In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.
Даниел кітабына арналған осы мақалалар топтамасының сексен бірінші мақаласында біз Manuscript Releases, 20-том, 17–22-беттерден алынған бір үзіндіні келтірдік; онда Уайт қарындас «күнделікті» Мәсіхтің ғибадатханасын білдіреді деген ілімді ақсақалдар Прескотт пен Дэниелске «көктен қуылып шығарылған періштелер» бергенін анық көрсетеді. Мен істегендей, ол олардың «күнделікті» туралы жалған көзқарасын нақтылап атамайды, бірақ тарихи дерек олардың ақиқат ретінде орнықтыруға тырысқаны дәл осы болғанын мейлінше айқын көрсетеді. Олар Урия Смиттің Daniel and the Revelation атты кітабының «күнделікті» туралы түсінікті қолдайтын бөліктерін қайта жазуға ұмтылды; ал Уайт қарындас бұл түсінікті Early Writings кітабының жетпіс төртінші бетінде дұрыс көзқарас ретінде атап көрсетеді.
W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.
W. W. Прескотт «The Protestant» атты мерзімді басылымды жариялап тұрды; ондағы жалғыз тақырып — «күнделікті» туралы жалған көзқарасты көтермелеу еді. Ол және Бас конференцияның президенті А. Г. Даниэллс Прескотттың жалған ілімді Адвентизмдегі ортодокстық көзқарас ретінде орнықтыруға бағытталған күш-жігерін жалғастыру үшін шайтандық найзаның ұшы болды, бірақ Эллен Уайт тірі кезінде олардың осы шайтандық талпыныстағы табысына тосқауыл қойылып отырды. 1931 жылы Даниэллс дәл Manuscript Releases-тегі үзінді жазылған жылдың өзінде (1910) өзінің Уайт апаймен «күнделікті» мәселесі жөнінде сұхбаттасқанын және оның өзін Даниэллс пен Прескотттың көзқарасы дұрыс екеніне сендіргендей болғанын хабарлады.
It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.
Бұл тарихты түсіну маңызды, өйткені қазір біз 1989 жылы келген білімнің артуын қарастыруға кірісіп отырмыз; дәл сол кезде қасиетті реформа желілері мен Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аяты мөрінен ашылды. Даниялдың он бірінші тарауының қырқыншы аятының орындалуында Кеңес Одағының күйреуімен пайда болған нұрды тану үшін, “күнделікті” және “күнделікті” арқылы бейнеленген пайғамбарлық тарих дұрыс түсінілуі қажет, өйткені сол тарих Даниялдың он бірінші тарауының қырықыншыдан қырық бесінші аяттарына дейінгі бөлігінде сол тарихтың қайталануын көрсетеді. Бұл аяттар сол аяттарда мөрінен ашылатын хабардың Құдай халқының соңғы қудалануын туғызатын “шығыстан және солтүстіктен келетін хабарлар” екенін айқындайды.
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.
Бірақ шығыстан және солтүстіктен жеткен хабарлар оны үрейлендіреді; сондықтан ол көптерді құртып, мүлде жойып жіберу үшін зор қаһармен аттанады. Ол өз сарайының шатырларын теңіздердің арасында, даңқты қасиетті тауда тігеді; бірақ ол өз ақырына жетеді, әрі оған ешкім жәрдем етпейді. Даниел 11:44, 45.
The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.
1989 жылы Кеңес Одағының күйреуі кезінде мөрі ашылған қырықыншы аяттың хабары — папалықты (солтүстіктің патшасын) «көптерді құртуға және мүлде жойып жіберуге ұлы қаһармен шығуға» итермелейтін кешкі жаңбыр хабары. «Хабарлар» — пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, хабар.
And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.
Егер олар жіберілмесе, қалай уағыздайды? Жазылғанындай: татулық туралы Ізгі хабарды уағыздап, игі нәрселер жайлы қуанышты хабар жеткізушілердің аяқтары қандай әсем! Римдіктерге 10:15.
The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.
Кейінгі жауын туралы хабар — Құдайдың соңғы күндердегі сақшылары жеткізетін, жүзімдік туралы жырды және Мұса мен Тоқтының әнін айтатын хабар.
How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.
Таулар үстінде ізгі хабар жеткізушінің, тыныштықты жариялаушының, игілік жайлы ізгі хабар әкелушінің, құтқарылуды жариялаушының, Сионға: «Құдайың патшалық етеді!» — деушінің аяқтары қандай әсем! Сенің күзетшілерің дауыстарын көтереді; олар бір дауыспен бірге ән шырқайды; өйткені Жаратқан Ие Сионды қайта қалпына келтірген кезде, олар оны көзбе-көз көреді. Ишая 52:7, 8.
The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.
Даниял кітабының он бірінші тарауының қырық төртінші аятындағы «хабарлар» күнә адамының қаһарын қоздырады, сөйтіп папалықтың соңғы қантөгісі жүзеге асады. Бұл хабар — жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде қатты айқайға ұласатын үшінші періштенің хабары.
“None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.
«Төртінші өсиеттің міндеттілігін түсінгенше және сол жөніндегі нұрды қабылдап, көргенше ешкім де айыпталмайды. Бірақ жалған сенбі күнін мәжбүрлеп орындататын жарлық шыққанда, әрі “үшінші періштенің” зор даусы адамдарды аңға және оның бейнесіне табынудан сақтандырғанда, жалған мен ақиқаттың арасындағы шекара анық айқындалады. Сонда да әлі күнәда қала беретіндер аңның таңбасын қабылдайды». Signs of the Times, November 8, 1899.
The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.
Папалықты қаһарландырған, жексенбілік заң кезінде зор айқайға ұласатын «шығыс пен солтүстіктен келген хабарлар» — бұл 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталған соңғы жаңбырдың хабары. «Қатты дауыс» деген тіркес — күшейіп келе жатқан билікті білдіретін пайғамбарлық термин.
“The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.
«Осы уақытқа арналған ақиқат — үшінші періштенің хабары — біз ұлы соңғы сынаққа жақындаған сайын, барған сайын күшейе түсетін құдіретпен, яғни қатты дауыспен жариялануға тиіс». The 1888 Materials, 1710.
The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
Қырық төртінші аяттағы «хабарлар» — Михаил орнынан тұрып, адамзатқа берілген сынақ мерзімі жабылардың дәл алдындағы кешкі жаңбыр хабары. Бұл 2001 жылғы 11 қыркүйекте келген сол бір кешкі жаңбыр хабарының өзі, бірақ жүз қырық төрт мың мөрленіп, содан кейін Киелі Рух өлшеусіз төгілген кезде, ол зор айқайға, немесе қатты дауысқа ұласады. Бұл — жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңін белгілеген сол бір кешкі жаңбыр хабары.
It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.
Бұл — «есек» келген сәттен «арыстан» келген сәтке дейін Лаодикеялық Адвентизм ұсынып келе жатқан тыныштық пен қауіпсіздік туралы хабар арқылы қолдан жасалған кейінгі жаңбыр туралы хабар. 2001 жылғы 11 қыркүйек пен жуықта келетін жексенбілік заңның арасындағы кезең Лаодикеялық Адвентизм үшін рухани өлім төсегін белгілейді; әрі Құдайдың үйі (Иерусалим) сотталғаннан кейін сотталатындар да сол бір қабірде өледі. Лаодикеялық Адвентизмнің өлім төсегі — есек пен арыстанның арасындағы аралық; ал олар теріске шығарып, өздерінің өліміне себеп ететін хабар — «шығыстан» (Исламның нышаны) және солтүстіктен (папалықтың нышаны) келетін «хабарлар». Бұл — үшінші періштенің хабары болып табылатын сол бір хабардың өзі.
The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.
1989 жылы ақырзаман уақытында мөрі ашылған Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аяты — «тыныштық пен қауіпсіздік» деген жалған кейінгі жаңбыр хабары жарияланып жатқан кезеңде жарияланатын кейінгі жаңбырдың хабары. Кейінгі жаңбырдың сынағы алдымен Құдайдың үйіне келеді, өйткені сот сол жерден басталады, содан кейін ол Құдайдың үйінен тыс жатқан басқа отарға келеді. Осы себепті үшінші ұрпақтағы Лаодикеялық адвентизмге енгізілген «өтірікті» түсіну аса маңызды, өйткені Құдай Өз мөрін басып жатқандарға Киелі Рухын төгіп жатқан кезде, сол сәтте шындыққа деген сүйіспеншілікті қабылдамағандардың үстіне күшті адасуды да төгеді.
During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”
Жиырмасыншы ғасырдың алғашқы он бес жылы ішінде «күнделіктіге» қатысты болған дау-дамай кезінде «күнделікті» пұтқа табынушылықтың нышаны екенін білдіретін дұрыс миллериттік ұстанымды қорғаған адамдардың бірі Ф. С. Гилберт болды. Гилберт иудаизмнен келген сенуші еді және еврей тілін жетік оқып, еркін сөйлейтін. Ол Даниял кітабындағы ізашарлық ұстанымды еврей тілін түсінуіне сүйене отырып қорғады. 1910 жылы, яғни Уайт апай ондаған жылдар бойы көміліп қалатын, Дэниелс пен Прескоттың «күнделіктіге» қатысты көзқарасы Шайтанның періштелерінен шыққанын айқындайтын қолжазбаны жазған дәл сол жылы, Гилберт «күнделікті» мәселесі жөнінде Уайт апаймен жеке сұхбат өткізді.
We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.
Біз оның сұхбаты болғанын білеміз, өйткені ол бірден (келесі күні) Уайт ханыммен болған сұхбатының қысқаша мазмұнын жазып шықты. 1931 жылы А. Г. Даниэллс өзі Уайт ханыммен дәл сол жылы — 1910 жылы — «күнделікті» тақырыбы жөнінде сұхбаты болғанын мәлімдеді. Даниэллстің айтуынша, Уайт ханым оған «күнделіктінің» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметінің нышаны екенінен басқа ешқандай қорытынды қалдырмаған. Бірақ Даниэллстің сұхбат болды деген мәлімдемесі жай ғана «өтірік» қана емес, ол күшті адасушылық туғызатын пайғамбарлықтағы «өтірік» болып табылады.
For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”
1843 және 1850 жылдардағы кестелерге қолы жете бермейтіндер үшін мынаны түсіну маңызды: 1843 жылғы кесте 1842 жылы жарияланған кезде, миллериттер әлі де екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлықтың орындалуында тазартылуға тиіс киелі орын — жердің өзі деп сенген. Ал 1850 жылғы кестені жариялаған кезде, олар тазартылуға тиіс киелі орынның көктегі киелі орын екенін енді білген болатын. Осы себепті 1843 жылғы кестеде Құдайдың киелі орнының ЕШҚАНДАЙ бейнесі жоқ, ал 1850 жылғы кестеде Құдайдың киелі орнының бейнесі БАР. Бұл маңызды, өйткені Дэниелс Уайт ханыммен болған сұхбатында оған 1843 жылғы кестені көрсеткенін және сол кестедегі киелі орынды нұсқап көрсеткенін мәлімдеді. Бұл мүмкін емес еді, өйткені 1843 жылғы кестеде ешқандай киелі орын жоқ. Оның сұхбат болды деген мәлімдемесі “өтірік” болды.
When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.
2009 жылы мен осы тарихты зерттеп жүргенімде, мәселенің екі жағындағы адамдардың да «күнделікті» мәселесі жөнінде Уайт ханыммен сұхбаттасқанбыз деп мәлімдейтінін білген соң, мен Ellen White Estate-ке электрондық хат жолдап, оларда 1910 жылы Уайт ханыммен болған сұхбаттар тіркелген журнал кітабына қолжетімділік бар ма деп сұрадым. Олар бұл журнал кітабының әлі де өздерінде бар екенін жауап ретінде хабарлады. Төменде менің электрондық хатым және Ellen White Estate-тің жауабы берілген.
Monday, January 19, 2009
Дүйсенбі, 19 қаңтар, 2009 жыл
To whom it may concern:
Тиісті тараптардың назарына:
I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.
Уайт қарындаспен кімдердің сұхбаттасқаны және сол сұхбаттардың не туралы болғаны тіркелген журнал бар деп естідім. Мен 1910 жылы А. Г. Даниеллстің Уайт қарындаспен «күн сайынғы» мәселесі жөнінде сұхбаты болған-болмағанын растауға не теріске шығаруға тырысып жүрмін. Мұндай сұхбаттың болғаны туралы тарихи куәлік бар екенін білемін, бірақ мұны нақты тіркеген ресми журналда жазба бар ма екен деп сұрағым келеді. Сонымен қатар, маған Ф. С. Гилберттің де 1910 жылы Уайт қарындаспен «күн сайынғы» мәселесі бойынша сұхбаты болғаны айтылды, және осыны сол кезеңде оның қызметкерлері жүргізген журнал арқылы растауға бола ма, соны білгім келеді. Бәлкім, ондай журнал мүлде болмаған шығар, немесе болған күннің өзінде сіздер ондағы мәліметті жарияламайтын шығарсыздар, я болмаса ол шынында бар болса да, мен үшін оны тексеріп беру сіздердің мүмкіндіктеріңізден тыс болар. Қалай болғанда да, осыны сұрағым келді. Көрсете алатын кез келген көмегіңіз үшін зор ризашылығымды білдіремін.
Dear Jeff,
Қадірлі Джефф,
Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.
Хатыңызға рақмет. Эллен Уайттың сапар бағдары туралы оның хаттарына, күнделіктеріне және жарияланған кездесулер кестесіне негізделген біршама толық мәлімет бізде бар, бірақ арнайы «жол журналы» ондай жоқ.
You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.
Сіз EGW өмірбаянының 6-томында, *The Later Elmshaven Years*, 256, 257-беттерде A G Daniells-тің Ellen White-пен болған сапары туралы оқығаныңызға күмән жоқ. Біз бұл сұхбатқа қатысты ешқандай тәуелсіз жазбаны таппадық. Бізде тек Elder Gilbert-тің 1910 жылғы 1 маусымдағы хаты бар, онда оның 6–9 маусым күндері St. Helena-да (Ellen White тұрған жерде) болу жоспары көрсетілген. Менің білуімше, растайтын құжаттаманың көлемі осы ғана.
God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate
Құдай жарылқасын—Тим Пуарье, Эллен Г. Уайт мұрағатының вице-директоры
There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.
Даниэллстің «күнделікті» тақырыбы жөнінде қандай да бір сұхбат өткізгені туралы тәуелсіз жазба жоқ, бірақ Гилберттің 1910 жылғы маусымның алтысынан тоғызына дейін оның үйінде болу ниетін білдіретін хаты бар.
In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:
Эллен Уайт мұрасы сілтеме жасайтын Уайт ханымның өмірбаянында оның немересі Даниэлстің сұхбаты мәселесіне тоқталып, Даниэлстің 1910 жылғы қолдан жасалған сұхбатқа қатысты мәлімдемесін былайша тіркеген:
“At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:
«Талқылаулардың бір сәтінде, сәл кейінірек, Елдер Дэниелс, В. К. Уайт пен К. К. Крислердің ертуімен, Эллен Уайттың өзінің *Early Writings* кітабындағы мәлімдемесінің мағынасы нақты қандай екенін тікелей өз аузынан білуді ынтамен қалап, оған барып, мәселені оның алдына қойды. Дэниелс өзімен бірге *Early Writings* пен 1843 жылғы кестені ала барды. Ол Эллен Уайттың дәл жанына отырып, оған үсті-үстіне сұрақтар қойды. Бұл сұхбат туралы оның баяндамасын В. К. Уайт растады:»
“‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.
“Мен алдымен Ертедегі жазбаларда келтірілген жоғарыдағы мәлімдемені Уайт қарындасқа оқып бердім. Содан кейін мен Даниял мен Аян кітабындағы пайғамбарлықтарды түсіндіруде біздің қызметшілеріміз пайдаланатын пайғамбарлық кестемізді оның алдына жайып қойдым. Мен оның назарын кестеде бейнеленген киелі орынның суретіне, сондай-ақ 2300 жылдық кезеңге аудардым.
“‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.
«Содан кейін мен одан осы мәселеге қатысты өзіне не көрсетілгенін есіне түсіре ала ма деп сұрадым. »
“‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.
«Оның жауабын есіме түсірсем, ол әуелі 1844 жылғы қозғалыста болған кейбір жетекшілердің 2300 жылдық кезеңнің аяқталуына жаңа мерзімдер табуға қалай тырысқанын айтып бастады. Бұл талпыныс Иеміздің келуі үшін жаңа мерзімдерді белгілеуге бағытталған еді. Мұның өзі Адвент қозғалысында болғандардың арасында абыржу туғызып жатты.
“‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.
«Осы абыржуда Жаратқан Ие оған ашып көрсетті, — деді ол, — даталарға қатысты ұстанылып әрі жарияланып келген көзқарас дұрыс болғанын, және енді ешқашан басқа бір уақыт белгіленбеуге де, басқа бір уақыт туралы хабар да болмауға тиіс екенін.»
“‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.
«Содан кейін мен одан “күнделіктіге” қатысты қалған жайттар — Билеуші, әскер, “күнделіктінің” алып қойылуы және киелі орынның құлатылуы — жөнінде өзіне не ашылғанын айтып беруін өтіндім.
“‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.
«Ол бұл ерекшеліктердің оған аянда уақыт мәселесі сияқты көрсетілмегенін айтты. Ол пайғамбарлықтағы сол тармақтарға түсініктеме беруге жетектелмейтін еді.
“‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.
«Сұхбат менің ой-санама терең әсер қалдырды. Ол еш тартынбастан 2300 жылдық кезең туралы еркін, анық әрі ұзақ сөйлеп берді, бірақ пайғамбарлықтың басқа бөлігіне қатысты үнсіз қалды.
“‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.
«Оның уақытқа қатысты еркін түсіндірмесі мен “күнделіктінің” алынып тасталуы және қасиетті орынның құлатылуы туралы үндемегенінен мен шығара алған жалғыз қорытынды — оған берілген аян уақытқа қатысты болғаны және пайғамбарлықтың басқа бөліктері жөнінде оған ешқандай түсіндірме берілмегені еді.—DF 201b, AGD мәлімдемесі, 1931 ж. 25 қыркүйек». Arthur White, Ellen G. White, 6-том, 257.
Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.
Даниэллс 1843 жылғы кестені оған көрсетіп, кестеде бейнеленбеген киелі орын туралы одан сұрағанын мәлімдеді. Сондай-ақ ол *Early Writings* кітабын алып барып, ол «күнделікті» туралы ізашарлардың түсінігін айқын құптап, кестенің Жаратқан Иенің қолымен бағытталғанын анық мақұлдаған кезде, нені меңзегені жөнінде оны сансыз сұрақтармен қинағанын айтты. Артур Л. Уайттың, осы жорамал оқиғаға шолу жазған өмірбаяншының, әкесі болған Эллен Уайттың ұлы «күнделікті» жөніндегі Даниэллс пен Прескоттың шайтандық көзқарасын қабылдап, сұхбатта естігені туралы Даниэллстің мәлімдемесіне куәлік берді. Олар қолдан құрастырған әңгімесінде, расында, ұқыптылық танытпаған, өйткені 1843 жылғы кестеде Даниэллс нұсқай алатындай бірде-бір киелі орын бейнеленбеген.
Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:
Сұхбатта көрсетілген тағы бір жалғандық — Early Writings кітабындағы үзіндінің «уақыт белгілеуге» қарсы ескерту болғаны туралы өтірік. Дэниеллс сұраған делінетін үзінді мынадай:
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.
«Мен 1843 жылғы кестенің Жаратқан Иенің қолымен бағытталғанын және оның өзгертілмеуге тиісті екенін көрдім; ондағы сандардың Ол қалағанындай болғанын; сондай-ақ Оның қолы кейбір сандардағы бір қателіктің үстінде болып, оны жасырып тұрғанын, сондықтан Оның қолы алынғанға дейін оны ешкім көре алмағанын көрдім.»
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.
«Содан кейін мен “күнделіктіге” (Даниял 8:12) қатысты мынаны көрдім: “құрбандық” деген сөз адам даналығымен енгізілген, әрі ол мәтінге тиесілі емес; және Жаратқан Ие сот сағаты туралы жар салғандарға оның дұрыс түсінігін берген. 1844 жылдан бұрын, бірлік бар кезде, “күнделіктінің” дұрыс түсінігі жөнінде барлығы дерлік біріккен еді; бірақ 1844 жылдан бергі шатасу кезінде өзге көзқарастар қабылданды, соның салдарынан қараңғылық пен шатасу ілесті. 1844 жылдан бері уақыт сынақ болған жоқ, және ол енді ешқашан да сынақ болмайды». Early Writings, 74, 75.
Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”
Уайт әпкенің ұлы Уилли К. Уайт “күнделікті” туралы жалған көзқарасты қабылдады, ал оның ұлы Артур ешқашан болмаған сұхбатқа байланысты “өтірікті” мәңгі қалдыруға тырысып, Early Writings-тегі сол үзіндідегі ескертуді тек қана және тек уақыт белгілеуге қарсы ескерту ретінде көрсетуге ұмтылды. Бұл уәж 1930-жылдары ойдан шығарылды және “өтіріктің” негізгі бөліктерінің біріне айналды.
We will take up that argument in the next article.
Бұл дәлелді біз келесі мақалада қарастырамыз.
“September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.
«23 қыркүйекте Жаратқан Ие маған Өз халқының қалдығын қайтарып алу үшін қолын екінші рет созғанын көрсетті, әрі осы жиналу уақытында күш-жігер екі есе арттырылуға тиіс екенін білдірді. Шашырау уақытында Исраил соғылып, быт-шыт етілді; ал енді, жиналу уақытында, Құдай Өз халқын сауықтырып, жарасын таңады. Шашырау кезінде ақиқатты тарату үшін жасалған талпыныстардың әсері өте аз болды, өте аз нәрсе не мүлде ештеңе тындырмады; бірақ жиналу кезінде, Құдай Өз халқын жинау үшін қолын созған кезде, ақиқатты таратуға бағытталған күш-жігер көзделген нәтижесін береді. Барлығы осы іске біріккен және құлшынысты болуы тиіс. Мен қазір, жиналу уақытында, бізді басқару үшін мысал ретінде шашырау кезеңіне сілтеме жасаудың кез келген адам үшін ұят екенін көрдім; өйткені егер Құдай біз үшін қазір сол кезде істегенінен артық ештеңе істемесе, Исраил ешқашан жиналмас еді. Ақиқаттың қағаз бетінде жариялануы оның уағыздалуы сияқты қажет.»
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
“Жаратқан Ие маған 1843 жылғы кестенің Өзінің қолымен басшылыққа алынғанын, әрі оның ешбір бөлігі өзгертілмеуге тиіс екенін көрсетті; ондағы сандардың Өзі қалағандай болғанын көрсетті. Оның қолы кейбір сандардағы бір қателіктің үстінде болып, оны жасырып тұрғанын, сондықтан Оның қолы алынғанға дейін ешкімнің оны көре алмағанын көрсетті.
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
«Сонда мен “Күнделіктіге” қатысты мынаны көрдім: “құрбандық” деген сөзді адам даналығы қосқан, әрі ол мәтінге тиесілі емес; сондай-ақ Жаратқан Ие оның дұрыс түсінігін үкім сағаты туралы жар салғандарға берген. 1844 жылға дейін, бірлік болған кезде, дерлік бәрі “Күнделікті” туралы дұрыс көзқараста біріккен еді; ал 1844 жылдан бері, абыржу кезінде, басқа көзқарастар қабылданып, соның салдарынан қараңғылық пен абыржу ерді». Review and Herald, November 1, 1850.