Those on the wrong side of this final controversy of the symbol of Rome lean upon a flawed application of a triple application of prophecy as they suggest that the three Rome’s are defined by the three Sunday laws of the years 321, 538 and the soon-coming Sunday law in the United States. In doing so they place an incorrect slant upon the rule and the prophetic history they select, as was also done in the controversy over the four insects of Joel. The four generations followed by four devouring insects in the first six verses of Joel address how God’s people are progressively decimated over four generations, and that the decimation was accomplished by Adventism’s acceptance of the theology of Rome and apostate Protestantism.
ამ საბოლოო დაპირისპირებაში, რომელიც რომის სიმბოლოს შეეხება, მცდარ მხარეს მდგომნი ეყრდნობიან წინასწარმეტყველების სამმაგი გამოყენების დეფექტურ გამოყენებას, როცა ამტკიცებენ, რომ სამი რომი განისაზღვრება 321, 538 წლების სამი კვირადღის კანონითა და შეერთებულ შტატებში მალე მოსალოდნელი კვირადღის კანონით. ამგვარად ისინი არასწორ მიმართულებას ანიჭებენ იმ წესსაც და იმ წინასწარმეტყველურ ისტორიასაც, რომელსაც ირჩევენ, როგორც ეს იოელის ოთხი მწერის შესახებ დავაშიც მოხდა. იოელის პირველი ექვსი მუხლის ოთხი თაობა, რომელსაც ოთხი შთანმთქმელი მწერი მოსდევს, ეხება იმას, თუ როგორ ნადგურდება თანდათანობით ღვთის ერი ოთხი თაობის განმავლობაში, და რომ ეს განადგურება განხორციელდა ადვენტიზმის მიერ რომისა და განდგომილი პროტესტანტიზმის თეოლოგიის მიღებით.
In the current controversy those who attempt to employ the Sunday law to define the three Rome’s, avoid the truth that there are actually four Sunday laws that are identified in God’s prophetic Word, and that the year 321 represents the soon-coming Sunday law in the United States, and the Sunday law of 538 typifies the Sunday law which is enforced upon all the nations of the world. Four Sunday laws does not identify three Sunday laws, especially when the third manifestation in a triple application of prophecy represents the final fulfillment. The soon-coming Sunday law in the United States is not the final Sunday law, it actually marks the beginning of a series of Sunday laws as each nation on the globe progressively accepts the mark of papal authority.
მიმდინარე დავაში ისინი, ვინც კვირა დღის კანონის გამოყენებით ცდილობენ განსაზღვრონ რომის სამი გამოვლინება, გვერდს უვლიან ჭეშმარიტებას, რომ ღმერთის წინასწარმეტყველურ სიტყვაში სინამდვილეში ოთხი კვირა დღის კანონია ამოცნობილი, და რომ 321 წელი წარმოადგენს მალე მოსვლად კვირა დღის კანონს შეერთებულ შტატებში, ხოლო 538 წლის კვირა დღის კანონი ტიპობრივად გამოსახავს იმ კვირა დღის კანონს, რომელიც მსოფლიოს ყველა ერს მოევლინება და დაეკისრება. კვირა დღის ოთხი კანონი არ განსაზღვრავს კვირა დღის სამ კანონს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც წინასწარმეტყველების სამმაგი გამოყენების მესამე გამოვლინება საბოლოო აღსრულებას წარმოადგენს. მალე მოსვლადი კვირა დღის კანონი შეერთებულ შტატებში არ არის საბოლოო კვირა დღის კანონი; იგი სინამდვილეში აღნიშნავს კვირა დღის კანონთა მთელი რიგის დასაწყისს, რადგან დედამიწის ზურგზე თითოეული ერი თანდათანობით იღებს პაპური ხელისუფლების ნიშანს.
Those who were awakened in July, 2023, are required to understand that the prophetic test that confronts them occurs during the outpouring of the Holy Spirit, and that during that outpouring one class is receiving the “oil,” and the other class is receiving “strong delusion.” The primary representation of those who receive strong delusion is represented in the very chapter where the expression strong delusion is located, and in that chapter the truth that is either loved or rejected is the truth which defines the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome.
ისინი, რომელნიც 2023 წლის ივლისში იქნენ გაღვიძებულნი, ვალდებულნი არიან გაიგონ, რომ წინასწარმეტყველური გამოცდა, რომელიც მათ წინაშე დგას, ხდება სულიწმიდის გარდამოსვლის დროს, და რომ ამ გარდამოსვლის განმავლობაში ერთი კლასი იღებს „ზეთს“, ხოლო მეორე კლასი იღებს „ძლიერ საცდურს“. იმათ მთავარი სახე, რომელნიც ძლიერ საცდურს იღებენ, წარმოდგენილია სწორედ იმავე თავში, სადაც გამოთქმა „ძლიერი საცდური“ გვხვდება; და იმ თავში ჭეშმარიტება, რომელიც ან უყვართ, ან უარყოფენ, არის სწორედ ის ჭეშმარიტება, რომელიც განსაზღვრავს წარმართული რომისა და პაპობრივი რომის წინასწარმეტყველურ ურთიერთობას.
The prophetic relationship between 321 and 538 is shown by the prophetic relationship between the church of Pergamos and the church of Thyatira. In the last days, pagan Rome, represented by 321 and Pergamos, is a symbol of the United States, and papal Rome, represented by 538 and Thyatira, is a symbol of Modern Rome.
321-სა და 538-ს შორის არსებული წინასწარმეტყველური ურთიერთობა ნაჩვენებია პერგამოს ეკლესიასა და თიატირის ეკლესიას შორის არსებული წინასწარმეტყველური ურთიერთობით. უკანასკნელ დღეებში, წარმართული რომი, რომელიც წარმოდგენილია 321-ითა და პერგამოსით, არის შეერთებული შტატების სიმბოლო, ხოლო პაპური რომი, რომელიც წარმოდგენილია 538-ითა და თიატირით, არის თანამედროვე რომის სიმბოლო.
The first Rome of 321 was a singular power state, and the second Rome of 538 was a dual power representing a combination of church and state with the church in control of the relationship. The third and final Rome, which is modern Rome, is a threefold power that consists of the dragon, the beast and the false prophet.
321 წლის პირველი რომი იყო ერთიანი ძალაუფლების სახელმწიფო, ხოლო 538 წლის მეორე რომი იყო ორმაგი ძალაუფლება, რომელიც ეკლესიისა და სახელმწიფოს შერწყმას წარმოადგენდა, ამ ურთიერთობაში კი ეკლესია ბატონობდა. მესამე და საბოლოო რომი, რომელიც თანამედროვე რომია, არის სამმაგი ძალაუფლება, რომელიც შედგება გველეშაპის, მხეცისა და ცრუ წინასწარმეტყველისგან.
Paul taught that to not understand the prophetic and historic relationship of pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast) was to manifest a hatred of the truth which brought about strong delusion. All the prophets, including Paul were more specifically addressing the last days, so the relationship between the two powers in Paul’s history represents the relationship between the three powers of Modern Rome in the last days. To reject the prophetic relationship that “forms” the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet in the last days is to secure strong delusion for yourself.
პავლე ასწავლიდა, რომ წარმართული რომის (გველეშაპის) და პაპური რომის (მხეცის) წინასწარმეტყველური და ისტორიული ურთიერთობის ვერშემეცნება წარმოადგენდა ჭეშმარიტების მიმართ სიძულვილის გამოვლენას, რომელსაც შედეგად მოჰქონდა ძლიერი საცდური. ყველა წინასწარმეტყველი, პავლეს ჩათვლით, უფრო კონკრეტულად უკანასკნელ დღეებს მიემართებოდა; ამიტომ პავლეს ისტორიაში ამ ორ ძალას შორის არსებული ურთიერთობა წარმოადგენს უკანასკნელ დღეებში თანამედროვე რომის სამ ძალას შორის არსებული ურთიერთობის გამოხატულებას. იმ წინასწარმეტყველური ურთიერთობის უარყოფა, რომელიც უკანასკნელ დღეებში გველეშაპის, მხეცისა და ცრუ წინასწარმეტყველის სამმაგ კავშირს „აყალიბებს“, ნიშნავს, რომ ადამიანი საკუთარ თავს ძლიერ საცდურს უმტკიცებს.
Uriah Smith’s private interpretation of the king of the north represented a “cause” that produced an “effect.” But the class that is on the wrong side of the controversies about Rome is specifically identified as being unable to reason from cause to effect. Smith did not see that his flawed application of the king of the north would produce a prophetic platform which would lead him to also misrepresent the sixth plague, where there is a warning to keep or lose the garment of Christ’s righteousness.
ურია სმითის მიერ ჩრდილოეთის მეფის შესახებ გამოთქმული კერძო განმარტება წარმოადგენდა „მიზეზს“, რომელმაც „შედეგი“ წარმოშვა. მაგრამ ის ჯგუფი, რომელიც რომთან დაკავშირებულ დავებში მცდარ მხარეზე დგას, კონკრეტულად არის დახასიათებული როგორც ის, ვისაც მიზეზიდან შედეგზე მსჯელობა არ ძალუძს. სმითმა ვერ დაინახა, რომ ჩრდილოეთის მეფის შესახებ მის მიერ გაკეთებული მცდარი გამოყენება წარმოშობდა წინასწარმეტყველურ საფუძველს, რომელიც მას ასევე მიიყვანდა მეექვსე წყლულის არასწორ წარმოჩენამდე, სადაც მოცემულია გაფრთხილება ქრისტეს სიმართლის სამოსის შენარჩუნებისა ან დაკარგვის შესახებ.
As with Paul’s emphasis in 2 Thessalonians, John in chapter sixteen of Revelation and the sixth plague emphasizes the necessity of understanding who the three powers who lead the world to Armageddon are. Smith’s flawed application of the king of the north provides witness to an inability to rightly apply types and antitypes.
როგორც პავლე 2 თესალონიკელთა წიგნში უსვამს ხაზს, ასევე იოანეც გამოცხადების მეთექვსმეტე თავში და მეექვსე წყლულში ხაზს უსვამს იმის გაგების აუცილებლობას, თუ ვინ არიან ის სამი ძალა, რომელთაც ქვეყნიერება არმაგედონისკენ მიჰყავთ. სმითის მიერ ჩრდილოეთის მეფის მცდარი გამოყენება მოწმობს ტიპებისა და ანტიტიპების სწორად გამოყენების უუნარობაზე.
Smith could not, or would not, apply the principle so strongly set forth in the writings of Paul that the literal before the time-period of the cross represented the spiritual after the time-period of the cross. When this principle is carefully and correctly followed it is easily demonstrated that the “king of the north” is one of many symbols that represent the spiritual “king of the north” in the last days. Seventh-day Adventists above any other people should know that one of the primary structures that prophecy is based upon is the controversy between Christ and Satan. Christ is the true King of the north, and Satan has been attempting to manifest himself as the counterfeit king of the north.
სმითმა ვერ შეძლო, ან არ ისურვა, გამოეყენებინა ის პრინციპი, რომელიც ასე ძლიერად არის გადმოცემული პავლეს წერილებში, რომ ჯვრის დროით პერიოდამდე არსებული სიტყვასიტყვითი რეალობა წარმოადგენდა ჯვრის დროითი პერიოდის შემდეგ არსებულ სულიერს. როდესაც ეს პრინციპი ფრთხილად და სწორად არის დაცული, ადვილად მტკიცდება, რომ „ჩრდილოეთის მეფე“ მრავალ სიმბოლოთაგან ერთ-ერთია, რომლებიც უკანასკნელ დღეებში არსებულ სულიერ „ჩრდილოეთის მეფეს“ წარმოადგენს. მეშვიდე დღის ადვენტისტებმა, ყველა სხვა ხალხზე მეტად, უნდა იცოდნენ, რომ ერთ-ერთი ძირითადი სტრუქტურა, რომელზედაც წინასწარმეტყველება არის დაფუძნებული, არის ქრისტესა და სატანას შორის არსებული დიდი ბრძოლა. ქრისტე არის ჭეშმარიტი ჩრდილოეთის მეფე, ხოლო სატანა ცდილობდა, თავი წარმოეჩინა, როგორც ყალბი ჩრდილოეთის მეფე.
A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalms 48:1–3.
სიმღერა და ფსალმუნი კორახის ძეთათვის. დიდია უფალი და დიდად საქებელი ჩვენი ღვთის ქალაქში, მისი სიწმიდის მთაზე. მშვენიერია თავისი მდებარეობით, მთელი ქვეყნის სიხარულია სიონის მთა, ჩრდილოეთის მხარეებზე, დიდი მეფის ქალაქი. ღმერთი ცნობილია მის სასახლეებში, როგორც თავშესაფარი. ფსალმუნები 48:1–3.
Satan’s efforts to counterfeit the true King of the north, includes employing the pope of Rome as his earthly representative. Satan is antichrist, and so is the pope of Rome, who is Satan’s proxy in his work of deception.
სატანის მცდელობა, გააყალბოს ჭეშმარიტი ჩრდილოეთის მეფე, მოიცავს რომის პაპის გამოყენებას თავის მიწიერ წარმომადგენლად. სატანა ანტიქრისტეა, და ასევეა რომის პაპიც, რომელიც სატანის წარმომადგენელია მისი მოტყუების საქმეში.
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
„ამქვეყნიური მოგებისა და პატივის მოსაპოვებლად ეკლესია მიყვანილ იქნა, ეძებნა დედამიწის დიდკაცთა კეთილგანწყობა და მხარდაჭერა; და ამგვარად, ქრისტეს უარყოფის შემდეგ, იგი დაყოლიებულ იქნა, მორჩილება გამოეცხადებინა სატანის წარმომადგენლისთვის — რომის ეპისკოპოსისთვის.“ „დიადი ბრძოლა“, 50.
In the breakup of Alexander the Great’s kingdom, Seleucus Nicator became the first king of the north in the history represented in Daniel chapter eleven. His father, Antiochus, had been an influential leader in Alexander’s kingdom, and his son, Seleucus, was made the satrap of Babylon. A “satrap” is a governor, and when Seleucus had secured three of the four geographical areas that Alexander’s kingdom divided into, he became the king of the north.
ალექსანდრე დიდის სამეფოს დაშლისას სელევკოს ნიკატორი გახდა ჩრდილოეთის პირველი მეფე იმ ისტორიაში, რომელიც წარმოდგენილია დანიელის მეთერთმეტე თავში. მისი მამა, ანტიოქოსი, ალექსანდრეს სამეფოში გავლენიანი წინამძღოლი იყო, ხოლო მისი ძე, სელევკოსი, ბაბილონის სატრაპად დაინიშნა. „სატრაპი“ არის მმართველი, და როდესაც სელევკოსმა დაიმტკიცა ის სამი ოთხიდან გეოგრაფიული ოლქი, რომლებადაც ალექსანდრეს სამეფო გაიყო, იგი ჩრდილოეთის მეფე გახდა.
Smith’s private interpretation and avoidance of grammatical rules led him to assume the final powers that made up Satan’s confederacy of evil in the last days were represented in prophecy as literal powers, not spiritual powers. Thus, he could not see that Seleucus Nicator as the first king of the north, the governor of Babylon, would of prophetic necessity represent the final spiritual king of the north who was the power that controlled modern spiritual Babylon.
სმითის პირადმა განმარტებამ და გრამატიკული წესების უგულებელყოფამ იგი იმ დასკვნამდე მიიყვანა, რომ უკანასკნელ დღეებში სატანის ბოროტების კავშირის შემადგენელი საბოლოო ძალები წინასწარმეტყველებაში წარმოდგენილი იყო როგორც სიტყვასიტყვითი ძალები და არა სულიერი ძალები. ამრიგად, მან ვერ დაინახა, რომ სელევკოს ნიკატორი, როგორც ჩრდილოეთის პირველი მეფე, ბაბილონის მმართველი, წინასწარმეტყველური აუცილებლობით განასახიერებდა ჩრდილოეთის საბოლოო სულიერ მეფეს, რომელიც იყო ძალა, აკონტროლებდა თანამედროვე სულიერ ბაბილონს.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:1-6.
და მოვიდა შვიდი ანგელოზიდან ერთი, რომელსაც შვიდი თასი ჰქონდა, და მელაპარაკა მე, მითხრა: მოდი აქეთ, და გაჩვენებ მსჯავრს დიდი მეძავისას, რომელიც მრავალ წყალზე ზის; რომელთანაც დედამიწის მეფეებმა იმრუშეს, და დედამიწის მკვიდრნი მისი სიძვის ღვინით დათვრნენ. და წამიყვანა სულით უდაბნოში; და ვიხილე ქალი, რომელიც მეწამული ფერის მხეცზე იჯდა, გმობის სახელებით სავსეზე, რომელსაც ჰქონდა შვიდი თავი და ათი რქა. და ქალი შემოსილი იყო ძოწეულითა და ალისფერით, და შემკული იყო ოქროთი, პატიოსანი ქვებითა და მარგალიტებით, და ხელში ეჭირა ოქროს სასმისი, სავსე სისაძაგლეებითა და მისი სიძვის უწმინდურებით. და მის შუბლზე ეწერა სახელი: საიდუმლო, დიდი ბაბილონი, მეძავთა და დედამიწის სისაძაგლეთა დედა. და ვიხილე ქალი წმიდათა სისხლით და იესოს მოწამეთა სისხლით დამთვრალი; და როცა ვიხილე იგი, დიდად განმიკვირდა. გამოცხადება 17:1-6.
The power that governs Babylon in the last days is the papal church, and she is therefore also the spiritual king of the north.
ბოლო დღეებში ბაბილონს მმართველ ძალას წარმოადგენს პაპობრივი ეკლესია და ამიტომ იგი ჩრდილოეთის სულიერი მეფეც არის.
“The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4-6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome. The purple and scarlet color, the gold and precious stones and pearls, vividly picture the magnificence and more than kingly pomp affected by the haughty see of Rome. And no other power could be so truly declared ‘drunken with the blood of the saints’ as that church which has so cruelly persecuted the followers of Christ. Babylon is also charged with the sin of unlawful connection with ‘the kings of the earth.’ It was by departure from the Lord, and alliance with the heathen, that the Jewish church became a harlot; and Rome, corrupting herself in like manner by seeking the support of worldly powers, receives a like condemnation.” The Great Controversy, 382.
„გამოცხადების“ 17-ში მოხსენიებული ქალი (ბაბილონი) აღწერილია, როგორც „შემოსილი ძოწეულითა და მეწამულით, შემკული ოქროთი, პატიოსანი ქვებითა და მარგალიტებით, ხელში რომ ეჭირა ოქროს სასმისი, სავსე სისაძაგლითა და მისი სიძვის უწმინდურებით:…და მის შუბლზე ეწერა სახელი: საიდუმლო, ბაბილონი დიდი, მეძავთა დედა.“ წინასწარმეტყველი ამბობს: „ვიხილე ქალი წმიდათა სისხლით დამთვრალი და იესოს მოწამეთა სისხლით.“ შემდგომ ბაბილონი გამოცხადებულია, როგორც „ის დიდი ქალაქი, რომელიც მეფობს მიწის მეფეებზე.“ გამოცხადება 17:4-6, 18. ძალა, რომელიც ამდენი საუკუნის განმავლობაში ქრისტიანული სამყაროს მონარქებზე დესპოტურ ბატონობას ინარჩუნებდა, არის რომი. ძოწეული და მეწამული, ოქრო, პატიოსანი ქვები და მარგალიტები ცხადად გამოხატავს იმ დიდებულებასა და მეფურ ბრწყინვალებაზე მეტ პომპას, რომლითაც რომის ამაყი საყდარი იწონებდა თავს. და არც ერთი სხვა ძალა ვერ იქნებოდა ასე ჭეშმარიტად წოდებული „წმიდათა სისხლით დამთვრალად“, როგორც ის ეკლესია, რომელმაც ასე სასტიკად დევნა ქრისტეს მიმდევარნი. ბაბილონს ასევე ბრალად ედება „მიწის მეფეებთან“ უკანონო კავშირის ცოდვა. უფლისგან განდგომითა და წარმართებთან კავშირით იუდეველთა ეკლესია მეძავად იქცა; და რომიც, მსგავსად ამისა, თავის გახრწნას იმით რომ შეეცადა წუთისოფლის ძალთა მხარდაჭერის მოპოვებას, იმავე განკითხვას იღებს.“ — The Great Controversy, 382.
The governor is the king, and according to Isaiah, a king is a kingdom and is also the capital city of a kingdom.
მმართველი არის მეფე, და ესაიას მიხედვით, მეფე არის სამეფო და აგრეთვე სამეფოს დედაქალაქიც.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.
რადგან სირიის თავი დამასკოა, და დამასკოს თავი — რეცინი; და სამოცდახუთი წლის განმავლობაში ეფრემი დაიმსხვრევა, ისე რომ აღარ იქნება ხალხი. და ეფრემის თავი სამარიაა, და სამარიის თავი — რემალიას ძე. თუ არ ირწმუნებთ, ნამდვილად ვერ განმტკიცდებით. ესაია 7:8, 9.
According to the witness of Isaiah, a student of prophecy who awakens in July of 2023 to a prophetic testing process must recognize the prophetic symbolism of the “head” if he wishes to be established. If he doesn’t recognize and apply the symbolism of a “head” when called for, then he is not established. Those who disbelieve are not established, and therefore Isaiah is identifying two classes of worshippers in the last days who either are established or are not established. They are the same two classes who either have the “oil,” or they don’t have the “oil.”
ესაიას მოწმობის თანახმად, წინასწარმეტყველების მოწაფემ, რომელიც 2023 წლის ივლისში იღვიძებს წინასწარმეტყველური გამოცდის პროცესისთვის, უნდა შეიცნოს „თავის“ წინასწარმეტყველური სიმბოლიზმი, თუ სურს განმტკიცდეს. თუ იგი არ ცნობს და არ გამოიყენებს „თავის“ სიმბოლიზმს, როცა ამას გარემოება მოითხოვს, მაშინ იგი განმტკიცებული არ არის. ურწმუნონი განმტკიცებულნი არ არიან, და ამიტომ ესაია უკანასკნელ დღეებში თაყვანისმცემელთა ორ ჯგუფს გამოყოფს, რომლებიც ან განმტკიცებულნი არიან, ან განმტკიცებულნი არ არიან. ესენი არიან იგივე ორი ჯგუფი, რომლებსაც ან აქვთ „ზეთი“, ან არ აქვთ „ზეთი“.
One class that is established and has oil, receives the message of the Midnight Cry that began to be opened up in July of 2023, or they receive the strong delusion of 2 Thessalonians. Their test is the formation of the image of the beast, and the way in which the beast is formed, whether the papal beast of the Dark Ages, or its image that is formed by the United States, or the threefold union that leads the world to Armageddon. This includes the necessity of recognizing that the “head,” the “king” the ruler of the other two powers that make up the threefold union, is the papal power.
ერთი კლასი, რომელიც დაფუძნებულია და ზეთი აქვს, იღებს შუაღამის ღაღადის უწყებას, რომლის გახსნაც დაიწყო 2023 წლის ივლისში, ანდა იღებს 2 თესალონიკელთა წერილში ნათქვამ ძლიერ ცდუნებას. მათი გამოცდა არის მხეცის ხატის ჩამოყალიბება და ის გზა, რომლითაც ყალიბდება მხეცი — იქნება ეს ბნელი საუკუნეების პაპობრივი მხეცი, თუ მისი ხატი, რომელსაც შეერთებული შტატები აყალიბებს, ან ის სამმაგი კავშირი, რომელსაც მსოფლიო მიჰყავს არმაგედონისკენ. ეს მოიცავს იმის აღიარების აუცილებლობასაც, რომ „თავი“, „მეფე“, დანარჩენი ორი ძალის მმართველი, რომლებიც სამმაგ კავშირს შეადგენენ, არის პაპობრივი ძალა.
The “head,” the capital city of Judah was Jerusalem, the city that the Lord chose to place His name.
„თავი“, იუდას დედაქალაქი, იყო იერუსალიმი — ქალაქი, რომელიც უფალმა აირჩია, რათა იქ დაემკვიდრებინა თავისი სახელი.
And Rehoboam the son of Solomon reigned in Judah. Rehoboam was forty and one years old when he began to reign, and he reigned seventeen years in Jerusalem, the city which the Lord did choose out of all the tribes of Israel, to put his name there. And his mother’s name was Naamah an Ammonitess. 1 Kings 14:21.
და სოლომონის ძე, რობოამი, მეფობდა იუდაზე. რობოამი ორმოცდაერთი წლისა იყო, როცა გამეფდა, და ჩვიდმეტი წელი მეფობდა იერუსალიმში, ქალაქში, რომელიც უფალმა ამოირჩია ისრაელის ყველა შტოდან, რათა იქ დაემკვიდრებინა თავისი სახელი. ხოლო დედამისის სახელი იყო ნაამა, ამონელი. 3 მეფეთა 14:21.
In the great controversy between Christ and Satan, Christ’s capital city, where He places His name, is Jerusalem, and Satan’s counterfeit was the literal city of Babylon that represents spiritual Babylon that great city in the last days. Satan places his name upon the head as a counterfeit of God’s city and capitol. The king that resides there is the mother of harlots who commits fornication with the kings of the earth. The mother of harlots is the papal power, and her daughters are the fallen Protestant churches, of which the premier fallen apostate church is the apostate Protestants of the United States.
ქრისტესა და სატანის შორის დიდ ბრძოლაში ქრისტეს დედაქალაქი, სადაც იგი თავის სახელს დებს, არის იერუსალიმი; ხოლო სატანის ყალბი შესაბამისი იყო ბაბილონის პირდაპირი ქალაქი, რომელიც უკანასკნელ დღეებში წარმოადგენს სულიერ ბაბილონს, იმ დიდ ქალაქს. სატანა თავის სახელს ადებს შუბლზე, როგორც ღვთის ქალაქისა და დედაქალაქის ყალბ მიმბაძველობას. მეფე, რომელიც იქ მკვიდრობს, არის მეძავთა დედა, რომელიც დედამიწის მეფეებთან მრუშობს. მეძავთა დედა არის პაპობრივი ძალაუფლება, ხოლო მისი ასულნი არიან დაცემული პროტესტანტული ეკლესიები, რომელთა შორის უპირველესი დაცემული განდგომილი ეკლესია არის შეერთებული შტატების განდგომილი პროტესტანტები.
Those apostate Protestants represent the Protestant horn of the earth beast, and they are connected with their mother since their rejection of the prophetic message that was unsealed in 1798. Their counterpart, the Republican horn, is connected with the kings of the earth through their relationship with the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen. The threefold union which leads the world to Armageddon is represented by its head, where its name is placed, and spiritual modern Rome is spiritual modern Babylon. Its “head” is the papal power.
ეს განდგომილი პროტესტანტები წარმოადგენენ მიწის მხეცის პროტესტანტულ რქას, და ისინი დაკავშირებულნი არიან თავიანთ დედასთან, რადგან უარყვეს ის წინასწარმეტყველური უწყება, რომელიც 1798 წელს იქნა გახსნილი. მათი შესატყვისი, რესპუბლიკური რქა, დაკავშირებულია დედამიწის მეფეებთან გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან თავისი ურთიერთობის მეშვეობით, გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავის ათ მეფესთან. სამმაგი კავშირი, რომელსაც ქვეყნიერება მიჰყავს არმაგედონამდე, წარმოდგენილია მისი თავით, სადაც მისი სახელია დასმული, და სულიერი თანამედროვე რომი არის სულიერი თანამედროვე ბაბილონი. მისი „თავი“ არის პაპის ძალაუფლება.
The first represents the last and whether you apply Daniel chapter two as did the Millerites, as representing four kingdoms, or as has been opened up in the last days as representing eight kingdoms, the first kingdom was literal Babylon. The Millerites would inform you the last was literal Rome. Babylon and Rome are interchangeable symbols, for they are the first and the last of a prophetic line.
პირველი უკანასკნელს წარმოადგენს, და მიუხედავად იმისა, დანიელის მეორე თავს მილერიტების მსგავსად ოთხ სამეფოდ განიხილავთ, თუ ისე, როგორც უკანასკნელ დღეებში გაიხსნა, რვა სამეფოდ, პირველი სამეფო იყო სიტყვასიტყვითი ბაბილონი. მილერიტები გეტყოდნენ, რომ უკანასკნელი იყო სიტყვასიტყვითი რომი. ბაბილონი და რომი ურთიერთჩანაცვლებადი სიმბოლოებია, რადგან ისინი წინასწარმეტყველური ხაზის პირველი და უკანასკნელი არიან.
In the last days the first kingdom of literal Babylon represents the eighth and last kingdom which is spiritual modern Babylon, and is also spiritual modern Rome. Upon the two witnesses represented in Daniel chapter two Babylon and Rome are interchangeable symbols.
უკანასკნელ დღეებში პირდაპირი ბაბილონის პირველი სამეფო განასახიერებს მერვე და უკანასკნელ სამეფოს, რომელიც არის სულიერი თანამედროვე ბაბილონი და ასევე სულიერი თანამედროვე რომი. ორ მოწმედ, რომლებიც წარმოდგენილია დანიელის მეორე თავში, ბაბილონი და რომი ურთიერთშემცვლელი სიმბოლოებია.
When the papal whore is portrayed with a name on her forehead that identifies “Mystery Babylon,” it is also identifying “mystery Rome.” A prophetic “mystery” represents a truth that is so profound that it is impossible to understand the depth of the truth represented therein, especially without the influence of the Holy Spirit. But a biblical “mystery” also demands that what is revealed in connection with the mystery is a required understanding for those who seek to pass the test. This is why two witnesses in Revelation emphasize the need to understand modern Rome.
როდესაც პაპური მეძავი წარმოდგენილია შუბლზე დაწერილი სახელით, რომელიც განსაზღვრავს „საიდუმლო ბაბილონს“, იგი ამავე დროს განსაზღვრავს „საიდუმლო რომსაც“. წინასწარმეტყველური „საიდუმლო“ წარმოადგენს ისეთ ჭეშმარიტებას, რომელიც იმდენად ღრმაა, რომ იქ წარმოდგენილი ჭეშმარიტების სიღრმის სრულად გაგება შეუძლებელია, განსაკუთრებით სულიწმიდის ზემოქმედების გარეშე. მაგრამ ბიბლიური „საიდუმლო“ იმასაც მოითხოვს, რომ ის, რაც ამ საიდუმლოსთან კავშირში გამოცხადებულია, აუცილებელი გაგება იყოს მათთვის, ვინც ცდილობს განსაცდელის ჩაბარებას. ამიტომაა, რომ გამოცხადებაში ორი მოწმე ხაზგასმით მიუთითებს თანამედროვე რომის გაგების აუცილებლობაზე.
Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.
აქ არის სიბრძნე. ვისაც გაგება აქვს, დაითვალოს მხეცის რიცხვი, რადგან ეს არის ადამიანის რიცხვი; და მისი რიცხვია ექვსასი სამოცდაექვსი. გამოცხადება 13:18.
“Wisdom” understands the number of the beast, which is the number of a man whose number is six, six, six. The “man of sin” is the head of the beast. Wisdom is an attribute of the wise virgins in the last days, and it is also a symbol of those who understand the increase of knowledge in the last days. Those who do not understand are foolish virgins and are the wicked. The “wisdom” they do not understand must of prophetic necessity be in the context of the final prophetic test, for this is when the wise and foolish virgins exist. They must understand “six, six, six.” The mind that has wisdom is also located by John in the last days in Revelation chapter seventeen.
„სიბრძნე“ შეიმეცნებს მხეცის რიცხვს, რომელიც არის კაცის რიცხვი, და მისი რიცხვია ექვსი, ექვსი, ექვსი. „ცოდვის კაცი“ არის მხეცის თავი. სიბრძნე უკანასკნელ დღეებში ბრძენი ქალწულების თვისებაა და ასევე სიმბოლოა იმათი, ვინც უკანასკნელ დღეებში ცოდნის გამრავლებას იგებს. ვისაც არ ესმის, უგუნური ქალწულებია და ბოროტთა რიცხვს ეკუთვნის. „სიბრძნე“, რომელიც მათ არ ესმით, წინასწარმეტყველური აუცილებლობით საბოლოო წინასწარმეტყველური გამოცდის კონტექსტში უნდა იყოს, რადგან სწორედ ამ დროს არსებობენ ბრძენი და უგუნური ქალწულები. მათ უნდა ესმოდეთ „ექვსი, ექვსი, ექვსი“. გონებაც, რომელსაც სიბრძნე აქვს, იოანეს მიერ გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში ასევე უკანასკნელ დღეებშია მოცემული.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
და აქ არის გონება, რომელსაც აქვს სიბრძნე. შვიდი თავი არის შვიდი მთა, რომლებზედაც დედაკაცი ზის. და არიან შვიდი მეფენი: ხუთი დაეცა, ერთი არის, ხოლო მეორე ჯერ არ მოსულა; და როცა მოვა, მცირე ხანს უნდა დარჩეს. და მხეცი, რომელიც იყო და აღარ არის, თვითონვე მერვეა, და შვიდთაგანია, და მიდის დასაღუპად. გამოცხადება 17:9–11.
The “mind” that has the wisdom to understand the number “six, six, six,” is a wise virgin who has obtained the “mind of Christ.”
რიცხვის „ექვსას სამოცდაექვსის“ გასაგებად საჭირო „გონება“ არის ბრძენი ქალწულის გონება, რომელმაც შეიძინა „ქრისტეს გონება“.
For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ. 1 Corinthians 2:16.
ვინ შეიცნო უფლის გონება, რომ ასწავლოს მას? ხოლო ჩვენ ქრისტეს გონება გვაქვს. 1 კორინთელთა 2:16.
The class of wise virgins have the mind of Christ, and the foolish wicked virgins have the mind of Christ’s adversary.
გონიერი ქალწულთა დასს აქვს ქრისტეს გონება, ხოლო სულელ ბოროტ ქალწულებს — ქრისტეს მოწინააღმდეგის გონება.
“The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.
„დადგა დრო, რომ ჭეშმარიტმა ნათელმა ზნეობრივი სიბნელის შუაგულში გაანათოს. მესამე ანგელოზის უწყება გაეგზავნა მსოფლიოს, რათა გააფრთხილოს ადამიანები, არ მიიღონ მხეცის ან მისი ხატის ნიშანი თავიანთ შუბლზე ან თავიანთ ხელზე. ამ ნიშნის მიღება ნიშნავს იმავე გადაწყვეტილებამდე მისვლას, როგორზეც მხეცი მივიდა, და იმავე შეხედულებათა ქადაგებას, ღვთის სიტყვის პირდაპირ წინააღმდეგობაში.“ Review and Herald, July 13, 1897.
The formation of the image of the beast is the final test for the virgins of the parable, and the wise have the mind of Christ, for they have come to the same decision as Christ, for they have submitted their wills unto the Holy Spirit’s direction. The formation of the image of Christ in the wise virgins contrasts with the formation of the image of the beast in the foolish virgins. The foolish virgins come to the same decision as the beast, for they became confused upon the test question concerning the correct identification of the antichrist, who is the counterfeit king of the north and the head of modern Rome.
მხეცის ხატის ჩამოყალიბება არის იგავის ქალწულთათვის საბოლოო გამოცდა, და გონიერნი ფლობენ ქრისტეს გონებას, რადგან ისინი იმავე გადაწყვეტილებამდე მივიდნენ, რა გადაწყვეტილებამდეც ქრისტე მივიდა, ვინაიდან თავიანთი ნება სულიწმიდის ხელმძღვანელობას დაუმორჩილეს. ქრისტეს ხატის ჩამოყალიბება გონიერ ქალწულებში ეწინააღმდეგება მხეცის ხატის ჩამოყალიბებას უგუნურ ქალწულებში. უგუნური ქალწულები იმავე გადაწყვეტილებამდე მიდიან, რა გადაწყვეტილებამდეც მხეცი მივიდა, რადგან ისინი დაბნეულნი გახდნენ იმ საგამოცდო კითხვაზე, რომელიც ანტიქრისტეს სწორ იდენტიფიკაციას ეხება, რომელიც არის ჩრდილოეთის მეფის ყალბი სახე და თანამედროვე რომის თავი.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.
„ისინი, ვინც სიტყვის გაგებაში იბნევიან და ანტიქრისტეს მნიშვნელობას ვერ ხედავენ, უთუოდ ანტიქრისტეს მხარეს დაიყენებენ თავს.“ Kress Collection, 105.
The foolish virgins in the testing time that is represented as the formation of the image of the beast become confused in their understanding of the Word. Their confusion is premised upon misunderstanding God’s prophetic Word, and failing to see the correct meaning of Modern Rome, they receive strong delusion, come to the same decision as the beast, and advocate the same papal ideas in direct opposition to the Word of God, and place themselves on the side of antichrist.
უგუნური ქალწულები განსაცდელის ჟამს, რომელიც მხეცის ხატის ჩამოყალიბებად არის წარმოდგენილი, სიტყვის გაგებაში იბნევიან. მათი აღრევა დამყარებულია ღვთის წინასწარმეტყველური სიტყვის არასწორ გაგებაზე; და რადგან ვერ ხედავენ თანამედროვე რომის ჭეშმარიტ მნიშვნელობას, ისინი იღებენ ძლიერ საცდურს, მიდიან იმავე გადაწყვეტილებამდე, რასაც მხეცი, და იმავე პაპურ შეხედულებებს უჭერენ მხარს ღვთის სიტყვის პირდაპირ წინააღმდეგობაში, და თავიანთ თავს ანტიქრისტეს მხარეზე აყენებენ.
We will continue these thoughts in the next article in this category.
ამ საკითხთა განხილვას ამ კატეგორიის მომდევნო სტატიაში გავაგრძელებთ.