The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.
იესო ქრისტეს გამოცხადების გზავნილი, რომელიც ახლა იხსნება, მოიცავს იმ ებრაული სიტყვის დადგენას, რომელიც ნათარგმნია როგორც „ჭეშმარიტება“ და რომელიც, სხვა საკითხებთან ერთად, გამოხატავს ქრისტეს ხასიათს, როგორც ალფასა და ომეგას. იმის დასაწყისი, რაც წარმოადგენს იმის დასასრულს, მთელ ბიბლიას გასდევს, და ქრისტეს ხასიათი ბიბლიაში ცხადდება, რადგან იგი არის სიტყვა. ალფა და ომეგა არის ქრისტეს ხასიათის ის ელემენტი, რომელსაც თავად იგი ასახელებს იმის მტკიცებულებად, რომ იგი არის ღმერთი.
Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.
ესაიას მეორმოცე თავი აღნიშნავს წინასწარმეტყველური თხრობის დასაწყისს, რომელიც გრძელდება ესაიას წიგნის დასასრულამდე, სამოცდამეექვსე თავამდე. იგი იწყება იმ ნუგეშისმცემლის განსაზღვრებით, რომელიც იგზავნება, და რომელსაც ქრისტე აღუთქვამს მოწაფეებს, რათა თავისი განშორებით ანუგეშოს ისინი; მაგრამ ნუგეშისმცემლის მოსვლა თავის სრულყოფილ აღსრულებას, როგორც ყველა წინასწარმეტყველება, უკანასკნელ დღეებში პოულობს. ესაიასა და იესოს მიერ ნუგეშისმცემლის მოსვლის განსაზღვრა მიუთითებს ას ორმოცდაოთხი ათასის მოძრაობის იმ იმედგაცრუებაზე, რომელიც მოხდა 2020 წლის 18 ივლისს.
Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.
მაგრამ მე ჭეშმარიტებას გეუბნებით: თქვენთვის უმჯობესია, რომ მე წავიდე; რადგან თუ მე არ წავალ, ნუგეშისმცემელი არ მოვა თქვენთან; ხოლო თუ წავალ, მას მოგივლენთ თქვენთან. და როდესაც იგი მოვა, ამხილებს სამყაროს ცოდვის, სიმართლისა და სამსჯავროს შესახებ. იოანე 16:7, 8.
The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.
სიტყვები „ცოდვა, სიმართლე და სამსჯავრო“ არის ის, რითაც ნუგეშისმცემელი „ამხილებს“ ქვეყნიერებას. სიტყვა, რომელიც თარგმნილია როგორც „ამხილებს“, მოიცავს დარწმუნების მნიშვნელობასაც. „ცოდვის, სიმართლისა და სამსჯავროს“ ეს სამი საფეხური წარმოადგენს ებრაულ სიტყვას, რომელიც ითარგმნება როგორც „ჭეშმარიტება“. ეს სიტყვა შედგენილია ებრაული ანბანის პირველი, მეცამეტე და უკანასკნელი ასოებისაგან, და ეს სიტყვა გამოხატავს, რომ ყოველივეს შემოქმედი არის პირველი და უკანასკნელი, ალფა და ომეგა. როდესაც ნუგეშისმცემელი მივა იმ იმედგაცრუებულ ას ორმოცდაოთხ ათასთან, იგი დაარწმუნებს მათ, და შემდეგ ქვეყნიერებასაც, რომ ღმერთი არის ალფა და ომეგა.
Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.
ანუგეშეთ, ანუგეშეთ ჩემი ერი, ამბობს თქვენი ღმერთი. ელაპარაკეთ იერუსალიმს გულითადად და მოუხმეთ მას, რომ დასრულებულია მისი ბრძოლა, მიტევებულია მისი ურჯულოება; რადგან მან უფლის ხელიდან ორმაგი მიიღო ყველა თავისი ცოდვისთვის. ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში: გაამზადეთ უფლის გზა, გაასწორეთ უდაბნოში საუფლო გზა ჩვენი ღმერთისთვის. ყოველი ხევი ამაღლდება და ყოველი მთა და ბორცვი დადაბლდება; მრუდე გასწორდება და უსწორმასწორო ადგილები ველად იქცევა. და გამოცხადდება უფლის დიდება, და ყოველი ხორციელი ერთად იხილავს მას; რადგან ეს უფლის პირმა თქვა. ესაია 40:1–5.
The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”
ეს მონაკვეთი განსაზღვრავს საბოლოო ელიას მაცნის საქმეს, რომლის წინასახედაც უილიამ მილერი იყო წარმოდგენილი, ხოლო უილიამ მილერის წინასახე იოანე ნათლისმცემელი იყო, იოანე ნათლისმცემლის წინასახე კი ელიაჰი; და იგი მალაქიას მიერ იყო მოხსენიებული როგორც მაცნე, რომელიც აღთქმის მაცნეს გზას უმზადებს. საბოლოო ელიას მოძრაობაში, როდესაც უფალი ნუგეშისმცემელს აგზავნის, რათა განამტკიცოს ისინი, ვინც იმედგაცრუებულნი იყვნენ და დაყოვნების ჟამს უფალს ელოდებიან, „უფლის დიდება გამოცხადდება, და ყოველი ხორციელი ერთად იხილავს მას.“ უფლის „დიდება“ მისი ხასიათია, ხოლო იესო ქრისტეს გამოცხადება არის მისი ხასიათის იმ ასპექტის ბეჭდების ახსნა, რომელიც ალფად და ომეგად არის წარმოდგენილი. პირველი ხუთი მუხლის შესავლის შემდეგ, „ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში“ ღმერთს ეკითხება: „რა ვიღაღადო?“
The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.
ხმამ თქვა: იქადაგე. მან თქვა: რა ვიქადაგო? ყოველი ხორციელი ბალახია, და მთელი მისი მშვენიერება ველის ყვავილივით არის. ბალახი ხმება, ყვავილი ჭკნება, რადგან უფლის სული უბერავს მასზე; ჭეშმარიტად, ხალხი ბალახია. ბალახი ხმება, ყვავილი ჭკნება, ხოლო ჩვენი ღმერთის სიტყვა უკუნისამდე დგას. ესაია 40:6–8.
The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.
ქრისტეს ხასიათის უწყება, რომელიც წარმოდგენილია როგორც ალფა და ომეგა, მოთავსებულია ისლამის სიმბოლიკაში. ეზეკიელის ოცდამეშვიდე თავში მკვდარი ძვლების ველი პირველად შეიკრიბება ერთად, ხოლო შემდეგ სიცოცხლეს მიიღებს ოთხი ქარის წინასწარმეტყველური უწყებით.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
„ანგელოზები იჭერენ ოთხ ქარს, რომლებიც წარმოდგენილია, როგორც გამძვინვარებული ცხენი, რომელიც ცდილობს თავი დაიხსნას და მთელი დედამიწის ზურგზე გადაეშვას, თან თავის გზაზე ნგრევა და სიკვდილი მოაქვს.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
„ნუთუ დაგვეძინება თვით მარადიული სამყაროს ზღვარზე? ნუთუ ვიქნებით მოდუნებულნი, ცივნი და მკვდარნი? ოჰ, ნეტავ ჩვენს ეკლესიებში გვქონდეს ღვთის სული და სუნთქვა, ჩაბერილი მის ხალხში, რათა ისინი დადგნენ თავიანთ ფეხზე და იცოცხლონ. ჩვენ უნდა დავინახოთ, რომ გზა ვიწროა და კარიბჭე — ტრო. მაგრამ როცა ამ ვიწრო კარიბჭით გავდივართ, მისი სივრცე უსაზღვროა.“ Manuscript Releases, ტომი 20, 217.
The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.
ბიბლიური წინასწარმეტყველების განრისხებული ცხენი ისლამია. ეს განრისხებული ცხენი შეკავებულია, რათა არ აღასრულოს თავისი გამანადგურებელი საქმე, როგორც ეს წარმოდგენილია გამოცხადების მეშვიდე თავში ოთხი ანგელოზის მიერ ოთხი ქარის შეკავებით. ისინი შეზღუდულნი არიან მანამდე, ვიდრე ას ორმოცდაოთხი ათასი დაიბეჭდება.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
ამის შემდეგ ვიხილე ოთხი ანგელოზი, რომლებიც იდგნენ ქვეყნის ოთხ კუთხეზე და იჭერდნენ ქვეყნის ოთხ ქარს, რათა ქარი არ ქროლილიყო არც ქვეყანაზე, არც ზღვაზე და არც ერთ ხეზე. და ვიხილე სხვა ანგელოზი, რომელიც აღმოსავლეთიდან ამოდიოდა და ჰქონდა ცოცხალი ღვთის ბეჭედი; და შესძახა დიდი ხმით იმ ოთხ ანგელოზს, რომელთაც მიცემული ჰქონდათ ძალა, ევნოთ ქვეყნისთვის და ზღვისთვის, და თქვა: ნუ ავნებთ არც ქვეყანას, არც ზღვას და არც ხეებს, ვიდრე ჩვენი ღვთის მონებს შუბლზე დავასვამთ ბეჭედს. გამოცხადება 7:1–3.
The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.
ოთხი ქარის შეკავება აღნიშნავს ისლამის შეზღუდვას, ვიდრე ღვთის ხალხის დაბეჭდვა აღსრულდება. გამოცხადებაში ისლამი წარმოდგენილია როგორც შვიდი საყვირიდან უკანასკნელი სამი, და აგრეთვე როგორც სამი ვაი.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
და ვიხილე და მოვისმინე ერთი ანგელოზი, შუა ცაში მფრინავი, რომელიც ხმამაღალი ხმით ამბობდა: ვაი, ვაი, ვაი დედამიწის მკვიდრთ იმ დანარჩენი საყვირების ხმათა გამო იმ სამი ანგელოზისა, რომელთაც ჯერ კიდევ უნდა დასცენ! გამოცხადება 8:13.
After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.
სამი ვაების საყვირის წარდგენის შემდეგ, იოანე მეცხრე თავში ისლამის ნიშნებს განსაზღვრავს. მეცხრე თავის მეოთხე მუხლში ისლამს ეძლევა ბრძანება, რომელიც აღსრულდა აბუბექრის, მუჰამედის შემდეგ პირველი ლიდერის, ისტორიაში.
And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.
და ებრძანათ მათ, რომ ზიანი არ მიეყენებინათ მიწის ბალახისთვის, არც რაიმე მწვანე ნარგავისთვის და არც რაიმე ხისთვის, არამედ მხოლოდ იმ ადამიანებისთვის, რომელთაც შუბლზე ღვთის ბეჭედი არა აქვთ. გამოცხადება 9:4.
Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.
ურია სმიტმა აბუბექრის კავშირი მეოთხე მუხლთან გააიგივა.
“After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:
„მუჰამედის სიკვდილის შემდეგ, ახ. წ. 632 წელს, სარდლობაში მას აბუბექრი ჩაენაცვლა, რომელმაც, როგორც კი მყარად განიმტკიცა თავისი ავტორიტეტი და მმართველობა, არაბულ ტომებს მრგვალი წერილი გაუგზავნა, საიდანაც ქვემოთ მოყვანილი ნაწყვეტია:“
“‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.
„როცა უფლის ბრძოლებს ებრძვით, მოიქეცით ვაჟკაცურად და ზურგი ნუ შეაქცევთ; მაგრამ თქვენი გამარჯვება ნუ შეიბილწება ქალებისა და ბავშვების სისხლით. ნუ გაანადგურებთ ფინიკის ხეებს და ნუ დაწვავთ მარცვლეულის ყანებს. ნუ მოჭრით ნაყოფიერ ხეებს და პირუტყვსაც ნუ ავნებთ, გარდა იმისა, რასაც საჭმელად დაკლავთ. და როცა რაიმე აღთქმას ან პირობას დადებთ, ერთგულად დაიცავით იგი და თქვენი სიტყვის ერთგულნი იყავით. და როცა წახვალთ, იპოვით ზოგიერთ ღვთისმოსავ პირს, რომელიც მონასტრებში განდეგილად ცხოვრობს და ამგვარად ღმერთის მსახურებას ისახავს მიზნად; ხელი არ ახლოთ მათ, არც დახოცოთ ისინი და არც მათი მონასტრები დაანგრიოთ. და იპოვით ხალხის სხვა სახესაც, რომელიც სატანის სინაგოგას ეკუთვნის და თავები გადაპარსული აქვთ; აუცილებლად გაუპეთქეთ მათ თავის ქალები და არ მისცეთ მათ შეწყალება, ვიდრე ან მაჰმადიანებად არ მოექცევიან, ან ხარკს არ გადაიხდიან.“ — Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.
Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.
იურიაჰ სმითი შემდეგ განასხვავებს ადამიანთა ორ კლასს, რომლებიც უნდა გამოერჩიათ იმ ისლამურ მებრძოლებს, რომლებიც აბუბექრმა გაგზავნა რომის წინააღმდეგ საომრად. ერთ კლასად იგი ასახელებს კათოლიკე მონაზვნებს, რომლებიც კვირა დღეს სცემდნენ თაყვანს; ხოლო მეორე კლასს შეადგენდნენ ისინი, ვინც მეშვიდე დღეს სცემდა თაყვანს. ისლამს მხოლოდ მზის თაყვანისმცემლებზე უნდა მიეტანა იერიში. ჩვენი განხილვისათვის უფრო მნიშვნელოვანია ის, რომ ადამიანები — იქნება ეს კვირის დამცველნი თუ შაბათის დამცველნი — სიმბოლურად წარმოდგენილნი არიან, როგორც ბალახი, მწვანე მცენარეულობა და ხეები. მეშვიდე თავში მოხსენიებული ოთხი ქარი შეკავებული იყო, რათა არ დაებერათ ბალახზე, ვიდრე შაბათის დამცველნი არ დაიბეჭდებოდნენ.
The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.
ას ორმოცდაოთხი ათასის მოძრაობის მაცნე ღმერთს ეკითხება: „რა ვიღაღადო?“ მას ეუწყა, რომ მისი უწყება ის უნდა ყოფილიყო, რომ ღვთის სიტყვა უკუნისამდე მტკიცედ დგას, და ეს უწყება მოთავსებული უნდა ყოფილიყო იმ ქარის კონტექსტში, რომელიც ბალახზე უბერავს. როდესაც ნუგეშისმცემელი მოევლინება ას ორმოცდაოთხ ათასს, რომელნიც გაცრუებულნი იყვნენ ისლამის შესახებ შეუსრულებელი წინასწარმეტყველებით და ამის შემდეგ შეიცნობენ, რომ იმყოფებიან ათი ქალწულის იგავის დაყოვნების ჟამში, მაშინ ნუგეშისმცემელი აუწყებს მათ, რომ უწყება, რომელიც მათ უნდა წარადგინონ, არის ბიბლიურ წინასწარმეტყველებაში ისლამის როლის შესახებ უწყება. ნუგეშისმცემლის მოსვლა, დაყოვნების ჟამის ისტორიაში, იწვევს მათ დადგომას.
And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.
და მითხრა მე: ძეო კაცისა, დადექი შენს ფეხებზე, და გელაპარაკები შენ. და სული შევიდა ჩემში, როცა მელაპარაკებოდა მე, და დამაყენა ჩემს ფეხებზე, რათა მომესმინა მისი, ვინც მელაპარაკებოდა. ეზეკიელი 2:1, 2.
They stand when they are resurrected.
ისინი დგანან, როცა აღდგებიან.
And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.
და ხალხთაგან, ტომთაგან, ენათაგან და ერთაგან იხილავენ მათ მკვდარ სხეულებს სამ დღე-ნახევარს და არ დაუშვებენ, რომ მათი მკვდარი სხეულები სამარხებში დაიდოს. და დედამიწაზე მკვიდრნი გაიხარებენ მათზე, იმხიარულებენ და ძღვენს გაუგზავნიან ერთმანეთს, რადგან ეს ორი წინასწარმეტყველი ტანჯავდა დედამიწაზე მკვიდრთ. და სამ დღესა და ნახევრის შემდეგ ღმერთისაგან სიცოცხლის სული შევიდა მათში, და დადგნენ თავიანთ ფეხებზე; და დიდი შიში დაეცა მათ, ვინც ხედავდა მათ. გამოცხადება 11:9–11.
The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.
დგომის ორი საფეხური, და შემდეგ დროშასავით აღმართვა, ასევე წარმოდგენილია ეზეკიელის წიგნის ოცდამეშვიდე თავში. ეზეკიელის პირველი საფეხური თავს უყრის მკვდარი, გამხმარი ძვლების სხეულის ნაწილებს, რომლებიც იმედგაცრუების ველზე არიან. ეზეკიელის მეორე საფეხური არის ოთხი ქარის უწყება, რომელიც არის დაბეჭდვის უწყება, რომელიც არის ისლამის უწყება.
And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.
და მითხრა მე: კაცის ძეო, თუ შეუძლიათ ამ ძვლებს სიცოცხლე? და მე ვუპასუხე: უფალო ღმერთო, შენ იცი. კვლავ მითხრა მე: უწინასწარმეტყველე ამ ძვლებზე და უთხარი მათ: ჰე, გამხმარო ძვლებო, ისმინეთ უფლის სიტყვა. ასე ეუბნება უფალი ღმერთი ამ ძვლებს: აჰა, მე შევიყვან თქვენში სუნთქვას, და იცოცხლებთ. და დაგადებთ მყესებს, და აღმოგიცენებთ ხორცს, და დაგფარავთ კანით, და ჩაგიდგამთ თქვენში სუნთქვას, და იცოცხლებთ; და შეიცნობთ, რომ მე ვარ უფალი. და მე ვიწინასწარმეტყველე, როგორც ნაბრძანები მქონდა; და როცა ვიწინასწარმეტყველებდი, გაისმა ხმა, და აჰა, იყო რყევა, და ძვლები შეერთდნენ, თითოეული ძვალი თავის ძვალს. და როცა ვიხილე, აჰა, მყესები და ხორცი ამოვიდა მათზე, და ზემოდან კანმა დაფარა ისინი; მაგრამ სუნთქვა არ იყო მათში. მაშინ მითხრა მე: უწინასწარმეტყველე ქარს, უწინასწარმეტყველე, კაცის ძეო, და უთხარი ქარს: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: მოდი ოთხი ქარიდან, ჰე, სუნთქვავ, და შთაბერე ამ დახოცილთ, რათა იცოცხლონ. და მე ვიწინასწარმეტყველე, როგორც მიბრძანა მან, და სუნთქვა შევიდა მათში, და იცოცხლეს, და დადგნენ თავიანთ ფეხებზე — მეტად დიდი ლაშქარი. ეზეკიელი 37:3–10.
In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.
ესაიას იმ მონაკვეთში, რომელსაც ამჟამად განვიხილავთ, როდესაც ნუგეშისმცემელი მოვა, ისინი ფეხზე დადგებიან, შემდეგ კი მაღალ მთაზე აღიმართებიან ნიშნად და აცხადებენ „სახარებას“, რომელიც არის გვიანი წვიმა, მესამე ანგელოზის უწყება.
O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.
ჰოი, სიონო, კეთილი ამბის მახარობელო, ადი მაღალ მთაზე; ჰოი, იერუსალიმო, კეთილი ამბის მახარობელო, აღიმაღლე შენი ხმა ძალით; აღიმაღლე, ნუ გეშინია; უთხარი იუდას ქალაქებს: აჰა, თქვენი ღმერთი! აჰა, უფალი ღმერთი მოვა ძლიერი ხელით, და მისი მკლავი იმეფებს მისთვის; აჰა, მისი საზღაური მასთან არის, და მისი მისაგებელი მის წინაშეა. ის დამწყემსავს თავის ფარას მწყემსივით; თავის მკლავით შეკრებს კრავებს, უბეში მიიხუტებს მათ და ძუძუმწოვრებთან მყოფთ ნაზად წარუძღვება. ვის გაუზომავს წყლები თავისი ხელისგულის ღრუთი, და ცანი მტკავლით განუზომავს, და დედამიწის მტვერი საზომში მოუთავსებია, და მთები სასწორით აუწონია, და ბორცვები — სასწაულით? ვის წარუმართავს უფლის სული, ან ვინ ყოფილა მისი მრჩეველი და უსწავლებია მისთვის? ვისთან ითათბირა მან, და ვინ დაარიგა იგი, და ასწავლა მას სამართლის გზა, და ასწავლა ცოდნა, და უჩვენა მას გონიერების გზა? აჰა, ერები სათლიდან ჩამოვარდნილ წვეთივით არიან, და სასწორის წვრილ მტვრად ითვლებიან; აჰა, კუნძულებსაც კი უმცირეს საგნად აღმართავს. ლიბანიც კი არ კმარა დასაწვავად, და მისი მხეცები არ კმარიან სრულადდასაწველი მსხვერპლისათვის. ყველა ერი მის წინაშე არარაობად არის; მასთან ისინი არაფერზე ნაკლებად და ამაოებად ითვლებიან. ესაია 40:9–17.
Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.
ისინი, ვინც თავიანთი საფლავებიდან გამოვიდნენ, აღიმართებიან როგორც დროშა; ანუ, როგორც ესაია განსაზღვრავს, ისინი აყვანილნი არიან „მაღალ მთაზე“. მაღალი მთა არის ის დროშა და იგი წარმოადგენს მათ, ვინც უფალს ელოდებოდა დაყოვნების ჟამს, რომელიც იწყება 2020 წლის 18 ივლისის პირველი იმედგაცრუებით.
One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.
ათასი გაიქცევა ერთის შერისხვისაგან; ხუთის შერისხვაზე თქვენ გაიქცევით, ვიდრე არ დარჩებით, როგორც ნიშანი მთის წვერზე და როგორც დროშა ბორცვზე. ამიტომ უფალი დაელოდება, რათა წყალობა გიყოთ; ამიტომ ამაღლდება, რათა შეგიწყალოთ; რადგან უფალი სამართლის ღმერთია; ნეტარ არიან ყველანი, ვინც მას ელოდება. ესაია 30:17, 18.
In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.
გამოცხადების წიგნის მეთერთმეტე თავში დროშა ზეცად არის აღებული.
And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.
და მოისმინეს ზეციდან დიდი ხმა, რომელიც ეუბნებოდა მათ: ამოდით აქ. და ავიდნენ ზეცად ღრუბელში; და მათმა მტრებმა იხილეს ისინი. და იმავე ჟამს მოხდა დიდი მიწისძვრა, და ქალაქის მეათედი ნაწილი დაეცა, და მიწისძვრაში მოიკლა კაცთაგან შვიდი ათასი; ხოლო დანარჩენნი შეძრწუნდნენ და დიდება მიაგეს ზეცის ღმერთს. გამოცხადება 11:12, 13.
Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.
გამოცხადების მეთერთმეტე თავი მიუთითებს, რომ ორი მოწმე ამაღლდებიან ზეცად სწორედ იმავე ჟამს, როდესაც მიწისძვრა ხდება. მიწისძვრა, რომელიც წარსულის ისტორიაში საფრანგეთის რევოლუციით აღსრულდა, წინასწარმეტყველურად განასახიერებს შეერთებული შტატების დამხობას საკვირაო კანონთან დაკავშირებით. ამიტომ დროშა აღიმართება საკვირაო კანონის დროს, და შემდეგ ეს დროშა მთელ სამყაროს აუწყებს „სასიხარულო ცნობას“.
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
მსოფლიოს ყოველო მკვიდრნო და დედამიწაზე მცხოვრებნო, იხილეთ, როცა მთებზე აღმართავს დროშას; და როცა საყვირს ჩაბერავს, ისმინეთ. ესაია 18:3.
The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.
ნიშანი წარმოაჩენს „სასიხარულო ცნობას“, როცა „საყვირი“ ჩაიბერება. გამოცხადების საყვირების საბოლოო უწყება არის მეშვიდე საყვირი, რომელიც არის მესამე ვაი, რომელიც არის ისლამი. ესაია, იოანე და ეზეკიელი ყველანი უკანასკნელ დღეებზე ლაპარაკობენ და ისინი არასოდეს ეწინააღმდეგებიან ერთმანეთს.
The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.
ღმერთის ბეჭედი დაედება ღვთის ხალხს კვირადღის კანონის დროს.
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..
„არც ერთი ჩვენგანი ვერასოდეს მიიღებს ღვთის ბეჭედს, სანამ ჩვენს ხასიათში თუნდაც ერთი ლაქა ან მანკი იქნება დარჩენილი. ჩვენზეა დამოკიდებული, გამოვასწოროთ ჩვენი ხასიათის ნაკლოვანებები, განვწმინდოთ სულის ტაძარი ყოველი უწმინდურებისაგან. მაშინ უკანასკნელი წვიმა გადმოვა ჩვენზე, როგორც ადრეული წვიმა გადმოვიდა მოწაფეებზე ორმოცდამეათე დღის დღესასწაულზე....“
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.
„რას აკეთებთ, ძმებო, მომზადების ამ დიდ საქმეში? ისინი, ვინც წუთისოფელს უერთდებიან, იღებენ ქვეყნიურ ყალიბს და ემზადებიან მხეცის ნიშნის მისაღებად. ხოლო ისინი, ვინც საკუთარ თავს არ ენდობიან, ვინც ღმერთის წინაშე იმდაბლებენ თავს და თავიანთ სულებს ჭეშმარიტებისადმი მორჩილებით განიწმენდენ, ისინი იღებენ ზეციურ ყალიბს და ემზადებიან ღვთის ბეჭდისათვის თავიანთ შუბლზე. როდესაც ბრძანება გამოვა და დაღი აღიბეჭდება, მათი ხასიათი საუკუნოდ წმინდა და უმწიკვლო დარჩება.“ Testimonies, ტომი 5, 214–216.
Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.
თუმცა დადგენილება კვირის კანონთან არის ბეჭედდასმული, ისინი, ვინც ბეჭედს მიიღებენ, საჭიროებენ, რომ კვირის კანონამდე ჰქონდეთ ბეჭდისთვის მომზადებული ხასიათი, რადგან კვირის კანონი არის ის კრიზისი, რომლისკენაც ღმერთის სიტყვაში არსებული ყველა კრიზისი მიუთითებს. ეს არის „კრიზისი“, ანუ „ღაღადი“, შუაღამისას ათი ქალწულის იგავში.
“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.
„ხასიათი კრიზისის დროს მჟღავნდება. როდესაც გულმოდგინე ხმამ შუაღამისას გამოაცხადა: „აჰა, სიძე მოდის; გამოდით მის შესახვედრად“, მძინარე ქალწულები ძილისგან გამოერკვნენ, და გამოჩნდა, ვის ჰქონდა მოვლენისათვის მზადება გაწეული. ორივე მხარე მოულოდნელობაში იქნა შეპყრობილი, მაგრამ ერთი საგანგებო ვითარებისთვის მზად იყო, ხოლო მეორე მოუმზადებელი აღმოჩნდა. ხასიათი გარემოებებით მჟღავნდება. საგანგებო ვითარებანი ხასიათის ჭეშმარიტ ლითონს ამოავლენს. უეცარი და მოულოდნელი უბედურება, დაობლება თუ კრიზისი, რაიმე მოულოდნელი ავადმყოფობა ან ტანჯვა, რაიმე ისეთი, რაც სულს სიკვდილთან პირისპირ დააყენებს, გამოავლენს ხასიათის ნამდვილ შინაგან ბუნებას. ცხადი გახდება, არის თუ არა ღვთის სიტყვის აღთქმებისადმი რაიმე ნამდვილი რწმენა. ცხადი გახდება, ინარჩუნებს თუ არა სულს მადლი, არის თუ არა ლამპართან ერთად ჭურჭელში ზეთი.“
“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.
„გამოსაცდელის დრო ყველას უდგება. როგორ ვიქცევით ღვთის გამოცდისა და შემოწმების ქვეშ? გვიქრება ჩვენი ლამპრები? თუ კვლავაც ანთებულს ვინარჩუნებთ მათ? მზად ვართ თუ არა ყოველგვარი საგანგებო ვითარებისთვის ჩვენი კავშირით მასთან, ვინც სავსეა მადლითა და ჭეშმარიტებით? ხუთმა ბრძენმა ქალწულმა ვერ შეძლო თავისი ხასიათის გაზიარება ხუთ უგუნურ ქალწულთან. ხასიათი თითოეულმა ჩვენგანმა, როგორც ცალკეულმა პიროვნებამ, თავად უნდა ჩამოაყალიბოს.“ Review and Herald, October 17, 1895.
The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.
გონიერთა ქალწულებს ზეთი სჭირდებოდათ მანამდე, ვიდრე ძახილი გაისმოდა, რადგან როდესაც შუაღამის კრიზისი დადგება, ზეთის მოპოვება უკვე მეტად გვიანია.
“There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.
„არსებობს სასოწარკვეთილების, ომისა და სისხლისღვრის სული, და ეს სული უფრო და უფრო გაძლიერდება თვით დროის დასასრულამდე. როგორც კი ღვთის ერი შუბლზე დაიბეჭდება,—ეს არ არის რაიმე ბეჭედი ან ნიშანი, რომელიც ხილული იყოს, არამედ ჭეშმარიტებაში დამკვიდრება, როგორც გონებრივად, ისე სულიერად, რათა ვეღარ შეირყნენ,—როგორც კი ღვთის ერი დაიბეჭდება და შერყევისთვის მომზადდება, იგი მოვა. მართლაც, იგი უკვე დაიწყო; ღვთის სასჯელები ახლა ქვეყანაზეა, რათა გაგვაფრთხილოს, რომ ვიცოდეთ, რაც მოდის.“ Manuscript Releases, ტომი 1, 249.
The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.
ღვთის ბეჭედი არის ჭეშმარიტებაში დამკვიდრება, როგორც გონებრივად, ასევე სულიერად. ეს ბეჭედი ხილული ვერ იქნება, მაგრამ დროშა ხილული იქნება, რადგან მხოლოდ ამ გზით შეიძლება მსოფლიოს გაფრთხილება. ამიტომ არის დრო, როდესაც ბეჭედი ხილული ვერ არის; ამას კი მოჰყვება საკვირაო კანონი, რომლის დროსაც ბეჭედი ხილული უნდა იყოს.
“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.
„სულიწმიდის საქმეა, ამხილოს ქვეყნიერება ცოდვაში, სიმართლესა და სამსჯავროში. ქვეყნიერების გაფრთხილება შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, როდესაც ისინი, რომელთაც სწამთ ჭეშმარიტება, ჭეშმარიტებით განწმედილნი, მოქმედებენ მაღალ და წმიდა პრინციპთა თანახმად და მაღალი, ამაღლებული მნიშვნელობით აჩვენებენ გამმიჯნავ ზღვარს მათ შორის, რომელნიც იცავენ ღვთის მცნებებს, და მათ შორის, რომელნიც მათ ფეხქვეშ თელავენ. სულის მიერ განწმედა თვალსაჩინოდ აღნიშნავს განსხვავებას მათ შორის, რომელთაც აქვთ ღვთის ბეჭედი, და მათ შორის, რომელნიც იცავენ ყალბ განსვენების დღეს. როცა გამოცდა მოვა, ნათლად გამოჩნდება, რა არის მხეცის ნიშანი. ეს არის კვირის დაცვის პრაქტიკა. ისინი, რომელნიც, ჭეშმარიტების მოსმენის შემდეგაც, კვლავაც ამ დღეს წმიდად მიიჩნევენ, ატარებენ ცოდვის კაცის ხელწერას, რომელმაც დროებისა და რჯულის შეცვლა განიზრახა.“ Bible Training School, December 1, 1903.
The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.
კვირა დღის კანონის დადგომამდე მისაღწევი ბეჭედი არის ქრისტეს ხასიათის სრული განვითარება, და იგი უხილავია, გარდა ანგელოზებისა. ხოლო ბეჭედი, რომელიც ხილული ხდება კვირა დღის კანონის დროს, არიან ისინი, ვინც იცავენ მეშვიდე დღის შაბათს, რადგან ეს არის ღვთის ხალხის ბეჭედი, ანუ ნიშანი.
Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.
შენც ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი: ჭეშმარიტად, ჩემი შაბათები დაიცავით, რადგან ეს არის ნიშანი ჩემსა და თქვენს შორის თქვენს თაობებში, რათა იცოდეთ, რომ მე ვარ უფალი, რომელიც განგწმენდთ თქვენ. გამოსვლა 31:13.
The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.
ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვა დაიწყო 2020 წლის 18 ივლისს და უნდა დასრულდეს კვირის კანონის გამოცხადებამდე.
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
მსოფლიოს ყველა მკვიდრნო და დედამიწაზე მცხოვრებნო, იხილეთ, როცა ის მთებზე დროშას აღმართავს; და როცა საყვირს ჩაჰბერავს, ისმინეთ. ესაია 18:3.
The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.
შვიდი ქუხილი, რომელიც ახლა იხსნა ბეჭედი, მიუთითებს, რომ ას ორმოცდაოთხი ათასის ისტორია არის იმ უწყების გამოცხადების საქმე, რომელიც მოთავსებულია მესამე ვაის საყვირის გაფრთხილების კონტექსტში. ბიბლიურ წინასწარმეტყველებაში ისლამის საყვირი არის ის, რასაც ახმოვანებს საფლავიდან აღმართული ნიშანი.
The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.
ყოველი რეფორმის ხაზის ოთხი ნიშნული, რომლებიც 1840-დან 1844 წლამდე ისტორიის ოთხ ნიშნულს შეესაბამება, ამტკიცებს, რომ ყოველი რეფორმის ხაზის ოთხივე საფეხური ყოველთვის ერთსა და იმავე თემას ატარებს. ას ორმოცდაოთხი ათასის ისტორიის პირველი ნიშნული, რომელიც 1840-დან 1844 წლამდე პერიოდით იყო წარმოდგენილი, იყო უწყების გაძლიერება 2001 წლის 11 სექტემბერს. ეს ნიშნული იყო ისლამი. ას ორმოცდაოთხი ათასისთვის პარალელური ისტორიის მეორე ნიშნული იყო იმედგაცრუება 2020 წლის 18 ივლისს. ეს ნიშნული იყო ისლამის წინასწარმეტყველება, რომელიც დროის გამოყენებით იყო გახრწნილი. მესამე ნიშნული, რომელიც შუაღამის შეძახილს აღნიშნავს, ისლამის წარუმატებელი წინასწარმეტყველების შესწორებაა. ეს შესწორება დროის გამოყენების უარყოფას წარმოადგენს. მეოთხე ნიშნული არის კვირა დღის კანონი, სადაც აღმართული დროშა უბერავს მეშვიდე საყვირს, რომელიც არის მესამე ვაება, რომელიც არის ისლამი.
Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.
ესაიას ორმოცე თავი განსაზღვრავს მომდევნო ოცდაექვსი თავის საწყის წერტილს. ეს საწყისი წერტილი მდებარეობს გამოცხადების წიგნის მეთერთმეტე თავში, როდესაც ის ორი წინასწარმეტყველი, რომლებიც ხალხს ტანჯავდნენ, კვლავ სიცოცხლეს უბრუნდებიან. ნუგეშისმცემელი აღადგენს მათ და ფეხზე აყენებს, შემდეგ კი ისინი ზეცად აღიმართებიან. ესაია ელიას მაცნეს განსაზღვრავს, როგორც ხმას, რომელიც უდაბნოში ღაღადებს. შემდეგ ეს მაცნე ეკითხება, რა უნდა იყოს მისი უწყება, და წინასწარმეტყველური სიმბოლიზმით ეუწყება, რომ ისლამის უწყება არის საყვირისეული გაფრთხილება, რომელსაც დროშა აცხადებს. თუმცა უკანასკნელ დღეებში ისლამის, როგორც გაფრთხილების საყვირის, წარმოდგენა შესაძლებელია მხოლოდ წარსული ისლამის იდენტიფიცირებით. ისლამის დასაბამი, როგორც მას მილერიტები იგებდნენ და როგორც იგი თვალსაჩინოდ არის გამოსახული აბაკუმის ორ წმინდა დიაგრამაზე, გამოყენებულ უნდა იქნეს მესამე ვაის ისლამის განსასაზღვრად.
I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.
უფლის დღეს მე სულით ვიყავი და უკანიდან შემომესმა ძლიერი ხმა, ვითარცა საყვირისა. გამოცხადება 1:10.
John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.
იოანემ გამოცხადებაში მის უკან საყვირის ხმა მოისმინა, და იოანე წარმოადგენს ას ორმოცდაოთხ ათასს, რომლებიც წარსულიდან მომავალ ხმას ისმენენ. იოანეს უკან მყოფი ხმა, ანუ ის, რაც წარსულიდან საყვირის ხმას წარმოადგენს, არის პიონერული გაგება იმისა, რომ საყვირები იყო ღვთის სასჯელები კვირადღის თაყვანისმცემლობის წინააღმდეგ. პირველი ოთხი საყვირი მოტანილ იქნა წარმართულ რომზე იმ პირველი კვირადღის კანონის საპასუხოდ, რომელიც კონსტანტინემ 321 წელს გამოსცა. მეხუთე და მეექვსე საყვირი, რომლებიც პირველი და მეორე ვაებაა, წარმოადგენენ ღვთის სასჯელებს საპაპო რომის წინააღმდეგ მას შემდეგ, რაც მანაც მიიღო კვირადღის კანონი ორლეანის კრებაზე 538 წელს. ისლამის მესამე ვაება მაშინ მოვა, როდესაც შეერთებულ შტატებში კვირადღის კანონი იქნება მიღებული. მაშინ აღიმართება დროშა და განსაზღვრავს ისლამის წინასწარმეტყველურ როლს, ისლამის საწყის როლზე დაყრდნობით.
The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”
დროშის მიერ ქადაგებული უწყება შეიძლება დამკვიდრდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს უწყება ალფასა და ომეგას კონტექსტში განთავსდება. ესაიას წიგნის ორმოცე თავში მოცემული ამ შესავლის შემდეგ, ღმერთის, როგორც ალფასა და ომეგას, ყველაზე ძლიერი და უშუალო ბიბლიური წარმოდგენა გადმოცემულია რამდენიმე თანმიმდევრულ თავში. ეს თავები წარმოადგენს ესაიასეულ გამოხატულებას იესო ქრისტეს გამოცხადებისა, რომელიც „მისცა ღმერთმა“ იესოს, „რათა ეჩვენებინა თავის მონათათვის, რაც მალე უნდა აღსრულდეს; და მან გამოავლინა და ნიშნებით აუწყა ეს თავისი ანგელოზის მეშვეობით თავის მონას, იოანეს“, რომელმაც დაწერა იგი „წიგნში და“ გაუგზავნა „იგი შვიდ ეკლესიას“.
We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.
შემდეგ სტატიაში განვიხილავთ ესაიას შემდეგ თავებს.
Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.
ნეტარია ის, ვინც კითხულობს, და ისინი, ვინც ისმენენ ამ წინასწარმეტყველების სიტყვებს და იცავენ მასში დაწერილს, რადგან ჟამი ახლოსაა. გამოცხადება 1:3.