The Battle of Raphia and the Battle of Panium are two distinct historical events that occurred in different periods and contexts, but they both have significance in the history of ancient Judea and its surrounding regions. The Battle of Raphia took place in 217 BC. The Battle of Panium occurred in 200 BC between the Seleucid kingdom (king of the north) and the Ptolemaic kingdom (king of the south). These two battles are identified in verses eleven through fifteen of Daniel chapter eleven. These two battles preceded the Maccabean Revolt in 167 BC.

Рафия шайқасы мен Паний шайқасы — әртүрлі кезеңдер мен жағдайларда болған екі бөлек тарихи оқиға, бірақ екеуі де ежелгі Яһудеяның және оны қоршаған өңірлердің тарихында маңызды орын алады. Рафия шайқасы б.з.д. 217 жылы болды. Паний шайқасы б.з.д. 200 жылы Селевкилер патшалығы (солтүстіктің патшасы) мен Птолемейлер патшалығының (оңтүстіктің патшасы) арасында өтті. Бұл екі шайқас Даниял кітабының он бірінші тарауының он бірден он беске дейінгі аяттарында көрсетілген. Бұл екі шайқас б.з.д. 167 жылғы Маккавейлер көтерілісінің алдында болды.

The Battle of Panium took its name from the nearby geographical feature, Mount Panium, where the conflict occurred. The name Panium is derived from the Greek god Pan, to whom a temple was there dedicated. The site was known as Panium due to its association with the worship of Pan. The temple complex was often referred to as the Sanctuary of Pan, emphasizing its role as a place of religious devotion and worship dedicated to the god Pan. The term “Nymphaeum” refers to a monument or shrine dedicated to water nymphs in ancient Greek and Roman religion. The temple complex at Panium included a grotto and natural spring, which were believed to be inhabited by nymphs, and thus it was sometimes referred to as the Nymphaeum of Panium.

Паниум шайқасы өз атауын қақтығыс болған маңайдағы географиялық нысан — Паниум тауынан алды. Паниум атауы сол жерде ғибадатхана бағышталған грек құдайы Панның есімінен туындаған. Бұл орын Панға табынумен байланыстылығына байланысты Паниум деп белгілі болды. Ғибадатхана кешені көбіне «Панның қасиетті орны» деп аталды, бұл оның Пан құдайына бағышталған діни берілу мен ғибадат орны ретіндегі рөлін айқындай түсті. «Nymphaeum» термині көне грек және рим дінінде су нимфаларына арналған ескерткішті немесе қасиетті орынды білдіреді. Паниумдағы ғибадатхана кешенінің құрамында үңгір мен табиғи бұлақ болған, оларда нимфалар мекендейді деп сенілген, сондықтан ол кейде Паниумның Nymphaeum-ы деп те аталған.

After the city was rebuilt and expanded by Herod Philip, son of Herod the Great, it was known as Caesarea Philippi in honor of the Roman Emperor Caesar Augustus and Herod Philip himself. The temple complex was an important religious center within this city.

Қала Ұлы Иродтың ұлы Ирод Філіптің қолымен қайта салынып, кеңейтілгеннен кейін, Рим императоры Цезарь Августтің және Ирод Філіптің өзінің құрметіне Қайсария Філіппі деп аталды. Ғибадатхана кешені осы қаланың ішіндегі маңызды діни орталық болды.

During the reign of Emperor Augustus, the temple was rededicated or renamed in honor of Augustus, reflecting the imperial cult and the integration of Roman religious practices into the local religious landscape. The area near the ancient city of Caesarea Philippi, where the temple of Pan was located, was sometimes referred to as the “Gates of Hell” or the “Gates of Hades.”

Император Августтың билігі кезінде ғибадатхана Августтың құрметіне қайта бағышталды немесе қайта аталды; бұл императорлық табынуды және римдік діни ғұрыптардың жергілікті діни кеңістікке кіріктірілуін бейнеледі. Пан ғибадатханасы орналасқан ежелгі Қайсария Філіппі қаласының маңындағы өңір кейде «Тозақ қақпалары» немесе «Аид қақпалары» деп аталды.

In verses sixteen through nineteen of Daniel chapter eleven, the three geographical areas of conquest that pagan Rome was to overcome in order to be established as the fourth kingdom of Bible prophecy and the king of the north in the chapter, are represented. In verse sixteen, the Roman general Pompey is identified as conquering Syria in 65 BC, and then Jerusalem in 63 BC. Verses seventeen through nineteen identify Julius Caesar’s conquering of Egypt, the third of the three obstacles. The Battle of Actium in 31 BC, marks the beginning of the three hundred and sixty years that pagan Rome would rule supremely in fulfillment of verse twenty-four, of Daniel chapter eleven.

Даниял кітабының он бірінші тарауының он алтыншыдан он тоғызыншы аяттарына дейін Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалық және осы тараудағы солтүстік патша ретінде орнығу үшін пұтқа табынушы Рим еңсеруге тиіс болған жаулап алудың үш географиялық аймағы бейнеленген. Он алтыншы аятта Рим қолбасшысы Помпейдің б.з.д. 65 жылы Сирияны, ал содан кейін б.з.д. 63 жылы Иерусалимді жаулап алғаны көрсетілген. Он жетіншіден он тоғызыншы аяттарға дейін Юлий Цезарьдың үш кедергінің үшіншісі болған Мысырды жаулап алуы көрсетіледі. Б.з.д. 31 жылғы Акций шайқасы Даниял кітабының он бірінші тарауындағы жиырма төртінші аяттың орындалуы бойынша пұтқа табынушы Римнің үстем билік жүргізетін үш жүз алпыс жылының басталуын белгілейді.

In verse twenty the reign of Augustus Caesar is marked, and in that history, Jesus was born. Then in verses twenty-one and twenty-two the wicked Tiberius Caesar’s reign is identified, thus marking the crucifixion of Christ. In verse twenty-three, the league which the Maccabean Jews entered into with pagan Rome is marked, and thus the flow of history that began in verse eleven is halted, and the historical narrative drops back to the period of 161 BC to 158 BC.

Жиырмасыншы аятта Август Цезарьдің билік етуі көрсетілген, және сол тарихи кезеңде Иса дүниеге келді. Содан кейін жиырма бірінші және жиырма екінші аяттарда зұлым Тиберий Цезарьдің билігі айқындалады, осылайша Мәсіхтің айқышқа шегеленуі межеленеді. Жиырма үшінші аятта Маккавейшіл яһудилердің пұтқа табынушы Риммен жасаған одағы көрсетіледі, сөйтіп он бірінші аятта басталған тарих ағысы тоқтатылады да, тарихи баяндау б.з.д. 161 жылдан б.з.д. 158 жылға дейінгі кезеңге қайта оралады.

Verse twenty-three represents the line of the Maccabees, and though it does not provide all the details of their prophetic line, the record of history does. In 217 BC, the Battle of Raphia took place, and in the aftermath a child king left Egypt vulnerable. As the Seleucid and Greek kings made plans to deal with the child king in the year 200 BC, Rome inserted itself into the history and became the defender of the Egyptian child king. In the same year the Battle of Panium took place. Then in 167 BC the guerilla warfare of the Maccabees, began.

Жиырма үшінші аят Маккавейлердің желісін бейнелейді, әрі ол олардың пайғамбарлық желісінің барлық егжей-тегжейін қамтымаса да, оны тарихтың жазбасы қамтиды. Б.з.д. 217 жылы Рафия шайқасы болды, ал одан кейінгі жағдайда бала патша Мысырды осал күйде қалдырды. Селевкилік және грек патшалары б.з.д. 200 жылы әлгі бала патшамен не істеуді жоспарлай бастағанда, Рим тарихқа араласып, Мысырдағы бала патшаның қорғаушысына айналды. Сол жылы Паний шайқасы да болды. Содан кейін б.з.д. 167 жылы Маккавейлердің партизандық соғысы басталды.

The Maccabean revolt began in Modein in 167 BC, and it consisted of the Maccabees not only engaging against the Seleucid Empire, but also engaging the Jews that they had determined were in alliance with the Seleucids. The revolt was religiously motivated, and it was carried out against an internal and external enemy. In 164 BC the Maccabees rededicated the temple, and this event is commemorated by the Jewish celebration of Hanukkah. In that year the infamous Antiochus Epiphanes died. Then from 161 BC to 158 BC the “league” of verse twenty-three was entered into with Rome.

Маккавейлер көтерілісі б.з.д. 167 жылы Модеинде басталды, әрі ол Маккавейлердің тек Селевкидтер империясына қарсы ғана емес, сонымен бірге өздері Селевкидтермен одақтасты деп таныған яһудилерге де қарсы күресуінен тұрды. Бұл көтеріліс діни себептерден туындады және ол ішкі де, сыртқы да жауға қарсы жүзеге асырылды. Б.з.д. 164 жылы Маккавейлер ғибадатхананы қайта бағыштады, және бұл оқиға яһудилердің Ханука мейрамын тойлауымен еске алынады. Сол жылы атышулы Антиох Епифан қайтыс болды. Одан кейін б.з.д. 161 жылдан 158 жылға дейін жиырма үшінші аяттағы “одақ” Риммен жасалды.

The only direct reference to the Maccabees, their revolt and their league with Rome, is found in verse twenty-three, but the history of the dynasty, called the Hasmonean Dynasty began at Modein in 167 BC, and continued to the time of the cross. The final representatives of the Hasmonean Dynasty were the Pharisees of Christ’s time period. Therefore, there is a prophetic line of the history of apostate Judaism as represented by the Maccabees which began in 167 BC at the revolt of Modein, which ends in verses twenty-one and twenty-two when Jesus was crucified.

Маккавейлерге, олардың көтерілісіне және Риммен жасаған одағына тікелей жасалған жалғыз сілтеме жиырма үшінші аятта ғана кездеседі, бірақ Хасмоней әулеті деп аталған әулеттің тарихы б.з.д. 167 жылы Модеиннен басталып, айқышқа шегелену уақытына дейін жалғасты. Хасмоней әулетінің соңғы өкілдері Мәсіхтің дәуіріндегі парызшылдар болды. Сондықтан б.з.д. 167 жылы Модеиндегі көтерілістен басталған, Маккавейлер арқылы бейнеленген діннен тайған яһудиліктің тарихына қатысты пайғамбарлық желі бар, ол Иса айқышқа шегеленген кезде жиырма бірінші және жиырма екінші аяттарда аяқталады.

Their history reached a turning point in verse sixteen, when Rome, for the first time, through Pompey, conquered Jerusalem. His primary motivation for bringing the destruction upon Jerusalem at that time was a dispute among two factions of the Hasmonean Dynasty. From that point in time (63 BC), Judah was under Roman rule. The Hasmonean Dynasty of the Maccabees begins prophetically at the battle of Modein in 167 BC, then is placed under subjection to Rome in 63 BC. Soon after the beginning of that history the Maccabees initiated and entered into a league with Rome from 161 BC to 158 BC. They were in subjection to Rome from 63 BC until the cross and the ultimate destruction of Jerusalem in the year 70.

Олардың тарихы он алтыншы аятта бетбұрыс кезеңіне жетеді: дәл сол жерде Рим алғаш рет Помпей арқылы Иерусалимді жаулап алды. Сол кезде Иерусалимге күйреу әкелудегі оның басты түрткісі Хасмонейлер әулетінің екі тобы арасындағы дау болды. Сол уақыттан бастап (б.з.д. 63 ж.) Яһуда Римнің билігіне өтті. Маккавейлердің Хасмонейлер әулеті пайғамбарлық тұрғыдан б.з.д. 167 жылы Модеин шайқасынан басталады, содан кейін б.з.д. 63 жылы Римге бағындырылды. Сол тарихтың басталуынан көп ұзамай Маккавейлер б.з.д. 161 жылдан б.з.д. 158 жылға дейін Риммен одақ жасап, оған кірді. Олар б.з.д. 63 жылдан бастап айқышқа дейін және ақырында Иерусалимнің 70 жылы толық қирауына дейін Римге бағынышты болды.

The prophetic line of the Maccabees is the line of apostate Judaism, and it therefore typifies the line of apostate Protestantism. From the Battle of Panium until the Sunday law of verse sixteen the prophetic events of 200 BC, 167 BC, 164 BC, and the league from 161 BC to 158 BC will be repeated in the history of apostate Protestantism. These waymarks will occur in the history of the eighth president who is of the seven in advance of the Sunday law. 200 BC represents the external line of the Republican horn in relation to 167 BC, representing the internal line of the apostate Protestant horn.

Маккавейлердің пайғамбарлық желісі — діннен тайған иудаизмнің желісі, сондықтан ол діннен тайған протестантизмнің желісін бейнелейді. Паней шайқасынан бастап он алтыншы аяттағы жексенбілік заңға дейінгі аралықта б.з.д. 200 жыл, б.з.д. 167 жыл, б.з.д. 164 жыл оқиғалары және б.з.д. 161 жылдан 158 жылға дейінгі одақ діннен тайған протестантизмнің тарихында қайталанатын болады. Бұл жолайрықтар жексенбілік заңның алдында жетінің бірі болып табылатын сегізінші президенттің тарихында орын алады. Б.з.д. 200 жыл б.з.д. 167 жылға қатысты республикалық мүйіздің сыртқы желісін білдіреді, ал б.з.д. 167 жыл діннен тайған протестанттық мүйіздің ішкі желісін білдіреді.

These waymarks are essentially hidden within the historical line of the Hasmonean Dynasty, but none-the-less form part of the hidden history of verse forty of Daniel eleven. It is a line that is part of the “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

Бұл межелер, негізінен, Хасмонейлер әулетінің тарихи желісінің ішінде жасырылған, бірақ соған қарамастан Даниял 11-тараудың қырқыншы аятының жасырын тарихының бір бөлігін құрайды. Бұл — «Даниял пайғамбарлығының соңғы күндерге қатысты бөлігіне» жататын желі.

The fact that Judaism celebrates Hanukkah in memory of the revolt of the Maccabees, does not define the Maccabees as righteous. Due to rebellion the shekinah never returned to the temple that was rebuilt after the captivity of seventy years. The final prophetic message came through Malachi roughly two centuries before the Maccabees. The history of the Maccabees identifies that they allowed their political leaders to also function as high priest, the very sin that the Egyptian Ptolemy attempted, and that King Uzziah also attempted. Tradition identifies that God intervened to prevent Ptolemy from the sacrilegious action, and God’s Word identifies directly that God did intervene when king Uzziah attempted to perform the work of the priest and king. The final fruit of their dynasty was the Pharisees. There is no reason to conclude the Maccabees were a symbol of righteousness, in spite of the historical reverence modern Judaism’s Jews may hold to.

Иудаизмнің Ханукканы Маккавейлер көтерілісін еске алу ретінде тойлауы Маккавейлердің әділ болғанын айқындамайды. Бүлікке байланысты жетпіс жылдық тұтқындықтан кейін қайта салынған ғибадатханаға шекина ешқашан қайта оралмады. Соңғы пайғамбарлық хабар Маккавейлерден шамамен екі ғасыр бұрын Малахи арқылы келді. Маккавейлердің тарихы олардың саяси басшыларына бас діни қызметкер қызметін де атқаруға жол бергенін көрсетеді; бұл — мысырлық Птолемей де жасауға ұмтылған, сондай-ақ Уззия патша да жасауға әрекеттенген сол күнә. Дәстүр Құдайдың Птолемейді сол қорлаушы іс-әрекеттен тыю үшін араласқанын айқындайды, ал Құдай Сөзі Уззия патша діни қызметкер мен патшаның ісін атқаруға әрекеттенген кезде Құдайдың шынында да араласқанын тікелей айғақтайды. Олардың әулетінің ақырғы жемісі парызшылдар болды. Қазіргі иудаизм яһудилерінің оларға деген тарихи құрметі қандай болса да, Маккавейлер әділдіктің нышаны болды деген қорытынды жасауға ешқандай негіз жоқ.

The Protestant reformation began in the time of Luther, and it was a progressive development. It was not a new tradition, for Jesus and His disciples were Protestants. It was an awakening to the darkness of the history where Luther and other reformers were awakened. The climax of that progressive reformation was the Millerite movement. God did not only need to awaken the early reformers to the sins of Babylon, but He intended to bring them into the full understanding of His law, and His work in the heavenly sanctuary. On April 19, 1844 the Protestants rejected the increasing light of the reformation and became apostate Protestantism.

Протестанттық реформация Лютердің заманында басталып, біртіндеп дамыған үдеріс болды. Ол жаңа бір дәстүр емес еді, өйткені Иса мен Оның шәкірттері протестанттар болған. Ол Лютер мен өзге де реформаторлар ояндырылған тарихтың қараңғылығынан ояну еді. Сол үдемелі реформацияның шарықтау шегі Миллерит қозғалысы болды. Құдайға ерте реформаторларды тек Бабылдың күнәларына ғана ояту қажет болған жоқ, қайта Ол оларды Өз заңының және көктегі қасиетті орында атқарып жатқан Өз ісінің толық түсінігіне жеткізуді мақсат етті. 1844 жылғы 19 сәуірде протестанттар реформацияның күшейіп келе жатқан нұрын қабылдамай тастап, жолдан тайған протестантизмге айналды.

The faithful Millerites then were “given the mantle” and directed into the Most Holy Place to finish the work to become mature Protestant Christians. In 1863 those who had been given the mantle, through disobedience, set aside the mantle of Protestantism, and took the mantle of Laodicea. In the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began twenty-two years after September 11, 2001, in 2023, the Lion of the tribe of Judah is unsealing the truths that fill up the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven, which is the history from the collapse of the Soviet Union in 1989 unto the soon coming Sunday law. In doing this, He has unsealed the history of apostate Judaism as a symbol of apostate Protestantism.

Сол кезеңдегі адал миллериттерге «жамылғы берілді» және олар жетілген протестанттық мәсіхшілерге айналу үшін істі аяқтауға Қасиеттілердің Қасиеттісіне бағытталды. 1863 жылы жамылғы берілгендер мойынсұнбаушылық арқылы протестантизм жамылғысын ысырып қойып, Лаодикияның жамылғысын қабылдады. 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін жиырма екі жыл өткен соң, 2023 жылы басталған жүз қырық төрт мыңды мөрлеудің соңғы кезеңінде Яһуда руының Арыстаны Даниял кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аятының жасырын тарихын толықтыратын шындықтарды ашып жатыр; бұл тарих 1989 жылғы Кеңес Одағының күйреуінен бастап жуықта келетін жексенбілік заңға дейінгі кезеңді қамтиды. Мұны істеу арқылы Ол жолдан тайған иудаизмнің тарихын жолдан тайған протестантизмнің нышаны ретінде ашты.

Both lines of God’s apostate people, whether those of literal Judah or spiritual Judah (both glorious lands), end at the conquering of Jerusalem, the former in 63 BC, and the latter at the soon coming Sunday law. Both lines represent warfare that is motivated by misguided religious convictions. Both lines represent a warfare against the religious philosophies of Greece, and both lines end up with the apostates being in subjection to Rome. I identify the three battles of verse forty representing the collapse of the Soviet Union in 1989, the Ukraine War, and Panium at the Sunday law for the purpose of identifying a distinction between those three battles and the three world wars.

Құдайдың жолдан тайған халқының екі желісі де — мейлі сөзбе-сөз Яһуда болсын, мейлі рухани Яһуда болсын (екеуі де даңқты жерлер) — Иерусалимнің жаулап алынуымен аяқталады: біріншісі б.з.д. 63 жылы, ал екіншісі — жуықта келетін жексенбілік заң кезінде. Екі желі де адасқан діни сенімдерден туындаған соғысты бейнелейді. Екі желі де Грекияның діни философияларына қарсы соғысты бейнелейді, әрі екеуінің де ақырында жолдан тайғандар Римге бағынады. Мен қырқыншы аяттағы үш шайқасты 1989 жылғы Кеңес Одағының күйреуін, Украина соғысын және жексенбілік заң тұсындағы Паниумды бейнелейді деп айқындаймын, мұндағы мақсатым — осы үш шайқас пен үш дүниежүзілік соғыстың арасындағы айырмашылықты көрсету.

“God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

«Құдай Сөзі төнiп келе жатқан қауiп туралы ескерту бердi; егер бұл ескерусiз қалдырылса, онда протестанттық әлем Римнiң шынайы мақсаттарының не екенiн тұзақтан құтылып шығуға тым кеш болғанда ғана бiлетiн болады. Ол үн-түнсiз күшейiп, билiкке ие болып келе жатыр. Оның iлiмдерi заң шығарушы орындарда, шiркеулерде және адамдардың жүректерiнде өз ықпалын жүргiзуде. Ол өзiнiң биiк те зәулiм құрылыстарын тұрғызып жатыр, солардың құпия қойнауларында оның бұрынғы қудалаулары қайтадан қайталанатын болады. Ол жасырын түрде және ешкiм сезбестен, уақыты келiп, өз соққысын жасау үшiн, өз мақсаттарын iлгерiлетуге қажет күштерiн нығайтып жатыр. Оның бар қалайтыны — тиiмдi ұстаным; ал бұл оған қазiрдiң өзiнде-ақ берiлiп жатыр. Бiз жақында римдiк элементтiң мақсаты не екенiн көретiн де, сезетiн де боламыз. Кiмде-кiм Құдай Сөзiне сенiп, оған мойынсұнса, сол арқылы қорлық пен қудалауға ұшырайтын болады». Ұлы күрес, 581.

From verse ten, which identifies the collapse of the Soviet Union in 1989, unto the Battle of Panium in verse fifteen, the papacy has been “strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike.” These verses identify the prophetic circumstances that are the “snare” that has been prepared by the papacy, which will be impossible to “escape.” In the final engagement, represented by the Battle of Panium, the image of the beast will be formed in the United States. The formation of that image is the final test for God’s people of the last days.

Кеңес Одағының 1989 жылы күйреуін айқындайтын оныншы аяттан бастап, он бесінші аяттағы Паний шайқасына дейін папалық «соққы беретін уақыты келгенде, өз мақсаттарын ілгерілету үшін өз күштерін нығайтып» келді. Бұл аяттар папалық дайындап қойған, одан «қашып құтылу» мүмкін болмайтын «тұзақ» болып табылатын пайғамбарлық жағдайларды айқындайды. Паний шайқасы арқылы бейнеленген ақырғы қақтығыста аңның мүсіні Америка Құрама Штаттарында құрылатын болады. Сол мүсіннің құрылуы соңғы күндердегі Құдай халқы үшін ақырғы сынақ болып табылады.

“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. … In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

«Жаратқан Ие маған аңның мүсіні сынақ мерзімі жабылардан бұрын-ақ құрылатынын айқын көрсетті; өйткені ол Құдай халқы үшін олардың мәңгілік тағдыры шешілетін ұлы сынақ болмақ. … Аян 13-та бұл тақырып анық көрсетілген; [Аян 13:11–17, quoted].

“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

«Бұл — Құдай халқы мөрленбестен бұрын өтуге тиіс сынақ. Оның заңын сақтау және жалған сенбілікті қабылдаудан бас тарту арқылы Құдайға адалдықтарын дәлелдегендердің бәрі Жаратқан Ие Құдай Ехобаның туының астында сап түзеп, тірі Құдайдың мөрін алады. Ал көктен бастау алған ақиқатты тәрк етіп, жексенбілік сенбілікті қабылдайтындар аңның таңбасын алады». Manuscript Releases, 15-том, 15-бет.

The formation of the image of the beast is represented by the period when the league of Rome was entered into. The Protestant horn of the United States became the daughters of Rome in 1844, and the beginning of their history is repeated at the end of their history when they once again determine to imitate their mother.

Аңның мүсінінің қалыптасуы Рим одағына кірген кезеңмен бейнеленеді. Америка Құрама Штаттарының протестанттық мүйізі 1844 жылы Римнің қыздарына айналды, әрі олардың тарихының басы, олар тағы да өз аналарына еліктеуге бел буған кезде, өз тарихтарының соңында қайталанады.

“I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.

«Мен екі мүйізді аңның айдаһардың аузы бар екенін, әрі оның күші оның басында екенін, және жарлық оның аузынан шығатынын көрдім. Содан кейін Мен Зинақорлардың Анасын көрдім; ана қыздардың өзі емес, олардан бөлек әрі айқын дара еді. Оның дәурені болды, енді ол өтті; ал оның қыздары — протестанттық секталар — келесі болып сахнаға шығып, ана әулиелерді қудалаған кезде иеленген сол бір рухты іс жүзінде көрсетпек еді. Мен ананың билігі әлсіреп бара жатқан сайын, қыздарының күшейіп келе жатқанын көрдім, әрі олар жуырда бір кезде ана жүзеге асырған билікті жүзеге асыратын болады.»

“I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

«Мен атақ қана бар шіркеудің және атақ қана бар адвентистердің Яһуда сияқты бізді католиктерге сатып беретінін көрдім, мұны олар олардың ықпалын алып, шындыққа қарсы шығу үшін істемек. Сонда әулиелер католиктерге аз танымал, көзге түспейтін бір халық болады; бірақ біздің сеніміміз бен салттарымызды білетін шіркеулер мен атақ қана бар адвентистер (өйткені олар сенбі күні үшін бізді жек көрді, себебі оны теріске шығара алмады) әулиелерді сатып кетіп, оларды халықтың қаулыларын менсінбейтіндер ретінде католиктерге хабарлайтын болады; яғни, олар сенбі күнін сақтап, жексенбіні елемейді.»

“Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

«Сонда католиктер протестанттарға алға шығуды бұйырып, аптаның жетінші күнінің орнына бірінші күнін ұстанбайтындардың бәрі өлтірілсін деген жарлық шығарады. Ал саны көп католиктер протестанттардың жағына шығады. Католиктер өз билігін аңның мүсініне береді. Протестанттар да өздерінен бұрын аналары қалай істесе, қасиеттілерді құрту үшін солай әрекет етеді. Бірақ олардың жарлығы жүзеге асып, жемісін бермей тұрып, қасиеттілер Құдайдың Даусымен құтқарылады». Spalding and Magan, 1, 2.

In the passage there are two groups of “nominal,” which means “in name only,” that betray God’s faithful ones to the Catholics. Ellen White’s understanding of nominal churches and nominal Adventists is different than what they actually represent in the last days, for her understanding of a “nominal Adventist,” would have represented a Christian who professed to believe in the return of Christ. But the prophets speak more for the last days, than the days in which they lived, and a “nominal Adventist,” in the last days represents the Laodicean Seventh-day Adventist church, and the nominal churches are the descendants of those who became the daughters of Rome in 1844.

Үзіндіде Құдайдың адалдарын католиктерге сатып кететін «номинал» деген екі топ бар; бұл сөз «тек аты ғана бар» дегенді білдіреді. Эллен Уайттың номинал шіркеулер мен номинал адвентистер туралы түсінігі олардың ақырғы күндерде шын мәнінде нені білдіретінінен өзгеше, өйткені оның «номинал адвентист» деген түсінігі Мәсіхтің қайта оралуына сенемін деп мойындайтын мәсіхшіні білдірер еді. Бірақ пайғамбарлар өздері өмір сүрген күндерден гөрі ақырғы күндер туралы көбірек айтады, сондықтан ақырғы күндерде «номинал адвентист» Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері шіркеуін білдіреді, ал номинал шіркеулер 1844 жылы Римнің қыздарына айналғандардың ұрпақтары болып табылады.

Seventh-day Adventists will hate the “obscure people,” who are God’s true representatives for they “cannot refute the Sabbath truth,” which represents the Sabbath of the land resting. The Seventh-day Adventist church professes to uphold the seventh-day as the day of worship, but in the last days the Sabbath they can not refute is the “seven times,” of Leviticus twenty-six, which was the first foundational truth they rejected in 1863.

Жетінші күн адвентистері Құдайдың шынайы өкілдері болып табылатын «беймәлім халықты» жек көретін болады, өйткені олар жердің тынығу сенбілігін білдіретін сенбі ақиқатын «теріске шығара алмайды». Жетінші күн адвентистері шіркеуі жетінші күнді ғибадат күні ретінде ұстанатынын жариялайды, бірақ соңғы күндері олар теріске шығара алмайтын сенбі — Леуіліктер жиырма алтыдағы «жеті уақыт», мұны олар 1863 жылы қабылдамай тастаған алғашқы іргелі ақиқат еді.

The passage that we are now addressing is identifying the prophetic dynamics associated with the history that begins at the soon coming Sunday law, but the final testing history that follows the Sunday law is first accomplished within the United States. At the Sunday law the United States will force the entire world to erect an image to the beast, but before they accomplish that work, they will have erected an image to the beast in the United States.

Қазір біз қарастырып отырған үзінді жақындап келе жатқан жексенбілік заңнан басталатын тарихпен байланысты пайғамбарлық серпіндерді айқындайды, бірақ жексенбілік заңнан кейінгі соңғы сыналу тарихы әуелі Америка Құрама Штаттарының ішінде жүзеге асады. Жексенбілік заң кезінде Америка Құрама Штаттары бүкіл дүниені аңға мүсін орнатуға мәжбүрлейтін болады, бірақ олар сол істі жүзеге асырмай тұрып, Америка Құрама Штаттарының өзінде аңға мүсін орнатқан болады.

“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

«Діни бостандық елі Америка ар-ожданға зорлық көрсетіп, адамдарды жалған сенбіні құрметтеуге мәжбүр ету арқылы папалықпен біріккен кезде, жер жүзіндегі әрбір елдің халқы оның үлгісіне еруге жетектелетін болады». Testimonies, volume 6, 18.

“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

«Шет халықтар Америка Құрама Штаттарының үлгісіне ереді. Ол бастама көтергенімен, дәл сол дағдарыс дүниенің барлық бөліктеріндегі халқымыздың басына келеді». Testimonies, 6-том, 395-бет.

The great test for the people of God, occurs before the Sunday law, for at the Sunday law probation closes for Seventh-day Adventists. The test is represented as the formation of the image of the beast, and the image of the beast is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. Just as the Protestants became a daughter of Rome in 1844, and a daughter is the image of her mother, the apostate Protestants will accomplish a parallel work in the last days, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Құдай халқы үшін болатын ұлы сынақ жексенбілік заңнан бұрын келеді, өйткені жексенбілік заң орнағанда Жетінші күн адвентистері үшін сынақ мерзімі жабылады. Бұл сынақ аңның мүсінінің құрылуы ретінде бейнеленеді, ал аңның мүсіні — шіркеу мен мемлекеттің шіркеу осы қатынасты билейтіндей болып бірігуі. Протестанттар 1844 жылы Римнің қызына айналғаны сияқты, ал қыз — өз анасының мүсіні, сол сияқты ақиқаттан тайған протестанттар да соңғы күндері соған параллель іс атқарады, өйткені Иса әрдайым бір нәрсенің соңын оның басымен бейнелеп көрсетеді.

The history represented by the “league” of verse twenty-three of Daniel chapter eleven, represented a professed apostate people of the glorious land reaching out to form a union with Rome. 161 BC to 158 BC represents the formation of the image of the beast that culminates at the Sunday law.

Даниял кітабының он бірінші тарауының жиырма үшінші аятындағы «одақ» арқылы бейнеленген тарих даңқты жердегі діннен безгенмін деп танылған халықтың Риммен бірлестік құруға ұмтылуын білдірді. Б.з.д. 161 жылдан Б.з.д. 158 жылға дейінгі кезең жексенбілік заңда шегіне жететін аңның мүсінінің қалыптасуын білдіреді.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

“But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

«Бірақ “аңның бейнесі” деген не? және ол қалай жасалуға тиіс? Бейнені екі мүйізді аң жасайды, әрі ол — аңға арналған бейне. Ол сондай-ақ аңның бейнесі деп те аталады. Ендеше, бейненің қандай екенін және оның қалай жасалуға тиіс екенін білу үшін, біз аңның өзінің — папалықтың — сипаттарын зерттеуіміз керек. »

“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

«Алғашқы қауым Ізгі хабардың қарапайымдылығынан ауытқып, пұтқа табынушылыққа тән жоралар мен әдет-ғұрыптарды қабылдау арқылы бұзылған кезде, ол Құдайдың Рухы мен құдіретінен айырылды; ал халықтың ар-ұжданын бақылауда ұстау үшін, ол зайырлы биліктің қолдауына жүгінді. Соның нәтижесінде папалық пайда болды, яғни мемлекеттің билігін бақылаған және оны өз мақсаттарын ілгерілету үшін, әсіресе “дінбұзарлықты” жазалау үшін қолданған шіркеу. Америка Құрама Штаттарының аңның мүсінін жасауы үшін, діни билік азаматтық үкіметті соншалық билеуі керек, сонда мемлекеттің өкілеті де шіркеудің өз мақсаттарын жүзеге асыруы үшін қолданылатын болады». Ұлы күрес, 443.