The “seal” of God that can be seen, is impressed at the Sunday law decree.
ღვთის „ბეჭედი“, რომელიც ხილულია, აღიბეჭდება კვირის დღის შესახებ კანონის გამოცემისას.
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..
„არც ერთი ჩვენგანი ოდესმე ვერ მიიღებს ღვთის ბეჭედს, სანამ ჩვენს ხასიათზე ერთი ლაქა ან მანკიც კი იქნება. ჩვენზეა მინდობილი ჩვენი ხასიათის ნაკლოვანებათა გამოსწორება, სულის ტაძრის ყოველი შებილწვისაგან განწმენდა. მაშინ უკანასკნელი წვიმა გადმოვა ჩვენზე, როგორც ადრეული წვიმა გადმოვიდა მოწაფეებზე ორმოცდამეათე დღის დღესასწაულზე....“
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
„რას აკეთებთ, ძმანო, მომზადების ამ დიდ საქმეში? ისინი, ვინც წუთისოფელს ერწყმიან, წუთისოფლის ყალიბს იღებენ და მხეცის ნიშნისთვის ემზადებიან. ხოლო ისინი, ვინც საკუთარ თავს არ ენდობიან, ვინც ღმერთის წინაშე მდაბლდებიან და ჭეშმარიტებისადმი მორჩილებით თავიანთ სულებს განიწმენდენ, ზეციურ ყალიბს იღებენ და თავიანთ შუბლზე ღვთის ბეჭდისთვის ემზადებიან. როცა ბრძანება გამოიცემა და ბეჭედი აღიბეჭდება, მათი ხასიათი მარადისობისათვის წმინდა და უმწიკვლო დარჩება.“ Testimonies, ტომი 5, 214, 216.
Daniel receives the seal that can be seen, when he is thrown into the lion’s den, so the chapter is representing the Sunday law decree.
დანიელი იღებს ხილულ ბეჭედს, როცა იგი ლომების ხაროშია ჩაგდებული; ამგვარად, ეს თავი წარმოადგენს კვირადღის კანონის ბრძანებულებას.
Then these men assembled unto the king, and said unto the king, Know, O king, that the law of the Medes and Persians is, That no decree nor statute which the king establisheth may be changed. Then the king commanded, and they brought Daniel, and cast him into the den of lions. Now the king spake and said unto Daniel, Thy God whom thou servest continually, he will deliver thee. And a stone was brought, and laid upon the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that the purpose might not be changed concerning Daniel. Daniel 6:15–17.
მაშინ ეს კაცები ერთად შეიკრიბნენ მეფესთან და უთხრეს მეფეს: იცოდე, მეფეო, რომ მიდიელთა და სპარსელთა კანონი ასეთია: არც ერთი ბრძანებულება და არც ერთი დადგენილება, რომელსაც მეფე დაადგენს, არ შეიძლება შეიცვალოს. მაშინ მეფემ ბრძანა, და მოიყვანეს დანიელი და ჩააგდეს იგი ლომთა ხაროში. ხოლო მეფემ მიმართა დანიელს და უთხრა: შენმა ღმერთმა, რომელსაც განუწყვეტლივ ემსახურები, მან გიხსნას შენ. და მოიტანეს ქვა და დაადეს ხაროს პირს; და დაბეჭდა იგი მეფემ თავისი ბეჭდით და თავისი დიდებულების ბეჭდებით, რათა დანიელის შესახებ განზრახვა არ შეცვლილიყო. დანიელი 6:15–17.
The story does not end there, but it does end where it starts. The line of Daniel chapter six illustrates the confederacy that was primarily led by the one hundred and twenty princes, and the two lesser presidents, but included the counselors, captains and governors. The five-fold alliance was formed to deceive the king into persecuting Daniel. The story ends with their judgment, for they are illustrating a special judgment that occurs at the Sunday law; a judgment that is not directed at those representing Daniel or the king, but at those who deceived the king.
ამბავი იქ არ მთავრდება, თუმცა იგი სრულდება იქ, სადაც იწყება. დანიელის მეექვსე თავის მონაკვეთი ასახავს კავშირს, რომელსაც უმთავრესად ხელმძღვანელობდნენ ას ოცი მთავარი და ორი უმცროსი პრეზიდენტი, მაგრამ რომელშიც შედიოდნენ აგრეთვე მრჩევლები, მხედართმთავრები და გუბერნატორები. ხუთნაწილოვანი ალიანსი შეიქმნა იმისათვის, რომ მეფე მოეტყუებინათ და დანიელის დევნა დაეწყებინათ. ამბავი მათი სამსჯავროთი სრულდება, რადგან ისინი წარმოადგენენ განსაკუთრებულ სამსჯავროს, რომელიც კვირადღის კანონთან არის დაკავშირებული; სამსჯავროს, რომელიც მიმართული არ არის მათ წინააღმდეგ, ვინც დანიელს ან მეფეს განასახიერებენ, არამედ მათ წინააღმდეგ, ვინც მეფე მოატყუა.
And the king commanded, and they brought those men which had accused Daniel, and they cast them into the den of lions, them, their children, and their wives; and the lions had the mastery of them, and brake all their bones in pieces or ever they came at the bottom of the den. Daniel 6:24.
და მეფემ ბრძანა, და მოიყვანეს ის კაცები, რომელთაც დანიელი დაებეზღებინათ, და ჩააგდეს ისინი ლომთა ხრამში — ისინი, მათი შვილები და მათი ცოლები; და ლომებმა სძლიეს მათ და ყველა მათი ძვალი დაამტვრიეს, ვიდრე ხრამის ფსკერს მიაღწევდნენ. დანიელი 6:24.
In the prophetic scenario it is always the church that deceives the state, and chapter six is identifying the deception carried out against the king. After Ahab had witnessed the mighty manifestation of God’s power on Mount Carmel, Elijah led him through the rain back to Jezebel. Ahab had no reason to think that Jezebel would not be impressed with the powerful testimony of God’s power, but Ahab had been deceived concerning Jezebel’s deep-seated hatred of Elijah. The story of Elijah in confrontation with Ahab and Jezebel is again repeated in the story of John the Baptist (who was Elijah), and Herod and Herodias.
წინასწარმეტყველურ სცენარში ყოველთვის ეკლესია აცდუნებს სახელმწიფოს, ხოლო მეექვსე თავი განსაზღვრავს იმ ცდუნებას, რომელიც მეფის წინააღმდეგ განხორციელდა. მას შემდეგ, რაც ახაბმა ქარმელის მთაზე ღვთის ძალის ძლევამოსილი გამოვლინება იხილა, ელიამ იგი წვიმაში იზებელთან დააბრუნა. ახაბს არავითარი საფუძველი არ ჰქონდა ეფიქრა, რომ იზებელი ღვთის ძალის მძლავრი მოწმობით არ მოიხიბლებოდა, მაგრამ ახაბი მოტყუებული იყო იზებელის გულში ფესვგადგმულ ელიის მიმართ სიძულვილთან დაკავშირებით. ელიის ამბავი ახაბთან და იზებელთან დაპირისპირებაში კვლავ მეორდება იოანე ნათლისმცემლის (რომელიც ელია იყო), ჰეროდესა და ჰეროდიადას ისტორიაში.
When on his birthday, the drunken Herod promised half his kingdom to Salome, (Herodias’ daughter), he did not expect that Herodias would demand the head of John. The kings, whether it be Ahab, Herod or Darius are deceived by the impure woman through the dance of Jezebel’s false prophets, or the dance of Herodias’ daughter, or the five-fold confederacy in the story of Daniel. Pilate was also deceived by a corrupt priesthood, which represented the Jewish “church”, and a church symbolizes a woman.
როდესაც თავის დაბადების დღეზე მთვრალმა ჰეროდემ სალომეს (ჰეროდიას ასულს) თავისი სამეფოს ნახევარი აღუთქვა, არ მოელოდა, რომ ჰეროდია იოანეს თავს მოითხოვდა. მეფეები, იქნება ეს ახაბი, ჰეროდე თუ დარიოსი, უწმინდური დედაკაცის მიერ არიან მოტყუებულნი — იზებელის ცრუწინასწარმეტყველთა ცეკვით, ან ჰეროდიას ასულის ცეკვით, ან დანიელის ისტორიაში ხუთმაგი კავშირის მეშვეობით. პილატეც მოატყუა გახრწნილმა მღვდელმსახურებამ, რომელიც იუდეველთა „ეკლესიას“ წარმოადგენდა, ხოლო ეკლესია დედაკაცს განასახიერებს.
The deception is a characteristic of the prophetic scenario, and Islam of the third Woe is the lie that is employed to deceive the United Nations in the last days through fear. Both the “deception” and the “lie” that produces the deception, are identified in God’s prophetic Word. The role of Islam, and the papacy becoming the eighth head of the seven heads, have already been identified as part of the message that is unsealed in the last days, which is the Revelation of Jesus Christ. Therefore, exposing the deception of Darius in Daniel chapter six is part of the message that makes up the message of the Midnight Cry. The deception is the element that fully heals the deadly wound, thus resurrecting the papacy as the eighth and final kingdom. In the deception of Darius, the two apostate presidents and the one hundred and twenty princes are the representatives of the confederacy of deception who are contrasted with Daniel.
მოტყუება წინასწარმეტყველური სცენარის დამახასიათებელი ნიშანია, ხოლო მესამე ვაის ისლამი არის ის სიცრუე, რომელიც შიშის მეშვეობით უკანასკნელ დღეებში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მოსატყუებლად გამოიყენება. როგორც „მოტყუება“, ისე ის „სიცრუე“, რომელიც ამ მოტყუებას წარმოშობს, განსაზღვრულია ღვთის წინასწარმეტყველურ სიტყვაში. ისლამის როლი, და ის, რომ პაპობა შვიდი თავის მერვე თავად ხდება, უკვე ამოცნობილია, როგორც იმ უწყების ნაწილი, რომელიც უკანასკნელ დღეებში იხსნება და რომელიც არის იესო ქრისტეს გამოცხადება. ამიტომ, დარიოსის მოტყუების მხილება დანიელის მეექვსე თავში იმ უწყების ნაწილია, რომელიც შუაღამის ღაღადის უწყებას შეადგენს. მოტყუება არის ის ელემენტი, რომელიც სასიკვდილო ჭრილობას სრულად კურნავს და ამგვარად აღადგენს პაპობას, როგორც მერვე და საბოლოო სამეფოს. დარიოსის მოტყუებაში ორი განდგომილი პრეზიდენტი და ასოცი პრინცი არიან იმ მოტყუების კავშირის წარმომადგენლები, რომლებიც დანიელს უპირისპირდებიან.
One hundred and twenty is a symbol of God’s disciples at Pentecost.
ას ოცი არის ღვთის მოწაფეთა სიმბოლო ორმოცდამეათობის დღესასწაულზე.
And in those days Peter stood up in the midst of the disciples, and said, (the number of names together were about an hundred and twenty.) Acts 1:15.
იმ დღეებში პეტრე აღდგა მოწაფეთა შორის და თქვა: (ერთად შეკრებილთა რიცხვი იყო დაახლოებით ას ოცი.) საქმეები 1:15.
Pentecost typifies the Sunday law when the seal is impressed, and the one hundred and twenty princes who deceived Darius, are a symbol of false priesthood at the Sunday law. Two categories of those who deceive the king are presented by the two apostate presidents and the one hundred and twenty apostate princes. The two presidents are classed with Daniel, who is the prophet. The two classes that deceive Darius represent a group of false prophets and a group of corrupted priests.
ორმოცდამეათე დღე განასახიერებს კვირადღის კანონს, როდესაც ბეჭედი აღიბეჭდება, ხოლო ას ოცი მთავარი, რომლებმაც დარიოსი მოატყუეს, ცრუ მღვდლობის სიმბოლოს წარმოადგენენ კვირადღის კანონის დროს. მეფის მომტყუებელთა ორი კატეგორია წარმოდგენილია ორი განდგომილი პრეზიდენტისა და ას ოცი განდგომილი მთავრის მიერ. ეს ორი პრეზიდენტი დანიელთან არიან მიჩნეულნი, რომელიც წინასწარმეტყველია. დარიოსის მომტყუებელი ეს ორი კლასი წარმოადგენენ ცრუ წინასწარმეტყველთა ერთ ჯგუფსა და გახრწნილ მღვდელთა ერთ ჯგუფს.
Woe be unto the pastors that destroy and scatter the sheep of my pasture! saith the Lord. Therefore thus saith the Lord God of Israel against the pastors that feed my people; Ye have scattered my flock, and driven them away, and have not visited them: behold, I will visit upon you the evil of your doings, saith the Lord. And I will gather the remnant of my flock out of all countries whither I have driven them, and will bring them again to their folds; and they shall be fruitful and increase. And I will set up shepherds over them which shall feed them: and they shall fear no more, nor be dismayed, neither shall they be lacking, saith the Lord. Behold, the days come, saith the Lord, that I will raise unto David a righteous Branch, and a King shall reign and prosper, and shall execute judgment and justice in the earth. In his days Judah shall be saved, and Israel shall dwell safely: and this is his name whereby he shall be called, THE LORD OUR RIGHTEOUSNESS. Therefore, behold, the days come, saith the Lord, that they shall no more say, The Lord liveth, which brought up the children of Israel out of the land of Egypt; But, The Lord liveth, which brought up and which led the seed of the house of Israel out of the north country, and from all countries whither I had driven them; and they shall dwell in their own land. Mine heart within me is broken because of the prophets; all my bones shake; I am like a drunken man, and like a man whom wine hath overcome, because of the Lord, and because of the words of his holiness. For the land is full of adulterers; for because of swearing the land mourneth; the pleasant places of the wilderness are dried up, and their course is evil, and their force is not right. For both prophet and priest are profane; yea, in my house have I found their wickedness, saith the Lord. Wherefore their way shall be unto them as slippery ways in the darkness: they shall be driven on, and fall therein: for I will bring evil upon them, even the year of their visitation, saith the Lord. Jeremiah 23:1–12.
ვაი იმ მწყემსებს, რომლებიც ანადგურებენ და ფანტავენ ჩემი საძოვრის ცხვარს! — ამბობს უფალი. ამიტომ ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი, იმ მწყემსთა შესახებ, რომლებიც მწყემსავენ ჩემს ხალხს: თქვენ გაფანტეთ ჩემი ფარა, განდევნეთ ისინი და არ მოჰკითხეთ; აჰა, მე მოგკითხავთ თქვენი საქმეთა ბოროტებას, ამბობს უფალი. და მე შევკრებ ჩემი ფარის ნატამალს ყველა ქვეყნიდან, სადაც ისინი განვდევნე, და დავაბრუნებ მათ მათ სადგომებში; და ისინი ინაყოფიერებენ და გამრავლდებიან. და დავუდგენ მათ მწყემსებს, რომლებიც დამწყემსავენ მათ; და აღარ შეეშინდებათ, არც შეძრწუნდებიან და არც ერთი აღარ დაიკარგება, ამბობს უფალი. აჰა, მოდის დღეები, ამბობს უფალი, როცა აღვუდგენ დავითს მართალ ყლორტს, და იმეფებს მეფე, იბედნიერებს და აღასრულებს სამართალსა და სიმართლეს ქვეყანაზე. მის დღეებში იუდა გადარჩება და ისრაელი უსაფრთხოდ იცხოვრებს; და ეს არის მისი სახელი, რომლითაც უწოდებენ მას: უფალი ჩვენი სიმართლე. ამიტომ, აჰა, მოდის დღეები, ამბობს უფალი, როცა აღარ იტყვიან: „ცოცხალია უფალი, რომელმაც გამოიყვანა ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან“, არამედ: „ცოცხალია უფალი, რომელმაც ამოიყვანა და წარუძღვა ისრაელის სახლის თესლს ჩრდილოეთის ქვეყნიდან და ყველა იმ ქვეყნიდან, სადაც მე განვდევნე ისინი“; და ისინი საკუთარ მიწაზე იცხოვრებენ. გული ჩემში შემუსვრილია წინასწარმეტყველთა გამო; ყველა ჩემი ძვალი ცახცახებს; მე ვგავარ მთვრალ კაცს და კაცს, რომელსაც ღვინომ სძლია, უფლის გამო და მისი სიწმინდის სიტყვების გამო. რადგან ქვეყანა სავსეა მემრუშეებით; რადგან ფიცის გამო ქვეყანა გლოვობს; უდაბნოს მშვენიერი ადგილები გახმა, და მათი სვლა ბოროტია, და მათი ძალა — არასწორი. რადგან წინასწარმეტყველიც და მღვდელიც უწმიდურნი არიან; დიახ, ჩემს სახლშიც ვპოვე მათი ბოროტება, ამბობს უფალი. ამიტომ მათი გზა მათთვის იქნება როგორც მოლიპული გზები სიბნელეში: იქით იქნებიან დევნილნი და therein დაეცემიან; რადგან მოვავლენ მათზე ბოროტებას, მათი მონახულების წელიწადს, ამბობს უფალი. იერემია 23:1–12.
Jeremiah’s “year of visitation” is the judgment of the conspirators that deceived Darius. The judgment of the false prophets and priests is a subject of the prophetic Word. And just as a corrupt priesthood led out and deceived the Roman authorities against Christ, the conspiracy in Daniel six is addressing that very prophetic truth.
იერემიას „მონახულების წელი“ არის დარიუსის მომტყუებელი შეთქმულთა სამსჯავრო. ცრუწინასწარმეტყველთა და მღვდელთა სამსჯავრო წინასწარმეტყველური სიტყვის თემაა. და როგორც გახრწნილმა სამღვდელოებამ წარუძღვა და შეცდომაში შეიყვანა რომის ხელისუფალნი ქრისტეს წინააღმდეგ, დანიელის მეექვსე თავში აღწერილი შეთქმულება სწორედ ამავე წინასწარმეტყველურ ჭეშმარიტებას ეხება.
The prophetic lines of chapter five of Daniel, set forth the executive judgment carried out upon the Republican horn and the nation of the United States at the Sunday law. That judgment is accomplished by Islam of the third Woe, that has snuck into the kingdom through the unguarded southern wall. The line of the Sunday law in chapter three of Daniel, identifies God’s people being lifted up as an ensign to the entire world at that very time. Chapter six is focusing upon the judgment carried out upon the false prophets in that very same history.
დანიელის მეხუთე თავის წინასწარმეტყველური ხაზები წარმოაჩენს აღმასრულებელ სამსჯავროს, რომელიც კვირა კანონის დროს აღსრულდება რესპუბლიკურ რქასა და ამერიკის შეერთებული შტატების ერზე. ეს სამსჯავრო აღსრულდება მესამე „ვაის“ ისლამის მიერ, რომელმაც სამეფოში შეუმჩნევლად შეაღწია დაუცველი სამხრეთის კედლის გავლით. კვირა კანონის ხაზი დანიელის მესამე თავში მიუთითებს, რომ სწორედ იმავე დროს ღვთის ერი აღიმართება როგორც დროშა მთელი მსოფლიოს წინაშე. მეექვსე თავი ყურადღებას ამახვილებს სამსჯავროზე, რომელიც სწორედ იმავე ისტორიულ მონაკვეთში ცრუ წინასწარმეტყველებზე აღსრულდება.
At the Sunday law in the United States the apostate Protestant horn is made up of two classes, one that upholds Sunday as the day of worship, and the other that vainly professes to uphold Sabbath as the day of worship. Their counterparts within the Republican horn are the Democrat and Republican parties. Each of the two apostate horns were typified by the Sadducees and Pharisees in the time of Christ. The two apostate presidents and one hundred and twenty priests in the deception of Darius also represent the two categories of the apostate horn of Protestantism. Though they were actually political figures in the time when the story took place, the prophetic context identifies that it is the apostate religious power that deceives the state.
კვირის კანონის დროს შეერთებულ შტატებში განდგომილი პროტესტანტული რქა შედგება ორი კლასისაგან: ერთისაგან, რომელიც კვირას, როგორც თაყვანისცემის დღეს, ამტკიცებს, და მეორისაგან, რომელიც ამაოდ აცხადებს, რომ შაბათს, როგორც თაყვანისცემის დღეს, ამტკიცებს. მათი შესაბამისი სახეები რესპუბლიკურ რქაში არიან დემოკრატიული და რესპუბლიკური პარტიები. ეს ორი განდგომილი რქა ქრისტეს დროს სადუკეველებითა და ფარისევლებით იყო წინასწარ ნიმუშად წარმოდგენილი. დარიოსის მოტყუების ისტორიაში ორი განდგომილი პრეზიდენტი და ას ოცი მღვდელიც პროტესტანტიზმის განდგომილი რქის ორ კატეგორიას წარმოადგენს. თუმცა იმ დროს, როცა ეს ამბავი ხდებოდა, ისინი სინამდვილეში პოლიტიკური ფიგურები იყვნენ, წინასწარმეტყველური კონტექსტი ცხადყოფს, რომ სწორედ განდგომილი რელიგიური ძალაა, რომელიც სახელმწიფოს ატყუებს.
The story, as illustrated at Mount Carmel, identifies two classes of false prophets; the prophets of Baal and the prophets of the grove (Ashtaroth). Together they typify the combination of church and state, for Baal is a male deity and Ashtaroth is a female deity. Elijah ultimately executed the false prophets of Mount Carmel, just as the confederacy of Daniel chapter six were thrown into the lion’s den.
ისტორია, როგორც ეს კარმელის მთაზეა წარმოდგენილი, გამოყოფს ცრუ წინასწარმეტყველთა ორ კლასს: ბაალის წინასწარმეტყველებს და ჭალის წინასწარმეტყველებს (აშთაროთს). ისინი ერთად განასახიერებენ ეკლესიისა და სახელმწიფოს შეერთებას, რადგან ბაალი მამრობითი ღვთაებაა, ხოლო აშთაროთი — მდედრობითი ღვთაება. ელიამ საბოლოოდ სიკვდილით დასაჯა კარმელის მთის ცრუ წინასწარმეტყველები, ისევე როგორც დანიელის მეექვსე თავის შეთქმულნი ჩაყრილ იქნენ ლომთა ხაროში.
And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there. 1 Kings 18:40.
და ელია უთხრა მათ: შეიპყარით ბაალის წინასწარმეტყველნი; ნურავინ მათგან ნუ გაექცევა. და შეიპყრეს ისინი; და ჩაიყვანა ისინი ელიამ კიშონის ხევთან და იქ დახოცა ისინი. 3 მეფეთა 18:40.
In the same Mount Carmel story, represented by John the Baptist, the power that deceives is the daughter. Both stories identify the deceivers as dancing, whether around their offering on Mount Carmel, or at Herod’s drunken birthday party, where Salome did her dance of deception. Together the two lines identify the combination of church and state that is fully formed at the Sunday law, and that the apostate churches of the United States are the daughters of Herodias, who is Jezebel, who both represent Catholicism. Herod’s birthday marks the end of the sixth kingdom of the earth beast, but simultaneously marks the birthday of the seventh kingdom of Bible prophecy (the United Nations).
იმავე ქარმელის მთის ისტორიაში, რომელიც იოანე ნათლისმცემლით არის წარმოდგენილი, ძალა, რომელიც აცდუნებს, არის ასული. ორივე ისტორია მაცდურებს მოცეკვავეებად წარმოაჩენს — იქნება ეს მათი შესაწირავის ირგვლივ ქარმელის მთაზე, თუ ჰეროდეს ნასვამი დაბადების დღის ნადიმზე, სადაც სალომემ თავისი მოტყუების ცეკვა შეასრულა. ეს ორი ხაზი ერთად მიუთითებს ეკლესიისა და სახელმწიფოს იმ გაერთიანებაზე, რომელიც სრულად ყალიბდება კვირა დღის კანონთან, და იმაზე, რომ შეერთებული შტატების განდგომილი ეკლესიები არიან ჰეროდიას ასულები, ხოლო ჰეროდია არის იზებელი; ორივენი კათოლიციზმს განასახიერებენ. ჰეროდეს დაბადების დღე აღნიშნავს მიწის მხეცის მეექვსე სამეფოს დასასრულს, მაგრამ ამავე დროს აღნიშნავს ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეშვიდე სამეფოს (გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის) დაბადების დღეს.
In the very promise to Salome, Herod agrees to give half his kingdom to Salome, identifying the seventh kingdom represents a combination of one-half church and one-half state. The kingdom begins when John’s head is delivered to Herodias. For this reason, the seventh kingdom is represented in Revelation chapter seventeen, as continuing but a short space. It is at the Sunday law that the three-fold union is put in place, for there the ten kings agree to give their short-lived kingdom unto the beast for one “hour.” The one “hour,” is the “hour” of the Sunday law crisis, that begins in the United States and ends when Michael stands up.
სწორედ იმ აღთქმაში, რომელიც სალომეს მიეცა, ჰეროდე თანხმდება, რომ სალომეს მისცეს თავისი სამეფოს ნახევარი, რითაც მიუთითებს, რომ მეშვიდე სამეფო წარმოადგენს ეკლესიის ერთი ნახევრისა და სახელმწიფოს ერთი ნახევრის შერწყმას. ეს სამეფო იწყება მაშინ, როცა იოანეს თავი ჰეროდიადას გადაეცემა. ამ მიზეზით, მეშვიდე სამეფო გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში წარმოდგენილია როგორც ის, რომელიც გრძელდება მხოლოდ მცირე ხანს. სწორედ კვირა დღის კანონთანაა დაკავშირებული სამმაგი კავშირის დამყარება, რადგან იქ ათი მეფე თანხმდება, რომ თავისი ხანმოკლე სამეფო მხეცს გადასცეს ერთი „საათით“. ეს ერთი „საათი“ არის კვირა დღის კანონის კრიზისის „საათი“, რომელიც იწყება შეერთებულ შტატებში და მთავრდება მაშინ, როცა მიქაელი აღდგება.
And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.
და ის ათი რქა, რომლებიც იხილე, არის ათი მეფე, რომელთაც ჯერ არ მიუღიათ სამეფო; არამედ მხეცთან ერთად ერთ ჟამს მიიღებენ ხელმწიფებას, როგორც მეფეები. მათ ერთი ზრახვა აქვთ და თავიანთ ძალასა და ხელმწიფებას მხეცს მისცემენ. ისინი ომს გაუმართავენ კრავს, და კრავი სძლევს მათ, რადგან იგი არის უფალი უფალთა და მეფე მეფეთა; და ისინი, ვინც მასთან არიან, წოდებულნი, რჩეულნი და ერთგულნი არიან. გამოცხადება 17:12–14.
The ten kings, represented by Herod, agree at the birthday of the seventh kingdom to give half their kingdom unto the beast during the Sunday law crisis, which is represented as “one hour.” In that “hour,” the handwriting is written on Belshazzar’s wall. In that “hour,” Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace and are lifted up in a cloud as are the two witnesses of Revelation chapter eleven. The three-fold union is brought together by the deception carried out by the earth beast, who brings fire down out of heaven in sight of men.
ათი მეფე, რომლებიც ჰეროდეთი არიან წარმოდგენილნი, მეშვიდე სამეფოს დაბადების დღეს თანხმდებიან, რომ თავიანთი სამეფოს ნახევარი მხეცს მისცენ კვირადღის კანონის კრიზისის დროს, რომელიც წარმოდგენილია როგორც „ერთი საათი“. იმ „საათში“ ხელწერა ბელშაცარის კედელზე იწერება. იმ „საათში“ შადრაქი, მეშაქი და აბედნეგო ცეცხლის ღუმელში იქნებიან ჩაყრილნი და ღრუბელში ამაღლდებიან, როგორც გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმე. სამმაგი კავშირი თავს იყრის მოტყუებით, რომელსაც მიწის მხეცი ახორციელებს, რომელიც ადამიანთა თვალწინ ზეციდან ცეცხლს ჩამოაქვს.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.
და ვიხილე სხვა მხეცი, რომელიც ამოდიოდა მიწიდან; და ჰქონდა მას ორი რქა, როგორც კრავს, და ლაპარაკობდა როგორც გველი. და იგი ახორციელებს პირველ მხეცის მთელ ძალაუფლებას მის წინაშე და აიძულებს მიწას და მასზე მცხოვრებთ, თაყვანი სცენ პირველ მხეცს, რომლის სასიკვდილო ჭრილობა განიკურნა. და იქმს დიდ სასწაულებს, ისე რომ ცეცხლიც კი ჩამოაქვს ზეციდან მიწაზე ადამიანთა თვალწინ, და აცდუნებს მიწაზე მცხოვრებთ იმ სასწაულებით, რომელთა მოხდენის ძალაც ჰქონდა მხეცის წინაშე; ეუბნება მიწაზე მცხოვრებთ, რომ გააკეთონ ხატი იმ მხეცისა, რომელსაც მახვილით ჰქონდა ჭრილობა და ცოცხალი დარჩა. გამოცხადება 13:11–14.
The world is deceived, not so much by the miracles, as it is by “the means of those miracles” which he had power to do. The expression “means of those miracles” is an added phrase, but it places the correct emphasis on the miracles, that should be carefully noted. The way in which the false message (fire from heaven), deceives the world is important to recognize, for we are now in the very history where the populations of planet earth are being hypnotized through an “information super-highway” that is controlled and manipulated by the globalist merchants of the earth. That subject we will leave off until later articles, but we are simply noting now that the deceit of the presidents and princes that was carried out upon Darius, is a specific prophetic subject, containing several connected elements that need to be recognized.
სამყარო ცდუნდება არა იმდენად სასწაულებით, რამდენადაც „იმ სასწაულთა საშუალებებით“, რომელთა ქმნის ძალაც მას ჰქონდა. გამოთქმა „იმ სასწაულთა საშუალებები“ დამატებული ფრაზაა, თუმცა იგი სასწაულებზე სწორ აქცენტს სვამს, რაც ფრთხილად უნდა იქნეს შენიშნული. მნიშვნელოვანია გაცნობიერება იმისა, თუ როგორ აცდუნებს სამყაროს ცრუ უწყება (ცეცხლი ზეციდან), ვინაიდან ჩვენ ახლა სწორედ იმ ისტორიულ პერიოდში ვიმყოფებით, როდესაც პლანეტა დედამიწის მოსახლეობანი ჰიპნოზდებიან „საინფორმაციო სუპერმაგისტრალის“ მეშვეობით, რომელსაც დედამიწის გლობალისტი ვაჭრები აკონტროლებენ და მანიპულირებენ. ამ საკითხს შემდგომ წერილებში მივუბრუნდებით, მაგრამ ამჟამად მხოლოდ იმას აღვნიშნავთ, რომ პრეზიდენტებისა და მთავართა ცდუნება, რომელიც დარიუსზე განხორციელდა, კონკრეტული წინასწარმეტყველური თემაა და შეიცავს რამდენიმე ურთიერთდაკავშირებულ ელემენტს, რომელთა შეცნობაც აუცილებელია.
The three-fold union is brought together by the deception of Salome’s sensuous dance before the rulers at Herod’s birthday party. The deception that was forced upon Pilate, that was two-fold in nature, which was the accusation that Christ was causing and promoting sedition against the state power, and also that He was blaspheming against the religious power. In that history three antagonists came together. The Roman power (the state), Barabbas, a false Christ (the false prophet), and the apostate Jewish church (the beast). The apostate church deceived the Roman authority (the state), with the two-fold lie of sedition and blasphemy.
სამგვარი კავშირი ერთიანდება სალომეს გრძნობისმომგვრელი ცეკვის მოტყუებით, რომელიც ჰეროდეს დაბადების დღის ნადიმზე მმართველთა წინაშე შესრულდა. ის მოტყუება, რომელიც პილატეს თავს მოახვიეს, ორგვარი ბუნებისა იყო: ბრალდება, რომ ქრისტე სახელმწიფოს ძალაუფლების წინააღმდეგ შფოთს იწვევდა და აღვივებდა, და აგრეთვე ისიც, რომ იგი რელიგიური ძალაუფლების წინააღმდეგ გმობას სჩადიოდა. ამ ისტორიაში სამი მოწინააღმდეგე შეიკრიბა. რომაული ძალაუფლება (სახელმწიფო), ბარაბა, ცრუ ქრისტე (ცრუ წინასწარმეტყველი), და განდგომილი იუდეველთა ეკლესია (მხეცი). განდგომილმა ეკლესიამ მოატყუა რომაული ხელისუფლება (სახელმწიფო) ორგვარი სიცრუით — შფოთის და გმობის ბრალდებით.
When Darius is finally awakened to the motivation of his deceivers, he is forced to throw Daniel into the lion’s den. Daniel broke the law of the state by his obedience to the law of God. The lie presented to Darius, was accomplished by exalting Darius’ pride, thus preventing him from recognizing the motivation of his deceivers. The lie and the deception in the story of Daniel and the lion’s den, identifies obedience to God as blasphemy and sedition, which was the same two-fold deception of the cross, and the waymark of the cross aligns with the waymark of the Sunday law.
როდესაც დარიოსი საბოლოოდ იღვიძებს თავისი მომტყუებლების მოტივის მიმართ, იგი იძულებული ხდება, დანიელი ლომების ხევში ჩააგდოს. დანიელმა სახელმწიფოს კანონი დაარღვია ღვთის კანონისადმი თავისი მორჩილებით. დარიოსისთვის წარდგენილი სიცრუე აღსრულდა დარიოსის ქედმაღლობის აღზევებით, რითაც მას ხელი შეეშალა, ეცნო თავისი მომტყუებლების მოტივი. სიცრუე და მოტყუება დანიელისა და ლომების ხევის ისტორიაში ღვთისადმი მორჩილებას განსაზღვრავს როგორც ღვთისმგმობელობასა და ამბოხს, რაც ჯვრის იმავე ორგვარ მოტყუებას წარმოადგენდა, და ჯვრის გზანიშნული ეთანხმება კვირა კანონის გზანიშნულს.
The punishment of the religious deceiving power is a subject of Bible prophecy, as is the fact that the religious power deceives the state power.
რელიგიური მაცდუნებელი ძალის დასჯა ბიბლიური წინასწარმეტყველების საგანია, ისევე როგორც ის ფაქტი, რომ რელიგიური ძალა სახელმწიფო ძალაუფლებას აცდუნებს.
“The people see that they have been deluded. They accuse one another of having led them to destruction; but all unite in heaping their bitterest condemnation upon the ministers. Unfaithful pastors have prophesied smooth things; they have led their hearers to make void the law of God and to persecute those who would keep it holy. Now, in their despair, these teachers confess before the world their work of deception. The multitudes are filled with fury. ‘We are lost!’ they cry, ‘and you are the cause of our ruin;’ and they turn upon the false shepherds. The very ones that once admired them most will pronounce the most dreadful curses upon them. The very hands that once crowned them with laurels will be raised for their destruction. The swords which were to slay God’s people are now employed to destroy their enemies. Everywhere there is strife and bloodshed.” The Great Controversy, 655.
„ხალხი ხედავს, რომ მოტყუებულნი იყვნენ. ისინი ერთმანეთს ადანაშაულებენ იმაში, რომ დაღუპვისკენ წაიყვანეს ისინი; მაგრამ ყველანი ერთიანდებიან, რათა თავიანთი უმწარესი მსჯავრი დაატეხონ მსახურებს. ორგულმა მწყემსებმა საამო სიტყვები იწინასწარმეტყველეს; მათ თავიანთ მსმენელნი მიიყვანეს იქამდე, რომ გააუქმონ ღვთის რჯული და დევნონ ისინი, ვისაც მისი სიწმიდით დაცვა სურს. ახლა, თავიანთი სასოწარკვეთილების ჟამს, ეს მოძღვრები ქვეყნიერების წინაშე აღიარებენ თავიანთ მოტყუების საქმეს. ბრბონი მძვინვარებით ივსებიან. „დავიღუპეთ!“ — ღაღადებენ ისინი, — „და თქვენა ხართ ჩვენი დაღუპვის მიზეზი;“ და ცრუმწყემსებს მიეძალებიან. სწორედ ისინი, ვინც ოდესღაც ყველაზე მეტად აღფრთოვანებულნი იყვნენ მათით, ახლა მათზე ყველაზე საშინელ წყევლას წარმოთქვამენ. სწორედ ის ხელები, რომელთაც ოდესღაც დაფნის გვირგვინები დაადგეს მათ, ახლა მათ დასაღუპავად აღიმართებიან. მახვილები, რომლებიც ღვთის ხალხის მოსაკლავად იყო გამზადებული, ახლა მათი მტრების გასანადგურებლად იხმარება. ყველგან შფოთია და სისხლისღვრაა.“ The Great Controversy, 655.
The religious leaders are turned upon after probation closes, for their flocks recognize that they had been deceived by a lie propagated by the religious leaders. The presidents and princes, along with their families, all suffered the same retributive judgment for the lie they propagated. When Elijah slew the false prophets at Mount Carmel, that same retribution is represented at “the great earthquake” of Revelation chapter eleven, when “seven thousand” are overthrown.
სარწმუნოებრივი წინამძღოლები სამიზნედ იქცევიან მადლის ჟამის დახურვის შემდეგ, რადგან მათი სამწყსოები აცნობიერებენ, რომ ისინი მოტყუებულნი იყვნენ სიცრუით, რომელსაც სარწმუნოებრივი წინამძღოლები ავრცელებდნენ. პრეზიდენტებმა და მთავრებმა, თავიანთ ოჯახებთან ერთად, ყველამ ერთნაირი მისაგებელი სასჯელი დაითმინეს იმ სიცრუისათვის, რომელსაც ისინი ავრცელებდნენ. როდესაც ელიამ ქარმელის მთაზე ცრუწინასწარმეტყველები დახოცა, სწორედ ესzelfde მისაგებელი შურისგება არის წარმოდგენილი გამოცხადების მეთერთმეტე თავში აღწერილ „დიდ მიწისძვრაში“, როდესაც „შვიდი ათასი“ დაემხობა.
And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.
და იმავე ჟამს იყო დიდი მიწისძვრა, და ქალაქის მეათედი დაეცა, და მიწისძვრისაგან მოიკლა შვიდი ათასი კაცი; ხოლო დანარჩენნი შეძრწუნდნენ და დიდება მისცეს ზეცის ღმერთს. გამოცხადება 11:13.
In the fulfillment of the great earthquake of the French Revolution the seven thousand that were slain represented the royalty of France. At the “hour” of the great earthquake that is the Sunday law, the seven thousand that are slain represent Seventh-day Adventists who bow to Rome, for only those that understand the accountability of the Seventh-day Sabbath receive the mark of the beast when the Sunday law arrives.
საფრანგეთის რევოლუციის დიდი მიწისძვრის აღსრულებაში დახოცილი შვიდი ათასი საფრანგეთის სამეფო გვარს წარმოადგენდა. დიდი მიწისძვრის იმ „ჟამს“, რომელიც საკვირაო კანონია, დახოცილი შვიდი ათასი მეშვიდე დღის ადვენტისტებს წარმოადგენენ, რომლებიც რომს თაყვანს სცემენ, რადგან მხეცის ნიშანს საკვირაო კანონის დადგომისას მხოლოდ ისინი იღებენ, რომელთაც მეშვიდე დღის შაბათის პასუხისმგებლობა ესმით.
“The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.
შაბათის შეცვლა რომაული ეკლესიის ავტორიტეტის ნიშანი, ანუ ბეჭედია. ისინი, ვინც, მეოთხე მცნების მოთხოვნათა გაგებით, ჭეშმარიტის ნაცვლად ცრუ შაბათის დაცვას ირჩევენ, ამით პატივს მიაგებენ იმ ძალაუფლებას, რომლის მიერაც მხოლოდ არის იგი ნაბრძანები. მხეცის ნიშანი არის პაპობრივი შაბათი, რომელიც ქვეყნიერებამ მიიღო ღვთის მიერ დადგენილი დღის ნაცვლად.
“But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.
„მაგრამ წინასწარმეტყველებაში აღნიშნული დრო ჯერ კიდევ არ დამდგარა მხეცის ნიშნის მისაღებად. გამოცდის ჟამი ჯერ კიდევ არ მოსულა. ჭეშმარიტი ქრისტიანები არიან ყოველ ეკლესიაში, რომის კათოლიკურ ზიარებაშიც კი. არავინ არის მსჯავრდებული, ვიდრე არ მიეღოთ ნათელი და არ დაენახათ მეოთხე მცნების სავალდებულო ძალა. მაგრამ როდესაც გამოიცემა დადგენილება, რომელიც ყალბ შაბათს გაატარებს ძალაში, და როდესაც მესამე ანგელოზის ხმამაღალი ღაღადი გააფრთხილებს ადამიანებს მხეცისა და მისი ხატის თაყვანისცემის წინააღმდეგ, მაშინ მკაფიოდ გაივლება ზღვარი ცრუსა და ჭეშმარიტს შორის. მაშინ ისინი, ვინც კვლავაც დარჩებიან ურჩობაში, მიიღებენ მხეცის ნიშანს თავიანთ შუბლებზე ან თავიანთ ხელებზე.
“With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.
„სწრაფი ნაბიჯებით ვუახლოვდებით ამ პერიოდს. როდესაც პროტესტანტული ეკლესიები საერო ძალაუფლებასთან გაერთიანდებიან ცრუ რელიგიის მხარდასაჭერად, რომლის წინააღმდეგობისთვისაც მათმა წინაპრებმა უსასტიკესი დევნა დაითმინეს, მაშინ პაპური შაბათი ეკლესიისა და სახელმწიფოს გაერთიანებული ხელისუფლებით იქნება თავსმოხვეული. დადგება ეროვნული განდგომილება, რომელიც მხოლოდ ეროვნული დაღუპვით დასრულდება.“ Bible Training School, February 2, 1913.
The “seven thousand” who are overthrown at the “hour” of the great earthquake, that is the Sunday law, are also paralleled by the “seven thousand” who refused to bow to Jezebel in the time of Elijah.
„დიდი მიწისძვრის“ „საათში“, ანუ კვირადღის კანონში, დამხობილი „შვიდი ათასი“ აგრეთვე პარალელდება იმ „შვიდ ათასთან“, რომლებმაც ელიას დროს იზებელის წინაშე თაყვანი არ სცეს.
Yet I have left me seven thousand in Israel, all the knees which have not bowed unto Baal, and every mouth which hath not kissed him. 1 Kings 19:18.
მაგრამ მე დავიტოვე ჩემსთვის შვიდი ათასი ისრაელში, ყოველი მუხლი, რომელიც არ მოდრეკილა ბაალის წინაშე, და ყოველი პირი, რომელსაც არ უკოცნია მისთვის. 3 მეფეთა 19:18.
The first reference to seven thousand identifies a faithful group that refused to bow to Jezebel, and the last reference represents a remnant that do bow to Jezebel. When the papacy conquers the glorious land (the earth beast of Revelation thirteen), at the Sunday law, one class is “overthrown” and another class escapes the hand of Babylon’s control, for the message to come out of Babylon then begins.
შვიდი ათასის პირველი ხსენება მიუთითებს ერთგულ ჯგუფზე, რომელმაც უარი თქვა იზებელს თაყვანი ეცა, ხოლო უკანასკნელი ხსენება წარმოადგენს ნეშტს, რომელიც იზებელს თაყვანს სცემს. როდესაც პაპობა დაიპყრობს დიდებულ ქვეყანას (გამოცხადების მეცამეტე თავის მიწის მხეცს), კვირა დღის კანონის დროს, ერთი კლასი „დამხობილია“, ხოლო მეორე კლასი თავს აღწევს ბაბილონის კონტროლის ხელიდან, რადგან მაშინ იწყება ბაბილონიდან გამოსვლის უწყება.
He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.
იგი შევა აგრეთვე დიდებულ ქვეყანაში, და მრავალი ქვეყანა დაემხობა; მაგრამ ესენი გადაურჩებიან მის ხელს: ედომი, მოაბი და ყამონის ძეთა მთავარი. დანიელი 11:41.
The word “countries” is an added word, for many countries are not “overthrown” at the Sunday law, but many individual Seventh-day Adventists are, for at that point they are the only ones held accountable to the light of the third angel. They are the “many,” for they were those called to be among those that received the seal of God, but they rejected that calling.
სიტყვა „ქვეყნები“ დამატებული სიტყვაა, რადგან კვირადღის კანონის დროს მრავალი ქვეყანა არ არის „დამხობილი“, არამედ მრავალი ცალკეული მეშვიდე დღის ადვენტისტია, ვინაიდან იმ მომენტში მხოლოდ ისინი არიან მიჩნეულნი ანგარიშვალდებულად მესამე ანგელოზის ნათლის წინაშე. ისინი არიან „მრავალნი“, რადგან ისინი იყვნენ ისნი, ვინც მოწოდებულნი იყვნენ იმათ შორის ყოფნისათვის, ვინც ღვთის ბეჭედი მიიღო, მაგრამ მათ უარყვეს ეს მოწოდება.
And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:12–14.
და ეუბნება მას: მეგობარო, როგორ შემოხვედი აქ საქორწილო სამოსის გარეშე? ხოლო იგი დადუმდა. მაშინ უთხრა მეფემ მსახურებს: შეუკარით მას ხელ-ფეხი, წაიყვანეთ და ჩააგდეთ გარესკნელის ბნელში; იქ იქნება ტირილი და კბილთა ღრჭენა. რადგან მრავალნი არიან ხმობილნი, ხოლო მცირედნი — რჩეულნი. მათე 22:12–14.
The deception of the princes and presidents in Daniel chapter six is identifying the punishment of the religious power that deceives the state power.
დანieli მეექვსე თავში მთავართა და პრეზიდენტთა მზაკვრობა განსაზღვრავს იმ სასჯელს, რომელიც ეწევა რელიგიურ ძალაუფლებას, რომელიც აცდუნებს სახელმწიფო ძალაუფლებას.
And the king commanded, and they brought those men which had accused Daniel, and they cast them into the den of lions, them, their children, and their wives; and the lions had the mastery of them, and brake all their bones in pieces or ever they came at the bottom of the den. Daniel 6:24.
და მეფემ ბრძანა, და მოიყვანეს ის კაცები, რომელთაც დანიელი დაებეზღებინათ, და ჩაყარეს ისინი ლომთა ხაროში — ისინი, მათი შვილები და მათი ცოლები; და ლომებმა სძლიეს მათ და დაუმტვრიეს მათ ყველა ძვალი, ვიდრე ხაროს ფსკერამდეც კი მიაღწევდნენ. დანიელი 6:24.
We shall continue the book of Daniel in the next article.
ჩვენ გავაგრძელებთ დანიელის წიგნს მომდევნო სტატიაში.
And what shall I more say? for the time would fail me to tell of Gedeon, and of Barak, and of Samson, and of Jephthae; of David also, and Samuel, and of the prophets: Who through faith subdued kingdoms, wrought righteousness, obtained promises, stopped the mouths of lions. Hebrews 11:32, 33.
და კიდევ რა ვთქვა? რადგან დრო არ მეყოფოდა, რომ მომეთხრო გედეონზე, ბარაკზე, სამსონზე და იფთახზე; აგრეთვე დავითზე, სამუელზე და წინასწარმეტყველებზე, რომელთაც რწმენით დაიმორჩილეს სამეფოები, აღასრულეს სიმართლე, მიიღეს აღთქმები, დაუხშვეს ლომთა ხახები. ებრაელთა 11:32, 33.