The line of prophecy identifying when the United States forms an image to and of the beast occurs when the horn of Protestantism is forming the image of Christ. That formation is specifically identified in Daniel chapter ten, when Daniel beholds the causative looking-glass “marah,” vision. Daniel represents those who behold Christ, and in so doing they reflect Christ’s character. The one hundred and forty-four thousand, who are represented by Daniel in chapter ten, form the image of Christ within, only as they behold His character. By beholding they become changed.
წინასწარმეტყველების ის ხაზი, რომელიც განსაზღვრავს, როდის ქმნის შეერთებული შტატები მხეცისადმი და მხეცის ხატებას, ხდება მაშინ, როდესაც პროტესტანტიზმის რქა ქრისტეს ხატებას აყალიბებს. ეს ჩამოყალიბება კონკრეტულად არის აღნიშნული დანიელის წიგნის მეათე თავში, როდესაც დანიელი ჭვრეტს მიზეზობრივ სარკეს — „marah“-ს, ხილვას. დანიელი წარმოადგენს მათ, ვინც ქრისტეს ჭვრეტს, და ამით ისინი ქრისტეს ხასიათს ირეკლავენ. ას ორმოცდაოთხი ათასი, რომლებიც მეათე თავში დანიელით არიან წარმოდგენილნი, ქრისტეს ხატებას შინაგანად მხოლოდ მაშინ აყალიბებენ, როდესაც მის ხასიათს ჭვრეტენ. ჭვრეტით ისინი იცვლებიან.
The image of the beast reflects the beast, and the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. When the Protestant churches take control of the government of the United States, they will have formed an image of the church and state system that identifies the structure of control which the papal power employed before the political support was removed. In the same period of time the image of Christ will be produced in His last day people. Yet, there were those that were with Daniel who saw not the vision, for they fled from the vision. They failed the test of the formation of the image of the beast, by refusing to allow the image of Christ to be formed within them during the testing time.
მხეცის ხატი მხეცს ასახავს, და მხეცის ხატის ჩამოყალიბება ღვთის ხალხისთვის არის დიდი გამოცდა, რომლის მიერაც მათი მარადიული ხვედრი გადაწყდება. როდესაც პროტესტანტული ეკლესიები ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობაზე კონტროლს აიღებენ, ისინი ჩამოაყალიბებენ ეკლესიისა და სახელმწიფოს იმ სისტემის ხატს, რომელიც გამოხატავს კონტროლის იმ წყობას, რომელსაც პაპური ძალაუფლება იყენებდა, ვიდრე მას პოლიტიკური მხარდაჭერა ჩამოშორდებოდა. დროის იმავე პერიოდში ქრისტეს ხატი წარმოიქმნება მისი უკანასკნელი დღეების ხალხში. თუმცა იყვნენ ისინი, რომლებიც დანიელთან ერთად იყვნენ, მაგრამ ხილვა ვერ იხილეს, რადგან ხილვას გაექცნენ. მათ ვერ გაუძლეს მხეცის ხატის ჩამოყალიბების გამოცდას, რადგან განსაცდელის ჟამს უარი თქვეს, რომ მათში ქრისტეს ხატი ჩამოყალიბებულიყო.
The spiritual principle of reflection is accomplished by looking into a mirror that represents Christ and because the “marah” vision is a causative vision, the image of Christ in the mirror, produces the image of Christ in humanity. A literal mirror reflects the image of the man who looks at the mirror, but the spiritual application of the principle has variables associated with the mirror. Those who are simply a “hearer of the word, and not a doer,” “beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.” They look to the mirror and only see humanity.
არეკვლის სულიერი პრინციპი სრულდება სარკეში ჩახედვით, რომელიც ქრისტეს წარმოადგენს; და რადგან „მარაჰ“-ის ხილვა გამომწვევი ხილვაა, სარკეში ქრისტეს ხატი ადამიანობაშიც ქრისტეს ხატს წარმოქმნის. პირდაპირი მნიშვნელობით სარკე ირეკლავს იმ ადამიანის სახეს, ვინც სარკეში იყურება, მაგრამ ამ პრინციპის სულიერ გამოყენებას სარკესთან დაკავშირებული ცვლადები ახლავს. ისინი, ვინც მხოლოდ „სიტყვის მსმენელია და არა შემსრულებელი“, „თავს უყურებს, მიდის და მეყსეულად ივიწყებს, როგორი კაცი იყო.“ ისინი სარკეში იყურებიან და მხოლოდ ადამიანობას ხედავენ.
The other class who are “not a forgetful hearer, but a doer of the work” see the law of God, they see Christ in the mirror. The work is to understand that the principle of reflection has a “natural” reality and a spiritual reality. Daniel illustrates those who did the “work,” for in chapters nine and ten he illustrates the work that produces the spiritual principle of reflection.
მეორე კატეგორია, რომელიც არის „არა დავიწყებული მსმენელი, არამედ საქმის მოქმედი“, ხედავს ღვთის რჯულს; ისინი სარკეში ქრისტეს ხედავენ. საქმე ის არის, რომ გავიგოთ: არეკვლის პრინციპს აქვს „ბუნებრივი“ სინამდვილე და სულიერი სინამდვილე. დანიელი მაგალითს გვაძლევს მათსას, ვინც ეს „საქმე“ აღასრულა, რადგან მეცხრე და მეათე თავებში იგი წარმოგვიდგენს იმ საქმეს, რომელიც არეკვლის სულიერ პრინციპს წარმოშობს.
In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. Daniel 10:1, 2.
იმ დღეებში მე, დანიელი, სამ სრულ კვირას ვგლოვობდი. სასურველი პური არ მიჭამია, არც ხორცი და არც ღვინო შემოსულა ჩემს პირში, და საერთოდ არ მიცხია ზეთი, ვიდრე სამი სრული კვირა არ შესრულდა. დანიელი 10:1, 2.
Gabriel had given a partial interpretation of the vision of chapter eight to Daniel, but Daniel had not understood it all.
გაბრიელმა მერვე თავის ხილვის ნაწილობრივი განმარტება მისცა დანიელს, მაგრამ დანიელს იგი მთლიანად არ ესმოდა.
And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:27.
და მე, დანიელი, გონებადაკარგული ვიყავი და რამდენიმე დღე ავად ვიწექი; შემდეგ ავდექი და მეფის საქმეები აღვასრულე; და გაოცებული ვიყავი ამ ხილვით, მაგრამ ვერავინ გაიგო იგი. დანიელი 8:27.
Sister White informs us that Daniel was seeking to understand the interpretation of the message of Daniel chapter eight which Gabriel had brought to Daniel in chapter nine.
და უაიტი გვამცნობს, რომ დანიელი ცდილობდა გაეგო დანიელის მერვე თავში მოცემული უწყების განმარტება, რომელიც გაბრიელმა დანიელს მეცხრე თავში მოუტანა.
“With a new and deeper earnestness, Miller continued the examination of the prophecies, whole nights as well as days being devoted to the study of what now appeared of such stupendous importance and all-absorbing interest. In the eighth chapter of Daniel he could find no clue to the starting point of the 2300 days; the angel Gabriel, though commanded to make Daniel understand the vision, gave him only a partial explanation. As the terrible persecution to befall the church was unfolded to the prophet’s vision, physical strength gave way. He could endure no more, and the angel left him for a time. Daniel ‘fainted, and was sick certain days.’ ‘And I was astonished at the vision,’ he says, ‘but none understood it.’
„ახალი და უფრო ღრმა გულმოდგინებით მილერმა განაგრძო წინასწარმეტყველებათა კვლევა; მთელ ღამეებსაც და დღეებსაც უძღვნიდა იმ საგნის შესწავლას, რომელიც ახლა ასეთი უზარმაზარი მნიშვნელობისა და ყოვლისმომცველი ინტერესის მქონედ ეჩვენებოდა. დანიელის მერვე თავში მან ვერ იპოვა ვერავითარი მითითება 2300 დღის საწყის წერტილზე; ანგელოზმა გაბრიელმა, თუმცა ბრძანებული ჰქონდა, რომ ხილვა დანიელისთვის გაეგებინებინა, მას მხოლოდ ნაწილობრივი განმარტება მისცა. როდესაც ეკლესიისთვის მოსახდენი საშინელი დევნა წინასწარმეტყველის ხილვაში გაიშალა, მისმა ფიზიკურმა ძალამ უმტყუნა. მეტის ატანა ვეღარ შეძლო და ანგელოზმა იგი დროებით დატოვა. დანიელი „გულწასული იყო და ავადმყოფობდა რამდენიმე დღე.“ „და გაოცებული ვიყავი ამ ხილვით,“ ამბობს იგი, „მაგრამ ვერავინ იგო იგი.“
“Yet God had bidden His messenger: ‘Make this man to understand the vision.’ That commission must be fulfilled. In obedience to it, the angel, sometime afterward, returned to Daniel, saying: ‘I am now come forth to give thee skill and understanding;’ ‘therefore understand the matter, and consider the vision.’ Daniel 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. There was one important point in the vision of chapter 8 which had been left unexplained, namely, that relating to time—the period of the 2300 days; therefore the angel, in resuming his explanation, dwells chiefly upon the subject of time.” The Great Controversy, 325.
„მაგრამ ღმერთს თავისი მაცნე უკვე ებრძანა: ‘გააგებინე ამ კაცს ხილვა.’ ეს დავალება უნდა აღსრულებულიყო. მისადმი მორჩილებით ანგელოზი, გარკვეული ხნის შემდეგ, კვლავ დაუბრუნდა დანიელს და უთხრა: ‘ახლა მოვედი, რათა მოგცე სიბრძნე და გაგება;’ ‘ამიტომ გაიგე ეს სიტყვა და ჩაუკვირდი ხილვას.’ დანიელი 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. მე-8 თავის ხილვაში ერთი მნიშვნელოვანი საკითხი დაუხსნელი იყო დატოვებული, კერძოდ, ის, რომელიც დროს ეხებოდა — 2300 დღის პერიოდი; ამიტომ ანგელოზი, როცა თავისი განმარტების გაგრძელებას შეუდგა, უმთავრესად დროის საკითხზე ამახვილებს ყურადღებას.“ დიადი ბრძოლა, 325.
In chapter ten we are informed that Daniel had understanding of the “vision” and the “thing,” but Daniel wanted more light, so he set his heart to find that understanding and he fasted for twenty-one days. In so doing he represents those of the last days who understand the spiritual principle of reflection that is typified by the natural principle of reflection. That understanding is illustrated by their works, and their works are represented by Daniel as seeking a correct understanding of God’s prophetic Word. The obvious contrast of those who fled from the vision, is that they were not seeking for a correct understanding of God’s prophetic Word.
მეათე თავში გვაცნობენ, რომ დანიელს ესმოდა „ხილვაც“ და „საქმეც“, მაგრამ დანიელს მეტი ნათელი სურდა; ამიტომ მან გული მიმართა, რათა ეპოვა ეს გაგება, და ოცდაერთი დღე იმარხულა. ამით იგი წარმოადგენს უკანასკნელი დღეების მათ, ვისაც ესმის არეკვლის სულიერი პრინციპი, რომელიც ნატურალური არეკვლის პრინციპით არის განსახიერებული. ეს გაგება მათ საქმეებში ცხადდება, ხოლო მათი საქმეები დანიელით არის წარმოდგენილი, როგორც ღვთის წინასწარმეტყველური სიტყვის სწორი გაგების ძიება. მათი აშკარა საპირისპირო, ვინც ხილვას გაექცა, იმაში მდგომარეობს, რომ ისინი არ ეძიებდნენ ღვთის წინასწარმეტყველური სიტყვის სწორ გაგებას.
The truth of God’s prophetic Word that Daniel is represented as hungering to understand is the light of the last days, for Daniel typifies the one hundred and forty-four thousand. Daniel is therefore representing a class who are seeking to understand the light of God’s prophetic Word that is represented as the final test before probation closes. In this regard, it is the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes, but it is also the test that is represented as the formation of the image of the beast.
ღვთის წინასწარმეტყველური სიტყვის ის ჭეშმარიტება, რომლის გაგების წყურვილშიც დანიელი არის წარმოდგენილი, უკანასკნელი დღეების ნათელია, ვინაიდან დანიელი განასახიერებს ას ორმოცდაოთხი ათასს. ამდენად, დანიელი წარმოადგენს იმ კლასს, რომელიც ცდილობს გაიგოს ღვთის წინასწარმეტყველური სიტყვის ნათელი, რომელიც წარმოდგენილია როგორც საბოლოო გამოცდა მადლის ვადის დახურვამდე. ამ მხრივ, ეს არის იესო ქრისტეს გამოცხადება, რომელიც იხსნება მადლის ვადის დახურვის წინ, მაგრამ ამავე დროს ეს არის ის გამოცდაც, რომელიც წარმოდგენილია როგორც მხეცის ხატის ჩამოყალიბება.
The formation of the image of the beast is directly identifying the process of how the image of the beast is developed. That reality cannot be correctly determined without first identifying the primary subject of the test, the beast. It is the beast that establishes and identifies how the image is formed.
მხეცის ხატის ჩამოყალიბება უშუალოდ განსაზღვრავს იმ პროცესს, თუ როგორ ვითარდება მხეცის ხატი. ამ რეალობის სწორად განსაზღვრა შეუძლებელია, თუ წინასწარ არ განისაზღვრა გამოცდის მთავარი საგანი — მხეცი. სწორედ მხეცი ადგენს და განსაზღვრავს, თუ როგორ ყალიბდება ხატი.
“But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.
„მაგრამ რა არის „მხეცის ხატი“? და როგორ უნდა შეიქმნას იგი? ხატს ქმნის ორრქიანი მხეცი და იგი არის მხეცის ხატი. მას აგრეთვე ეწოდება მხეცის ხატი. მაშასადამე, რათა შევიცნოთ, როგორია ეს ხატი და როგორ უნდა შეიქმნას იგი, უნდა გამოვიკვლიოთ თვით მხეცის — პაპობის — თავისებურებანი.
“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.
„როდესაც ადრეული ეკლესია გაფუჭდა იმით, რომ განუდგა სახარების სიმარტივეს და მიიღო წარმართული რიტუალები და ჩვეულებები, მან დაკარგა ღვთის სული და ძალა; და ხალხის სინდისზე კონტროლის დასამყარებლად, მან საერო ძალაუფლების მხარდაჭერა მოიძია. შედეგად წარმოიშვა პაპობა — ეკლესია, რომელიც აკონტროლებდა სახელმწიფოს ძალაუფლებას და მას საკუთარი მიზნების წინსაწევად იყენებდა, განსაკუთრებით „მწვალებლობის“ დასასჯელად. იმისათვის, რომ ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა მხეცის ხატი შექმნას, რელიგიურმა ძალაუფლებამ სამოქალაქო ხელისუფლება ისე უნდა გააკონტროლოს, რომ სახელმწიფოს ავტორიტეტიც ეკლესიის მიერ იქნეს გამოყენებული საკუთარი მიზნების მისაღწევად.“ The Great Controversy, 443.
In order “to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.” It is the beast that establishes the vision that is the test of the last days that is brought about just before probation closes. Daniel understood the vision and the thing.
რათა „გავიგოთ, როგორია ხატი და როგორ უნდა ჩამოყალიბდეს იგი, უნდა შევისწავლოთ თვით მხეცის — პაპობის — თავისებურებები“. სწორედ მხეცი აყალიბებს ხილვას, რომელიც არის უკანასკნელი დღეების გამოცდა და რომელიც აღსრულდება მადლის ჟამის დახურვამდე ცოტა ხნით ადრე. დანიელმა გაიგო ხილვაც და საქმეც.
In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.
სპარსეთის მეფე კიროსის მეფობის მესამე წელს გამოცხადდა საქმე დანიელს, რომელსაც სახელად ბელტეშაცარი ეწოდებოდა; და ეს საქმე ჭეშმარიტი იყო, მაგრამ დანიშნული დრო ხანგრძლივი იყო; და მან გაიგო ეს საქმე და ჰქონდა ხილვის გაგება. დანიელი 10:1.
The vision is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. The “thing” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word.” The same word (“dabar”) which is translated as “thing” in verse one is translated as “matter” in chapter nine verse twenty-three.
ხილვა არის ოცდასამასი წლის „მარეჰ“ ხილვა. „საგანი“ არის ებრაული სიტყვა „დაბარ“, რაც ნიშნავს „სიტყვას“. იგივე სიტყვა („დაბარ“), რომელიც პირველ მუხლში ნათარგმნია როგორც „საგანი“, მეცხრე თავის ოცდამესამე მუხლში ნათარგმნია როგორც „საქმე“.
Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.
დიახ, ჯერ კიდევ ლოცვაში ვლაპარაკობდი, და აჰა, ის კაცი, გაბრიელი, რომელიც დასაწყისში ხილვაში მენახა, სწრაფი ფრენით მოფრენილი, შემეხო საღამოს შესაწირავის ჟამს. და განმიმარტა, მელაპარაკა და მითხრა: ო, დანიელ, ახლა გამოვედი, რათა მოგანიჭო სიბრძნე და გაგება. შენი ვედრების დასაწყისშივე გამოვიდა ბრძანება, და მე მოვედი, რომ გაჩვენო; რადგან დიდად საყვარელი ხარ; ამიტომ ჩასწვდი ამ სიტყვას და გულისხმაყავ ხილვა. დანიელი 9:21–23.
Gabriel comes to Daniel in response to Daniel’s prayer, which is associated with the enlightenment Daniel had received when he had understood that he was in a captivity represented by the scattering of Leviticus twenty-six.
გაბრიელი მოვიდა დანიელთან დანიელის ლოცვაზე პასუხად; ეს ლოცვა დაკავშირებული იყო იმ განმანათლებლობასთან, რომელიც დანიელმა მიიღო, როდესაც მიხვდა, რომ იგი იმ ტყვეობაში იმყოფებოდა, რომელსაც ლევიანთა ოცდამეექვსე თავის გაფანტვა განასახიერებდა.
In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:2.
მისი მეფობის პირველ წელს მე, დანიელმა, წიგნებით შევიცანი წელთა რიცხვი, რომლის შესახებ უფლის სიტყვა მოვიდა წინასწარმეტყველ იერემიასთან, რომ იერუსალიმის გაპარტახებაზე სამოცდაათი წელი აღსრულდებოდა. დანიელი 9:2.
The captivity identified by Jeremiah led Daniel to the captivity of the “seven times” recorded by Moses, which was both an “oath” and a “curse.”
იერემიას მიერ აღნიშნულმა ტყვეობამ დანიელი მიიყვანა მოსეს მიერ ჩაწერილ „შვიდგზის“ ტყვეობამდე, რომელიც ერთდროულად იყო როგორც „ფიცი“, ისე „წყევლა“.
Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.
დიახ, მთელმა ისრაელმა დაარღვია შენი რჯული და განდგა, რათა არ დამორჩილებოდა შენს ხმას; ამიტომ გადმოვიდა ჩვენზე წყევლა და ფიცი, რომელიც დაწერილია მოსეს, ღვთის მსახურის, რჯულში, რადგან შევცოდეთ მის წინაშე. და მან დაადასტურა თავისი სიტყვები, რომლებიც წარმოთქვა ჩვენს წინააღმდეგ და ჩვენს მსაჯულთა წინააღმდეგ, რომელნიც გვმსჯელობდნენ, იმით, რომ მოგვივლინა დიდი უბედურება; რადგან მთელი ცისქვეშეთის ქვეშ არ მომხდარა ისეთი რამ, როგორიც იერუსალიმს დაემართა. როგორც დაწერილია მოსეს რჯულში, მთელი ეს უბედურება მოგვივიდა ჩვენ; მაგრამ ჩვენ არ შევევედრეთ უფალს, ჩვენს ღმერთს, რათა მიგვექცია ჩვენი ურჯულოებისგან და შეგვეცნო შენი ჭეშმარიტება. დანიელი 9:11–13.
Upon the two witnesses of Jeremiah and Moses, Daniel understood the desolation which had been brought upon Jerusalem was “the curse” “of Moses” that had been “poured upon” ancient Israel. Sister White refers to Jeremiah’s witness as “testimonies to the church,” and in this regard it is identifying Jeremiah as the Spirit of Prophecy of the last days, for the “testimonies to the church” in the last days is this very thing. Jeremiah represents the Spirit of Prophecy and Moses represents the Bible.
იერემიასა და მოსეს ორი მოწმის საფუძველზე დანიელმა გაიგო, რომ იერუსალიმზე მოწეული გაპარტახება იყო „წყევლა“ „მოსესი“, რომელიც ძველ ისრაელზე იყო „დაღვრილი“. და უაიტი იერემიას დამოწმებას მოიხსენიებს როგორც „მოწმობებს ეკლესიისადმი“, და ამ მხრივ იგი იერემიას უკანასკნელი დღეების წინასწარმეტყველების სულად წარმოაჩენს, რადგან უკანასკნელ დღეებში „მოწმობები ეკლესიისადმი“ სწორედ ეს არის. იერემია წარმოადგენს წინასწარმეტყველების სულს, ხოლო მოსე წარმოადგენს ბიბლიას.
Daniel represents those of the last days that understand from those two witnesses that they have been scattered, and that understand from the Bible and Spirit of Prophecy that they have been awakened, as was Daniel to the fact that he (they) had been in captivity, and that the captivity was represented in God’s prophetic Word.
დანიელი წარმოადგენს უკანასკნელი დღეების იმათ, რომელთაც ამ ორ მოწმეთაგან ესმით, რომ ისინი გაფანტულნი იყვნენ, და რომელთაც ბიბლიიდან და წინასწარმეტყველების სულიდან ესმით, რომ ისინი გამოფხიზლებულნი არიან, როგორც დანიელი იქნა გამოფხიზლებული იმ ფაქტისადმი, რომ იგი (ისინი) ტყვეობაში იყო, და რომ ეს ტყვეობა წარმოდგენილი იყო ღვთის წინასწარმეტყველურ სიტყვაში.
The experience of God’s last-day people is the experience of the ten virgins.
ღვთის უკანასკნელი დღეების ხალხის გამოცდილება არის ათი ქალწულის გამოცდილება.
“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.
„მათეს 25-ის ათი ქალწულის იგავი ასევე ასახავს ადვენტისტი ხალხის გამოცდილებას.“ დიადი ბრძოლა, 393.
The tarrying time of the parable of the ten virgins represents the same awakening of Daniel in chapter nine. Based upon the two sanctified witnesses Daniel realized that his entire life was a fulfillment of a specific prophecy within God’s Word. That prophecy directed Daniel to the remedy that was needed if Daniel was to be prepared for what was going to happen to him in the very next chapter. So too, when the Millerites fulfilled the parable of the ten virgins, they also had to be awakened to the fact that the first disappointment and delay had led them to fall asleep. All the prophets represent the last days.
ათი ქალწულის იგავის დაყოვნების დრო წარმოადგენს დანიელის იმავე გამოღვიძებას მეცხრე თავში. ორ განწმენდილ მოწმეზე დაყრდნობით დანიელმა გააცნობიერა, რომ მთელი მისი ცხოვრება იყო ღმერთის სიტყვის შიგნით განსაზღვრული განსაკუთრებული წინასწარმეტყველების აღსრულება. ამ წინასწარმეტყველებამ დანიელი იმ საშუალებისაკენ წარუძღვა, რომელიც საჭირო იყო, რათა იგი მომზადებული ყოფილიყო იმისათვის, რაც სწორედ მომდევნო თავში უნდა შემთხვეოდა მას. ასევე, როდესაც მილერიტებმა აღასრულეს ათი ქალწულის იგავი, მათაც უნდა გამოღვიძებოდათ იმ ფაქტის მიმართ, რომ პირველმა იმედგაცრუებამ და დაყოვნებამ მათ ჩაძინებამდე მიიყვანა. ყველა წინასწარმეტყველი უკანასკნელ დღეებს წარმოადგენს.
The awakening of Daniel and the Millerites are two witnesses of an awakening of the one hundred and forty-four thousand in the last days.
დანიელისა და მილერიტების გამოღვიძება არის უკანასკნელ დღეებში ას ორმოცდაოთხი ათასის გამოღვიძების ორი მოწმე.
“Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.” Early Writings, 236.
„იესო და მთელი ზეციური მხედრობა თანაგრძნობითა და სიყვარულით შეჰყურებდა მათ, რომელნიც ტკბილი მოლოდინით ესწრაფოდნენ ეხილათ იგი, ვინც მათ სულებს უყვარდათ. ანგელოზები მათ ირგვლივ დაფარფატებდნენ, რათა განსაცდელის ჟამს გაემაგრებინათ ისინი. ხოლო ისინი, რომელთაც ზეციური უწყების მიღება უგულებელყვეს, წყვდიადში იქნენ დატოვებულნი, და ღვთის რისხვა აღიგზნო მათ წინააღმდეგ, რადგან არ ისურვეს მიეღოთ ნათელი, რომელიც მან ზეციდან მოუვლინა მათ. ის ერთგული, იმედგაცრუებული ადამიანები, რომელთაც ვერ გაეგოთ, რატომ არ მოვიდა მათი უფალი, წყვდიადში არ იქნენ დატოვებულნი. კვლავ თავიანთ ბიბლიებს მიუბრუნდნენ, რათა წინასწარმეტყველური პერიოდები გამოეკვლიათ. უფლის ხელი მოეხსნა ამ თარიღებს, და შეცდომა განემარტათ. მათ დაინახეს, რომ წინასწარმეტყველური პერიოდები 1844 წლამდე აღწევდა, და რომ სწორედ ისავე მტკიცებულება, რომელიც წარმოადგინეს იმის საჩვენებლად, რომ წინასწარმეტყველური პერიოდები 1843 წელს მთავრდებოდა, ამტკიცებდა, რომ ისინი 1844 წელს დასრულდებოდა. ღვთის სიტყვისგან ნათელმა გაანათა მათი მდგომარეობა და მათ აღმოაჩინეს დაყოვნების ჟამი — „თუმცა დაყოვნდეს იგი [ხილვა], მოიცადე მას.“ ქრისტეს უშუალო მოსვლისადმი სიყვარულში მათ შეუმჩნეველი დარჩათ ხილვის დაყოვნება, რომელიც იმ მიზნით იყო ნაგულისხმევი, რომ გამოჩენილიყვნენ ჭეშმარიტად მომლოდინენი. კვლავ ჰქონდათ მათ დროის ერთი ნიშანი. თუმცა ვიხილე, რომ მრავალ მათგანს არ შეეძლო თავისი მძიმე იმედგაცრუების ზემოთ აღდგომა, რათა დაეუფლებინათ იმ ხარისხის მოშურნეობა და ძალმოსილება, რაც 1843 წელს მათ რწმენას ახასიათებდა.“ ადრეული წერილები, 236.
In fulfillment of the parable, the Millerites “had overlooked the tarrying of the vision,” but they were “again” “led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained.” Daniel was led to the Bible and the “hand of the Lord” was removed from “the prophetic periods,” and when Daniel as a doer, not simply a hearer, by active faith proved that he understood the message of Jeremiah and Moses by fulfilling the directions given in Leviticus twenty-six as well as the remedy and resolution of the scattered condition of God’s people, then the “explanation,” was given to Daniel.
იგავის აღსრულებისას მილერიტებს „დარჩენილი ჰქონდათ მხედველობიდან ხილვის დაყოვნება,“ მაგრამ ისინი „კვლავ“ „იყვნენ მიყვანილნი თავიანთ ბიბლიებთან, რათა გამოეკვლიათ წინასწარმეტყველური პერიოდები. უფლის ხელი მოეხსნა რიცხვებს, და შეცდომა აიხსნა.“ დანიელი მიყვანილ იქნა ბიბლიასთან და „უფლის ხელი“ მოეხსნა „წინასწარმეტყველურ პერიოდებს,“ და როდესაც დანიელმა, როგორც შემსრულებელმა და არა მხოლოდ მსმენელმა, მოქმედი რწმენით დაამტკიცა, რომ ესმოდა იერემიას და მოსეს უწყება ლევიანთა წიგნის ოცდამეექვსე თავში მოცემული მითითებების აღსრულებით, აგრეთვე ღვთის ხალხის გაფანტული მდგომარეობის სამკურნალო გზისა და გადაწყვეტის მიხედვით, მაშინ დანიელს მიეცა „განმარტება.“
When the one hundred and forty-four thousand fulfill the tarrying time of the parable in its final and most perfect fulfillment in the last days, they will do so in a period of time when the “formation of the image of the beast” is their great test.
როდესაც ას ორმოცდაოთხი ათასი ბოლო დღეებში იგავის დაყოვნების დროის მის საბოლოო და ყველაზე სრულ აღსრულებას შეასრულებენ, ისინი ამას გააკეთებენ დროის იმ პერიოდში, როდესაც „მხეცის ხატის ჩამოყალიბება“ მათი დიდი გამოცდა იქნება.
We will continue these thoughts in the next article.
ჩვენ ამ აზრების განხილვას მომდევნო სტატიაში გავაგრძელებთ.
“‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons 69.
„როცა ნაყოფი დამწიფდება, მაშინვე მიუშვებს ნამგალს, რადგან მკა დამდგარა.“ ქრისტე მხურვალე სურვილით ელის საკუთარი თავის გამოცხადებას თავის ეკლესიაში. როცა ქრისტეს ხასიათი სრულყოფილად აღიბეჭდება მის ხალხში, მაშინ იგი მოვა, რათა ისინი თავისად მოითხოვოს.“ ქრისტეს იგავები 69.
“It is the darkness of misapprehension of God that is enshrouding the world. Men are losing their knowledge of His character. It has been misunderstood and misinterpreted. At this time a message from God is to be proclaimed, a message illuminating in its influence and saving in its power. His character is to be made known. Into the darkness of the world is to be shed the light of His glory, the light of His goodness, mercy, and truth.
„ეს არის ღმერთის შესახებ მცდარი გაგების სიბნელე, რომელიც სამყაროს ფარავს. ადამიანები კარგავენ მისი ხასიათის ცოდნას. იგი არასწორად იქნა გაგებული და მცდარად განმარტებული. ამ დროს უნდა გამოცხადდეს ღმერთისაგან მომავალი უწყება — უწყება, რომელიც თავისი ზემოქმედებით განმანათლებელია და თავისი ძალით მხსნელია. უნდა გახდეს ცნობილი მისი ხასიათი. სამყაროს სიბნელეში უნდა გაბრწყინდეს მისი დიდების ნათელი — მისი სიკეთის, წყალობისა და ჭეშმარიტების ნათელი.
“This is the work outlined by the prophet Isaiah in the words, ‘O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and His arm shall rule for Him; behold, His reward is with Him, and His work before Him.” Isaiah 40:9, 10.
„ეს არის ის საქმე, რომელიც წინასწარმეტყველმა ესაიამ აღწერა სიტყვებით: „ო, იერუსალიმო, კეთილი ამბის მახარებელო, აღიმაღლე შენი ხმა ძალით; აღიმაღლე, ნუ გეშინია; უთხარი იუდას ქალაქებს: აჰა, თქვენი ღმერთი! აჰა, უფალი ღმერთი მოვა ძლიერი ხელით, და მისი მკლავი იბატონებს მისთვის; აჰა, მისი საზღაური მასთანაა, და მისი საზღაური მის წინაშეა.“ ესაია 40:9, 10.
“Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415.
„ვინც სიძის მოსვლას ელოდება, ხალხს უნდა უთხრან: „აჰა, თქვენი ღმერთი.“ წყალობის ნათლის უკანასკნელი სხივები, წყალობის უკანასკნელი უწყება, რომელიც ქვეყნიერებას უნდა ეუწყოს, არის მისი სიყვარულის ხასიათის გამოცხადება. ღვთის შვილებმა უნდა გამოავლინონ მისი დიდება. თავიანთივე ცხოვრებითა და ხასიათით მათ უნდა გამოაჩინონ, რა მოიმოქმედა მათთვის ღვთის მადლმა.“ ქრისტეს იგავები, 415.