Those called to be among the one hundred and forty-four thousand are now in their final sifting process and the process is a testing process that is based upon the formation of the image of the beast. The testing process begins with the house of God, for judgment always begins with the house of God, and thereafter God’s other flock is confronted with the identical testing process. Perhaps the most significant and important prophetic characteristic in the formation of the image of the beast is that it occurs twice; first in the United States, then in the rest of the world. Prophetically this means that the image of the beast in the world is the final manifestation of the image of the beast, and therefore any typification of the image of the beast that came before the image of the beast in the world, was simply the shadow that typified the substance.
მათ, ვინც მოწოდებულნი არიან ერთ ას ორმოცდაოთხი ათასთა შორის ყოფნისათვის, ახლა თავიანთი საბოლოო გაცრის პროცესი უტარდებათ, და ეს პროცესი გამოცდის პროცესია, რომელიც მხეცის ხატის ჩამოყალიბებას ემყარება. გამოცდის პროცესი ღვთის სახლით იწყება, რადგან სამსჯავრო მუდამ ღვთის სახლით იწყება, და ამის შემდეგ ღმერთის სხვა ფარას იგივე გამოცდის პროცესი წარედგინება. შესაძლოა, მხეცის ხატის ჩამოყალიბებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი და არსებითი წინასწარმეტყველური ნიშან-თვისება ის არის, რომ ეს ორჯერ ხდება: პირველად შეერთებულ შტატებში, შემდეგ კი დანარჩენ მსოფლიოში. წინასწარმეტყველურად ეს ნიშნავს, რომ მსოფლიოში მხეცის ხატი მხეცის ხატის საბოლოო გამოვლინებაა, და ამიტომ მხეცის ხატის ყოველი სახისმეტყველებითი წინასახე, რომელიც მსოფლიოში მხეცის ხატზე ადრე გამოჩნდა, მხოლოდ ის ჩრდილი იყო, რომელიც არსს წინასწარ განასახიერებდა.
Judgment began at the house of God on September 11, 2001. That date had been typified by August 11, 1840, when the angel of Revelation ten came down with a little book open in His hand. When the angel of chapter ten came down He announced that the judgment of Protestantism was then under way. Whoever God judges, He first forewarns, and the confirmation of Miller’s methodology in determining time, added weight to his calculations about the judgment of the Second Coming. The testing of the Protestants was under way as of August 11, 1840 and by 1844 the Protestants had become the daughters of Rome. The period of 1840 to 1844 typifies the period of September 11, 2001, unto the soon-coming Sunday law.
განკითხვის საქმე ღვთის სახლიდან დაიწყო 2001 წლის 11 სექტემბერს. ეს თარიღი წინასწარ იყო ტიპით წარმოდგენილი 1840 წლის 11 აგვისტოთი, როდესაც გამოცხადების მეათე თავის ანგელოზი ჩამოვიდა, ხელში გახსნილი პატარა წიგნით. როდესაც მეათე თავის ანგელოზი ჩამოვიდა, მან გამოაცხადა, რომ პროტესტანტიზმის განკითხვა უკვე დაწყებული იყო. ვისაც ღმერთი განიკითხავს, მას პირველად წინასწარ აფრთხილებს, და მილერის მეთოდოლოგიის დადასტურებამ დროის განსაზღვრაში მეტი წონა შესძინა მის გამოთვლებს მეორედ მოსვლის განკითხვის შესახებ. პროტესტანტთა გამოცდა მიმდინარეობდა 1840 წლის 11 აგვისტოდან, და 1844 წლისთვის პროტესტანტები რომის ასულებად იქცნენ. 1840-დან 1844 წლამდე პერიოდი წარმოადგენს 2001 წლის 11 სექტემბრიდან მოახლოებულ საკვირაო კანონის დადგომამდე პერიოდის ტიპს.
Those two periods were also represented from Jesus’ baptism when the Holy Spirit descended until the cross. Those three periods were all typified by the one hundred and twenty years that were allotted to the antediluvian world, leading up to the flood. There is always a warning message that identifies the judgment of that particular history. There are sacred histories that also address this particular period in the last days.
ის ორი პერიოდიც წარმოდგენილი იყო იესოს ნათლობიდან, როდესაც სულიწმინდა გარდამოვიდა, ჯვრამდე. ის სამი პერიოდი ყველა წინასახედ იქნა წარმოდგენილი ას ოცი წლით, რომლებიც წარღვნამდელ სამყაროს ჰქონდა განწესებული, წარღვნამდე მიმყვან პერიოდში. მუდამ არსებობს გამაფრთხილებელი უწყება, რომელიც იმ განსაკუთრებული ისტორიის სამსჯავროს განასხვავებს. არსებობს წმინდა ისტორიებიც, რომლებიც უკანასკნელ დღეებში ამ განსაკუთრებულ პერიოდსაც ეხება.
Noah preached for one hundred and twenty years, then the judgment of the flood arrived. Christ preached for twelve hundred and sixty days, then came the judgment of the cross. The warning message of John the Baptist was empowered at the baptism of Christ, and then Jesus was led into the wilderness for forty days. Those forty days, and the subsequent three tests at the end of the forty days teach that once the message is empowered, as identified by the descent of a holy symbol, such as the Holy Spirit at His baptism, and the descent of both angels of Revelation chapters ten and eighteen—a testing process is under way. When the divine symbol comes down, the judgment message proclaimed to those who are then the subject of judgment is empowered and the particular group that is being judged is then in a specific period that only ends with the close of their probation.
ნოემ ას ოცი წლის განმავლობაში ქადაგებდა, შემდეგ კი მოვიდა წარღვნის მსჯავრი. ქრისტე ათას ორას სამოცი დღის განმავლობაში ქადაგებდა, შემდეგ კი მოვიდა ჯვრის მსჯავრი. იოანე ნათლისმცემლის გამაფრთხილებელი უწყება ძალმოსილ იქნა ქრისტეს ნათლობისას, შემდეგ კი იესო ორმოცი დღით უდაბნოში იქნა წაყვანილი. ეს ორმოცი დღე და შემდგომი სამი გამოცდა ორმოცი დღის დასასრულს ასწავლის, რომ როგორც კი უწყება ძალმოსილ იქცევა, რაც წმიდა სიმბოლოს გარდამოსვლით არის აღნიშნული, მაგალითად, სულიწმიდის მის ნათლობაზე გარდამოსვლით, და გამოცხადების მეათე და მეთვრამეტე თავების ორივე ანგელოზის გარდამოსვლით, მიმდინარეობს გამოცდის პროცესი. როდესაც ღვთაებრივი სიმბოლო გარდამოდის, მსჯავრის უწყება, რომელიც ეუწყებათ მათ, ვინც იმჟამად მსჯავრის საგანია, ძალმოსილი ხდება, და ის კონკრეტული ჯგუფი, რომელსაც ასამართლებენ, მაშინ შედის განსაზღვრულ პერიოდზე, რომელიც მხოლოდ მათი მადლის ჟამის დახურვით სრულდება.
The line of Jesus identifies two periods of witnessing. The first was His personal witness for twelve hundred and sixty days, then His witness in the presence of His disciples for another twelve hundred and sixty days until Stephen was stoned.
იესოს ხაზი მოწმობის ორ პერიოდს განსაზღვრავს. პირველი იყო მისი პირადი მოწმობა ათას ორას სამოც დღეს; შემდეგ კი მისი მოწმობა მისი მოწაფეების თანდასწრებით კიდევ ათას ორას სამოცი დღის განმავლობაში, ვიდრე სტეფანეს ქვით ჩაქოლავდნენ.
“Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.
„მაშინ ანგელოზმა თქვა: ‘და იგი აღუთქვამს აღთქმას მრავალს ერთი შვიდეულის განმავლობაში [შვიდი წელი].’ მაცხოვრის მიერ თავისი მსახურების დაწყებიდან შვიდი წლის განმავლობაში სახარება განსაკუთრებით იუდეველთათვის უნდა ქადაგებულიყო; სამი წელიწად-ნახევარი — თვით ქრისტეს მიერ, ხოლო ამის შემდეგ — მოციქულთა მიერ. ‘და შვიდეულის შუაში შეწყვეტს მსხვერპლსა და შესაწირავს.’ დანიელი 9:27. ჩვ. წ. 31 წლის გაზაფხულზე ქრისტე, ჭეშმარიტი მსხვერპლი, გოლგოთაზე იქნა შეწირული. მაშინ ტაძრის ფარდა შუაზე გაიხა, რითაც გამოჩნდა, რომ მსხვერპლშეწირვითი მსახურების სიწმინდე და მნიშვნელობა უკვე განშორებული იყო. დადგა დრო, როდესაც მიწიერი მსხვერპლი და შესაწირავი უნდა შეწყვეტილიყო.“
“The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution “went everywhere preaching the word” (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.
„ერთი შვიდეული — შვიდი წელი — დასრულდა ახ. წ. 34 წელს. მაშინ სტეფანეს ჩაქოლვით იუდეველებმა საბოლოოდ ბეჭედი დაასვეს სახარების უარყოფას; ხოლო დევნის გამო მიმოფანტული მოწაფეები „ყველგან დადიოდნენ და ქადაგებდნენ სიტყვას“ (საქმეები 8:4); და ამის შემდეგ მალე მოქცეულ იქნა მდევნელი საული და გახდა პავლე, წარმართთა მოციქული.“ ქრისტეს სურვილი, 233.
The line of Noah, Christ, the Millerites and the one hundred and forty-four thousand all provide witness to a period of time when a specific target audience is tested by a warning message. The empowerment of the message identifies the beginning of a testing period, that in turn ends with the close of that target audience’s probation. With the prophetic line of Jesus two periods of witnessing are identified. Those two periods of witnessing typify the two warning messages represented by the angel who descended on September 11, 2001 which fulfilled Revelation 18:1–3, who was then followed by the second voice of verse four and onward of chapter eighteen.
ნოეს, ქრისტეს, მილერიტებისა და ას ორმოცდაოთხი ათასის ხაზი ყველა მოწმობს დროის იმ მონაკვეთზე, როდესაც განსაზღვრული სამიზნე აუდიტორია გაფრთხილების უწყებით გამოიცდება. უწყების ძალმოსილება აღნიშნავს გამოცდის პერიოდის დასაწყისს, რომელიც, თავის მხრივ, იმ სამიზნე აუდიტორიის გამოსაცდელი დროის დახურვით სრულდება. იესოს წინასწარმეტყველურ ხაზში მოწმობის ორი პერიოდი იდენტიფიცირდება. მოწმობის ეს ორი პერიოდი წინასახეობრივად გამოხატავს ორ გაფრთხილების უწყებას, რომლებიც წარმოდგენილია იმ ანგელოზით, რომელიც დაეშვა 2001 წლის 11 სექტემბერს და აღასრულა გამოცხადების 18:1–3, ხოლო მას შემდეგ მოჰყვა მეთვრამეტე თავის მეოთხე მუხლიდან და შემდგომ მეორე ხმა.
“So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.
„ამგვარად, მსოფლიოს გაფრთხილებისთვის განკუთვნილ უკანასკნელ საქმეში ეკლესიებს ორი განსხვავებული მოწოდება მიემართებათ. მეორე ანგელოზის უწყებაა: „დაეცა, დაეცა ბაბილონი, ის დიდი ქალაქი, რადგან თავისი სიძვის რისხვის ღვინით მან ყველა ერი დაათრო.“ ხოლო მესამე ანგელოზის უწყების ძლიერ ღაღადში ზეციდან ისმის ხმა, რომელიც ამბობს: „გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო.““ Review and Herald, December 6, 1892.
The first period is the judgment that begins with the house of God, and then at the soon-coming Sunday law the second period of judgment commences with the warning to come out of Babylon. The line of Christ from His baptism to the cross represents September 11, 2001 unto the Sunday law in the United States, and the period from the Sunday law in the United States until the point where every nation is forced to accept Sunday as the Global Day of Worship is the period that concludes when the very last nation submits.
პირველი პერიოდი არის სამსჯავრო, რომელიც იწყება ღვთის სახლით; ხოლო შემდეგ, მალე მოსასვლელი კვირადღის კანონთან ერთად, სამსჯავროს მეორე პერიოდი იწყება ბაბილონიდან გამოსვლის გაფრთხილებით. ქრისტეს ხაზი მისი ნათლობიდან ჯვრამდე წარმოადგენს პერიოდს 2001 წლის 11 სექტემბრიდან შეერთებულ შტატებში კვირადღის კანონამდე, ხოლო პერიოდი შეერთებულ შტატებში კვირადღის კანონიდან იმ წერტილამდე, როცა ყოველი ერი იძულებული ხდება, კვირადღე მიიღოს, როგორც გლობალური თაყვანისცემის დღე, არის ის პერიოდი, რომელიც სრულდება მაშინ, როდესაც უკანასკნელი ერი ემორჩილება.
The period begins with the Sunday law in the United States and it ends when the final nation bows to the papal power. The beginning of the second period marks the end of the first period, and both have Sunday laws that have been previously typified in the witness of Rome. The first Sunday law in the year 321, was brought about through the authority of pagan Rome. The Sunday law that was brought about through the authority of the papal church is represented by the year 538. The Sunday law in the United States is 321, and the Sunday law enforced upon the last nation is 538. The Sunday law in the United States marks the arrival of the message of warning that is then proclaimed by the ensign that was made up of the outcasts of Israel.
პერიოდი იწყება შეერთებულ შტატებში კვირადღის კანონით და სრულდება მაშინ, როდესაც საბოლოო ერი პაპის ძალაუფლების წინაშე ქედს მოიხრის. მეორე პერიოდის დასაწყისი აღნიშნავს პირველი პერიოდის დასასრულს, და ორივეს აქვს კვირადღის კანონები, რომლებიც წინასწარ იყო ტიპოლოგიურად წარმოდგენილი რომის მოწმობაში. პირველი კვირადღის კანონი, 321 წელს, დამყარდა წარმართული რომის ავტორიტეტის მეშვეობით. კვირადღის კანონი, რომელიც დამყარდა პაპის ეკლესიის ავტორიტეტის მეშვეობით, წარმოდგენილია 538 წლით. შეერთებულ შტატებში კვირადღის კანონი არის 321, ხოლო უკანასკნელ ერზე აღსრულებული კვირადღის კანონი არის 538. შეერთებულ შტატებში კვირადღის კანონი აღნიშნავს გამაფრთხილებელი უწყების მოსვლას, რომელიც შემდეგ ცხადდება იმ დროშით, რომელიც ისრაელის განდევნილთაგან შედგებოდა.
That waymark is the year 321, and it marks the beginning of the period of the testing of every nation upon the Sunday question. That period ends when the final nation bows to Rome, and that event was typified by the waymark of the year 538. The period from 321 unto 538 was typified by the period from the cross until the stoning of Stephen. As Stephen was being stoned he saw Christ standing in the heavenly sanctuary, typifying when Michael stands up at the close of human probation.
ეს სასაზღვრო ნიშანი არის 321 წელი და იგი აღნიშნავს ყოველი ერის გამოცდის პერიოდის დასაწყისს კვირადღის საკითხთან დაკავშირებით. ეს პერიოდი სრულდება მაშინ, როდესაც საბოლოო ერი რომს ქედს მოიხრის, და ეს მოვლენა წარმოდგენილი იყო 538 წლის სასაზღვრო ნიშნით. პერიოდი 321 წლიდან 538 წლამდე წინასწარ იყო ნაჩვენები იმ პერიოდით, რომელიც ჯვრიდან სტეფანეს ჩაქოლვამდე გრძელდებოდა. როდესაც სტეფანეს ქოლავდნენ, მან იხილა ქრისტე, რომელიც ზეციურ საწმიდარში იდგა, რაც წინასახედ წარმოადგენს იმ დროს, როდესაც მიქაელი აღდგება ადამიანთა გამოცდის ვადის დასასრულს.
September 11, 2001 marks the arrival of the warning of the first three verses of chapter eighteen, and it was marked by the prediction set forth by the prophetess Ellen White, who said that when the great buildings of New York City are brought down by a touch from God, that those very three verses would be fulfilled. It was also marked by the Patriot Act, which was a sign for those willing to see; that the principle of English law which professes that a person is innocent until proven guilty, was set aside for Roman law, which professes that a person is guilty, until proven innocent.
2001 წლის 11 სექტემბერი აღნიშნავს მეთვრამეტე თავის პირველი სამი მუხლის გაფრთხილების მოსვლას, და ეს აღინიშნა წინასწარმეტყველ ელენ უაიტის მიერ წარმოთქმული წინასწარმეტყველებით, რომელმაც თქვა, რომ როდესაც ნიუ-იორკის დიდი შენობები ღვთის შეხებით ჩამოინგრეოდა, სწორედ ეს სამი მუხლი აღსრულდებოდა. ეს ასევე აღინიშნა Patriot Act-ით, რომელიც იყო ნიშანი მათთვის, ვისაც დანახვა სურდა; რომ ინგლისური სამართლის პრინციპი, რომელიც ამტკიცებს, რომ ადამიანი უდანაშაულოა, ვიდრე მისი დანაშაული დამტკიცდება, გვერდზე იქნა გადადებული რომაული სამართლისათვის, რომელიც ამტკიცებს, რომ ადამიანი დამნაშავეა, ვიდრე მისი უდანაშაულობა დამტკიცდება.
The Patriot Act marked the beginning of judgment for Laodicean Seventh-day Adventism. That period concludes at the Sunday law in the United States. Those Laodicean Seventh-day Adventists that successfully make it through that period of sifting, are then going to give the warning message of verse four of chapter eighteen, that ends with the final nation that bows to Rome. That period begins with the Sunday law in the United States and ends with the final Sunday law.
პატრიოტთა აქტმა აღნიშნა მსჯავრის დასაწყისი ლაოდიკიური მეშვიდე დღის ადვენტიზმისთვის. ეს პერიოდი სრულდება კვირა დღის კანონით შეერთებულ შტატებში. ის ლაოდიკიური მეშვიდე დღის ადვენტისტები, რომლებიც წარმატებით გაივლიან გაცხრილების ამ პერიოდს, შემდეგ გადასცემენ მეთვრამეტე თავის მეოთხე მუხლის გამაფრთხილებელ უწყებას, რომელიც სრულდება უკანასკნელი ერით, რომელიც რომს მოუდრეკს ქედს. ეს პერიოდი იწყება კვირა დღის კანონით შეერთებულ შტატებში და სრულდება საბოლოო კვირა დღის კანონით.
If we misunderstand the fact that there are two images to the beast that are identified upon more than two witnesses, then we will misunderstand the work represented by the first three verses of Revelation chapter eighteen that began in 2001, and the work that begins in verse four of chapter eighteen.
თუ არასწორად გავიგებთ იმ ფაქტს, რომ მხეცის ორი ხატებაა, რომლებიც ორზე მეტი მოწმის საფუძველზეა დადგენილი, მაშინ არასწორად გავიგებთ იმ საქმეს, რომელიც გამოცხადების მეთვრამეტე თავის პირველი სამი მუხლით არის წარმოდგენილი და რომელიც 2001 წელს დაიწყო, აგრეთვე იმ საქმესაც, რომელიც მეთვრამეტე თავის მეოთხე მუხლიდან იწყება.
When we employ Sister White’s direct identification of the angel of Revelation eighteen’s descent in 1888, and her placing the same angel in the future tense, we find that 1888 typifies 2001. The angel of Revelation, that lightens the earth with His glory, came down at the Minneapolis meetings in 1888, and did so again when the great buildings of New York City came down.
როდესაც ვიყენებთ დის უაითის მიერ პირდაპირ მოხდენილ იდენტიფიკაციას გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ანგელოზის 1888 წელს გარდამოსვლის შესახებ, და მის მიერ იმავე ანგელოზის მომავალ დროში განთავსებას, ვპოულობთ, რომ 1888 წელი 2001 წლის ტიპს წარმოადგენს. გამოცხადების ანგელოზი, რომელიც თავის დიდებით ანათებს დედამიწას, გარდამოვიდა მინეაპოლისის კრებებზე 1888 წელს, და ასევე მოხდა ეს კვლავ მაშინ, როდესაც ნიუ-იორკის ქალაქის დიდი შენობები დაემხო.
The period of Christ’s baptism unto the cross, and the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, and the period of Noah’s one hundred and twenty years provide three witnesses to a period of judgment. 1888 provides a witness of the manifestation of rebellion that was recorded at the Minneapolis meetings, and Noah identifies the removal of the Holy Spirit from those who rejected the message. The rebellion of the antediluvians as well as the rebellion of the church leaders in 1888 both align with the history of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses, which the angel told Sister White was being repeated in Minneapolis.
ქრისტეს ნათლობიდან ჯვრამდე არსებული პერიოდი, აგრეთვე 1840 წლის 11 აგვისტოდან 1844 წლის 22 ოქტომბრამდე არსებული პერიოდი, და ნოეს ასოცი ოცი წელი წარმოადგენენ სამ მოწმეს სამსჯავროს პერიოდის შესახებ. 1888 წელი იძლევა მოწმობას ამბოხების გამოვლინების შესახებ, რომელიც მინეაპოლისის კრებებზე იქნა აღნუსხული, ხოლო ნოე მიუთითებს სულიწმიდის წართმევაზე მათგან, რომლებმაც უწყება უარყვეს. როგორც წინაწარღვნამდელთა ამბოხება, ისე 1888 წელს ეკლესიის ხელმძღვანელთა ამბოხებაც ორივე თანხვდება კორახის, დათანისა და აბირამის ისტორიას მოსეს ისტორიის ფარგლებში, რომელიც, როგორც ანგელოზმა უთხრა დას უაიტს, მინეაპოლისში მეორდებოდა.
From the Patriot Act until the Sunday law in the United States represents the testing period for Laodicean Seventh-day Adventism. The rebellion against the message of warning that announces their judgment identifies the removal of the Holy Spirit, and therefore the pouring out of strong delusion on the wicked foolish virgins of that history. The focus of the rebellion is the chosen messenger as represented by Noah, Moses, Elders Jones and Waggoner, and of course Sister White. The rebellion against the warning message and the messenger of that history is based upon the “oil” in the history of the parable of the ten virgins.
პატრიოტის აქტიდან შეერთებულ შტატებში კვირის კანონის ამოქმედებამდე პერიოდი წარმოადგენს ლაოდიკეელი მეშვიდე დღის ადვენტიზმის გამოცდის ჟამს. იმ გამაფრთხილებელი უწყების წინააღმდეგ აჯანყება, რომელიც მათ სამსჯავროს აცხადებს, ცხადყოფს სულიწმიდის წართმევას და, შესაბამისად, ძლიერ საცდურთა გადმოღვრას იმ ისტორიის ბოროტ უგუნურ ქალწულებზე. აჯანყების მთავარი სამიზნე არის რჩეული მაცნე, როგორც ეს წარმოდგენილია ნოეთი, მოსეთი, უხუცესებით ჯონსითა და ვაგონერით, და, რასაკვირველია, დას უაითით. იმ ისტორიის გამაფრთხილებელი უწყებისა და მაცნის წინააღმდეგ აჯანყება დაფუძნებულია „ზეთზე“ ათი ქალწულის იგავის ისტორიის კონტექსტში.
Those who present the warning message, do so, because they have “oil,” which is also the warning message. The distinction between the two classes is therefore produced by the correct applications of the rules of prophetic interpretation that were adopted by those of the movement of the first and second angels, represented as Miller’s rules of interpretation, and also the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.
ისინი, ვინც გაფრთხილების უწყებას წარმოადგენენ, ასე იქცევიან, რადგან მათ აქვთ „ზეთი“, რომელიც აგრეთვე თავად გაფრთხილების უწყებაა. ამიტომ ამ ორ კლასს შორის განსხვავება წარმოშობილია წინასწარმეტყველური განმარტების იმ წესების სწორი გამოყენებით, რომლებიც მიღებულ იქნა პირველი და მეორე ანგელოზის მოძრაობის მიერ, წარმოდგენილი როგორც მილერის განმარტების წესები, და აგრეთვე წინასწარმეტყველური განმარტების იმ წესებით, რომლებიც მიღებულ იქნა მესამე ანგელოზის მოძრაობის მიერ.
The test that is represented as the “formation of the image of the beast,” must therefore be a test in connection with how the image of the beast is formed in God’s prophetic Word.
ამიტომ, გამოცდა, რომელიც წარმოდგენილია როგორც „მხეცის ხატის ჩამოყალიბება“, უნდა იყოს გამოცდა იმასთან დაკავშირებით, თუ როგორ ყალიბდება მხეცის ხატი ღვთის წინასწარმეტყველურ სიტყვაში.
From the Patriot Act in 2001, which was typified by the Blair Bill in 1888, which was typified by the Declaration of Independence in 1776, which was typified by the baptism of Christ, which typified August 11, 1840, all support the truth that the testing-process of judgment begins with an empowered warning message that must be taken from the hand of the angel and then be eaten.
2001 წლის „პატრიოტის აქტიდან“, რომელიც 1888 წლის „ბლერის კანონპროექტით“ იყო წინასწარ ნაჩვენები, რომელიც 1776 წლის „დამოუკიდებლობის დეკლარაციით“ იყო წინასწარ ნაჩვენები, რომელიც ქრისტეს ნათლობით იყო წინასწარ ნაჩვენები, რამაც წინასწარ აჩვენა 1840 წლის 11 აგვისტო, ყოველივე ეს ადასტურებს ჭეშმარიტებას, რომ სამსჯავროს გამოცდის პროცესი იწყება ძალმოსილი გამაფრთხილებელი უწყებით, რომელიც ანგელოზის ხელიდან უნდა იქნეს მიღებული და შემდეგ შეჭმული.
The prophetic teaching that identifies the United States as the robbers of thy people confuses several points by their logic, and those points are often the most direct proof-texts in establishing elements of the formation of the image of the beast. A way to illustrate the fact that this test is prophetic in nature is by using the basic rules of prophecy to demonstrate a truth that is only understood if you accept Rome as the symbol represented by the robbers of thy people.
წინასწარმეტყველური სწავლება, რომელიც შეერთებულ შტატებს შენი ხალხის მძარცველებად მიიჩნევს, თავისი ლოგიკით რამდენიმე საკითხს აბნევს, და სწორედ ეს საკითხები ხშირად წარმოადგენს ყველაზე პირდაპირ მტკიცებულებით მუხლებს მხეცის ხატის ჩამოყალიბების ელემენტების დადგენაში. იმის საილუსტრაციოდ, რომ ეს გამოცდა თავისი ბუნებით წინასწარმეტყველურია, შეიძლება გამოყენებულ იქნეს წინასწარმეტყველების ძირითადი წესები იმ ჭეშმარიტების საჩვენებლად, რომელიც მხოლოდ მაშინ გაიგება, თუ რომს მიიღებ იმ სიმბოლოდ, რომელიც წარმოდგენილია შენი ხალხის მძარცველებით.
This illustration is drawn from the five lines of history within Adventism, where a controversy over Rome as a symbol occurred. We are now in the last, or sixth of these controversial histories, and the controversy now is identical to the controversy represented upon the 1843 chart.
ეს ილუსტრაცია აღებულია ადვენტიზმის შიგნით არსებულ ისტორიის ხუთი ხაზიდან, სადაც რომის, როგორც სიმბოლოს შესახებ, დავა წარმოიშვა. ახლა ჩვენ ამ სადავო ისტორიათაგან უკანასკნელში, ანუ მეექვსეში, ვიმყოფებით, და დღევანდელი დავა იდენტურია იმ დავისა, რომელიც 1843 წლის დიაგრამაზეა წარმოდგენილი.
It is easy to see this truth if you correctly apply the prophetic rules. A prophetic rule that needs to be used is that symbols have more than one meaning, and the meaning they use in a passage is to be established by the passage. The Syrian king, Antiochus III Magnus fulfilled the battle of verse ten of chapter eleven of Daniel, and he fulfilled the battle of Raphia in verses eleven and twelve, and he fulfilled the battle of Panium in verse fifteen. The Millerite controversy represented upon the 1843 chart was that the false Protestant view identified that the “robbers” was Antiochus Epiphanes, while also upholding the truth that the “robbers” were a symbol of Rome.
ამ ჭეშმარიტების დანახვა ადვილია, თუ წინასწარმეტყველურ წესებს სწორად გამოიყენებთ. ერთ-ერთი წინასწარმეტყველური წესი, რომლის გამოყენებაც საჭიროა, ის არის, რომ სიმბოლოებს ერთზე მეტი მნიშვნელობა აქვთ, და ის მნიშვნელობა, რომელსაც ისინი მოცემულ მონაკვეთში იყენებენ, თვით ამ მონაკვეთით უნდა დადგინდეს. სირიის მეფემ, ანტიოქე III დიდმა, შეასრულა დანიელის მეთერთმეტე თავის მეათე მუხლში აღწერილი ბრძოლა; მანვე შეასრულა რაფიის ბრძოლა მეთერთმეტე და მეთორმეტე მუხლებში; და მანვე შეასრულა პანიუმის ბრძოლა მეთხუთმეტე მუხლში. მილერიტულ დავაში, რომელიც 1843 წლის დიაგრამაზეა ასახული, ცრუ პროტესტანტული შეხედულება ამტკიცებდა, რომ „მძარცველები“ ანტიოქე ეპიფანე იყო, მაშინ როდესაც იმავდროულად ამყარებდა ჭეშმარიტებას, რომ „მძარცველები“ რომის სიმბოლო იყვნენ.
Verses ten through fifteen were first fulfilled in the history of Antiochus III Magnus, so those verses, and the subsequent historical repeat of those verses provide two witnesses to the fulfillment of those verses in the last days, for all the prophets spoke more directly about the last days, than the days in which they lived.
ათიიდან თხუთმეტ მუხლამდე თავდაპირველად აღსრულდა ანტიოქოს III დიდის ისტორიაში; ამიტომ ეს მუხლები და მათი შემდგომი ისტორიული განმეორება იძლევა ორ მოწმეს ამ მუხლების უკანასკნელ დღეებში აღსრულების შესახებ, ვინაიდან ყველა წინასწარმეტყველი უფრო უშუალოდ საუბრობდა უკანასკნელ დღეებზე, ვიდრე იმ დღეებზე, რომლებშიც თავად ცხოვრობდნენ.
Along with that established rule concerning where a prophet’s testimony is to be applied, we also have Sister White who directly recorded “much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy [Daniel chapter eleven] will be repeated.” Antiochus III Magnus represents the United States as papal Rome’s proxy army. The Protestants argued that the robbers had typified another Antiochus, where the Millerites knew it was Rome. Currently one side identifies the United States as the robbers, and the other side holds to the foundational truth.
გარდა იმ დადგენილი წესისა, რომელიც შეეხება იმას, თუ სად უნდა მიესადაგოს წინასწარმეტყველის მოწმობა, ჩვენ ასევე გვაქვს და უაითი, რომელმაც უშუალოდ ჩაწერა: „ამ წინასწარმეტყველების [დანიელის მეთერთმეტე თავის] აღსრულებაში მომხდარი ისტორიის დიდი ნაწილი კვლავ განმეორდება.“ ანტიოქე III მაგნუსი წარმოადგენს შეერთებულ შტატებს, როგორც პაპური რომის წარმომადგენელ სამხედრო ძალას. პროტესტანტები ამტკიცებდნენ, რომ მძარცველები სხვა ანტიოქეს წინასახე იყვნენ, მაშინ როცა მილერიტებმა იცოდნენ, რომ ეს რომი იყო. ამჟამად ერთი მხარე შეერთებულ შტატებს აიგივებს მძარცველებთან, ხოლო მეორე მხარე ემყარება ფუნდამენტურ ჭეშმარიტებას.
If the rule that identifies that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be based upon the context where they are employed, then identifying the United States as the robbers, parallels the Protestants’ identification of Antiochus as the robbers, but now Antiochus is a symbol of the United States in the last days.
თუ წესი, რომელიც განსაზღვრავს, რომ სიმბოლოებს ერთზე მეტი მნიშვნელობა აქვთ და რომ მნიშვნელობა უნდა განისაზღვროს იმ კონტექსტის საფუძველზე, სადაც ისინი გამოიყენებიან, მართებულია, მაშინ შეერთებული შტატების მძარცველებად იდენტიფიცირება პარალელს ავლებს პროტესტანტების მიერ ანტიოქოსის მძარცველებად იდენტიფიცირებასთან; თუმცა ახლა ანტიოქოსი უკანასკნელ დღეებში შეერთებული შტატების სიმბოლოა.
The context of the passage is directly addressing the question of what power exalts itself to establish the vision, so to place the emphasis upon this fact, is justified. It is justified upon many witnesses, for the other historical lines of a controversy over Rome as a symbol identify the same fact. That fact is that those on the wrong side of the issue invariably identify the United States in the place of Rome. But if you are unwilling to accept that symbols have more than one meaning, or if you believe they do so, but are not practiced enough to have full faith in the rule, then it will be virtually impossible for you to follow the logic that is now going to be applied.
ამ მონაკვეთის კონტექსტი პირდაპირ პასუხობს კითხვას, თუ რომელი ძალა ამაღლებს თავს ხილვის დასამყარებლად; ამიტომ ამ ფაქტზე აქცენტის გადატანა გამართლებულია. ეს გამართლებულია მრავალი მოწმით, რადგან რომის, როგორც სიმბოლოს, ირგვლივ არსებული დავის სხვა ისტორიული ხაზებიც იმავე ფაქტს ამოიცნობს. ეს ფაქტი ის არის, რომ საკითხის არასწორ მხარეზე მყოფნი უცვლელად შეერთებულ შტატებს აიგივებენ რომის ადგილას. მაგრამ თუ თქვენ არ გსურთ მიიღოთ, რომ სიმბოლოებს ერთზე მეტი მნიშვნელობა აქვთ, ან თუ გჯერათ, რომ ასეა, მაგრამ წესის მიმართ სრული რწმენა იმდენად არ გაქვთ გამომუშავებული, მაშინ იმ ლოგიკის გაყოლა, რომლის გამოყენებასაც ახლა ვაპირებთ, თქვენთვის თითქმის შეუძლებელი იქნება.
Every two-horned power represents the United States in the last days. France is the twofold power represented by Sodom and Egypt. Islam also typifies the United States, for the United States is the false prophet in relation to the papal power who is Jezebel. The United States is Salome in subjection to Herodias. Balaam is a symbol of a false prophet too, though his story is more complex than simply being a false prophet.
ყველა ორრქიანი ძალა უკანასკნელ დღეებში შეერთებულ შტატებს წარმოადგენს. საფრანგეთი არის ორმაგი ძალა, რომელიც სოდომითა და ეგვიპტით არის წარმოდგენილი. ისლამიც აგრეთვე განასახიერებს შეერთებულ შტატებს, რადგან შეერთებული შტატები არის ცრუ წინასწარმეტყველი პაპის ძალასთან მიმართებით, რომელიც იზებელია. შეერთებული შტატები არის სალომე, ჰეროდიადასადმი დაქვემდებარებული. ბალაამიც ცრუ წინასწარმეტყველის სიმბოლოა, თუმცა მისი ამბავი უფრო რთულია, ვიდრე უბრალოდ ცრუ წინასწარმეტყველი იყოს.
Balaam’s prophecies, which were recorded after he blessed Israel three times, are associated with Islam in a variety of ways. The ass is a symbol of Islam, and you can’t keep the talking ass out of a story of Balaam. The wise men from the east who came to worship the baby Jesus were guided by Balaam’s prophecies. Islam of the three woes of Revelation chapter nine represents the false prophet Mohammed.
ბალაამის წინასწარმეტყველებანი, რომლებიც ჩაიწერა მას შემდეგ, რაც მან სამგზის აკურთხა ისრაელი, სხვადასხვა მხრივ უკავშირდება ისლამს. ვირი ისლამის სიმბოლოა, და მოლაპარაკე ვირს ბალაამის ამბიდან ვერ გამორიცხავ. აღმოსავლეთიდან მოსული ბრძენნი, რომლებიც ჩვილ იესოს თაყვანსაცემად მოვიდნენ, ბალაამის წინასწარმეტყველებებით იყვნენ წარმართულნი. გამოცხადების მეცხრე თავის სამი ვაების ისლამი ცრუ წინასწარმეტყველ მუჰამედს წარმოადგენს.
If you understand that symbols have more than one meaning, then you will no doubt also understand that many truths are so important that they are represented by a variety of symbols. The symbol that establishes the vision is a symbol of Rome, and therefore it is obvious that Rome would be a primary theme throughout Bible prophecy. One classic and well-established symbol of Rome is the king of the north in Daniel chapter eleven. The king of the north who comes to his end with none to help is the papal power, the Roman church, the pope of Rome, the man of sin.
თუ გესმით, რომ სიმბოლოებს ერთზე მეტი მნიშვნელობა აქვთ, მაშინ უეჭველად ისიც გეცოდინებათ, რომ მრავალი ჭეშმარიტება იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ სიმბოლოთა მრავალგვარობით არის წარმოდგენილი. სიმბოლო, რომელიც ხილვას საფუძვლად უდევს, რომის სიმბოლოა, და ამიტომ ცხადია, რომ რომი ბიბლიური წინასწარმეტყველების მთელ მიმდინარეობაში უმთავრესი თემა იქნებოდა. რომის ერთ-ერთი კლასიკური და მყარად დამკვიდრებული სიმბოლოა ჩრდილოეთის მეფე დანიელის წიგნის მეთერთმეტე თავში. ჩრდილოეთის მეფე, რომელიც თავის აღსასრულს მიაღწევს და შემწე არავინ ეყოლება, არის პაპის ძალაუფლება, რომის ეკლესია, რომის პაპი, ცოდვის კაცი.
In the controversy of Uriah Smith, it was claimed that the king of the north in verse thirty-six was France, and the king of the north in verse forty was Turkey. Both France and Turkey are symbols of the United States in different contexts, but as with the Protestants, and as it is today, in Smith’s controversy, he rejected the truth that the king of the north is a symbol of Modern Rome, and claimed the symbol of Rome was represented by a symbol of the United States in the nation of France, and again that the symbol of Rome was a symbol of the United States as represented in the nation of Turkey.
ურია სმითის დავაში ამტკიცებდნენ, რომ ოცდამეექვსე მუხლში ჩრდილოეთის მეფე საფრანგეთი იყო, ხოლო მეორმოცე მუხლში ჩრდილოეთის მეფე — თურქეთი. როგორც საფრანგეთი, ისე თურქეთიც სხვადასხვა კონტექსტში შეერთებული შტატების სიმბოლოებია; მაგრამ, როგორც პროტესტანტების შემთხვევაში, და როგორც ეს დღესაც არის, სმითის დავაში მან უარყო ჭეშმარიტება, რომ ჩრდილოეთის მეფე თანამედროვე რომის სიმბოლოა, და ამტკიცებდა, რომ რომის სიმბოლო წარმოდგენილი იყო შეერთებული შტატების სიმბოლოთი საფრანგეთის ერში, და კვლავაც, რომ რომის სიმბოლო იყო შეერთებული შტატების სიმბოლო, როგორც ეს თურქეთის ერში იყო წარმოდგენილი.
The context now contains three lines; Millerite history, Uriah Smith’s history, and the here and now. In each of those illustrations there is a controversy over a symbol of Rome, which is misapplied through misunderstanding Rome as a symbol of the United States.
კონტექსტი ახლა მოიცავს სამ ხაზს: მილერიტების ისტორიას, ურაია სმიტის ისტორიას და აქა და ამჟამინდელ მდგომარეობას. თითოეულ ამ ილუსტრაციაში არსებობს დავა რომის სიმბოლოს შესახებ, რომელიც მცდარად არის გამოყენებული, რადგან რომი არასწორად არის გაგებული როგორც შეერთებული შტატების სიმბოლო.
The line of the controversy of “the daily,” in the book of Daniel upholds this very same emphasis of arguing against the truth regarding a symbol of Rome, though there are some important nuances in this history.
დანიელის წიგნში „მუდმივის“ შესახებ დაპირისპირების ხაზი სწორედ ამავე აქცენტს ამყარებს — ჭეშმარიტების წინააღმდეგ დავას რომის სიმბოლოს შესახებ, თუმცა ამ ისტორიაში რამდენიმე მნიშვნელოვანი ნიუანსიც არსებობს.
The logic of Uriah Smith’s prophetic model led his followers to misapply the sixth plague in chapter sixteen of Revelation. A primary problem in Smith’s application of chapter sixteen, other than his attempt to apply everything literally, in a period when everything is to be applied spiritually, was his inability to see the specific structure of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. By replacing the true meaning of the symbols with meanings of a private interpretation Smith’s logic precludes the ability to recognize how the threefold union is formed, and how it is formed is “the great test for the people of God by which their eternal salvation will be determined.”
ურიაჰ სმითის წინასწარმეტყველური მოდელის ლოგიკამ მის მიმდევრებს გამოცხადების მეთექვსმეტე თავში აღწერილი მეექვსე წყლულის არასწორად გამოყენებისაკენ წაუძღვა. სმითის მიერ მეთექვსმეტე თავის განმარტებაში მთავარი პრობლემა, გარდა მისი მცდელობისა, რომ ყველაფერი სიტყვასიტყვით მიეყენებინა იმ პერიოდში, როდესაც ყველაფერი სულიერად უნდა იქნეს გამოყენებული, იყო მისი უუნარობა, დაენახა გველეშაპის, მხეცისა და ცრუწინასწარმეტყველის სამმაგი კავშირის განსაზღვრული სტრუქტურა. სიმბოლოების ჭეშმარიტი მნიშვნელობის კერძო განმარტების მნიშვნელობებით ჩანაცვლებით, სმითის ლოგიკა გამორიცხავს იმის შემჩნევის შესაძლებლობას, თუ როგორ ყალიბდება ეს სამმაგი კავშირი; ხოლო ის, თუ როგორ ყალიბდება იგი, არის „ღვთის ხალხისთვის დიდი გამოცდა, რომლითაც მათი საუკუნო ხსნა განისაზღვრება.“
The misapplication of symbols of Rome are an attempt by Satan to prevent God’s last-day people from seeing not only modern Rome, but how modern Rome is formed. The necessity of recognizing the prophetic characteristics associated with the joining together of the United Nations, the papal power and the United States contains eternal consequences.
რომის სიმბოლოების არასწორი გამოყენება არის სატანის მცდელობა, რომ ღმერთის უკანასკნელი დღეების ხალხს დააბრკოლოს დანახვაში არა მხოლოდ თანამედროვე რომისა, არამედ იმისა, თუ როგორ ყალიბდება თანამედროვე რომი. წინასწარმეტყველური მახასიათებლების ამოცნობის აუცილებლობა, რომლებიც დაკავშირებულია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, პაპობრივი ძალაუფლებისა და ამერიკის შეერთებული შტატების გაერთიანებასთან, საუკუნო შედეგებს შეიცავს.
In the book of Daniel, there is a special test that emphasizes the importance of recognizing the relationships of these three powers, and there is another special test that emphasizes these identical points in the book of Revelation. “The daily” in the book of Daniel was understood to be pagan Rome by William Miller as he studied 2 Thessalonians. Miller understood from the description of the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome in 2 Thessalonians that the word, “daily,” was a symbol of pagan Rome, and the abomination of desolation would therefore be papal Rome.
დანიელის წიგნში არის განსაკუთრებული გამოცდა, რომელიც ხაზს უსვამს ამ სამი ძალის ურთიერთობათა ცნობის მნიშვნელობას, ხოლო გამოცხადების წიგნში არის სხვა განსაკუთრებული გამოცდა, რომელიც სწორედ ამავე საკითხებს უსვამს ხაზს. დანიელის წიგნში „მუდმივი“ უილიამ მილერს, როცა იგი 2 თესალონიკელთა წერილს იკვლევდა, წარმართული რომიად ესმოდა. მილერმა 2 თესალონიკელთა წერილში წარმართული რომისა და პაპური რომის წინასწარმეტყველური ურთიერთობის აღწერიდან გაიგო, რომ სიტყვა „მუდმივი“ წარმართული რომის სიმბოლო იყო, და, შესაბამისად, გაპარტახების სისაძაგლე პაპური რომი იქნებოდა.
The point we are underscoring though is that in 2 Thessalonians the relationship between pagan Rome and papal Rome is placed in a context that teaches that when and if you do not understand the relationship of those two powers, you receive strong delusion, and are lost for eternity.
თუმცა, საკითხი, რომელსაც ჩვენ ხაზს ვუსვამთ, ის არის, რომ 2 Thessalonians-ში წარმართული რომისა და პაპური რომის ურთიერთობა ისეთ კონტექსტშია წარმოდგენილი, რომელიც ასწავლის, რომ თუ და როცა ამ ორ ძალას შორის ურთიერთობას ვერ გაიგებ, მიიღებ ძლიერ საცდურს და მარადიულად დაიკარგები.
This is the same warning of the sixth plague where not only the dragon, who was pagan Rome in 2 Thessalonians, and the beast, who was the “man of sin” in that passage, but also in chapter sixteen you have the false prophet. The passage is emphasizing the importance of recognizing the relationship of the powers who make up Modern Rome’s threefold union, that is also modern Babylon.
ეს არის მეექვსე წყლულის იგივე გაფრთხილება, სადაც არა მხოლოდ გველეშაპი, რომელიც 2 თესალონიკელთა წიგნში წარმართული რომი იყო, და მხეცი, რომელიც იმ მონაკვეთში „ცოდვის კაცი“ იყო, არამედ მეთექვსმეტე თავშიც გყავთ ცრუწინასწარმეტყველი. ეს მონაკვეთი ხაზს უსვამს იმ ძალთა ურთიერთობის ამოცნობის მნიშვნელობას, რომლებიც აყალიბებენ თანამედროვე რომის სამმაგ კავშირს, რაც აგრეთვე თანამედროვე ბაბილონია.
The controversy over “the daily” addresses the very same last-day controversy, but it expands the identification of the controversy by adding the importance of understanding the relationship between the three powers who make up Modern Rome. To refuse to see this truth, is to guarantee strong delusion for your reward.
“მუდმივის” შესახებ დავა სწორედ იმავე უკანასკნელი დღეების დავას ეხება, მაგრამ იგი ამ დავის იდენტიფიკაციას აფართოებს იმ მნიშვნელობის დამატებით, რომ გაგებულ იქნეს ის ურთიერთობა, რომელიც თანამედროვე რომის შემადგენელ სამ ძალას შორის არსებობს. ამ ჭეშმარიტების დანახვაზე უარის თქმა ნიშნავს, რომ თქვენს საზღაურად ძლიერი ცდუნება გარანტირებული იქნება.
In the current controversy those identifying the United States as the robbers appear unable to even assent to understanding why it would matter that the United States is repeatedly represented as being in subjection to the papal power rather than being the papal power itself. Basic common sense recognizes that the power who is controlling the relationship in politics, history, marriage and Bible prophecy is considered as the head, and the head is what exalts itself to establish the vision and then falls.
ამჟამინდელ დავაში ისინი, ვინც შეერთებულ შტატებს მძარცველებად ასახელებენ, როგორც ჩანს, ვერც კი ეთანხმებიან იმის გაგებას, თუ რატომ აქვს მნიშვნელობა იმას, რომ შეერთებული შტატები არაერთგზის წარმოდგენილია როგორც პაპის ძალაუფლებისადმი დაქვემდებარებული და არა როგორც თავად პაპის ძალაუფლება. ელემენტარული საღი აზრი აღიარებს, რომ ის ძალა, რომელიც აკონტროლებს ურთიერთობას პოლიტიკაში, ისტორიაში, ქორწინებასა და ბიბლიურ წინასწარმეტყველებაში, მიიჩნევა თავად მთავრად; და სწორედ ეს თავი აღზევებს საკუთარ თავს, რათა დაამყაროს ხილვა, და შემდეგ ეცემა.
The logic that identifies the United States as the robbers, is unable to apply the history that was represented, and thereafter fulfilled, from 321 to 538. The symbol of the United States must fall away before the “man of sin” would be revealed. The “man of sin” gets revealed again in the last days, and before he does the United States must fall away first.
ლოგიკა, რომელიც შეერთებულ შტატებს მძარცველებთან აიგივებს, ვერ იყენებს იმ ისტორიას, რომელიც წარმოდგენილი იყო და შემდგომ აღსრულდა 321-დან 538 წლამდე. შეერთებული შტატების სიმბოლო უნდა ჩამოშორებულიყო, ვიდრე „ცოდვის კაცი“ გამოცხადდებოდა. „ცოდვის კაცი“ კვლავ ცხადდება უკანასკნელ დღეებში, და ვიდრე ეს მოხდება, შეერთებული შტატები პირველად უნდა ჩამოშორდეს.
The Sunday law in the United States does not identify the United States as Modern Rome, it identifies that national ruin has arrived, and that the United States has been fully disconnected from righteousness. The Modern Rome that gets revealed when the United States falls away at the Sunday law is the papal power, who then and there just conquered her ally, the false prophet.
კვირის კანონი შეერთებულ შტატებში არ აიგივებს შეერთებულ შტატებს თანამედროვე რომთან; იგი მიუთითებს, რომ ეროვნული დაღუპვა დადგა და რომ შეერთებული შტატები სრულად მოწყვეტილია სიმართლეს. თანამედროვე რომი, რომელიც გამოაშკარავდება, როდესაც შეერთებული შტატები კვირის კანონის დროს განდგომილებაში ჩავარდება, არის პაპობრივი ძალაუფლება, რომელმაც სწორედ მაშინ და იქ დაიმორჩილა თავისი მოკავშირე, ცრუ წინასწარმეტყველი.
“The daily” in the book of Daniel and its relationship to the message of William Miller, and the significance of Miller’s understanding being derived from 2 Thessalonians chapter two, and the warning to keep your garments in the sixth plague, all identify elements from those controversies that address current issues.
დანიელის წიგნში „ყოველდღიური“ და მისი კავშირი უილიამ მილერის უწყებასთან, აგრეთვე ის მნიშვნელობა, რომ მილერის ეს გაგება ეფუძნებოდა 2 თესალონიკელთა მეორე თავს, და მეექვსე წყლულის დროს მიცემული გაფრთხილება, დაიცვათ თქვენი სამოსელი, — ეს ყოველივე მიუთითებს იმ დაპირისპირებებიდან მომდინარე ელემენტებზე, რომლებიც ამჟამინდელ საკითხებს ეხება.
The warning of 2 Thessalonians chapter two in the last days is about a class that identifies the United States as a symbol, but refuses to be guided by the light that addresses the United States’ relationship with papal Rome. In doing this they will see the relationship of not only papal Rome and the United States, but also the United Nations, the dragon power of Revelation chapter sixteen.
ბოლო დღეებში 2 თესალონიკელთა მეორე თავის გაფრთხილება შეეხება იმ კლასს, რომელიც შეერთებულ შტატებს სიმბოლოდ აიდენტიფიცირებს, მაგრამ უარს ამბობს იხელმძღვანელოს იმ ნათლით, რომელიც შეეხება შეერთებული შტატების ურთიერთობას პაპურ რომთან. ამის ჩადენით ისინი დაინახავენ ურთიერთობას არა მხოლოდ პაპურ რომსა და შეერთებულ შტატებს შორის, არამედ აგრეთვე გაეროს — გამოცხადების მეთექვსმეტე თავის გველეშაპის ძალას.
As with Uriah Smith, A.G. Daniells and W.W. Prescott, who Sister White identified as being unable to reason from cause to effect, so too are those who refuse to be guided by the direction of God’s prophetic Word in its elaboration of the relationship of these three powers in the last days.
როგორც ურია სმითი, ა. ჯ. დანიელსი და უ. უ. პრესკოტი, რომელთაც და უაითმა განსაზღვრა, როგორც მიზეზიდან შედეგამდე მსჯელობის უუნაროებს, ასევე არიან ისინიც, ვინც უარს ამბობენ იხელმძღვანელონ ღვთის წინასწარმეტყველური სიტყვის ხელმძღვანელობით, როცა იგი უკანასკნელ დღეებში ამ სამი ძალის ურთიერთობის განმარტებას გვაძლევს.
Like the first, the current, and the Uriah Smith controversies, the controversy of the relationship of the three powers as represented in 2 Thessalonians and the sixth plague manifests a private interpretation that points to the United States, but refuses to see certain prophetic characteristics of the United States that would expose their erroneous concept, and possibly bring them to the light.
როგორც პირველი, მიმდინარე და ურია სმითის ირგვლივ არსებული დავები, ასევე სამი ძალის ურთიერთობის დავა, როგორც ეს წარმოდგენილია 2 თესალონიკელთა წიგნსა და მეექვსე წყლულში, ავლენს კერძო განმარტებას, რომელიც მიუთითებს ამერიკის შეერთებულ შტატებზე, მაგრამ უარს ამბობს დაინახოს ამერიკის შეერთებული შტატების გარკვეული წინასწარმეტყველური ნიშნები, რომლებიც მათ მცდარ შეხედულებას გამოავლენდა და, შესაძლოა, ნათელამდე მიიყვანდა.
After September 11, 2001 the controversy over the four insects of Joel arose. The truth being that the insects represented a progressive spiritual declension of the Laodicean Seventh-day Adventist church by the introduction of Catholic and apostate Protestant theology. Again the correct application of the four insects is Rome, but the private interpretation claimed it was Islam, which is a symbol of a false prophet, and therefore a symbol of the United States. Line upon line, the controversies from Advent history which we have just addressed, all speak to the same truth.
2001 წლის 11 სექტემბრის შემდეგ წარმოიშვა დავა იოელის ოთხი მწერის შესახებ. ჭეშმარიტება ის არის, რომ ეს მწერები აღნიშნავდნენ ლაოდიკიური მეშვიდე დღის ადვენტისტური ეკლესიის თანდათანობით სულიერ დაცემას კათოლიკური და განდგომილი პროტესტანტული თეოლოგიის შემოტანის გზით. კვლავაც, ოთხი მწერის სწორი გამოყენება არის რომი, მაგრამ კერძო განმარტება ამტკიცებდა, რომ ეს იყო ისლამი, რომელიც ცრუ წინასწარმეტყველის სიმბოლოა და, მაშასადამე, შეერთებული შტატების სიმბოლოც. მცნებაზე მცნება, სტრიქონზე სტრიქონი, ადვენტისტური ისტორიიდან ის დავები, რომელთაც ჩვენ ახლახან შევეხეთ, ყველანი იმავე ჭეშმარიტებაზე მეტყველებენ.
The wrong side, on four witnesses, identifies the robbers as the United States, and upon two witnesses the wrong side’s understanding of the United States as a symbol is incorrect. God’s last-day candidates to be among the one hundred and forty-four thousand are now in a prophetic test. It is not a test that is accomplished by simply casting your vote for this side or that side. It is a test that can only genuinely be navigated correctly if the prophetic rules are accurately applied. In order for the Lion of the tribe of Judah to awaken His last-day people to the fact that they are not studying deeply enough, He allowed heresies to be introduced.
არასწორი მხარე, ოთხი მოწმით, მძარცველებს ამერიკის შეერთებულ შტატებად განსაზღვრავს, ხოლო ორი მოწმით არასწორი მხარის მიერ ამერიკის შეერთებული შტატების, როგორც სიმბოლოს, გაგება მცდარია. ღვთის უკანასკნელი დღეების ის კანდიდატები, რომელთაც დანიშნულნი არიან ას ორმოცდაოთხი ათასის შორის ყოფნისათვის, ახლა წინასწარმეტყველურ გამოცდაში იმყოფებიან. ეს არ არის ისეთი გამოცდა, რომელიც უბრალოდ თქვენი ხმის ამა თუ იმ მხარისათვის მიცემით სრულდება. ეს არის გამოცდა, რომლის სწორად გავლაც ჭეშმარიტად შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, თუ წინასწარმეტყველური წესები სიზუსტით იქნება გამოყენებული. რათა იუდას ტომის ლომმა თავისი უკანასკნელი დღეების ხალხი გამოაფხიზლოს იმ ფაქტის მიმართ, რომ ისინი საკმარისად ღრმად არ იკვლევენ, მან დაუშვა, რომ მწვალებლობები შემოსულიყო.
The fact that a heresy arose within this movement identifies that our personal aptitude in regard to the rules of prophetic interpretation is weaker than it should be. Rome establishes the vision, and the vision of the last days is the final rise and fall of the king of the north. That “king” is also the “man of sin”, and the “man of sin” is the “mystery of iniquity,” and that “wicked.” He is the antichrist, he is symbolized as the “robbers of thy people,” and he is the “head” of Modern Rome.
ფაქტი, რომ ამ მოძრაობის შიგნით ერესი აღმოცენდა, ცხადყოფს, რომ ჩვენი პირადი უნარი წინასწარმეტყველური განმარტების წესებთან მიმართებით იმაზე უფრო სუსტია, ვიდრე უნდა იყოს. რომი აყალიბებს ხილვას, ხოლო უკანასკნელი დღეების ხილვა არის ჩრდილოეთის მეფის საბოლოო აღზევება და დაცემა. ეს „მეფე“ ასევე არის „ცოდვის კაცი“, ხოლო „ცოდვის კაცი“ არის „ურჯულოების საიდუმლო“ და ის „უღვთო“. იგი არის ანტიქრისტე, იგი სიმბოლურად წარმოდგენილია როგორც „შენი ერის მძარცველნი“, და იგი არის თანამედროვე რომის „თავი“.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.
„ვინც სიტყვის გაგებაში იბნევა და ანტიქრისტეს მნიშვნელობას ვერ ხედავს, უეჭველად ანტიქრისტეს მხარეს დაიყენებს თავს. ახლა არ არის დრო, რომ ჩვენ სოფელს შევერწყათ. დანიელი დგას თავის წილში და თავის ადგილზე. დანიელისა და იოანეს წინასწარმეტყველებები გასაგები უნდა იყოს. ისინი ერთმანეთის განმმარტებლები არიან. ისინი ქვეყნიერებას იმ ჭეშმარიტებებს აძლევენ, რომლებიც ყველამ უნდა გაიგოს. ეს წინასწარმეტყველებები მოწმობად უნდა იყოს ქვეყნიერებაში. მათი აღსრულებით ამ უკანასკნელ დღეებში, ისინი თავად განიმარტავენ თავს.“ Kress Collection, 105.