The increase of knowledge that is represented by the vision of the Ulai River is what ultimately was written upon Habakkuk’s two tables.
ცოდნის ზრდა, რომელსაც ულაის მდინარის ხილვა განასახიერებს, არის ის, რაც საბოლოოდ დაიწერა აბაკუმის ორ დაფაზე.
“Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain.
„წინასწარმეტყველებებთან, რომელთაც ისინი მეორე მოსვლის დროისთვის მისადაგებულად მიიჩნევდნენ, გადახლართული იყო მათივე გაურკვევლობისა და მოლოდინით აღსავსე მდგომარეობას განსაკუთრებით მორგებული დარიგება, რომელიც მათ რწმენაში მოთმინებით ლოდინისკენ ამხნევებდა, რომ ის, რაც ახლა მათი გონებისთვის ბნელია, თავის დროზე ნათელი გახდება.“
“Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: ‘I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.’
ამ წინასწარმეტყველებებს შორის იყო აბაკუმის 2:1–4: „დავდგები ჩემს სადარაჯოზე და დავდგები გოდოლზე, რათა ვუცადო, რას მეტყვის იგი და რა ვუპასუხო, როცა მხილებული ვიქნები. და მიპასუხა უფალმა და მითხრა: დაწერე ხილვა და მკაფიოდ ამოკვეთე დაფებზე, რათა მკითხველმა სირბილით გაიაროს იგი. რადგან ხილვა ჯერ კიდევ დანიშნულ ჟამს ეკუთვნის, მაგრამ დასასრულს ალაპარაკდება და არ იცრუებს; თუნდაც დააყოვნოს, ელოდე მას, რადგან უეჭველად მოვა და არ დააგვიანებს. აჰა, ვინც გაამპარტავნებულია, მისი სული მართალი არ არის მასში; ხოლო მართალი თავისი რწმენით იცოცხლებს.“
“As early as 1842 the direction given in this prophecy to ‘write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it,’ had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: ‘The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry…. The just shall live by his faith.” The Great Controversy, 391, 392.
ჯერ კიდევ 1842 წელს ამ წინასწარმეტყველებაში მოცემულმა მითითებამ — „დაწერე ხილვა და გარკვევით გამოსახე დაფებზე, რათა მკითხავმა სირბილით წაიკითხოს იგი“ — ჩარლზ ფიჩს შთააგონა, მოემზადებინა წინასწარმეტყველური სქემა დანიელისა და გამოცხადების ხილვათა საილუსტრაციოდ. ამ სქემის გამოქვეყნება მიჩნეულ იქნა აბაკუმისთვის მიცემული ბრძანების აღსრულებად. თუმცა იმ დროს ვერავინ შენიშნა, რომ იმავე წინასწარმეტყველებაში ხილვის აღსრულებაში მოჩვენებითი დაყოვნება — დაყოვნების ჟამი — იყო წარმოდგენილი. იმედგაცრუების შემდეგ ეს მუხლი მეტად მნიშვნელოვანი გამოჩნდა: „რადგან ხილვა ჯერ კიდევ დანიშნული ჟამისთვის არის, და ბოლოს ალაპარაკდება და არ იცრუებს; თუმცა დაყოვნდეს, დაელოდე მას, რადგან უეჭველად მოვა, არ დააყოვნებს…. მართალი თავისი რწმენით იცოცხლებს.“ The Great Controversy, 391, 392.
The two tables of Habakkuk are prophetically two witnesses. Biblically, two witnesses are to be brought together to establish truth.
ჰაბაკუმის ორი დაფა წინასწარმეტყველურად ორი მოწმეა. ბიბლიურად, ჭეშმარიტების დასამტკიცებლად ორი მოწმე უნდა იქნეს შეკრებილი.
But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. Matthew 18:16.
ხოლო თუ არ შეისმენს შენსას, წაიყვანე შენთან ერთად კიდევ ერთი ან ორი, რათა ორი ან სამი მოწმის პირით ყოველი სიტყვა დამტკიცდეს. მათე 18:16.
When Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts) are overlaid with one another they confirm the truths that were the jewels of Miller’s dream. The mistake of 1843, represented upon the first table, when overlaid with the second table, establishes the tarrying time of the vision. Miller (the symbolic watchman of that history) asked what he was to say during the debate of his history.
როდესაც აბაკუმის ორი დაფა (1843 და 1850 წლების პიონერული სქემები) ერთმანეთზე გადაიდება, ისინი ადასტურებენ იმ ჭეშმარიტებებს, რომლებიც მილერის სიზმრის ძვირფასი ქვები იყო. 1843 წლის შეცდომა, რომელიც პირველ დაფაზეა წარმოდგენილი, როდესაც მეორე დაფასთან ერთად გადაიდება, ამყარებს ხილვის დაყოვნების დროს. მილერმა (იმ ისტორიის სიმბოლურმა გუშაგმა) იკითხა, რა უნდა ეთქვა თავისი ისტორიის დავის დროს.
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.
მე დავდგები ჩემს სადარაჯოზე, და ავალ კოშკზე, და ვუმზერ, რათა ვიხილო, რას მეტყვის იგი, და რა პასუხი უნდა გავცე, როდესაც შემაგონებენ. აბაკუმი 2:1.
The Lord instructed Miller to write the vision, and in his dream he placed the casket which contained the vision on a table in the center of his room.
უფალმა მილერს უბრძანა, ხილვა დაეწერა, და თავის სიზმარში მან ის სკივრი, რომელიც ხილვას შეიცავდა, თავისი ოთახის შუაგულში მდგარ მაგიდაზე დადგა.
And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.
და მიპასუხა უფალმა და მითხრა: დაწერე ხილვა და ნათლად ამოკვეთე იგი დაფებზე, რათა მორბოდეს ის, ვინც მას კითხულობს. აბაკუმი 2:2.
The tables then identify the tarrying time and the first disappointment.
შემდეგ ცხრილები განსაზღვრავენ დაყოვნების დროსა და პირველ იმედგაცრუებას.
For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.
ვინაიდან ხილვა ჯერ კიდევ დადგენილი დროისთვის არის, მაგრამ ბოლოს ილაპარაკებს და არ იცრუებს; თუმცა დაყოვნდეს, დაელოდე მას, რადგან უეჭველად მოვა, არ დააყოვნებს. აბაკუმი 2:3.
The three-step testing process produced by the increase of knowledge (Miller’s jewels) are then represented.
სამსაფეხურიანი გამოცდის პროცესი, რომელიც ცოდნის მატების შედეგად წარმოიშვა (მილერის სამკაულები), შემდეგ წარმოჩენილია.
Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.
აჰა, აღზევებული მისი სული სწორი არ არის მასში; ხოლო მართალი თავისი რწმენით იცოცხლებს. აბაკუმი 2:4.
The two classes of worshippers would be manifested by the testing process of Daniel chapter twelve.
ორივე თაყვანისმცემელთა კლასი გაცხადდებოდა დანიელის მეთორმეტე თავის გამოცდის პროცესის მეშვეობით.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
და მან თქვა: წადი, დანიელ, რადგან ეს სიტყვები დაფარულია და დაბეჭდილია აღსასრულის ჟამამდე. მრავალნი განიწმიდებიან, გათეთრდებიან და გამოიცდებიან; ხოლო უღვთონი უღვთოდ მოიქცევიან; და უღვთოთაგან ვერავინ გაიგებს, ხოლო ბრძენნი გაიგებენ. დანიელი 12:9, 10.
The wise of Daniel are the wise virgins of Matthew twenty-five who were justified by faith and the wicked were the foolish virgins who were lifted up in pride. At the end of Miller’s dream, the jewels represent the oil in the parable of the ten virgins, which was the message.
დანიელის ბრძენნი არიან მათეს ოცდამეხუთე თავის ბრძენი ქალწულნი, რომელნიც რწმენით გამართლდნენ; ხოლო ბოროტნი არიან უგუნური ქალწულნი, რომელნიც ამპარტავნებით აღიმაღლნენ. მილერის სიზმრის დასასრულს ძვირფასი ქვები წარმოადგენს ათი ქალწულის იგავში არსებულ ზეთს, რაც იყო ეს უწყება.
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked.” Review and Herald, July 20, 1897.
ღმერთი შეურაცხიყოფება, როდესაც ჩვენ არ ვიღებთ იმ უწყებებს, რომელთაც იგი გვიგზავნის. ამგვარად, ჩვენ უარვყოფთ იმ ოქროს ზეთს, რომელსაც იგი ჩვენს სულებში ჩაღვრიდა, რათა იგი ბნელში მყოფთათვის გადაცემულიყო. როდესაც გაისმება მოწოდება: „აჰა, სიძე მოდის; გამოდით მის შესახვედრად“, ისინი, რომელთაც არ მიუღიათ წმიდა ზეთი, რომელთაც არ შეუნახავთ ქრისტეს მადლი თავიანთ გულებში, გონიერ ქალწულთა მსგავსად კი არა, უგუნურ ქალწულთა მსგავსად აღმოაჩენენ, რომ თავიანთ უფალთან შესახვედრად მზად არ არიან. მათ არ გააჩნიათ საკუთარ თავში ძალა, რომ ზეთი მოიპოვონ, და მათი სიცოცხლე დანგრეულია.“ Review and Herald, July 20, 1897.
The light of Miller’s jewels in the last days will shine ten times brighter, and both the number ten and light are symbols of a test. In the last days, represented in the end of Miller’s dream, the light of truth represented upon Habakkuk’s tables produces a testing message, which in the parable of the ten virgins is represented as the message of the Midnight Cry. That testing process is a repetition of the testing process of Millerite history, for the parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the last days.
ბოლო დღეებში მილერის სამკაულთა ნათელი ათჯერ უფრო მკვეთრად იბრწყინებს, და როგორც რიცხვი ათი, ისე ნათელიც გამოცდის სიმბოლოებია. ბოლო დღეებში, რომლებიც წარმოდგენილია მილერის სიზმრის დასასრულში, ჭეშმარიტების ნათელი, რომელიც აბაკუმის დაფებზეა წარმოსახული, წარმოშობს გამომცდელ უწყებას, რომელიც ათი ქალწულის იგავში წარმოდგენილია როგორც შუაღამის ღაღადის უწყება. ეს გამოცდის პროცესი მილერიტული ისტორიის გამოცდის პროცესის განმეორებაა, რადგან ათი ქალწულის იგავი ბოლო დღეებში ასომდე მეორდება.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
„ხშირად მიმითითებენ ათი ქალწულის იგავზე, რომელთაგან ხუთი გონიერი იყო და ხუთი — უგუნური. ეს იგავი აღსრულდა და აღსრულდება ყოველი სიტყვის ზედმიწევნით, რადგან მას განსაკუთრებული მისადაგება აქვს ამ დროისათვის და, მესამე ანგელოზის უწყების მსგავსად, აღსრულდა და გაგრძელდება როგორც დღევანდელი ჭეშმარიტება ჟამთა აღსასრულამდე.“ Review and Herald, August 19, 1890.
Ten is the symbol of a test, and at the end of ten days Daniel and the three worthies were visually fairer and fatter, than those who were eating the diet of Babylon. The proud represented in Habakkuk who lived by presumption, not faith, developed the character of Babylon. In Millerite history they became the daughters of Babylon, and in Habakkuk it is the prophetic characteristics of the papacy which is employed to identify the character of those who chose not to live by faith.
ათი არის გამოცდის სიმბოლო, და ათი დღის ბოლოს დანიელი და სამი ღირსეული გარეგნულად უფრო მშვენიერნი და სრულნი იყვნენ, ვიდრე ისინი, ვინც ბაბილონის საკვებს იღებდნენ. ამბაკუმში წარმოდგენილმა ამაყებმა, რომლებიც რწმენით კი არა, თავგასულობით ცხოვრობდნენ, ბაბილონის ხასიათი განივითარეს. მილერიტების ისტორიაში ისინი ბაბილონის ასულნი გახდნენ, ხოლო ამბაკუმში სწორედ პაპობის წინასწარმეტყველური ნიშნებია გამოყენებული იმის დასადგენად, თუ რა ხასიათი ჰქონდათ მათ, ვინც რწმენით ცხოვრება არ აირჩია.
Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people: Shall not all these take up a parable against him, and a taunting proverb against him, and say, Woe to him that increaseth that which is not his! how long? and to him that ladeth himself with thick clay! Shall they not rise up suddenly that shall bite thee, and awake that shall vex thee, and thou shalt be for booties unto them? Because thou hast spoiled many nations, all the remnant of the people shall spoil thee; because of men’s blood, and for the violence of the land, of the city, and of all that dwell therein. Habakkuk 2:4–8.
აჰა, მისი სული, რომელიც აღზევებულია, არ არის წრფელი მასში; ხოლო მართალი იცოცხლებს თავისი რწმენით. დიახაც, რადგან იგი ღვინით სცოდავს, იგი ამაყი კაცია, არც სახლში ჩერდება; თავის გულისთქმას ქვესკნელივით აფართოებს, სიკვდილივით არის და ვერ ძღება, არამედ იკრებს თავისთან ყველა ერს და თავს უყრის ყველა ხალხს. განა ყოველივე ესენი არ აღიმართებიან მის წინააღმდეგ იგავით და დამცინავი ანდაზით მის შესახებ და არ იტყვიან: ვაი მას, ვინც იმატებს იმას, რაც მისი არ არის! როდემდე? და მას, ვინც საკუთარ თავს მძიმე თიხით იტვირთავს! განა უეცრად არ აღდგებიან ისინი, ვინც გიკბენენ, და არ გამოიღვიძებენ ისინი, ვინც შეგაწუხებენ, და შენ არ გახდები მათთვის ნადავლი? რადგან მრავალი ერი გაძარცვე, ხალხთა მთელი ნატამალი გაგძარცვავს შენ; ადამიანთა სისხლის გამო და ქვეყნის, ქალაქისა და მასში მცხოვრებ ყოველთა მიმართ ძალადობისათვის. აბაკუმი 2:4–8.
The testing process brought upon the virgins of Matthew twenty-five produces a class of worshippers, who have developed the character of the king of the north (the papacy), who is also the power that “spoiled many nations.” It is the papal power that gets suddenly bitten, just as Jezebel was eaten by dogs.
გამოცდის პროცესი, რომელიც მათეს ოცდახუთის ქალწულებზეა მოხდენილი, წარმოშობს თაყვანისმცემელთა ერთ კლასს, რომელთაც განუვითარდათ ჩრდილოეთის მეფის (პაპობის) ხასიათი, რომელიც აგრეთვე ის ძალაუფლებაა, რომელმაც „მრავალი ერი გაძარცვა“. სწორედ პაპური ძალაუფლებაა ის, რომელსაც უეცრად კბენენ, როგორც იზებელი იქნა შეჭმული ძაღლების მიერ.
Thus saith the Lord, Behold, a people cometh from the north country, and a great nation shall be raised from the sides of the earth. They shall lay hold on bow and spear; they are cruel, and have no mercy; their voice roareth like the sea; and they ride upon horses, set in array as men for war against thee, O daughter of Zion. We have heard the fame thereof: our hands wax feeble: anguish hath taken hold of us, and pain, as of a woman in travail. Go not forth into the field, nor walk by the way; for the sword of the enemy and fear is on every side. O daughter of my people, gird thee with sackcloth, and wallow thyself in ashes: make thee mourning, as for an only son, most bitter lamentation: for the spoiler shall suddenly come upon us. Jeremiah 6:22–26.
ასე ამბობს უფალი: აჰა, ხალხი მოდის ჩრდილოეთის ქვეყნიდან, და დიდი ერი აღდგება ქვეყნის კიდეთაგან. ისინი ხელს მოჰკიდებენ მშვილდსა და შუბს; სასტიკნი არიან და არ იციან წყალობა; მათი ხმა ზღვისავით ღრიალებს; და ცხენებზე ამხედრებულნი, საომრად დარაზმულნი, როგორც მებრძოლნი, შენს წინააღმდეგ მოდიან, სიონის ასულო. მისი ამბავი გვსმენია: ხელები მოგვეწყდა; სატანჯველმა შეგვიპყრო, და ტკივილმა, როგორც მშობიარე ქალისა. ნუ გახვალ ველად და ნურც გზაზე ივლი; რადგან მტრის მახვილი და შიშია ყოველი მხრიდან. ჩემი ხალხის ასულო, სელის ძაძა შემოირტყი და ნაცარში განერთხე; გლოვა მოიწყვე, როგორც მხოლოდშობილი ძისათვის, უძირესი გოდებით; რადგან მძარცველი უეცრად დაგვატყდება თავს. იერემია 6:22–26.
Habakkuk’s two classes are those who are justified by faith, and those who ate and drank the doctrines of Babylon. Those in the last days of Miller’s dream that are represented as virgins, either develop the character of Christ, and thus receive the seal of God, or they develop the character of the papacy and receive the mark of the beast.
ჰაბაკუკის ორი კლასი არიან ისინი, ვინც რწმენით არიან გამართლებულნი, და ისინი, ვინც ჭამდნენ და სვამდნენ ბაბილონის მოძღვრებებს. ისინი, რომლებიც მილერის სიზმრის უკანასკნელ დღეებში ქალწულებად არიან წარმოდგენილნი, ან ქრისტეს ხასიათს განივითარებენ და ამგვარად ღმერთის ბეჭედს მიიღებენ, ან პაპობის ხასიათს განივითარებენ და მხეცის ნიშანს მიიღებენ.
“The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.
„ჭეშმარიტი ნათლის გასაბრწყინებლად ზნეობრივი სიბნელის შუაგულში დრო მოვიდა. მესამე ანგელოზის უწყება გაეგზავნა ქვეყნიერებას, რათა გაეფრთხილებინა ადამიანები მხეცის ან მისი ხატის ნიშნის თავიანთ შუბლზე ან ხელზე მიღების წინააღმდეგ. ამ ნიშნის მიღება ნიშნავს იმავე გადაწყვეტილებამდე მისვლას, როგორზეც მხეცი მივიდა, და იმავე აზრების მხარდაჭერას, ღვთის სიტყვის პირდაპირ წინააღმდეგობაში. ყოველ მათგანზე, ვინც ამ ნიშანს იღებს, ღმერთი ამბობს: „ისიც შესვამს ღვთის რისხვის ღვინოს, რომელიც განუზავებლად არის დაღვრილი მისი მრისხანების სასმისში; და იტანჯება ცეცხლითა და გოგირდით წმიდა ანგელოზთა წინაშე და კრავის წინაშე.““ Review and Herald, July 13, 1897.
The virgins that drink the wine of Babylon will ultimately drink the wine of God’s wrath. In Isaiah, the drunkards of Ephraim manifest their blind drunkenness by turning things upside down, and that action is to be esteemed as “potter’s clay.”
ქალწულნი, რომლებიც სვამენ ბაბილონის ღვინოს, ბოლოს მაინც შესვამენ ღვთის რისხვის ღვინოს. ესაიასთან ეფრემის მთვრალნი თავიანთ ბრმა თრობას იმით ავლენენ, რომ ყველაფერს თავდაყირა აყენებენ, და ეს ქმედება უნდა შეფასდეს როგორც „მეთუნის თიხა.“
The identification of “the daily” as a symbol of Christ, turns the truth of “the daily” upside down, for “the daily,” is a satanic symbol. Miller’s identification of “the daily” as paganism is directly represented upon Habakkuk’s tables. Miller’s discovery of the passage in Thessalonians, which allowed him to understand that it was paganism that was “taken away,” in order for the “man of sin” who sits in the temple of God to be revealed, is the primary truth located in Second Thessalonians, chapter two.
„ყოველდღიურის“ ქრისტეს სიმბოლოდ გაიგივება „ყოველდღიურის“ ჭეშმარიტებას თავდაყირა აყენებს, რადგან „ყოველდღიური“ სატანური სიმბოლოა. მილერის მიერ „ყოველდღიურის“ წარმართობად გაიგივება პირდაპირ არის წარმოდგენილი აბაკუმის დაფებზე. მილერის აღმოჩენა თესალონიკელთა მიმართ ეპისტოლეში არსებული იმ ადგილისა, რომელმაც მას საშუალება მისცა გაეგო, რომ „აღებულ იქნა“ წარმართობა, რათა გამოცხადებულიყო „ცოდვის კაცი“, რომელიც ღმერთის ტაძარში ზის, არის მეორე თესალონიკელთა, მეორე თავის ძირითადი ჭეშმარიტება.
“I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.
„ვკითხულობდი შემდგომაც და ვერ ვპოვე სხვა ადგილი, სადაც იგი [მუდმივი] გვხვდებოდა, გარდა დანიელის წიგნისა. შემდეგ [სიმფონიის დახმარებით] ავიღე ის სიტყვები, რომლებიც მასთან იყო დაკავშირებული: „წართმევა“; იგი წაართმევს მუდმივს; „იმ დროიდან, როცა მუდმივი წაერთმევა“ და სხვ. ვკითხულობდი შემდგომაც და ვფიქრობდი, რომ ამ ტექსტზე ვერავითარ ნათელს ვერ ვიპოვიდი; ბოლოს მივედი 2 თესალონიკელთა 2:7, 8-თან. „რადგან ურჯულოების საიდუმლო უკვე მოქმედებს; მხოლოდ ის, ვინც ახლა აკავებს, კვლავაც დააკავებს, ვიდრე გზიდან არ იქნება აღებული, და მაშინ გამოცხადდება ის ურჯულო“, და სხვ. და როცა იმ ტექსტამდე მივედი, ოჰ, რაოდენ ნათლად და დიდებულად გამოჩნდა ჭეშმარიტება! აი, ეს არის! ეს არის მუდმივი! აბა, ახლა, რას გულისხმობს პავლე სიტყვებით „ის, ვინც ახლა აკავებს“, ანუ აბრკოლებს? „ცოდვის კაცში“ და „ურჯულოში“ პაპობა იგულისხმება. მაშ, რა არის ის, რაც ხელს უშლის პაპობის გამოცხადებას? ეს ხომ წარმართობაა; მაშასადამე, „მუდმივი“ წარმართობას უნდა ნიშნავდეს.“ — უილიამ მილერი, Second Advent Manual, გვ. 66.“ Advent Review and Sabbath Herald, 1853 წლის 6 იანვარი.
The meaning of “the daily” in Thessalonians, which Miller discovered is the primary truth of the passage. When Paul identifies those who do not love the truth, and who will therefore receive strong delusion, he is most certainly identifying the hatred of truth in the general sense, but the truth which is directly referenced in the passage is the truth that “the daily,” represents pagan Rome.
თესალონიკელებში „ყოველდღიურის“ მნიშვნელობა, რომელიც მილერმა აღმოაჩინა, არის ამ მონაკვეთის ძირითადი ჭეშმარიტება. როდესაც პავლე განსაზღვრავს მათ, ვისაც ჭეშმარიტება არ უყვარს და ვინც ამის გამო ძლიერ საცდურს მიიღებს, იგი უეჭველად მიუთითებს ჭეშმარიტებისადმი სიძულვილზე ზოგადი მნიშვნელობით, მაგრამ ჭეშმარიტება, რომელზედაც ამ მონაკვეთში უშუალოდ არის მითითებული, არის ის, რომ „ყოველდღიური“ წარმართულ რომს აღნიშნავს.
The light of the body is the eye: if therefore thine eye be single, thy whole body shall be full of light. But if thine eye be evil, thy whole body shall be full of darkness. If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness! No man can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon. Matthew 6:22–24.
სხეულის სანათი თვალია; ამიტომ, თუ შენი თვალი წმიდაა, მთელი შენი სხეული ნათლით იქნება სავსე. ხოლო თუ შენი თვალი ბოროტია, მთელი შენი სხეული სიბნელით იქნება სავსე. ამრიგად, თუ შენში არსებული ნათელი სიბნელეა, რაოდენ დიდი იქნება ის სიბნელე! ვერავინ ემსახურება ორ ბატონს, რადგან ან ერთს შეიძულებს და მეორეს შეიყვარებს, ან ერთს მიეკვრება და მეორეს შეიძულებს. თქვენ ვერ ემსახურებით ღმერთსა და მამონას. მათე 6:22–24.
There is only a love for truth, or a hatred of the truth. There is no middle ground. The strong delusion that comes upon the foolish virgins of Matthew twenty-five is based upon their rejection of the light of Miller’s jewels that represent the final test. Ancient Israel’s final test, was their tenth test, and Miller’s jewels shine ten times brighter in the last days. The symbol of the rejection of Miller’s jewels is “the daily,” which the drunkards of Ephraim turned upside down in the third generation of Adventism. “The daily” is a satanic symbol of paganism. The drunkards introduced a counterfeit jewel, which they brought from apostate Protestantism that identifies “the daily” as a symbol of Christ.
არსებობს მხოლოდ ჭეშმარიტების სიყვარული ან ჭეშმარიტების სიძულვილი. შუაგზა არ არსებობს. ძლიერი ცდუნება, რომელიც მათეს ოცდამეხუთე თავის უგუნურ ქალწულებზე მოდის, დაფუძნებულია მათ მიერ მილერის სამკაულების შუქის უარყოფაზე, რომლებიც საბოლოო გამოცდას წარმოადგენს. ძველი ისრაელის საბოლოო გამოცდა მათი მეათე გამოცდა იყო, და მილერის სამკაულები უკანასკნელ დღეებში ათგზის უფრო კაშკაშად ბრწყინავს. მილერის სამკაულების უარყოფის სიმბოლოა „მუდმივი“, რომელიც ეფრემის მთვრალებმა ადვენტიზმის მესამე თაობაში თავდაყირა დააყენეს. „მუდმივი“ წარმართობის სატანური სიმბოლოა. მთვრალებმა შემოიტანეს ყალბი სამკაული, რომელიც მათ განდგომილი პროტესტანტობიდან მოიტანეს და რომელიც „მუდმივს“ ქრისტეს სიმბოლოდ განსაზღვრავს.
Miller’s understanding of his jewels was limited by the history in which he was raised up. Convinced the Second Coming was the next prophetic event, the deadly wound of the papacy in 1798, could only represent the fourth and final earthly kingdom of Daniel two. Miller was also limited in his understanding of “the daily,” for his testimony is that through revelation he was led to a specific method of study, in which he stated that he used his Bible, Cruden’s Concordance and read some newspapers. His decision to study in that manner had simply come into his mind.
მილერის მიერ თავისი ძვირფასი ჭეშმარიტებების გაგება შეზღუდული იყო იმ ისტორიით, რომლის დროსაც იგი აღიმართა. ვინაიდან იგი დარწმუნებული იყო, რომ მეორე მოსვლა იყო შემდეგი წინასწარმეტყველური მოვლენა, პაპობის სასიკვდილო ჭრილობა 1798 წელს მხოლოდ დანიელის მეორე თავში აღწერილი მეოთხე და უკანასკნელი მიწიერი სამეფოს წარმომადგენლობა შეიძლებოდა ყოფილიყო. მილერი ასევე შეზღუდული იყო „მუდმივის“ გაგებაში, რადგან მისი მოწმობა გვამცნობს, რომ გამოცხადების გზით იგი მიყვანილ იქნა შესწავლის განსაზღვრულ მეთოდამდე, რომლის შესახებაც განაცხადა, რომ იყენებდა თავის ბიბლიას, Cruden’s Concordance-ს და კითხულობდა ზოგიერთ გაზეთს. ამგვარად შესწავლის გადაწყვეტილება უბრალოდ მის გონებაში მოვიდა.
“During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, ‘What do you think of this text, and that?’ referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. ‘How long time do you want?’ I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—‘Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?’ This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.
„იმ თორმეტი წლის განმავლობაში, როცა მე დეისტი ვიყავი, ყველა ისტორია წავიკითხე, რომელთა პოვნაც შემეძლო; მაგრამ ახლა მე მიყვარდა ბიბლია — იგი იესოს შესახებ ასწავლიდა! თუმცა ბიბლიაში ჯერ კიდევ ბევრი რამ იყო ჩემთვის ბნელი. 1818 ან 1819 წელს, როცა ვესაუბრებოდი ერთ მეგობარს, ვისთანაც სტუმრად ვიყავი მისული და რომელსაც სცნობდა და სმენოდა ჩემი საუბარი იმ დროს, როცა დეისტი ვიყავი, მან საკმაოდ მნიშვნელოვნად მკითხა: „რას ფიქრობ ამ ტექსტზე და იმაზე?“ — მიუთითებდა იმ ძველ ტექსტებზე, რომლებსაც ვეწინააღმდეგებოდი, როცა დეისტი ვიყავი. მივხვდი, რასაც გულისხმობდა, და ვუპასუხე: — თუ დროს მომცემ, გეტყვი, რას ნიშნავს ისინი. „რამდენ დროს ითხოვ?“ — „არ ვიცი, მაგრამ გეტყვი,“ — ვუპასუხე მე, რადგან ვერ დავიჯერებდი, რომ ღმერთს მიეცა გამოცხადება, რომლის გაგებაც შეუძლებელი იქნებოდა. მაშინ გადავწყვიტე, ჩემი ბიბლია შემესწავლა, იმ რწმენით, რომ შევძლებდი გამერკვია, რას გულისხმობდა სულიწმიდა. მაგრამ როგორც კი ეს გადაწყვეტილება მივიღე, აზრი მომივიდა: — „თუ ისეთ ადგილს წააწყდები, რომელსაც ვერ გაიგებ, რას იზამ?“ მაშინ ბიბლიის შესწავლის ასეთი წესი მომივიდა აზრად: — ავიღებ ასეთი ადგილების სიტყვებს, გავადევნებ მათ კვალს მთელ ბიბლიაში და ამ გზით გამოვარკვევ მათ მნიშვნელობას. მე მქონდა კრიუდენის კონკორდანსი, რომელიც, ჩემი აზრით, საუკეთესოა მსოფლიოში; ამიტომ ავიღე იგი და ჩემი ბიბლია, დავჯექი ჩემს სამუშაო მაგიდასთან და არაფერს ვკითხულობდი სხვას, გარდა ცოტაოდენი გაზეთებისა, რადგან გადაწყვეტილი მქონდა, მცოდნოდა, რას ნიშნავდა ჩემი ბიბლია. აპოლოს ჰეილი, The Second Advent Manual, 65.
Miller’s jewels were not simply recognized by his method of study, but also by direct revelation from God.
მილერის მარგალიტები მხოლოდ მისი კვლევის მეთოდით კი არ იქნა ამოცნობილი, არამედ ღმერთისგან მიღებული უშუალო გამოცხადებითაც.
“God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.
„ღმერთმა თავისი ანგელოზი მოავლინა, რათა ემოქმედა იმ მიწათმოქმედის გულზე, რომელსაც ბიბლია არ სჯეროდა, და ეხელმძღვანელა მისთვის წინასწარმეტყველებათა კვლევისკენ. ღვთის ანგელოზები მრავალგზის ეწვივნენ იმ რჩეულს, რათა წარმართვოდათ მისი გონება და გაეხსნათ მისი შემეცნებისთვის წინასწარმეტყველებანი, რომლებიც მუდამ ბნელი იყო ღვთის ხალხისთვის. ჭეშმარიტების ჯაჭვის დასაწყისი მას მიეცა, და მას მიჰყავდათ ერთი რგოლის ძიებიდან მეორის ძიებამდე, ვიდრე საკვირველებითა და აღფრთოვანებით არ დაჰყურებდა ღვთის სიტყვას. მან იქ იხილა ჭეშმარიტების სრული ჯაჭვი. ის სიტყვა, რომელიც უწინ უშთაგონებლად მიაჩნდა, ახლა თავისი მშვენიერებითა და დიდებით გაეხსნა მის ხედვას. მან დაინახა, რომ წერილის ერთი ნაწილი მეორეს ხსნის, და როცა ერთი ადგილი მისი გაგებისთვის დახშული იყო, სიტყვის სხვა ნაწილში პოულობდა იმას, რაც მას განმარტავდა. იგი სიხარულით და უღრმესი პატივისცემითა და მოკრძალებით ეპყრობოდა ღვთის წმიდა სიტყვას.“ Early Writings, 230.
When Sister White states that “God sent His angel” to Miller, it is identifying that Gabriel was the angel sent to Miller, for “His angel,” is a term assigned to Gabriel.
როდესაც და უაიტი აცხადებს, რომ „ღმერთმა გაგზავნა თავისი ანგელოზი“ მილერთან, ამით განისაზღვრება, რომ მილერთან გაგზავნილი ანგელოზი გაბრიელი იყო, რადგან „მისი ანგელოზი“ არის ტერმინი, რომელიც გაბრიელს მიემართება.
“The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.
ანგელოზის სიტყვები, „მე ვარ გაბრიელი, ღვთის წინაშე მდგომელი,“ ცხადყოფს, რომ იგი ზეციურ სამსჯავროებში დიდ პატივში მდგომ მდგომარეობას იკავებს. როდესაც იგი დანიელთან უწყებით მოვიდა, თქვა: „არავინ არის, ვინც ამ საქმეში ჩემთან ერთად მტკიცედ დგას, გარდა მიქაელისა [ქრისტესი], თქვენი მთავრისა.“ დანიელი 10:21. გაბრიელზე მაცხოვარი გამოცხადებაში ამბობს, რომ „მან მოავლინა იგი და აუწყა თავისი ანგელოზის მეშვეობით თავის მონას, იოანეს.“ გამოცხადება 1:1.“ ქრისტეს სურვილი, 99.
Gabriel and the other angels were sent to guide Miller’s mind and “open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people.” His message was not simply developed through his method of study, but also by divine revelation. The very method he employed to study the Bible had come into his mind. When God brings truth to our mind, it is divine revelation as opposed to arriving at truth through the process of rightly dividing the Bible. Miller did both, but divine revelation had to be part of how Miller came to understand the subject of “the daily.”
გაბრიელი და სხვა ანგელოზები მოევლინნენ, რათა მილერის გონება წარემართათ და „გაეხსნათ მისი გაგებისთვის წინასწარმეტყველებანი, რომლებიც მარად ბნელი იყო ღვთის ხალხისთვის.“ მისი უწყება მხოლოდ მისი კვლევის მეთოდით არ ჩამოყალიბებულა, არამედ ღვთიური გამოცხადებითაც. თვით ის მეთოდიც, რომელსაც იგი ბიბლიის შესასწავლად იყენებდა, მის გონებაში იყო შთაგონებული. როდესაც ღმერთი ჭეშმარიტებას ჩვენს გონებას მოაგონებს, ეს არის ღვთიური გამოცხადება, განსხვავებით იმისა, რომ ჭეშმარიტებას მივწვდეთ ბიბლიის სწორად განაწილების პროცესის მეშვეობით. მილერმა ორივე გააკეთა, მაგრამ ღვთიური გამოცხადება აუცილებელი ნაწილი უნდა ყოფილიყო იმისა, თუ როგორ მივიდა მილერი „მუდმივის“ თემის გაგებამდე.
Miller would not have recognized the gender oscillation of Daniel chapter eight, verses nine through twelve, for all he had was the Bible and a concordance that is void of any information concerning the biblical languages. He would not have seen the distinction between “sur” and “rum” which are both translated as “take away.” He would not have seen the distinction between “miqdash” and “qodesh” which are both translated as “sanctuary.”
მილერი ვერ აღიქვამდა დანიელის მერვე თავის მეცხრე-მეთორმეტე მუხლებში გენდერულ მერყეობას, რადგან მის ხელთ მხოლოდ ბიბლია და კონკორდანსი იყო, რომელიც ყოველგვარ ინფორმაციას იყო მოკლებული ბიბლიურ ენებთან დაკავშირებით. იგი ვერ დაინახავდა განსხვავებას „sur“-სა და „rum“-ს შორის, რომლებიც ორივე ითარგმნება როგორც „წართმევა“. იგი ვერ დაინახავდა განსხვავებას „miqdash“-სა და „qodesh“-ს შორის, რომლებიც ორივე ითარგმნება როგორც „საწმიდარი“.
He would not have seen the truth of the word “tamid” that is found one hundred and four times in the Bible. The truth he could not have seen (which is also the truth that he did see), was that of the one hundred and four times that the Hebrew word “tamid” is used in the Bible, only in the book of Daniel is the Hebrew word “tamid” used as a noun. “Tamid” is the Hebrew word that means “continual”, and is translated as “the daily” in the book of Daniel.
მას არ ექნებოდა დანახული სიტყვა „tamid“-ის ჭეშმარიტება, რომელიც ბიბლიაში ას ოთხჯერ გვხვდება. ჭეშმარიტება, რომლის დანახვაც მას არ შეეძლო (და რომელიც იმავე დროს სწორედ ის ჭეშმარიტებაც იყო, რაც მან დაინახა), ის იყო, რომ იმ ას ოთხი შემთხვევიდან, როცა ებრაული სიტყვა „tamid“ ბიბლიაში არის გამოყენებული, მხოლოდ დანიელის წიგნშია ებრაული სიტყვა „tamid“ გამოყენებული როგორც არსებითი სახელი. „Tamid“ არის ებრაული სიტყვა, რომელიც ნიშნავს „მუდმივს“, და დანიელის წიგნში ითარგმნება როგორც „the daily“.
Only in the book of Daniel is the word used as a noun, and the other ninety-nine times it is used as an adverb. For this reason, when the translators of the King James Bible were confronted with Daniel using the word five times as a noun, when all the other writers of the Bible used the word ninety-nine times as an adverb, they were forced by the weight of evidence to correct Daniel’s use of the word as a noun. In order to correct Daniel, they added the word “sacrifice” to the Word, and thus turned a noun into an adverb. And then in order to correct the translators, Ellen White was inspired to record that she, “saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.”
მხოლოდ დანიელის წიგნში ეს სიტყვა არსებით სახელად არის გამოყენებული, ხოლო დანარჩენ ოთხმოცდაცხრამეტ შემთხვევაში იგი ზმნიზედად გვხვდება. ამ მიზეზით, როდესაც მეფე იაკობის ბიბლიის მთარგმნელნი დანიელთან შეხვდნენ ამ სიტყვის ხუთგზის გამოყენებას არსებით სახელად, მაშინ როცა ბიბლიის ყველა სხვა მწერალი მას ოთხმოცდაცხრამეტჯერ ზმნიზედად იყენებდა, ისინი მტკიცებულებათა სიმძიმით იძულებულნი გახდნენ, გამოესწორებინათ დანიელის მიერ ამ სიტყვის არსებით სახელად გამოყენება. დანიელის გასასწორებლად მათ სიტყვას დაუმატეს სიტყვა „მსხვერპლი“ და ამგვარად არსებითი სახელი ზმნიზედად აქციეს. ხოლო შემდეგ, მთარგმნელთა გასასწორებლად, ელენ უაითს შთაეგონა დაეფიქსირებინა, რომ მან „იხილა ‘Daily’-სთან დაკავშირებით, რომ სიტყვა ‘sacrifice’ ადამიანური სიბრძნით არის დამატებული და ტექსტს არ ეკუთვნის; და რომ უფალმა მისი სწორი გაგება მისცა მათ, ვინც სამსჯავროს ჟამის შეძახილი გამოაცხადეს.“
Miller, by his own testimony, was seeking to understand “the daily,” which he ultimately did in 2 Thessalonians. But also, by his own testimony, when seeking to understand a word, he would consider every place the word was used, and the word is used ninety-nine other times in the Bible. Yet his testimony of “the daily,” is that he found it nowhere but in the book of Daniel, when he stated, “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel.” Miller was led to the jewels not alone by his method of study, but also by divine revelation that was given to him through the ministry of angels.
მილერი, საკუთარი მოწმობის თანახმად, ცდილობდა გაეგო „მუდმივი“, რაც საბოლოოდ მან 2 თესალონიკელთა ეპისტოლეში გაიგო. მაგრამ ასევე, საკუთარი მოწმობისვე მიხედვით, როდესაც ცდილობდა რომელიმე სიტყვის გაგებას, ის განიხილავდა ყოველ ადგილს, სადაც ეს სიტყვა იყო გამოყენებული, და ეს სიტყვა ბიბლიაში კიდევ ოთხმოცდაცხრამეტჯერ არის გამოყენებული. მიუხედავად ამისა, მისი მოწმობა „მუდმივის“ შესახებ ასეთია, რომ მან იგი ვერსად იპოვა დანიელის წიგნის გარდა, როდესაც განაცხადა: „ვკითხულობდი შემდეგაც და ვეღარ ვპოულობდი სხვა შემთხვევას, სადაც ის [მუდმივი] აღმოჩნდებოდა, თუ არა დანიელში.“ მილერი საგანძურებთან მიყვანილ იქნა არა მხოლოდ თავისი შესწავლის მეთოდით, არამედ იმ ღვთაებრივი გამოცხადებითაც, რომელიც მას ანგელოზთა მსახურების მეშვეობით მიეცა.
This is why his understanding of “the daily,” was correct, but limited. He could not recognize that of the five times “the daily” is referenced in the book of Daniel, that one of the three times “the daily” is “taken away,” represented a different meaning than the other two times. One time “the daily” is used with the Hebrew word “rum” and the other two times it is used with the Hebrew word “sur”. Both words are translated as take away, but “rum” in Daniel chapter eight, verse eleven means “to lift up and exalt”, and in chapter eleven, verse thirty-one, and chapter twelve, verse eleven, the word “sur” means “to remove”.
ამიტომ მისი გაგება „მუდმივის“ შესახებ სწორი იყო, მაგრამ შეზღუდული. მას არ შეეძლო ეცნო, რომ დანიელის წიგნში იმ ხუთ შემთხვევათაგან, სადაც „მუდმივი“ არის მოხსენიებული, იმ სამი შემთხვევიდან ერთში, სადაც „მუდმივი“ „წართმეულია“, წარმოდგენილი იყო სხვა მნიშვნელობა, ვიდრე დანარჩენ ორ შემთხვევაში. ერთ შემთხვევაში „მუდმივი“ გამოყენებულია ებრაულ სიტყვასთან „rum“, ხოლო დანარჩენ ორ შემთხვევაში — ებრაულ სიტყვასთან „sur“. ორივე სიტყვა ითარგმნება როგორც „წართმევა“, მაგრამ დანიელის მერვე თავის მეთერთმეტე მუხლში „rum“ ნიშნავს „აღმართვას და განდიდებას“, ხოლო მეთერთმეტე თავის ოცდამეთერთმეტე მუხლში და მეთორმეტე თავის მეთერთმეტე მუხლში სიტყვა „sur“ ნიშნავს „მოცილებას“.
The theologians that eat and drink the Babylonian diet, argue that whether you remove a thing or whenever you lift up a thing, they both represent a type of removal, so both words are to be understood as possessing the same meaning. They argue that the three times “the daily,” is “taken away” always means to remove, and in doing so, they identify that Daniel was careless in his choice of words. They do not openly say that, but by inference they teach that Daniel should have used the word “sur” in all three occurrences, for according to the theologians he supposedly meant the same thing each time “the daily” was “taken away.”
თეოლოგები, რომლებიც ბაბილონურ საზრდოს შეექცევიან, ამტკიცებენ, რომ ნივთის მოშორებაც და ნივთის აღმართვაც ორივე ერთგვარი მოცილების სახეს წარმოადგენს; ამიტომ, მათი აზრით, ორივე სიტყვა ერთსა და იმავე მნიშვნელობას უნდა ატარებდეს. ისინი ამტკიცებენ, რომ სამივე შემთხვევაში, როცა ნათქვამია, რომ „მუდმივი“ „აღებულია“, ამას ყოველთვის მოხსნა ნიშნავს, და ამით ცხადყოფენ, რომ დანიელი სიტყვების შერჩევაში დაუდევარი იყო. ისინი ამას აშკარად არ ამბობენ, მაგრამ თავიანთი მსჯელობის თანახმად ასწავლიან, რომ დანიელს სამივე შემთხვევაში სიტყვა „sur“ უნდა გამოეყენებინა, რადგან, თეოლოგების აზრით, იგი ყოველ ჯერზე ერთსა და იმავეს გულისხმობდა, როცა „მუდმივი“ „აღებული“ იყო.
They do the same thing with the words “miqdash” and “qodesh” which are both translated as “sanctuary,” in verses eleven through fourteen of chapter eight. In each reference of “sanctuary” in those four verses, they insist they all represent God’s sanctuary. By inference again, Daniel should have simply used “qodesh” in all three references, and not used “miqdash” in verse eleven. Miller would not have recognized the distinction between those words, but the modern theologians do, and when they do, they insist that no distinction should be acknowledged. Yet Miller, who did not recognize the distinctions between the words, came to the opposite understanding of the modern theologians.
ისინი იმავე რამეს აკეთებენ სიტყვებთან „miqdash“ და „qodesh“, რომლებიც ორივე ნათარგმნია როგორც „საწმიდარი“ მერვე თავის მეთერთმეტედან მეთოთხმეტე მუხლების ჩათვლით. ამ ოთხ მუხლში „საწმიდრის“ ყოველი ხსენების შემთხვევაში ისინი ამტკიცებენ, რომ ყველა მათგანი ღვთის საწმიდარს აღნიშნავს. ამგვარი დასკვნის მიხედვით, დანიელს სამივე მოხსენიებაში უბრალოდ „qodesh“ უნდა გამოეყენებინა და მეთერთმეტე მუხლში „miqdash“ არ უნდა ეხმარა. მილერი ვერ გაარჩევდა ამ სიტყვებს შორის განსხვავებას, მაგრამ თანამედროვე თეოლოგები მას ცნობენ, და როცა ცნობენ, ამტკიცებენ, რომ არავითარი განსხვავება არ უნდა იქნეს აღიარებული. მიუხედავად ამისა, მილერი, რომელმაც ამ სიტყვებს შორის განსხვავებები ვერ შეიცნო, თანამედროვე თეოლოგთა გაგების საპირისპირო დასკვნამდე მივიდა.
The reality is that Daniel was an extremely careful writer, who knew the Hebrew language and was judged as ten times smarter than all the other wise men of Babylon who were very smart men in their society in their own right. If anyone knew the proper usage of the Hebrew language, and how it was to be correctly represented in that particular history, it was Daniel. If Daniel employed different words, it was because they were meant to convey different meanings, which he purposely sought to represent. When Daniel’s distinct use of the words that are translated as “sanctuary” or as “take away” are acknowledged, they uphold Miller’s understanding of “the daily,” which was recognized by Miller in the very passage where Paul identifies that those who hate truth are destined to receive strong delusion.
სინამდვილე ის არის, რომ დანიელი უკიდურესად ფრთხილი მწერალი იყო; მან ებრაული ენა იცოდა და შეფასებული იყო როგორც ბაბილონის ყველა სხვა ბრძენზე ათგზის უფრო გონიერი, რომლებიც თავიანთ საზოგადოებაში თავისთავადაც ძალზე გონიერი კაცები იყვნენ. თუ ვინმემ იცოდა ებრაული ენის სათანადო გამოყენება და ის, თუ როგორ უნდა ყოფილიყო იგი სწორად წარმოდგენილი იმ კონკრეტულ ისტორიაში, ეს დანიელი იყო. თუ დანიელმა სხვადასხვა სიტყვები გამოიყენა, ეს იმიტომ, რომ ისინი სხვადასხვა მნიშვნელობების გადმოსაცემად იყო განზრახული, რომელთა წარმოჩენასაც იგი შეგნებულად ესწრაფოდა. როდესაც აღიარებულია დანიელის მიერ იმ სიტყვების გამორჩეული გამოყენება, რომლებიც ითარგმნება როგორც „საწმიდარი“ ან როგორც „წართმევა“, ისინი ამყარებს მილერის გაგებას „ყოველდღიურის“ შესახებ, რომელიც მილერმა სწორედ იმავე მონაკვეთში შეიცნო, სადაც პავლე მიუთითებს, რომ ჭეშმარიტების მოძულენი ძლიერი საცდურის მისაღებად არიან განწირულნი.
Those who hate the truth and believe the lie which produces strong delusion, are also represented as the drunkards of Ephraim, who are represented in two classes. One class is the learned leadership and the other class is the unlearned laity who will only hear what the learned teach them. They are those who hide beneath lies, and who make a covenant with death. They are those whose soul is lifted up in Habakkuk two, and they are the foolish virgins of Matthew twenty-five. They are those who reject the foundational truths of Miller’s dream, which shine ten times brighter at the end (representing the tenth and final test for modern Israel), as typified by the tenth and final test for ancient Israel.
ისინი, რომელთაც სძულთ ჭეშმარიტება და სწამთ სიცრუე, რომელიც ძლიერ ცდომილებას წარმოშობს, აგრეთვე წარმოდგენილნი არიან, როგორც ეფრემის მთვრალნი, რომლებიც ორ კლასად არიან წარმოდგენილნი. ერთი კლასი არის განსწავლული ხელმძღვანელობა, ხოლო მეორე კლასი — უსწავლელი ერისკაცობა, რომელიც მხოლოდ იმას მოისმენს, რასაც განსწავლულნი ასწავლიან. ისინი არიან, ვინც სიცრუეთა ქვეშ იმალებიან და სიკვდილთან დებენ აღთქმას. ისინი არიან ისინი, ვისი სულიც აღზევებულია აბაკუმის მეორე თავში, და ისინი არიან მათეს ოცდამეხუთე თავის უგუნური ქალწულნი. ისინი არიან ისინი, ვინც უარყოფენ მილერის სიზმრის საფუძველმდებარე ჭეშმარიტებებს, რომლებიც დასასრულს ათჯერ უფრო კაშკაშად ბრწყინავენ (რაც თანამედროვე ისრაელისათვის მეათე და საბოლოო გამოცდას წარმოადგენს), როგორც ამას ძველი ისრაელისათვის მეათე და საბოლოო გამოცდა განასახიერებდა.
We will continue this study in the next article.
ჩვენ გავაგრძელებთ ამ შესწავლას მომდევნო სტატიაში.
And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness. And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now. And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:11–24.
და უთხრა უფალმა მოსეს: როდემდე განმარისხებს ეს ხალხი? და როდემდე არ მირწმუნებენ, მიუხედავად ყველა იმ ნიშნისა, რომლებიც მათ შორის ვუჩვენე? დავცემ მათ ჟამით, მოვუსპობ მათ სამკვიდროს, და შენგან შევქმნი მათზე დიდსა და ძლიერ ერს. და უთხრა მოსემ უფალს: მაშინ ეგვიპტელები გაიგებენ ამას, რადგან შენი ძლიერებით გამოიყვანე ეს ხალხი მათგან, და შეატყობინებენ ამ ქვეყნის მკვიდრთ; რადგან მათ სმენიათ, რომ შენ, უფალო, ამ ხალხის შორის ხარ, რომ შენ, უფალო, პირისპირ იხილვები, და რომ შენი ღრუბელი დგას მათზე, და რომ წინ უძღვი მათ დღისით ღრუბლის სვეტით და ღამით ცეცხლის სვეტით. ახლა, თუ ერთ კაცივით მოსპობ მთელ ამ ხალხს, მაშინ ერები, რომელთაც სმენიათ შენი დიდების ამბავი, იტყვიან: რადგან უფალს არ შეეძლო ამ ხალხის შეყვანა იმ ქვეყანაში, რომელიც მათ ფიცით აღუთქვა, ამიტომ დახოცა ისინი უდაბნოში. და ახლა, გევედრები, განდიდდეს ჩემი უფლის ძალა, როგორც თქვი, როცა ამბობდი: უფალი სულგრძელია და დიდად მოწყალე, მიუტევებს ურჯულოებასა და დანაშაულს, მაგრამ დამნაშავეს არავითარ შემთხვევაში არ გაამართლებს, მამათა ურჯულოებას მიაგებს შვილებს მესამე და მეოთხე თაობამდე. გევედრები, მიუტევე ამ ხალხს ურჯულოება შენი მოწყალების სიდიადისამებრ, როგორც მიუტევე ამ ხალხს ეგვიპტიდან აქამდე. და თქვა უფალმა: მივუტევე შენი სიტყვისამებრ; მაგრამ ჭეშმარიტად, როგორც მე ცოცხალი ვარ, მთელი დედამიწა აივსება უფლის დიდებით. რადგან ყველა იმ კაცმა, რომელთაც იხილეს ჩემი დიდება და ჩემი სასწაულები, რომლებიც მოვახდინე ეგვიპტეში და უდაბნოში, და უკვე ათჯერ გამომცადეს და არ ისმინეს ჩემი ხმა, ნამდვილად ვერ იხილავენ იმ ქვეყანას, რომელიც ფიცით აღვუთქვი მათ მამებს; და ვერცერთი მათგანი, ვინც განმარისხა, ვერ იხილავს მას. ხოლო ჩემი მსახური ქალები, რადგან სხვა სული ჰქონდა მასში და სრულად მომყვა მე, შევიყვან იმ ქვეყანაში, სადაც შევიდა, და მისი შთამომავლობა დაიმკვიდრებს მას. რიცხვნი 14:11–24.