The methodology that is sanctioned by God is specifically identified in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine, where the methodology is represented as “line upon line.” On September 11, 2001 the mighty angel of Revelation eighteen descended, and in so doing, he repeated the descent he had made on August 11, 1840. In both cases, after his descent, Babylon was identified as fallen, and a call was made, and soon will be made again, for those still in her communion to come out. In both cases, the event that fulfilled the prediction had a worldwide impact, for just as the first angel’s message was carried to “every mission station in the world” in 1840 the entire world was impacted and understood the event of September 11, 2001. The prophecy that was fulfilled on August 11, 1840 was a prophecy that identified a restraint being placed upon Islam of the second woe, and immediately after September 11, 2001 a restraint was placed upon Islam of the third Woe.
Құдай мақұлдаған әдіснама Ишая кітабының жиырма сегізінші және жиырма тоғызыншы тарауларында нақты айқындалады; онда бұл әдіснама «қатар үстіне қатар» ретінде бейнеленген. 2001 жылғы 11 қыркүйекте Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште төмен түсті, әрі осылайша ол 1840 жылғы 11 тамызда жасаған төмен түсуін қайталады. Екі жағдайда да, оның төмен түсуінен кейін Бабылдың құлағаны жария етілді, әрі оның қауымдастығында әлі де болып отырғандардың сыртқа шығуы үшін үндеу жасалды және жуырда тағы да жасалмақ. Екі жағдайда да, алдын ала айтылғанды орындаған оқиғаның дүниежүзілік ықпалы болды, өйткені 1840 жылы бірінші періштенің хабары «әлемдегі әрбір миссия стансасына» жеткізілгені сияқты, 2001 жылғы 11 қыркүйек оқиғасы да бүкіл әлемге әсер етіп, бүкіл әлем оны түсінді. 1840 жылғы 11 тамызда орындалған пайғамбарлық екінші қасіреттің Исламына тежем салынатынын білдірген пайғамбарлық еді, ал 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін бірден үшінші қасіреттің Исламына да тежем салынды.
August 11, 1840 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1798, and September 11, 2001 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1989. The primary rule of the movement of the first angel was confirmed on August 11, 1840, and the rule was the day for a year principle. The primary rule of the movement of the third angel was confirmed on September 11, 2001. The rule being that truth is established by bringing “line upon line,” demonstrating that the end is illustrated by the beginning, and that history repeats. The prophetic event of September 11, 2001 is not only established by Sister White’s direct words, but more significantly by the fact that the events perfectly paralleled the same waymark in Millerite history. What was recognized with the event of August 11, 1840 was not the fulfillment of the prophecy, so much as the soundness of the methodology adopted by Miller and his associates.
1840 жылғы 11 тамыз 1798 жылы ақырзаман уақытында мөрі ашылған хабардың күш-қуатқа ие болуын білдіреді, ал 2001 жылғы 11 қыркүйек 1989 жылы ақырзаман уақытында мөрі ашылған хабардың күш-қуатқа ие болуын білдіреді. Бірінші періштенің қозғалысының негізгі ережесі 1840 жылғы 11 тамызда расталды, және ол ереже — бір күн бір жыл қағидасы еді. Үшінші періштенің қозғалысының негізгі ережесі 2001 жылғы 11 қыркүйекте расталды. Ол ереже мынау: ақиқат “жол үстіне жол” келтіру арқылы орнықтырылады, осылайша ақырдың бастау арқылы бейнеленетіні және тарихтың қайталанатыны көрсетіледі. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі пайғамбарлық оқиға тек Уайт қарындастың тікелей сөздерімен ғана емес, одан да маңыздырақ түрде, оқиғалардың Миллерит тарихындағы дәл сол межелік белгіні мүлтіксіз қайталағанымен де орнықтырылады. 1840 жылғы 11 тамыз оқиғасында танылған нәрсе пайғамбарлықтың орындалуының өзі емес, соншалықты емес, қайта Миллер мен оның серіктері қабылдаған әдіснаманың беріктігі еді.
“The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 335.
«Оқиға бұл алдын ала айтылған пайғамбарлықты дәлме-дәл орындады. Бұл белгілі болған кезде, көпшілік Миллер мен оның серіктері қабылдаған пайғамбарлықты түсіндіру қағидаларының дұрыстығына көз жеткізді, әрі келу қозғалысына ғажайып серпін берілді. Білімді де беделді адамдар Миллерге қосылып, оның көзқарастарын уағыздауда да, жариялауда да онымен біріккен еді, және 1840 жылдан 1844 жылға дейін бұл іс тез қарқынмен кеңейді.» Ұлы күрес, 335-бет.
On September 11, 2001, when the latter rain began to be measured, the “debate” was and still is over true or false methodology. The prophecies of the Millerite movement are set forth on both the 1843 and the 1850 charts, which Sister White endorses as being designed by the Lord, and also as a fulfillment of Habakkuk chapter two. The message of the Millerites that was produced through “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and” which thereafter produced the “wonderful impetus” that empowered the message of the Midnight Cry, had been represented upon the two sacred charts. The prophecies represented upon those two sacred charts were identified and established by Miller’s prophetic rules. The charts were a fulfillment of the command in Habakkuk to visually represent the prophecies that had been established by Miller’s methodology upon “tables,” in the plural. Habakkuk chapter two, identifies and is directly connected to the “debate” of Isaiah chapter twenty-seven.
2001 жылғы 11 қыркүйекте, соңғы жаңбыр өлшене бастаған кезде, “пікірталас” шынайы не жалған әдіснама жөнінде болды және әлі де сол туралы болып отыр. Миллериттер қозғалысының пайғамбарлықтары 1843 және 1850 жылдардағы екі кестеде де көрсетілген; Уайт ханым олардың Иеміз тарапынан жасалуға белгіленгенін, сондай-ақ Хабаққұқ кітабының екінші тарауының орындалуы екенін құптайды. “Миллер мен оның серіктері қабылдаған пайғамбарлықты түсіндіру қағидаттары арқылы” туындаған, әрі содан кейін Түн ортасындағы айқай хабарын қуаттандырған “ғажайып серпінді” тудырған Миллериттер хабары сол екі қасиетті кестеде бейнеленген еді. Сол екі қасиетті кестеде бейнеленген пайғамбарлықтар Миллердің пайғамбарлық ережелері арқылы айқындалып, бекітілген болатын. Бұл кестелер Хабаққұқтағы Миллердің әдіснамасы арқылы бекітілген пайғамбарлықтарды көпше түрде “кестелерге” көрнекі түрде түсіру туралы бұйрықтың орындалуы еді. Хабаққұқ кітабының екінші тарауы Ишая кітабының жиырма жетінші тарауындағы “пікірталасты” айқындайды және онымен тікелей байланысты.
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.
Мен өз күзетімде тұрамын, мұнараның үстіне орналасамын, Оның маған не айтарын және әшкереленгенімде не деп жауап берерімді көру үшін қырағы боламын. Аввакум 2:1.
The word “reproved” in the verse means ‘argued with.’ Habakkuk, representing both the watchmen of the movement of the first and third angels, was going to be argued with, and he wished to understand what he was to answer when the debate began. The answer in the history of the first angel was the production of the two sacred charts, and the answer in the history of the movement of the third angel was the production of the prophetic series titled, Habakkuk’s Two Tables. The charts and the series were built upon the methodology represented in each of those respective histories. In Habakkuk, the methodology represents what the watchmen use to establish the message, and it also identifies the issue that is “debated,” which in turn produces two classes of worshippers.
Аяттағы “reproved” сөзі “дауласылды” дегенді білдіреді. Бірінші және үшінші періштелер қозғалысының сақшыларының екеуін де бейнелейтін Хабаққұқпен дауласпақ еді, әрі ол айтыс басталғанда не деп жауап беруі керектігін түсінгісі келді. Бірінші періштенің тарихындағы жауап — екі қасиетті кестенің жасалуы болды, ал үшінші періште қозғалысының тарихындағы жауап — «Хабаққұқтың Екі Кестесі» деп аталған пайғамбарлық қатардың жасалуы болды. Кестелер де, қатар да сол тиісті тарихтардың әрқайсысында бейнеленген әдіснамаға негізделіп құрылды. Хабаққұқта бұл әдіснама сақшылардың хабарды орнықтыру үшін пайдаланатын нәрсесін бейнелейді, сондай-ақ ол “талқыланатын” мәселені де анықтайды, ал бұл өз кезегінде табынушылардың екі тобын тудырады.
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.
Мен өз қарауыл орныма тұрамын, мұнараға шығып орналасамын, Оның маған не айтарын және әшкереленгенімде не деп жауап берерімді көру үшін қырағылықпен қараймын. Сонда Жаратқан Ие маған жауап беріп, былай деді: «Аянды жазып ал да, оны тақталарға анық етіп түсір, оны оқыған адам жүгіріп өте алсын. Өйткені аян әлі де белгіленген уақытқа арналған; бірақ ақырында ол сөйлейді және өтірік айтпайды: егер ол кешеуілдейтіндей көрінсе, соны күт; өйткені ол міндетті түрде келеді, кешікпейді. Міне, тәкаппарланған жанның іші дұрыс емес; ал әділ өз сенімі арқылы өмір сүреді». Аввакум 2:1–4.
One class is justified by faith, and the other class is lifted up in soul, as represented by the Pharisee and the Publican. The Pharisees trusted in a methodology that was based upon custom and tradition, and the Pharisee also represented a religious system who maintained control of their flock by implementing a hierarchical system governed by those who professed to be the chosen people of God, and the defenders of truth, but who ultimately participated in the crucifixion of the Truth. The prophetic “debate” of Isaiah chapter twenty-seven, is over true and false biblical methodology. The antagonists in the “debate” are those who follow the methodology of the Elijah for that time, and the long-established system of theological experts, that is typified by the Sanhedrin in the time of Christ.
Бір топ сенім арқылы ақталады, ал екінші топ, парызшыл мен салықшы арқылы бейнеленгендей, жан-дүниесінде тәкаппарланады. Парызшылдар әдет-ғұрып пен дәстүрге негізделген әдіснамаға сенді, әрі парызшыл сондай-ақ Құдайдың таңдаулы халқы екендігін және ақиқаттың қорғаушылары екендігін мәлімдеген, бірақ ақыр соңында Ақиқаттың айқышқа шегеленуіне қатысқан адамдар билік жүргізетін иерархиялық жүйені енгізу арқылы өз отарына бақылау жасаған діни жүйені де бейнеледі. Ишая кітабының жиырма жетінші тарауындағы пайғамбарлық «талас» шынайы және жалған киелі кітаптық әдіснама туралы. Сол «таластағы» қарсы тараптар — сол уақытқа арналған Ілиястың әдіснамасына ергендер және Мәсіх дәуіріндегі Синедрион арқылы бейнеленетін, көптен бері орныққан теологиялық сарапшылар жүйесі.
Chapter twenty-seven identifies that the “debate” begins when he “stayeth,” or when God restrains “his rough wind,” in the “day of the east wind.” “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged.” The word “purged” means atoned for, and represents the blotting out of sin in the investigative judgment. The methodology that is debated over, represents the test that must be passed, if the sins of God’s people are to be blotted out. The methodology of Elijah as a test is represented in the history of Christ, where we have been forewarned that in that time, those who rejected the message of John the Baptist (who Christ identified as Elijah), could not be benefitted by the teachings of Jesus.
Жиырма жетінші тарау «дау-таластың» Оның «тынышталдырған» кезінде, яғни Құдай «шығыс желі күнінде» «өзінің қаһарлы желін» тежеген кезде басталатынын айқындайды. «Өлшеммен, ол өсіп шыққанда, Сен онымен дауласаң; Ол шығыс желі күнінде Өзінің қаһарлы желін тежейді. Сондықтан осы арқылы Жақыптың заңсыздығы тазартылатын болады». «Тазартылатын» деген сөз күнәнің өтеуін білдіреді және тергеуші соттағы күнәнің өшірілуін бейнелейді. Дауға түсетін әдіснама Құдай халқының күнәлары өшірілуі үшін өтуге тиіс сынақты білдіреді. Ілиястың әдіснамасы сынақ ретінде Мәсіхтің тарихында бейнеленген; сол жерде бізге алдын ала ескертілгендей, сол уақытта Жақия шомылдырушының хабарын (оны Мәсіх Ілияс деп таныған) қабылдамағандар Исаның ілімдерінен пайда көре алмады.
The message of the latter rain is represented as the teachings of Jesus, for He is the Word, and more than this, the latter rain is represented as “the refreshing”, which is defined as “the presence of the Lord”.
Кешкі жаңбырдың хабары Исаның ілімі ретінде бейнеленеді, өйткені Ол — Сөз, әрі бұдан да асып, кешкі жаңбыр «сергіту» ретінде бейнеленеді, ал ол «Жаратқан Иенің қатысуы» деп анықталады.
Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you. Acts 3:19, 20.
Сондықтан тәубеге келіңдер және Құдайға бет бұрыңдар, сонда күнәларың өшіріледі, Иеміздің алдынан сергіту уақыттары келгенде; әрі Ол сендерге алдын ала уағыздалған Иса Мәсіхті жібереді. Елшілердің істері 3:19, 20.
Sister White identifies that the angel that descended in Revelation chapter ten, on August 11, 1840, “was no less a personage than Jesus Christ.” The angel that descended on September 11, 2001, would therefore be “no less a personage than Jesus Christ.” His descent in either history identifies the beginning of the prophetic “debate” over true or false methodology, for it is represented by the book in His hand that God’s people were commanded to eat. When in Galilee, Jesus instructed the disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He claimed there that He was the bread sent down from heaven. He lost more disciples there than any other point in his ministry, and those that left, never returned. Those that left, did so because they chose to analyze His teachings with the false methodology of taking His words in their literal sense, instead of applying them in the correct spiritual sense. The “debate” of Isaiah twenty-seven, is a prophetic waymark that has several witnesses to establish that it represents an established professed system of biblical analysis in confrontation with the methodology represented by the Elijah messenger.
Уайт ханым Аян кітабының оныншы тарауында төмен түскен періштенің 1840 жылғы 11 тамызда «Иса Мәсіхтің Өзіне кем емес тұлға» болғанын айқындайды. Демек, 2001 жылғы 11 қыркүйекте төмен түскен періште де «Иса Мәсіхтің Өзіне кем емес тұлға» болар еді. Оның екі тарихи кезеңдегі төмен түсуі де шынайы не жалған әдіснама жөніндегі пайғамбарлық «айтыстың» басталуын көрсетеді, өйткені бұл Құдай халқы жеуге бұйырылған Оның қолындағы кітап арқылы бейнеленген. Ғалилеяда болған кезінде Иса шәкірттеріне Өзінің тәнін жеулері және қанын ішулері керектігін үйретті, себебі Ол сол жерде Өзінің көктен түскен нан екенін мәлімдеді. Сол жерде Ол қызметінің кез келген өзге кезеңіне қарағанда көбірек шәкірттерінен айырылды, ал кетіп қалғандар ешқашан қайта оралмады. Кетіп қалғандардың олай істеуінің себебі — Оның сөздерін дұрыс рухани мағынада қолданудың орнына, оларды тура мағынасында қабылдайтын жалған әдіснамамен талдауды таңдағандары еді. Ишаяның жиырма жетінші тарауындағы «айтыс» — Ілияс хабаршысымен бейнеленген әдіснамамен бетпе-бет келетін, Киелі кітапты талдаудың орныққан, өзін мойындаушы жүйесін білдіретінін бекіту үшін бірнеше куәлігі бар пайғамбарлық межелік белгі.
It marks a specific point in the progressive passing by of the former covenant and chosen people of God, and the beginning of the covenant relationship with those “who in times past, were not the people of God.” The “debate,” more importantly represents the beginning of the period of time that concludes with the soon-coming Sunday law. The Alpha and Omega always represents the end with the beginning, and in so doing the very “debate” becomes a symbol of one of the sins of our fathers, that must be acknowledged and confessed, in order to fulfill the Leviticus twenty-six prayer.
Бұл Құдайдың бұрынғы келісімі мен таңдап алған халқының біртіндеп шетке ысырылуындағы белгілі бір кезеңді, сондай-ақ «бұрын Құдай халқы болмаған» адамдармен жасалатын келісімдік қатынастың басталуын білдіреді. Ең маңыздысы, бұл «пікірталас» жуық арада келетін жексенбілік заңмен аяқталатын уақыт кезеңінің басталуын бейнелейді. Альфа мен Омега әрдайым бастамамен бірге ақырды білдіреді, және осылайша сол «пікірталастың» өзі біздің әкелеріміздің күнәларының бірінің нышанына айналады; ол Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы дұғаны орындау үшін мойындалып, күнәдан бас тартылып, күнә ретінде мойындалуы тиіс.
Daniel’s prayer of chapter nine, represents the prayer that must be offered at the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven. That period of time is represented in Isaiah twenty-seven as the period when “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour.”
Тоғызыншы тараудағы Даниялдың дұғасы Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күннің соңында айтылуға тиіс дұғаны білдіреді. Бұл уақыт кезеңі Ишаяның жиырма жетінші тарауында: «Қамалмен қорғалған қала қаңырап бос қалады, мекен тасталып, шөлдей иен болады; сол жерде бұзау жайылып, сол жерде жатады да, оның бұтақтарын жеп қояды. Оның бұтақтары қурағанда, олар үзіліп түседі; әйелдер келіп, оларды отқа жағады; өйткені бұл — түсінігі жоқ халық; сондықтан оларды Жаратқан оларға рақым етпейді, оларды жаратқан оларға ілтипат көрсетпейді», — деп көрсетілген кезең ретінде бейнеленген.
The two witnesses are shown “no favor,” for they proclaimed a false prediction that ushered in the “wilderness” period of three and a half days. They then became a “people of no understanding,” though they previously had been the “defenced city.” That city then became “desolate” and a “habitation” that was “forsaken”. It became dead dry bones lying in the street of the city of Sodom and Egypt. When the dead are then called to arise, they are tested by the sins of their fathers, which includes the “debate” at the beginning of the period that starts with the empowerment of the first message and ends with the arrival of the third message. The debate is whether to accept or reject the methodology represented by the Elijah of their history. In 1863, the fathers of Adventism rejected the message of Moses’ “seven times,” that had been presented by Elijah.
Екі куәгерге «рақым көрсетілмейді», өйткені олар үш жарым күндік «шөл» кезеңін бастап берген жалған болжамды жариялады. Содан кейін олар, бұған дейін «қамалданған қала» болғанымен, «түсінігі жоқ халыққа» айналды. Сол қала кейін «қаңырап бос» қалып, «тастап кеткен» бір «мекенге» айналды. Ол Содом мен Мысыр қаласының көшесінде жатқан өлі, кеберсіген сүйектерге айналды. Содан кейін өлілерге тұруға шақыру берілгенде, олар әкелерінің күнәларымен сыналады; бұған бірінші хабардың құдіреттенуімен басталып, үшінші хабардың келуімен аяқталатын кезеңнің басындағы «айтыс-тартыс» та кіреді. Сол айтыс-тартыс олардың тарихындағы Ілияс бейнелейтін әдістемені қабылдау не қабылдамау мәселесі туралы. 1863 жылы адвентизмнің әкелері Ілияс ұсынған Мұсаның «жеті уақыты» туралы хабарды қабылдамай тастады.
Beginning in July, of 2023 the withered boughs of Isaiah twenty-seven must decide if they will repeat the sins of the church in Galilee, and the history of 1863, as well as the history of September 11, 2001. To reject the methodology represented by Habakkuk chapter two, and Isaiah twenty-seven, and by Elijah, John the Baptist and William Miller is to repeat the sins of our fathers, instead of being benefited by the sacred ensamples that were record for those upon whom the ends of the earth have come.
2023 жылдың шілде айынан бастап Ишаяның жиырма жетінші тарауындағы қураған бұтақтар Ғалилеядағы шіркеудің күнәларын, 1863 жылдың тарихын, сондай-ақ 2001 жылғы 11 қыркүйектің тарихын қайталай ма, жоқ па — соны шешуі тиіс. Хабаққұқтың екінші тарауымен, Ишаяның жиырма жетінші тарауымен, сондай-ақ Ілияс, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан және Уильям Миллер арқылы бейнеленген әдіснаманы қабылдамай тастау — жердің ақыры жеткендер үшін жазылып қалдырылған киелі өнегелерден пайда көрудің орнына, ата-бабаларымыздың күнәларын қайталау болып табылады.
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it. Wherefore, my dearly beloved, flee from idolatry. I speak as to wise men; judge ye what I say. 1 Corinthians 10:11–15.
Енді осының бәрі оларға өнеге ретінде болды; әрі бұл дүниенің ақыр замандары жеткен бізге ескерту болсын деп жазылды. Сондықтан өзін нық тұрмын деп ойлайтын адам құлап қалмас үшін сақ болсын. Сендерге келген сынақ адам баласына ортақ сынақтан өзге емес; бірақ Құдай адал, Ол сендердің шамаларыңнан тыс сыналуларыңа жол бермейді, қайта, сынақпен бірге оған төтеп бере алуларың үшін одан шығатын жолды да береді. Сондықтан, сүйікті бауырларым, пұтқа табынушылықтан қашыңдар. Мен парасатты адамдарға сөйлегендей айтып тұрмын; не айтып тұрғанымды өздерің байыптап бағалаңдар. 1 Қорынттықтарға 10:11–15.
The sacred methodology establishes the message of the Midnight Cry, which is the latter rain message. That message, when eaten spiritually produces a corresponding experience as certainly as Daniel and the three worthies’ diet of pulse, produced a fairer and fatter countenance. But in Habakkuk chapter two, the stumbling block for those who reject the offer of justification by faith, is pride which prevents them from following on to know the Lord. If there is ever a time when God’s people cannot put off the work of accepting the true methodology, and eating the message from the angel’s hand, it is now!
Қасиетті әдіснама Түн ортасындағы Айқай хабарын орнықтырады; ал бұл — соңғы жауынның хабары. Сол хабар рухани түрде қабылданып, бойға сіңірілген кезде, Даниял мен үш адал жігіттің бұршақ тұқымдас тағамнан тұратын асы олардың жүзін неғұрлым көрікті әрі толық етіп көрсеткені қандай айқын болса, дәл сондай айқындықпен соған сәйкес тәжірибе тудырады. Бірақ Хабаққұқ кітабының екінші тарауында сенім арқылы ақталу ұсынысын қабылдамайтындар үшін сүріну тасы — олардың Жаратқан Иені тануды жалғастырып іздеулеріне бөгет болатын тәкаппарлық. Егер Құдай халқы үшін шынайы әдіснаманы қабылдау және періштенің қолынан берілген хабарды жеу ісін кейінге қалдыруға болмайтын кез болса, ол — дәл қазір!
“We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.’ Isaiah 61:11. The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
«Біз кейінгі жаңбырды күтіп отырмауымыз керек. Ол біздің үстімізге түсіп жатқан рақымның шықтары мен нөсерлерін танып, қабылдайтындардың бәріне келеді. Біз нұрдың үзіктерін жинап алғанда, Өзiне сенім артқанымызды жақсы көретін Құдайдың айнымас мейірімдерін бағалағанда, әрбір уәде орындалады. “Өйткені жер өз бүршігін шығарғандай, бақ та өзіне себілген нәрселерді өсіріп шығарғандай, Тәңір Ие де барлық халықтардың алдында әділдік пен мадақты өсіріп шығарады”. Ишая 61:11. Бүкіл жер Құдайдың ұлылығына толуға тиіс». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
God’s prophetic Word has identified that when the great buildings of New York City were thrown down, the angel of Revelation eighteen would descend and “Revelation eighteen, verses one through three would be fulfilled.” Isaiah twenty-seven identifies that time as the “day of the east wind,” and it is the time when “the rough wind” is restrained. “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” Sister White identifies the very same time.
Құдайдың пайғамбарлық Сөзі Нью-Йорк қаласының ұлы ғимараттары құлатылған кезде Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште түсіп келетінін және «Аян он сегізінші тарау, бірден үшке дейінгі аяттар орындалатынын» айқындап көрсетті. Ишаяның жиырма жетінші тарауы бұл уақытты «шығыс желінің күні» деп анықтайды, әрі бұл — «қатты жел» тежеліп тұрған уақыт. «Ол көктеп шыққанда, өлшеммен онымен даулаcарсың; Ол шығыс желінің күнінде Өзінің қатты желін тежейді». Уайт ханым дәл осы уақытты көрсетеді.
“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
«Сол уақытта, құтқарылу ісі аяқталуға таяған кезде, жер бетіне ауыртпалық келе бастайды, әрі халықтар қаһарланатын болады, дегенмен үшінші періштенің ісіне кедергі келтірмеуі үшін тежеліп ұсталып тұрады. Сол кезде “кейінгі жаңбыр”, яғни Жаратқан Иенің алдынан келетін сергіту түседі; ол үшінші періштенің зор даусына күш беру үшін және әулиелерді жеті соңғы пәле төгілетін кезеңде нық тұруға дайындау үшін беріледі». Early Writings, 85.
The power that angers the nations arrived when the latter rain began to fall. But as soon as that power angered the nations, it was held in check, for Isaiah recorded that he “stayeth his rough wind.” The rough wind, is the east wind, and that wind is restrained when the latter rain begins to sprinkle, and the work of salvation is closing. The closing work of salvation is the sealing time. “Line upon line” the rough, or east wind that is restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the four winds of Revelation chapter seven.
Халықтарды қаһарландырған күш соңғы жауын төгіле бастағанда келді. Бірақ сол күш халықтарды қаһарландырған бойда-ақ, ол тежеліп ұсталды, өйткені Ишая: «қатал желін тоқтатады» деп жазды. Қатал жел — шығыс желі, әрі бұл жел соңғы жауын себелей бастағанда және құтқарылу ісі аяқталуға таяғанда тежеледі. Құтқарылу ісінің аяқталу кезеңі — мөр басу уақыты. «Жолма-жол» қарастырғанда, жүз қырық төрт мыңның мөрленуі кезінде тежелетін қатал, яғни шығыс желі — Аян кітабының жетінші тарауындағы төрт жел.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
Осыдан кейін мен жердің төрт бұрышында тұрған төрт періштені көрдім; олар жел жерге де, теңізге де, ешбір ағашқа да соқпасын деп, жердің төрт желін ұстап тұр екен. Сондай-ақ мен шығыстан көтеріліп келе жатқан тағы бір періштені көрдім; оның қолында тірі Құдайдың мөрі бар еді. Ол жер мен теңізге зиян келтіру билігі берілген төрт періштеге қатты дауыспен айқайлап былай деді: «Біздің Құдайымыздың құлдарының маңдайларына мөр басып болғанымызша, жерге де, теңізге де, ағаштарға да зиян келтірмеңдер». Аян 7:1–3.
The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. There Christ, for the only time in His life, rode upon an ass (a symbol of Islam), and Lazarus led the procession into Jerusalem. Sister White identifies Lazarus as the symbol of the seal in that history.
Жүз қырық төрт мыңның мөрленуі Мәсіхтің Иерусалимге салтанатты кіруі арқылы алдын ала бейнеленген еді. Сол жерде Мәсіх Өз өмірінде жалғыз рет есекке (Исламның нышаны) мініп, ал Лазар Иерусалимге бағытталған шеруді бастап барды. Уайт ханым сол тарихтағы Лазарды мөрдің нышаны ретінде айқындайды.
“In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.
«Лазарға келуді кешеуілдетуінде Мәсіхтің Оны қабылдамағандарға деген мейірім мақсаты бар еді. Ол кідірді, өйткені Лазарды өлімнен тірілту арқылы қасарысқан, сенбейтін халқына Өзінің шынында да “қайта тірілу және өмір” екендігіне тағы бір дәлел бермек болды. Ол Исраил үйінің кедей, адасқан қойлары болған халықтан үмітін біржола үзгісі келмеді. Олардың тәубеге келмеуі салдарынан Оның жүрегі қайғымен сыздады. Өзінің рақымымен Ол оларға Өзінің Қалпына Келтіруші, өмір мен өлместікті жарыққа шығара алатын жалғыз Тұлға екендігіне тағы бір дәлел беруді ниет етті. Бұл діни қызметкерлер теріс түсіндіре алмайтын дәлел болуы тиіс еді. Оның Бетанияға баруын кешеуілдетуінің себебі осы еді. Лазарды тірілту деген осы ең ұлы ғажайып Оның ісі мен Құдайлық болмысы туралы мәлімдемесіне Құдайдың мөрін басуы тиіс еді». The Desire of Ages, 528, 529.
The tarrying time that began on July 18, 2020 is represented by Christ’s tarrying before He resurrected Lazarus. The tarrying time of Revelation chapter eleven, ends at the conclusion of the three and a half days. During those days the two witnesses laid dead in the street. And just as Lazarus was to be resurrected following a tarrying time, so too were John’s two witnesses. Once resurrected they lead the procession into Jerusalem, representing the “seal of God,” and the “crowning miracle” that testifies to Christ’s divinity. The resurrection identifies the conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place while the four winds, the east wind, the rough wind, that arrived on September 11, 2001, is held in check.
2020 жылғы 18 шілдеде басталған кідіріс уақыты Мәсіхтің Лазарды тірілтпестен бұрын кідіріп қалуымен бейнеленеді. Аян кітабының он бірінші тарауындағы кідіріс уақыты үш жарым күннің аяқталуымен тәмамдалады. Сол күндері екі куә көшеде өлі күйінде жатты. Лазар кідіріс уақытынан кейін қайта тірілуге тиіс болғаны сияқты, Жоханның екі куәсі де солай болды. Қайта тірілгеннен кейін олар Иерусалимге қарай жүретін салтанатты шеруді бастап жүреді; бұл “Құдайдың мөрін” және Мәсіхтің құдайлық болмысын айғақтайтын “тәждік мұғжизаны” бейнелейді. Қайта тірілу 2001 жылғы 11 қыркүйекте келген төрт жел, шығыс желі, қатты жел тежеліп тұрған кезде жүзеге асатын жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің аяқталғанын айқындайды.
In the hour that is the Sunday law, those winds are released to bring retributive judgment upon the earth beast of Revelation thirteen. They are now even slipping through the fingers of those four angels that are restraining them during the sealing period. One of the most profound references in the Spirit of Prophecy relating to the day of the east wind is found in Testimonies, volume nine. That volume begins the inspired words on page eleven, so it begins symbolically on “nine-eleven”. The title of the chapter is, “The Final Crisis”, but it is also the first chapter of a section titled, “For the Coming of the King”.
Жексенбілік заң болатын сағатта, Аян кітабының он үшінші тарауындағы жер аңына қарсы кек қайтарушы сот үкімін жер бетіне әкелу үшін сол желдер босатылады. Қазірдің өзінде де олар мөр басу кезеңінде оларды тежеп тұрған әлгі төрт періштенің саусақтарының арасынан сырғып өтіп барады. Шығыс желінің күніне қатысты Пайғамбарлық Рухындағы ең терең сілтемелердің бірі «Куәліктердің» тоғызыншы томынан табылады. Ол том он бірінші беттегі рухтандырылған сөздерден басталады, сондықтан ол нышандық тұрғыдан «тоғыз-он бірден» басталады. Тараудың атауы — «Соңғы дағдарыс», бірақ ол сондай-ақ «Патшаның келуі үшін» деп аталған бөлімнің алғашқы тарауы болып табылады.
There is no evidence that the section and title of the chapter were purposely manipulated by the editors that compiled the volume, yet the coming of the King, is easily recognized as the coming of the bridegroom, which in the parable of the ten virgins occurs with the midnight crisis that is produced in the virgins, by the presence or lack of oil in their vessels. The midnight crisis that is now arriving, is as the title represents—the last crisis for the ten virgins. In that crisis they manifest whether they have the oil, or they don’t. The oil is not simply the Holy Spirit, it is precisely defined as the Holy Spirit, and also as the correct message, and also as the correct character.
Тарау бөлімінің және оның атауының томды құрастырған редакторлар тарапынан әдейі бұрмаланғанына ешқандай дәлел жоқ; дегенмен Патшаның келуі қалыңдық күйеудің келуі екені оңай танылады, ал бұл он қыз туралы астарлы әңгімеде олардың құтыларында майдың бар болуы не жоқ болуы салдарынан қыздар арасында туындайтын түн ортасындағы дағдарыспен сәйкес келеді. Қазір жақындап келе жатқан сол түн ортасындағы дағдарыс, атауда көрсетілгендей, он қыз үшін соңғы дағдарыс болып табылады. Сол дағдарыста олар майларының бар-жоғын, я болмаса жоқ екенін айқын көрсетеді. Май жай ғана Киелі Рух емес; ол дәлме-дәл Киелі Рух ретінде, сондай-ақ дұрыс хабар ретінде, сондай-ақ дұрыс мінез ретінде айқындалады.
The correct methodology establishes the correct message of the Midnight Cry, and that message, received and acted upon, produces the correct character. That character in the last crisis is the character that receives the seal of God. The process of sealing God’s people began at the arrival of the day of the east wind, on September 11, 2001. The message of that time was then to be eaten. Whether to eat or not to eat is represented by Isaiah’s “debate,” and also by Habakkuk’s question of what the watchmen should answer in the argument. The tarrying time of Matthew twenty-five and Habakkuk concludes with the representation of two classes of worshippers. The tarrying time, represented by three and a half days in Revelation chapter eleven, is almost finished.
Дұрыс әдіснама Түн ортасындағы Айқайдың дұрыс хабарын орнықтырады, ал сол хабар қабылданып, соған сай әрекет етілгенде, дұрыс мінезді қалыптастырады. Сол мінез соңғы дағдарыс кезінде Құдайдың мөрін қабылдайтын мінез болып табылады. Құдай халқын мөрлеу үдерісі шығыс желі күнінің келуімен, 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталды. Сол уақыттың хабары енді желініп қабылдануға тиіс еді. Жеу не жемеу мәселесі Ишаяның «айтысында» бейнеленген, сондай-ақ Хабаккуктағы күзетшілер тартыста не деп жауап беруі керек деген сұрақта да көрсетілген. Матай жиырма бес пен Хабаккуктағы кешеуілдеу уақыты екі түрлі ғибадат етушілер табының бейнеленуімен аяқталады. Аян кітабының он бірінші тарауында үш жарым күн арқылы бейнеленген кешеуілдеу уақыты тәмамдалуға таяп қалды.
That tarrying time is also represented at the beginning of the chapter in volume nine, with a passage from Hebrews, where Paul paraphrases verse four of Habakkuk chapter two. Paul’s reference places Habakkuk two in the movement of the third angel, for it is in that history that Christ moved into the Most Holy Place, and in that history the light of His high priestly ministry was revealed, and it is in the book of Hebrews that Paul is revealing the clearest revelation of Christ’s high priestly ministry in God’s Word.
Сол кідіріс уақыты сондай-ақ тоғызыншы томдағы тараудың басында, Пауыл Хабаққұқ кітабының екінші тарауының төртінші аятының мазмұнын өз сөзімен жеткізетін Еврейлерге арналған хаттан алынған үзінді арқылы бейнеленген. Пауылдың осы сілтемесі Хабаққұқ 2-ні үшінші періштенің қозғалысына орналастырады, өйткені дәл сол тарихта Мәсіх Ең Қасиетті Орынға кірді, дәл сол тарихта Оның Бас діни қызметкерлік қызметінің нұры ашылып көрсетілді, әрі Құдай Сөзінде Мәсіхтің Бас діни қызметкерлік қызметінің ең айқын аяны дәл Пауыл ашып көрсетіп отырған Еврейлерге арналған хатта берілген.
Habakkuk two in the movement of the first angel did not yet recognize the movement of Christ into the Most Holy Place, for it did not happen until the end of the proclamation of the Midnight Cry. The tarrying time referenced by Paul, is the tarrying time of Habakkuk and Matthew, but it is the tarrying time that would begin on July 18, 2020. The last verse of Habakkuk two represents the conclusion of the Midnight Cry in the Millerite history, and the arrival of the third angel:
Бірінші періштенің қозғалысы кезеңінде Хабақұқ 2 әлі Мәсіхтің Ең Қасиетті Орынға өту қозғалысын таныған жоқ, өйткені бұл Түн ортасындағы айқайдың жариялануының соңына дейін болған жоқ. Пауыл сілтеме жасаған кідіру уақыты — Хабақұқ пен Матайдағы кідіру уақыты, бірақ ол 2020 жылғы 18 шілдеде басталатын кідіру уақыты болып табылады. Хабақұқ 2-тараудың соңғы аяты Миллериттер тарихындағы Түн ортасындағы айқайдың қорытындысын және үшінші періштенің келуін бейнелейді:
But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.
Ал Жаратқан Ие Өзінің киелі ғибадатханасында; бүкіл жер жүзі Оның алдында үнсіз қалсын. Абақұқ 2:20.
Testimonies, volume nine emphasizes, beginning on page eleven (nine-eleven), the parable of the ten virgins, the tarrying time and its connection with Habakkuk and Matthew, and the final crisis and September 11, 2001, when the prophetic debate arrived.
«Куәліктердің» тоғызыншы томы он бірінші беттен бастап (тоғыз-он бір), он қыз туралы астарлы әңгімені, кешігу уақытын және оның Хабаққұқ пен Матаймен байланысын, сондай-ақ пайғамбарлық пікірталас шегіне жеткен 2001 жылғы 11 қыркүйектегі соңғы дағдарысты ерекше атап көрсетеді.
“Section 1—For the Coming of the King
«1-бөлім — Патшаның келуі үшін»
“‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.
«Аз ғана уақыттан кейін Келуге Тиісті Келеді, әрі кідірмейді». Еврейлерге 10:37.
“The Last Crisis
«Соңғы дағдарыс»
“We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.
«Біз ақырзаман уақытында өмір сүріп жатырмыз. Заманның тез орындалып жатқан белгілері Мәсіхтің келуі тым жақын екенін жариялайды. Біз өмір сүріп жатқан күндер салтанатты да маңызды. Құдай Рухы біртіндеп, бірақ сөзсіз жер бетінен кері алынып жатыр. Індеттер мен үкімдер Құдайдың рақымын менсінбейтіндердің үстіне қазірдің өзінде түсіп жатыр. Құрлық пен теңіздегі апаттар, қоғамның тұрақсыз күйі, соғыс дабылдары — бәрі де сұсты нышандар. Олар ұлы ауқымдағы таяп келе жатқан оқиғаларды алдын ала білдіреді.
“The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.
«Зұлымдықтың күштері өз күштерін біріктіріп, топтасып жатыр. Олар соңғы ұлы дағдарысқа дайындалу үшін күшейіп келеді. Жақын арада біздің дүниемізде зор өзгерістер болады, әрі ақырғы оқиғалар шапшаң өрбиді.
“The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.
«Әлемдегі жағдайлар ауыр кезеңдердің дәл іргемізге таяп қалғанын көрсетеді. Күнделікті газеттер жақын болашақта болатын сұмдық қақтығыстың белгілеріне толы. Батыл қарақшылықтар жиі болып тұрады. Ереуілдер үйреншікті құбылысқа айналды. Ұрлық пен кісі өлтіру жан-жағында жасалуда. Жын иеленген адамдар ерлердің, әйелдердің және кішкентай балалардың өмірін қиюда. Адамдар азғындыққа ес-түссіз беріліп кетті, және жамандықтың барлық түрі үстемдік етуде.
“The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain.
«Жау әділетті бұрмалап, адамдардың жүректерін өзімшіл пайдаға деген құштарлыққа толтыруда табысқа жетті.»
“‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.
«“Әділдік алыста тұр; өйткені ақиқат көшеде құлады, ал әділет кіре алмайды.” Ишая 59:14. Үлкен қалаларда кедейлік пен қайыршылықта өмір сүріп жатқан, азық-түлікке, баспана мен киімге зәру болып қалған қалың жұрт бар; ал сол қалалардың өзінде жүрек қаларлықтан да артық нәрсеге ие, сән-салтанатпен өмір сүретін, ақшаларын бай жиһаздалған үйлерге, өздерін әшекейлеуге, не бұдан да сорақысы — нәпсіқұмар құмарлықтарын қанағаттандыруға, араққа, темекіге және мидың күш-қуатын жоятын, сананы тепе-теңдігінен айыратын, жанды аздыратын басқа да нәрселерге жұмсайтын адамдар бар. Ашыққан адамзаттың зары Құдайдың алдына көтеріліп жатыр, ал адамдар езгінің және қанаудың алуан түрі арқылы ұшан-теңіз байлық жинап жатыр.»
“On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.
«Бір жолы мен Нью-Йорк қаласында болғанымда, түнгі мезгілде маған қабат үстіне қабат салынып, аспанға қарай бой көтеріп жатқан ғимараттарды көру көрсетілді. Бұл ғимараттар отқа төзімді деп кепілдендірілген еді, әрі олар өз иелері мен салушыларын даңқтау үшін тұрғызылған болатын. Бұл ғимараттар барған сайын биіктеп көтеріле берді, және олардың ішінде ең қымбат материалдар пайдаланылды. Бұл ғимараттардың иелері өздеріне: “Құдайды қалайша барынша ұлықтай аламыз?” — деген сұрақты қойып жатқан жоқ еді. Жаратқан Ие олардың ойында болған жоқ.»
“I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’
«Мен ойладым: “Әттең, өз қаражаттарын осылайша жұмсап жатқандар өз жолдарын Құдай қалай көрсе, солай көре алса ғой! Олар зәулім ғимараттарды үйіп-төгіп салып жатыр, бірақ олардың жоспарлауы мен ойластырып табуы ғаламның Әміршісінің көз алдында қандай ақылсыздық! Олар Құдайды қалай дәріптей аламыз деп, жүрек пен ақылдың бар күш-қуатымен зерттеп жатқан жоқ. Олар мынаны — адамның ең бірінші міндетін — назардан шығарып алған.”»
“As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.
«Бұл зәулім ғимараттар бой көтерген сайын, иелері өз нәпсілерін қанағаттандыруға және көршілерінің қызғанышын қоздыруға жұмсайтын ақшалары бар екеніне өркөкірек астамшылықпен қуанды. Осылайша олар жұмсаған ақшаның көп бөлігі қанау арқылы, кедейлерді титықтата езудің есебінен алынған еді. Олар көкте әрбір іскерлік мәміленің есебі жүргізілетінін; әділетсіз әрбір келісімнің, алаяқтықпен жасалған әрбір істің сол жерде жазылып қойылатынын ұмытты. Алаяқтықтары мен паңдығы арқылы адамдар Иеміздің әрі қарай аттатпайтын шегіне жететін уақыт келе жатыр, сонда олар Ехобаның төзімінің де шегі бар екенін білетін болады.
“The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.” Testimonies, volume 9, 11–13.
«Менің алдымнан кейін өткен көрініс өрт дабылы болды. Адамдар зәулім әрі отқа төзімді деп есептелген ғимараттарға қарап: “Олар мүлде қауіпсіз”,— деді. Бірақ бұл ғимараттар шайырдан жасалғандай жанып кетті. Өрт сөндіру машиналары апатты тоқтату үшін ештеңе істей алмады. Өрт сөндірушілер машиналарды іске қоса алмады». Testimonies, volume 9, 11–13.
The “debate” that took place over methodology in the beginning of the period represented by Daniel chapter one; and also represented by Daniel chapters one through three; and also represented by the history beginning on August 11, 1840; and also represented in the history of John chapter six, at the crisis in Galilee; and also represented by the history of September 11, 2001 (until July 18, 2020), is now being repeated, not within Adventism at large, but among the dead dry bones that are being aroused from their lethargy by a “voice” crying in the wilderness.
Даниел кітабының бірінші тарауымен бейнеленетін кезеңнің басында болған әдіснама жөніндегі «пікірталас»; сондай-ақ Даниел кітабының біріншіден үшінші тарауларына дейін бейнеленген; сондай-ақ 1840 жылғы 11 тамызда басталған тарихпен бейнеленген; сондай-ақ Жохан кітабының алтыншы тарауындағы, Ғалилеядағы дағдарыс кезіндегі тарихпен бейнеленген; әрі 2001 жылғы 11 қыркүйектің тарихында да (2020 жылғы 18 шілдеге дейін) бейнеленген сол «пікірталас» қазір қайтадан қайталануда, бірақ бұл жолы жалпы адвентизмнің ішінде емес, қайта шөлде жар салған «дауыс» арқылы енжарлығынан оятылып жатқан өлі, құрғақ сүйектердің арасында.
We will take up the consideration of the methodology being the latter rain as represented in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine in our next article.
Ишаяның жиырма сегізінші және жиырма тоғызыншы тарауларында бейнеленген кеш жауын болып табылатын әдістемені қарастыруды келесі мақаламызда қолға аламыз.
Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:8–13.
Сондай-ақ мен Жаратқан Иенің даусын естідім; Ол былай деді: «Кімді жіберейін, және біз үшін кім барады?» Сонда мен: «Міне, мен мұндамын; мені жібер»,— дедім. Сонда Ол: «Бар да, осы халыққа айт: ести тұра естіңдер, бірақ ұқпаңдар; көре тұра көріңдер, бірақ аңғармаңдар. Осы халықтың жүрегін семірт, құлақтарын ауырлат, көздерін жұм; әйтпесе олар көздерімен көріп, құлақтарымен естіп, жүректерімен ұғып, бет бұрып, сауығып кетер»,— деді. Сонда мен: «Ием, қашанға дейін?»— дедім. Ол былай деп жауап берді: «Қалалар тұрғынсыз қаңырап қалғанға дейін, үйлер адамсыз қалғанға дейін, және жер мүлде қаңырап бос қалғанға дейін; Жаратқан Ие адамдарды алысқа көшіріп жібергенге дейін, әрі елдің қақ ортасында ұлы қаңырау болғанға дейін. Бірақ онда әлі де оннан бір бөлігі қалады, және ол қайтадан жойылуға ұшырайды; жапырағы түскен теребинф ағашы мен емен ағашы сияқты, олардың діңі өздерінде қалады; солайша киелі ұрпақ соның түбірі болады». Ишая 6:8–13.