The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the curse pronounced against rebuilding Jericho.
1863 жылғы Лаодикеялық адвентизмнің бүлігі Иерихонды қайта тұрғызуға қарсы жарияланған қарғыс арқылы бейнеленген.
And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. Joshua 6:26.
Сол кезде Ешуа оларға антпен былай деді: «Осы Иерихон қаласын қайта тұрғызып, салуға кіріскен адам Жаратқан Иенің алдында қарғыс атсын: оның іргетасын тұңғышының құнымен қалайды, ал қақпаларын кенже ұлының құнымен орнатады». Ешуа 6:26.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the builders rejecting the corner stone.
1863 жылғы Лаодикеялық адвентизмнің бүлігі құрылысшылардың бұрыштағы тасты қабылдамай тастауы арқылы бейнеленген.
Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. Matthew 21:42, 43.
Иса оларға былай деді: «Жазбалардан: “Құрылысшылар қабылдамай тастаған тас бұрыштың бас тасы болды; бұл — Жаратқан Иенің ісі, әрі біздің көзімізге ғажайып болып көрінеді”,— дегенді ешқашан оқымап па едіңдер? Сондықтан сендерге айтамын: Құдай Патшалығы сендерден алынып, оның жемісін беретін бір халыққа беріледі». Матай 21:42, 43.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Aaron’s golden calf.
1863 жылғы Лаодикиялық адвентизмнің бүлігі Һаронның алтын бұзауымен типтелген.
For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf. And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:23–25.
Өйткені олар маған: «Алдымыздан жүретін құдайларды бізге жасап бер; себебі бізді Мысыр жерінен алып шыққан анау Мұсаға не болғанын білмейміз»,— деді. Сонда мен оларға: «Кімде алтын болса, оны шешіп алсын»,— дедім. Осылайша олар оны маған берді; мен оны отқа тастадым, содан мына бұзау шықты. Мұса халықтың жалаңаш екенін көрді; (өйткені Һарон оларды дұшпандарының алдында масқара болулары үшін жалаңаш қылған еді). Мысырдан шығу 32:23–25.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Jeroboam’s two golden calves.
1863 жылғы Лаодикиялық Адвентизмнің бүлігі Еробоғамның екі алтын бұзауы арқылы бейнеленген.
If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. 1 Kings 12:27–29.
Егер бұл халық Иерусалимдегі Жаратқан Иенің үйіне құрбандық шалуға бара берсе, онда осы халықтың жүрегі қайтадан өз мырзасына, яғни Яһуда патшасы Рехабоғамға, бұрылып кетеді; сөйтіп олар мені өлтіріп, қайтадан Яһуда патшасы Рехабоғамға барады. Сонда патша кеңес құрып, екі алтын бұзау жасатты да, оларға былай деді: Иерусалимге шығып бару сендер үшін тым ауыр; міне, уа, Исраил, сені Мысыр жерінен алып шыққан құдайларың осы. Біреуін ол Бетелге қойды, ал екіншісін Данға орнатты. 3 Патшалықтар 12:27–29.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the prophet from Judah who died between the ass and the lion.
1863 жылғы Лаодикеялық адвентизмнің бүлігі Яһудадан шыққан пайғамбар арқылы алдын ала бейнеленді; ол есек пен арыстанның арасында қаза тапты.
And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. 1 Kings 13:23, 24.
Ол нан жеп, сусын ішіп болған соң, өзі кері қайтарған пайғамбар үшін есекті ерттеді. Ол жолға шыққанда, жол үстінде оған арыстан кездесіп, оны өлтірді; оның өлексесі жолға тасталып қалды, ал есек оның қасында тұрды, арыстан да өлексенің қасында тұрды. Патшалықтар 3-жазба 13:23, 24.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the tenth test of ancient Israel that began their wandering in the wilderness.
1863 жылғы Лаодикиялық адвентизмнің бүлігі ежелгі Исраилдің шөл даладағы қаңғып жүруін бастаған оныншы сынағымен алдын ала бейнеленген.
But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:21–23.
Бірақ Менің тірі екенім қандай рас болса, бүкіл жер беті Жаратқан Иенің ұлылығына толады. Өйткені Менің ұлылығымды және Мысырда да, шөл далада да көрсеткен кереметтерімді көрген, әрі осы он рет Мені сынап, дауысыма құлақ аспаған сол адамдар өздерінің ата-бабаларына беремін деп ант еткен жерді, расында, көрмейді; Мені ашуландырғандардың ешқайсысы да оны көрмейді. Ал қызметшім Қалебке келсек, онда өзге рух болғандықтан және ол Маған толықтай ергендіктен, Мен оны өзі барып көрген жерге алып кіремін, әрі оның ұрпағы сол жерді иеленетін болады. Руларды санау 14:21–23.
The apostle Paul taught:
Елші Пауыл былай деп үйретті:
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.
Мұның бәрі оларға өнеге ретінде болды; әрі дүниенің ақырғы замандары жеткен бізге ескерту болсын деп жазылды. 1 Қорынттықтарға 10:11.
Commenting on that prophetic principle, Sister White said:
Осы пайғамбарлық қағидаға түсініктеме бере отырып, Уайт ханым былай деді:
“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .
«Ежелгі пайғамбарлардың әрқайсысы өз заманы үшін емес, біздің заманымыз үшін көбірек сөйледі; сондықтан олардың пайғамбарлықтары біз үшін күшінде. “Енді осының бәрі оларға үлгі ретінде болды; әрі дүниенің ақыры жеткен бізге ескерту болсын деп жазылды.” 1 Қорынттықтарға 10:11. “Оларға емес, бізге қызмет етіп жүргендері өздеріне аян етілді; сол нәрселер қазір көктен жіберілген Киелі Рух арқылы сендерге Ізгі хабарды уағыздағандар арқылы сендерге жария етілді; сол нәрселерге періштелер де үңіліп қарауды аңсайды.” 1 Петір 1:12....»
“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
«Киелі кітап өз қазыналарын осы соңғы ұрпақ үшін жинақтап, бір арнаға тоғыстырды. Ескі өсиет тарихындағы барлық ұлы оқиғалар мен салтанатты істер осы соңғы күндерде шіркеуде қайталанып келді және қайталануда». Selected Messages, 3-кітап, 338, 339.
The message of the latter rain, according to Isaiah, is a message, for he identifies that the wicked will refuse to hear it, and he describes that message as “line upon line”.
Ишаяның айтуынша, кейінгі жаңбыр туралы хабар — бір хабар, өйткені ол зұлымдардың оны тыңдаудан бас тартатынын көрсетеді және сол хабарды «үстіне үсті сызық» деп сипаттайды.
Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.
Ол білімді кімге үйретпек? Ілімді кімге ұқтырмақ? Сүттен айырылғандарға ма, омыраудан ажыратылғандарға ма? Өйткені өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аздап, онда аздап болуға тиіс. Себебі Ол осы халыққа кекеш тілмен және өзге тілмен сөйлейтін болады. Соларға Ол: «Қажығандарға тыныштық табуды осы арқылы бере аласыңдар; міне, осы — сергіту»,— деді; алайда олар тыңдағысы келмеді. Бірақ Жаратқан Иенің сөзі оларға өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аздап, онда аздап болды; сондықтан олар барып, шалқасынан құлап, быт-шыт болып, тұзаққа түсіп, ұсталып қалатын болды. Ишая 28:9–13.
Of the six lines we have just identified, and there are of course others we have not pointed out, one emphasizes 1863, as the end of a progressive test that led to wandering in the wilderness. Two emphasize a former covenant people being passed by and replaced by a new chosen people. One marks a curse for rebuilding something that was intended to be left destroyed and abandoned under God’s curse as it was, and another marks a curse for returning where you were forbidden to go. Two provide examples of counterfeits of the two tables of the Ten Commandments, that represented Habakkuk’s two tables.
Жаңа ғана айқындап өткен алты желінің ішінде, әрі, әрине, біз нұсқамаған өзге де желілер бар, соның бірі 1863 жылды шөлде адасып жүруге алып келген үдемелі сынақтың соңы ретінде айқындайды. Екеуі бұрынғы келісім халқының айналып өтіліп, олардың орнына жаңа таңдалған халықтың қойылғанын атап көрсетеді. Біреуі Құдайдың қарғысы астында қираған әрі тастап кеткен күйінде қалдырылуы тиіс болған нәрсені қайта тұрғызу үшін қарғысты белгілейді, ал тағы біреуі баруға тыйым салынған жерге қайта оралғаның үшін қарғысты белгілейді. Екеуі Хабақұқтың екі кестесін бейнелеген Он өсиеттің екі кестесінің жалған баламаларының мысалдарын келтіреді.
The golden calves of Aaron and Jeroboam represent a counterfeit image of jealousy, that represented the counterfeit 1863 chart. When brought together, the two witnesses of Aaron and Jeroboam teach that Habakkuk’s two tables represent one table, the very same way the two tables of the Ten Commandments represent one law of God. Together they become one symbol, that is made up of two when they are brought together. The same prophetic dynamics of the two tables of the law of God exist in Habakkuk’s two tables, and together Aaron and Jeroboam’s counterfeits address that prophetic phenomenon.
Һарон мен Еробоғамның алтын бұзаулары жалған қызғаныш бейнесін білдіреді; ол жалған 1863 жылғы кестені бейнелейтін. Біріктірілген кезде, Һарон мен Еробоғамның екі куәгері Хабакуктың екі кестесі бір кестені білдіретінін үйретеді; дәл сол сияқты, Он өсиеттің екі кестесі Құдайдың бір заңын білдіреді. Олар бірге, біріктірілгенде екі бөліктен тұратын бір нышанға айналады. Құдай заңының екі кестесіне тән сол бір пайғамбарлық динамика Хабакуктың екі кестесінде де бар, және Һарон мен Еробоғамның жалған бейнелері бірігіп, сол пайғамбарлық құбылысқа қатысты сөз қозғайды.
The first generation of Adventism has been typified by the image of jealousy in Ezekiel chapter eight. The vision that begins on the fifth day, of the sixth month in the sixth year in chapter eight of Ezekiel, continues into chapter nine, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is represented. When addressing the illustration of the sealing of chapter nine, Sister White includes the attribute of God’s character that identifies that it is in the third and fourth generation where God judges those who are disobedient. She therefore incorporates the truth associated directly with the second commandment, which is the commandment that forbids the worship of idols, as were Aaron’s and Jeroboam’s golden calves.
Адвентизмнің алғашқы ұрпағы Езекиелдің сегізінші тарауындағы қызғаныш бейнесімен бейнеленген. Езекиелдің сегізінші тарауында алтыншы жылдың алтыншы айының бесінші күнінде басталатын аян тоғызыншы тарауға ұласады; сол жерде жүз қырық төрт мыңның мөрленуі көрсетілген. Ақ әпке тоғызыншы тараудағы мөрлеу көрінісін қарастырғанда, Құдай мінезінің мойынсұнбайтындарды үшінші және төртінші ұрпақта жазалайтынын айқындайтын сипатын қамтиды. Сондықтан ол екінші өсиетпен тікелей байланысты ақиқатты енгізеді; бұл — Һарон мен Еробоғамның алтын бұзаулары тәрізді пұттарға табынуға тыйым салатын өсиет.
“‘And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; and the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’
«Ол жанында жазушының сиясауыты бар, зығыр киім киген адамды шақырды; Жаратқан Ие оған былай деді: Қаланың ортасымен, Иерусалимнің қақ ортасымен өтіп, оның ішінде жасалып жатқан барлық жиіркеніштер үшін күрсініп, зар еңіреген адамдардың маңдайларына белгі қой. Ал басқаларына менің естуімше былай деді: Оның соңынан қала ішін аралап өтіңдер де, қырыңдар; көздерің аяушылық танытпасын, рақым етпеңдер: кәріні де, жасты да, бойжеткендерді де, кішкентай балаларды да, әйелдерді де түгел қырыңдар; бірақ маңдайында белгісі бар ешбір адамға жоламаңдар; әрі Менің киелі орнымнан бастаңыздар. Сонда олар ғибадатхананың алдында тұрған ақсақалдардан бастады».
“Jesus is about to leave the mercy seat of the heavenly sanctuary to put on garments of vengeance and pour out His wrath in judgments upon those who have not responded to the light God has given them. ‘Because sentence against an evil work is not executed speedily, therefore the heart of the sons of men is fully set in them to do evil.’ Instead of being softened by the patience and long forbearance that the Lord has exercised toward them, those who fear not God and love not the truth strengthen their hearts in their evil course. But there are limits even to the forbearance of God, and many are exceeding these boundaries. They have overrun the limits of grace, and therefore God must interfere and vindicate His own honor.
Иса көктегі киелі үйдің рақым тағынан кетіп, кек алудың киімдерін киіп, Құдай Өздеріне берген нұрға жауап бермегендердің үстіне соттар арқылы Өз қаһарын төгуге жақын. «Жаман іс үшін үкім тез орындалмағандықтан, сондықтан адам баласының жүрегі зұлымдық істеуге толықтай берілген». Иеміздің оларға көрсеткен сабыры мен ұзақ төзімінің әсерінен жұмсарудың орнына, Құдайдан қорықпайтын және шындықты сүймейтіндер өздерінің зұлым жолында жүректерін одан әрі қатайтады. Алайда Құдайдың төзімінің де шегі бар, және көп адам сол шекаралардан асып барады. Олар рақымның шектерінен асып кетті, сондықтан Құдай араласып, Өз абыройын ақтауы тиіс.
“Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.
Жаратқан Ие аморлықтар туралы былай деді: «Төртінші ұрпақта олар осында қайта келеді; өйткені аморлықтардың заңсыздығы әлі толған жоқ». Бұл халық пұтқа табынушылығы мен азғындығымен айқын көзге түссе де, өз заңсыздығының тостағанын әлі толтырмаған еді, сондықтан Құдай оны түгелдей жойып жіберу туралы әмір бермейтін болды. Халық Құдайдың құдіретінің айрықша түрде көрініс табуын көруге тиіс еді, сонда оларға ақталуға ешқандай сылтау қалмайтын еді. Мейірімді Жаратушы олардың заңсыздығына төртінші ұрпаққа дейін төзуге даяр болды. Ал содан кейін, егер жақсылыққа қарай ешбір өзгеріс байқалмаса, Оның үкімдері олардың үстіне түсуге тиіс еді.
“With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.
Шексіз Құдірет Иесі әлі де барлық халықтармен есепті еш жаңылмай дәл жүргізіп отыр. Оның рақымы тәубеге шақырған үндеулермен ұсынылып тұрған шақта, бұл есеп ашық күйінде қала бермек; бірақ сандар Құдай белгілеп қойған белгілі бір мөлшерге жеткенде, Оның қаһарының қызметі басталады. Есеп жабылады. Құдайдың төзімі тоқтайды. Олардың пайдасына рақым үшін бұдан былай ешқандай жалбарыну болмайды.
“The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.
Пайғамбар ғасырлар тереңіне көз жібере отырып, осы уақытты өз аянында көрді. Осы дәуірдің халықтары теңдесі жоқ рақымдардың қабылдаушылары болды. Оларға көктің игіліктерінің ең таңдаулылары берілді, бірақ олардың үстінен күшейген тәкаппарлық, ашкөздік, пұтқа табынушылық, Құдайды менсінбеу және арсыз рақметсіздік жазылған. Олар Құдаймен есеп-қисабын тез арада жауып барады.
“But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.
«Бірақ мені дірілдететін нәрсе — ең зор нұр мен артықшылықтарға ие болғандардың үстемдік еткен заңсыздықпен былғанып кеткендігі. Айналаларындағы әділетсіздердің ықпалына түскендіктен, көпшілігі, тіпті ақиқатты мойындайтындардың өздері де, суып кетіп, зұлымдықтың қуатты ағынына тапталып барады. Шынайы тақуалық пен киелілікке қарсы бағытталған жалпыға ортақ менсінбеу Құдаймен тығыз байланыспағандарды Оның заңына деген қастерлеуінен айырады. Егер олар нұрға еріп, ақиқатқа жүректен мойынсұнып жүрген болса, онда осы киелі заң оны осылай менсінбей, біржола ысырып тастаған кезде, оларға тіпті де қымбат көрінер еді. Құдай заңының еленбеуі неғұрлым айқынырақ көрінген сайын, оны ұстанушылар мен дүниенің арасындағы айырмашылық шебі соғұрлым айқынырақ бола түседі. Құдайдың өсиеттеріне деген сүйіспеншілік бір топта оларға деген менсінбеу екінші топта қаншалықты күшейсе, соншалықты арта түседі.»
“The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’
«Дағдарыс тез жақындап келеді. Жедел ұлғайып жатқан көрсеткіштер Құдайдың назар салатын уақытының таяп қалғанын көрсетеді. Ол жазалауға құлықсыз болғанымен, дегенмен жазалайды, әрі мұны кідірместен жүзеге асырады. Нұрда жүргендер таяп келе жатқан қатердің белгілерін көреді; бірақ олар Құдай Өз халқын назар салу күні қорғайды деген сеніммен өздерін жұбатып, күйреуді тыныш, бейқам күтуге тиіс емес. Мүлде олай емес. Олар басқаларды құтқару үшін аянбай еңбек ету өздерінің парызы екенін ұғынып, көмек үшін Құдайға берік сеніммен қараулары керек. “Әділ адамның ықыласты, жалынды дұғасы көп нәрсеге қабілетті”.»
“The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.
«Құдайшылдықтың ашытқысы өз күшін мүлде жоғалтқан жоқ. Қауіп пен қауымның торығуы ең күшейген кезде, нұрда тұрған азғантай топ ел ішінде жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін күрсініп, зарлайтын болады. Бірақ олардың дұғалары, әсіресе, қауым үшін көтеріледі, өйткені оның мүшелері осы дүниенің салты бойынша әрекет етуде.
“The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.
Осы адал азшылықтың жалынды дұғалары зая кетпейді. Жаратқан Ие кек алушы ретінде алға шыққанда, Ол сондай-ақ сенімді оның тазалығында сақтап, өздерін дүниенің арамынан былғамай сақтағандардың бәрінің Қорғаушысы ретінде де келеді. Дәл осы уақытта Құдай Өзіне күндіз-түні жалбарынып сиынатын, Өзі оларға ұзақ шыдамдылық танытса да, Өзінің таңдап алғандарының кегін қайтаратынын уәде еткен.
“The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 207–210.
«Бұйрық мынау: “Қаланың ортасымен, Иерусалимнің ортасымен өтіп, оның ішінде жасалып жатқан барлық жиіркенішті істер үшін күрсініп, зар жылайтын адамдардың маңдайларына белгі қой.” Күрсініп, зар жылаған осы адамдар өмір сөздерін жариялап келген еді; олар әшкерелеген, кеңес берген және жалынған болатын. Құдайды қорлап келген кейбіреулер тәубеге келіп, Оның алдында жүректерін кішірейтті. Бірақ Жаратқан Иенің ұлылығы Исраилден кетіп қалған еді; көпшілігі әлі де діннің сыртқы рәсімдерін жалғастырып жүргенімен, Оның күші мен қатысуы жоқ болатын». Testimonies, volume 5, 207–210.
To rightly divide the vision of the sealing as set forth by Ezekiel, it is essential to understand the four generations of Adventism. Sister White begins the passage we selected by directly referencing Ezekiel chapter nine, and the portion we have selected also ends with a direct reference of Ezekiel chapter nine. In the passage she says of Ezekiel, “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision.” Ezekiel saw the circumstances that are occurring during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
Езекиел баяндаған мөр басу көрінісін дұрыс ажыратып түсіну үшін Адвентизмнің төрт ұрпағын ұғыну аса маңызды. Уайт қарындас біз таңдаған үзіндіні Езекиелдің тоғызыншы тарауына тікелей сілтеме жасаудан бастайды, әрі біз таңдаған бөлік те Езекиелдің тоғызыншы тарауына тікелей сілтемемен аяқталады. Сол үзіндіде ол Езекиел туралы былай дейді: «Пайғамбар ғасырлар қойнауына көз жүгірте отырып, осы уақыттың өз аяны алдында бейнеленгенін көрді». Езекиел жүз қырық төрт мыңға мөр басылу кезінде болып жатқан жағдайларды көрді.
In the previous article we identified with three specific passages from the Spirit of Prophecy that Isaiah’s “drunkards of Ephraim,” who in this passage are identified as the “ancient men,” and who in both passages represent the leadership of Jerusalem (Adventism), cannot see that there is to be a mighty manifestation of the power of God as in former years. In this passage the very manifestation of God’s power that they refuse to see will occur as part of the divine judgment which is brought upon them, for it is stated that, “the people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse.”
Алдыңғы мақалада біз Пайғамбарлық Рухының үш нақты үзіндісі арқылы осы үзіндідегі «Ефремнің маскүнемдері» «ақсақалдар» деп танылатынын, әрі екі үзіндіде де олардың Иерусалимнің (Адвентизмнің) басшылығын бейнелейтінін көрсеттік; олар бұрынғы жылдардағыдай Құдай құдіретінің қуатты көрінісі болуға тиіс екенін көре алмайды. Осы үзіндіде олардың көруден бас тартқан Құдай құдіретінің дәл сол көрінісі өздеріне түсірілетін Құдайдың үкімінің бір бөлігі ретінде жүзеге асады, өйткені: «адамдар Құдайдың құдіреті айрықша түрде көрініс тапқанын көруге тиіс еді, сонда оларға ешбір ақталу қалмас еді», — деп айтылған.
Laodicean Adventism refuses to see the manifestation of the latter rain that began sprinkling on September 11, 2001, but they will see the climax of that rainfall when the message of the Midnight Cry is repeated in the last days. That message is Islam of the third Woe. Did not the leadership of ancient Israel, who had just crucified their Messiah watch as the Holy Spirit was poured out at Pentecost?
Лаодикиялық адвентизм 2001 жылғы 11 қыркүйекте себелей бастаған соңғы жаңбырдың көрінісін көруден бас тартады, бірақ олар сол жаңбырдың шарықтау шегін Түн ортасындағы айқай хабары соңғы күндері қайталанғанда көретін болады. Ол хабар — үшінші Қасіреттің Исламы. Өз Мәсіхін жаңа ғана айқышқа шегелеген ежелгі Исраилдің басшылығы Елуінші күн мейрамында Киелі Рухтың төгілгенін көрмеді ме?
The passage is identifying the church, which by context is represented by Ezekiel as Jerusalem, and the members within the church (Jerusalem), are contrasted by a “little company,” who are also identified as those “that walk in the light,” and are the “faithful few.” The Bible teaches that “many” are called, but “few” are chosen. The subject of the passage includes the wrath of God that is brought upon His people. The people have brought their judgment upon themselves, but God is specific in emphasizing that it is His angels that accomplish the work of destruction. God never lies, and He has promised that it is He that visits the iniquity of men unto the third and fourth generation. To attribute the execution of judgment to any other than God is to deny His character, and suggest He is a liar.
Бұл үзінді қауымды айқындайды; мәнмәтін бойынша оны Езекиел Иерусалим ретінде бейнелейді, ал қауымның (Иерусалимнің) ішіндегі мүшелер «кішігірім топпен» қарама-қарсы қойылады; олар сондай-ақ «жарықта жүретіндер» деп танылады және «адал азшылық» болып табылады. Киелі кітап «көптің» шақырылатынын, бірақ «аздың» таңдалатынын үйретеді. Үзіндінің тақырыбына Құдайдың Өз халқына төгілетін қаһары да кіреді. Халық өз үкімін өз басына түсірді, бірақ Құдай жою ісін жүзеге асыратын Өз періштелері екенін айрықша нақтылап көрсетеді. Құдай ешқашан өтірік айтпайды, әрі Ол адамдардың заңсыздығы үшін жазаны үшінші және төртінші ұрпаққа дейін жіберетін Өзі екенін уәде еткен. Үкімнің орындалуын Құдайдан басқа біреуге телу — Оның болмысын теріске шығару және Оны өтірікші деп меңзеу.
The passage identifies that when the destroying angels of Ezekiel begin to go through Jerusalem, that it is then that, “the ministry of His wrath commences.” God’s wrath begins with Jerusalem, which is his church, which is Laodicean Adventism.
Бұл үзіндіде Езекиелдің құртушы періштелері Иерусалимнің арасымен өте бастаған кезде дәл сол сәтте «Оның қаһарының қызметі басталатыны» көрсетіледі. Құдайдың қаһары Иерусалимнен, яғни Оның шіркеуінен, яғни Лаодикиялық Адвентизмнен басталады.
For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? 1 Peter 4:17.
Өйткені үкім шығарылатын уақыт келді, ол Құдайдың үйінен басталуға тиіс; ал егер әуелі бізден басталса, онда Құдайдың Ізгі хабарына мойынсұнбайтындардың ақыры не болмақ? 1 Петір 4:17.
God’s wrath is accomplished by God’s angels, and when their work begins, they are commanded to “smite,” all and to “let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.” The wrath of God is carried out by holy angels, and the point we are wishing to identify here is that the commencement of God’s ministry of wrath is accomplished in the fourth generation.
Құдайдың қаһары Құдайдың періштелері арқылы жүзеге асырылады, және олардың ісі басталғанда, оларға: «соққы беріңдер», бәрін де, әрі «көздерің аямасын, рақымшылық етпеңдер: кәріні де, жасты да, қыздарды да, кішкентай балаларды да, әйелдерді де мүлде қырып салыңдар; бірақ маңдайында белгісі бар бірде-бір адамға жақындамаңдар; әрі Менің қасиетті орнымнан бастаңыздар» деп бұйырылады. Құдайдың қаһары киелі періштелер арқылы орындалады, ал біз мұнда айқындағымыз келетін жайт — Құдайдың қаһар қызметінің басталуы төртінші ұрпақта жүзеге асатыны.
We will continue this study in the next article.
Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit. And it shall come to pass in that day, saith the Lord, that there shall be the noise of a cry from the fish gate, and an howling from the second, and a great crashing from the hills. Howl, ye inhabitants of Maktesh, for all the merchant people are cut down; all they that bear silver are cut off. And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will he do evil. Zephaniah 1:8–12.
Жаратқан Иенің құрбандық күні болғанда, әміршілерді де, патшаның ұлдарын да, бөтен киім кигендердің бәрін де Мен жазалаймын. Сол күні табалдырықтан секіріп өтетіндердің бәрін де, қожайындарының үйлерін зорлық пен арамдыққа толтыратындардың бәрін де Мен жазалаймын. Сол күні, — дейді Жаратқан Ие, — Балық қақпасынан шыққан айқайдың үні, екінші қақпадан шыққан ұлыған дауыс, ал төбелерден зор күйреудің сарыны естілетін болады. Улаңдар, ей, Мактеш тұрғындары, өйткені күллі саудагер халық жойылды; күміс көтеріп жүргендердің бәрі құрып кетті. Сол уақытта Мен Иерусалимді шамдармен тінтіп шығып, өз тұнбасына тұнып қалған адамдарды жазалаймын; олар жүректерінде: «Жаратқан Ие не жақсылық істемейді, не жамандық істемейді», — дейді. Сефания 1:8–12.