისა, რომელიც ჩამოდის ზეციდან ჩემი ღმერთისაგან; და დავაწერ მასზე ჩემს ახალ სახელს. ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს. გამოცხადება 3:12, 13.
He that overcomes as Christ overcame will receive a new name, just as Simon Barjonah did, and they will become a pillar in God’s temple, just as Christ is the Lamb that was slain and hung upon a pillar in God’s temple. When they overcome as Christ overcame, they will also sit upon the throne in heavenly places, as did Christ.
ვინც გაიმარჯვებს, როგორც ქრისტემ გაიმარჯვა, იგი მიიღებს ახალ სახელს, როგორც სიმონ ბარჯონამ მიიღო, და იქცევიან სვეტად ღვთის ტაძარში, ისევე როგორც ქრისტე არის დაკლული კრავი, რომელიც ეკიდა სვეტზე ღვთის ტაძარში. როდესაც ისინი გაიმარჯვებენ, როგორც ქრისტემ გაიმარჯვა, ისინიც დასხდებიან ტახტზე ზეციურ ადგილებში, როგორც ქრისტე დაჯდა.
Unto Laodicea, represented by the Watertown tent, it is stated:
ლაოდიკეას, რომელსაც უოტერთაუნის კარავი წარმოადგენს, ნათქვამია:
Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:20–22.
აჰა, ვდგავარ კართან და ვაკაკუნებ: თუ ვინმე მოისმენს ჩემს ხმას და კარს გამიღებს, შევალ მასთან და ვივახშმებ მასთან, და ისიც ჩემთან. გამარჯვებულს მივანიჭებ ჩემთან ერთად ჩემს ტახტზე დაჯდომას, როგორც მე გავიმარჯვე და დავჯექი ჩემს მამასთან მის ტახტზე. ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს. გამოცხადება 3:20–22.
The first truth Jesus told the disciples as He began to reveal the sufferings of the cross was the truth that men must overcome exactly as He had provided an example of overcoming. Men must crucify the flesh with the affections and lusts. When this is done they will be seated in heavenly places.
პირველი ჭეშმარიტება, რომელიც იესომ მოწაფეებს უთხრა, როდესაც მან ჯვრის ტანჯვათა გამოცხადება დაიწყო, იყო ის ჭეშმარიტება, რომ ადამიანებმა უნდა სძლიონ ზუსტად ისე, როგორც მან თვითონ მისცა ძლევის მაგალითი. ადამიანებმა ჯვარს უნდა აცვან ხორცი მის ვნებებსა და გულისთქმებთან ერთად. როდესაც ეს აღსრულდება, ისინი ზეციერ ადგილებში დასხდებიან.
Even when we were dead in sins, hath quickened us together with Christ, (by grace ye are saved) And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 2:5, 6.
მაშინაც კი, როცა ცოდვებში მკვდარნი ვიყავით, გაგვაცოცხლა ქრისტესთან ერთად (მადლით ხართ ხსნილნი) და მასთან ერთად აღგვადგინა, და ქრისტე იესოში ზეციერ ადგილებში მასთან ერთად დაგვსხა. ეფესელთა 2:5, 6.
After presenting the truth of the crucifixion, in terms of personal responsibility, The Lion of the tribe of Judah added another truth which addresses the last days.
ჯვარცმის ჭეშმარიტების წარდგენის შემდეგ, პირადი პასუხისმგებლობის თვალსაზრისით, იუდას ტომის ლომმა დაუმატა კიდევ ერთი ჭეშმარიტება, რომელიც უკანასკნელ დღეებს ეხება.
For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:26–28.
რადგან რა სარგებელი ექნება ადამიანს, თუ მთელ ქვეყნიერებას შეიძენს და თავის სულს კი დაჰკარგავს? ან რას მისცემს ადამიანი სანაცვლოდ თავისი სულისა? რადგან ძე კაცისა მოვა თავისი მამის დიდებით თავის ანგელოზებთან ერთად; და მაშინ მიუზღავს თითოეულს მისი საქმეებისამებრ. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: აქ მდგომარეთაგან ზოგიერთნი არ იგემებენ სიკვდილს, ვიდრე იხილავდნენ ძეს კაცისას, მომავალს თავის სასუფეველში. მათე 16:26–28.
When the message of the Midnight Cry is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the concluding period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand there would be some who did not die. He then addressed specifically the one hundred and forty-four thousand, His last-day people who do not taste of death. Therefore, six days after His visit to Caesarea Philippi the Lion of the tribe of Judah unsealed a truth that was to strengthen His disciples for the coming crisis of the cross, but it more importantly spoke to the soon coming Sunday law.
როცა შუაღამის ძახილის უწყება იუდას ტომის ლომის მიერ გაიხსნება ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის დასკვნით პერიოდში, იქნებიან ზოგნი, რომელნიც არ მოკვდებიან. შემდეგ მან კონკრეტულად მიმართა ას ორმოცდაოთხი ათასს, თავის უკანასკნელი დღეების ხალხს, რომელნიც სიკვდილს არ იგემებენ. ამიტომ, კესარია ფილიპეში მისი სტუმრობიდან ექვსი დღის შემდეგ, იუდას ტომის ლომმა გახსნა ჭეშმარიტება, რომელსაც უნდა გაემტკიცებინა მისი მოწაფეები ჯვრის მოახლოებული კრიზისისთვის, თუმცა უფრო მნიშვნელოვანად იგი მოახლოებულ საკვირაო კანონს ეხებოდა.
And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Then answered Peter, and said unto Jesus, Lord, it is good for us to be here: if thou wilt, let us make here three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias. While he yet spake, behold, a bright cloud overshadowed them: and behold a voice out of the cloud, which said, This is my beloved Son, in whom I am well pleased; hear ye him. And when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid. And when they had lifted up their eyes, they saw no man, save Jesus only. And as they came down from the mountain, Jesus charged them, saying, Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead. And his disciples asked him, saying, Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist. Matthew 17:1–13.
და ექვსი დღის შემდეგ იესომ წაიყვანა პეტრე, იაკობი და იოანე, მისი ძმა, და აიყვანა ისინი განმარტოებით მაღალ მთაზე. და იცვალა ფერი მათ წინაშე: მისი სახე მზესავით გაბრწყინდა, ხოლო მისი სამოსელი ნათელივით თეთრი გახდა. და, აჰა, გამოეცხადნენ მათ მოსე და ელია, რომლებიც მას ესაუბრებოდნენ. მაშინ პეტრემ მიუგო და უთხრა იესოს: უფალო, კარგია ჩვენთვის აქ ყოფნა; თუ გნებავს, გავაკეთოთ აქ სამი კარავი: ერთი შენთვის, ერთი მოსესთვის და ერთი ელიასთვის. სანამ იგი ჯერ კიდევ ლაპარაკობდა, აჰა, ნათელმა ღრუბელმა დაჩრდილა ისინი; და, აჰა, გაისმა ხმა ღრუბლიდან, რომელმაც თქვა: ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, რომლითაც მე სათნო ვარ; მას უსმინეთ. და ეს რომ მოისმინეს მოწაფეებმა, პირქვე დაემხნენ და ძალზე შეშინდნენ. მაშინ მივიდა იესო, შეეხო მათ და უთხრა: ადექით და ნუ გეშინიათ. და როცა თვალი აღაპყრეს, ვერავინ დაინახეს, იესოს გარდა მარტო. და როცა მთიდან ჩამოდიოდნენ, იესომ უბრძანა მათ და უთხრა: ეს ხილვა არავის უთხრათ, ვიდრე კაცის ძე მკვდრეთით აღდგებოდეს. და ჰკითხეს მას მისმა მოწაფეებმა: მაშ, რატომ ამბობენ მწიგნობრები, რომ ჯერ ელია უნდა მოვიდეს? იესომ პასუხად უთხრა მათ: ელია მართლაც პირველად მოვა და ყველაფერს აღადგენს. მაგრამ მე გეუბნებით თქვენ, რომ ელია უკვე მოვიდა, და მათ ვერ იცნეს იგი, არამედ მოექცნენ მას ისე, როგორც უნდოდათ. ასევე კაცის ძეც იტანჯება მათგან. მაშინ მოწაფეები მიხვდნენ, რომ იგი იოანე ნათლისმცემელზე ელაპარაკებოდა მათ. მათე 17:1–13.
In the passage the Lion of the tribe of Judah is unsealing the truths that seal the one hundred and forty-four thousand just before the close of probation, for the “time is at hand.” He first identified the suffering of the cross, and represented the experience as the defining difference between one class who would refuse to exercise their will in crucifying the flesh, and a class who would follow Christ’s example. Then He presented to them that they were representing the last generation of earth’s history, when there would be people who lived from the time of the unsealing that took place on September 11, 2001, until His return.
ამ მონაკვეთში იუდას ტომის ლომი ხსნის იმ ჭეშმარიტებებს, რომლებიც ბეჭდავენ ას ორმოცდაოთხ ათასს უშუალოდ მადლის კარის დახურვის წინ, რადგან „ჟამი ახლოა“. მან პირველად ჯვრის ტანჯვა წარმოაჩინა და ეს გამოცდილება წარადგინა, როგორც განმსაზღვრელი განსხვავება ერთ ჯგუფსა, რომელიც უარს იტყოდა თავისი ნების გამოყენებაზე ხორცის ჯვარცმისათვის, და იმ ჯგუფს შორის, რომელიც ქრისტეს მაგალითს გაჰყვებოდა. შემდეგ მან მათ წარუდგინა, რომ ისინი წარმოადგენდნენ დედამიწის ისტორიის უკანასკნელ თაობას, როცა იქნებოდნენ ადამიანები, რომლებიც იცხოვრებდნენ 2001 წლის 11 სექტემბერს მომხდარი ამ ბეჭედახსნიდან მის დაბრუნებამდე.
Then He presented a vision of His glorified being, and with Him were Moses and Elijah. The sealing message that is unsealed is the Revelation of Jesus Christ, that is associated with Moses and Elijah, and that message began to be unsealed in July 2023, when the two witnesses of Revelation chapter eleven, who are Moses and Elijah, were established, line upon line, as the symbols that represented the sealing of the one hundred and forty-four thousand. When the three disciples saw the vision and heard God’s voice, “they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.”
შემდეგ მან წარუდგინა თავისი განდიდებული არსების ხილვა, და მასთან იყვნენ მოსე და ელია. დაბეჭდვის უწყება, რომელიც იხსნება, არის იესო ქრისტეს გამოცხადება, რომელიც დაკავშირებულია მოსესა და ელიასთან, და ეს უწყება გახსნას იწყებდა 2023 წლის ივლისში, როდესაც გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმე, რომლებიც არიან მოსე და ელია, თანდათანობით, სტრიქონი სტრიქონზე, დადგინდა იმ სიმბოლოებად, რომლებიც წარმოადგენდნენ ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვას. როდესაც სამმა მოწაფემ იხილა ხილვა და მოისმინა ღვთის ხმა, „პირქვე დაემხნენ და ძლიერ შეეშინდათ. და მივიდა იესო, შეეხო მათ და უთხრა: აღდექით და ნუ გეშინიათ.“
The vision which the three disciples saw, represents a vision of Christ’s glory in the last days, and it is therefore the same vision which Daniel saw in chapter ten.
ხილვა, რომელიც იმ სამმა მოწაფემ იხილა, წარმოადგენს ქრისტეს დიდების ხილვას უკანასკნელ დღეებში და, შესაბამისად, სწორედ ის ხილვაა, რომელიც დანიელმა იხილა მეათე თავში.
And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. Daniel 10:7–12.
და მე, დანიელმა, მხოლოდ მე ვიხილე ეს ხილვა; ხოლო კაცებმა, რომელნიც ჩემთან იყვნენ, ხილვა ვერ იხილეს; მაგრამ დიდი ძრწოლა დაეცა მათზე, ასე რომ გაიქცნენ დასამალავად. ამიტომ მე დავრჩი მარტო და ვიხილე ეს დიდი ხილვა, და არ დამრჩა ძალა ჩემში; რადგან ჩემი მშვენიერება გადამექცა ხრწნილებად, და ძალა ვერ შევინარჩუნე. და მაინც, მოვისმინე მისი სიტყვების ხმა; და როცა მოვისმინე მისი სიტყვების ხმა, პირქვე, სახით მიწისკენ, ღრმა ძილს მივეცი თავი. და აჰა, ხელი შემეხო მე, რომელმაც დამაყენა მუხლებზე და ხელისგულებზე. და მითხრა მან: ო, დანიელ, დიდად საყვარელო კაცო, შეიგნე სიტყვები, რომელთაც გეუბნები, და დადექი გამართულად; რადგან ახლა შენთან ვარ მოვლინებული. და როცა ეს სიტყვა მითხრა, მე ავდექი ცახცახით. მაშინ მითხრა მან: ნუ გეშინია, დანიელ; რადგან პირველი დღიდანვე, როცა გული განაწყვე, რათა შეგეგნო და დაგემდაბლებინა თავი შენი ღმერთის წინაშე, შენი სიტყვები შესმენილ იქნა, და მე მოვედი შენი სიტყვების გამო. დანიელი 10:7–12.
The vision of the transfiguration in Matthew chapter seventeen, is the looking-glass vision of Daniel chapter ten, that takes place when the dead dry bones of Ezekiel are resurrected. The vision, and the associated message, manifests two classes of worshippers, one in the Exeter tent, and the other in the Watertown tent, which is Jeremiah’s assembly of mockers, and John’s synagogue of Satan. As with the effects of the vision in Daniel’s testimony, so too “when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.” The vision was audible and visual in both cases, and it produced fear, in both examples. A “touch” was required to strengthen in both testimonies.
მათეს მეჩვიდმეტე თავში აღწერილი ფერისცვალების ხილვა არის დანიელის მეათე თავის სარკისებური ხილვა, რომელიც სრულდება მაშინ, როდესაც ეზეკიელის გამხმარი, მკვდარი ძვლები აღდგებიან. ეს ხილვა და მასთან დაკავშირებული უწყება გამოავლენს თაყვანისმცემელთა ორ კლასს: ერთს ექსეტერის კარავში, ხოლო მეორეს უოტერთაუნის კარავში, რომელიც არის იერემიას დამცინავთა კრებული და იოანეს სატანის სინაგოგა. როგორც დანიელის მოწმობაში ხილვის შედეგები იყო, ასევე აქაც: „როცა მოწაფეებმა ეს მოისმინეს, პირქვე დაემხვნენ და მეტად შეშინდნენ. და მივიდა იესო, შეეხო მათ და უთხრა: ადექით და ნუ გეშინიათ.“ ორივე შემთხვევაში ხილვა იყო როგორც სმენითი, ისე ხილვითი, და ორივე მაგალითში შიში წარმოშვა. ორივე მოწმობაში გასაძლიერებლად საჭირო იყო „შეხება“.
The vision of the transfiguration was evidence, among other things that the Word of God never fails, for in chapter sixteen of Matthew, in the final verse, Jesus had stated that “There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom.” The transfiguration was an illustration of the coming of “the Son of man” in His kingdom.
ფერისცვალების ხილვა, სხვა საკითხებთან ერთად, იმის მტკიცებულებაც იყო, რომ ღვთის სიტყვა არასოდეს ცრუვდება; რადგან მათეს მეთექვსმეტე თავში, უკანასკნელ მუხლში, იესოს ნათქვამი ჰქონდა: „აქ მდგომარეთაგან ზოგნი არ იგემებენ სიკვდილს, ვიდრე არ იხილავენ ძეს კაცისას, მომავალს თავისი სასუფევლით.“ ფერისცვალება იყო „ძე კაცისას“ თავისი სასუფევლით მოსვლის ილუსტრაცია.
“Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51–53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 421.
„მოსე ფერისცვალების მთაზე ქრისტეს ცოდვასა და სიკვდილზე გამარჯვების მოწმე იყო. იგი განასახიერებდა მათ, ვინც მართალთა აღდგომისას სამარხიდან გამოვლენ. ელია კი, რომელიც სიკვდილის ხილვის გარეშე იქნა ზეცად ატაცებული, განასახიერებდა მათ, ვინც ქრისტეს მეორედ მოსვლისას დედამიწაზე ცოცხლები იქნებიან და ვინც „შეიცვლებიან, უეცრად, თვალის დახამხამებაში, უკანასკნელი საყვირის ჟამს“; როცა „ამ მოკვდავმა უნდა შეიმოსოს უკვდავება“ და „ამ ხრწნადმა უნდა შეიმოსოს უხრწნელება“. 1 კორინთელთა 15:51–53. იესო შემოსილი იყო ზეცის ნათლით, როგორც გამოჩნდება მაშინ, როცა მოვა „მეორედ, უცოდველად, ხსნისათვის“. რადგან იგი მოვა „თავისი მამის დიდებით წმიდა ანგელოზებთან ერთად“. ებრაელთა 9:28; მარკოზი 8:38. ახლა აღსრულდა მაცხოვრის აღთქმა მოწაფეთადმი. მთაზე მომავალი დიდების სამეფო მცირე სახით იყო წარმოდგენილი,—ქრისტე როგორც მეფე, მოსე როგორც აღმდგარი წმიდების წარმომადგენელი, და ელია როგორც გარდაცვლილობის გარეშე გადაყვანილთა წარმომადგენელი.“ The Desire of Ages, 421.
The sealing truth includes an identification that the one hundred and forty-four thousand are those represented in Revelation chapter seven, who do not die, and are represented by Elijah, and that the great multitude in Revelation chapter seven, are those represented by Moses, that do die. The one group is called at the first voice of Revelation chapter eighteen, and the other group is called at the second voice of Revelation chapter eighteen.
დაბეჭდვის ჭეშმარიტება მოიცავს იმ იდენტიფიკაციას, რომ ას ორმოცდაოთხი ათასი არიან ისინი, ვინც წარმოდგენილნი არიან გამოცხადების მეშვიდე თავში, რომლებიც არ კვდებიან და წარმოდგენილნი არიან ელიასით; ხოლო გამოცხადების მეშვიდე თავში მოხსენიებული დიდი სიმრავლე არიან ისინი, ვინც წარმოდგენილნი არიან მოსესით, რომლებიც კვდებიან. ერთი ჯგუფი მოწოდებულია გამოცხადების მეთვრამეტე თავის პირველ ხმაზე, ხოლო მეორე ჯგუფი მოწოდებულია გამოცხადების მეთვრამეტე თავის მეორე ხმაზე.
After the touch, Jesus gave further instruction to the disciples when He said, “Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead.” The vision of the transfiguration, which is the vision of the looking-glass, and the vision of Isaiah in chapter six, and Paul’s vision while in the third heaven, and Ezekiel’s vision of the wheels within the wheels was sealed up by the Lion of the tribe of Judah, until after the resurrection of Christ.
შეხების შემდეგ, იესომ მოწაფეებს შემდგომი მითითება მისცა, როცა თქვა: „ნურავის მოუყვებით ამ ხილვას, ვიდრე კაცის ძე მკვდრეთით არ აღდგება.“ ფერისცვალების ხილვა, რომელიც არის სარკის ხილვა, და ესაიას ხილვა მეექვსე თავში, და პავლეს ხილვა, როცა მესამე ცაში იყო, და ეზეკიელის ხილვა ბორბლებზე ბორბლებში, იუდას ტომის ლომმა დაბეჭდა ქრისტეს აღდგომის შემდგომ დრომდე.
The resurrection of Christ represents the resurrection of the two witnesses that were with Christ in that very vision, and they were to be resurrected in July of 2023. At that point the sealing message would be unsealed to the two witnesses of Revelation eleven and the two groups of faithful, and it would be placed in the context of the looking-glass vision of Christ’s glory at the end of the world.
ქრისტეს აღდგომა წარმოადგენს იმ ორი მოწმის აღდგომას, რომლებიც თვით იმავე ხილვაში ქრისტესთან იყვნენ, და მათ უნდა აღმდგარიყვნენ 2023 წლის ივლისში. იმ დროს ბეჭდით დალუქული უწყება უნდა გახსნილიყო გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმისა და ერთგულთა ორი ჯგუფისთვის და მოთავსებულიყო ქვეყნიერების დასასრულს ქრისტეს დიდების სარკისებრი ხილვის კონტექსტში.
The sealing message will also be placed within the context of the first three verses of Revelation chapter one, where the chain of communication, that represents the combination of divinity with humanity is set forth in the step-by-step process of how the sealing message is presented to those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.
დაბეჭდვის შესახებ უწყებაც განთავსდება გამოცხადების პირველი თავის პირველი სამი მუხლის კონტექსტში, სადაც გადმოცემულია კომუნიკაციის ჯაჭვი, რომელიც ღვთაებრივისა და ადამიანურის შეერთებას გამოხატავს, იმ თანმიმდევრული, ნაბიჯ-ნაბიჯ პროცესის სახით, რომლითაც დაბეჭდვის უწყება წარედგინება მათ, ვინც არის კანდიდატი, რომ ას ორმოცდაოთხი ათასის შორის აღმოჩნდეს.
The step-by-step process was from the Father, to the Son, to the angel Gabriel, to John, to the churches. From the Divine Father, to the Divine and human Son, to an unfallen creature (Gabriel), to a fallen creature (John) to the churches which are in Asia (the world.) The five steps are specifically identified at the very first mention of the Revelation of Jesus Christ, and to deny any step is to deny them all.
ეტაპობრივ-თანმიმდევრული პროცესი იყო: მამისაგან — ძისადმი, ანგელოზ გაბრიელისადმი, იოანესადმი, ეკლესიებისადმი. საღმრთო მამისაგან — საღმრთო და კაცობრივი ძისადმი, უცოდველი ქმნილებისადმი (გაბრიელი), დაცემული ქმნილებისადმი (იოანე), აზიაში მყოფი ეკლესიებისადმი (მსოფლიოსადმი). ხუთივე საფეხური მკაფიოდ არის განსაზღვრული იესო ქრისტეს გამოცხადების პირველივე ხსენებაში, და რომელიმე საფეხურის უარყოფა ყოველივეს უარყოფას ნიშნავს.
In agreement with that revelation the disciples then asked Jesus “Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist.”
ამ გამოცხადებასთან თანხმობით მოწაფეებმა მაშინ ჰკითხეს იესოს: „მაშ, რატომ ამბობენ მწიგნობარნი, რომ პირველად ელიაჲ უნდა მოვიდეს?“ იესომ მიუგო და უთხრა მათ: „ელიაჲ ჭეშმარიტად პირველად მოვა და ყოველივეს აღადგენს. ხოლო მე გეუბნებით თქვენ, რომ ელიაჲ უკვე მოვიდა, და ვერ იცნეს იგი, არამედ უყვეს მას ყველაფერი, რაც ინებეს. ასევე კაცის ძეც იტანჯება მათგან.“ მაშინ მოწაფეები მიხვდნენ, რომ იგი მათ იოანე ნათლისმცემელზე ელაპარაკებოდა.
The prophetic role of John the Baptist and John the Revelator is an element of the sealing message, and those in the Watertown tent who chose to disregard the message of Samuel Snow, represent those who are unwilling to acknowledge that the Lord selects the men He chooses to select. The voice that was selected in 1989, who first published its message two hundred and twenty years after 1776, in 1996, who was the watchman who identified that the third woe had arrived on September 11, 2001, who presented the sinful message of July 18, 2020, is part of the sealing message, and his role is represented by John the Baptist.
იოანე ნათლისმცემლისა და იოანე გამოცხადებლის წინასწარმეტყველური როლი ბეჭდვის უწყების ერთ ელემენტს წარმოადგენს, ხოლო ისინი, ვინც უოტერთაუნის კარავში სამუელ სნოუს უწყების უგულებელყოფა აირჩიეს, წარმოადგენენ მათ, ვისაც არ სურს აღიაროს, რომ უფალი ირჩევს იმ ადამიანებს, რომელთა არჩევასაც თავად ინებებს. ის ხმა, რომელიც 1989 წელს იქნა არჩეული, რომელმაც პირველად გამოაქვეყნა თავისი უწყება 1776 წლიდან ორას ოცდაათი წლის შემდეგ, 1996 წელს, რომელიც იყო მცველი, რომელმაც ამოიცნო, რომ მესამე ვაი მოვიდა 2001 წლის 11 სექტემბერს, რომელმაც წარმოადგინა 2020 წლის 18 ივლისის ცოდვილი უწყება, ბეჭდვის უწყების ნაწილია, და მისი როლი წარმოდგენილია იოანე ნათლისმცემლით.
We shall continue this study in the next article.
ჩვენ განვაგრძობთ ამ საკითხის შესწავლას შემდეგ სტატიაში.
“I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.
„მე ვიხილე კრებული, რომელიც იდგა კეთილად დაცული და მტკიცედ განმტკიცებული, და არავითარ მხარდაჭერას არ აძლევდა მათ, ვინც სხეულის დამკვიდრებული რწმენის შერყევას ეძიებდა. ღმერთი მათ კეთილგანწყობით დაჰყურებდა. მე მეჩვენა სამი საფეხური — პირველი, მეორე და მესამე ანგელოზთა უწყებები. ჩემმა თანმხლებმა ანგელოზმა თქვა: ‘ვაი მას, ვინც ამ უწყებებიდან ქვას დაძრავს ან ქინძისთავს შეარხევს. ამ უწყებათა ჭეშმარიტი გაგება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. სულთა ხვედრი იმაზეა დაკიდებული, თუ როგორ იქნება ისინი მიღებული.’ კვლავ ჩამომატარეს ამ უწყებებში, და მე ვიხილე, რა ძვირად შეეძინა ღვთის ხალხს თავისი გამოცდილება. იგი მოპოვებული იყო მრავალი ტანჯვითა და სასტიკი ბრძოლით. ღმერთმა ისინი ნაბიჯ-ნაბიჯ წარამართა, ვიდრე არ დააყენა ისინი მყარ, უძრავ საფუძველზე. მე ვიხილე ადამიანები, რომლებიც მიუახლოვდნენ ამ საფუძველს და გამოიკვლიეს იგი. ზოგნი სიხარულით მაშინვე შედგნენ მასზე. სხვებმა დაიწყეს საფუძვლის დადანაშაულება. მათ სურდათ, რომ გაუმჯობესებები შეტანილიყო, და მაშინ ეს საფუძველი უფრო სრულყოფილი იქნებოდა და ხალხიც ბევრად უფრო ბედნიერი. ზოგნი ჩამოვიდნენ საფუძვლიდან, რათა იგი გამოეკვლიათ, და განაცხადეს, რომ იგი არასწორად იყო დაგებული. მაგრამ მე ვიხილე, რომ თითქმის ყველანი მტკიცედ იდგნენ საფუძველზე და შეაგონებდნენ მათ, ვინც ჩამოვიდა, შეეწყვიტათ თავიანთი ჩივილები; რადგან ღმერთი იყო მთავარი მშენებელი, და ისინი მის წინააღმდეგ იბრძოდნენ. მათ მოიხსენიეს ღვთის საკვირველი საქმე, რომელმაც ისინი ამ მყარ საფუძვლამდე მიიყვანა, და ერთსულოვნად აღაპყრეს თვალნი ზეცისკენ და ხმამაღლა ადიდეს ღმერთი. ამან იმოქმედა ზოგიერთზე მათგან, ვინც ჩიოდა და დატოვა საფუძველი, და მათაც, მდაბალი მზერით, კვლავ შედგნენ მასზე.“
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
„მე მივუბრუნდი ქრისტეს პირველი მოსვლის გამოცხადებას. იოანე გაიგზავნა ელიას სულითა და ძალით, რათა მოემზადებინა იესოს გზა. ისინი, ვინც იოანეს მოწმობა უარყვეს, იესოს მოძღვრებით არ ისარგებლეს. მათი წინააღმდეგობა იმ უწყებისადმი, რომელიც მის მოსვლას წინასწარმეტყველებდა, იქ დააყენა ისინი, სადაც ვეღარ შეეძლოთ ადვილად მიეღოთ უძლიერესი მტკიცებულება იმისა, რომ იგი მესია იყო. სატანამ ისნი, რომელთაც იოანეს უწყება უარყვეს, კიდევ უფრო შორს წაიყვანა — ქრისტეს უარყოფამდე და ჯვარცმამდე. ამით მათ თავიანთი თავი იმ მდგომარეობაში ჩააყენეს, სადაც ვერ მიიღებდნენ კურთხევას ორმოცდამეათე დღის დღეს, რომელიც მათ ასწავლიდა გზას ზეციური საწმიდრისაკენ. ტაძრის ფარდის გახევამ აჩვენა, რომ იუდეველთა მსხვერპლები და წესჩვეულებანი აღარ იქნებოდა მიღებული. დიდი მსხვერპლი შეწირულ იქნა და მიღებულიც იქნა, ხოლო სულიწმიდამ, რომელიც ორმოცდამეათე დღის დღეს გარდამოვიდა, მოწაფეთა გონება მიწიერი საწმიდრიდან ზეციურზე მიმართა, სადაც იესო თავისი საკუთარი სისხლით შევიდა, რათა თავის მოწაფეებზე მოეფინა თავისი შერიგების სიკეთენი. მაგრამ იუდეველები სრულ სიბნელეში დარჩნენ. მათ დაკარგეს მთელი ის ნათელი, რომელიც შეიძლებოდა ჰქონოდათ ხსნის გეგმის შესახებ, და კვლავაც თავიანთ უსარგებლო მსხვერპლებსა და შესაწირავებს ენდობოდნენ. ზეციურმა საწმიდარმა მიწიერის ადგილი დაიკავა, თუმცა მათ ამ ცვლილების შესახებ არავითარი ცოდნა არ ჰქონდათ. ამიტომ ისინი ვერ ისარგებლებდნენ ქრისტეს შუამდგომლობით წმიდა ადგილას.“
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare. Some he deceives in one way, and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light and spreads his influence over the land by means of false reformations. The churches are elated, and consider that God is working marvelously for them, when it is the work of another spirit. The excitement will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.
„მრავალნი შიშით შეჰყურებენ იუდეველთა გზას ქრისტეს უარყოფასა და ჯვარცმაში; და როდესაც კითხულობენ მისი სამარცხვინო შეურაცხყოფის ისტორიას, ჰგონიათ, რომ უყვართ იგი და რომ არ უარყოფდნენ მას, როგორც პეტრემ უარყო, არც ჯვარს აცვამდნენ, როგორც იუდეველებმა აცვეს. მაგრამ ღმერთმა, რომელიც ყველას გულს კითხულობს, გამოსაცდელად მოიტანა ის სიყვარული იესოსადმი, რომლის განცდასაც ისინი ამტკიცებდნენ. მთელმა ზეცამ უღრმესი ინტერესით ადევნა თვალი პირველი ანგელოზის უწყების მიღებას. მაგრამ მრავალნი, რომელნიც ამტკიცებდნენ, რომ უყვართ იესო, და ცრემლებს ღვრიდნენ, როცა ჯვრის ამბავს კითხულობდნენ, დასცინოდნენ მისი მოსვლის კეთილ უწყებას. ნაცვლად იმისა, რომ სიხარულით მიეღოთ ეს უწყება, ისინი აცხადებდნენ, რომ იგი ცდუნება იყო. მათ შეიძულეს ისინი, ვისაც მისი გამოცხადება უყვარდა, და ეკლესიებიდან განდევნეს ისინი. რომელთაც უარყვეს პირველი უწყება, ვერ მიიღეს სარგებლობა მეორითაც; არც შუაღამის ძახილმა მოუტანა მათ სარგებლობა, რომელიც უნდა მოემზადებინა ისინი, რათა რწმენით იესოსთან ერთად შესულიყვნენ ზეციური საწმიდრის უწმინდესში. და რადგან უარყვეს ეს ორი წინამავალი უწყება, ისე დააბნელეს თავიანთი გონება, რომ ვერ ხედავენ ვერავითარ ნათელს მესამე ანგელოზის უწყებაში, რომელიც უჩვენებს გზას უწმინდესისაკენ. მე ვიხილე, რომ როგორც იუდეველებმა ჯვარს აცვეს იესო, ასევე ნომინალურმა ეკლესიებმა ჯვარს აცვეს ეს უწყებანი; ამიტომ მათ არა აქვთ ცოდნა უწმინდესისკენ მიმავალი გზისა და ვერ იღებენ სარგებლობას იქ იესოს შუამდგომლობიდან. იუდეველთა მსგავსად, რომლებიც თავიანთ უსარგებლო მსხვერპლს სწირავდნენ, ისინიც თავიანთ უსარგებლო ლოცვებს აღუვლენენ იმ განყოფილებას, რომელიც იესომ დატოვა; და სატანა, ამ მოტყუებით კმაყოფილი, იღებს რელიგიურ სახეს და ამ თავის თავსკენ იზიდავს ამ სახელით ქრისტიანთა გონებას, მოქმედებს რა თავისი ძალით, თავისი ნიშნებითა და ცრუ სასწაულებით, რათა თავის მახეში მტკიცედ დაამწყვდიოს ისინი. ზოგს ის ერთი გზით აცდუნებს, ზოგს კი — სხვაგვარად. მას სხვადასხვაგვარი საცდური აქვს გამზადებული სხვადასხვა გონებაზე ზემოქმედებისთვის. ზოგნი შიშით შეჰყურებენ ერთ მოტყუებას, მაშინ როცა მეორეს ადვილად იღებენ. სატანა ზოგს სპირიტუალიზმით აცდუნებს. იგი აგრეთვე მოდის როგორც ნათლის ანგელოზი და ცრუ რეფორმაციების მეშვეობით ავრცელებს თავის გავლენას მთელს ქვეყანაში. ეკლესიები აღტაცებულნი არიან და ფიქრობენ, რომ ღმერთი მათთვის სასწაულებრივად მოქმედებს, მაშინ როცა ეს სხვა სულის მოქმედებაა. ეს აღგზნება გადაივლის და მსოფლიოსაც და ეკლესიასაც უწინდელზე უარეს მდგომარეობაში დატოვებს.“
“I saw that God has honest children among the nominal Adventists and the fallen churches, and before the plagues shall be poured out, ministers and people will be called out from these churches and will gladly receive the truth. Satan knows this; and before the loud cry of the third angel is given, he raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think that God is with them. He hopes to deceive the honest and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and all who are honest will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Early Writings, 258–261.
„ვიხილე, რომ ღმერთს ჰყავს გულწრფელი შვილები სახელობით ადვენტისტებსა და დაცემულ ეკლესიებში; და ვიდრე წყლულები გადმოიღვრებოდეს, მსახურები და ხალხი გამოძახებულნი იქნებიან ამ ეკლესიებიდან და სიხარულით მიიღებენ ჭეშმარიტებას. სატანამ ეს იცის; და ვიდრე მესამე ანგელოზის დიდი შეძახილი გაისმოდეს, ის აღძრავს მღელვარებას ამ რელიგიურ წრეებში, რათა მათ, ვინც ჭეშმარიტება უარყვეს, იფიქრონ, რომ ღმერთი მათთან არის. მას იმედი აქვს, მოატყუოს გულწრფელნი და მიიყვანოს ისინი იმ აზრამდე, რომ ღმერთი კვლავაც მოქმედებს ეკლესიების სასარგებლოდ. მაგრამ ნათელი გაბრწყინდება, და ყველა გულწრფელი დატოვებს დაცემულ ეკლესიებს და თავის ადგილს დაიკავებს ნაშთთან ერთად.“ Early Writings, 258–261.