დანიელის წიგნი — ოცდამეთოთხმეტე

დანიელის წიგნის პირველი ექვსი თავი წარმოაჩენს გამოცხადების მეცამეტე თავის მიწის მხეცის ისტორიას. შეერთებული შტატები (მიწის მხეცი) დაიწყო, როგორც ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეექვსე სამეფო, 1798 წელს, როდესაც პაპობამ (გამოცხადების მეცამეტე თავის ზღვის მხეცმა) მიიღო წინასწარმეტყველური სასიკვდილო ჭრილობა და დაასრულა თავისი მმართველობა, როგორც ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეხუთე სამეფომ.

მიწის მხეცის ისტორია არის ღვთის სამსჯავროთა მოახლოების გაფრთხილების ისტორია. მიწის მხეცის ისტორიის დასაწყისში დაიწყო ღვთის საგამოძიებო სამსჯავრო, ხოლო მიწის მხეცის დასასრულს იწყება ღვთის აღმასრულებელი სამსჯავრო. დასაწყისში ღვთის საგამოძიებო სამსჯავროს მოახლოების გაფრთხილება წარმოდგენილი იყო გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის პირველი ანგელოზის უწყებით, რომელიც მოვიდა „აღსასრულის ჟამს“ 1798 წელს. დასასრულს ღვთის აღმასრულებელი სამსჯავროს მოახლოების გაფრთხილება წარმოდგენილია როგორც გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის სამი ანგელოზის უწყება, რომელიც მოვიდა „აღსასრულის ჟამს“ 1989 წელს.

ყოველ „უკანასკნელ ჟამს“ დანიელის წიგნის ერთი ნაწილი იხსნება. მიწიერი მხეცის საწყის ისტორიის დროს, 1798 წელს, დანიელის წიგნის მეშვიდე, მერვე და მეცხრე თავები გაიხსნა. ეს თავები წარმოდგენილია როგორც ულაის მდინარის ხილვა. მიწიერი მხეცის დასასრულის ისტორიის დროს, 1989 წელს, დანიელის წიგნის მეათე, მეთერთმეტე და მეთორმეტე თავები გაიხსნა. ეს თავები წარმოდგენილია როგორც ჰიდეკელის მდინარის ხილვა. როდესაც დანიელის წიგნი იხსნება, იმ თაობაზე, რომელიც იმჟამად ცოცხლობს, მოიწევა სამსაფეხურიანი გამოცდის პროცესი.

სამსაფეხურიანი გამოცდის პროცესი ეფუძნება იმ ებრაული სიტყვის სტრუქტურას, რომელიც ითარგმნება როგორც „ჭეშმარიტება“ და რომელიც შექმნილია ებრაული ანბანის პირველი, მეცამეტე და უკანასკნელი ასოების გაერთიანებით. ებრაული სიტყვა გამოხატავს და ფლობს ღვთის შემოქმედებით ძალას. ყოველი წინასწარმეტყველური ჭეშმარიტება ამ სიტყვაზეა აგებული, ისევე როგორც დანიელის მეთორმეტე თავში მოცემული სამსაფეხურიანი გამოცდის პროცესი. ეს სიტყვა წარმოადგენს არა მხოლოდ ღვთის შემოქმედებით ძალას, არამედ იესო ქრისტესაც, რომელიც არის ჭეშმარიტება და რომელიც აგრეთვე არის პირველი და უკანასკნელი, როგორც ეს წარმოდგენილია ებრაული ანბანის პირველი და უკანასკნელი ასოებით.

მიწის მხეცის ადრეული ისტორია, როდესაც საგამომძიებლო სამსჯავროს მოახლოების გაფრთხილებამ აღსასრულის ჟამს, 1798 წელს, მოაღწია, წარმოდგენილია გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის პირველი ანგელოზით. გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის პირველი ანგელოზის უწყება მოიცავს სამივე საფეხურს, რომლებიც ჭეშმარიტებაა და რომლებიც წარმოადგენენ სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს, რომლის წინაშეც დადგა ის თაობა, როდესაც 1798 წელს პირველი ანგელოზი მოვიდა.

მიწიერი მხეცის ისტორიის დასასრული, როდესაც აღმასრულებელი სამსჯავროს მოახლოების გაფრთხილება აღსასრულის ჟამს 1989 წელს მოვიდა, წარმოდგენილია გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის სამი ანგელოზით. გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის სამი ანგელოზი წარმოადგენენ სამ საფეხურს, რომლებიც ჭეშმარიტებაა, და ეს სამი ანგელოზი ასევე წარმოადგენენ სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს, რომელიც წინ აღუდგა იმ თაობას, რომელიც ცხოვრობდა მაშინ, როდესაც მესამე ანგელოზი 1989 წელს მოვიდა.

დანიელის წიგნი აგებულია სამი ანგელოზის უწყებებზე. ეს სტრუქტურა ერთდროულად წარმოადგენს ებრაული სიტყვის — „ჭეშმარიტების“ — სამ საფეხურს, აგრეთვე შესაბამის სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს; თუმცა გამოცდის ეს პროცესი ვითარდება გამოცხადების წიგნის მეცამეტე თავის მიწის მხეცის ისტორიულ ხაზზე (ამერიკის შეერთებული შტატები), და ასევე მიწის მხეცის ორი რქის ისტორიულ ხაზზე (რესპუბლიკანიზმი და პროტესტანტიზმი). ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორია, რომელიც იწყება 1798 წელს და გრძელდება ახლო მომავალში მოსალოდნელ საკვირაო კანონამდე, არის ისტორიის იგივე პერიოდი, რომელშიც არსებობს მეშვიდე დღის ადვენტისტთა ეკლესია. ამდენად, დანიელის წიგნი ასევე შეიცავს იმ სტრუქტურას, რომელიც ასახავს ადვენტიზმის ისტორიას, დაწყებულს 1798 წელს და გაგრძელებულს ახლო მომავალში მოსალოდნელ საკვირაო კანონამდე. ამგვარად, დანიელის წიგნი განსაზღვრავს იმავე წინასწარმეტყველურ ისტორიებს, რომლებიც წარმოდგენილია გამოცხადების წიგნში, და ამით იგი იძლევა პირველ მოწმეს, რომელსაც მეორე მოწმის უწყება მიჰყავს სრულყოფამდე. ამ ორი წიგნის სრულყოფა ხორციელდება იმავე წინასწარმეტყველური ფენომენით, რომელიც არსებობდა ძველი აღთქმისა და ახალი აღთქმის ურთიერთობაში.

„იესოს სიცოცხლის, სიკვდილისა და აღდგომის ისტორია“ აჯამებს ქრისტეს საქმეს კაცობრიობისთვის და მოწმობს სამ საფეხურზე, ხოლო ეს სამი საფეხური არის „ჭეშმარიტება“. ებრაული სიტყვა „ჭეშმარიტება“ წარმოადგენს იესოს, რომელიც არის პირველი და უკანასკნელი, დასაბამი და დასასრული, ალფა და ომეგა; და თვით ეს სიტყვაც შედგება პირველი და უკანასკნელი ასოებისაგან, რომლებიც იმავე საგანს გამოხატავენ, რადგან, როგორც ალფა და ომეგა, იესო წარმოაჩენს ნივთის დასასრულს ნივთის დასაწყისთან ერთად. ქრისტეს სიცოცხლე, სიკვდილი და აღდგომა ჭეშმარიტებაა, რადგან, სხვა რამეთა შორის, ისინი წარმოდგენილია სამი საფეხურით, და პირველი და უკანასკნელი საფეხური ორივე არის „სიცოცხლე“, ვინაიდან „სიცოცხლეც“ და „აღდგომაც“ ორივე „სიცოცხლეა“. ებრაულ სიტყვაში შუა ასო ანბანის მეცამეტე ასოა, ხოლო ცამეტი ამბოხების სიმბოლოა, და ქრისტეს სიკვდილი გამოწვეული იყო სატანისა და ადამის ძეთა ამბოხებით, რომლებიც მის ამბოხებას შეუერთდნენ.

გამოცხადების წიგნში იესო ქრისტეს გამოცხადების გაგება იხსნება სწორედ ადამიანური გამოცდის ვადის დახურვის წინ, და იმ დროს გახსნილი ჭეშმარიტების უმთავრესი ელემენტია ის, რომ ქრისტე არის „ჭეშმარიტება,“ ალფა და ომეგა, რომელიც თავის ხელმოწერას, როგორც ალფა და ომეგა, ადებს იმ ჭეშმარიტებებს, რომელთა არსებობაც მან თავის სიტყვაში დაადგინა. როდესაც და უაითმა დაწერა: „იესოს ცხოვრების, სიკვდილისა და აღდგომის ისტორია, როგორც ღვთის ძისა, სრულად ვერ დამტკიცდება ძველ აღთქმაში დაცული მტკიცებულების გარეშე. ქრისტე ძველ აღთქმაში ისევე მკაფიოდ არის გამოცხადებული, როგორც ახალში,“ იგი ადასტურებს მათთვის, ვინც დაინახავს, რომ გამოცხადების მეთოთხმეტე თავში წარმოდგენილი სამი ანგელოზის უწყება (რომელიც ასევე იმავე სამ საფეხურზეა აგებული, როგორც „ცხოვრება, სიკვდილი და აღდგომა“) „სრულად ვერ დამტკიცდება ... დაცული მტკიცებულების გარეშე“ დანიელის წიგნში.

იგი ასევე მიუთითებს, რომ დანიელის წიგნი მოწმობს მომავალ ბაბილონზე, ხოლო გამოცხადების წიგნი მოწმობს იმ ბაბილონზე, რომელიც მოვიდა იმგვარად, როგორც ეს დანიელის წიგნში იყო წინასწარმეტყველებული. უფრო მეტიც, ეს გამოყენება აღნიშნავს, რომ გამოცხადების წიგნის „შესაფასებლად“ დანიელის წიგნი „საფუძვლიანად უნდა იყოს გაგებული“, რადგან სწორედ დანიელის წიგნიდან მომდინარე „განდიდებული ნათელი“ წარმოაჩენს ქრისტეს სიცოცხლესა და გამოცხადების წიგნის „სწავლებებს“ „სიცხადითა და მშვენიერებით.“

მისი სიტყვები ასევე შეიძლება ისე იქნეს გაგებული, რომ „იესოს სასწაულები“, რომლებიც გამოცხადების წიგნშია წარმოდგენილი, არის „მისი ღვთაებრიობის მტკიცებულება; მაგრამ უძლიერესი მტკიცებულებანი იმისა, რომ იგი სამყაროს მხსნელია, აღმოჩნდება“, როდესაც დანიელის წიგნის წინასწარმეტყველებანი „შედარებულია ისტორიასთან“ — გამოცხადების წიგნისასთან. გარდა ამისა, შეიძლება იქნეს შეცნობილი, რომ როდესაც „იესომ იუდეველებს უთხრა: ‘გამოიკვლიეთ წერილები; რადგან თქვენ გგონიათ, რომ მათში გაქვთ საუკუნო სიცოცხლე, და სწორედ ისინი მოწმობენ ჩემზე,’“ — დღევანდელი სულიერი იუდეველებისთვის დანიელის წიგნია ის, რაც იესო ქრისტეს გამოცხადებაზე მოწმობს, და ის გამოცხადება, რომელიც მადლის ჟამის დახურვის წინაღამეს იხსნება, არის ადგილი, სადაც საუკუნო სიცოცხლე მოიპოვება.

დანიელის წიგნი წარმოგვიდგენს იმ წინასწარმეტყველურ ჭეშმარიტებებს, რომელნიც სრულყოფილებას აღწევს გამოცხადების წიგნში. იგი აგებულია იმ სამ საფეხურზე, რომელნიც წარმოდგენილია ებრაული სიტყვით „ჭეშმარიტება“, და ამიტომ თვით ეს წიგნიც წარმოადგენს გამოცდას იმ თაობისთვის, როდესაც ეს ფაქტები იხსნება ბეჭდისგან და ცხადდება. თვით იესო, როგორც ალფა და ომეგა, უშუალოდ არის გამოკვეთილი გამოცხადების წიგნის პირველივე სიტყვებსა და თავში. ამ სტატიებმა ასევე აჩვენა, რომ დანიელის პირველი თავი ფლობს იმავე წინასწარმეტყველურ სტრუქტურასა და თავისებურებებს, რაც გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის პირველი ანგელოზის უწყებას.

პირველი ანგელოზის უწყება და დანიელის პირველი თავი ორივე ასახელებს სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს, რომელიც ალფასა და ომეგას განმასხვავებელი ნიშანია. თავი იწყება იმით, რომ პირდაპირი ბაბილონი იპყრობს პირდაპირ იუდას, და წიგნი მიდის უკანასკნელ ბრძოლამდე ბაბილონსა და იუდას შორის, რომელიც წარმოდგენილია დანიელის მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვს მუხლში. იმ მუხლებში სულიერი ბაბილონი იპყრობა სულიერი იუდას მიერ, სწორედ ისე, როგორც მიქაელი აღდგება და ადამიანთა გამოცდის ვადა დაიხურება. ეს მუხლები წარმოადგენს ბაბილონსა და იუდას შორის ომის წინასწარმეტყველური ისტორიის დასასრულს. იმ მუხლებში სასიკვდილო ჭრილობის განკურნებაა ილუსტრირებული.

მუხლები, რომლებიც სასიკვდილო ჭრილობის განკურნებას აღწერს, იწყება დანიელის მეთერთმეტე თავის მეორმოცე მუხლიდან, რომელიც იწყება სიტყვებით: „და აღსასრულის ჟამს“. ამ მუხლში „აღსასრულის ჟამი“ აღნიშნავს 1798 წელს, როდესაც პაპობას სასიკვდილო ჭრილობა მიადგა. შემდეგ ეს მუხლები მოგვითხრობს, თუ როგორ განიკურნება სასიკვდილო ჭრილობა, როცა პაპობა იპყრობს, ჯერ თავის მტერს — სამხრეთის მეფეს (საბჭოთა კავშირს), მეორე — თავის მოკავშირეს, მშვენიერ ქვეყანას (შეერთებულ შტატებს), და მესამე — თავის მსხვერპლს, ეგვიპტეს (გაერთიანებულ ერებს). ორმოცდამეხუთე მუხლში პაპობა (ჩრდილოეთის მეფე) თავის აღსასრულს აღწევს, და არავინ ეხმარება მას. ამ მუხლებში პაპობის სასიკვდილო ჭრილობის განკურნების ამბავი იწყება პაპობის დაცემით 1798 წელს და სრულდება პაპობის საბოლოო აღზევებითა და დაცემით. ამ მონაკვეთის დასაწყისსა და დასასრულს შორის მოქცეული მუხლები შუაგულში არსებულ ამბოხებას წარმოაჩენს.

ებრაული სიტყვა „ჭეშმარიტებისთვის“ შეიქმნა ებრაული ანბანის პირველი ასოს, მეცამეტე ასოსა და უკანასკნელი ასოს შეერთებით. მეცამეტე არის რიცხვი, რომელიც სიმბოლურად გამოხატავს ამბოხებას, და ისტორიას პირველსა და უკანასკნელს შორის. დანიელის წიგნის წინასწარმეტყველების საბოლოო მონაკვეთში წარმოდგენილია სწორედ ისzelfde ბრძოლა, რომელიც წიგნის უმთავრეს პირველ მუხლებშია წარმოდგენილი. ის მუხლები შესავალს აძლევს პირველ თავს, სადაც ვპოულობთ სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს, რაც არის ჭეშმარიტება. შემდეგ კი საბოლოო მონაკვეთში კვლავ ვპოულობთ იმავე სამ საფეხურს, რადგან იგი იწყება პაპობის პირველი დაცემით და სრულდება პაპობის უკანასკნელი დაცემით, ხოლო შუაგულში მოქცეულია უკანასკნელი დღეების ამბოხება.

დანიელის მეთერთმეტე თავის იმ უკანასკნელ ექვს მუხლში მოცემულია ჭეშმარიტების მეორე მოწმე, რადგან პირველი გეოგრაფიული ძალა, რომლის დამხობაც პაპობას სჭირდებოდა (სამხრეთის მეფე), არის დრაკონის ძალის სიმბოლო, ისევე როგორც სამ გეოგრაფიულ ძალათაგან უკანასკნელი (ეგვიპტე). სამსაფეხურიანი დაპყრობა, რომელიც აუცილებელია სასიკვდილო ჭრილობის განკურნებისთვის, იწყება სამხრეთის მეფით, რომელიც ათეიზმის დრაკონული ძალის სიმბოლოა, ხოლო ამ სამ ძალათაგან უკანასკნელი, წარმოდგენილი ეგვიპტით, არის დრაკონთან დაკავშირებული ათეიზმის უმთავრესი ბიბლიური სიმბოლო. სინამდვილეში, ამ მონაკვეთის ორმოცე მუხლში „სამხრეთად“ ნათარგმნი სიტყვა არის „ნეგები“, რომელიც ზოგჯერ ეგვიპტედ ითარგმნება. ამ სამ დაბრკოლებას ჭეშმარიტების ბეჭედი ატყვია, რადგან პირველი დაბრკოლება უკანასკნელი დაბრკოლებაა. შუაში მდგომი ძალა არის დიდებული ქვეყანა (ამერიკის შეერთებული შტატები). ამერიკის შეერთებული შტატები არის ადგილი, სადაც საკვირაო კანონის ამბოხება ხორციელდება, და ამერიკის შეერთებული შტატების სიმბოლო მისი დასაწყისისას იყო ცამეტი კოლონია.

ალფასა და ომეგას ბეჭედი განმსჭვალავს დანიელის წიგნს და იძლევა იმ მოწმობას, რომელიც, გამოცხადების წიგნთან ერთად განხილვისას, ამტკიცებს იესო ქრისტეს ღვთაებრიობას. დანიელის მეთორმეტე თავისა და იმ სამსაფეხურიანი გამოცდის პროცესის მიხედვით, რომელიც ხდება იმ თაობაში, როდესაც წიგნი იხსნება, დანიელის წიგნის სტრუქტურის გამოცხადების უარყოფა ნიშნავს იმათ შორის ყოფნას, რომლებიც ბოროტებად არიან განსაზღვრულნი. გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის მიხედვით, დანიელის წიგნის სტრუქტურის გამოცხადების უარყოფა ნიშნავს იმათ შორის ყოფნას, რომლებიც მხეცსა და მის ხატს სცემენ თაყვანს.

გამოცხადების წიგნი მიუთითებს, რომ მადლის ჟამის დახურვამდე უშუალოდ იესო ქრისტეს გამოცხადება იხსნება, ხოლო იესო ქრისტეს გამოცხადება მოიცავს დანიელის წიგნის სტრუქტურის გახსნას.

თავისი დროისა და ეპოქისადმი მომავალი დროით მიმართვისას, და უაითმა განაცხადა: „როდესაც ამ სამყაროს ისტორიის დასასრულს ვუახლოვდებით“, „გონიერნი გაიგებენ“, რომ „დანიელის მიერ ჩაწერილი წინასწარმეტყველებანი ჩვენს განსაკუთრებულ ყურადღებას მოითხოვს, რადგან ისინი ეხება სწორედ იმ დროს, რომელშიც ჩვენ ვცხოვრობთ.“ „მომავალი საუკუნეების საიდუმლოებათა მრავალი გამოცხადება — მისი საოცარი წინასწარმეტყველებანი, როგორც მისივე სახელის მატარებელი წიგნის მეშვიდედან მეთორმეტე თავებამდეა ჩაწერილი,“ „უკანასკნელ დღეებში უნდა გაიხსნას.“

როცა დანიელის წიგნი იხსნება, იგი წარმოშობს განწმენდის სამსაფეხურიან პროცესს, რომელიც გამოსცდის იმ თაობას, რომელიც ცოცხლობს მაშინ, როცა იუდას ტომის ლომი დანიელის წიგნს თავის ხალხს აძლევს. გამოცხადების მეათე თავში და უაიტი გვამცნობს, რომ ჩამომავალი ანგელოზი იყო „არანაკლები პიროვნება, ვიდრე იესო ქრისტე“. გამოცხადების მეათე თავში ანგელოზს ხელში გახსნილი პატარა წიგნი ეჭირა, რომლის აღებაც და შეჭმაც იოანეს ებრძანა. ეს წიგნი იხსნა იუდას ტომის ლომმა, რომელიც არანაკლები პიროვნებაა, ვიდრე იესო ქრისტე; ამიტომ წიგნი, რომლის შეჭმაც იოანეს ებრძანა, იყო დანიელის პატარა წიგნი.

დანიელის წიგნის სტრუქტურის გამოცხადების უარყოფა, რომელიც ახლა იხსნება, ნიშნავს იმათ შორის ყოფნას, ვინც ბოროტებად არიან განსაზღვრულნი. დანიელის პირველი ექვსი თავი ამკვიდრებს იმ წინასწარმეტყველურ სტრუქტურას, რომელიც წარმოადგენს ადვენტიზმის წინასწარმეტყველურ ისტორიას, მიწის მხეცს, ესაიას ოცდამესამე თავში აღნიშნულ სამოცდაათ სიმბოლურ წელს, პროტესტანტიზმისა და რესპუბლიკანიზმის ორ რქას, პირველი და მეორე ანგელოზების უწყებათა წინასწარმეტყველურ ისტორიას და სამი ანგელოზის უწყებათა ისტორიას. დანიელის უკანასკნელი ექვსი თავი განსაზღვრავს იმ წინასწარმეტყველურ უწყებებს, რომლებიც იხსნება ყველა ამ ზემოთ მოხსენიებული ისტორიის დასაწყისსა და დასასრულში.

დანიელის პირველი თავი არის პირველი ანგელოზის მოძრაობის ისტორია დედამიწის მხეცის ისტორიის დასაწყისში. პირველი თავიდან მესამე თავამდე არის მესამე ანგელოზის მოძრაობის ისტორია დედამიწის მხეცის ისტორიის დასასრულს. მეოთხე თავი უნდა შეეთანხმოს პირველ თავს, როგორც დასაწყისი, ხოლო მეხუთე და მეექვსე თავები უნდა შეეთანხმოს პირველიდან მესამე თავებს, როგორც დასასრული. ცოდნის ზრდა, რომელიც წარმოდგენილია მეშვიდე, მერვე და მეცხრე თავებში, უნდა შეეთანხმოს პირველ თავს, როგორც საწყის ისტორიას. ცოდნის ზრდა, რომელიც წარმოდგენილია მეათე, მეთერთმეტე და მეთორმეტე თავებში, უნდა შეეთანხმოს პირველიდან მესამე თავებს, როგორც დასასრულის ისტორიას.

ხაზი ხაზზე, ეს გამოყენება მიწიერი მხეცის საწყის ისტორიად განსაზღვრავს პირველ, მეოთხე, მეშვიდე, მერვე და მეცხრე თავებს. ეს გამოყენება ასევე მიწიერი მხეცის დასასრულის ისტორიად განსაზღვრავს პირველიდან მესამე თავების ჩათვლით, მეხუთე, მეექვსე და მეათედან მეთორმეტე თავების ჩათვლით. ამგვარად, დანიელის წიგნი წარმოდგენილია როგორც მიწიერი მხეცის დასაწყისიც და დასასრულიც.

მაშინ მიწის მხეცის დასაწყისი შეიძლება განისაზღვროს, როგორც დანიელის პირველი თავი, რადგან მეოთხე თავი უნდა გადაეფაროს პირველ თავს (ხაზი ხაზზე). მეშვიდე, მერვე და მეცხრე თავებიც ასევე უნდა გადაეფაროს პირველ თავს. ამიტომ, მიწის მხეცის ისტორიის დასაწყისი წარმოდგენილია დანიელის პირველი თავით.

ამგვარადვეა მიწიერი მხეცის დასასრულთან დაკავშირებით. მიწიერი მხეცის ისტორიის დასასრული წარმოდგენილია პირველიდან მესამე თავებით, ხოლო მეხუთე, მეექვსე, მეათე, მეთერთმეტე და მეთორმეტე თავები უნდა გადაეფაროს პირველ სამ თავს (ხაზი ხაზზე); ამრიგად, მიწიერი მხეცის ისტორიის დასასრული წარმოდგენილია დანიელის პირველი სამი თავით.

პირველი თავი დასაწყისს წარმოადგენს, შემდეგ კი პირველი თავიდან მესამე თავის ჩათვლით დასასრულს წარმოადგენს; ხოლო ერთისა და შემდეგ სამის ეს სტრუქტურა ცხადყოფს, რომ დანიელის წიგნის წინასწარმეტყველური სტრუქტურა იდენტურია გამოცხადების მეთოთხმეტე თავში მოცემული სამი ანგელოზის წინასწარმეტყველური სტრუქტურისა. იქაც, ისევე როგორც დანიელში, პირველი ანგელოზი ცალკეულ ისტორიას წარმოადგენს, მაგრამ ამავე დროს სამი ანგელოზის ისტორიის ერთ მესამედსაც შეადგენს. ამავე დროს, როგორც ეს აღიარება გამოავლენს და ხაზს უსვამს სამისა და ერთის შეერთებას, იგი ასევე წარმოადგენს ებრაული სიტყვის „ჭეშმარიტება“ სტრუქტურას, რომელიც წარმოადგენს არა მხოლოდ ქრისტესა და ღვთის შემოქმედებით ძალას, არამედ სამსაფეხურიან გამოცდისა და განწმედის პროცესსაც, რომელიც წარმოდგენილია როგორც დანიელის პირველ თავში, ისე კვლავ დანიელის პირველიდან მესამე თავების ჩათვლით.

იესო, რომელიც არის ჭეშმარიტება, არის აგრეთვე პირველი და უკანასკნელი; და ამ მხრივ, პირველი ანგელოზის მოძრაობის ისტორია სამ ანგელოზის ისტორიაში იმეორება სიტყვასიტყვით; ამიტომ, წინასწარმეტყველურად დასაშვებია დანიელის პირველი სამი თავის დანიელის პირველ თავზე გადაფარვა, რადგან დასაწყისი ყოველთვის ასახავს დასასრულს. ამგვარად, დანიელის წიგნი ხდება ის „პატარა წიგნი“, რომელიც ანგელოზის ხელშია, რადგან დანიელის „პატარა წიგნი“ სრულად შეიძლება იყოს წარმოდგენილი დანიელის პირველ თავში.

ჩვენ განვაგრძობთ დანიელის წიგნის შესწავლას მომდევნო სტატიაში.