The books of Daniel and Revelation are the same book, in the same sense that the Bible is one book, consisting of the Old Testament and the New Testament.
Даниял мен Аян кітаптары — Киелі кітаптың Ескі Өсиет пен Жаңа Өсиеттен тұратын бір кітап екені сияқты, бір кітап болып табылады.
“The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
«Құдай Ұлы ретіндегі Исаның өмірі, өлімі және қайта тірілуі туралы тарих Ескі Өсиеттегі айғақтарсыз толық дәлелдене алмайды. Мәсіх Ескі Өсиетте Жаңа Өсиеттегідей айқын ашылады. Бірі келетін Құтқарушы туралы куәлік етсе, екіншісі пайғамбарлар алдын ала айтқан түрде келген Құтқарушы туралы куәлік етеді. Құтқарылу жоспарын лайықты бағалау үшін Ескі Өсиет Жазбаларын терең түсіну қажет. Мәсіхтің өмірі мен Жаңа Өсиеттің ілімдерін айқындықпен әрі көркемдікпен ашып көрсететін нәрсе — пайғамбарлық өткен шақтан төгілетін салтанатты нұр. Исаның кереметтері Оның құдайлық болмысының дәлелі; бірақ Оның дүниенің Құтқарушысы екенінің ең қуатты дәлелдері Ескі Өсиет пайғамбарлықтарын Жаңа Өсиет тарихымен салыстырудан табылады. Иса яһудилерге: “Жазбаларды зерттеңдер; өйткені сендер соларда мәңгілік өмір бар деп ойлайсыңдар, ал олар Мен туралы куәлік етеді”,— деді. Сол кезде Ескі Өсиеттен өзге ешқандай басқа жазба болмаған; сондықтан Құтқарушының бұл әмірі анық.» Рухани пайғамбарлық, 3-том, 211.
The strongest evidence of who and what Christ is, is when the prophecies of the Old Testament are compared with the fulfillment of those prophecies in the history of the New Testament. So too, with the relationship of the books of Daniel and Revelation.
Мәсіхтің кім екендігі мен қандай екендігінің ең күшті дәлелі — Ескі Өсиеттегі пайғамбарлықтарды Жаңа Өсиет тарихында сол пайғамбарлықтардың орындалуымен салыстырған кезде көрінеді. Дәл сол сияқты, Даниял мен Аян кітаптарының өзара байланысында да солай.
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation.” Acts of the Apostles, 585.
«Аянда Киелі кітаптың барлық кітаптары тоғысып, өз аяқталуына келеді. Мұнда Даниял кітабының толықтыруы бар. Бірі — пайғамбарлық; екіншісі — аян». Елшілердің істері, 585.
The word “complement” means to bring to perfection. The fulfillment of the prophecies of the Old Testament were “the strongest” “proof” of Christ’s “divinity.” The strongest evidence of the divinity of the prophecies in the book of Daniel, are the fulfillment of those prophecies as represented in the book of Revelation. The prophecies in Daniel are continued in the book of Revelation, and they are brought to perfection in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
«Толықтыру» сөзі кемелдікке жеткізуді білдіреді. Ескі Өсиет пайғамбарлықтарының орындалуы Мәсіхтің «құдайлығына» қатысты «ең қуатты» «дәлел» болды. Даниял кітабындағы пайғамбарлықтардың құдайлық сипатының ең күшті дәлелі — Аян кітабында бейнеленгендей, сол пайғамбарлықтардың орындалуы. Даниялдағы пайғамбарлықтар Аян кітабында жалғасын табады, әрі Иса Мәсіхтің Аяны мөрінен шешілетін соңғы күндерде олар кемеліне жеткізіледі.
“Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
«Аян — мөрленген кітап, бірақ ол сондай-ақ ашылған кітап. Онда осы жер тарихының соңғы күндерінде жүзеге асуға тиіс ғажайып оқиғалар баяндалған. Бұл кітаптың ілімдері анық, тылсым да ұғынықсыз емес. Онда Даниял кітабындағыдай сол бір пайғамбарлық желі қайта қолға алынған. Құдай кейбір пайғамбарлықтарды қайталап айтқан, сол арқылы оларға ерекше маңыз берілуге тиіс екенін көрсеткен. Ұлы Жаратқан Ие зор мәні жоқ нәрселерді қайталамайды». Manuscript Releases, 9-том, 8-бет.
In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. Daniel 1:1.
Яһуда патшасы Еһоякимнің патшалығының үшінші жылы Бабыл патшасы Набуходоносор Иерусалимге келіп, оны қоршауға алды. Даниял 1:1.
The first verse of the book of Daniel has a wealth of prophetic information when rightly considered. We will begin our consideration with Jehoiakim.
Даниял кітабының бірінші аяты дұрыс қарастырылғанда, пайғамбарлық мағлұматқа аса бай. Біз қарастыруымызды Еһоякимнен бастаймыз.
Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah. As such, he represents the first angel’s message. His son Jehoiachin, who was also known as Jeconiah or Coniah, represented the second angel’s message. Jehoiachin was followed by Zedekiah, the last of the three final kings of Judah. Zedekiah represents the third angel’s message. There are several prophetic witnesses that uphold that Jehoiakim is a symbol of the first angel’s message. It is important to understand these proofs, for it identifies that the first verse of chapter one of Daniel is identifying the first angel’s message, and that fact is an anchor that allows the first chapter to be understood as the first angel’s message of Revelation fourteen. We will begin in second Chronicles.
Ехояким Яһуданың соңғы үш патшасының біріншісі болды. Сондықтан ол бірінші періштенің хабарының бейнесі болып табылады. Оның ұлы Ехоякин, ол Екония немесе Кония деген аттармен де белгілі болған, екінші періштенің хабарының бейнесі болды. Ехоякиннен кейін Яһуданың соңғы үш патшасының ең соңғысы Седекия келді. Седекия үшінші періштенің хабарының бейнесі болып табылады. Ехоякимнің бірінші періштенің хабарының нышаны екенін қуаттайтын бірнеше пайғамбарлық куәліктер бар. Бұл дәлелдерді түсіну маңызды, өйткені олар Даниял кітабының бірінші тарауының бірінші аяты бірінші періштенің хабарын білдіретінін айқындайды, әрі сол дерек он төртінші Аяндағы бірінші періштенің хабары ретінде бірінші тарауды түсінуге мүмкіндік беретін тірек болып табылады. Біз Екінші Шежіреден бастаймыз.
And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:20, 21.
Қылыштан аман қалғандарды ол Бабылға айдап әкетті; сонда олар Парсы патшалығының билігі орнағанға дейін оған және оның ұлдарына құл болды; бұл Жаратқан Иенің Еремияның аузы арқылы айтқан сөзін орындау үшін еді, жер өз сенбілік тынығуларын өтегенге дейін: өйткені ол қаңырап бос жатқан бүкіл уақытында жетпіс жыл толғанша сенбілігін сақтады. 2 Шежірелер 36:20, 21.
The captivity in Babylon for seventy years was so the land could enjoy the sabbaths that had not been fulfilled in agreement with Leviticus twenty-five. Seventy years of sabbaths amounts to four hundred and ninety years, that ancient Israel had disregarded the direction of Leviticus twenty-five. Four hundred and ninety years of rebellion preceded seventy years of captivity. At the ending of the four hundred and ninety years, three kings would be placed into subjection by Nebuchadnezzar.
Бабылдағы жетпіс жылдық тұтқындық жердің Леуіліктер кітабының жиырма бесінші тарауына сәйкес орындалмаған сенбілік тынығуларын өтеуі үшін болды. Сенбілік тынығудың жетпіс жылы төрт жүз тоқсан жылды құрайды; осы уақыт бойы ежелгі Исраил Леуіліктер кітабының жиырма бесінші тарауындағы нұсқауды елемеді. Жетпіс жылдық тұтқындықтан бұрын төрт жүз тоқсан жылдық бүлік болды. Төрт жүз тоқсан жылдың соңында Набуходоносор үш патшаны өзіне бағындырар еді.
At the end of the seventy years of captivity, the Lord raised up Cyrus, who was the first of the three kings that would decree that Israel could return and rebuild Jerusalem. Artaxerxes was the third of those three kings and he made the third decree in 457 BC. The third decree began the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. In 1798, the first end of the indignation ended, the book of Daniel was unsealed and the first of the three angels arrived. The third angel arrived on October 22, 1844.
Тұтқындағы жетпіс жыл аяқталған соң, Жаратқан Ие Исраилдің қайта оралып, Иерусалимді қайта тұрғыза алуына жарлық шығаратын үш патшаның алғашқысы болған Кирді көтерді. Артаксеркс сол үш патшаның үшіншісі болды, әрі ол б.з.д. 457 жылы үшінші жарлықты шығарды. Үшінші жарлық Даниял кітабының сегізінші тарауының он төртінші аятындағы екі мың үш жүз жылдық мерзімнің бастамасы болды. 1798 жылы қаһардың алғашқы соңы аяқталды, Даниял кітабының мөрі ашылды және үш періштенің алғашқысы келді. Үшінші періште 1844 жылдың 22 қазанында келді.
The three last kings of Judah were all confronted by Nebuchadnezzar, and at Jehoiakim’s captivity, the seventy years began. It continued until Babylon was destroyed, and the general (Cyrus) that had destroyed Babylon, and who shortly thereafter became the king, passed the first of three decrees. The third decree began the prophecy of the evenings and mornings that ended with the arrival of the third of three angels. Christ always identifies the end with the beginning.
Яһуданың соңғы үш патшасының бәрі де Набуходоносорға қарсы келді, ал Еһоякимнің тұтқынға алынуымен жетпіс жыл басталды. Ол Бабыл жойылғанға дейін жалғасты, ал Бабылды жойған әрі содан көп ұзамай патша болған қолбасшы (Кир) үш жарлықтың біріншісін шығарды. Үшінші жарлық үшінші үш періштенің келуімен аяқталған кештер мен таңдар туралы пайғамбарлықты бастады. Мәсіх әрдайым ақырды бастауымен сәйкестендіреді.
The beginning of the seventy years took place with Nebuchadnezzar’s first attack against Jerusalem. The ending of the seventy years was marked by the destruction of Babylon. The final and complete destruction of Jerusalem was brought upon the third of three kings who had all been attacked by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem was progressive. The last three kings represent one prophetic symbol, in the sense that they all had been attacked by Nebuchadnezzar. They typified the three decrees that were all one symbol, as were the three angels at the end of the twenty-three hundred days.
Жетпіс жылдың басталуы Набуходоносордың Иерусалимге жасаған алғашқы шабуылымен жүзеге асты. Жетпіс жылдың соңы Бабылдың құлауымен белгіленді. Иерусалимнің ақырғы әрі толық қирауы Набуходоносор шабуыл жасаған үш патшаның үшіншісінің тұсында жүзеге асты. Иерусалимнің қирауы біртіндеп болды. Соңғы үш патша бір пайғамбарлық рәмізді білдіреді, өйткені олардың бәріне Набуходоносор шабуыл жасаған болатын. Олар жиырма үш жүз күннің соңындағы үш періште бір рәміз болғаны сияқты, бәрі де бір рәміз болған үш жарлықтың бейнесі болды.
“In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.
«Езра кітабының жетінші тарауында жарлық берілген. 12–26-аяттар. Ол өзінің ең толық түрінде б.з.д. 457 жылы Парсы патшасы Артаксеркс тарапынан шығарылды. Бірақ Езра 6:14-те Иерусалимдегі Жаратқан Иенің үйі “Кирдің, Дарийдің және Парсы патшасы Артаксеркстің бұйрығына [“жарлығына”, шеттегі ескертпе] сай” салынғаны айтылған. Осы үш патша жарлықты бастап шығару, қайта растау және аяқтау арқылы оны 2300 жылдың басталуын белгілеу үшін пайғамбарлық талап еткен кемелдікке жеткізді. Жарлық аяқталған уақыт — б.з.д. 457 жылды — бұйрықтың күні ретінде қабылдағанда, жетпіс апта туралы пайғамбарлықтың әрбір тармағының орындалғаны көрінді.» Ұлы күрес, 326.
Sister White identifies that the three decrees were necessary for the perfection of the prophecy. She defines their relation to each other, and in so doing, identifies the grammatical characteristics of the Hebrew word “truth.” She says the first decree originated, the second decree reaffirmed, and the third decree completed “every specification of the prophecy concerning the seventy weeks.” The Hebrew word “truth” is created by the combination of the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The first decree originated, the second reaffirmed and the last decree completed the prophecy. The three decrees contain the signature of Alpha and Omega, and they were fulfilled at the end of the seventy-year prophecy of the captivity in Babylon, even though the third decree arrived well after the seventy years ended. The three decrees were progressive, and though they were three decrees, they were still one prophetic symbol.
Уайт ханым үш жарлықтың пайғамбарлықтың кемеліне келуі үшін қажет болғанын айқындайды. Ол олардың өзара байланысын анықтап, сол арқылы еврей тіліндегі «ақиқат» сөзінің грамматикалық сипаттарын көрсетеді. Оның айтуынша, бірінші жарлық бастау алды, екінші жарлық қайта растады, ал үшінші жарлық «жетпіс аптаға қатысты пайғамбарлықтың әрбір талабын» толықтырды. Еврей тіліндегі «ақиқат» сөзі еврей әліпбиінің бірінші, он үшінші және соңғы әріптерінің бірігуі арқылы құралады. Бірінші жарлық пайғамбарлыққа бастау берді, екіншісі оны қайта растады, ал соңғы жарлық оны толық аяқтады. Үш жарлықтың бойында Альфа мен Омеганың таңбасы бар, әрі үшінші жарлық жетпіс жыл аяқталғаннан кейін едәуір уақыт өткен соң келгеніне қарамастан, олар Бабылдағы тұтқындық туралы жетпіс жылдық пайғамбарлықтың соңында орындалды. Бұл үш жарлық біртіндеп жүзеге асты, әрі олар үш жарлық болғанымен, бәрібір бір пайғамбарлық рәміз болып қалды.
The first angel arrived in 1798, the second angel arrived in the spring of 1844, and the third angel arrived on October 22, 1844. Those three angels are one prophetic symbol, representing the everlasting gospel of Revelation chapter fourteen.
Бірінші періште 1798 жылы келді, екінші періште 1844 жылдың көктемінде келді, ал үшінші періште 1844 жылғы 22 қазанда келді. Бұл үш періште — бір пайғамбарлық рәміз, Аян кітабының он төртінші тарауындағы мәңгілік Ізгі хабарды бейнелейді.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
«Бірінші және екінші хабарлар 1843 және 1844 жылдары берілді, ал біз қазір үшінші хабардың жариялануының астында тұрмыз; бірақ осы үш хабардың бәрі де әлі жариялануға тиіс. Олардың ақиқатты іздеп жүргендерге қайтадан жария етілуі қазір де бұрынғыдай аса маңызды. Біз қаламмен де, дауыспен де бұл жариялауды үндеуге тиіспіз, олардың ретін және бізді үшінші періштенің хабарына алып келетін пайғамбарлықтардың қолданылуын көрсетіп. Бірінші және екіншісіз үшінші болуы мүмкін емес. Біз бұл хабарларды дүниеге басылымдарда да, уағыздарда да беруге тиіспіз, пайғамбарлық тарихтың желісі бойымен болған нәрселерді де, болатын нәрселерді де көрсете отырып». Selected Messages, book 2, 104, 105.
The last three kings of Judah were one symbol, for they were all brought into various degrees of subjection by the king of Babylon. The last three kings of Judah, the three decrees and the three angels, though distinctly three are also represented as one prophetic symbol.
Яһуданың соңғы үш патшасы бір нышан болды, өйткені олардың бәрі Бабыл патшасының билігіне әртүрлі дәрежеде бағындырылды. Яһуданың соңғы үш патшасы, үш жарлық және үш періште — өз алдына айқын түрде үшеу болғанымен, сондай-ақ бір пайғамбарлық нышан ретінде де бейнеленеді.
The last three kings are part of the prophetic setting of the beginning of the prophecy of seventy years of captivity, and as such they become part of the beginning that illustrates the end of the seventy years of captivity. The captivity began with the progressive subjection of three kings, ending with the destruction of the kingdom and its capital city. The end of the prophecy marks the destruction of the nation and capital of Babylon, which marks the arrival of the three progressive decrees. The beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy is marked by three progressive decrees, and it illustrates the ending of the twenty-three hundred year prophecy, which consists of three progressive messages.
Соңғы үш патша жетпіс жылдық тұтқындық туралы пайғамбарлықтың басталуының пайғамбарлық көрінісінің бір бөлігі болып табылады, сондықтан олар жетпіс жылдық тұтқындықтың соңын бейнелейтін бастаманың да бір бөлігіне айналады. Тұтқындық үш патшаның біртіндеп бағындырылуымен басталып, патшалық пен оның астана қаласының жойылуымен аяқталды. Пайғамбарлықтың соңы Бабыл халқы мен астанасының жойылуын белгілейді, ал бұл өз кезегінде біртіндеп берілген үш жарлықтың келуін көрсетеді. Екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлықтың басталуы біртіндеп берілген үш жарлықпен белгіленген, және ол екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлықтың аяқталуын бейнелейді, ал бұл аяқталу біртіндеп берілетін үш хабардан тұрады.
The three angels, and their respective three messages, had been typified by three kings and their three progressive decrees. The three kings that proclaimed their respective three decrees had been typified by three progressive kings, who had each presented their messages of rebellion against Nebuchadnezzar. Three messages of rebellion, typified three decrees, that in turn typified three messages. One begins the prophecy of seventy years, that in turn ends with the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy, that ends at the arrival of the third angel in 1844. The seventy years that the land was to enjoy its Sabbath cannot be separated from October 22, 1844.
Үш періште және олардың өздеріне тиесілі үш хабары үш патша және олардың бірінен кейін бірі шыққан үш жарлығы арқылы бейнеленіп көрсетілген еді. Өздеріне тиесілі үш жарлықты жариялаған үш патша Набуходоносорға қарсы бүлік туралы өз хабарларын әрқайсысы жеткізген бірінен кейін бірі келген үш патша арқылы бейнеленіп көрсетілген еді. Бүлік туралы үш хабар үш жарлықты бейнеледі, ал олар өз кезегінде үш хабарды бейнеледі. Олардың бірі жетпіс жылдық пайғамбарлықты бастайды, ал ол өз кезегінде екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлықтың басталуымен аяқталады; сол пайғамбарлық 1844 жылы үшінші періштенің келуімен аяқталады. Жер өз сенбілік тыныштығын көруі тиіс болған жетпіс жылды 1844 жылғы 22 қазаннан бөліп қарауға болмайды.
Jehoiakim represents Cyrus’ first decree and also the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Beyond this, the three witnesses of the last three Judean kings, the three decrees and the three angel’s messages, provide precise information of the symbol of Jehoiakim, for the prophetic history of the three angels has been very carefully marked by inspiration. All three messages have a historical arrival and thereafter a historical empowerment.
Ехояким Кирдің бірінші жарлығын, сондай-ақ Аян кітабының он төртінші тарауындағы бірінші періштенің хабарын бейнелейді. Бұдан тыс, Яһуданың соңғы үш патшасының үш куәгері, үш жарлық және үш періштенің хабарлары Ехоякимнің нышаны туралы дәл мәлімет береді, өйткені үш періштенің пайғамбарлық тарихы иләһи шабытпен аса мұқият белгіленген. Үш хабардың да тарихи келуі бар, содан кейін тарихи түрде қуаттандырылуы болады.
The first angel arrived in 1798, and was empowered on August 11, 1840, with the confirmation of the day for a year principle.
Бірінші періште 1798 жылы келді, әрі «бір күн — бір жыл» қағидасының расталуымен 1840 жылғы 11 тамызда билікке ие болды.
“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’
«1840 жылы пайғамбарлықтың тағы бір айрықша орындалуы кеңінен қызығушылық тудырды. Одан екі жыл бұрын, екінші келуді уағыздаған жетекші қызметшілердің бірі Жосия Литч Аян кітабының 9-тарауына түсіндірме жариялап, Осман империясының құлайтынын алдын ала айтты. Оның есептеуі бойынша, бұл күштің күйреуі... 1840 жылдың 11 тамызында, Константинопольдегі османдық биліктің күйреуі күтілетін кезде, жүзеге асуға тиіс еді. Ал мен бұның дәл солай болатыны анықталатынына сенемін».
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
«Дәл көрсетілген уақытта Түркия өз елшілері арқылы Еуропаның одақтас державаларының қорғауын қабылдап, сол арқылы өзін христиан халықтарының бақылауына берді. Бұл оқиға алдын ала айтылған пайғамбарлықты дәлме-дәл орындады. Осы белгілі болған кезде, сансыз көп адамдар Миллер мен оның серіктері қабылдаған пайғамбарлықты түсіндіру қағидаларының дұрыстығына көз жеткізді, әрі адвент қозғалысына ғажайып серпін берілді. Білімді әрі беделді адамдар Миллерге қосылып, оның көзқарастарын уағыздау мен баспа арқылы жариялау ісіне қатысты, және 1840 жылдан 1844 жылға дейін бұл іс тез кең өріс алды». Ұлы күрес, 334, 335.
The first angel arrived announcing the opening of the judgment in 1798, but the message was premised on the validity of William Miller’s identification that a day in Bible prophecy represents a year. That principle was confirmed “on the 11th of August, 1840,” and the first message was empowered. With the failure of the prediction of Christ’s return in the biblical year of 1843, which extended into the year 1844, the second angel of Revelation chapter fourteen arrived. With the failure of the prediction in the spring of 1844, the Protestant churches rejected Miller’s rule of a day for a year, and became the daughters of Babylon. That message was thereafter empowered in the summer of 1844, when it was joined by the message of the Midnight Cry. With the fulfillment of the message of the Midnight Cry on October 22, 1844, the third angel arrived with his message.
Бірінші періште 1798 жылы соттың ашылғанын жариялай отырып келді, бірақ бұл хабар Уильям Миллердің Киелі кітаптағы пайғамбарлықта бір күн бір жылды білдіреді деген анықтамасының дұрыстығына негізделген еді. Сол қағида «1840 жылғы 11 тамызда» расталды, сөйтіп бірінші хабар күшке енді. Мәсіхтің 1843 жылғы киелі жылда қайта оралады деген, 1844 жылға ұласқан болжамы орындалмай қалған соң, Аян кітабының он төртінші тарауындағы екінші періште келді. 1844 жылдың көктеміндегі сол болжамның орындалмай қалуымен, протестанттық шіркеулер Миллердің бір күнді бір жыл деп есептеу қағидасын қабылдамай тастап, Бабылдың қыздарына айналды. Содан кейін бұл хабар 1844 жылдың жазында, оған Түн ортасындағы Айқай хабары қосылған кезде, күшке енді. Түн ортасындағы Айқай хабары 1844 жылғы 22 қазанда орындалған кезде, үшінші періште өз хабарымен келді.
Due to the disobedience of Laodicean Adventism in 1863, God’s people were assigned to repeat the history of ancient Israel’s wandering in the wilderness. The empowerment of the third message would wait until September 11, 2001. Each of the three messages arrive in history and are thereafter empowered.
1863 жылы Лаодикеялық адвентизмнің мойынсұнбаушылығының салдарынан Құдай халқы ежелгі Исраилдің шөл далада қаңғып жүру тарихын қайталауға міндеттелді. Үшінші хабардың құдіретпен қуаттандырылуы 2001 жылғы 11 қыркүйекке дейін күтуі тиіс болды. Үш хабардың әрқайсысы тарихқа келеді де, содан кейін құдіретпен қуаттандырылады.
Jehoiakim and Cyrus represent the empowerment of the first angel, not its arrival. Though Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and though he represents the first angel’s message, the prophetic characteristics that he, and also Cyrus, demonstrate that they are both symbols of the empowerment of the first angel, and not symbols of the arrival of the first angel. The arrival of the first message in the history of Jehoiakim was Manasseh, the first of the last seven kings of Judah.
Ехояким мен Кир бірінші періштенің келуін емес, оның күш-қуат алуын білдіреді. Ехояким Яһуданың соңғы үш патшасының біріншісі болғанымен, әрі ол бірінші періштенің хабарын бейнелегенімен, оның да, сондай-ақ Кирдің де көрсететін пайғамбарлық сипаттары екеуінің де бірінші періштенің келуінің нышандары емес, қайта бірінші періштенің күш-қуат алуының нышандары екенін дәлелдейді. Бірінші хабардың Ехояким тарихындағы келуі Яһуданың соңғы жеті патшасының біріншісі болған Манассия еді.
Seven kings preceded the complete and final destruction of Jerusalem. Those seven kings represent a progressive history, as was the history they typified from 1798 to 1844. The first angel arrived in 1798, and the third arrived on October 22, 1844. The history of 1798 to 1844, is the history of the first and second angels. The history of the third angel began in 1844. When Sister White identifies the symbolism of the seven thunders of Revelation chapter ten, she says the seven thunders represent the history of the first and second angels, but not the third angel.
Иерусалимнің толық әрі түпкілікті жойылуының алдында жеті патша болды. Сол жеті патша ілгерілемелі бір тарихты бейнелейді, дәл сол сияқты олар меңзеген тарих та 1798 жылдан 1844 жылға дейін созылды. Бірінші періште 1798 жылы келді, ал үшіншісі 1844 жылғы 22 қазанда келді. 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі тарих — бірінші және екінші періштелердің тарихы. Үшінші періштенің тарихы 1844 жылы басталды. Уайт қарындас Аян кітабының оныншы тарауындағы жеті күн күркірінің рәміздік мағынасын анықтағанда, ол жеті күн күркірі бірінші және екінші періштелердің тарихын білдіретінін, бірақ үшінші періштені білдірмейтінін айтады.
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
«Жеті күн күркірінде айтылған Жоханға берілген ерекше нұр — бірінші және екінші періштелердің хабарларының барысында жүзеге асатын оқиғалардың бейнеленіп көрсетілуі еді». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
The history of the seven thunders of Revelation chapter ten, emphasize the history of the empowerment of the first angel on August 11, 1840 through to the great disappointment on October 22, 1844, but it none-the-less, includes the entire history of the first and second angels. The general application of the seven thunders is that it represents 1798 through to October 22, 1844. The history of the arrival of the first angel from 1798 to the great disappointment is the history of the first and second angels, and it is prophetically represented as seven thunders. The seven thunders were also typified by the last seven kings of Judah. The last three of those kings were not only identifying sequential kings, but together they are one symbol made up of a first, middle and last.
Аян кітабының оныншы тарауындағы жеті күн күркіреуінің тарихы 1840 жылғы 11 тамызда бірінші періштенің құдіреттендірілуінен бастап 1844 жылғы 22 қазандағы ұлы түңілуге дейінгі тарихты айқындайды, дегенмен ол соған қоса бірінші және екінші періштелердің бүкіл тарихын да қамтиды. Жеті күн күркіреуінің жалпы қолданылуы — оның 1798 жылдан 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі кезеңді бейнелейтіндігінде. 1798 жылдан ұлы түңілуге дейінгі бірінші періштенің келу тарихы — бірінші және екінші періштелердің тарихы, әрі ол пайғамбарлық түрде жеті күн күркіреуі ретінде бейнеленген. Жеті күн күркіреуі Яһуданың соңғы жеті патшасы арқылы да бейнелік түрде алдын ала көрсетілген болатын. Сол патшалардың соңғы үшеуі бірінен кейін бірі келген патшаларды ғана танытпайды, қайта, бәрі бірге алғашқы, ортаңғы және соңғыдан тұратын бір нышанды құрайды.
In the history of the three angels, the first message was empowered on August 11, 1840, and both Jehoiakim and Cyrus typified that event.
Үш періштенің тарихында бірінші хабар 1840 жылдың 11 тамызында күшке енді, және Жаяким де, Кир де сол оқиғаның бейнесі болды.
We will continue to identify these most important truths in the next article.
Келесі мақалада осы аса маңызды шындықтарды анықтауды жалғастырамыз.
“Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of his law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.
«Мінсіз адалдықты әрбір студент қастерлеуі тиіс. Әрбір сана Құдайдың ашылған сөзіне қастерлі ықыласпен бет бұруы керек. Осылайша Құдайға мойынсұнатындарға нұр мен рақым беріледі. Олар Оның заңынан ғажайып нәрселерді көреді. Елуінші күн мейрамынан бері елеусіз қалып, көзге көрінбей келген ұлы ақиқаттар Құдай сөзінен өзінің бастапқы пәктігінде жарқырап шығуға тиіс. Құдайды шын сүйетіндерге Киелі Рух санадан көмескіленіп кеткен ақиқаттарды ашып береді, сондай-ақ мүлде жаңа ақиқаттарды да аян етеді. Құдай Ұлының тәнін жеп, қанын ішетіндер Даниял мен Аян кітаптарынан Киелі Рухтан шабыттанған ақиқатты алып шығады. Олар тұншықтыруға болмайтын күштерді әрекетке келтіреді. Адамдардың санасынан жасырылған құпияларды жариялау үшін балалардың еріндері ашылады. Жаратқан Ие осы дүниенің данаcын масқаралау үшін дүниенің ақылсыздарын, ал күштілерін масқаралау үшін дүниенің әлсіздерін таңдады.»
“The Bible should not be brought into our schools to be sandwiched in between infidelity. The Bible must be made the groundwork and subject-matter of education. It is true that we know much more of the word of the living God than we knew in the past, but there is still much more to be learned. It should be used as the word of the living God, and esteemed as first, and last, and best in everything. Then will be seen true spiritual growth. The students will develop healthy religious characters, because they eat the flesh and drink the blood of the Son of God. But unless watched and nurtured, the health of the soul decays. Keep in the channel of light. Study the Bible. Those who serve God faithfully will be blessed. He who permits no faithful work to go unrewarded will crown every act of loyalty and integrity with special tokens of his love and approbation.” Review and Herald, August 17, 1897.
“Киелі кітапты біздің мектептерімізге сенімсіздікпен араластырып, соның арасына қыстырып енгізуге болмайды. Киелі кітап білім берудің іргетасы да, негізгі мазмұны да етілуге тиіс. Рас, біз тірі Құдайдың Сөзі туралы бұрынғыдан әлдеқайда көп білеміз, бірақ әлі де үйренуге тиісті нәрсе өте көп. Ол тірі Құдайдың Сөзі ретінде қолданылып, барлық істе бірінші де, соңғы да, ең жақсысы да деп бағалануға тиіс. Сонда ғана шынайы рухани өсу көрінеді. Студенттер салауатты діни мінез-құлық қалыптастырады, өйткені олар Құдай Ұлының тәнін жеп, қанын ішеді. Бірақ қадағаланып, нәрлендірілмесе, жанның саулығы әлсірейді. Жарық ағысында болыңдар. Киелі кітапты зерттеңдер. Құдайға адал қызмет ететіндер жарылқанады. Ешбір адал еңбекті сыйсыз қалдырмайтын Тұлға әрбір адалдық пен кіршіксіздік ісін Өзінің сүйіспеншілігі мен мақұлдауының айрықша белгілерімен тәж етеді.” Review and Herald, August 17, 1897.