It has been shown that the history of August 11, 1840 until October 22, 1844 is the history represented by the seven thunders which were sealed up until just before the close of probation. In this article I will begin by reviewing some of what we have identified about the symbolism of the seven thunders. We are using historical lines upon historical lines to present these truths. There are four prophetic waymarks from August 11, 1840 until and including October 22, 1844; the empowerment of the first angel’s message, the first disappointment, the Midnight Cry and the Great Disappointment.
ნაჩვენები იქნა, რომ 1840 წლის 11 აგვისტოდან 1844 წლის 22 ოქტომბრამდე ისტორია არის ის ისტორია, რომელიც წარმოდგენილია იმ შვიდი ქუხილით, რომლებიც ბეჭდით იყო დახშული მადლის ჟამის დახურვამდე სულ ცოტა ხნით ადრე. ამ სტატიაში დავიწყებ იმ საკითხთა ნაწილის მიმოხილვას, რაც უკვე ამოვიცანით შვიდი ქუხილის სიმბოლიკის შესახებ. ამ ჭეშმარიტებათა წარმოსადგენად ჩვენ ვიყენებთ ისტორიულ ხაზებს ისტორიულ ხაზებზე. 1840 წლის 11 აგვისტოდან 1844 წლის 22 ოქტომბრამდე, და ამ უკანასკნელის ჩათვლით, არსებობს ოთხი წინასწარმეტყველური საგზაო ნიშანი: პირველი ანგელოზის უწყების ძალით აღჭურვა, პირველი იმედგაცრუება, შუაღამის ძახილი და დიდი იმედგაცრუება.
August 11, 1840 was typified by Moses at the burning bush. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the wife of Moses, Zipporah when she sorrowfully and fearfully circumcised their son. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the arrival of Moses in Egypt and his initial warning about the death of Egypt’s firstborn. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the Hebrews at the Red Sea.
1840 წლის 11 აგვისტო მოასწავებდა მოსესთან დაკავშირებულ მოვლენას ცეცხლმოკიდებულ ბუჩქთან. 1844 წლის გაზაფხულში პირველი იმედგაცრუება მოასწავებდა მოსეს ცოლს, ციპორას, როდესაც მან მწუხარებითა და შიშით წინადაცვითა მათი ვაჟი. შუაღამის ძახილი, რომელიც დაიწყო ექსეტერის ბანაკურ შეკრებაზე 12–17 აგვისტოს, მოასწავებდა მოსეს მისვლას ეგვიპტეში და მის პირველ გაფრთხილებას ეგვიპტის პირმშოთა სიკვდილის შესახებ. 1844 წლის 22 ოქტომბრის დიდი იმედგაცრუება მოასწავებდა ებრაელებს წითელ ზღვასთან.
In the time of King David August 11, 1840 was typified by the Philistines returning the ark of God. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by Uzzah touching the ark of God. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by David bringing the ark into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by David’s wife Michal as she despised David for entering Jerusalem with the ark.
მეფე დავითის დროს 1840 წლის 11 აგვისტო წინასახედ იყო ფილისტიმელთა მიერ ღვთის კიდობნის დაბრუნებით. 1844 წლის გაზაფხულზე მომხდარი პირველი იმედგაცრუება წინასახედ იყო უზას მიერ ღვთის კიდობანზე შეხებით. შუაღამის ძახილი, რომელიც 12–17 აგვისტოს ექსეტერის ბანაკის შეკრებაზე დაიწყო, წინასახედ იყო დავითის მიერ კიდობნის იერუსალიმში შემოტანით. 1844 წლის 22 ოქტომბრის დიდი იმედგაცრუება წინასახედ იყო დავითის ცოლის, მიქალის მიერ, როცა მან დავითს შეიძულა კიდობნით იერუსალიმში შესვლის გამო.
August 11, 1840 was typified by the baptism of Christ. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the disappointment of Lazarus’ death. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the Triumphal Entry of Christ into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the disappointment of the cross.
1840 წლის 11 აგვისტო ქრისტეს ნათლისღებით იყო წინასწარ გამოკვეთილი. 1844 წლის გაზაფხულზე მომხდარი პირველი იმედგაცრუება ლაზარეს სიკვდილით გამოწვეული იმედგაცრუებით იყო წინასწარ გამოკვეთილი. შუაღამის ძახილი, რომელიც ექსეტერის საკარვე შეკრებაზე 12–17 აგვისტოს დაიწყო, ქრისტეს იერუსალიმში დიდებით შესვლით იყო წინასწარ გამოკვეთილი. 1844 წლის 22 ოქტომბრის დიდი იმედგაცრუება ჯვრის იმედგაცრუებით იყო წინასწარ გამოკვეთილი.
We have pointed out that these four waymarks, represent only a partial segment of the complete structure of every reformatory movement. We are identifying the four waymarks as witnesses of the history that began on September 11, 2001. One of the prophetic characteristics of each of the four lines, is that the waymarks in each line possess the same theme.
ჩვენ აღვნიშნეთ, რომ ეს ოთხი ნიშნული ყოველი რეფორმატორული მოძრაობის სრული სტრუქტურის მხოლოდ ნაწილობრივ მონაკვეთს წარმოადგენს. ჩვენ ამ ოთხ ნიშნულს განვსაზღვრავთ იმ ისტორიის მოწმეებად, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს დაიწყო. ოთხივე ხაზის თითოეული მათგანის ერთ-ერთი წინასწარმეტყველური მახასიათებელია ის, რომ ყოველი ხაზის ნიშნულები ერთსა და იმავე თემას ატარებს.
For Moses, all four of the waymarks addressed God’s work of entering into a covenant with a chosen people in fulfillment with the prophecy of Abraham. With King David’s reform line all four of the waymarks were associated with the ark of God. In Christ’s line all four of the waymarks were associated with death and resurrection.
მოსესათვის ოთხივე საგზაონიშანი ეხებოდა ღმერთის საქმეს — აღთქმაში შესვლას რჩეულ ხალხთან, აბრაამის წინასწარმეტყველების აღსრულებაში. მეფე დავითის რეფორმის ხაზში ოთხივე საგზაონიშანი დაკავშირებული იყო ღმერთის კიდობანთან. ქრისტეს ხაზში ოთხივე საგზაონიშანი დაკავშირებული იყო სიკვდილსა და აღდგომასთან.
August 11, 1840 was a confirmation of the day for a year principle. The first disappointment in the spring of 1844 was caused by a failed application of the day for a year principle. Samuel Snow’s message of the Midnight Cry was the correction and a perfection of the failed application of the day for a year principle. The corrected message was based upon the day for a year principle and was fulfilled on October 22, 1844. All four waymarks are identifying the day for a year principle.
1840 წლის 11 აგვისტო იყო დღის წელიწადად პრინციპის დადასტურება. 1844 წლის გაზაფხულზე პირველი იმედგაცრუება გამოიწვია დღის წელიწადად პრინციპის მცდარმა გამოყენებამ. სამუელ სნოუს შუაღამის ძახილის უწყება იყო დღის წელიწადად პრინციპის იმ წარუმატებელი გამოყენების შესწორება და სრულყოფა. შესწორებული უწყება დაფუძნებული იყო დღის წელიწადად პრინციპზე და აღსრულდა 1844 წლის 22 ოქტომბერს. ოთხივე სასაზღვრო ნიშანი მიუთითებს დღის წელიწადად პრინციპზე.
Sister White informs us the seven thunders represent the events that transpired during the first and second angels’ messages; but she teaches that the seven thunders also represent “future events that will be disclosed in their order.” The seven thunders represent four prophetic events that began on August 11, 1840 and ended on October 22, 1844 and those four waymarks will be repeated in our history in the same order.
დის უაითი გვამცნობს, რომ შვიდი ქუხილი წარმოადგენს იმ მოვლენებს, რომლებიც მოხდა პირველი და მეორე ანგელოზთა უწყებების განმავლობაში; მაგრამ იგი ასევე ასწავლის, რომ შვიდი ქუხილი წარმოადგენს „მომავალ მოვლენებს, რომლებიც თავიანთი წესრიგით გამოცხადდება“. შვიდი ქუხილი წარმოადგენს ოთხ წინასწარმეტყველურ მოვლენას, რომლებიც დაიწყო 1840 წლის 11 აგვისტოს და დასრულდა 1844 წლის 22 ოქტომბერს, და ეს ოთხი სასაზღვრო ნიშანი ჩვენს ისტორიაშიც იმავე წესრიგით განმეორდება.
September 11, 2001 was typified by August 11, 1840 and both of those dates are connected with Islam, thus tying the beginning of Adventism together with the end of Adventism. Both August 11, 1840 and September 11, 2001 were a confirmation of the primary prophetic rule of their respective histories.
2001 წლის 11 სექტემბერი წინასწარ იქნა განსახიერებული 1840 წლის 11 აგვისტოთი, და ორივე ეს თარიღი ისლამთან არის დაკავშირებული; ამგვარად, ადვენტიზმის დასაწყისი ადვენტიზმის დასასრულს ერთიანდება. როგორც 1840 წლის 11 აგვისტო, ისე 2001 წლის 11 სექტემბერი, მათი შესაბამისი ისტორიის უმთავრესი წინასწარმეტყველური წესის დადასტურება იყო.
On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended and on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended. The first disappointment of Future for America was a failed prediction concerning Islam on July 18, 2020. The message that is unsealed, as was the Midnight Cry at Exeter in the summer of 1844, is a correction of the failed prediction that had been previously given. For the Millerites the correction was in relation to the previously failed application of the day for a year principle identifying 1843 as the time of the Lord’s return. Today the correction which is represented by the Millerite Midnight Cry message must be a waymark that represents Islam, as the previous two waymarks were. The correction typified by the work of Samuel Snow was not to disregard the previous failed prediction, but to fine tune the prediction that had previously failed.
2001 წლის 11 სექტემბერს ჩამოვიდა გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ანგელოზი, ხოლო 1840 წლის 11 აგვისტოს ჩამოვიდა გამოცხადების მეათე თავის ანგელოზი. Future for America-ს პირველი იმედგაცრუება იყო წარუმატებელი წინასწარმეტყველება ისლამთან დაკავშირებით 2020 წლის 18 ივლისს. გზავნილი, რომელიც იხსნება, როგორც ეს იყო შუაღამის ძახილი ექსეტერში 1844 წლის ზაფხულში, არის ადრე მოცემული წარუმატებელი წინასწარმეტყველების შესწორება. მილერიტებისთვის ეს შესწორება ეხებოდა ადრე წარუმატებელ გამოყენებას პრინციპისა „ერთი დღე — ერთი წელი“, რომელიც 1843 წელს უფლის დაბრუნების დროდ განსაზღვრავდა. დღეს შესწორება, რომელსაც მილერიტების შუაღამის ძახილის გზავნილი წარმოადგენს, უნდა იყოს ისეთისავე ნიშნული, რომელიც ისლამს წარმოადგენს, როგორც წინა ორი ნიშნული წარმოადგენდა. შესწორება, რომლის ტიპიც სამუელ სნოუს საქმიანობით იყო ნაჩვენები, არ იყო მანამდე არსებული წარუმატებელი წინასწარმეტყველების უგულებელყოფა, არამედ იმ წინასწარმეტყველების დაზუსტება, რომელმაც ადრე მარცხი განიცადა.
“The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.
„იმედგაცრუებულებმა წმინდა წერილებიდან დაინახეს, რომ ისინი დაყოვნების ჟამში იყვნენ და რომ ხილვის აღსრულებას მოთმინებით უნდა დალოდებოდნენ. იმავე მტკიცებულებამ, რომელმაც ისინი აღძრა, 1843 წელს თავიანთი უფლის მოლოდინში ყოფილიყვნენ, მიიყვანა ისინი იმ მოლოდინამდე, რომ იგი 1844 წელს მოვიდოდა.“ Early Writings, 247.
Today the message that is typified by the message that came out of the Exeter camp meeting will be a perfection of the previously failed prediction. The Great Disappointment of Millerite history represents a great disappointment that takes place at the Sunday law, but it will be in the context of a prediction about Islam. Samuel Snow’s message was an identification of the exact date. It was the right date, but the wrong event. The message today represented by Snow’s message will be a message of Islam that is the perfection of the message that failed at the first disappointment of July 18, 2020.
დღეს ის გზავნილი, რომლის ტიპსაც წარმოადგენს ექსეტერის ბანაკის შეკრებიდან გამოსული უწყება, იქნება წინათ მცდარი წინასწარმეტყველების სრულყოფა. მილერიტების ისტორიის დიდი იმედგაცრუება წარმოადგენს დიდ იმედგაცრუებას, რომელიც კვირა კანონის დროს ხდება, მაგრამ იგი ისლამის შესახებ წინასწარმეტყველების კონტექსტში იქნება. სამუელ სნოუს უწყება იყო ზუსტი თარიღის იდენტიფიცირება. თარიღი სწორი იყო, მაგრამ მოვლენა — მცდარი. დღევანდელი უწყება, რომელსაც სნოუს უწყება წარმოადგენს, იქნება ისლამის შესახებ უწყება, რომელიც არის იმ უწყების სრულყოფა, რომელმაც პირველად იმედგაცრუებისას, 2020 წლის 18 ივლისს, მარცხი განიცადა.
There are no times or dates involved now, for since October 22, 1844 time setting is no longer to be a part of God’s prophetic message.
ახლა აღარ არის ჩართული დროები და თარიღები, რადგან 1844 წლის 22 ოქტომბრიდან მოყოლებული, დროის დანიშვნა აღარ უნდა იყოს ღვთის წინასწარმეტყველური უწყების ნაწილი.
“The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48, 49.
„უფალმა მიჩვენა, რომ მესამე ანგელოზის უწყება უნდა წავიდეს და გამოცხადდეს უფლის გაფანტულ შვილთა მიმართ, და რომ იგი დროზე არ უნდა იქნეს დამაგრებული; რადგან დრო აღარასოდეს იქნება კვლავ გამოცდა. ვიხილე, რომ ზოგიერთი ცრუ აღტყინებაში მოდიოდა, რაც დროის ქადაგებიდან წარმოიშობოდა; რომ მესამე ანგელოზის უწყება დროზე ძლიერია. ვიხილე, რომ ამ უწყებას შეუძლია იდგეს საკუთარ საფუძველზე და რომ მას გასამტკიცებლად დრო არ სჭირდება, და რომ იგი წავა ძლიერი ძალით, შეასრულებს თავის საქმეს და შემოკლდება სიმართლით.“ Experience and Views, 48, 49.
The fourth waymark of our history must be the Sunday law, for the sacred histories of all the reform lines added together line upon line, in conjunction with the inspired commentary of those histories through the Spirit of Prophecy are conclusive that the Sunday law is the fourth waymark after the mighty angel descends in our history. The fourth waymark in the history of the seven thunders that are “future events that will be disclosed in their order” must be connected with Islam, based upon the fact that the same theme always exists in the same four waymarks in every reformatory movement.
ჩვენი ისტორიის მეოთხე საგზური ნიშანი უნდა იყოს კვირადღის კანონი, ვინაიდან ყველა რეფორმატორული ხაზის წმინდა ისტორიები, ერთმანეთზე ხაზის მიყოლებით აღებული ერთობლივად, და ამ ისტორიათა შთაგონებული კომენტარითურთ წინასწარმეტყველების სულის მეშვეობით, დამაჯერებლად მოწმობს, რომ კვირადღის კანონი არის მეოთხე საგზური ნიშანი მას შემდეგ, რაც ჩვენი ისტორიის ფარგლებში ძლევამოსილი ანგელოზი ჩამოდის. შვიდი ქუხილის ისტორიის მეოთხე საგზური ნიშანი, რომლებიც არიან „მომავალი მოვლენები, რომლებიც თავიანთი რიგით გაცხადდება“, დაკავშირებული უნდა იყოს ისლამთან, იმ ფაქტის საფუძველზე, რომ ყოველ რეფორმატორულ მოძრაობაში ერთი და იგივე თემა ყოველთვის იმავე ოთხ საგზურ ნიშანში არსებობს.
Islam will be part of the prophetic events at the Sunday law for a second reason. Jesus, the Lion of the tribe of Judah has specifically taken the history of these four events and defined them as a symbol unto themselves. That symbol is the seven thunders. There are other waymarks in every reformatory movement that exist both before and after the four waymarks that the Lion of the tribe of Judah specifies as the seven thunders. As a symbol unto themselves, the first waymark of the symbolic history containing these four waymarks represented the attack by Islam on the United States on September 11, 2001. The fact that Alpha and Omega identify the end with the beginning, establishes Islam at the Sunday law, for the first of those four waymarks was the attack of Islam on September 11, 2001, therefore the fourth and last waymark must also be an attack by Islam against the United States.
ისლამი საკვირაო კანონის დროს წინასწარმეტყველური მოვლენების ნაწილი იქნება მეორე მიზეზის გამოც. იესო, იუდას ტომის ლომი, განსაკუთრებული განზრახვით აიღო ამ ოთხი მოვლენის ისტორია და განსაზღვრა იგი, როგორც თავისთავადი სიმბოლო. ეს სიმბოლო არის შვიდი ქუხილი. ყოველ რეფორმატორულ მოძრაობაში არსებობს სხვა გზამანიშნებიც, რომლებიც იუდას ტომის ლომის მიერ შვიდ ქუხილად განსაზღვრულ ამ ოთხ გზამანიშნამდეც და მათ შემდეგაც გვხვდება. როგორც თავისთავადი სიმბოლო, ამ ოთხ გზამანიშნის შემცველი სიმბოლური ისტორიის პირველი გზამანიშნი წარმოადგენდა ისლამის მიერ შეერთებულ შტატებზე თავდასხმას 2001 წლის 11 სექტემბერს. ის ფაქტი, რომ ალფა და ომეგა დასასრულს დასაბამთან აიგივებენ, საკვირაო კანონის დროს ისლამის არსებობას ადასტურებს, რადგან ამ ოთხი გზამანიშნისგან პირველი იყო ისლამის თავდასხმა 2001 წლის 11 სექტემბერს; ამიტომ მეოთხე და უკანასკნელი გზამანიშნიც ასევე უნდა იყოს ისლამის თავდასხმა შეერთებული შტატების წინააღმდეგ.
It might very well be that the Sunday law is another attack by Islam on New York City, and that would answer as an end that is identified by the beginning, but at minimum it will be an attack by Islam as was the prediction of July 18, 2020.
სავსებით შესაძლებელია, რომ საკვირაო კანონი ისლამის მიერ ნიუ-იორკის ქალაქზე განხორციელებული კიდევ ერთი თავდასხმა იყოს, და ეს დასასრულს უპასუხებდა, როგორც დასაწყისით იდენტიფიცირებულს; თუმცა, სულ მცირე, იგი ისლამის მიერ განხორციელებული თავდასხმა იქნება, როგორც ეს 2020 წლის 18 ივლისის წინასწარმეტყველებაში იყო ნათქვამი.
We have also pointed out that the Alpha and Omega hid a history within those four histories. In fact, that hidden internal history is a primary revelation that is now being brought out in conjunction with the command to “seal not the sayings of the prophecy of the book of Revelation.” That hidden internal history is recognized when we see within the four waymarks that are represented by the seven thunders that there is a period within the four waymarks that begins with a disappointment and ends with a disappointment. From the arrival of the second angel until the arrival of the third in Millerite history is a specific history that represents a symbol unto itself. It begins with an angel’s message that must be eaten, thus marking the tarrying time in the parable of the ten virgins. It then identifies the Midnight Cry which is also a message that must be eaten and then leads to the arrival of the third message that must be eaten.
ჩვენ ასევე აღვნიშნეთ, რომ ალფამ და ომეგამ იმ ოთხი ისტორიის შიგნით ერთი ისტორია დაფარეს. სინამდვილეში, ეს დაფარული შინაგანი ისტორია არის ძირითადი გამოცხადება, რომელიც ახლა გამოითქმის იმ ბრძანებასთან კავშირში, რომ „არ დაბეჭდო გამოცხადების წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვები.“ ეს დაფარული შინაგანი ისტორია შეიმეცნება მაშინ, როდესაც შვიდი ქუხილით წარმოდგენილ ოთხ ნიშნულში ვხედავთ, რომ ამ ოთხ ნიშნულს შიგნით არის ერთი პერიოდი, რომელიც იწყება იმედგაცრუებით და მთავრდება იმედგაცრუებით. მილერიტულ ისტორიაში მეორე ანგელოზის მოსვლიდან მესამის მოსვლამდე არის განსაზღვრული ისტორია, რომელიც თავისთავად წარმოადგენს სიმბოლოს. იგი იწყება ანგელოზის უწყებით, რომელიც უნდა შეიჭამოს, და ამგვარად აღნიშნავს დაყოვნების დროს ათი ქალწულის იგავში. შემდეგ იგი მიუთითებს შუაღამის ძახილზე, რომელიც აგრეთვე არის უწყება, რომელიც უნდა შეიჭამოს, და შემდეგ მიჰყავს მესამე უწყების მოსვლამდე, რომელიც ასევე უნდა შეიჭამოს.
The hidden internal line within the line of the seven thunders is confirmed prophetically not only by the beginning representing a disappointment, and an angel’s arrival and a message to eat, that is then repeated at the great disappointment, but it is also confirmed by the “truth.”
შვიდი ქუხილის ხაზის შიგნით არსებული დაფარული შინაგანი ხაზი წინასწარმეტყველურად დასტურდება არა მხოლოდ იმით, რომ დასაწყისი წარმოადგენს იმედგაცრუებას, და ანგელოზის მოსვლითა და ჭამის შესახებ გზავნილით, რომელიც შემდეგ დიდ იმედგაცრუებაში მეორდება, არამედ იგი „ჭეშმარიტებითაც“ დასტურდება.
The Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as “truth” in the Old Testament was created by the wonderful linguist by using the first letter of the Hebrew alphabet, followed by the thirteenth letter of the alphabet and then ending with the last letter of the alphabet to form the word translated as truth. We have shown that those letters represent the principle of the rule of first mention, the principle that identifies the end from the beginning. The first letter is the letter “alpha”. The middle letter is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet and represents rebellion. The last letter is the last, the end, the omega. We have shown that these three letters represent the three steps of the everlasting gospel as confirmed by several prophetic lines.
ძველი აღთქმის იმ ებრაული სიტყვის, „‘ĕmeṯ“-ის, რომელიც „ჭეშმარიტებად“ ითარგმნება, შესაქმნელად დიდებულმა ენათმეცნიერმა გამოიყენა ებრაული ანბანის პირველი ასო, შემდეგ ანბანის მეცამეტე ასო და ბოლოს ანბანის უკანასკნელი ასო, რათა შეექმნა სიტყვა, რომელიც ითარგმნება როგორც ჭეშმარიტება. ჩვენ ვაჩვენეთ, რომ ეს ასოები წარმოადგენენ პირველად მოხსენიების წესის პრინციპს — პრინციპს, რომელიც დასასრულს თავიდანვე განსაზღვრავს. პირველი ასო არის ასო „ალფა“. შუა ასო ებრაული ანბანის მეცამეტე ასოა და ამბოხებას აღნიშნავს. უკანასკნელი ასო არის უკანასკნელი, დასასრული, ომეგა. ჩვენ ვაჩვენეთ, რომ ეს სამი ასო წარმოადგენს მარადიული სახარების სამ საფეხურს, როგორც ამას რამდენიმე წინასწარმეტყველური ხაზი ადასტურებს.
Those three letter’s meanings correspond to the meaning of each of the three angels’ messages. Those three letter’s meanings correspond to the purification process of the wise and wicked in Daniel twelve verse ten who are purified, made white and tried. The three Hebrew letters that were brought together to create the word “truth,” possess the signature of Alpha and Omega and the three steps which they identify in the first angel’s message, is called the everlasting gospel. The three steps represented by those letters also represent the work of the Holy Spirit as set forth in John sixteen.
იმ სამი ასოს მნიშვნელობა შეესაბამება სამივე ანგელოზის უწყების მნიშვნელობას. იმ სამი ასოს მნიშვნელობა შეესაბამება ბრძენთა და ბოროტთა განწმედის პროცესს დანიელის მეთორმეტე თავის მეათე მუხლში, სადაც ისინი იწმინდებიან, თეთრდებიან და გამოიცდებიან. სამი ებრაული ასო, რომლებიც გაერთიანდა სიტყვის „ჭეშმარიტება“ შესაქმნელად, ატარებს ალფასა და ომეგას ნიშანს, და ის სამი საფეხური, რომლებსაც ისინი პირველ ანგელოზის უწყებაში განსაზღვრავენ, იწოდება მარადიულ სახარებად. იმ ასოებით წარმოდგენილი სამი საფეხური ასევე გამოხატავს სულიწმიდის მოქმედებას, როგორც ეს იოანეს მეთექვსმეტე თავშია წარმოჩენილი.
And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. John 16:8–11.
და როდესაც იგი მოვა, ამხილებს წუთისოფელს ცოდვის, სიმართლისა და სამსჯავროს გამო: ცოდვის გამო, რადგან არ სწამთ ჩემი; სიმართლის გამო, რადგან მივდივარ მამაჩემთან და ვეღარ მიხილავთ; სამსჯავროს გამო, რადგან ამ წუთისოფლის მთავარი უკვე გასამართლებულია. იოანე 16:8–11.
The first disappointment is represented as sin, as illustrated by Moses, Uzzah, Mary and Martha, and the Millerites for as John sixteen describes the work of the Holy Spirit in convicting of “sin;” it was because “they believe not.” Each of the symbols we just cited represent the first disappointment, and each of their histories testify that the disappointment was caused by the sin of not believing something that had been previously revealed to them. The first step is the conviction of sin. The first step is the first letter of the Hebrew alphabet.
პირველი იმედგაცრუება წარმოდგენილია როგორც ცოდვა, როგორც ეს ნაჩვენებია მოსეს, უზას, მარიამისა და მართას, და მილერიტების მაგალითებში; რადგან იოანეს მეთექვსმეტე თავი აღწერს სულიწმიდის საქმეს „ცოდვის“ მხილებაში, ეს მოხდა იმიტომ, რომ „არ სწამთ“. ყველა ის სიმბოლო, რომლებიც ჩვენ ახლა მოვიხმეთ, წარმოადგენს პირველ იმედგაცრუებას, და თითოეული მათი ისტორია მოწმობს, რომ ეს იმედგაცრუება გამოწვეული იყო იმ ცოდვით, რომ არ ირწმუნეს რაიმე, რაც მანამდე უკვე ჰქონდათ გამოცხადებული. პირველი ნაბიჯი არის ცოდვაში მხილება. პირველი ნაბიჯი არის ებრაული ანბანის პირველი ასო.
The second waymark of the hidden history is righteousness, which is where the manifestation of the power of God is manifested in the righteousness of those carrying the Midnight Cry message. They manifest God’s righteousness at the conclusion of the tarrying time, for John sixteen says Christ went to his Father and they saw Christ no more. Christ had tarried in advance of the manifestation of righteousness. With the Millerites, when Christ removed His hand, the mistake was recognized. Then the content of the corrected message produced two classes of worshippers. One class manifested righteousness, for they had oil, and the other class manifested the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.
ფარული ისტორიის მეორე სასაზღვრო ნიშანი არის სიმართლე, სადაც ღვთის ძალის გამოცხადება ცხადდება იმათ სიმართლეში, რომელთაც შუაღამის ღაღადისის უწყება მიაქვთ. ისინი ავლენენ ღვთის სიმართლეს დაყოვნების დროის დასასრულს, რადგან იოანეს მეთექვსმეტე თავი ამბობს, რომ ქრისტე წავიდა თავის მამასთან და მათ ქრისტე აღარ იხილეს. სიმართლის გამოცხადებამდე ქრისტე დაყოვნებულიყო. მილერელებთან, როდესაც ქრისტემ თავისი ხელი მოხსნა, შეცდომა იქნა შეცნობილი. შემდეგ გასწორებული უწყების შინაარსმა თაყვანისმცემელთა ორი კლასი წარმოშვა. ერთმა კლასმა სიმართლე გამოავლინა, რადგან მათ ზეთი ჰქონდათ, ხოლო მეორე კლასმა გამოავლინა ის აჯანყება, რომელიც ებრაული ანბანის მეცამეტე ასოთია წარმოდგენილი.
“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
„მთელი დედამიწის უფლის წინაშე მდგომ ცხებულთ ის მდგომარეობა აქვთ, რომელიც ოდესღაც სატანას ჰქონდა, როგორც მფარველ ქერუბიმს. მისი ტახტის გარემომცველ წმიდა არსებათა მეშვეობით უფალი განუწყვეტელ კავშირს ამყარებს დედამიწის მკვიდრებთან. ოქროს ზეთი აღნიშნავს იმ მადლს, რომლითაც ღმერთი მორწმუნეთა სასანთლეებს მარად ამარაგებს, რათა ისინი არ აციმციმდნენ და არ ჩაქრნენ. ეს წმიდა ზეთი ზეციდან რომ არ იღვრებოდეს ღვთის სულის უწყებებში, ბოროტების ძალებს სრული ბატონობა ექნებოდათ ადამიანებზე.“
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.
„ღმერთი შეურაცხიყოფა, როდესაც ჩვენ არ ვიღებთ იმ უწყებებს, რომელთაც იგი გვიგზავნის. ამგვარად, ჩვენ უარვყოფთ იმ ოქროს ზეთს, რომელსაც იგი ჩვენს სულებში გადმოღვრიდა, რათა იგი სიბნელეში მყოფთათვის გადაცემულიყო. როცა გაისმება ძახილი: ‘აჰა, სიძე მოდის; გამოდით მის შესახვედრად,’ ისინი, რომელთაც წმიდა ზეთი არ მიუღიათ, რომელთაც ქრისტეს მადლი თავიანთ გულებში არ შეუნახავთ, უგუნური ქალწულების მსგავსად აღმოაჩენენ, რომ თავიანთი უფლის შესახვედრად მზად არ არიან. მათ არ აქვთ საკუთარ თავში ძალა, რომ ზეთი მოიპოვონ, და მათი ცხოვრება ნანგრევად იქცევა. მაგრამ თუ ღვთის წმიდა სული ითხოვება, თუ ვევედრებით, როგორც მოსე ევედრებოდა: ‘მიჩვენე მე დიდება შენი,’ ღვთის სიყვარული ჩვენს გულებში უხვად გადმოიღვრება. ოქროს მილებით, ოქროს ზეთი ჩვენამდე მოიწვდენა. ‘არა ძალით და არა ძლიერებით, არამედ ჩემი სულით, ამბობს ცაბაოთ უფალი.’ სიმართლის მზის ნათელი სხივების მიღებით, ღვთის შვილები წუთისოფელში სინათლეებად ბრწყინავენ.“ Review and Herald, July 20, 1897.
Take note that those who receive the message of the Midnight Cry have been typified by Moses in the cave of Horeb, pleading for God to show him His glory. Those two classes had finalized their characters before the Midnight Cry, during the tarrying time.
გაითვალისწინეთ, რომ ისინი, ვინც შუაღამის ძახილის ცნობას იღებენ, მოსეს მიერ არიან წინასახედად წარმოდგენილნი ხორების მღვიმეში, როცა იგი ევედრებოდა ღმერთს, ეჩვენებინა მისთვის თავისი დიდება. ამ ორმა ჯგუფმა თავისი ხასიათი საბოლოოდ ჩამოაყალიბა შუაღამის ძახილამდე, დაყოვნების ჟამს.
“We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.
„ახლა ჩვენ ვცხოვრობთ უაღრესად სახიფათო დროში, და არც ერთმა ჩვენგანმა არ უნდა დააყოვნოს ქრისტეს მოსვლისათვის მომზადების ძიება. ნურავინ მიჰყვება უგუნურ ქალწულთა მაგალითს და ნუ იფიქრებს, თითქოს უსაფრთხო იყოს კრიზისის დადგომამდე ლოდინი, ვიდრე იმ დროისათვის დასადგომად ხასიათის მომზადებას შეიძენდეს. მეტისმეტად გვიანი იქნება ქრისტეს სიმართლის ძიება მაშინ, როდესაც სტუმრებს შიგნით მოიწვევენ და შეამოწმებენ. ახლა არის დრო, რომ შევიმოსოთ ქრისტეს სიმართლით, — საქორწინო სამოსით, რომელიც მოგამზადებთ კრავის საქორწინო სერობაში შესასვლელად. იგავში უგუნური ქალწულები წარმოდგენილნი არიან როგორც ზეთის მთხოვნელნი და, თავიანთი თხოვნის მიუხედავად, მის მიუღებელნი. ეს სიმბოლურად აღნიშნავს მათ, რომელთაც თავი არ მოუმზადებიათ ისეთი ხასიათის განვითარებით, რომელიც კრიზისის ჟამს მათ დადგომას შეძლებს.“ The Youth’s Instructor, January 16, 1896.
At the midnight cry one class had the necessary oil, and the other did not. The second step is the manifestation at the conclusion of the tarrying time of either righteousness or unrighteousness “because” the bridegroom went “to” his “Father, and ye see me no more.” The second step is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The third step in the hidden history is judgment and the great disappointment and the last letter of the alphabet.
შუაღამის ძახილისას ერთ ჯგუფს ჰქონდა საჭირო ზეთი, ხოლო მეორეს — არა. მეორე საფეხურია დაყოვნების დროის დასასრულს სიმართლის ან უსამართლობის გამოვლინება, „რადგან“ სასიძო წავიდა „თავის“ „მამასთან, და ვეღარ მიხილავთ“. მეორე საფეხური ებრაული ანბანის მეცამეტე ასოა. დაფარული ისტორიის მესამე საფეხურია სამსჯავრო, დიდი იმედგაცრუება და ანბანის უკანასკნელი ასო.
The hidden history within the seven thunders is testified to by the word “truth,” by the beginning disappointment identifying the last disappointment, by an angel arriving with a message at the beginning and end. The hidden history will only be recognized by those who have accepted the rules of Bible study that have been given by the highest authority. Miller’s rules in the beginning and Prophetic Keys at the end.
შვიდი ქუხილის შიგნით დაფარული ისტორიის შესახებ მოწმობს სიტყვა „ჭეშმარიტება“, დასაწყისში განცდილი იმედგაცრუება, რომელიც განსაზღვრავს უკანასკნელ იმედგაცრუებას, და ანგელოზი, რომელიც გზავნილით მოდის დასაწყისშიც და დასასრულშიც. დაფარული ისტორია მხოლოდ მათ მიერ იქნება შეცნობილი, ვინც მიიღეს ბიბლიის შესწავლის ის წესები, რომლებიც უმაღლესი ავტორიტეტის მიერ არის მოცემული. დასაწყისში მილერის წესები, ხოლო დასასრულს — წინასწარმეტყველური გასაღებები.
With the history of the seven thunders, as we have just set forth, there is an emphasis that should be repeated and remembered. The first disappointment in every reform line is a disregard of previously established truth. Moses forgot to circumcise his son, though it was the very symbol of the Covenant that Abraham’s prophecy was identifying. Uzzah forgot that only the priesthood could touch the ark. Mary and Elizabeth give testimony in the story of Lazarus that they previously knew of Christ’s resurrection power. When the 1843 chart was produced the leaders (peer pressure) leaned upon Father Miller to disregard what he had always said about the year 1843. They insisted he change his established testimony that allowed for wiggle room unto the date of 1843 as their prediction of the fulfillment of the twenty-three hundred days. Miller’s testimony identifies that peer pressure brought by the other leaders in the movement led him to drop his vague identification of the fulfillment of the date for the fulfillment of the prophecy and state directly that it would be fulfilled in 1843.
შვიდი ქუხილის ისტორიის გათვალისწინებით, როგორც ეს ახლახან წარმოვადგინეთ, არსებობს ისეთი აქცენტი, რომელიც უნდა განმეორდეს და დამახსოვრდეს. ყოველ რეფორმაციულ ხაზში პირველი იმედგაცრუება მანამდე დამკვიდრებული ჭეშმარიტების უგულებელყოფაა. მოსემ დაავიწყდა თავისი ძის წინადაცვეთა, თუმცა სწორედ ეს იყო იმ აღთქმის ნიშანი, რომელსაც აბრაამის წინასწარმეტყველება მიუთითებდა. უზას დაავიწყდა, რომ კიდობანს მხოლოდ მღვდლობა შეიძლებოდა შეხებოდა. მარიამი და ელისაბედი ლაზარეს ისტორიის ფარგლებში მოწმობენ, რომ მათ წინასწარვე იცოდნენ ქრისტეს აღდგომის ძალის შესახებ. როდესაც 1843 წლის დიაგრამა შეიქმნა, ხელმძღვანელებმა (თანატოლთა ზეწოლით) მამა მილერს დააყრდნეს, რათა უგულებელეყო ის, რასაც ყოველთვის ამბობდა 1843 წლის შესახებ. ისინი დაჟინებით მოითხოვდნენ, რომ შეეცვალა თავისი დამკვიდრებული მოწმობა, რომელიც 1843 წლის თარიღთან დაკავშირებით გარკვეული მოქნილობის საშუალებას ტოვებდა, როგორც მათი წინასწარმეტყველების თანახმად ორი ათას სამასი დღის აღსრულების დროს. მილერის მოწმობა ცხადყოფს, რომ მოძრაობის სხვა ხელმძღვანელთა მიერ მოტანილმა თანატოლთა ზეწოლამ იგი მიიყვანა იქამდე, რომ დაეტოვებინა წინასწარმეტყველების აღსრულების დროის თავისი განუსაზღვრელი განსაზღვრა და პირდაპირ განეცხადებინა, რომ იგი 1843 წელს აღსრულდებოდა.
With Future for America, we knew that there was never to be another message “hung upon time.” Future for America had repeatedly taught that fact throughout the history of the movement. The first disappointment is always premised upon a disregard of an established testing truth. It was a sinful disregard of a truth, but more significantly it was a sinful disregard of the primary rule of William Miller, which had been specifically identified as ending in 1844.
Future for America-სთან ერთად, ჩვენ ვიცოდით, რომ აღარასოდეს უნდა ყოფილიყო სხვა გზავნილი, რომელიც „დროს დაეკიდებოდა“. Future for America მოძრაობის მთელი ისტორიის განმავლობაში განმეორებით ასწავლიდა ამ ფაქტს. პირველი იმედგაცრუება მუდამ დაფუძნებულია უკვე დადგენილი გამომცდელი ჭეშმარიტების უგულებელყოფაზე. ეს იყო ჭეშმარიტების ცოდვილი უგულებელყოფა, მაგრამ კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი ის იყო, რომ ეს წარმოადგენდა უილიამ მილერის ძირითადი წესის ცოდვილ უგულებელყოფას, რომლის დასასრულიც განსაკუთრებულად იყო განსაზღვრული 1844 წლით.
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.
და ანგელოზმა, რომელიც ვიხილე, რომ იდგა ზღვაზე და მიწაზე, აღაპყრო თავისი ხელი ცისკენ და დაფიცა მას, ვინც ცოცხლობს უკუნითი უკუნისამდე, რომელმაც შექმნა ცა და რაც მასშია, მიწა და რაც მასზეა, ზღვა და რაც მასშია, რომ დრო აღარ იქნება. გამოცხადება 10:5, 6.
The angel that stood upon the land and sea according to Sister White was “no less a personage than Jesus Christ.” Future for America disregarded a direct command from Jesus Christ! Personally, I have only interacted with a handful of persons that I was associated with before July 18, 2020. Only two of those few persons, and one of those two is now sleeping in Jesus have I studied with and tested what was coming from God’s Word concerning the experience of July 18, 2020. But based upon Millerite history, which is the beginning of which we are the end, I am certain that there are still those that were in the movement at that time, that are still producing applications of prophecy that are “hung upon time.” There is nothing new under the sun.
ანგელოზი, რომელიც ხმელეთსა და ზღვაზე იდგა, დის უაიტის თანახმად, იყო „არანაკლებ პიროვნება, ვიდრე იესო ქრისტე“. „Future for America“-მ უგულებელყო იესო ქრისტეს პირდაპირი ბრძანება! პირადად მე მხოლოდ იმ მცირერიცხოვან ადამიანთაგან რამდენიმესთან მქონდა ურთიერთობა, რომელთაც 2020 წლის 18 ივლისამდე ვუკავშირდებოდი. ამ მცირერიცხოვანთაგან მხოლოდ ორთან, და ამ ორიდან ერთს ახლა იესოში სძინავს, ერთად შევისწავლე და გამოვცადე ის, რაც ღვთის სიტყვიდან მოდიოდა 2020 წლის 18 ივლისის გამოცდილებასთან დაკავშირებით. მაგრამ მილერიტული ისტორიის საფუძველზე, რომელიც არის დასაწყისი იმისა, რომლის დასასრულსაც ჩვენ წარმოვადგენთ, დარწმუნებული ვარ, რომ ჯერ კიდევ არიან ისინი, ვინც იმ დროს მოძრაობაში იყვნენ და კვლავაც წარმოქმნიან წინასწარმეტყველების ისეთ გამოყენებებს, რომლებიც „დროზეა ჩამოკიდებული“. მზისქვეშეთში არაფერია ახალი.
Time is much too short to continue with that type of prophetic excitement, but let each man be fully persuaded in his own mind. And let each of the men that takes a position on the side that is still playing with time that Future for America rejects all of those applications, for they are nothing less than satanic delusions.
დრო მეტისმეტად მცირეა, რათა გაგრძელდეს ამგვარი წინასწარმეტყველური აღტაცება, მაგრამ ყოველი კაცი სრულად იყოს დარწმუნებული საკუთარ გონებაში. და ყოველი იმ კაცთაგანი, ვინც იკავებს პოზიციას იმ მხარეს, რომელიც ჯერ კიდევ თამაშობს დროსთან, იცოდეს, რომ Future for America უარყოფს ყველა იმგვარ გამოყენებას, ვინაიდან ისინი სხვა არაფერია, თუ არა სატანური ცდუნებანი.
The internal hidden prophetic line within the four waymarks that make up the seven thunders is what is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah. This article has simply been a review of what we have stated about the Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as truth. It did not touch all that we have previously shared but the purpose of the review is to demonstrate that John chapter sixteen verse eight absolutely agrees with the prophetic model we are proposing for the hidden internal prophetic line within the seven thunders.
შვიდი ქუხილის შემადგენელ ოთხ საგზაო ნიშანში არსებული შინაგანი დაფარული წინასწარმეტყველური ხაზი არის ის, რასაც ახლა იუდას ტომის ლომი ხსნის. ეს სტატია მხოლოდ იმაზე ჩვენი ნათქვამის მიმოხილვა იყო, რაც ვთქვით ებრაულ სიტყვაზე “‘ĕmeṯ”, რომელიც ითარგმნება როგორც ჭეშმარიტება. იგი არ შეხებია ყველაფერს, რაც ადრე გაგვიზიარებია, მაგრამ ამ მიმოხილვის მიზანია იმის ჩვენება, რომ იოანეს მეთექვსმეტე თავის მერვე მუხლი სრულიად ეთანხმება წინასწარმეტყველურ მოდელს, რომელსაც ჩვენ ვთავაზობთ შვიდი ქუხილის შიგნით არსებულ დაფარულ შინაგან წინასწარმეტყველურ ხაზთან დაკავშირებით.
There is still a little more review necessary before we reach a conclusion that we will take up in the next article.
ჯერ კიდევ საჭიროა მცირე დამატებითი მიმოხილვა, ვიდრე მივალთ იმ დასკვნამდე, რომელსაც შემდეგ სტატიაში განვიხილავთ.
Seal not the sayings of the prophecy of this book, for the time is at hand: He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.
ამ წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვები არ დაბეჭდო ბეჭდით, რადგან ჟამი ახლოსაა: ვინც უსამართლოა, კვლავ იყოს უსამართლო; და ვინც უწმინდურია, კვლავ იყოს უწმინდური; და ვინც მართალია, კვლავ იყოს მართალი; და ვინც წმიდაა, კვლავ იყოს წმიდა. და აჰა, მალე მოვალ; და ჩემი საზღაური ჩემთან არის, რათა თითოეულს მივაგო მისი საქმისამებრ. მე ვარ ალფა და ომეგა, დასაწყისი და დასასრული, პირველი და უკანასკნელი. გამოცხადება 22:10–13.