The northern and southern kingdoms were scattered under God’s indignation for twenty-five hundred and twenty years in fulfillment of the broken covenant of Leviticus twenty-five and twenty-six. The forty-six years between the conclusion of the first and last indignations represented the gathering of those two kingdoms into one kingdom of spiritual modern Israel in 1844. The gathering of those two nations was represented by the two sticks which Ezekiel joined together and the two sticks the widow of Zarephath gathered in the story of Elijah. On October 22, 1844 the prophetic history of the northern and southern kingdoms concluded and in so doing it repeated the history of the beginning of those two kingdoms.
Солтүстік және оңтүстік патшалықтар Құдайдың қаһарының астында, Леуіліктер кітабының жиырма бесінші және жиырма алтыншы тарауларындағы бұзылған келісімнің орындалуы ретінде, екі мың бес жүз жиырма жыл бойы шашырап кетті. Бірінші және соңғы қаһарлардың аяқталуының арасындағы қырық алты жыл сол екі патшалықтың 1844 жылы рухани қазіргі Исраилдің бір патшалығына жиналуын бейнеледі. Ол екі халықтың жиналуы Езекиелдің біріктіріп қосқан екі таяқшасымен және Ілиястың оқиғасындағы Сарепта жесірі жинаған екі таяқшамен бейнеленді. 1844 жылғы 22 қазанда солтүстік және оңтүстік патшалықтардың пайғамбарлық тарихы аяқталды, әрі осылайша ол осы екі патшалықтың басталуының тарихын қайталады.
Jeroboam instituted a counterfeit system of worship in the northern kingdom in order to prevent his subjects from travelling to Judah and worshipping God in the sanctuary in Jerusalem.
Еробоғам өз қоластындағылардың Яһудаға барып, Иерусалимдегі киелі орында Құдайға табынуына жол бермеу үшін солтүстік патшалықта жалған ғибадат жүйесін орнатты.
And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.
Сонда Еробоғам өз жүрегінде: «Енді патшалық Дәуіттің әулетіне қайта оралады; егер осы халық Иерусалимдегі Жаратқан Иенің үйіне құрбандық шалуға барса, онда бұл халықтың жүрегі өз мырзасына, яғни Яһуда патшасы Рехобоғамға, қайта бұрылады; сонда олар мені өлтіріп, қайтадан Яһуда патшасы Рехобоғамға барады»,— деді. Сондықтан патша кеңес құрып, екі алтын бұзау жасап, оларға: «Сендер үшін Иерусалимге бару тым ауыр; міне, уа, Исраил, сені Мысыр жерінен алып шыққан құдайларың осылар»,— деді. Біреуін Бетелге қойды, ал екіншісін Данға орнатты. Бұл іс күнә болды; өйткені халық солардың біріне табыну үшін тіпті Данға дейін барды. Ол сондай-ақ биік орындардың үйін жасап, Леви ұлдарынан емес, халықтың ең төменгі тобынан діни қызметкерлер тағайындады. Еробоғам сегізінші айда, айдың он бесінші күні, Яһудадағы мейрамға ұқсас мейрам белгіледі де, құрбандық үстеліне шықты. Ол Бетелде де солай істеп, өзі жасаған бұзауларға құрбандық шалды; әрі өзі жасаған биік орындардың діни қызметкерлерін Бетелге орналастырды. Осылайша ол Бетелде өзі жасаған құрбандық үстеліне сегізінші айдың, яғни өз жүрегінен ойлап тапқан айдың, он бесінші күні шығып, Исраил ұлдарына арнап мейрам белгіледі; сосын құрбандық үстеліне шығып, хош иісті түтін түтетіп өртеді. Патшалықтар туралы 3-жазба 12:26–33.
His system of worship was typical of Catholicism (paganism), for as with Aaron’s rebellion, it established an image to and of the beast. The two calf images were made of gold, symbolizing Babylon. The images were dedicated to the gods of Egypt, who were identified as Aaron had also identified them; as “the gods that had brought them up out of the land of Egypt.” He built two altars in two cities, which when considered together represent the combination of church (Bethel) and state (Dan). The altars were counterfeits of the true altar, which is Christ, just as Catholicism claims to be Christ’s earthly representative. He raised up a corrupted priesthood, as are the priests of Catholicism. He selected a day for his worship service that was specifically different from the days of any of God’s true feast days, thus representing the controversy over the true and false day of worship.
Оның ғибадат ету жүйесі католицизмге (пұтқа табынушылыққа) тән болды, өйткені Һаронның бүлігі кезіндегідей, ол аңға арналған әрі аңның бейнесін орнатты. Екі бұзау мүсіні алтыннан жасалды, бұл Бабылды білдіреді. Бұл мүсіндер Мысыр құдайларына бағышталды; оларды Һарон да қалай атаған болса, солайша: «өздерін Мысыр жерінен алып шыққан құдайлар» деп атады. Ол екі қалада екі құрбандық үстелін тұрғызды; бұлар бірге қарастырылғанда, шіркеу (Бетел) мен мемлекеттің (Дан) қосылуын бейнелейді. Бұл құрбандық үстелдері шынайы құрбандық үстелінің, яғни Мәсіхтің, жалған баламалары болды; дәл сол сияқты, католицизм де өзін Мәсіхтің жердегі өкілі деп жариялайды. Ол бұзылған діни қызметкерлер тобын көтеріп шығарды, католицизмнің діни қызметкерлері де сондай. Ол өз ғибадат қызметі үшін Құдайдың шынайы мейрам күндерінің қай-қайсысынан да әдейі өзгеше бір күнді таңдады; осылайша ол ғибадат етудің шынайы және жалған күніне қатысты дауды бейнелейді.
In the inauguration of his false system of worship, God sent a prophet from Judah to rebuke his counterfeit system of worship.
Оның жалған ғибадат жүйесін орнықтыруының басында Құдай Яһудадан бір пайғамбар жіберіп, оның қолдан жасаған жалған ғибадат жүйесін әшкерелеп айыптады.
And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:1–3.
Міне, Жаратқан Иенің сөзімен Яһудадан Бетелге бір Құдай адамы келді; ал Еробоғам хош иісті зат түтету үшін құрбандық үстелінің қасында тұрды. Сонда ол Жаратқан Иенің сөзімен құрбандық үстеліне қарсы дауыстап: «Уа, құрбандық үстелі, құрбандық үстелі! Жаратқан Ие былай дейді: Міне, Дәуіт әулетінде Жосия есімді бір ұл туады; сенің үстіңде саған хош иісті зат түтететін биік орындардың діни қызметкерлерін ол құрбан етеді, әрі сенің үстіңде адам сүйектері өртеледі»,— деді. Сол күні ол белгі беріп: «Жаратқан Ие айтқан белгі осы: міне, құрбандық үстелі қақ айырылады, ал оның үстіндегі күл төгіледі»,— деді. 3 Патшалықтар 13:1–3.
The prophet from Judah proclaimed a threefold prophecy identifying the future birth of king Josiah. He predicted that Josiah would slay the wicked priests who were employed at the counterfeit altar and that Josiah would also burn men’s bones upon that very altar. He also gave Jeroboam a sign, identifying that Jeroboam’s altar would be broken open and the ashes would pour out. All of these things were fulfilled according to the Word of the Lord, but when Jeroboam heard the proclamation of the prophet he was angered and sought to deal with the prophet, but God was in control.
Яһудадан келген пайғамбар болашақта Жосия патшаның дүниеге келуін айқындайтын үш қырлы пайғамбарлықты жариялады. Ол Жосияның жалған құрбандық үстелінде қызмет еткен зұлым діни қызметкерлерді өлтіретінін және дәл сол құрбандық үстелінің үстінде адамдардың сүйектерін өртейтінін алдын ала айтты. Сондай-ақ ол Еробоғамға белгі беріп, Еробоғамның құрбандық үстелінің жарылып, күлінің төгілетінін көрсетті. Осы нәрселердің бәрі Жаратқан Иенің Сөзіне сай орындалды, бірақ Еробоғам пайғамбардың жариялауын естігенде қаһарланып, пайғамбарға қарсы әрекет етпек болды, алайда билік Құдайдың қолында еді.
And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him. And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him. The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. 1 Kings 13:4, 5.
Патша Еробоғам Бетелдегі құрбандық үстеліне қарсы дауыстап айтқан Құдай адамының сөзін естігенде, ол құрбандық үстелінен қолын созып: «Оны ұстаңдар»,— деді. Сонда оған қарсы созған қолы семіп қалып, оны қайтадан өзіне тарта алмады. Құрбандық үстелі де жарылып, күл-қоқыс құрбандық үстелінен төгілді; бұл Құдай адамы Жаратқан Иенің сөзімен көрсеткен белгі бойынша болды. Патшалықтар 3-жазба 13:4, 5.
The sign was immediately fulfilled, and Jeroboam’s hand was paralyzed.
Белгі дереу орындалды, және Еробоғамның қолы жансызданып қалды.
And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:6–10.
Сонда патша Құдай адамына жауап беріп: «Енді Құдайың Жаратқан Иенің жүзін жалбарынып, мен үшін дұға етші, қолым маған қайта қалпына келсін»,—деді. Құдай адамы Жаратқан Иеге жалбарынды, сонда патшаның қолы өзіне қайта қалпына келіп, бұрынғыдай болды. Сонан соң патша Құдай адамына: «Менімен үйге жүріп кел, сергіп ал, мен саған сый беремін»,—деді. Бірақ Құдай адамы патшаға: «Үйіңнің жартысын берсең де, мен сенімен бірге кірмеймін; бұл жерде нан жемеймін де, су ішпеймін де. Өйткені Жаратқан Иенің сөзімен маған осылай бұйырылған: “Нан жеме, су ішпе, әрі келген жолыңмен қайта оралма”»,—деді. Сөйтіп ол басқа жолмен кетіп, Бетелге келген жолымен қайтпады. Патшалықтар 3-жазба 13:6–10.
Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the beginning of the northern and southern kingdoms of literal ancient Israel end in the history where the two sticks are joined into one stick, representing the nation of spiritual modern Israel.
Иса әрдайым бір нәрсенің ақырын басқа бір нәрсенің басталуымен бейнелейді; ал ежелгі тура мағынадағы Исраилдің солтүстік және оңтүстік патшалықтарының басталуы, екі таяқтың бір таяққа біріктірілуі арқылы рухани қазіргі Исраил халқын бейнелейтін тарихта өз аяқталуына жетеді.
In the history where the two sticks were joined a three-step testing process was initiated at the time of the end in 1798. Both sticks (kingdoms) were being gathered in advance of the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry. At the first disappointment in the spring of 1844, the Protestants failed the testing process and became the daughters of Catholicism, thus repeating the inauguration of a counterfeit system of worship, as had been typified by Jeroboam.
Екі таяқтың біріктірілуі туралы тарихта 1798 жылы, ақыр заман тұсында, үш сатылы сынақ үдерісі басталды. Екі таяқ та (патшалық та) Түн ортасындағы Айқайда Киелі Рухтың төгілуінің алдында жиналып жатқан еді. 1844 жылдың көктеміндегі алғашқы түңілуде протестанттар сынақ үдерісінен өте алмай, католицизмнің қыздарына айналды; осылайша олар Еробоғам арқылы алдын ала бейнеленгендей, жалған ғибадат жүйесінің басталуын қайтадан қайталады.
The Protestant Reformation was a work which God accomplished in order to bring the church in the wilderness out of the superstitions, traditions and customs of the Roman church. From the time of Martin Luther more and more truths were revealed identifying the whore of Tyre as nothing more than a pagan system of worship covered with a false profession of Christianity. It was the Lord’s purpose to bring his captive people out of darkness, as He had done when His people were slaves in Egypt. He delivered them from the bondage of Egypt to give them His law. The Protestant’s refusal to follow after the increasing light of the knowledge that was unsealed in 1798, prevented them from recognizing the law and the true sanctuary work of Christ in 1844.
Протестанттық Реформация Құдай шөлдегі қауымды Рим шіркеуінің ырымшылдықтарынан, дәстүрлерінен және әдет-ғұрыптарынан алып шығу үшін жүзеге асырған іс болды. Мартин Лютердің заманынан бастап барған сайын көбірек ақиқаттар ашылып, Тирдің жезөкшесінің жалған христиандықты мойындау жамылғысымен бүркелген пұтқа табынушылық жүйесінен басқа ештеңе еместігі әшкереленді. Жаратқан Иенің мақсаты — Өзінің тұтқындағы халқын Мысырда құл болған кездегідей қараңғылықтан алып шығу еді. Ол оларға Өзінің заңын беру үшін оларды Мысырдың құлдығынан азат етті. Протестанттардың 1798 жылы ашылып берілген білім нұрының барған сайын артуына ілесуден бас тартуы, олардың 1844 жылы заңды және Мәсіхтің шынайы киелі орын қызметін тануына кедергі келтірді.
Their rejection of the judgment-hour message represented their becoming daughters of the Roman church, and they then raised up a false system of worship identified in the Scriptures as the false prophet (apostate Protestantism). The faithful Millerites that entered into the sanctuary by faith on October 22, 1844, received the light of the third angel and presented a rebuke to the false system of worship that professes to be Protestant, while holding to the primary tradition of paganism, that being the worship of the sun. The prophet from Judah typified Millerite Adventism recognizing and presenting the message of the third angel that arrived on October 22, 1844.
Олардың үкім сағаты туралы хабарды қабылдамауы өздерінің Рим шіркеуінің қыздарына айналғанын білдірді, сөйтіп олар Жазбаларда жалған пайғамбар (діннен тайған протестантизм) ретінде анықталған жалған табыну жүйесін көтеріп шығарды. 1844 жылғы 22 қазанда сенім арқылы қасиетті орынға кірген адал Миллершілер үшінші періштенің нұрын қабылдап, өзін протестантпыз деп жариялай тұра, пұтқа табынушылықтың басты дәстүрін, яғни күнге табынуды, ұстанатын жалған табыну жүйесіне әшкерелеу айтқан еді. Яһудадан шыққан пайғамбар 1844 жылғы 22 қазанда келген үшінші періштенің хабарын танып, жария еткен Миллершіл адвентизмнің бейнесі болды.
When confronted by Jeroboam’s request for the prophet to come to his home and refresh himself, the prophet expressed his specific directions that had been given to him by the Lord. That command was also given to Millerite Adventism. The command was to not return the way they had come, and Millerite Adventism had come out of the Protestant denominations. They had been separated from the Protestants at the first disappointment in the spring of 1844, and Jeremiah provides an example of the identical directions that had been given to the Judean prophet.
Еробоғам пайғамбарды өз үйіне келіп, сергіп алуға шақырған өтінішімен бетпе-бет келгенде, пайғамбар Жаратқан Ие өзіне берген нақты нұсқауларды білдірді. Бұл әмір Миллериттік адвентизмге де берілген болатын. Әмір — өздері келген жолмен қайта оралмау еді, ал Миллериттік адвентизм Протестанттық деноминациялардан шығып келген болатын. Олар 1844 жылдың көктеміндегі алғашқы түңілу кезінде протестанттардан бөлініп шықты, әрі Еремия яһудалық пайғамбарға берілген дәл сондай нұсқаулардың үлгісін келтіреді.
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.
Сенің сөздерің табылды, мен оларды жедім; және Сенің сөзің мен үшін жүрегімнің қуанышы мен шаттығы болды; өйткені мен Сенің атыңмен аталдым, Уа, Әскерлердің Құдайы Жаратқан Ие. Мен мазақ етушілердің жиналысында отырмадым, қуанбадым да; Сенің қолыңның кесірінен жалғыз отырдым, өйткені Сен мені қаһарға толтырдың. Неліктен менің қайғым үздіксіз, ал жарам жазылудан бас тартып, емделмейтін болды? Сонда Сен мен үшін алдаушыдай, суы сарқылатын бұлақтардай болмақсың ба? Сондықтан Жаратқан Ие былай дейді: Егер сен қайтсаң, Мен сені қайтадан қабылдаймын, сонда сен Менің алдымда тұрасың; егер сен бағалыны арзаннан ажыратсаң, Менің аузымдай боласың; олар саған қайтсын, ал сен оларға қайтпа. Мен сені осы халыққа қорғанды қола қабырға етемін; олар саған қарсы соғысады, бірақ сені жеңе алмайды; өйткені Мен сені құтқару және азат ету үшін сенімен біргемін, — дейді Жаратқан Ие. Мен сені зұлымдардың қолынан құтқарамын, әрі қатыгездердің қолынан азат етемін. Еремия 15:16–21.
At the fulfillment of the time prophecy of the second Woe, on August 11, 1840, the mighty angel of Revelation ten descended with a little book open in his hand, and John was told to go and take the book and eat it. Jeremiah represents those that ate the little book at that point in history, and the words were sweet as honey, for they were “the joy and rejoicing of” his “heart.” But because of God’s “hand,” Jeremiah was “filled” “with indignation,” he was “wounded” and in “perpetual pain.” Because of God’s “hand” Jeremiah suggested that God had been “unto” Jeremiah “as a liar,” and as “failed waters.” The Lord had held his “hand” over a mistake in some of the figures of the 1843 chart.
Екінші Қасіреттің уақыт пайғамбарлығының орындалуында, 1840 жылдың 11 тамызында, Аян кітабының оныншы тарауындағы құдіретті періште қолында ашық тұрған кішкене кітаппен төмен түсті, әрі Жоханға барып, сол кітапты алып, оны жеу бұйырылды. Еремия тарихтың сол кезеңінде кішкене кітапты жегендерді бейнелейді, ал сөздер балдай тәтті болды, өйткені олар оның «жүрегінің» «қуанышы мен шаттығы» еді. Бірақ Құдайдың «қолының» себебінен Еремия «ызаға» «толды», ол «жараланды» және «үздіксіз азапта» болды. Құдайдың «қолының» салдарынан Еремия Құдайдың Еремияға «өтірікші секілді» болғанын және «сарқылған сулардай» болғанын айтты. Жаратқан Ие 1843 жылғы кестедегі кейбір сандардағы қателіктің үстінен Өзінің «қолын» ұстап тұрған еді.
Jeremiah represents the first disappointment of the Millerites, when the vision of Habakkuk tarried. It appeared to those represented by Jeremiah that the message, which is represented as “rain,” had failed. But Habakkuk had stated “the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” Jeremiah had thought God lied, and that the message (rain) had failed, but it had only tarried.
Еремия Хабақұқтың аяны кешеуілдеген кездегі Миллершілердің алғашқы түңілуін бейнелейді. Еремиямен бейнеленгендерге «жаңбыр» ретінде көрсетілген хабар сәтсіздікке ұшырағандай көрінді. Бірақ Хабақұқ: «Аянның өзіне белгіленген уақыты бар; ақырында ол сөйлеп, өтірік айтпайды; егер кешеуілдесе, оны күт; өйткені ол сөзсіз келеді, кешікпейді», — деп айтқан еді. Еремия Құдай өтірік айтты және хабар (жаңбыр) сәтсіздікке ұшырады деп ойлаған болатын, бірақ ол тек кешеуілдеген еді.
Then God instructed Jeremiah that “if thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them.” After the disappointment Jeremiah, representing God’s people who must return to the service of the Lord and shake off the discouragement that had been produced when it appeared the message had failed. If Jeremiah would meet the designated requirements, God would allow him to be His spokesman.
Содан кейін Құдай Еремияға былай деп нұсқау берді: «Егер сен қайтып келсең, Мен сені қайтадан алып келемін, сонда сен Менің алдымда тұрасың; әрі егер сен қымбаттыны жексұрыннан ажыратып шығарсаң, Менің аузымдай боласың; олар саған қайтып келсін, ал сен оларға қайтып барма» (Еремия 15:19). Түңілуден кейін Еремия Жаратқан Иенің қызметіне қайта оралып, хабар сәтсіз болғандай көрінген кезде туған жігерсіздікті сілкіп тастауы тиіс болған Құдай халқын бейнелейді. Егер Еремия белгіленген талаптарды орындайтын болса, Құдай оған Өзінің өкілі болуға жол берер еді.
More importantly for our study at this time is what God told Jeremiah concerning the “assembly of mockers” who were “rejoicing” over his disappointment. He told Jeremiah that the mockers could return to Jeremiah, but he was never to return to them. Jeremiah represented those who stood against the Protestants who had just chosen to return to the fold of Catholicism and became the daughters of Babylon, the false prophets of Baal and Ashtaroth. Jeremiah represented the Judean prophet who at the same point in the prophetic line had rebuked Jeroboam’s false system of worship at the beginning of the northern kingdom, thus typifying the introduction of a false system of worship that was an image of Catholicism at the end of the history of the northern kingdom. The prophet told Jeroboam, when Jeroboam offered to form an alliance, that he was not to eat, drink or return the way he came.
Қазіргі зерттеуіміз үшін одан да маңыздысы — Құдайдың Еремияға оның түңілуіне «қуанып», «келемеждеушілер жиналысы» туралы айтқаны. Ол Еремияға келемеждеушілердің Еремияға қайта оралуы мүмкін екенін, бірақ Еремияның ешқашан оларға қайта оралмауы тиіс екенін айтты. Еремия католицизмнің қоршауына қайта оралуды жаңа ғана таңдаған және Бабылдың қыздарына, Бағал мен Астароттың жалған пайғамбарларына айналған протестанттарға қарсы тұрғандарды бейнеледі. Еремия сол пайғамбарлық желінің дәл сол нүктесінде солтүстік патшалықтың басында Еробоғамның жалған ғибадат жүйесін әшкерелеген яһудалық пайғамбарды бейнеледі; осылайша ол солтүстік патшалық тарихының соңында католицизмнің бейнесі болған жалған ғибадат жүйесінің енгізілуін ишаралады. Пайғамбар Еробоғам одақ құруды ұсынған кезде, оған тамақ ішпеуі, су ішпеуі және келген жолымен қайтпауы тиіс екенін айтты.
And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. 1 Kings 13:7–9.
Патша Құдайдың адамына: «Менімен үйге жүріп, бой сергіт, мен саған сый беремін»,— деді. Ал Құдайдың адамы патшаға: «Маған үйіңнің жартысын берсең де, мен сенімен бірге кірмеймін; бұл жерде нан жемеймін де, су ішпеймін де. Өйткені Жаратқан Иенің сөзі арқылы маған: “Нан жеме, су ішпе, әрі келген жолыңмен қайта оралма”,— деп бұйырылған»,— деді. Патшалықтар туралы 3-жазба 13:7–9.
The expression of the Judean prophet aligns with the work of the false prophets of Baal and Ashtaroth in the story of Elijah. Of course, the history of the Millerites is also the history of Elijah, for Miller was Elijah. In the story of Elijah, the prophets of Baal and Ashtaroth performed a dance of deception, which was exposed as foolishness when fire came down from God and consumed Elijah’s offering, thus typifying the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry of Millerite history. The confrontation of that history represented the confrontation of the second Elijah, which was John the Baptist during the dance of deception performed by the daughter of Herodias (Salome). Herodias was typified by Jezebel, and Jezebel is a symbol of the Catholic church.
Яһудеялық пайғамбардың бұл сөзі Ілиястың тарихындағы Бағал мен Аштароттың жалған пайғамбарларының ісімен үйлеседі. Әрине, миллериттердің тарихы — Ілиястың да тарихы, өйткені Миллер Ілияс болды. Ілиястың хикаясында Бағал мен Аштароттың пайғамбарлары алдау биін орындады; бірақ Құдайдан от түсіп, Ілиястың құрбандығын жалмап қойған кезде, олардың сол алдауы ақымақтық екені әшкереленді; бұл, осылайша, миллериттер тарихындағы Түн жарымындағы айқай кезінде Киелі Рухтың төгілуін бейнелейді. Сол тарихтағы қақтығыс екінші Ілиястың, яғни Иродияның қызы (Саломея) орындаған алдау биі кезінде Жақия шомылдыру рәсімін жасаушының қақтығысын бейнеледі. Иродия Езабел арқылы бейнеленген болатын, ал Езабел — католик шіркеуінің нышаны.
In 1844, the Protestant churches became Salome, the daughter of Herodias (Jezebel). In the dance of deception Herod had promised half his kingdom, and he did so on his birthday, thus typifying the last days when the ten kings, who are typified by Ahab (the king of the ten northern kingdoms), agree to give their kingdom to the papacy (Jezebel). Giving “half your kingdom” is a symbol of a confederacy, and the prophet from Judea was clearly informing Jeroboam that he would never form an alliance with the apostate king or support his counterfeit system of worship.
1844 жылы протестант шіркеулері Иродияның қызы Саломеге (Езабелге) айналды. Алдаудың биінде Ирод патшалығының жартысын уәде еткен еді, әрі ол мұны өзінің туған күнінде істеді; осылайша бұл соңғы күндерді бейнелейді, сол кезде Ахафпен (солтүстіктегі он патшалықтың патшасы) бейнеленген он патша өз патшалықтарын папалыққа (Езабелге) беруге келіседі. «Патшалығыңның жартысын» беру — одақтың нышаны, ал Яһудеядан келген пайғамбар Еробоғамға оның ешқашан діннен тайған патшамен одақ құрмайтынын да, оның жалған құлшылық жүйесін де қолдамайтынын анық білдірген еді.
That is what the Lord also told Jeremiah, when He said the “assembly of mockers” (apostate Protestantism) can return to Jeremiah, but Jeremiah must never return to them, or return by the way he came. But the Judean prophet did that very thing, for he was deceived by a false and lying prophet before he returned to Judea—before he finished the work he had been given.
Жаратқан Ие Еремияға да соны айтқан еді: Ол «мазақ етушілердің қауымы» (діннен тайған протестантизм) Еремияға қайта орала алады, бірақ Еремия ешқашан оларға қайта оралмауы керек, әрі өзі келген жолмен де қайтпауы керек деді. Бірақ Яһудеялық пайғамбар дәл солай істеді, өйткені ол Яһудеяға қайтып оралмай тұрып—өзіне тапсырылған істі бітірмей тұрып—жалған әрі өтірікші пайғамбардың алдауына түсті.
Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. And it came to pass, as they sat at the table, that the word of the Lord came unto the prophet that brought him back: And he cried unto the man of God that came from Judah, saying, Thus saith the Lord, Forasmuch as thou hast disobeyed the mouth of the Lord, and hast not kept the commandment which the Lord thy God commanded thee, But camest back, and hast eaten bread and drunk water in the place, of the which the Lord did say to thee, Eat no bread, and drink no water; thy carcase shall not come unto the sepulchre of thy fathers.
Бетелде бір қарт пайғамбар тұратын; оның ұлдары келіп, сол күні Бетелде Құдай адамы істеген істердің бәрін оған айтып берді; патшаға айтқан сөздерін де әкелеріне жеткізді. Сонда әкелері оларға: «Ол қай жолмен кетті?» — деді. Өйткені Яһудадан келген Құдай адамының қай жолмен кеткенін оның ұлдары көрген еді. Сонда ол ұлдарына: «Маған есекті ерттеңдер», — деді. Олар оған есекті ерттеді, ал ол соған мініп, жолға шықты да, Құдай адамының соңынан кетті; оны бір еменнің түбінде отырған жерінен тауып алып, одан: «Яһудадан келген Құдай адамы сенсің бе?» — деп сұрады. Ол: «Менмін», — деді. Сонда ол оған: «Менімен бірге үйге жүр де, нан же», — деді. Ал ол: «Мен сенімен бірге қайта алмаймын да, сенімен бірге кіре алмаймын; бұл жерде сенімен бірге нан жемеймін де, су ішпеймін де. Өйткені маған Жаратқан Иенің сөзімен былай делінген: “Сен ол жерде нан жеме, су ішпе және келген жолыңмен қайта қайтпа”», — деді. Сонда ол оған: «Мен де сен секілді пайғамбармын; әрі бір періште Жаратқан Иенің сөзімен маған: “Оны өзіңмен бірге үйіңе қайтар, нан жеп, су ішсін”, — деп айтты», — деді. Бірақ ол оған өтірік айтты. Сөйтіп, ол онымен бірге қайтып барып, оның үйінде нан жеді және су ішті. Олар дастарқан басында отырған кезде, Жаратқан Иенің сөзі оны қайтарып әкелген пайғамбарға келді. Сонда ол Яһудадан келген Құдай адамына қатты дауыстап: «Жаратқан Ие былай дейді: “Сен Жаратқан Иенің сөзіне мойынсұнбай, Құдайың Жаратқан Ие саған бұйырған өсиетті сақтамай, қайта оралып келіп, Жаратқан Ие саған: ‘Нан жеме, су ішпе’, — деген жерде нан жеп, су ішкендіктен, сенің мүрдең ата-бабаларыңның қабіріне жетпейді”», — деді.
And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. And, behold, men passed by, and saw the carcase cast in the way, and the lion standing by the carcase: and they came and told it in the city where the old prophet dwelt. And when the prophet that brought him back from the way heard thereof, he said, It is the man of God, who was disobedient unto the word of the Lord: therefore the Lord hath delivered him unto the lion, which hath torn him, and slain him, according to the word of the Lord, which he spake unto him. And he spake to his sons, saying, Saddle me the ass. And they saddled him. And he went and found his carcase cast in the way, and the ass and the lion standing by the carcase: the lion had not eaten the carcase, nor torn the ass. And the prophet took up the carcase of the man of God, and laid it upon the ass, and brought it back: and the old prophet came to the city, to mourn and to bury him. And he laid his carcase in his own grave; and they mourned over him, saying, Alas, my brother! And it came to pass, after he had buried him, that he spake to his sons, saying, When I am dead, then bury me in the sepulchre wherein the man of God is buried; lay my bones beside his bones: For the saying which he cried by the word of the Lord against the altar in Bethel, and against all the houses of the high places which are in the cities of Samaria, shall surely come to pass. 1 Kings 13:11–32.
Ол нан жеп, сусын ішіп болғаннан кейін, өзіне қайтып әкелген пайғамбар үшін есекті ерттеді. Ол жолға шыққанда, жолда оған арыстан кездесіп, оны өлтірді; оның өлексесі жол үстіне тасталып қалды, есек те оның қасында тұрды, арыстан да өлексенің жанында тұрды. Міне, өтіп бара жатқан адамдар жол үстінде жатқан өлексені және өлексенің жанында тұрған арыстанды көрді; олар барып, қарт пайғамбар тұратын қалада мұны хабарлады. Оны жолдан қайтарып әкелген пайғамбар бұл туралы естігенде: «Бұл — Жаратқан Иенің сөзіне мойынсұнбаған Құдай адамы; сондықтан Жаратқан Ие оны арыстанға берді, ол оны талап, өлтірді, мұның бәрі Жаратқан Иенің оған айтқан сөзіне сай болды», — деді. Сосын ол ұлдарына: «Маған есекті ерттеңдер», — деді. Олар ерттеп берді. Ол барып, оның өлексесінің жол үстіне тасталып жатқанын, ал есек пен арыстанның өлексенің жанында тұрғанын көрді; арыстан өлексені жемеген де, есекті де талап тастамаған еді. Сонда пайғамбар Құдай адамының өлексесін көтеріп алып, есекке салып, кері алып келді; қарт пайғамбар қалаға оны жоқтап, жерлеу үшін келді. Ол оның өлексесін өз қабіріне қойды; сосын олар: «Әттеген-ай, бауырым!» — деп, оны жоқтады. Оны жерлеп болғаннан кейін, ол ұлдарына былай деді: «Мен өлген кезде, мені Құдай адамы жерленген көрге жерлеңдер; сүйектерімді оның сүйектерінің қасына қойыңдар. Өйткені оның Жаратқан Иенің сөзімен Бетелдегі құрбандық үстеліне қарсы және Самария қалаларындағы биік орындардың барлық үйлеріне қарсы жариялаған сөзі міндетті түрде орындалады». Патшалықтар 1-жазба 13:11–32.
We will continue this study in the next article.
Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
“When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light, which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit. A few are still alive who passed through the experience gained in the establishment of this truth. God has graciously spared their lives to repeat, and repeat till the close of their lives, the experience through which they passed even as did John the apostle till the very close of his life. And the standard bearers who have fallen in death are to speak through the reprinting of their writings. I am instructed that thus their voices are to be heard. They are to bear their testimony as to what constitutes the truth for this time.
«Құдайдың құдіреті ненің ақиқат екенін куәландырғанда, сол ақиқат мәңгілік ақиқат ретінде тұруға тиіс. Құдай берген нұрға қайшы келетін кейінгі жорамалдарға жол берілмеуге тиіс. Адамдар Жазбаның өздері үшін ақиқат болып көрінетін, бірақ ақиқат емес түсіндірмелерімен шығады. Осы уақытқа арналған ақиқатты Құдай біздің сеніміміздің іргетасы етіп берді. Ақиқаттың не екенін бізге Өзі үйретті. Біреу шығады, содан кейін тағы бірі шығып, Құдай Өзінің Киелі Рухының айқын дәлелімен берген нұрға қайшы келетін жаңа нұрды ұсынады. Осы ақиқаттың орнығуы барысында алынған тәжірибеден өткендердің кейбіреулері әлі де тірі. Құдай олардың өмірін мейіріммен сақтап, олардан елші Жохан өмірінің ақырына дейін істегеніндей, өздері өткен тәжірибені өмірлерінің соңына дейін қайта-қайта айтып беруді қалады. Ал өлім құшаған туларды ұстаушылар өз жазбаларының қайта басылуы арқылы сөйлеуге тиіс. Маған осылайша олардың дауыстары естілсін деп нұсқау берілді. Олар осы уақыт үшін ақиқатты не құрайтыны жөнінде өз куәліктерін беруге тиіс.
“We are not to receive the words of those who come with a message that contradicts the special points of our faith. They gather together a mass of Scripture, and pile it as proof around their asserted theories. This has been done over and over again during the past fifty years. And while the Scriptures are God’s word, and are to be respected, the application of them, if such application moves one pillar from the foundation that God has sustained these fifty years, is a great mistake. He who makes such an application knows not the wonderful demonstration of the Holy Spirit that gave power and force to the past messages that have come to the people of God.
«Сеніміміздің айрықша тармақтарына қайшы келетін хабармен келетіндердің сөздерін қабылдамауымыз керек. Олар Жазбадан мол үзінділерді жинап алып, өздері алға тартқан теорияларының дәлелі ретінде үйіп-төгеді. Соңғы елу жыл бойы бұл қайта-қайта жасалып келді. Ал Жазбалар Құдай сөзі болып, құрметтелуге тиіс болғанымен, егер оларды осылай қолдану Құдай осы елу жыл бойы сақтап келген іргетастан бір тіреуді қозғалтатын болса, онда бұл — зор қателік. Осындай қолдануды жасайтын адам Құдай халқына жеткен бұрынғы хабарларға күш пен қуат берген Киелі Рухтың ғажайып айғақталуын білмейді.»
“Elder G’s proofs are not reliable. If received, they would destroy the faith of God’s people in the truth that has made us what we are.
«Ақсақал G-нің дәлелдері сенімді емес. Егер олар қабылданса, бізді қандай болсақ, сондай еткен ақиқатқа деген Құдай халқының сенімін жояр еді».
“We must be decided on this subject; for the points that he is trying to prove by Scripture, are not sound. They do not prove that the past experience of God’s people was a fallacy. We had the truth; we were directed by the angels of God. It was under the guidance of the Holy Spirit that the presentation of the sanctuary question was given. It is eloquence for everyone to keep silent in regard to the features of our faith in which they acted no part. God never contradicts Himself. Scripture proofs are misapplied if forced to testify to that which is not true. Another and still another will arise and bring in supposedly great light, and make their assertions. But we stand by the old landmarks. [1 John 1:1–10 quoted.]
«Біз бұл мәселе жөнінде нық шешімге келуге тиіспіз; өйткені оның Жазба арқылы дәлелдеуге тырысып отырған тұжырымдары берік емес. Олар Құдай халқының өткен тәжірибесі қателік болғанын дәлелдемейді. Бізде ақиқат болды; бізге Құдайдың періштелері жол көрсетті. Киелі орын мәселесінің түсіндіріліп берілуі Киелі Рухтың басшылығымен жүзеге асты. Сеніміміздің өздері ешқандай үлес қоспаған қырлары жөнінде әркімнің үнсіз қалуы — даналық. Құдай ешқашан Өзіне-Өзі қайшы келмейді. Жазба дәлелдері шындыққа жатпайтын нәрсеге куәлік етуге мәжбүрленсе, теріс қолданылған болады. Тағы бірі, одан кейін тағы бірі шығып, өздерінше ұлы нұр алып келгендей болып, өз тұжырымдарын алға тартады. Бірақ біз ежелгі межелерге берік тұрамыз. [1 John 1:1–10 quoted.]»
“I am instructed to say that these words we may use as appropriate for this time, for the time has come when sin must be called by its right name. We are hindered in our work by men who are not converted, who seek their own glory. They wish to be thought originators of new theories, which they present claiming that they are truth. But if these theories are received, they will lead to a denial of the truth that for the past fifty years God has been giving to His people, substantiating it by the demonstration of the Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 161.
«Маған мына сөздерді осы уақытқа лайықты түрде айту тапсырылды, өйткені күнәні өз атымен атауға тиісті уақыт келді. Біз өз жұмысымызда дінге айналмаған, өз даңқын іздейтін адамдардың кесірінен бөгеліп отырмыз. Олар өздерін жаңа теориялардың бастамашылары деп есептеткісі келеді де, сол теорияларды шындық деп ұсынып жүр. Бірақ егер бұл теориялар қабылданса, онда олар Құдайдың соңғы елу жыл бойы Өз халқына беріп келген, Киелі Рухтың айқын дәлелдеуімен нығайтқан ақиқатын теріске шығаруға алып келеді». Selected Messages, book 1, 161.