Daniel chapter one, when overlaid with Daniel chapter four, represents the history of the first and second angels, from 1798 to 1844. In that history the book of Daniel was unsealed, and the portion that was unsealed was chapters seven, eight and nine. “Line upon line” chapters one, four and then seven through nine, illustrate the history of the Millerite movement of the first angel.
Даниял кітабының бірінші тарауы, Даниял кітабының төртінші тарауымен қабаттастыра қарастырылғанда, 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі бірінші және екінші періштелердің тарихын бейнелейді. Сол тарихта Даниял кітабының мөрі ашылды, әрі ашылған бөлігі жетінші, сегізінші және тоғызыншы тараулар болды. «Жол үстіне жол» қағидасы бойынша, бірінші және төртінші, содан кейін жетіншіден тоғызыншыға дейінгі тараулар бірінші періштенің Миллерит қозғалысының тарихын көрсетеді.
In that history (1798 to 1844), the foundational truths of Adventism were established, and those truths were ultimately represented upon the 1843 pioneer chart. Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two, is on the chart. The visions of Daniel seven and eight are on the chart. “The daily” of chapter eight is represented, as is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The three Woes of Islam, as represented in Revelation chapter nine, are there. God forewarned repeatedly that those foundational truths would be attacked.
Осы тарих кезеңінде (1798 жылдан 1844 жылға дейін) адвентизмнің іргелі ақиқаттары орнықтырылды, әрі сол ақиқаттар ақыр соңында 1843 жылғы пионерлік кестеде бейнеленді. Даниял кітабының екінші тарауындағы Набуходоносордың мүсіні сол кестеде бар. Даниялдың жетінші және сегізінші тарауларындағы аяндар сол кестеде бар. Сегізінші тараудағы «күнделікті» де, Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт» та бейнеленген. Аян кітабының тоғызыншы тарауында көрсетілгендей, Исламның үш қасіреті де сонда бар. Құдай бұл іргелі ақиқаттарға шабуыл жасалатынын қайта-қайта алдын ала ескертті.
“Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.
“Құдайдың Сион қабырғаларындағы сақшылары болып тұрғандар халықтан бұрын қауіп-қатерді көре алатын адамдар болсын,—ақиқатты жалғаннан, әділдікті әділетсіздіктен ажырата алатын адамдар болсын.
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
«Ескерту берілді: 1842, 1843 және 1844 жылдардағы хабар келген кезден бері біз соның үстінде құрып келе жатқан сенімнің іргетасын шайқалтатын ешнәрсенің енуіне жол берілмеуге тиіс. Мен осы хабардың ішінде болдым, содан бері Құдай бізге берген нұрға адал қалып, әлемнің алдында тұрып келемін. Біз күн сайын Жаратқан Иені ынталы дұғамен іздеп, нұр сұрап жүргенде аяқтарымыз қойылған тұғырдан аяғымызды алмақ емеспіз. Құдай маған берген нұрдан мен бас тарта алады деп ойлайсыз ба? Ол Мәңгілік Жартастай болуға тиіс. Ол маған берілген сәттен бері мені жетелеп келеді». Review and Herald, 1903 жылғы 14 сәуір.
The work of the dirt brush man, that is to be accomplished with the participation of God’s last day people, is also represented by Isaiah, when he identifies the last day people and the work they are called to do, for the foundations were destined to be buried with error before the last days arrived.
Құдайдың соңғы күндердегі халқының қатысуымен атқарылуға тиісті топырақ щеткасы ұстаған адамның ісі, сондай-ақ Ишая арқылы да бейнеленген, өйткені ол соңғы күндердегі халықты және олардың орындауға шақырылған ісін анықтап көрсетеді; себебі соңғы күндер келіп жеткенге дейін іргетастар адасушылықтың астына көмулі болуға тиіс еді.
And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.
Сенен шыққандар ежелгі қираған орындарды қайта тұрғызады; сен көптеген ұрпақтардың іргетастарын қайта көтересің; және сен «Жарылған жерді қалпына келтіруші», «Тұруға болатын жолдарды қалпына келтіруші» деп аталасың. Ишая 58:12.
The “old waste places,” refers to the doctrinal truths associated with the two desolating powers of paganism and papalism. The two desolating powers of paganism being followed by papalism is what William Miller used for his framework of every prophecy he presented.
«Ежелгі қаңырап бос қалған орындар» пұтқа табынушылық пен папалықтың екі қаңыратып-қиратып жіберуші билігімен байланысты ілімдік ақиқаттарға нұсқайды. Пұтқа табынушылықтың екі қаңыратып-қиратып жіберуші билігінен кейін папалықтың келуі — Уильям Миллер ұсынған әрбір пайғамбарлықты түсіндірудің негізі ретінде пайдаланған қалыбы болды.
And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.
Олар ежелгі қираған орындарды қайта тұрғызады, баяғы қаңырап қалған жерлерді қайта көтереді, қираған қалаларды, көптеген ұрпақтардың қаңырап қалған орындарын қалпына келтіреді. Ишая 61:4.
The structure of prophecy that is represented as the framework, is the history and relationship of those two powers. To restore “the paths to dwell in,” is the restoration of Miller’s framework, that was represented in his dream by the work of the dirt brush man. Isaiah used the illustration of the history of Ezra and those who returned from Babylon and repaired Jerusalem, to identify the restoration of the former desolations.
Негіз ретінде бейнеленген пайғамбарлықтың құрылымы — сол екі биліктің тарихы мен өзара байланысы. «Тұруға арналған жолдарды қалпына келтіру» — Миллердің негіздік құрылымын қалпына келтіру болып табылады; бұл оның түсінде шаң сыпырушы адамның ісі арқылы бейнеленген еді. Ишая бұрынғы қаңырауларды қалпына келтіруді айқындау үшін, Езраның және Бабылдан қайтып келіп, Иерусалимді жөндегендердің тарихын мысал ретінде қолданды.
Since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face, as it is this day. And now for a little space grace hath been showed from the Lord our God, to leave us a remnant to escape, and to give us a nail in his holy place, that our God may lighten our eyes, and give us a little reviving in our bondage. For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:7–9.
Әкелеріміздің күндерінен бастап осы күнге дейін біз ұлы заңсыздықта болып келеміз; әрі өзіміздің заңсыздықтарымыз үшін біз, патшаларымыз және діни қызметкерлеріміз өзге жерлердің патшаларының қолына — семсерге, тұтқындыққа, талауға және бүгінгідей масқаралыққа тапсырылдық. Ал енді аз ғана уақытқа Құдайымыз Жаратқан Иеден бізге рақым көрсетіліп, аман қалған бір қалдық қалдырылды және Оның киелі орнында бізге шеге қағылды, осылайша Құдайымыз көзімізге нұр беріп, құлдығымыздың арасында аз ғана жан бітірсін деп. Өйткені біз құл едік; соған қарамастан Құдайымыз бізді құлдығымызда тастап кеткен жоқ, қайта бізге Парсы патшаларының алдында мейірімін төгіп, жан бітіру үшін, Құдайымыздың үйін тұрғызу үшін, оның қираған жерлерін қалпына келтіру үшін және Яһуда мен Иерусалимде бізге қорған беру үшін сол мейірімді кеңейтті. Езра 9:7–9.
Ezra and those who repaired Jerusalem, represent the “remnant” who are the restorers of the paths to dwell in, and they are those who are accomplishing the work in the context of the Leviticus twenty-six prayer, which Ezra references that “since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face.” The “day” he is referring to is the “day” that the “remnant” of the last days restore the paths to dwell in.
Езра мен Иерусалимді қалпына келтіргендер — «қалдықты» бейнелейді; олар қоныстану үшін жолдарды қалпына келтірушілер, әрі олар Езра сілтеме жасайтын Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы дұға аясында осы істі жүзеге асырып жатқандар. Езра былай дейді: «Әкелеріміздің күндерінен бастап осы күнге дейін біз ұлы кінәда болдық; әрі заңсыздықтарымыз үшін біз де, патшаларымыз да, діни қызметкерлеріміз де жерлер патшаларының қолына — семсерге, тұтқындыққа, талауға және бет-жүзіміздің масқара болуына — берілдік». Ол айтып отырған «күн» — ақырғы күндердегі «қалдық» қоныстану үшін жолдарды қалпына келтіретін «күн».
Ezra’s remnant are the two witnesses who are resurrected at the end of three and a half days, and fulfill the Leviticus twenty-six prayer as illustrated by Daniel in chapter nine. When Ezra and his coworkers returned from exile and rebuilt Jerusalem, they typified the work of restoring Miller’s jewels, which is the work of restoring the foundational truths of Miller. For this reason, understanding the framework of Miller’s work is essential.
Езраның қалдығы — үш жарым күннің соңында қайта тірілетін екі куәгер, әрі Даниял тоғызыншы тарауда көрсеткендей, Леуіліктер жиырма алтыншы тараудағы дұғаны орындайтындар. Езра мен оның еңбектастары жер аударылудан қайтып келіп, Иерусалимді қайта салған кезде, олар Миллердің асыл тастарын қалпына келтіру ісінің бейнесі болды; бұл — Миллердің іргелі ақиқаттарын қайта қалпына келтіру ісі. Осы себептен, Миллер еңбегінің құрылымын түсіну аса маңызды.
“The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 596.
«Елшілер мәңгілік Жартастың, яғни мызғымас іргетастың үстіне құрылыс салды. Олар бұл іргетасқа дүниеден қашап алынған тастарды әкелді. Құрылысшылар еңбегін кедергісіз атқарған жоқ. Олардың ісі Мәсіхтің жауларының қарсылығы салдарынан аса қиын болды. Олар жалған іргетас үстіне салып жатқан адамдардың дүмшелігіне, теріс нанымына және өшпенділігіне қарсы күресуге мәжбүр болды. Шіркеудің құрылысшылары ретінде еңбек еткендердің көбі Нехемия заманындағы қабырға тұрғызушыларға ұқсатылуы мүмкін; олар туралы былай деп жазылған: “Қабырға тұрғызғандар, жүк көтергендер және тиегендер — әрқайсысы бір қолымен жұмысты істеп, екінші қолымен қаруын ұстап тұрды”. Нехемия 4:17.» Елшілердің істері, 596.
In both passages of Isaiah, the work is to raise up the foundations and desolations of many generations. Isaiah is identifying a spiritual work that was illustrated by the literal work. The foundations were to be guarded, but instead they were eventually totally covered up by a false foundation of counterfeit jewels. Those who Isaiah identifies are restoring the foundational truths of the Millerites, not literal bricks and stones. The symbol of those truths is Miller’s framework of the two desolating powers which trampled down the sanctuary and the host for “seven times.”
Ишаяның екі үзіндісінде де іс көптеген ұрпақтардың іргетастары мен қаңыраған орындарын қайта тұрғызу болып табылады. Ишая тура мағынадағы іспен бейнеленген рухани істі көрсетіп отыр. Іргетастар қорғалуға тиіс еді, бірақ оның орнына, ақырында олар жалған асыл тастардан құралған өтірік іргетастың астында толықтай көміліп қалды. Ишая айқындайтындар тура кірпіштер мен тастарды емес, Миллериттердің іргелі ақиқаттарын қалпына келтіріп жатыр. Сол ақиқаттардың нышаны — Миллердің қасиетті орын мен әскерді “жеті уақыт” бойы таптаған екі қаңыратып-жоятын билік туралы құрылымы.
That work of restoration is represented as raising up “the foundations” and “desolations of many generations,” and represents the prophetic work of restoring the foundational truths through the methodology that brings prophetic line upon prophetic line, from here a little and there a little. The work of reestablishing the foundations and desolations is the work of presenting and defending the original truths represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, which are the two tables of Habakkuk chapter two. And the work is accomplished with the latter rain methodology of “line upon line”. It is the work of returning to Jeremiah’s old paths in the controversy of those who wish to uphold a counterfeit foundation, as represented by the false jewels of Miller’s dream.
Сол қалпына келтіру ісі «іргетастарды» және «көп ұрпақтардың қаңырап қалған орындарын» қайта тұрғызу ретінде бейнеленген, әрі ол осы жерден аздап, ана жерден аздап, пайғамбарлықтың үстіне пайғамбарлық желісін әкелетін әдіснама арқылы іргетастық шындықтарды қалпына келтірудегі пайғамбарлық қызметті білдіреді. Іргетастар мен қаңырап қалған орындарды қайта орнықтыру ісі — Хабаққұқтың екінші тарауындағы екі тақта болып табылатын 1843 және 1850 жылдардағы ізашарлық кестелерде бейнеленген бастапқы шындықтарды ұсыну және қорғау ісі. Ал бұл іс «үстіне желі, үстіне желі» деген кеш жауын әдіснамасы арқылы жүзеге асырылады. Бұл — Миллердің түсіндегі жалған асыл тастармен бейнеленгендей, жалған іргетасты қолдауды қалайтындармен болатын тартыста Еремияның көне соқпақтарына қайта оралу ісі.
“The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.
«Жау біздің бауырластарымыз бен қарындастарымыздың ой-санасын осы соңғы күндерде тұруға дайындалатын халықты әзірлеу ісінен бұрып әкетуге ұмтылуда. Оның айлакерлікпен құрылған жалған дәлелдері саналарды осы уақыттың қауіптері мен міндеттерінен алыстатуға бағытталған. Олар Мәсіхтің Өз халқына беру үшін көктен Жоханға әкелген нұрын түкке тұрғысыз деп бағалайды. Олар дәл алдымызда тұрған көріністер ерекше назар аударуға жеткілікті дәрежеде маңызды емес деп үйретеді. Олар көктен бастау алған ақиқатты әсерсіз етеді де, Құдай халқын өткен тәжірибесінен айырып, оның орнына жалған ғылым береді.
“‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.
“Жаратқан Ие былай дейді: Жолдардың бойында тұрып, қараңдар да, ежелгі соқпақтарды сұраңдар, қайсысы игі жол екенін біліп, сол жолмен жүріңдер”. Еремия 6:16.
“Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.
«Ешкім де сеніміміздің іргетастарын жұлып тастауға ұмтылмасын,—бұл іргетастар ісіміздің басталуында Сөзді дұғамен зерттеу және аян арқылы қаланған болатын. Соңғы елу жыл бойы біз осы іргетастардың үстіне құрылыс салып келеміз. Адамдар өздерінің жаңа жол таптық деп және қаланған іргетастан да берік іргетас қоя аламыз деп ойлауы мүмкін. Бірақ бұл — зор алдау. Қаланған іргетастан басқа іргетасты ешкім де қоя алмайды.
“In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.
«Өткен заманда көпшілік жаңа бір сенім құруға, жаңа қағидаларды орнықтыруға талпынды. Бірақ олардың құрылысы қанша уақыт тұрды? Ол көп ұзамай құлады, өйткені ол Жартас үстіне іргеленбеген еді.
“Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.
«Алғашқы шәкірттер де адамдардың сөздеріне жолықпауы керек пе еді? Олар жалған теорияларды тыңдауға мәжбүр болмады ма, содан кейін, қолдарынан келгеннің бәрін істеп болған соң, берік тұрып: “Салынған іргетастан өзге іргетасты ешкім де сала алмайды”,— деп айтуға тиіс болмады ма?» 1 Қорынттықтарға 3:11.
“So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.
«Сондықтан біз өз сеніміміздің бастауын ақырына дейін берік ұстануға тиіспіз. Құдай мен Мәсіх тарапынан бұл халыққа құдіретке толы сөздер жіберілді; сол сөздер оларды дүниеден, тармақ сайын, осы заман ақиқатының айқын нұрына алып шықты. Еріндеріне киелі от тиген Құдайдың қызметшілері бұл хабарды жариялады. Құдайлық үн жарияланған ақиқаттың шынайылығына өз мөрін басты». Testimonies, volume 8, 296, 297.
The “work of preparing a people to stand in the last days,” is the work associated with the two prophecies of Ezekiel in chapter thirty-seven. A message is delivered by Isaiah’s voice in the wilderness, and the first message of Ezekiel brings those that have been dead in the street of the city of Sodom and Egypt for three-and-a-half days together. They then recognize they have been in Matthew’s tarrying time of the parable of the ten virgins. They then hear the call given to Jeremiah to separate the precious from the vile if they wish to return. They also recognize that Daniel’s prayer in chapter nine as present truth. Therefore if and when they choose to return by accepting and accomplishing the conditions of the gospel, then they receive Ezekiel’s second message and stand upon their feet a mighty army.
«Соңғы күндерде тұра алатын бір халықты дайындау ісі» — Езекиелдің отыз жетінші тарауындағы екі пайғамбарлықпен байланысты іс. Ишаяның шөлдегі даусы арқылы бір хабар жарияланады, ал Езекиелдің алғашқы хабары Содом мен Мысыр қаласының көшесінде үш жарым күн бойы өлі жатқан адамдарды бір жерге жинайды. Сонда олар Матай жазған он қыз туралы астарлы әңгімедегі кідіріс уақытында болғандарын таниды. Содан кейін олар, егер қайтып оралуды қаласа, қымбаттыны арамнан ажырату туралы Еремияға берілген шақыруды естиді. Олар сондай-ақ Даниялдың тоғызыншы тараудағы дұғасын осы шақтағы ақиқат ретінде таниды. Сондықтан егер және қашан олар Ізгі хабардың шарттарын қабылдап, орындау арқылы қайтып оралуды таңдаса, онда олар Езекиелдің екінші хабарын қабылдап, аяқтарына тұрады — зор әскер болып.
The “work of preparing a people to stand in the latter days” is accomplished through the latter rain methodology of “line upon line.” That work involves a work of restoring the Millerite truths that are represented on the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two charts are Habakkuk’s two tables and they are to be laid upon one another (line upon line), and in so doing the two charts represent the foundational truths that are to be restored in the last days by the dirt brush man.
«Соңғы күндері тұра алатын бір халықты дайындау ісі» «өсиет үстіне өсиет» деген кейінгі жауын әдіснамасы арқылы жүзеге асырылады. Бұл іс 1843 және 1850 жылдардағы ізашарлық кестелерде бейнеленген миллериттік ақиқаттарды қалпына келтіру жұмысын қамтиды. Сол екі кесте — Хабақұқтың екі кестесі, әрі олар бірінің үстіне бірі қойылуға тиіс (өсиет үстіне өсиет); осылайша, бұл екі кесте соңғы күндері «лас тазартқыш адам» арқылы қалпына келтірілуге тиіс іргелі ақиқаттарды бейнелейді.
When brought together, line upon line, they identify the mistake in the 1843 chart, which was thereafter corrected upon the 1850 chart. When considered as one table (line upon line) they then represent both the experience of God’s people and the hidden history of the seven thunders, for together they illustrate the first disappointment, the tarrying time, the Midnight Cry, and October 22, 1844, and the great disappointment.
Жол-жолымен біріктірілгенде, олар 1843 жылғы кестедегі қателікті айқындайды; кейіннен бұл қателік 1850 жылғы кестеде түзетілді. Бір кесте ретінде (жол-жолымен) қарастырылғанда, олар Құдай халқының тәжірибесін де, жеті күн күркіреуінің жасырын тарихын да бейнелейді, өйткені олар бірге алғашқы түңілуді, кідіріс уақытын, Түн ортасындағы Айқайды, 1844 жылғы 22 қазанды және ұлы түңілуді көрсетеді.
It is the first disappointment, Midnight Cry and great disappointment that is the hidden history of the seven thunders. It is the structure of truth, for truth is based upon the first and last letter of the Hebrew word “truth” being the same as is the first and last disappointment of that history. The middle and thirteenth letter is a symbol of rebellion as represented by those who reject the message of the Midnight Cry. The two charts when brought together provide two witnesses to the prophetic truths of the Millerites that are to be restored by the dirt brush man, but they also identify the experience that typifies the experience of the one hundred and forty-four thousand.
Алғашқы түңілу, Түн ортасындағы Айқай және ұлы түңілу — жеті күркіректің жасырын тарихы осы. Бұл — ақиқаттың құрылысы, өйткені ақиқат иврит тіліндегі “truth” сөзінің бірінші және соңғы әрпі бірдей болуына негізделген, дәл сол сияқты сол тарихтағы алғашқы және соңғы түңілулер де сәйкес келеді. Ортаңғы, он үшінші әріп — Түн ортасындағы Айқай хабарын қабылдамайтындар арқылы бейнеленетін бүліктің нышаны. Екі кесте біріктірілген кезде Миллериттердің пайғамбарлық ақиқаттарына екі куәлік береді; бұл ақиқаттар топырақ қылқалам ұстаған адам арқылы қалпына келтірілуге тиіс, алайда олар сондай-ақ жүз қырық төрт мыңның тәжірибесін бейнелейтін тәжірибені де анықтап көрсетеді.
Those called to be the ensign (the one hundred and forty-four thousand) were confronted with their first disappointment on July 18, 2020, and then in July of 2023, they were then presented with a message from a voice crying in the wilderness. The voice was calling them to return.
Ту болуға шақырылғандар (жүз қырық төрт мың) 2020 жылғы 18 шілдеде өздерінің алғашқы түңілуімен бетпе-бет келді, ал содан кейін 2023 жылдың шілдесінде оларға айдалада жар салып тұрған дауыстан хабар ұсынылды. Сол дауыс оларды қайта оралуға шақырып тұрды.
It is at this point in the hidden history of the seven thunders that rebellion will be manifested, for the next waymark is when the dirt brush man gathers the jewels and casts them into the casket. They then shine ten times brighter. At that point Miller was awakened. When the virgins (Miller) awake, it is too late. The restoration of the desolations of many generations is a work that the two witnesses must participate in. That work is now being carried out.
Жеті күркіректің жасырын тарихындағы дәл осы тұста бүлік айқын көрінетін болады, өйткені келесі белгі — кірді сыпыратын адамның асыл тастарды жинап, оларды қобдишаға салатын кезі. Сонда олар он есе жарығырақ жарқырайды. Дәл сол сәтте Миллер оятылды. Қыздар (Миллер) оянғанда, тым кеш болады. Көп ұрпақтардың қаңырап қалған орындарының қалпына келтірілуі — екі куәгердің қатысуы тиіс іс. Бұл іс қазір жүзеге асырылып жатыр.
William Miller’s framework of the prophecies represented by the vision of the Ulai River, of Daniel chapters seven, eight and nine was the two desolating powers of paganism and papalism and the framework for Future for America is paganism (the dragon), followed by papalism (the beast) and apostate Protestantism (the false prophet). The key that establishes both frameworks is the writings of the apostle Paul. The apostle Paul was the prophetic voice that connected ancient Israel with spiritual Israel. Before his conversion, Paul’s name was Saul, which means “selected” or “set forth”.
Даниял кітабының жетінші, сегізінші және тоғызыншы тарауларындағы Ұлай өзенінің көрінісімен бейнеленген пайғамбарлықтарды Уильям Миллердің түсіндіру жүйесі пұтқа табынушылық пен папалықтың қаңыратып-бүлдіруші екі билігі болды, ал Future for America үшін бұл жүйе — пұтқа табынушылық (айдаһар), одан кейін папалық (аң) және жолдан тайған протестантизм (жалған пайғамбар). Екі жүйені де орнықтыратын кілт — елші Пауылдың жазбалары. Елші Пауыл ежелгі Исраилді рухани Исраилмен байланыстырған пайғамбарлық дауыс болды. Қайта оралғанға дейін Пауылдың аты Саул еді, бұл «таңдап алынған» немесе «бөлініп қойылған» дегенді білдіреді.
Paul was chosen (selected) to be the apostle to the Gentiles, and he was chosen among other things for his understanding of the Old Testament. Writing the majority of the New Testament, there is no other of the New Testament authors who possessed the understanding of the Old Testament as did Paul. He was chosen to lead out in presenting the gospel to the Gentiles, but he was also chosen to establish the relationship of the prophetic histories of the Old Testament with the prophetic history that followed the time period of the cross. Without Paul’s testimony the prophetic understanding of the Millerites, and that of Future for America would be non-existent. In the very history where literal Israel was divorced as God’s chosen people, Paul was chosen to identify that ancient Israel, though then divorced from God, was the symbol of the prophetic history of spiritual Israel. The necessary prophetic rules for the movements of the first and third angels are based primarily upon the writings of the apostle Paul.
Пауыл басқа ұлттарға жіберілген елші болу үшін таңдап алынды, әрі ол, өзге себептермен қатар, Ескі Өсиетті терең түсінгені үшін де таңдалды. Жаңа Өсиеттің басым бөлігін жаза отырып, Жаңа Өсиет авторларының ешқайсысы Ескі Өсиетті Пауылдай түсінген емес. Ол басқа ұлттарға Ізгі хабарды жеткізуде басшылық ету үшін таңдалды, бірақ сонымен бірге айқыш дәуірінен кейінгі кезеңде жалғасқан пайғамбарлық тарихпен Ескі Өсиеттің пайғамбарлық тарихтарының өзара байланысын орнықтыру үшін де таңдалды. Пауылдың куәлігінсіз Миллериттердің пайғамбарлық түсінігі де, сондай-ақ Future for America ұйымының пайғамбарлық түсінігі де мүлде болмас еді. Дәл Құдайдың таңдаулы халқы ретіндегі тура мағынадағы Исраилмен неке бұзылған сол тарихи кезеңнің өзінде, Құдаймен ажырасқан сол көне Исраилдің рухани Исраилдің пайғамбарлық тарихының нышаны екенін айқындау үшін Пауыл таңдалды. Бірінші және үшінші періштелер қозғалыстарына қатысты қажетті пайғамбарлық қағидалар негізінен елші Пауылдың жазбаларына негізделген.
For this reason, we will consider some of the prophetic principles that are identified by Paul that impacted the message of the Millerites, that was set within the framework of two desolating powers, and in so doing we will also consider how those principles impact upon the framework of three desolating powers.
Осы себепті, Миллериттердің хабарына ықпал еткен, Пауыл айқындаған кейбір пайғамбарлық қағидаларды қарастырамыз; ол хабар екі қаңыратып-жоятын биліктің шеңберіне орналастырылған еді, әрі осылай ете отырып, сол қағидалардың қаңыратып-жоятын үш биліктің шеңберіне қалай ықпал ететінін де қарастырамыз.
Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea; And did all eat the same spiritual meat; And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer. Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:1–10.
Сонымен қатар, бауырластар, барша ата-бабаларымыздың бұлттың астында болғанын, бәрінің де теңізден өткенін білмей қалуларыңызды қаламаймын; бәрі де бұлтта және теңізде Мұсаға бағышталып шомылдыру рәсімінен өтті; бәрі де бірдей рухани асты жеді; бәрі де бірдей рухани сусынын ішті; өйткені олар өздерімен бірге жүрген сол рухани Жартастан ішті, ал сол Жартас Мәсіх еді. Бірақ олардың көпшілігіне Құдай разы болмады, сондықтан олар шөл далада қырылып қалды. Ал бұл оқиғалар олардың нәпсіқұмарланғанындай біз де жаман нәрселерге құмар болмауымыз үшін бізге үлгі болып қалды. Олардың кейбіреулері сияқты пұтқа табынушылар да болмаңдар; өйткені: «Халық ішіп-жеуге отырды да, сауық құруға тұрды», — деп жазылған. Сондай-ақ олардың кейбіреулері сияқты азғындық жасамайық; сол себепті бір күнде жиырма үш мың адам қаза тапты. Олардың кейбіреулері сияқты Мәсіхті де сынамайық; сол үшін олар жыландардан қырылды. Олардың кейбіреулері сияқты күңкілдемеңдер; сол үшін олар жоюшының қолынан қырылды. Мұның бәрі оларға өнеге ретінде болды, әрі замандардың ақыры жеткен біздерге ескерту болсын деп жазылып қойылды. 1 Қорынттықтарға 10:1–10.
In ten short verses, Paul identifies that the rite of baptism was typified at the Red Sea crossing, that the Rock which followed ancient Israel, was a “spiritual Rock,” and that it was Christ. He identifies that ancient Israel was the example for those living in the last days. This passage is a warning, and the passage is a point of controversy between those who uphold truth and those who oppose truth. Adventist theologians teach that Paul was simply identifying that the histories of ancient Israel were illustrating moral lessons that needed to be understood by those living in the last days, but they insist Paul was not identifying that the histories of literal Israel were actually to be repeated by spiritual Israel. Sister White often uses this passage to confirm exactly what Paul meant.
Он қысқа аяттың ішінде Пауыл шомылдыру рәсімінің Қызыл теңізден өту арқылы алдын ала бейнеленгенін, ежелгі Исраилдің соңынан ерген Жартастың «рухани Жартас» болғанын және оның Мәсіх болғанын көрсетеді. Ол ежелгі Исраилдің соңғы күндерде өмір сүріп жатқандар үшін үлгі болғанын айқындайды. Бұл үзінді — ескерту, әрі бұл үзінді шындықты жақтайтындар мен шындыққа қарсы тұратындардың арасындағы даулы мәселе болып табылады. Адвентистік теологтар Пауылдың тек ежелгі Исраил тарихтары соңғы күндерде өмір сүріп жатқандар түсінуге тиіс болған өнегелік сабақтарды бейнелегенін ғана көрсеткенін үйретеді, бірақ олар Пауыл тура мағынадағы Исраилдің тарихтары рухани Исраил арқылы шын мәнінде қайталануға тиіс екенін көрсеткен жоқ деп табанды түрде талап етеді. Уайт ханым бұл үзіндіні Пауылдың нені дәл меңзегенін растау үшін жиі қолданады.
“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .
«Ежелгі пайғамбарлардың әрқайсысы өз заманы үшін емес, біздің заманымыз үшін көбірек сөйлеген; сондықтан олардың пайғамбарлықтары біз үшін күшінде. “Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.” 1 Corinthians 10:11. “Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.” 1 Peter 1:12....»
“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
«Киелі кітап өз қазыналарын осы соңғы ұрпақ үшін жинақтап, бір арнаға тоғыстырды. Ескі Өсиет тарихындағы барлық ұлы оқиғалар мен салтанатты істер осы соңғы күндері шіркеуде қайталанып келді және қайталанып жатыр». Selected Messages, book 3, 338, 339.
The “great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days,” is how Sister White summarizes Paul’s meaning in the verses. In an attempt to undermine Paul’s identification of ancient Israel as symbolically illustrating literal Israel’s history, Satan has foisted two primary attacks against this prophetic principle. The first, that I already mentioned, is the claim that Paul was simply identifying that those histories represented moral lessons. That false teaching is a half-truth, and a half-truth is not truth at all. It is true that the moral lessons that might be derived from the history of ancient Israel, is for the benefit of those living in the last days, but when that is used to deny that those histories are also an illustration of events that will be repeated, it becomes a half-truth, which is designed to deny the truth.
«Ескі өсиет тарихындағы ұлы оқиғалар мен салтанатты істер қайталанған және осы соңғы күндері қауымда қайталанып жатыр», — деп Сестра Уайт осы аяттардағы Пауылдың мағынасын түйіндейді. Пауылдың ежелгі Исраилді тура мағынадағы Исраил тарихын рәміздік түрде бейнелейтін үлгі ретінде айқындауын жоққа шығаруға тырысқан Шайтан осы пайғамбарлық қағидаға қарсы екі негізгі шабуылды алға тартты. Соның біріншісі, мен жоғарыда атап өткенімдей, Пауыл сол тарихтар тек адамгершілік сабақтарды ғана білдіреді деген уәж. Бұл жалған ілім — жартылай шындық, ал жартылай шындық мүлде шындық емес. Ежелгі Исраил тарихынан шығарылуы мүмкін адамгершілік сабақтардың соңғы күндерде өмір сүріп жатқандардың игілігі үшін екені рас, бірақ бұл жайт сол тарихтардың сондай-ақ қайталанатын оқиғалардың бейнесі екенін теріске шығару үшін қолданылғанда, ол шындықты жоққа шығаруға арналған жартылай шындыққа айналады.
“A blessing or a curse is now before the people of God—a blessing if they come out from the world and are separate, and walk in the path of humble obedience; and a curse if they unite with the idolatrous, who trample upon the high claims of heaven. The sins and iniquities of rebellious Israel are recorded and the picture presented before us as a warning that if we imitate their example of transgression and depart from God we shall fall as surely as did they. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’” Testimonies, volume 1, 609.
«Құдай халқының алдында қазір не бата, не қарғыс тұр: егер олар дүниеден шығып, бөлек болып, кішіпейіл мойынсұнушылық жолымен жүрсе — бата; ал егер көктің асқақ талаптарын таптап жүрген пұтқа табынушылармен бірігетін болса — қарғыс. Бүлікшіл Исраилдің күнәлары мен заңсыздықтары жазылып қойылған, әрі олардың көрінісі бізге ескерту ретінде ұсынылған: егер біз олардың қылмысқа толы үлгісіне еліктеп, Құдайдан теріс бұрылсақ, онда олардың құлағаны сияқты біз де сөзсіз құлаймыз. “Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.” Testimonies, volume 1, 609.»
One truth is not to be used to deny another truth, for when it is, it turns the truth of God into a lie.
Бір ақиқатты басқа бір ақиқатты теріске шығару үшін қолдануға болмайды, өйткені солай етілгенде, ол Құдайдың ақиқатын өтірікке айналдырады.
“One saying of the Saviour must not be made to destroy another.” The Great Controversy, 371.
«Құтқарушының бір сөзін екіншісін жоққа шығару үшін қолдануға болмайды.» Ұлы күрес, 371.
The teaching that ancient Israel’s history represents moral lessons alone, is often used by Adventist theologians to destroy God’s prophetic Word, and it is one of the half-truths that is included in the dish of fables prepared to deceive God’s people into receiving a lie, and the lie they receive is identified in the writings of the apostle Paul.
Ежелгі Исраилдің тарихы тек қана өнегелік сабақтарды ғана білдіреді деген ілімді Адвентист теологтар Құдайдың пайғамбарлық Сөзін жою үшін жиі қолданады; бұл — Құдай халқын жалғанды қабылдауға алдап көндіру үшін әзірленген ертегілер тағамының құрамына кіретін жартылай шындықтардың бірі, ал олардың қабылдайтын сол жалғаны елші Пауылдың жазбаларында айқын көрсетілген.
The other primary attack against the principle that the history of ancient Israel illustrates the history of modern Israel was invented by Jesuits during the history of the counter reformation, and it consists of agreeing to the idea that the history of ancient Israel is repeated. The Jesuit lie is that the history is literally repeated, not spiritually repeated. The lie was invented as a way to prevent an understanding that the pope of Rome is the antichrist of Bible prophecy, for the teaching assents to the truth that there is an antichrist in the last days, but it argues that the antichrist is represented by a literal power, not a spiritual power. The whore in Revelation seventeen, who has mystery Babylon written on her forehead, would then be a whore that arises in the literal land of Babylon, which today is Iraq.
Ежелгі Исраилдің тарихы қазіргі Исраилдің тарихын бейнелейді деген қағидаға қарсы бағытталған өзге бір негізгі шабуылды иезуиттер Контрреформация тарихы барысында ойлап шығарды; ол ежелгі Исраилдің тарихы қайталанады деген пікірмен келісуден тұрады. Иезуиттік өтірік — бұл тарихтың рухани түрде емес, тура мағынада қайталанады деуі. Бұл өтірік Рим папасының Киелі кітап пайғамбарлығындағы антихрист екенін ұғынуға жол бермеу үшін ойлап табылды, өйткені бұл ілім ақырғы күндерде бір антихрист бар деген шындықты мойындайды, бірақ антихрист рухани күшпен емес, тура мағынадағы күшпен бейнеленеді деп дәлелдейді. Он жетінші Аяндағы маңдайына «құпия Бабыл» деп жазылған жезөкше де, онда қазіргі кезде Ирак болып табылатын Бабылдың нақты жерінде пайда болатын жезөкше болып шығар еді.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.
«Сөзді түсінуде шатасатындар, антихристің мәнін көре алмайтындар, сөзсіз өздерін антихристің жағына қояды». Kress Collection, 105.
The pope is a literal person, representing a literal power (the Catholic church), but he and his organization has been prophetically identified by literal Babylon, and can only be correctly identified when the subject of the antichrist is set forth as the spiritual fulfillment of a literal example. Paul identified that literal Israel illustrates spiritual Israel, but it was not a new prophetic truth that he presented, for his understanding was generally based upon the Old Testament, and it is there that his testimony is grounded.
Рим папасы — тура мағынадағы адам, тура мағынадағы бір билікті (Католик шіркеуін) білдіреді; бірақ ол да, оның ұйымы да пайғамбарлық тұрғыдан тура мағынадағы Бабыл арқылы айқындалған, әрі оларды дұрыс тану тек антихрист тақырыбы тура мағынадағы үлгінің рухани орындалуы ретінде ұсынылған кезде ғана мүмкін болады. Пауыл тура мағынадағы Исраилдің рухани Исраилді бейнелейтінін көрсетті, бірақ бұл оның ұсынған жаңа пайғамбарлық ақиқаты емес еді, өйткені оның түсінігі негізінен Ескі Өсиетке сүйенген, әрі оның куәлігі де сонда негізделген.
Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. Isaiah 44:6–8.
Исраилдің Патшасы Жаратқан Ие, әрі оның Құтқарушысы — Әскерлердің Иесі Жаратқан Ие — былай дейді: Мен — Біріншімін, Мен — Соңғымын; Менен басқа Құдай жоқ. Мен сияқты кім шақырып, соны жариялап, оны Менің алдымда рет-ретімен қоя алады, ежелгі халықты Мен тағайындағаннан бері? Ал келе жатқан және келетін нәрселерді оларға көрсетсін. Қорықпаңдар, үрейленбеңдер: Мен мұны саған сол уақыттан бері айтқан жоқпын ба, жариялаған жоқпын ба? Сендер — Менің куәларымсыңдар. Менен басқа Құдай бар ма? Иә, басқа Құдай жоқ; Мен ешбірін білмеймін. Ишая 44:6–8.
We are to be Christ’s witnesses, as was Paul, that the Alpha and Omega appointed not only ancient Israel, but all the biblical ancient people as symbols to show “the things that are coming,” upon those who live in the last days. Paul was an expert on the Old Testament, and he was raised up to be the prophetic connecting link between the dispensation of literal and spiritual Israel. It was his writings that guided those who understood the increase of knowledge at the time of the end in 1798, and also in 1989.
Біз Мәсіхтің куәгерлері болуға тиіспіз, Пауыл сияқты, өйткені Альфа мен Омега тек ежелгі Исраилді ғана емес, Киелі кітаптағы барлық ежелгі халықтарды да соңғы күндерде өмір сүретіндерге «келетін нәрселерді» көрсету үшін рәміздер етіп тағайындады. Пауыл Ескі өсиеттің білгірі еді, әрі ол тура мағынадағы және рухани Исраилдің басқарылу дәуірлерінің арасындағы пайғамбарлық байланыстырушы буын болу үшін көтерілді. 1798 жылы да, 1989 жылы да ақырғы уақытта білімнің артуын түсінгендерді жетектеген — оның жазбалары болды.
Ancient literal Babylon, the ancient children of the east, ancient Egypt, ancient Greece, and the ancient Medo-Persian empire are symbols of spiritual powers at the end of the world. The ancient symbols are the literal that precedes, and represent, the spiritual that follows. Paul goes so far as to identify that literal Adam symbolized spiritual Adam (who is Christ).
Ежелгі сөзбе-сөз Бабыл, ежелгі шығыс ұлдары, ежелгі Мысыр, ежелгі Грекия және ежелгі Мидия-Парсы империясы — дүниенің ақырындағы рухани күштердің нышандары. Ежелгі нышандар — кейіннен келетін руханидың алдындағы сөзбе-сөз болмыс, әрі соны бейнелейді. Пауыл тіпті сөзбе-сөз Адамның рухани Адамды (яғни Мәсіхті) нышандағанын айқындайды.
And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven. As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly. And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly. 1 Corinthians 15:45–49.
Сондықтан былай деп жазылған: алғашқы адам Адам тірі жан болды; соңғы Адам өмір беруші рух болды. Алайда әуелі руханилық емес, табиғилық; содан кейін руханилық келеді. Алғашқы адам — жерден, топырақтық; екінші Адам — көктен келген Ие. Топырақтық қандай болса, топырақтықтар да сондай; көктік қандай болса, көктіктер де сондай. Біз топырақтықтың бейнесін алып жүргеніміздей, көктіктің бейнесін де алып жүретін боламыз. 1 Қорынттықтарға 15:45–49.
There are some very profound lessons Paul is teaching concerning the first and last Adam, but we are simply identifying the principle which he sets forth very clearly in the passage, when he states, “that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual.” The literal, which Paul here identifies as “natural,” is first, and the spiritual is last. Literal Israel was first, and natural, and spiritual Israel comes “afterward.”
Пауыл бірінші және соңғы Адамға қатысты өте терең тағылымдардың кейбірін үйретіп отыр, алайда біз бұл жерде оның осы үзіндіде айқын түрде баяндап отырған қағидатын ғана белгілеп отырмыз; ол былай дейді: «әуелі рухани болғаны емес, табиғи болғаны, содан кейін рухани болғаны». Мұнда Пауыл «табиғи» деп атап отырған тура мағынадағысы — әуелгісі, ал руханисы — соңғысы. Тура мағынадағы Исраил әуелі болды әрі табиғи еді, ал рухани Исраил «содан кейін» келеді.
Literal Babylon precedes spiritual Babylon. The next important point that is emphasized in Paul’s writings is the point in history when the change from literal to spiritual is to be applied. It is the time period of the cross when the prophetic change from literal to spiritual is identified.
Тура мағынадағы Бабыл рухани Бабылдан бұрын келеді. Пауылдың жазбаларында ерекше атап көрсетілетін келесі маңызды жайт — тура мағынадан рухани мағынаға өтуді қашан қолдану керектігін айқындайтын тарихи кезең. Бұл — пайғамбарлықтағы тура мағынадан рухани мағынаға ауысу айқындалатын айқыш кезеңінің уақыты.
For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus. And if ye be Christ’s, then are ye Abraham’s seed, and heirs according to the promise. Galatians 3:26–29.
Өйткені сендердің бәрің де Мәсіх Исаға деген сенім арқылы Құдайдың балаларысыңдар. Себебі Мәсіхке шомылдыру рәсімінен өткендеріңнің бәрі Мәсіхті киіп алдыңдар. Яһуди де жоқ, грек те жоқ; құл да жоқ, азат та жоқ; еркек те жоқ, әйел де жоқ: өйткені сендердің бәрің Мәсіх Исада бірсіңдер. Ал егер сендер Мәсіхтікі болсаңдар, онда Ыбырайымның ұрпағысыңдар және уәде бойынша мұрагерсіңдер. Ғалаттықтарға 3:26–29.
It matters not what your birthright might be, if and when you accept Christ, you then become the seed of Abraham. You are not literal Israel; you are spiritual Israel. The transition from literal to spiritual was the cross. Paul divides mankind into two classes. Each class has their own covenant, each are descendants of Abraham. Each has a city that represents their family and covenant. Each is either a son of literal Adam or spiritual Adam.
Тумыс құқығың қандай болса да, егер әрі қашан Мәсіхті қабылдасаң, онда сен Ыбырайымның ұрпағы боласың. Сен тәндік Исраил емессің; сен рухани Исраилсің. Тәндіктен руханиге өту айқыш арқылы жүзеге асты. Пауыл адамзатты екі топқа бөледі. Әр топтың өз келісімі бар, әрқайсысы Ыбырайымнан тарайды. Әрқайсысының өз әулеті мен келісімін бейнелейтін бір қаласы бар. Әркім не тәндік Адамның ұлы, не рухани Адамның ұлы болып табылады.
For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–30.
Өйткені жазылған: Ыбырайымның екі ұлы болды, бірі күңнен, екіншісі азат әйелден. Бірақ күңнен туғаны тән бойынша туды, ал азат әйелден туғаны уәде бойынша туды. Мұның астарлы мәні бар: бұлар — екі келісім; біреуі Синай тауынан, құлдыққа туғызатын, ол — Ажар. Өйткені бұл Ажар — Арабиядағы Синай тауы, әрі қазіргі Иерусалимге сәйкес келеді, өйткені ол өз балаларымен бірге құлдықта. Ал жоғарыдағы Иерусалим азат, ол — бәріміздің анамыз. Өйткені жазылған: «Қуан, бала тумаған бедеу; толғақ көрмеген сен, шаттанып дауыста; өйткені күйеуі барына қарағанда, иен қалғанның балалары әлдеқайда көп». Ал біз, бауырластар, Ысқақ сияқты, уәде балалары болып табыламыз. Бірақ сол кезде тән бойынша туған Рух бойынша туғанды қудалағаны сияқты, қазір де солай. Алайда Жазба не дейді? «Күң мен оның ұлын қуып жібер; өйткені күңнің ұлы азат әйелдің ұлымен бірге мұрагер болмайды». Сонымен, бауырластар, біз күңнің балалары емеспіз, қайта азат әйелдің балаларымыз. Ғалаттықтарға 4:22–30.
In the time period of the cross, the ancient literal became symbols of the modern spiritual. The apostle Paul clarified these essential prophetic truths that allowed William Miller to establish the framework of two desolating powers, which he based all of his prophetic conclusions upon. The same work accomplished by the apostle Paul is what identifies the three desolating powers that is the framework for all the prophetic conclusions of Future for America.
Айқыш кезеңінде ежелгі тура мағынадағы нәрселер қазіргі рухани шындықтардың рәміздеріне айналды. Елші Пауыл Уильям Миллерге барлық пайғамбарлық қорытындыларын негіздеген қаңқаны — қаңыратып-жоятын екі күш туралы түсінікті — орнықтыруға мүмкіндік берген осы негізгі пайғамбарлық ақиқаттарды айқындап берді. Елші Пауыл атқарған сол қызметтің өзі Future for America ұйымының барлық пайғамбарлық қорытындыларының қаңқасы болып табылатын қаңыратып-жоятын үш күшті айқындайды.
The framework of Miller’s understanding of the increase of knowledge represented by the Ulai River vision of chapter seven, eight and nine was based upon his discovery that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome. He made that discovery in Paul’s second letter to the Thessalonians. That understanding is the primary truth identified in association with the prophetic “lie,” that causes strong delusion to come upon Seventh-day Adventists in the last days.
Миллердің жетінші, сегізінші және тоғызыншы тараулардағы Ұлай өзені көрінісі арқылы бейнеленген білімнің артуы туралы түсінігінің негізі оның Даниял кітабындағы «күнделікті» ұғымы пұтқа табынушы Римді білдіретінін ашуында жатты. Ол бұл жаңалықты Пауылдың салониқалықтарға жазған екінші хатынан тапты. Сол түсінік — пайғамбарлық «өтірікпен» байланысты айқындалатын басты ақиқат; сол «өтірік» соңғы күндерде Жетінші күн адвентистерінің үстіне күшті адасуды түсіреді.
We will continue our study of the increase of knowledge represented by the vision of the Ulai River in the next article by considering what Miller recognized in Paul’s letter.
Келесі мақалада біз Ұлай өзенінің аянымен бейнеленген білімнің артуы туралы зерттеуімізді жалғастырып, Миллердің Пауылдың хатынан нені танығанын қарастырамыз.
“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.
«Сыртқы көріністің ар жағын көретін, барлық адамның жүрегін оқитын Тұлға зор нұрға ие болғандар туралы былай дейді: “Олар өздерінің өнегелік әрі рухани күйіне бола қайғырмайды да, шошымайды да”. Иә, олар өз жолдарын өздері таңдады, және олардың жаны өз жиіркенішті істерінен ләззат алады. “Сондықтан Мен де олардың адасуларына жол беремін, әрі олардың қорқыныштарын бастарына түсіремін; өйткені Мен шақырғанда, ешкім жауап бермеді; Мен сөйлегенде, олар тыңдамады; қайта, олар Менің көз алдымда зұлымдық жасады және Мен ұнатпағанды таңдады”. “Олар құтқарылулары үшін ақиқатқа деген сүйіспеншілікті қабылдамағандықтан”, “Құдай оларға өтірікке сенулері үшін күшті адасуды жібереді”, өйткені олар “әділетсіздіктен ләззат алды”. Ишая 66:3, 4; 2 Салониқалықтарға 2:11, 10, 12.»
“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.
«Көктегі Ұстаз былай деп сұрады: “Шын мәнінде сен дүниелік саясатқа сай көптеген істерді атқарып, Ехобаға қарсы күнә жасап жүрген бола тұра, өзіңді дұрыс іргетастың үстіне құрылыс жүргізіп жатырмын және Құдай менің істерімді қабылдайды деп көрсету сияқты ақылды алдайтын бұдан да күшті қандай азғыру болуы мүмкін? О, бұл — шындықты бір кездері таныған адамдар тақуалықтың рухы мен құдіретінің орнына оның сыртқы түрін шындық деп жаңылысып қабылдағанда; өздерін баймыз, игілікке кенелдік, еш нәрсеге мұқтаж емеспіз деп ойлағанда, ал шын мәнінде барлық нәрсеге мұқтаж болғанда — саналарды билеп алатын ұлы алдау, еліктіргіш адасу”». Testimonies, 8-том, 249, 250.