The prophetic framework applied by William Miller was the structure of the two desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome. The prophetic framework applied by Future for America is the structure of the three desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome and then apostate Protestantism. The three manifestations of Rome are those three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet. That framework was recognized in a large part by the resistance brought against the light of the last six verses of Daniel chapter eleven, that was unsealed at the time of the end in 1989.
უილიამ მილერის მიერ გამოყენებული წინასწარმეტყველური ჩარჩო იყო წარმართული რომის ორი გამაპარტახებელი ძალის სტრუქტურა, რომელსაც მოსდევდა პაპის რომი. Future for America-ს მიერ გამოყენებული წინასწარმეტყველური ჩარჩო არის წარმართული რომის სამი გამაპარტახებელი ძალის სტრუქტურა, რომელსაც მოსდევს პაპის რომი და შემდეგ განდგომილი პროტესტანტიზმი. რომის სამი გამოვლინება არის გველეშაპის, მხეცისა და ცრუ წინასწარმეტყველის ის სამი გამაპარტახებელი ძალა. ეს ჩარჩო დიდწილად იქნა ამოცნობილი იმ წინააღმდეგობით, რომელიც მიმართული იყო დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელი ექვსი მუხლის ნათლის წინააღმდეგ, რომელიც გაიხსნა დასასრულის ჟამს, 1989 წელს.
The first two manifestations of Rome identify the prophetic makeup of modern Rome, the third and last manifestation of Rome. Modern Rome identifies the structure of the final threefold persecuting power of the last days. Closely related, but distinctly different is the three manifestations of Babylon. The first was Nimrod’s Babel. The second was Nebuchadnezzar and Belshazzar’s Babylon. Together those two prophetic witnesses identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Though at one level modern Rome and modern Babylon are the same entity, the three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon, and the arrogance of the man of sin.
რომის პირველი ორი გამოვლინება განსაზღვრავს თანამედროვე რომის, რომის მესამე და უკანასკნელი გამოვლინების, წინასწარმეტყველურ შემადგენლობას. თანამედროვე რომი განსაზღვრავს უკანასკნელი დღეების საბოლოო სამმაგი მდევნელი ძალის სტრუქტურას. მჭიდროდ დაკავშირებული, თუმცა მკაფიოდ განსხვავებულია ბაბილონის სამი გამოვლინება. პირველი იყო ნიმროდის ბაბელი. მეორე იყო ნაბუქოდონოსორისა და ბელშაცარის ბაბილონი. ეს ორი წინასწარმეტყველური მოწმე ერთად განსაზღვრავს თანამედროვე ბაბილონის წინასწარმეტყველურ მახასიათებლებს. თუმცა ერთ დონეზე თანამედროვე რომი და თანამედროვე ბაბილონი ერთი და იგივე ერთეულია, ბაბილონის სამი გამოვლინება მიუთითებს ბაბილონის საბოლოო დაცემასა და ცოდვის კაცის ამპარტავნობაზე.
The fall of Babylon is a large and specific subject in Bible prophecy, as is the arrogance of the pope of Rome. In Revelation chapter seventeen, one of the angels who pours out the seven last plagues comes to specifically identify the judgment of Babylon, which is another expression of her fall.
ბაბილონის დაცემა ბიბლიურ წინასწარმეტყველებაში ვრცელი და კონკრეტული თემაა, ისევე როგორც რომის პაპის ქედმაღლობა. გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში ერთ-ერთი იმ ანგელოზთაგანი, რომელიც შვიდ უკანასკნელ წყლულს ასხამს, მოდის, რათა კონკრეტულად მიუთითოს ბაბილონის სამსჯავრო, რაც მისი დაცემის სხვა გამოხატულებაცაა.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.
და მოვიდა ერთ-ერთი იმ შვიდ ანგელოზთაგანი, რომელთაც შვიდი თასი ეჭირათ, და მელაპარაკა მე, მითხრა: მოდი აქეთ, და გიჩვენებ სასჯელს დიდი მეძავისას, რომელიც მრავალ წყალზე ზის; რომელთანაც იმრუშეს დედამიწის მეფეებმა, და დედამიწის მკვიდრნი დათვრნენ მისი სიძვის ღვინით. და წამიყვანა მე სულით უდაბნოში; და ვიხილე დედაკაცი, რომელიც იჯდა ალისფერზე შემოსილ მხეცზე, სავსეზე გმობის სახელებით, რომელსაც ჰქონდა შვიდი თავი და ათი რქა. გამოცხადება 17:1–3.
The work of the angel is to show John the judgment of the woman who has “MYSTERY BABYLON” written upon her forehead.
ანგელოზის საქმეა, იოანეს უჩვენოს იმ დედაკაცის სამსჯავრო, რომელსაც შუბლზე აწერია: „საიდუმლო ბაბილონი“.
And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:4–6.
და დედაკაცი შემოსილი იყო ძოწეულითა და ალისფერით, და შემკული იყო ოქროთი, ძვირფასი ქვებითა და მარგალიტებით, და ხელში ეპყრა ოქროს სასმისი, სავსე სიბილწითა და მისი სიძვის უწმინდურებით. და მის შუბლზე ეწერა სახელი: საიდუმლო, ბაბილონი დიდი, მეძავთა და ქვეყნის სიბილწეთა დედა. და ვიხილე დედაკაცი წმიდათა სისხლითა და იესოს მოწამეთა სისხლით დამთვრალი; და როცა იგი ვიხილე, განვცვიფრდი დიდი საკვირველებით. გამოცხადება 17:4–6.
The geopolitical apparatus which the papacy employs in the last days to persecute those she deems are heretics is represented by “a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns.” The fact that she is riding upon the beast shows that she is in control of the beast, as is a rider upon a horse.
გეოპოლიტიკური აპარატი, რომელსაც პაპობა უკანასკნელ დღეებში იყენებს იმათი სადევნელად, ვისაც იგი ერეტიკოსებად მიიჩნევს, წარმოდგენილია როგორც „ალისფერი მხეცი, გმობის სახელებით სავსე, რომელსაც ჰქონდა შვიდი თავი და ათი რქა.“ ის ფაქტი, რომ იგი მხეცზე ზის, აჩვენებს, რომ იგი აკონტროლებს მხეცს, როგორც მხედარი — ცხენს.
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:8.
და დედაკაცი, რომელიც იხილე, არის ის დიდი ქალაქი, რომელიც მეფობს დედამიწის მეფეებზე. გამოცხადება 17:8.
The “scarlet colored beast with seven heads and ten horns” is modern Rome, and represents the geopolitical structure the woman employs as she persecutes God’s faithful in the last days. The woman is modern Babylon, the great city that commits fornication and rules over the kings of the earth. The first two manifestations of Babylon represented by Babel in Genesis chapter eleven, and Babylon in Daniel chapters four and five, describe the arrogance and the fall of modern Babylon in the last days. The woman who is judged in Revelation chapter seventeen, is modern Babylon, and the beast she reigns over is modern Rome. She has committed fornication with the kings, and together they are one flesh.
„შვიდი თავითა და ათი რქით აღჭურვილი ალისფერი მხეცი“ არის თანამედროვე რომი და წარმოადგენს იმ გეოპოლიტიკურ წყობას, რომელსაც ქალი იყენებს, როდესაც უკანასკნელ დღეებში დევნის ღვთის ერთგულებს. ქალი არის თანამედროვე ბაბილონი, დიდი ქალაქი, რომელიც მეძაობს და მეფობს ქვეყნის მეფეებზე. ბაბილონის პირველი ორი გამოვლინება, წარმოდგენილი დაბადების წიგნის მეთერთმეტე თავში ბაბილით და დანიელის წიგნის მეოთხე და მეხუთე თავებში ბაბილონით, აღწერს თანამედროვე ბაბილონის ამპარტავნებასა და დაცემას უკანასკნელ დღეებში. ქალი, რომელიც განიკითხება გამოცხადების წიგნის მეჩვიდმეტე თავში, არის თანამედროვე ბაბილონი, ხოლო მხეცი, რომელზეც იგი მეფობს, არის თანამედროვე რომი. მან იმეფორნიკა ქვეყნის მეფეებთან, და ისინი ერთად ერთი ხორცი არიან.
Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.
ამიტომ დატოვებს კაცი თავის მამას და თავის დედას და მიეკრობა თავის ცოლს; და იქნებიან ერთ ხორც. დაბადება 2:24.
Though they are one, certain prophetic elements of modern Rome and modern Babylon are isolated in God’s Word. The story of modern Babylon, as established by the two witnesses of Babel and Babylon is about her arrogance, and her final fall. In the last six verses of Daniel eleven, the king of the north is used to represent the papacy. The pope of Rome is Satan’s earthly representative.
თუმცა ისინი ერთნი არიან, თანამედროვე რომისა და თანამედროვე ბაბილონის გარკვეული წინასწარმეტყველური ელემენტები ღვთის სიტყვაში ერთმანეთისგან გამიჯნულია. თანამედროვე ბაბილონის ისტორია, როგორც ეს ბაბელისა და ბაბილონის ორი მოწმის მიერ არის დადგენილი, შეეხება მის ქედმაღლობასა და მის საბოლოო დაცემას. დანიელის მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვს მუხლში ჩრდილოეთის მეფე გამოყენებულია პაპობის წარმოსადგენად. რომის პაპი სატანის მიწიერი წარმომადგენელია.
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
„ამქვეყნიური სარგებლისა და პატივის მოსაპოვებლად, ეკლესია მიყვანილ იქნა იმისაკენ, რომ ეძია ქვეყნის ძლიერთა კეთილგანწყობა და მხარდაჭერა; და ამგვარად, ქრისტეს უარყოფის შემდეგ, იგი აღძრულ იქნა, მორჩილება შეეთვალა სატანის წარმომადგენლისთვის — რომის ეპისკოპოსისთვის.“ The Great Controversy, 50.
Satan wished to be God, and his desire was to take God’s political and religious thrones.
სატანას სურდა ღმერთი ყოფილიყო, და მისი სურვილი იყო, დაეპყრო ღვთის პოლიტიკური და რელიგიური ტახტები.
How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.
როგორ ჩამოვარდი ზეციდან, ჰე ლუციფერ, ცისკრის ძეო! როგორ დაეცი მიწამდე, ერების დამამხობელო! რადგან თქვი შენს გულში: ავალ ზეცად, ღვთის ვარსკვლავებზე მაღლა აღვამაღლებ ჩემს ტახტს; დავჯდები საკრებულოს მთაზე, ჩრდილოეთის კიდეებში; ავალ ღრუბელთა სიმაღლეებზე; უზენაესს დავემსგავსები. ესაია 14:12–14.
Satan desired to exalt his throne (which is a symbol of kingly rule), “above the stars of God.” The stars of God are the angels, and represent the machinery of God’s government. Satan desired to “also” be seated “upon the mount of the congregation, in the sides of the north.” The congregation is the Church, and it is located in Jerusalem, which is in the sides of the north. To be seated upon a throne in “sides of the north,” is to be king of the north. Christ is the true King of the North, who also is King over the government of God. Satan desired to “be like the most High.”
სატანას სურდა თავისი ტახტის ამაღლება (რომელიც სამეფო მმართველობის სიმბოლოა) „ღვთის ვარსკვლავებზე მაღლა.“ ღვთის ვარსკვლავები ანგელოზები არიან და ღვთის მმართველობის მოწყობას წარმოადგენენ. სატანას სურდა „ასევე“ დამჯდარიყო „საკრებულოს მთაზე, ჩრდილოეთის კიდეებში.“ საკრებულო ეკლესიაა, და იგი იერუსალიმში მდებარეობს, რომელიც ჩრდილოეთის კიდეებშია. „ჩრდილოეთის კიდეებში“ ტახტზე დაჯდომა ნიშნავს ჩრდილოეთის მეფედ ყოფნას. ქრისტე არის ჩრდილოეთის ჭეშმარიტი მეფე, რომელიც აგრეთვე ღვთის მმართველობაზეა მეფე. სატანას სურდა „უზენაესის მსგავსი“ გამხდარიყო.
A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.
კორახის ძეთათვის — გალობა და ფსალმუნი. დიდია უფალი და დიდად საქებარია ჩვენი ღვთის ქალაქში, მისი სიწმიდის მთაზე. მშვენიერია თავისი მდებარეობით, მთელი დედამიწის სიხარულია სიონის მთა, ჩრდილოეთის მხარეებზე — დიდი მეფის ქალაქი. ღმერთი ცნობილია მის სასახლეებში, როგორც თავშესაფარი. ფსალმუნი 48:1–3.
The earthly representative of Satan is the bishop of Rome (the pope). In the last six verses of Daniel eleven, the final rise and fall of the pope of Rome is portrayed, and the pope is there represented as the king of the north. He is the head of the Catholic church, and the word “catholic” means universal. In order for Satan to counterfeit Christ’s two thrones (political and religious), Satan created the Catholic church for the purpose of having a worldwide religious system when he begins his personation of Christ in the last days.
სატანის მიწიერი წარმომადგენელი არის რომის ეპისკოპოსი (პაპი). დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელ ექვს მუხლში გამოსახულია რომის პაპის საბოლოო აღზევება და დაცემა, და იქ პაპი წარმოდგენილია როგორც ჩრდილოეთის მეფე. იგი არის კათოლიკური ეკლესიის თავი, ხოლო სიტყვა „კათოლიკური“ ნიშნავს უნივერსალურს. იმისათვის, რომ სატანას გაეყალბებინა ქრისტეს ორი ტახტი (პოლიტიკური და რელიგიური), მან შექმნა კათოლიკური ეკლესია იმ მიზნით, რომ ჰქონოდა მსოფლიო რელიგიური სისტემა, როდესაც იგი უკანასკნელ დღეებში დაიწყებს ქრისტეს განსახიერებას.
“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.
„ამ წარმართობასა და ქრისტიანობას შორის კომპრომისმა შედეგად მოიტანა წინასწარმეტყველებაში ნაწინასწარმეტყველები „ცოდვის კაცის“ ჩამოყალიბება, რომელიც ეწინააღმდეგება ღმერთს და საკუთარ თავს ღმერთზე მაღლა აღამაღლებს. ცრუ რელიგიის ეს გიგანტური სისტემა სატანის ძალის შედევრია — მისი ძალისხმევის ძეგლი, რომ ტახტზე დაჯდეს და დედამიწას თავისი ნებისამებრ მართავდეს.“ The Great Controversy, 50.
Satan constructed a worldwide religious system and also a worldwide political structure, for the purpose of counterfeiting the two thrones of authority that the true King of the North is seated upon. The ten kings of Revelation seventeen, with whom the whore commits fornication and rules over in the last days, represents the beast with seven heads and ten horns, that is reigned over by the woman who has BABYLON written on her forehead. In chapter seventeen the ten kings “hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.” Thus, her judgment is portrayed. The three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon. The three manifestations of Rome are identifying the political structure she reigns over.
სატანამ შექმნა მსოფლიო რელიგიური სისტემა და ასევე მსოფლიო პოლიტიკური წყობა, იმ მიზნით, რომ გაეყალბებინა ხელისუფლების ის ორი ტახტი, რომლებზეც ჭეშმარიტი ჩრდილოეთის მეფეა დამჯდარი. გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავის ათი მეფე, რომლებთანაც მეძავი მრუშობს და რომლებზეც უკანასკნელ დღეებში ბატონობს, წარმოადგენს შვიდთავიან და ათრქიან მხეცს, რომელზეც მეფობს ის ქალი, რომელსაც შუბლზე აწერია: ბაბილონი. მეჩვიდმეტე თავში ეს ათი მეფე „შეიძულებენ მეძავს, და გააუკაცრიელებენ მას და გააშიშვლებენ, და შეჭამენ მის ხორცს, და ცეცხლით დაწვავენ მას“. ამგვარად არის წარმოჩენილი მისი სამსჯავრო. ბაბილონის სამი გამოვლინება საბოლოო ბაბილონის დაცემას მიუთითებს. რომის სამი გამოვლინება მიუთითებს იმ პოლიტიკურ წყობაზე, რომელზეც იგი მეფობს.
The three angels’ messages of Revelation chapter fourteen address the final fall of modern Babylon, as does Daniel chapter eleven, verses forty-four and forty-five. Her final fall is referenced in chapter seventeen of Revelation, but it is even more specifically detailed in chapter eighteen. Daniel eleven’s portrayal of modern Babylon’s final fall, accompanied with the illustration of chapter fourteen’s three angels, and chapters seventeen and eighteen’s description of the final fall, are to be brought together, line upon line. In Daniel eleven, modern Babylon’s final fall is identified as occurring with her receiving no help.
გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის სამი ანგელოზის უწყება მიმართავს თანამედროვე ბაბილონის საბოლოო დაცემას, ისევე როგორც დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცდამეოთხე და ორმოცდამეხუთე მუხლები. მისი საბოლოო დაცემა მოხსენიებულია გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში, თუმცა კიდევ უფრო კონკრეტულადაა აღწერილი მეთვრამეტე თავში. დანიელის მეთერთმეტე თავში წარმოდგენილი თანამედროვე ბაბილონის საბოლოო დაცემა, რომელსაც თან ერთვის მეთოთხმეტე თავის სამი ანგელოზის ილუსტრაცია და მეჩვიდმეტე და მეთვრამეტე თავების მიერ საბოლოო დაცემის აღწერა, უნდა იქნეს შეჯერებული, სტრიქონზე სტრიქონი. დანიელის მეთერთმეტე თავში თანამედროვე ბაბილონის საბოლოო დაცემა იდენტიფიცირებულია როგორც მოვლენა, რომელიც ხდება მაშინ, როდესაც იგი არავითარ შემწეობას არ იღებს.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.
და დასდგამს იგი თავისი სასახლის კარვებს ზღვებს შორის დიდებულ წმიდა მთაზე; მაგრამ მივა იგი თავის აღსასრულამდე, და ვერავინ შეეწევა მას. დანიელი 11:45.
In the next verse Michael stands up and human probation closes. The verse begins by stating, “And at that time.” When modern Babylon falls, human probation closes, and she dies alone. The third angel identifies the close of probation because it identifies that the world has been divided into two classes of people, those who have the mark of the beast and those who have the seal of God. At that time, God’s wrath is poured out upon modern Babylon, and those who have accepted the mark of her authority.
შემდეგ მუხლში მიქაელი აღდგება და ადამიანური გამოსაცდელი ვადა დასრულდება. მუხლი იწყება სიტყვებით: „და იმ დროს.“ როდესაც თანამედროვე ბაბილონი ეცემა, ადამიანური გამოსაცდელი ვადა სრულდება და იგი მარტო კვდება. მესამე ანგელოზი მიუთითებს გამოსაცდელი ვადის დასასრულზე, რადგან იგი ცხადყოფს, რომ მსოფლიო ორ ჯგუფად არის გაყოფილი: მათ შორის, რომელთაც მხეცის ნიშანი აქვთ, და მათ შორის, რომელთაც ღვთის ბეჭედი აქვთ. იმ დროს ღვთის რისხვა გადმოიღვრება თანამედროვე ბაბილონზე და მათზე, რომელთაც მიიღეს მისი ხელისუფლების ნიშანი.
And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:9–12.
და მესამე ანგელოზი გაჰყვა მათ და ხმამაღალი ხმით ამბობდა: თუ ვინმე თაყვანს სცემს მხეცს და მის ხატებას და მიიღებს მის ნიშანს თავის შუბლზე ან თავის ხელზე, ისიც შესვამს ღვთის რისხვის ღვინოს, რომელიც შეურევლად არის ჩასხმული მისი გულისწყრომის სასმისში; და იტანჯება ცეცხლითა და გოგირდით წმიდა ანგელოზთა წინაშე და კრავის წინაშე. და მათი ტანჯვის კვამლი აღემართება უკუნითი უკუნისამდე; და არ აქვთ მოსვენება არც დღე, არც ღამე მათ, ვინც თაყვანს სცემენ მხეცს და მის ხატებას, და ვისაც კი მიღებული აქვს მისი სახელის ნიშანი. აქ არის წმიდათა მოთმინება: აქ არიან ისინი, რომელნიც იცავენ ღვთის მცნებებს და იესოს რწმენას. გამოცხადება 14:9–12.
In Revelation chapter eighteen, the judgment of the great whore is represented as a progressive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, when the second voice calls God’s other flock out of Babylon. By verse twenty-one, the close of probation is marked, thus identifying a period from the soon-coming Sunday law in the United States until Michael stands up is a period of time that modern Babylon’s judgment is brought about, during a time of great persecution.
გამოცხადების მეთვრამეტე თავში დიდი მეძავის სამსჯავრო წარმოდგენილია როგორც თანმიმდევრული სამსჯავრო, რომელიც იწყება მალე მოსალოდნელი კვირადღის კანონის დროს, როდესაც მეორე ხმა მოუწოდებს ღვთის სხვა სამწყსოს, გამოვიდეს ბაბილონიდან. ოცდამეერთე მუხლთან მიახლოებისას მადლის ჟამის დახურვა აღინიშნება; ამგვარად ცხადდება, რომ მალე მოსალოდნელი კვირადღის კანონიდან შეერთებულ შტატებში იმ დრომდე, ვიდრე მიხაელი აღდგება, არის დროის მონაკვეთი, რომლის განმავლობაშიც თანამედროვე ბაბილონის სამსჯავრო ხორციელდება, დიდი დევნის ჟამს.
And a mighty angel took up a stone like a great millstone, and cast it into the sea, saying, Thus with violence shall that great city Babylon be thrown down, and shall be found no more at all. And the voice of harpers, and musicians, and of pipers, and trumpeters, shall be heard no more at all in thee; and no craftsman, of whatsoever craft he be, shall be found any more in thee; and the sound of a millstone shall be heard no more at all in thee; And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. And in her was found the blood of prophets, and of saints, and of all that were slain upon the earth. Revelation 18:21–24.
და ძლიერმა ანგელოზმა აიღო დიდი წისქვილის ქვასავით ქვა და ზღვაში ჩააგდო და თქვა: ასე ძალადობით დაემხობა ის დიდი ქალაქი ბაბილონი და აღარასოდეს მოიძებნება. და ქნართმკვრელთა, მუსიკოსთა, სალამურების დამკვრელთა და მესტვირეთა ხმა აღარასოდეს ისმინება შენში; და ვეღარც ვერავითარი ხელოსანი, რა ხელობისაც უნდა იყოს იგი, მოიძებნება შენში; და წისქვილის ხმა აღარასოდეს ისმინება შენში; და სანთლის ნათელი აღარასოდეს გაბრწყინდება შენში; და სიძისა და პატარძლის ხმა აღარასოდეს ისმინება შენში; რადგან შენი ვაჭრები იყვნენ დედამიწის დიდებულნი; რადგან შენი გრძნეულებით შეცდნენ ყველა ერი. და მასში აღმოჩნდა წინასწარმეტყველთა და წმიდათა სისხლი და ყველა მათი, ვინც დედამიწაზე იქნა მოკლული. გამოცხადება 18:21–24.
The casting down of the stone, the silencing of the musicians and workers, the extinguishing of the candle, the silencing of the voices of the bride and bridegroom are all expressions taken from the Old Testament that represent the close of probation.
ქვის ჩამოგდება, მუსიკოსთა და მუშაკთა დადუმება, სანთლის ჩაქრობა, სასიძოსა და პატარძლის ხმების დადუმება — ყოველივე ეს ძველი აღთქმიდან აღებული გამონათქვამებია, რომლებიც მადლის ჟამის დასრულებას გამოხატავს.
When Daniel chapter eleven, is prophetically laid upon Revelation chapters thirteen and fourteen, and then those two passages are laid upon chapters seventeen and eighteen of Revelation we find three lines of prophecy that, among other truths, represent the final fall of modern Babylon. Each of the three lines represent one of the threefold powers that lead the world to Armageddon. Daniel chapter eleven is identifying the beast (the papacy). Revelation chapters thirteen and fourteen, present the same history, but from the perspective of the false prophet (the United States). Revelation chapters seventeen and eighteen, identify the same prophetic line, but the history there represented is focused upon the dragon (the United Nations).
როდესაც დანიელის მეთერთმეტე თავი წინასწარმეტყველურად დაედება გამოცხადების წიგნის მეცამეტე და მეთოთხმეტე თავებს, და შემდეგ ეს ორი მონაკვეთი დაედება გამოცხადების მეჩვიდმეტე და მეთვრამეტე თავებს, ჩვენ ვპოულობთ წინასწარმეტყველების სამ ხაზს, რომლებიც, სხვა ჭეშმარიტებებს შორის, წარმოადგენენ თანამედროვე ბაბილონის საბოლოო დაცემას. ამ სამი ხაზიდან თითოეული წარმოადგენს იმ სამმაგ ძალათაგან ერთს, რომელთაც მსოფლიო მიჰყავთ არმაგედონამდე. დანიელის მეთერთმეტე თავი განსაზღვრავს მხეცს (პაპობას). გამოცხადების წიგნის მეცამეტე და მეთოთხმეტე თავები წარმოადგენენ იმავე ისტორიას, მაგრამ ცრუ წინასწარმეტყველის (ამერიკის შეერთებული შტატების) თვალთახედვიდან. გამოცხადების წიგნის მეჩვიდმეტე და მეთვრამეტე თავები განსაზღვრავენ იმავე წინასწარმეტყველურ ხაზს, მაგრამ იქ წარმოდგენილი ისტორია ფოკუსირებულია გველეშაპზე (გაერთიანებულ ერებზე).
Each of the three lines begin at the time of the end in 1798. Verse forty of Daniel chapter eleven begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the beginning of the verse is 1798, and when the verse was fulfilled in 1989, it was also the “time of the end,” for Jesus illustrates the end with the beginning when He wishes to place His signature upon an important fact. Sister White informs us that chapter thirteen of Revelation also begins in 1798.
სამივე ხაზი იწყება აღსასრულის ჟამს, 1798 წელს. დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცე მუხლი იწყება სიტყვებით: „და აღსასრულის ჟამს“. მუხლის დასაწყისში მოხსენიებული „აღსასრულის ჟამი“ არის 1798 წელი, და როდესაც ეს მუხლი აღსრულდა 1989 წელს, ესეც იყო „აღსასრულის ჟამი“, რადგან იესო დასასრულს დასაბამით წარმოაჩენს, როცა სურს თავის ხელმოწერა დაასვას მნიშვნელოვან ფაქტს. და უაიტი გვაუწყებს, რომ გამოცხადების მეცამეტე თავიც 1798 წელს იწყება.
“And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.
„და როდესაც პაპობას, თავისი ძალისგან დაცლილს, იძულებული გახადეს, შეწყვეტოდა დევნა, იოანემ იხილა ახალი ძალა, რომელიც ამოდიოდა, რათა გაემეორებინა დრაკონის ხმა და გაეგრძელებინა იგივე სასტიკი და მკრეხელური საქმე. ეს ძალა, უკანასკნელი, რომელსაც ეკლესიასა და ღვთის რჯულთან ომი აქვს გასაწევი, სიმბოლურად წარმოდგენილი იყო კრავითმსგავსი რქების მქონე მხეცით.“ Signs of the Times, November 1, 1899.
The line of prophecy that begins in verse forty of Daniel eleven in 1798, continues until human probation closes when Michael stands up. The line of prophecy that begins in 1798, “when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution,” and it ends with God’s wrath being poured upon those who have accepted the “mark” of papal authority. In Revelation chapter seventeen, when the angel comes to John to show him the judgment of the papal whore, John is carried to the very end of the “wilderness,” that represents the history of the year 538 unto 1798. Spiritually placed in 1798, John records the judgment of modern Babylon, that begins with the second voice of Revelation eighteen, which announces that the papacy has filled the cup of her probationary time, and her judgment then continues until probation closes as the millstone is cast into the sea.
წინასწარმეტყველების ხაზი, რომელიც დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცე მუხლში 1798 წელს იწყება, გრძელდება იმ დრომდე, ვიდრე ადამიანთა გამოცდის ვადა დასრულდება, როცა მიხეილი აღდგება. წინასწარმეტყველების ხაზი, რომელიც 1798 წელს იწყება — „როდესაც პაპობა, თავისი ძალისაგან გაძარცვული, იძულებული გახდა შეწყვეტოდა დევნას“ — სრულდება იმით, რომ ღვთის რისხვა გადმოიღვრება მათზე, რომლებმაც მიიღეს პაპის ხელისუფლების „ნიშანი“. გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში, როდესაც ანგელოზი იოანესთან მოდის, რათა უჩვენოს მას პაპის მეძავის სამსჯავრო, იოანე გადაყვანილია სწორედ „უდაბნოს“ დასასრულს, რომელიც 538 წლიდან 1798 წლამდე ისტორიულ პერიოდს წარმოადგენს. სულიერად 1798 წელს დაყენებული იოანე აღნუსხავს თანამედროვე ბაბილონის სამსჯავროს, რომელიც იწყება გამოცხადების მეთვრამეტე თავის მეორე ხმით, რომელიც აცხადებს, რომ პაპობამ თავისი გამოცდის დროის სასმისი აავსო, და მისი სამსჯავრო შემდეგ გრძელდება მანამდე, ვიდრე გამოცდის ვადა დაიხურება, როდესაც წისქვილის ქვა ზღვაში იქნება ჩაგდებული.
Line upon line, these three lines identify the final fall of modern Babylon, who has committed fornication with the kings of modern Rome. Daniel eleven is a witness of the papacy, represented as the king of the north. Revelation thirteen and fourteen is a witness of the false prophet, and chapters seventeen and eighteen witness to the role of the dragon (the ten kings). The prophetic framework employed by Future for America is based upon the three powers that lead the world to Armageddon.
სტრიქონი სტრიქონზე, ეს სამი სტრიქონი განსაზღვრავს თანამედროვე ბაბილონის საბოლოო დაცემას, რომელმაც სიძვა იმრუშა თანამედროვე რომის მეფეებთან. დანიელის მეთერთმეტე თავი არის პაპობის მოწმე, რომელიც წარმოდგენილია როგორც ჩრდილოეთის მეფე. გამოცხადების მეცამეტე და მეთოთხმეტე თავები არის ცრუ წინასწარმეტყველის მოწმე, ხოლო მეჩვიდმეტე და მეთვრამეტე თავები მოწმობენ გველეშაპის (ათი მეფის) როლს. წინასწარმეტყველური ჩარჩო, რომელსაც Future for America იყენებს, დაფუძნებულია იმ სამ ძალაზე, რომლებსაც ქვეყნიერება მიჰყავთ არმაგედონისკენ.
The two witnesses of Babel and Babylon identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Those two witnesses speak of the arrogance of a papal leader, who professes to be Christian and seats himself in the temple of God, and proclaims himself to be God. Those two witnesses also identify his final fall. The pope’s self-exaltation and final fall as represented in the three manifestations of Babylon are what establishes the vision of prophetic history.
ბაბილონისა და ბაბილონის ორი მოწმე განსაზღვრავს თანამედროვე ბაბილონის წინასწარმეტყველურ მახასიათებლებს. ეს ორი მოწმე მეტყველებს პაპობრივი წინამძღოლის ამპარტავნებაზე, რომელიც თავს ქრისტიანად აცხადებს, ღმერთის ტაძარში ჯდება და თავს ღმერთად აცხადებს. ეს ორი მოწმე ასევე მიუთითებს მის საბოლოო დაცემაზე. პაპის თვითამაღლება და საბოლოო დაცემა, როგორც ეს ბაბილონის სამ გამოვლინებაშია წარმოდგენილი, სწორედ ის არის, რაც წინასწარმეტყველური ისტორიის ხილვას ამყარებს.
And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.
და იმ ჟამებში მრავალი აღდგება სამხრეთის მეფის წინააღმდეგ; აგრეთვე, შენი ხალხის მოძალადენი აღზევდებიან, რათა ხილვა დაამტკიცონ; მაგრამ დაეცემიან. დანიელი 11:14.
We will continue our consideration of the three manifestations of Babylon in the next article.
ჩვენ განვაგრძობთ ბაბილონის სამი გამოვლინების განხილვას მომდევნო სტატიაში.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:4–8.
და მომესმა სხვა ხმა ზეციდან, რომელიც ამბობდა: გამოდით მისგან, ჩემო ერო, რათა არ გახდეთ მისი ცოდვების თანაზიარნი და არ მიიღოთ მისი წყლულებიდან. რადგან მისმა ცოდვებმა ზეცამდე მიაღწია და ღმერთმა გაიხსენა მისი უსამართლობანი. მიაგეთ მას ისევე, როგორც მან მოგაგოთ თქვენ, და ორმაგად მიუზღეთ მისი საქმეებისამებრ; იმ სასმისში, რომელიც მან აავსო, ორმაგად აუვსეთ მას. რამდენადაც მან განიდიდა თავი და განცხრომით ცხოვრობდა, იმდენივე ტანჯვა და გლოვა მიეცით მას; რადგან თავის გულში ამბობს: დედოფლად ვზივარ, ქვრივი არა ვარ და გლოვას არასოდეს ვიხილავ. ამიტომ ერთ დღეს მოვა მისი წყლულები — სიკვდილი, გლოვა და შიმშილი; და იგი სრულიად დაიწვება ცეცხლით, რადგან ძლიერია უფალი ღმერთი, რომელიც მას ასამართლებს. გამოცხადება 18:4–8.