Belshazzar’s feast identifies the “hour” of the Sunday law, but it places the emphasis upon the judgment of the Republican horn. Nebuchadnezzar’s golden image in Daniel chapter three, places the same history, in the context of God’s faithful people who are then lifted up as an ensign. Daniel chapter six, addresses the same line, but addresses the role of the Protestant horn. Belshazzar is representing the “state,” and he called one thousand of his “lords.”
ბელშაცარის ნადიმი განსაზღვრავს საკვირაო კანონის „ჟამს“, მაგრამ აქ მთავარი აქცენტი რესპუბლიკური რქის სამსჯავროზეა გადატანილი. ნაბუქოდონოსორის ოქროს კერპი დანიელის მესამე თავში იმავე ისტორიას წარმოაჩენს, ღვთის ერთგული ხალხის კონტექსტში, რომელიც შემდეგ აღმართულია, როგორც ნიშანი. დანიელის მეექვსე თავი იმავე ხაზს შეეხება, მაგრამ განიხილავს პროტესტანტული რქის როლს. ბელშაცარი წარმოადგენს „სახელმწიფოს“ და მან მოიხმო თავისი „მთავრებიდან“ ათასი.
Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:1–5.
მეფე ბელშაცარმა დიდი ნადიმი გაუმართა თავის ათას დიდებულს და იმ ათასის წინაშე სვამდა ღვინოს. ბელშაცარმა, როცა ღვინო იგემა, ბრძანა მოეტანათ ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, რომელიც მისმა მამამ, ნაბუქოდონოსორმა, იერუსალიმში მდებარე ტაძრიდან წამოიღო, რათა მეფეს, მის მთავრებს, მის ცოლებსა და მის ხარჭებს მათში ესვათ. მაშინ მოიტანეს ოქროს ჭურჭელი, რომელიც იერუსალიმში მყოფი ღვთის სახლის ტაძრიდან იყო წამოღებული; და მეფემ, მისმა მთავრებმა, მისმა ცოლებმა და მისმა ხარჭებმა მათში სვეს. ისინი სვამდნენ ღვინოს და ადიდებდნენ ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, რკინის, ხის და ქვის ღმერთებს. იმავე საათში გამოჩნდა კაცის ხელის თითები და საწერლის წინ, სამეფო სასახლის კედლის ბათქაშზე, წერდა; და მეფემ დაინახა ხელის ნაწილი, რომელიც წერდა. დანიელი 5:1–5.
The number “ten” represents the dragon, and one hundred, and one thousand is simply a magnification of the same symbol. In chapter six, one hundred and twenty push the deceitful law, and one hundred and twenty is a symbol for priests. Considering “line upon line,” Belshazzar’s feast is illustrating the judgment upon a corrupted statecraft, and judgment of a corrupted churchcraft. Belshazzar was drunk with the Babylonian wine, and then determined to desecrate the sacred vessels of God’s temple in Jerusalem.
რიცხვი „ათი“ წარმოადგენს გველეშაპს, ხოლო ასი და ათასი მხოლოდ იმავე სიმბოლოს გადიდებული გამოხატულებაა. მეექვსე თავში ას ოცნი წინ სწევენ მზაკვრულ რჯულს, ხოლო ასოცი მღვდლების სიმბოლოა. „ხაზი ხაზზე“ პრინციპის გათვალისწინებით, ბელშაცარის ნადიმი ასახავს განკითხვის აღსრულებას გახრწნილ სახელმწიფოებრივ მმართველობაზე და გახრწნილ საეკლესიო მმართველობაზე. ბელშაცარი ბაბილონის ღვინით იყო დამთვრალი და შემდეგ განიზრახა იერუსალიმში მდებარე ღვთის ტაძრის წმინდა ჭურჭლის შებილწვა.
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).” Selected Messages, book 2, 118.
„წინასწარმეტყველი ამბობს: „ვიხილე სხვა ანგელოზი, გარდამომავალი ზეცით, რომელსაც დიდი ხელმწიფება ჰქონდა; და ქვეყანა განათდა მისი დიდებით. და შეჰღაღადა ძლიერად, ხმით ძლიერით, და თქვა: დაეცა, დაეცა დიდი ბაბილონი და ეშმაკთა სამყოფლად იქცა“ (გამოცხადება 18:1, 2). ეს იგივე უწყებაა, რომელიც მეორე ანგელოზის მიერ იქნა მოცემული. ბაბილონი დაეცა, „რადგან მან ყველა ერს ასვა თავისი სიძვის რისხვის ღვინო“ (გამოცხადება 14:8). რა არის ის ღვინო? — მისი ცრუ მოძღვრებანი. მან ქვეყნიერებას მისცა ცრუ შაბათი მეოთხე მცნების შაბათის ნაცვლად და კვლავ გაიმეორა ის სიცრუე, რომელიც სატანამ პირველად უთხრა ევას ედემში — სულის ბუნებითი უკვდავება. მრავალი მონათესავე ცდომილება მან შორს და ფართოდ გაავრცელა, „ასწავლიან კაცთა მცნებებს მოძღვრებად“ (მათე 15:9).“ Selected Messages, წიგნი 2, 118.
The wine Belshazzar was drinking was the papacy’s idol sabbath, for the feast represented the prophetic “hour” of the Sunday law. The sanctuary vessels he brought into the banquet hall represented not only rebellion against God, but sacred vessels also represent God’s people, for the literal represents the spiritual, and people are vessels.
ღვინო, რომელსაც ბელშაცარი სვამდა, იყო პაპობის კერპთაყვანისმცემლური შაბათი, რადგან ნადიმი წარმოადგენდა საკვირაო კანონის წინასწარმეტყველურ „ჟამს“. საწმიდრის ჭურჭელი, რომელიც მან საბანკეტო დარბაზში შემოიტანა, წარმოადგენდა არა მხოლოდ ღმერთის წინააღმდეგ აჯანყებას, არამედ წმინდა ჭურჭელი აგრეთვე წარმოადგენს ღვთის ხალხს, რადგან სიტყვასიტყვითი წარმოადგენს სულიერს, და ადამიანები ჭურჭელნი არიან.
Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are his. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honour, and some to dishonour. If a man therefore purge himself from these, he shall be a vessel unto honour, sanctified, and meet for the master’s use, and prepared unto every good work. 2 Timothy 2:19–21.
მიუხედავად ამისა, ღვთის საფუძველი მტკიცედ დგას და ამ ბეჭედს ატარებს: „უფალმა იცის ისინი, ვინც მისნი არიან.“ და: „ყველამ, ვინც ქრისტეს სახელს ახსენებს, განეშოროს უსამართლობას.“ ხოლო დიდ სახლში არის არა მხოლოდ ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, არამედ ხისა და თიხისაც; ერთნი პატივისთვის არიან, სხვანი კი უპატივობისთვის. ამიტომ, თუ ვინმე განიწმენდს თავს ამათგან, იგი იქნება პატივისთვის განკუთვნილი ჭურჭელი, განწმენდილი და გამოსადეგი პატრონის სამსახურისათვის, ყოველი კეთილი საქმისათვის გამზადებული. 2 ტიმოთე 2:19–21.
In the midst of desecrating God’s people through enforced Sunday worship, the fiery handwriting spells out Belshazzar’s doom.
ღვთის ხალხის იძულებითი საკვირაო თაყვანისცემით შებილწვის შუაგულში, ცეცხლოვანი ხელწერა ბელშაცარის დაღუპვას ამცნობს.
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and show me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:5–7.
იმავე ჟამს გამოჩნდა კაცის ხელის თითები და წერდა სასანთლის წინ, მეფის სასახლის კედლის თაბაშირზე; და მეფემ დაინახა ხელის ნაწილი, რომელიც წერდა. მაშინ მეფეს სახე შეეცვალა და მისმა ფიქრებმა შეაძრწუნა იგი, ისე რომ წელთა სახსრები მოეშვა და მუხლები ერთიმეორეს ეჯახებოდა. მეფემ ხმამაღლა ბრძანა, მოეყვანათ მისნები, ქალდეველები და მკითხავები. და მეფემ უთხრა ბაბილონის ბრძენკაცებს: ვინც ამ წარწერას წაიკითხავს და მის განმარტებას მეტყვის, ძოწეულით შეიმოსება, ოქროს ჯაჭვი ექნება ყელზე და სამეფოში მესამე მმართველი იქნება. დანიელი 5:5–7.
Historically the passage is understood to be identifying that Belshazzar’s father, had left the political throne to Belshazzar, and for this reason the best his son could offer for an interpretation of the handwriting was a position of being the third ruler. Leading up to the Sunday law in the United States, the political leadership will be in a subservient position to the religious leadership who will be working to introduce a new form of worship. The image of the beast represents the combination of church and state with the church in control of the relationship, and at the Sunday law Belshazzar was the political king, thus symbolizing the state, but he was only the second in command to his father’s religious authority. The best he could offer Daniel was to be third.
ისტორიულად ეს მონაკვეთი გაგებულია ისე, რომ ბელშაცარის მამას პოლიტიკური ტახტი ბელშაცარისთვის ჰქონდა დატოვებული, და ამ მიზეზით ხელწერის განმარტებისთვის საუკეთესო, რაც მის ძეს შეეძლო შეეთავაზებინა, იყო მესამე მმართველის მდგომარეობა. შეერთებულ შტატებში კვირა დღის კანონის შემოღებამდე პოლიტიკური ხელმძღვანელობა დაქვემდებარებულ მდგომარეობაში იქნება რელიგიური ხელმძღვანელობის მიმართ, რომელიც თაყვანისცემის ახალი ფორმის შემოღებაზე იმუშავებს. მხეცის ხატება წარმოადგენს ეკლესიისა და სახელმწიფოს გაერთიანებას, სადაც ამ ურთიერთობაში ეკლესია აკონტროლებს, და კვირა დღის კანონის დროს ბელშაცარი იყო პოლიტიკური მეფე, ამგვარად სახელმწიფოს სიმბოლო, მაგრამ იგი თავისი მამის რელიგიურ ავტორიტეტთან შედარებით მხოლოდ მეორე ადგილზე იდგა. საუკეთესო, რაც მას დანიელისთვის შეეძლო შეეთავაზებინა, იყო მესამე ადგილი.
“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends. . . .
„როდესაც ადრეული ეკლესია გახრწნილ იქნა იმით, რომ სახარების სიმარტივეს განუდგა და წარმართული წეს-ჩვეულებები მიიღო, მან დაკარგა ღვთის სული და ძალა; ხოლო ხალხის სინდისზე კონტროლის მოსაპოვებლად, მან საერო ძალაუფლების მხარდაჭერა მოიძია. ამის შედეგად წარმოიშვა პაპობა — ეკლესია, რომელიც აკონტროლებდა სახელმწიფოს ძალაუფლებას და მას საკუთარი მიზნების განსახორციელებლად იყენებდა, განსაკუთრებით „მწვალებლობის“ დასასჯელად. იმისათვის, რომ შეერთებულმა შტატებმა შექმნას მხეცის ხატი, რელიგიურმა ძალაუფლებამ ისე უნდა აკონტროლოს სამოქალაქო ხელისუფლება, რომ სახელმწიფოს ავტორიტეტიც ეკლესიამ საკუთარი მიზნების აღსასრულებლად გამოიყენოს....“
“The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 443, 448, 449.
„კვირადღის დაცვაზე იძულების დაწესება პროტესტანტული ეკლესიების მხრიდან არის პაპობისადმი — მხეცისადმი — თაყვანისცემის იძულებით აღსრულება. ისინი, ვინც, მეოთხე მცნების მოთხოვნათა გაგების მიუხედავად, არჩევენ ცრუ შაბათის დაცვას ჭეშმარიტის ნაცვლად, ამით პატივს მიაგებენ იმ ძალაუფლებას, რომლის მიერაც მხოლოდ არის იგი ნაბრძანები. მაგრამ თვით იმ აქტით, რომ საერო ძალაუფლებით რელიგიური მოვალეობის აღსრულებას აიძულებენ, ეკლესიები თავად შექმნიდნენ მხეცის ხატებას; ამიტომაც, შეერთებულ შტატებში კვირადღის დაცვის იძულებით აღსრულება იქნებოდა მხეცისა და მისი ხატების თაყვანისცემის იძულებით აღსრულება.“ The Great Controversy, 443, 448, 449.
It is in a crisis that character is revealed, and the mysterious message on the wall produced a crisis in Belshazzar’s experience and marked the end of his kingdom, thus symbolizing the end of the kingdom of the earth beast. Belshazzar died that very night, representing the Sunday law, when the United States is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, but the United States immediately transitions into the premier king of the ten kings. The ten kings are the seventh kingdom of Bible prophecy, and they immediately agree to give their seventh kingdom to the beast.
კრიზისში ვლინდება ხასიათი, და კედელზე გამოჩენილმა იდუმალმა უწყებამ ბელშაცარის გამოცდილებაში კრიზისი წარმოშვა და მისი სამეფოს დასასრული აღნიშნა, რითაც სიმბოლურად მიუთითა მიწის მხეცის სამეფოს დასასრულზე. ბელშაცარი იმავე ღამეს მოკვდა, რაც წარმოადგენს კვირა კანონს, როდესაც შეერთებული შტატები კვირა კანონით ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეექვსე სამეფოს სახით დაემხობა, მაგრამ შეერთებული შტატები დაუყოვნებლივ გადადის ათი მეფის უმთავრეს მეფედ. ათი მეფე ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეშვიდე სამეფოა, და ისინი დაუყოვნებლივ თანხმდებიან, თავიანთი მეშვიდე სამეფო მხეცს მისცენ.
For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.
რადგან ღმერთმა მათ გულებში ჩადო, რომ აღასრულონ მისი ნება, შეთანხმდნენ და თავიანთი სამეფო მისცენ მხეცს, ვიდრე ღმერთის სიტყვები აღსრულდებოდეს. გამოცხადება 17:17.
The final movements are rapid ones, and the transition from the sixth kingdom to the seventh, and then to the eighth is rapid, for the world is then in a great crisis. The overthrow of the earth beast causes Belshazzar to fear, and as the premier king of the ten kings, he represents the fear that all the kings of the earth will experience at the overthrow of the United States. In Revelation chapter eleven, the “hour” that the handwriting appears upon the wall, is the “hour” of the great earthquake. At that point three symbols of Islam are marked, and it is Islam that causes the kings to fear in the last days.
საბოლოო მოძრაობები სწრაფია, და მეექვსე სამეფოდან მეშვიდემდე, ხოლო შემდეგ მერვემდე გადასვლაც სწრაფია, რადგან მაშინ მსოფლიო დიდ კრიზისში იმყოფება. მიწიერი მხეცის დამხობა ბელშაცარს შიშს ჰგვრის, და როგორც ათი მეფის მთავარი მეფე, იგი წარმოადგენს იმ შიშს, რომელსაც დედამიწის ყველა მეფე შეიგრძნობს შეერთებული შტატების დამხობისას. გამოცხადების მეთერთმეტე თავში „საათი“, როდესაც კედელზე ხელწერა ჩნდება, დიდი მიწისძვრის „საათია“. იმ მომენტში ისლამის სამი სიმბოლო აღინიშნება, და უკანასკნელ დღეებში სწორედ ისლამი იწვევს მეფეთა შიშს.
For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalm 48:4–8.
რადგან, აჰა, მეფენი შეიკრიბნენ, ერთად გადაიარეს. იხილეს ეს და განცვიფრდნენ; შეძრწუნდნენ და სასწრაფოდ გაიქცნენ. შიშმა მოიცვა ისინი იქ, და ტკივილმა — როგორც მშობიარე ქალისა. შენ ამსხვრევ თარშიშის ხომალდებს აღმოსავლეთის ქარით. როგორც გვსმენია, ისე გვიხილავს ცაბაოთ უფლის ქალაქში, ჩვენი ღმერთის ქალაქში: ღმერთი დაამყარებს მას უკუნისამდე. სელაჰ. ფსალმუნი 48:4–8.
The lords, or kings were assembled at Belshazzar’s feast, drinking the wine of Babylon and handling and looking upon the sacred vessels of God’s sanctuary, when fear took hold of them, as represented by Belshazzar’s fear when the handwriting appeared upon the wall. Belshazzar’s fear began an escalating fear that is represented by a woman in travail, and Revelation eleven’s “hour” leads into chapter twelve, where the ensign is represented as a woman about to give birth. The first labor pain is the handwriting on the wall of the banquet hall. The fear is caused by the “east wind” of Islam, that “breakest the ships of Tarshish.”
უფალნი, ანუ მეფენი, შეიკრიბნენ ბელშაცარის ნადიმზე, სვამდნენ ბაბილონის ღვინოს და ეპყრობოდნენ და შესცქეროდნენ ღვთის საწმიდრის წმინდა ჭურჭელს, როდესაც შიში ეუფლებოდათ მათ, როგორც ეს ბელშაცარის შიშით არის წარმოდგენილი, როცა ხელწერა გამოჩნდა კედელზე. ბელშაცარის შიშმა დასაბამი მისცა მზარდ შიშს, რომელიც მშობიარობის ტკივილში მყოფი დედაკაცით არის წარმოდგენილი; და გამოცხადების მეთერთმეტე თავის „საათი“ გადადის მეთორმეტე თავში, სადაც ნიშანი წარმოდგენილია როგორც მშობიარობად მისული დედაკაცი. პირველი სალმობელი არის ნადიმის დარბაზის კედელზე გამოჩენილი ხელწერა. ეს შიში გამოწვეულია ისლამის „აღმოსავლეთის ქარით“, რომელიც „ტარშიშის ხომალდებს შემუსრავ“.
In Belshazzar’s banquet hall, “one thousand lords” are consuming the wine of Babylon, which represents Sunday enforcement. At that time, Nebuchadnezzar’s orchestra begins to play the music, as Belshazzar has the ornaments of the sanctuary brought in. The whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance around Nebuchadnezzar’s golden idol. But the party is crashed by the “east wind,” which is the “third woe” that comes quickly, and is the “seventh trumpet.” When Islam crashes the party, the “nations are angered.” They are angered, for the ships of Tarshish, the symbol of the economic structure of planet earth is then sank in the midst of the sea.
ბელშაცარის ნადიმის დარბაზში „ათასი მთავარი“ სვამს ბაბილონის ღვინოს, რომელიც კვირა დღის იძულებით დაცვას წარმოადგენს. იმ დროს ნაბუქოდონოსორის ორკესტრი იწყებს მუსიკის დაკვრას, რადგან ბელშაცარს სიწმინდის სამკაულები შემოატანინებს. ტვიროსის მეძავი იწყებს გალობას, ხოლო განდგომილი ისრაელი იწყებს ცეკვას ნაბუქოდონოსორის ოქროს კერპის ირგვლივ. მაგრამ ნადიმს არღვევს „აღმოსავლეთის ქარი“, რომელიც არის „მესამე ვაი“, რომელიც მალე მოდის, და არის „მეშვიდე საყვირი“. როდესაც ისლამი ნადიმს არღვევს, „ხალხები რისხვდებიან“. ისინი რისხვდებიან, რადგან მაშინ თარშიშის ხომალდები, პლანეტა დედამიწის ეკონომიკური წყობის სიმბოლო, ზღვის შუაგულში იძირება.
Tarshish was thy merchant by reason of the multitude of all kind of riches; with silver, iron, tin, and lead, they traded in thy fairs. Javan, Tubal, and Meshech, they were thy merchants: they traded the persons of men and vessels of brass in thy market. They of the house of Togarmah traded in thy fairs with horses and horsemen and mules. The men of Dedan were thy merchants; many isles were the merchandise of thine hand: they brought thee for a present horns of ivory and ebony. Syria was thy merchant by reason of the multitude of the wares of thy making: they occupied in thy fairs with emeralds, purple, and broidered work, and fine linen, and coral, and agate. Judah, and the land of Israel, they were thy merchants: they traded in thy market wheat of Minnith, and Pannag, and honey, and oil, and balm. Damascus was thy merchant in the multitude of the wares of thy making, for the multitude of all riches; in the wine of Helbon, and white wool. Dan also and Javan going to and fro occupied in thy fairs: bright iron, cassia, and calamus, were in thy market. Dedan was thy merchant in precious clothes for chariots. Arabia, and all the princes of Kedar, they occupied with thee in lambs, and rams, and goats: in these were they thy merchants. The merchants of Sheba and Raamah, they were thy merchants: they occupied in thy fairs with chief of all spices, and with all precious stones, and gold. Haran, and Canneh, and Eden, the merchants of Sheba, Asshur, and Chilmad, were thy merchants. These were thy merchants in all sorts of things, in blue clothes, and broidered work, and in chests of rich apparel, bound with cords, and made of cedar, among thy merchandise. The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27:12–26.
თარშიში იყო შენი ვაჭარი ყოველგვარი სიმდიდრის სიმრავლის გამო; ვერცხლით, რკინით, კალითა და ტყვიით ვაჭრობდნენ შენს ბაზრობებზე. იავანი, თუბალი და მეშექი — ისინი იყვნენ შენი ვაჭრები: ადამიანთა სულებითა და სპილენძის ჭურჭლით ვაჭრობდნენ შენს ბაზარში. თოგარმას სახლისანი ვაჭრობდნენ შენს ბაზრობებზე ცხენებით, მხედრებითა და ჯორებით. დედანის კაცები იყვნენ შენი ვაჭრები; მრავალი კუნძული იყო შენი ხელის სავაჭრო საქონელი; საჩუქრად მოგიტანდნენ სპილოს ძვლის რქებსა და შავ ხეს. სირია იყო შენი ვაჭარი შენი ნაკეთობების სიმრავლის გამო: შენს ბაზრობებზე საქმიანობდნენ ზურმუხტით, ძოწეულით, ნაქარგი ნამუშევრებით, თხელი სელით, მარჯნითა და აქატით. იუდა და ისრაელის ქვეყანა იყვნენ შენი ვაჭრები: შენს ბაზარში ვაჭრობდნენ მინითის ხორბლით, ფანაგით, თაფლით, ზეთითა და ბალსამით. დამასკო იყო შენი ვაჭარი შენი ნაკეთობების სიმრავლისა და ყოველგვარი სიმდიდრის სიუხვის გამო; ხელბონის ღვინითა და თეთრი მატყლით. დანიც და იავანიც, მიმოსულნი, საქმიანობდნენ შენს ბაზრობებზე: გაპრიალებული რკინა, კასია და კეთილი სურნელოვანი ლერწამი იყო შენს ბაზარში. დედანი იყო შენი ვაჭარი ეტლებისათვის განკუთვნილი ძვირფასი სამოსლით. არაბეთი და კედარის ყველა მთავარი შენთან საქმიანობდნენ კრავებით, ვერძებითა და თხებით; ამით იყვნენ ისინი შენი ვაჭრები. შებასა და რაამას ვაჭრები — ისინი იყვნენ შენი ვაჭრები: შენს ბაზრობებზე საქმიანობდნენ ყოველგვარ უმთავრეს სანელებლებით, ყოველგვარი ძვირფასი ქვებითა და ოქროთი. ხარანი, კანე და ედენი, შებას, აშურისა და ქილმადის ვაჭრები, იყვნენ შენი ვაჭრები. ესენი იყვნენ შენი ვაჭრები ყოველგვარი ნივთებით, ლურჯი სამოსლით, ნაქარგი ნამუშევრებით, მდიდრული სამოსის კიდობნებით, თოკებით შეკრულითა და კედრისგან დამზადებულით, შენს სავაჭრო საქონელს შორის. თარშიშის ხომალდები გიგალობდნენ შენს ბაზარში; და შენ აღივსე და დიდად განდიდდი ზღვათა შუაგულში. შენმა მენიჩბეებმა დიდ წყლებში შეგიყვანეს; აღმოსავლეთის ქარმა დაგამსხვრია ზღვათა შუაგულში. შენი სიმდიდრე და შენი ბაზრობები, შენი სავაჭრო საქონელი, შენი მეზღვაურები და შენი მესაჭეები, შენი ნაპრალთა შემკეთებელნი და შენი საქონლით მოვაჭრენი, და ყველა შენი მეომარი, რომლებიც შენში არიან, და მთელი შენი კრებული, რომელიც შენს შუაგულშია, ჩავარდებიან ზღვათა შუაგულში შენი დაღუპვის დღეს. ეზეკიელი 27:12–26.
The “ships of Tarshish” are the symbol of the economic structure of planet earth, and they are sunk in the midst of the sea by the “east wind.” Ezekiel informs us this takes place in the “day of thy ruin,” and the subject of Ezekiel chapter twenty-seven, is the lamentation for Tyrus.
„თარშიშის ხომალდები“ დედამიწის ეკონომიკური წყობის სიმბოლოა, და ისინი ზღვის შუაგულში „აღმოსავლეთის ქარის“ მიერ იძირებიან. ეზეკიელი გვამცნობს, რომ ეს ხდება „შენი დაღუპვის დღეს“, ხოლო ეზეკიელის ოცდამეშვიდე თავის საგანი ტვიროსის სატირალია.
The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus; And say unto Tyrus, O thou that art situate at the entry of the sea, which art a merchant of the people for many isles, Thus saith the Lord God; O Tyrus, thou hast said, I am of perfect beauty. Ezekiel 27:1–3.
და კვლავ მოვიდა ჩემთან უფლის სიტყვა და მითხრა: ახლა შენ, კაცის ძეო, აღავლინე გოდება ტვიროსზე; და უთხარი ტვიროსს: ჰოი, ზღვის შესავალთან დამკვიდრებულო, მრავალ კუნძულთათვის ხალხთა მოვაჭრევ, ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ჰოი, ტვიროს, შენ თქვი: მე სრულქმნილი მშვენიერებისა ვარ. ეზეკიელი 27:1–3.
The day of the ruin of Tyrus is the subject of the lamentation. The day of the ruin of Tyrus is the Sunday law, for Tyrus is a symbol of the papacy, whose judgment begins in the “hour” that the second voice of Revelation eighteen begins to call people out of Babylon.
ტვიროსის დაღუპვის დღე არის გოდების საგანი. ტვიროსის დაღუპვის დღე არის საკვირაო კანონი, რადგან ტვიროსი პაპობის სიმბოლოა, რომლის სამსჯავრო იწყება იმ „ჟამში“, როდესაც გამოცხადების მეთვრამეტე თავის მეორე ხმა იწყებს ხალხის გამოხმობას ბაბილონიდან.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:4–11.
და მოვისმინე სხვა ხმა ზეციდან, რომელიც ამბობდა: გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო, რათა არ გახდეთ მისი ცოდვების თანამონაწილენი და არ მიიღოთ მისი წყლულებისაგან. რადგან მისმა ცოდვებმა ზეცას უწია და ღმერთს გაახსენდა მისი უსამართლობანი. მიაგეთ მას, როგორც მან მოგაგოთ თქვენ, და მისი საქმეებისამებრ ორმაგად მიუზღეთ; იმ სასმისში, რომლითაც მან აავსო, ორმაგად აუვსეთ მას. რამდენადაც მან თავი განადიდა და განცხრომით იცხოვრა, იმდენივე ტანჯვა და გლოვა მიეცით მას; რადგან თავის გულში ამბობს: დედოფლად ვზივარ, ქვრივი არა ვარ, და გლოვას არასოდეს ვიხილავ. ამიტომ ერთ დღეს მოაწევს მას მისი წყლულები: სიკვდილი, გლოვა და შიმშილი; და ცეცხლით მთლიანად დაიწვება, რადგან ძლიერია უფალი ღმერთი, რომელიც მას განიკითხავს. და მიწის მეფენი, რომელნიც მასთან მეძაობდნენ და განცხრომით ცხოვრობდნენ, იტირებენ მას და იგლოვებენ მასზე, როდესაც იხილავენ მისი დაწვის კვამლს, შორიდან მდგომარნი მისი ტანჯვის შიშით, და იტყვიან: ვაი, ვაი, დიდო ქალაქო ბაბილონო, ძლიერო ქალაქო! რადგან ერთ საათში მოვიდა შენი სამსჯავრო. და მიწის ვაჭარნი იტირებენ და იგლოვებენ მასზე, რადგან აღარავინ ყიდულობს მათ საქონელს. გამოცხადება 18:4–11.
The word that is used five times as “hour,” in the book of Daniel, always represents some type of judgment. The type of judgment is determined by the context of the passage where it is employed. In Daniel chapter four, the word “hour” is used first to announce the coming of judgment, whether it was the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the Sunday law. In both cases, the investigative or executive judgments are progressive. The executive judgment of the papacy begins at the Sunday law in the United States. That marks the “hour” that the papacy’s executive judgment begins, and that “hour” is the “hour” of the great earthquake of Revelation eleven, when the two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace as the ensign that is lifted up as Ezekiel’s mighty army. That “hour” is when the handwriting appears upon Belshazzar’s wall.
სიტყვა, რომელიც დანიელის წიგნში ხუთჯერ არის გამოყენებული როგორც „ჟამი“, ყოველთვის წარმოადგენს რაიმე სახის სამსჯავროს. სამსჯავროს სახეობა განისაზღვრება იმ მონაკვეთის კონტექსტით, სადაც ეს სიტყვაა გამოყენებული. დანიელის მეოთხე თავში სიტყვა „ჟამი“ პირველად გამოიყენება მომავალი სამსჯავროს გამოსაცხადებლად, იქნება ეს საგამომძიებლო სამსჯავრო, რომელიც დაიწყო 1844 წლის 22 ოქტომბერს, თუ აღმასრულებელი სამსჯავრო, რომელიც იწყება კვირადღის კანონით. ორივე შემთხვევაში, საგამომძიებლო თუ აღმასრულებელი სამსჯავრო პროგრესულ ხასიათს ატარებს. პაპობის აღმასრულებელი სამსჯავრო იწყება შეერთებულ შტატებში კვირადღის კანონით. ეს აღნიშნავს იმ „ჟამს“, როცა პაპობის აღმასრულებელი სამსჯავრო იწყება, და ეს „ჟამი“ არის გამოცხადების მეთერთმეტე თავში მოხსენიებული დიდი მიწისძვრის „ჟამი“, როდესაც ორი მოწმე, წარმოდგენილი შადრაქით, მეშაქით და აბედნეგოთი, ღუმელში არიან ჩაყრილნი, როგორც ნიშანი, რომელიც აღიმართება ეზეკიელის ძლევამოსილი ლაშქრის სახით. ეს „ჟამი“ არის ის დრო, როცა წარწერა გამოჩნდება ბელშაცარის კედელზე.
The “ships of Tarshish”, which represent the structure of the economic supply-lines of planet earth are sunk in the midst of the seas at that time, and it causes the merchants and kings of the earth to fear as represented by Belshazzar.
„თარშიშის ხომალდები“, რომლებიც დედამიწის პლანეტის ეკონომიკური მომარაგების ხაზების სტრუქტურას წარმოადგენენ, იმ დროს ზღვათა შუაგულში იძირებიან, და ეს შიშს მოჰგვრის დედამიწის ვაჭრებსა და მეფეებს, როგორც ეს ბელშაცარით არის წარმოდგენილი.
In Revelation eleven, the “hour” is when the “third Woe” of Islam comes quickly, and the Seventh Trumpet sounds, and the nations are made angry. All three of those symbols point to Islam as the providential tool the Lord uses to accomplish the slaying of Belshazzar at that very “hour.” Belshazzar was slain by enemies that secretly came into his kingdom through the gates that had been carelessly left open, just as the border wall between Mexico and the United States has been carelessly left open, as the “hour” of the “great earthquake” approaches.
გამოცხადების მეთერთმეტე თავში „ჟამი“ არის დრო, როდესაც ისლამის „მესამე ვაი“ სწრაფად მოდის, და მეშვიდე საყვირი გაისმის, და ერები განრისხდებიან. ეს სამივე სიმბოლო მიუთითებს ისლამზე, როგორც განგებით განსაზღვრულ იარაღზე, რომელსაც უფალი იყენებს სწორედ იმავე „ჟამს“ ბელშაცარის მოკვლის აღსასრულებლად. ბელშაცარი მოკლეს მტრებმა, რომლებიც ფარულად შევიდნენ მის სამეფოში იმ კარიბჭეთა გავლით, რომლებიც დაუდევრად იყო ღია დატოვებული, ისევე როგორც მექსიკასა და შეერთებულ შტატებს შორის სასაზღვრო კედელი დაუდევრად არის ღიად დატოვებული, რადგან „დიდი მიწისძვრის“ „ჟამი“ ახლოვდება.
The healing of the deadly wound of the papacy is set forth in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses three obstacles are identified that are overcome as the papacy’s deadly wound is healed. The King of the North always conquers three obstacles on his way to supreme power, and always in the order of: first his enemy, second his ally, and then finally his victim. The first to be conquered was the King of the South, representing the Soviet Union, the last enemy of Rome, that was swept away in 1989. The second obstacle is the glorious land, which is Rome’s ally who conquered the USSR for Rome, the United States, which is conquered in the “hour” we are now considering. Thereafter the third obstacle, represented as Egypt, represents when the papacy takes control of its victim, the United Nations.
პაპობის სასიკვდილო ჭრილობის განკურნება გადმოცემულია დანიელის მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვს მუხლში. ამ მუხლებში იდენტიფიცირებულია სამი დაბრკოლება, რომლებიც დაძლეულნი არიან პაპობის სასიკვდილო ჭრილობის განკურნების პროცესში. ჩრდილოეთის მეფე თავის გზაზე უმაღლესი ძალაუფლებისკენ ყოველთვის ამარცხებს სამ დაბრკოლებას, და ყოველთვის ამ თანმიმდევრობით: ჯერ თავის მტერს, შემდეგ თავის მოკავშირეს, და ბოლოს თავის მსხვერპლს. პირველი, ვინც დაიპყრო, იყო სამხრეთის მეფე, რომელიც განასახიერებს საბჭოთა კავშირს, რომის უკანასკნელ მტერს, რომელიც 1989 წელს მოისპო. მეორე დაბრკოლება არის დიდებული ქვეყანა, რომელიც არის რომის მოკავშირე, რომელმაც რომისათვის დაიპყრო სსრკ — შეერთებული შტატები, რომელიც დაიპყრობა იმ „საათში“, რომელსაც ახლა განვიხილავთ. ამის შემდეგ მესამე დაბრკოლება, წარმოდგენილი ეგვიპტის სახით, აღნიშნავს იმ დროს, როდესაც პაპობა თავის მსხვერპლზე — გაერთიანებულ ერებზე — კონტროლს დაამყარებს.
In 1989, when the unsealing of those verses occurred, and there was thereafter an increase of knowledge of those verses, it was recognized that pagan Rome, papal Rome and then modern Rome (represented as the King of the North in the last six verses of Daniel chapter eleven), each needed to overcome three geographical obstacles before they were established as a kingdom. For pagan Rome, those three obstacles were represented as three directions.
1989 წელს, როდესაც იმ მუხლების ბეჭდის ახსნა მოხდა და ამის შემდეგ იმ მუხლების შესახებ ცოდნა გაიზარდა, აღიარებულ იქნა, რომ წარმართულ რომს, პაპობრივ რომს და შემდეგ თანამედროვე რომს (რომელიც დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელ ექვს მუხლში ჩრდილოეთის მეფედ არის წარმოდგენილი), თითოეულს სამეფოდ დამკვიდრებამდე სამი გეოგრაფიული დაბრკოლების დაძლევა სჭირდებოდა. წარმართული რომისთვის ეს სამი დაბრკოლება სამი მიმართულების სახით იყო წარმოდგენილი.
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.
და ერთი მათგანისაგან გამოვიდა პატარა რქა, რომელიც მეტად დიდდებოდა სამხრეთისაკენ, აღმოსავლეთისაკენ და მშვენიერი ქვეყნისაკენ. დანიელი 8:9.
For papal Rome they were three horns that needed to be plucked up.
პაპური რომისთვის ისინი იყვნენ სამი რქა, რომლებიც ამოძირკვას საჭიროებდნენ.
I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.
ვაკვირდებოდი რქებს, და აჰა, მათ შორის ამოვიდა სხვა პატარა რქა, რომლის წინაშეც პირველი რქებიდან სამი ფესვებიანად ამოიძირკვა; და აჰა, ამ რქას ჰქონდა თვალები, მსგავსი ადამიანის თვალებისა, და პირი, რომელიც დიდსიტყვაობდა. დანიელი 7:8.
For modern Rome (the king of the north), represented in the last six verses of Daniel eleven, the three obstacles were the king of the south, the glorious land, and Egypt. As with pagan Rome and papal Rome the three obstacles represented geographic obstacles. Modern Rome, represented as the king of the north in the last six verses of Daniel eleven, needed to overcome three “walls”, and with the first wall there was a philosophical “wall” that was removed at the same time a literal wall was removed. In 1989, when the king of the north brought down the Soviet Union (the king of the south), the philosophical “wall” of the “iron curtain” was removed, as the Berlin wall was dismantled.
თანამედროვე რომისთვის (ჩრდილოეთის მეფისთვის), რომელიც წარმოდგენილია დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელ ექვს მუხლში, სამი დაბრკოლება არსებობდა: სამხრეთის მეფე, დიდებული ქვეყანა და ეგვიპტე. როგორც წარმართული რომისა და პაპური რომის შემთხვევაში, ეს სამი დაბრკოლება გეოგრაფიულ დაბრკოლებებს წარმოადგენდა. თანამედროვე რომს, რომელიც დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელ ექვს მუხლში ჩრდილოეთის მეფედ არის წარმოდგენილი, სჭირდებოდა სამი „კედლის“ გადალახვა, და პირველ კედელთან ერთად არსებობდა ფილოსოფიური „კედელიც“, რომელიც იმავე დროს მოიხსნა, როდესაც სიტყვასიტყვითი კედელი იქნა აღებული. 1989 წელს, როდესაც ჩრდილოეთის მეფემ დაამხო საბჭოთა კავშირი (სამხრეთის მეფე), „რკინის ფარდის“ ფილოსოფიური „კედელი“ მოიხსნა, როგორც ბერლინის კედელი დაინგრა.
In the “hour” of Belshazzar’s judgment, when the handwriting is on the wall, and his enemies are secretly entering in through the unguarded gates, the philosophical “wall” of the separation of church and state is removed, while Islam of the third Woe has secretly entered through the unattended “wall” on the southern border of the glorious land.
ბელშაცარის სამსჯავროს „საათში“, როცა წარწერა უკვე კედელზეა და მისი მტრები ფარულად შემოდიან დაუცველი კარიბჭეებით, ეკლესიისა და სახელმწიფოს გამიჯვნის ფილოსოფიური „კედელი“ ირღვევა, მაშინ როცა მესამე ვაის ისლამი ფარულად შემოსულა დიდებული ქვეყნის სამხრეთ საზღვარზე არსებული უმეთვალყურეო „კედლის“ გავლით.
When “Egypt”, representing the United Nations, is conquered, and the philosophical “wall of national sovereignty” is removed, as every nation is forced to accept the one-world government that is directed by the whore of Tyre. At that time, a financial crash will occur that produces the martial law and despotism of the last days. Something may very well happen on a street that is called “Wall Street”.
როდესაც „ეგვიპტე“, რომელიც გაეროს წარმოადგენს, დაიპყრობა და ეროვნული სუვერენიტეტის ფილოსოფიური „კედელი“ მოიხსნება, რადგან ყოველი ერი იძულებული გახდება მიიღოს ერთმსოფლიო მმართველობა, რომელსაც ტვიროსის მეძავი ხელმძღვანელობს. იმ დროს მოხდება ფინანსური კრახი, რომელიც უკანასკნელი დღეების საომარ მდგომარეობასა და დესპოტიზმს წარმოშობს. შესაძლოა, მართლაც რაღაც მოხდეს ქუჩაზე, რომელსაც „უოლ-სტრიტი“ ეწოდება.
“The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained, will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Welfare Ministry, 266.
„სწორედ ის სახსრები, რომლებიც ახლა ასე ძუნწად იდება ღვთის საქმეში და ეგოისტურად არის შეკავებული, მცირედ ხანში ყველა კერპთან ერთად თხუნელებსა და ღამურებს მიეგდება. ფული მალე უეცრად დაკარგავს თავის ღირებულებას, როდესაც მარადიული მოვლენების რეალობა ადამიანს გრძნობებისთვის გაეხსნება.“ Welfare Ministry, 266.
We continue our study of Belshazzar in the next article.
ბელშაცარზე ჩვენი კვლევა მომდევნო სტატიაში გაგრძელდება.
“Today, as in the days of Elijah, the line of demarcation between God’s commandment-keeping people and the worshipers of false gods is clearly drawn. ‘How long halt ye between two opinions?’ Elijah cried; ‘if the Lord be God, follow Him: but if Baal, then follow him.’ 1 Kings 18:21. And the message for today is: ‘Babylon the great is fallen, is fallen…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:2, 4, 5.
„დღეს, როგორც ელიას დღეებში, მკაფიოდ არის გავლებული გამყოფი ხაზი ღვთის მცნებათა დამცველ ხალხსა და ცრუღმერთთა თაყვანისმცემლებს შორის. „როდემდე უნდა კოჭლობდეთ ორ აზრს შორის?“ — შეჰღაღადა ელიამ; „თუ უფალია ღმერთი, მიჰყევით მას; ხოლო თუ ბაალია, მაშინ მას მიჰყევით.“ 1 მეფეთა 18:21. და დღევანდელი უწყებაც ეს არის: „დაეცა, დაეცა ბაბილონი დიდი…. გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო, რათა არ ეზიაროთ მის ცოდვებს და არ მიიღოთ მისი წყლულებისაგან. რადგან მისი ცოდვები ცამდე მისწვდა და ღმერთმა გაიხსენა მისი ურჯულოებანი.“ გამოცხადება 18:2, 4, 5.
“The time is not far distant when the test will come to every soul. The observance of the false sabbath will be urged upon us. The contest will be between the commandments of God and the commandments of men. Those who have yielded step by step to worldly demands and conformed to worldly customs will then yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. At that time the gold will be separated from the dross. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliance will then go out in darkness. Those who have assumed the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will then appear in the shame of their own nakedness.” Prophets and Kings, 187, 188.
„დრო ახლოა, როცა გამოცდა ყოველ სულზე მოვა. ცრუ შაბათის დაცვას თავს მოგვახვევენ. ბრძოლა იქნება ღვთის მცნებებსა და კაცთა მცნებებს შორის. ისინი, ვინც ნაბიჯ-ნაბიჯ დაუთმეს ამქვეყნიურ მოთხოვნებს და შეეთანხმნენ ამქვეყნიურ ჩვეულებებს, მაშინ უფრო დამორჩილდებიან ხელისუფალთ, ვიდრე თავს დასდებენ დაცინვას, შეურაცხყოფას, საპყრობილის მუქარასა და სიკვდილს. იმ დროს ოქრო გამოეყოფა ხენჯს. ჭეშმარიტი ღვთისმოსაობა ნათლად განირჩევა მისი მოჩვენებისა და ბრჭყვიალა სამკაულისაგან. მრავალი ვარსკვლავი, რომელიც მისი ბრწყინვალების გამო გვყავდა აღტაცებით შემყურე, მაშინ სიბნელეში ჩაქრება. ისინი, რომელთაც საწმიდრის სამკაულნი მოისხეს, მაგრამ ქრისტეს სიმართლით არ არიან შემოსილნი, მაშინ საკუთარი სიშიშვლის სირცხვილში გამოჩნდებიან.“ წინასწარმეტყველნი და მეფენი, 187, 188.