We have been considering triple applications of prophecy. We are doing this for the purpose of identifying that when the Lord unsealed the last six verses of Daniel eleven with the collapse of the Soviet Union at the “time of the end” in 1989, an “increase of knowledge” was produced that was to test that generation of God’s people.
Біз пайғамбарлықтың үштік қолданыстарын қарастырып келеміз. Мұны біз 1989 жылғы «ақырзаман уақытында» Кеңес Одағының күйреуімен Жаратқан Ие Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятын ашқанда, Құдай халқының сол ұрпағын сынауға арналған «білімнің артуы» пайда болғанын айқындау мақсатымен істеп отырмыз.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
Сонда ол: «Өз жолыңмен жүр, Даниел; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабық әрі мөрленген. Көптеген адамдар тазартылып, ағартылып, сыналатын болады; ал зұлымдар зұлымдық істей береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, бірақ даналар түсінеді»,— деді. Даниел 12:9, 10.
Whenever a truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, Satan works to resist the message. The resistance offered against the truths revealed in those final verses of Daniel eleven forced a deeper study of the truths connected with the verses in order that a sanctified defense against the errors which were proposed to undermine the truths revealed would not stand. One of the principles that was brought to light in the midst of that debate, was the triple application of prophecy. It was initially recognized in connection with the necessity to be correct about what “the daily” in the book of Daniel represented (paganism), and the correct history associated with the “taking away of the daily” (508 AD).
Яһуда руының Арыстаны қандай да бір ақиқатты мөрінен ашқан сайын, Шайтан сол хабарға қарсы тұру үшін әрекет етеді. Даниелдің он бірінші тарауының соңғы аяттарында ашылған ақиқаттарға қарсы көрсетілген қарсылық, ашылған ақиқаттарды әлсірету үшін ұсынылған адасуларға қарсы қасиеттелген қорғаныс орнықпауы үшін, сол аяттармен байланысты ақиқаттарды тереңірек зерттеуге мәжбүр етті. Сол айтыс-тартыстың барысында жарыққа шығарылған қағидалардың бірі — пайғамбарлықтың үштік қолданылуы болды. Бұл алғашында Даниел кітабындағы “күнделіктінің” нені білдіретіні (пұтқа табынушылық) туралы дұрыс түсініктің қажеттілігімен, сондай-ақ “күнделіктінің алып тасталуы” (б.з. 508 ж.) ұғымымен байланысты дұрыс тарихпен сабақтастықта танылды.
The recognition of three desolating powers as the framework of prophecy, paralleled the Millerite framework of prophecy being the first two desolating powers, and the Millerite identification of “the daily” as paganism provided a history consistent with the last six verses of Daniel eleven, as Sister White said it should. Thus, the resistance against the unsealed knowledge at the time of the end in 1989, produced greater light, as the knowledge was increased, and it also identified specific rules for the movement of the third angel, that paralleled the development of certain prophetic rules that had been assembled and employed in the movement of the first angel by William Miller.
Үш қаңыратып-жоятын күшті пайғамбарлықтың қаңқасы ретінде тану, пайғамбарлықтың Миллериттік қаңқасымен — яғни қаңыратып-жоятын алғашқы екі күшпен — параллель болды, ал Миллериттердің “күнделіктіні” пұтқа табынушылық деп айқындауы Даниелдің он бірінші тарауының соңғы алты аятына сәйкес келетін тарихты берді, мұның дәл солай болуы керектігін Уайт қарындас айтқан еді. Осылайша, 1989 жылы ақырзаман уақытында ашылмаған білімге қарсы тұру, білім көбейген сайын, анағұрлым зор нұрды туғызды, әрі бұл сондай-ақ Уильям Миллер бірінші періштенің қозғалысында жинақтап, қолданған белгілі бір пайғамбарлық ережелердің дамуына параллель болған үшінші періштенің қозғалысына қатысты нақты ережелерді де айқындап берді.
We have considered the triple application of the three Rome’s, the three falls of Babylon, and the three Elijah’s and are now addressing the three messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant. We have identified a close overlap and parallel of the three Rome’s, with the three falls of Babylon, and also a close parallel to the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way. In the last days William Miller and Future for America both represent the third Elijah and also the third messenger who prepares the way. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel parallels the movement of the third angel.
Біз үш Римнің, Бабылдың үш рет құлауының және үш Ілиястың үштік қолданылуын қарастырдық, енді Келісімнің Хабаршысына жол дайындайтын үш хабаршыны қарастырып отырмыз. Біз үш Римнің Бабылдың үш рет құлауымен тығыз қабысуы мен параллелін анықтадық, сондай-ақ үш Ілияспен және жол дайындайтын үш хабаршымен де тығыз параллель бар екенін көрдік. Соңғы күндері Уильям Миллер де, Future for America да үшінші Ілиясты, сондай-ақ жол дайындайтын үшінші хабаршыны білдіреді. Иса әрдайым бір нәрсенің ақырын оның басталуымен бейнелейді, ал бірінші періштенің қозғалысы үшінші періштенің қозғалысына параллель.
“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.
«Құдай Аян 14-тегі хабарларға пайғамбарлық желісіндегі өз орнын берді, және олардың қызметі осы жер тарихының аяқталуына дейін тоқтамауға тиіс. Бірінші және екінші періштенің хабарлары осы уақыт үшін әлі де ақиқат болып табылады және бұдан кейін келетін осы хабармен қатарлас жүруге тиіс. Үшінші періште өзінің ескертуін қатты дауыспен жариялайды. “Осыдан кейін, — деді Жохан, — мен көктен түсіп келе жатқан, ұлы билікке ие тағы бір періштені көрдім, және жер оның даңқымен нұрланды.” Осы нұрлануда үш хабардың да нұры біріктірілген». The 1888 Materials, 803, 804.
The movement of the first and second angels, was led by William Miller. Sister White identifies Miller as the “chosen messenger.”
Бірінші және екінші періштелердің қозғалысын Уильям Миллер басқарды. Уайт ханым Миллерді «таңдалған хабаршы» деп атайды.
“William Miller was disturbing Satan’s kingdom, and the arch-enemy sought not only to counteract the effect of the message, but to destroy the messenger himself.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.
«Уильям Миллер Шайтанның патшалығын мазалап жатты, сондықтан бас дұшпан осы хабардың ықпалына тек қарсы әрекет етуді ғана емес, оның жеткізушісінің өзін де құртып жіберуді көздеді». Spirit of Prophecy, 4-том, 219-бет.
She also identifies that Miller had been typified by both Elijah and John the Baptist.
Ол сондай-ақ Миллердің Ілияс пен Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақияның екеуімен де типтендірілгенін көрсетеді.
“Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.
«Мыңдаған адамдар Уильям Миллер уағыздаған ақиқатты қабылдауға жетелеп әкелінді, әрі Құдайдың қызметшілері Ілиястың рухы мен құдіретінде осы хабарды жариялау үшін көтерілді. Исаның ізашары Жохан сияқты, осы салтанатты хабарды уағыздағандар да балтаны ағаштың түбіне шабуға қойып, адамдарды тәубеге лайық жемістер келтіруге шақыруға мәжбүр болды.» Early Writings, 233.
John the Baptist, who according to Jesus was the second Elijah, was also the first messenger who was to prepare the way for the Messenger of the Covenant. It is therefore evident that the movement of the third angel will have a “chosen messenger.” That messenger will have been typified by Elijah, John the Baptist and William Miller. Together with Miller the two chosen messengers represent the beginning and the ending of the movement of the three angels of Revelation fourteen, and in doing so, together they represent both the third Elijah and also the third messenger who is to prepare the way for the Messenger of the Covenant.
Иса Мәсіхтің айтуынша екінші Ілияс болған Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан, Келісімнің Хабаршысына жол дайындауға тиіс болған алғашқы хабаршы да еді. Сондықтан үшінші періштенің қозғалысында «таңдап алынған хабаршының» болатыны айқын. Ол хабаршының бейнесі Ілияс, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан және Уильям Миллер арқылы алдын ала көрсетілген болады. Миллермен бірге бұл екі таңдап алынған хабаршы Аян кітабының он төртінші тарауындағы үш періштенің қозғалысының басталуын да, аяқталуын да білдіреді; әрі осылайша олар бірге үшінші Ілиясты да, сондай-ақ Келісімнің Хабаршысына жол дайындауға тиіс болған үшінші хабаршыны да білдіреді.
To reject the message of either the beginning or ending chosen messenger is death, and the message of Future for America is based upon the prophetic application of “line upon line,” which is the methodology of the latter rain. Through the application of “line upon line” it is established that the Millerite movement typified the movement of Future for America. A waymark of the Millerite history is William Miller, the “chosen messenger.” To reject that waymark is to reject the message, so it is established by the beginning and ending of Adventism, that a rejection of the messenger is also a rejection of the message, for the message identifies a chosen messenger. Therefore, to reject the message is to reject the messenger and vise-versa. Without a dancer, there is no dance.
Бастапқы не ақырғы таңдалған хабаршының хабарын қабылдамай тастау — өлім, ал Future for America хабары «сызық үстіне сызық» деген пайғамбарлық қолдануға негізделген, бұл — кейінгі жауынның әдіснамасы. «Сызық үстіне сызық» қағидасын қолдану арқылы Миллершілер қозғалысы Future for America қозғалысының бейнесі болғаны айқындалады. Миллершілер тарихындағы бір белес — «таңдалған хабаршы» Уильям Миллер. Сол белесті қабылдамай тастау — хабарды қабылдамай тастау, сондықтан Адвентизмнің басы мен соңы арқылы хабаршыны қабылдамай тастау да хабарды қабылдамай тастау екені анықталады, өйткені хабар таңдалған хабаршыны айқындайды. Демек, хабарды қабылдамай тастау — хабаршыны қабылдамай тастау, және керісінше. Биші болмаса, би де болмайды.
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
«Маған Мәсіхтің алғашқы келуі туралы жариялауға қайтадан назар аудартылды. Жақия Ілиястың рухы мен құдіретінде Исаның жолын дайындау үшін жіберілді. Жақияның куәлігін қабылдамағандар Иса ілімдерінен пайда көрмеді. Оның келуін алдын ала хабарлаған хабарға олардың қарсы тұруы оларды Оның Мәсіх екеніне қатысты ең қуатты дәлелдерді оңай қабылдай алмайтын орынға қойды. Шайтан Жақияның хабарын қабылдамағандарды одан әрі жетелеп, Мәсіхті де қабылдамай, Оны айқышқа шегелеуге алып келді. Осылай істеу арқылы олар өздерін Елуінші күн мейрамындағы игілікті қабылдай алмайтын жағдайға қойды; ал сол игілік оларға көктегі қасиетті орынға апарар жолды үйретер еді. Ғибадатхана шымылдығының жыртылуы яһудилердің құрбандықтары мен салт-жоралары енді қабылданбайтынын көрсетті. Ұлы Құрбандық шалынды әрі қабыл етілді, ал Елуінші күн мейрамында түскен Киелі Рух шәкірттердің ойларын жердегі қасиетті орыннан көктегі қасиетті орынға, яғни Иса Өз қаны арқылы кірген орынға бұрды; Ол сол жерде Өзінің татуластыруының игіліктерін шәкірттерінің үстіне төгу үшін кірген еді. Ал яһудилер толық қараңғылықта қалды. Олар құтқарылу жоспары жөнінде иелене алар барлық нұрдан айырылды да, әлі де өздерінің пайдасыз құрбандықтары мен тартуларına сенім артты. Көктегі қасиетті орын жердегінің орнын басты, бірақ олар бұл өзгерісті білмеді. Сондықтан олар қасиетті бөлімдегі Мәсіхтің делдалдығынан пайда көре алмады.»
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.
«Көпшілік яһудилердің Мәсіхті қабылдамай, Оны айқышқа шегелеудегі жолына үреймен қарайды; әрі Оның масқара қорлануының тарихын оқығанда, өздерін Оны сүйеміз деп ойлап, Петір сияқты Одан бас тартпас едік, не яһудилер сияқты Оны айқышқа шегелемес едік деп есептейді. Бірақ барлық адамның жүрегін оқитын Құдай олардың Исаға сезіндік деп мойындаған сол сүйіспеншілігін сынақтан өткізді. Бірінші періштенің хабарының қалай қабылданатынын бүкіл аспан аса зор ықыласпен бақылап тұрды. Алайда Исаны сүйеміз деп мойындаған және айқыш туралы хикаяны оқығанда көз жасын төккен көптеген адамдар Оның келуі туралы ізгі хабарды келемеж етті. Олар бұл хабарды қуанышпен қабылдаудың орнына, оны алдану деп жариялады. Олар Оның көрінуін сүйгендерді жек көріп, оларды шіркеулерден қуып шығарды. Бірінші хабарды қабылдамағандар екіншісінен де пайда ала алмады; сондай-ақ оларды Исамен бірге сенім арқылы көктегі киелі үйдің Ең Киелі орнына кіруге дайындауға тиіс болған түн ортасындағы айқайдан да пайда көрмеді. Ал алғашқы екі хабарды қабылдамай тастағандықтан, олар өз ақыл-санасын соншалық қараңғыландырды, сондықтан Ең Киелі орынға апаратын жолды көрсететін үшінші періштенің хабарындағы жарықты көре алмайды. Мен яһудилер Исаны айқышқа шегелегені сияқты, ресми шіркеулер де осы хабарларды айқышқа шегелегенін көрдім; сондықтан олар Ең Киелі орынға апаратын жол туралы ешбір білімге ие емес және онда Иса атқарып жатқан шапағаттан пайда ала алмайды. Өздерінің пайдасыз құрбандықтарын ұсынған яһудилер сияқты, олар да Иса тастап кеткен бөлікке өздерінің пайдасыз дұғаларын ұсынып жатыр; ал осы алдауға риза болған шайтан діни кейіпке еніп, өзін христианбыз деп мойындайтын осы адамдардың ойларын өзіне қарай бұрып, өз күшін, белгілерін және жалған ғажайыптарын қолданып, оларды өз тұзағына берік байлап қою үшін әрекет етеді». Early Writings, 259–261.
Those “who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus,” and those “who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry.” The ministry of John preceded the baptism of Christ, who shortly thereafter cleansed the temple at the beginning of His ministry. Miller’s ministry prepared for Christ to purify the sons of Levi when He came suddenly on October 22, 1844. In either of those two witnesses, the rejection of the messenger who prepares the way, equates to death.
Жоханның куәлігін қабылдамағандар “Исаның ілімдерінен пайда көрмеді”, ал “бірінші хабарды қабылдамағандар екіншісінен де пайда көре алмады; сондай-ақ түн ортасындағы айқайдан да оларға пайда болмады”. Жоханның қызметі Мәсіхтің шомылдыру рәсімінен бұрын болды, ал содан көп ұзамай Ол Өз қызметінің басында ғибадатхананы тазартты. Миллердің қызметі Мәсіх 1844 жылғы 22 қазанда кенеттен келгенде, Леви ұлдарын тазартуына даярлық болды. Осы екі куәліктің қай-қайсысында да жол дайындайтын хабаршыны қабылдамау өліммен тең.
The purging and purification that was accomplished by Christ in His work as the Messenger of the Covenant was for the purpose of raising up a people to accomplish the work of carrying the message of salvation to the world. The work is accomplished in advance of the period of time representing when the executive judgment begins. The destruction of Jerusalem in the history of the disciples represents the executive judgment, and Adventism turned away from their responsibility to accomplish that work, but the Lord had tried to gather them together. He had led His people to publish the 1850 chart as the graphical representation of the message they could have carried to the world.
Мәсіхтің Өсиеттің Хабаршысы ретіндегі қызметінде жүзеге асқан аластау мен тазарту дүниеге құтқарылу хабарын жеткізу ісін орындау үшін бір халықты көтеріп шығару мақсатын көздеді. Бұл іс атқарушы үкімнің басталуын бейнелейтін уақыт кезеңінен бұрын жүзеге асырылады. Шәкірттердің тарихындағы Иерусалимнің қирауы атқарушы үкімді білдіреді, ал адвентизм осы істі орындаудағы өз жауапкершілігінен теріс бұрылды, бірақ Жаратқан Ие оларды жинауға тырысқан еді. Ол Өз халқына 1850 жылғы кестені олардың дүниеге алып шыға алар еді деген хабардың графикалық бейнесі ретінде жариялатқан болатын.
“It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.
«Құдайдың еркі Исраилдің шөл далада қырық жыл қаңғып жүруі емес еді; Ол оларды тікелей Қанахан жеріне бастап барып, сол жерде қасиетті, бақытты халық етіп орнықтыруды қалады. Бірақ “олар сенімсіздіктері себепті кіре алмады”. Еврейлерге 3:19. Өздерінің теріс жолға түсулері мен діннен безулері салдарынан олар шөлде қырылып қалды, ал Уәде етілген Жерге кіру үшін басқалары көтерілді. Сол сияқты, Мәсіхтің келуі соншалық ұзақ кідіруі де және Оның халқының күнә мен қайғы-қасіретке толы осы дүниеде сонша көп жыл қалуы да Құдайдың еркі емес еді. Бірақ сенімсіздік оларды Құдайдан ажыратып жіберді. Олар Өздеріне Оның белгілеп берген ісін атқарудан бас тартқандықтан, хабарды жариялау үшін басқалары көтерілді. Дүниеге деген рақымымен Иса Өзінің келуін кідіртуде, сонда күнәкарлар ескертуді естуге мүмкіндік алып, Құдайдың қаһары төгілерден бұрын Одан пана таба алсын.» Ұлы тартыс, 458.
Had Adventism only held fast their faith, “their work would have been completed.”
Егер Адвентизм өз сенімінен берік ұстанған болса ғана, «олардың ісі аяқталған болар еді».
“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.
«Егер адвентистер 1844 жылғы ұлы түңілуден кейін өз сенімдерін берік ұстап қалып, Құдайдың ашылып келе жатқан қамқор басшылығына бірлікте ілесе жүріп, үшінші періштенің хабарын қабылдап, оны Киелі Рухтың күшімен дүниеге жариялаған болса, олар Құдайдың құтқаруын көрер еді, Жаратқан Ие олардың күш-жігерімен құдіретті түрде әрекет етер еді, іс аяқталар еді, әрі Мәсіх осы уақытқа дейін-ақ Өз халқын сыйын алуға қабылдау үшін келер еді. Бірақ түңілуден кейінгі күмән мен белгісіздік кезеңінде адвенттік сенушілердің көбі өз сенімдерінен тайды.... Осылайша іс тежелді, ал дүние қараңғылықта қалды. Егер бүкіл адвентистік қауым Құдайдың өсиеттері мен Исаның сеніміне біріге қалған болса, біздің тарихымыз қаншалықты өзгеше болар еді!» Evangelism, 695.
In the Spring of 1844, the Messenger of the Covenant purified the movement of the Millerites, and then in the Fall brought the message of the third angel. Miller, his message and the movement he represented, had fulfilled the parable of the ten virgins. At the Exeter, NH camp meeting the message of the Midnight Cry arrived and in two short months it was demonstrated which of the virgins had the oil. The two classes were manifested, and the third angel arrived with a message in his hand that was to be eaten, but the wise virgins “yielded their faith” in “the period of doubt and uncertainty.”
1844 жылдың көктемінде Келісімнің Жаршысы Миллериттер қозғалысын тазартты, содан кейін күзде үшінші періштенің хабарын алып келді. Миллер, оның хабары және өзі өкілдік еткен қозғалыс он қыз туралы астарлы әңгімені орындап шыққан еді. Нью-Гэмпшир штатының Эксетер қаласындағы лагерьлік жиналыста Түн ортасындағы айқай хабары келді, әрі небәрі екі қысқа айдың ішінде қыздардың қайсысында май бар екені айқын көрсетілді. Екі топ анық көрінді, ал үшінші періште қолында жеуге тиіс хабармен келді, бірақ дана қыздар «күмән мен белгісіздік кезеңінде» «өз сенімдерінен бас тартты».
The “period of doubt and uncertainty” had been represented by the disciples at His death, but on the third day He began to open the message of His resurrection to His disciples, and they did not “yield their faith.” The period of doubt and uncertainty for the wise virgins of the movement of the first and second angels’ messages continued for roughly three years, at which point the Lord revealed to Sister White that He had stretched forth His hand to again gather the remnant of His people. He led His people to begin their publishing work and to produce Habakkuk’s second table, but “many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness.”
«Күмән мен белгісіздік кезеңі» Оның өлімі кезінде шәкірттер арқылы бейнеленген еді, бірақ үшінші күні Ол Өзінің қайта тірілуі туралы хабарды шәкірттеріне аша бастады, және олар «сенімдерінен таймады». Бірінші және екінші періштелердің хабарлары қозғалысындағы дана қыздар үшін болған күмән мен белгісіздік кезеңі шамамен үш жылға созылды; сол кезде Жаратқан Ие Уайт қарындасқа Өз халқының қалдығын қайтадан жинау үшін қолын созғанын ашты. Ол Өз халқын баспа ісін бастауға және Хабаккуктің екінші кестесін шығаруға жетеледі, бірақ «адвент сенушілерінің көпшілігі сенімдерінен тайды.... Осылайша іс бөгеліп қалды, ал дүние қараңғылықта қалды».
In 1849, William Miller, the chosen messenger of the first and second angels’ message was laid to rest. Had the wise virgins of October 22, 1844 “held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God,” the Lord would have raised up another messenger in the spirit and power of Elijah. Instead “the coming of Christ” was “delayed and His people” “in like manner” to ancient Israel would “remain” “many years in this world of sin and sorrow.”
1849 жылы бірінші және екінші періштелердің хабарының таңдалған жаршысы Уильям Миллер мәңгілік тыныштыққа қойылды. Егер 1844 жылғы 22 қазандағы дана қыздар «өз сенімдерін берік ұстап, Құдайдың ашылып келе жатқан қамқоршылық жүргізуінің ізімен бірлікте ілгері жүргенде», Жаратқан Ие Ілиястың рухы мен құдіретіндегі басқа бір жаршыны көтерер еді. Оның орнына «Мәсіхтің келуі» «кешіктірілді, және Оның халқы» ежелгі Исраил сияқты «осы күнә мен қайғы дүниесінде» «сол сияқты» «көп жылдар бойы» «қалатын» еді.
One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lord raised up the chosen messenger of the third angel. His work was both to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come into His temple and to enter into a covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand, during the closing scenes of the investigative judgment, but also to present a message that confronts the threefold union of Ahab, Jezebel and her prophets in the period of the Executive Judgment, which begins at the soon-coming Sunday law.
1863 жылғы бүліктен кейін бір жүз жиырма алты жыл өткен соң, Жаратқан Ие үшінші періштенің таңдалған хабаршысын көтерді. Оның қызметі, бір жағынан, Келісімнің Хабаршысы кенеттен Өз ғибадатханасына келуі үшін жол дайындап, тергеу сотының аяқталар көріністері кезінде бір жүз қырық төрт мыңмен келісімдік қатынасқа ену болса, екінші жағынан, жуықтап келе жатқан жексенбілік заңнан басталатын Атқарушы Сот кезеңінде Ахабтың, Езабелдің және оның пайғамбарларының үштік одағына қарсы тұратын хабарды ұсыну еді.
The third messenger who prepares the way represents a work, a message, a messenger, and a movement during the closing scenes of the Investigative Judgment. The third Elijah represents a work, a message, a messenger and a movement during the closing scenes of the Executive Judgment. The message of the messenger who prepares the way, and the message of Elijah, is the message of the third of the three Woes of Revelation chapters eight through eleven.
Жолды дайындайтын үшінші хабаршы тергеу сотының аяқталу көріністері кезеңіндегі бір істі, бір хабарды, бір хабаршыны және бір қозғалысты бейнелейді. Үшінші Ілияс атқарушы соттың аяқталу көріністері кезеңіндегі бір істі, бір хабарды, бір хабаршыны және бір қозғалысты бейнелейді. Жолды дайындайтын хабаршының хабары және Ілиястың хабары — Аян кітабының сегізінші тарауынан он бірінші тарауына дейінгі үш Қасіреттің үшіншісінің хабары.
In the history represented by the messenger who prepares the way, the message of the third Woe, represents the Trumpet which calls Laodicean Adventism to “buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.” It is the message of God’s love that shows God’s people their transgressions, for “As many as” He loves, He “rebukes and chastens.” It is the message of Christ’s righteousness that calls men to accept His character, which is manifested in the time period when the Messenger of the Covenant is accomplishing the work of cleansing the soul temple, and therefore He calls those whom He loves to manifest His character and be “zealous therefore, and repent,” for He is “at the” dispensation “door,” that represents the close of probation, where He “will spue” Laodicean Adventism “out of” His “mouth.” That dispensational “door” is the door that He “openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth.”
Жолды дайындаушы хабаршымен бейнеленген тарихта үшінші Қасіреттің хабары: Лаодикиялық адвентизмді: «отта сыналған алтынды Менен сатып ал, сонда бай боласың; ұятты жалаңаштығың көрінбесін деп, киінерсің үшін ақ киім ал; және көруің үшін көзіңе көзмай жақ» деп шақыратын Сурнайды білдіреді. Бұл — Құдай халқының күнәларын әшкерелейтін Құдай сүйіспеншілігінің хабары, өйткені Ол сүйетіндерінің «қаншасын болса да», соларды «әшкерелеп, жазалайды». Бұл — адамдарды Мәсіхтің мінезін қабылдауға шақыратын Оның әділдігінің хабары; сол мінез Келісім Хабаршысы жан ғибадатханасын тазарту ісін орындап жатқан уақыт кезеңінде көрініс табады. Сондықтан Ол сүйетіндерін Өз мінезін танытуға және «ынталы болып, тәубеге келуге» шақырады, өйткені Ол сынақ мерзімінің жабылуын бейнелейтін басқару дәуірінің «есігінің алдында» тұр, сол жерде Ол Лаодикиялық адвентизмді Өз «аузынан құсып тастайды». Сол басқару дәуірінің «есігі» — Ол «ашса, ешкім жаппайтын; жапса, ешкім ашпайтын» есік.
There is a seeming contradiction that is resolved by the application of “line upon Line,” but many may not even recognize the seeming contradiction. When resolved it adds clarity to the transition from the Investigative to the Executive Judgment which takes place at the soon coming Sunday law. It is resolved by accepting that Pentecost typifies the soon coming Sunday law in the United States. In order to finalize our consideration of the third messenger who prepares the way as a symbol in the Investigative Judgment, in contrast with the third Elijah being a symbol of the Executive Judgment, we will address this seeming contradiction.
«Жол үстіне жол» қағидасын қолдану арқылы шешілетін көзге көрінерлік бір қайшылық бар, бірақ көпшілік бұл көзге көрінерлік қайшылықты тіпті аңғармауы да мүмкін. Ол шешілген кезде, жақын арада қабылданатын жексенбілік заң тұсында жүзеге асатын Тергеуші Соттан Атқарушы Сотқа өтудің айқындығын арттырады. Бұл қайшылық Елуінші күн мейрамының Америка Құрама Штаттарында жақын арада қабылданатын жексенбілік заңның бейнесі екенін қабылдау арқылы шешіледі. Тергеуші Соттағы нышан ретінде жол дайындайтын үшінші хабаршыны, ал үшінші Ілиясты Атқарушы Соттың нышаны ретінде қарастыруымызды аяқтау үшін, біз осы көзге көрінерлік қайшылыққа тоқталамыз.
We will continue this study in the next article.
Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
«Үшінші періштенің хабарының жариялануына қосылатын періште бүкіл жерді өзінің салтанатымен нұрға бөлеуі тиіс. Мұнда дүниежүзілік ауқымдағы және бұрын-соңды болмаған құдіретке ие бір іс алдын ала айтылып отыр. 1840–44 жылдардағы адвент қозғалысы Құдай құдіретінің даңқты көрінісі болды; бірінші періштенің хабары дүниедегі әрбір миссионерлік бекетке жеткізілді, ал кейбір елдерде он алтыншы ғасырдағы Реформациядан бері қандай да бір елде байқалған діни ықыластың ең зор көрінісі орын алды; бірақ бұлардың бәрінен үшінші періштенің соңғы ескертуі аясындағы құдіретті қозғалыс асып түсетін болады.»
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
«Бұл іс Елуінші күн мейрамындағы іспен ұқсас болады. Ізгі хабардың басталуында Киелі Рухтың төгілуі кезінде қымбат тұқымның көктеп шығуына себеп болу үшін «алдыңғы жаңбыр» берілгендей, егіннің пісіп-жетілуі үшін оның соңында «соңғы жаңбыр» да беріледі. «Сонда Жаратқан Иені тануға ұмтылсақ, біз танитын боламыз; Оның шығуы таң нұрындай анықталған; Ол бізге жаңбырдай, жерге жауатын соңғы және алдыңғы жаңбырдай келеді.» Ошия 6:3. «Ендеше, Сион ұлдары, қуаныңдар, Құдайларың Жаратқанда шаттаныңдар; өйткені Ол сендерге алдыңғы жаңбырды лайықты мөлшерде берді, әрі сендер үшін жаңбырды, алдыңғы жаңбырды да, соңғы жаңбырды да жаудырады.» Жоел 2:23. «Соңғы күндері, — дейді Құдай, — Мен Рухымнан барлық тәннің үстіне төгемін.» «Сонда Жаратқан Иенің атын шақырған әркім құтқарылады.» Елшілердің істері 2:17, 21.»
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
«Ізгі хабардың ұлы ісі оның басталуын айқындаған Құдай құдіретінің көрінісінен кем көрініспен аяқталуға тиіс емес. Ізгі хабардың басталуында ерте жаңбырдың төгілуінде орындалған пайғамбарлықтар оның аяқталуында кеш жаңбырда қайтадан орындалуға тиіс. Міне, елші Петір алдын ала меңзеген “сергіту уақыттары” осылар; ол былай деген: “Сондықтан тәубеге келіңдер және күнәларың өшірілуі үшін бет бұрыңдар, сонда Жаратқан Иенің алдынан сергіту уақыттары келіп, Ол Иса Мәсіхті жібереді”». Елшілердің істері 3:19, 20. Ұлы күрес, 611.