Кейінгі жаңбыр туралы хабар — жеке дайындыққа шақырумен ұштасқан, сынақ мерзімінің таяп келе жатқан жабылуы жөніндегі ескерту. Бұл екі ұғым Ишаяның аянының оныншы және он бірінші тарауларында бейнеленген; әрі олар 1989 жылы мөрі ашылған Даниял кітабының он бірінші тарауындағы хабардың аясында көрсетілген. Сол хабардың жасырын тарихы жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында ашылады; ал олар аянда Ишая мен оның ұлдары арқылы бейнеленген. Бұл екі желі біріге отырып, Ахазға арналған ескертуді білдіреді; Ахаз Киелі кітап пайғамбарлығын көктей өтетін осы ішкі және сыртқы екі желіге қатысты ешбір «түсінігі» жоқ лаодикеялықтарды бейнелейді.
Даниял 11:11 мен Аян 11:11 бірдей ішкі және сыртқы бейнеленуді ұсынады: мұнда Даниял сыртқыны, ал Аян ішкіні білдіреді. Осы екі ішкі және сыртқы «тарау мен аят» оныншы және он бірінші тараулардың сыртқы және ішкі хабарларымен тікелей байланысады, әрі мұны Ишая 11:11-де де солай істейді.
Ишаяның алтыншы тарауы — 9/11-дің өзі, әрі онда 9/11-де Ишаяның хабаршы ретінде тазартылып, майланғаны айқындалады. Жетінші тараудан бастап, 9/11-де келген хабардың сұлбасы беріледі. Оныншы тарау Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аятының рөлін айқындайды, өйткені бұл — 1989 жылы ақырзаман уақытында мөрі ашылған хабар.
Ишаяның он бірінші тарауы 11-қыркүйекті және Ишаяның майлануын әрі оның хабарын бейнелейді. Бірінші аят оныншы аятпен «Есей» арқылы байланыстырылған, ал оныншы аятта: «Сол күні» делінген, әрі он бірінші аят былай деп жалғастырады: «Сол күні Жаратқан Ие Өз халқының аман қалған қалдығын қайтарып алу үшін Өз қолын екінші рет созады».
Сол күн 1850 жыл еді.
Ессейдің түбірінен бір шыбық шығып, оның тамырынан бір Бұтақ өсіп шығады. Жаратқан Иенің Рухы — даналық пен түсінік рухы, кеңес пен құдірет рухы, білім мен Жаратқан Иеден қорқу рухы — Оның үстіне қонады. Ол Жаратқан Иеден қорқуда зерек болады; Ол көзімен көргеніне қарай үкім етпейді, құлағымен естігеніне қарай айыптамайды. Бірақ кедейлерді әділдікпен соттайды, жер бетіндегі момындар үшін туралықпен үкім шығарады; жерді аузының таяғымен ұрады, еріндерінің демімен зұлымдарды өлтіреді. Әділдік Оның белінің белбеуі, ал адалдық Оның бүйірінің белбеуі болады. Қасқыр қозымен бірге тұрады, қабылан лақпен бірге жатады; бұзау, жас арыстан және бордақыланған мал бірге болады; оларды кішкентай бала жетелейді. Сиыр мен аю бірге жайылады; олардың төлдері бірге жатады; арыстан өгіз сияқты сабан жейді. Емшектегі бала улы жыланның інінің жанында ойнайды, ал емшектен шыққан бала қолын улы жыланның ұясына сұғады. Менің бүкіл қасиетті тауымда ешкім зиян келтірмейді де, жоймайды да; өйткені теңізді сулар қалай жауып тұрса, жер беті де Жаратқан Иені тану біліміне солай толады.
11:10 Сол күні халықтар үшін ту болып тұратын Есейдің бір тамыры болады; басқа ұлттар соған ұмтылатын болады; әрі Оның тыныштығы даңқты болады.
11:11 Сол күні Жаратқан Ие Өз халқының аман қалған қалдығын Ассурдан, Мысырдан, Патростан, Куштан, Еламнан, Шинардан, Хаматтан және теңіз аралдарынан қайтарып алу үшін Өз қолын екінші рет созатын болады.
11:12 Ол халықтар үшін ту көтеріп, Исраилдің қуғындалғандарын жинап, Яһуданың бытырап кеткендерін жердің төрт бұрышынан топтастырады.
Ефремнің қызғанышы да жойылады, ал Яһуданың жаулары құриды; Ефрем Яһудаға қызғанбайды, әрі Яһуда Ефремді қыспаққа алмайды. Бірақ олар батысқа қарай філістірлердің иықтарына қона ұмтылады; шығыстағыларды бірге тонайды; олар Едом мен Моабқа қолдарын салады; ал Аммон ұлдары оларға бағынады.
Жаратқан Ие Мысыр теңізінің шығанағын мүлде құртады; әрі Өзінің құдіретті желімен өзеннің үстіне қолын сермеп, оны жеті салаға бөледі, сонда адамдар құрғақ аяқпен өтіп кететін болады. Сондай-ақ Ассурдан аман қалған Өз халқының қалдығы үшін үлкен жол болады; бұл Исраил үшін оның Мысыр жерінен шыққан күніндегідей болады. Ишая 11:1–16.
Бірінші аятта былай делінген: «Есейдің түбірінен бір өркен шығып, оның тамырынан бір Бұтақ өсіп шығады; Оның үстіне Жаратқан Иенің Рухы қонады». Мәсіхтің құдіретті сипаттамасы осыдан әрі жалғасады, БІРАҚ бұл сипаттама Ишаяның күндеріне де, тіпті Мәсіхтің адамдар арасында жүрген күндеріне де қарағанда, соңғы күндерге көбірек қатысты.
Мұқият оқып шыққанда, бірінші аяттан тоғызыншы аятқа дейінгі барлық тармақтар Мәсіхтің айқындаушы сипаттамалары екені анықталады, ал оныншы аятта: «Сонда бір шыбық өсіп шығады»,— деп айтылған. Ой ағынында бірінші аяттан оныншы аятқа дейін ешқандай үзіліс жоқ. Оныншы аятта: «сол күні» делінеді, демек бұл бірінші аяттағы күннің өзінде жүзеге асуға тиіс. Оныншы аят та, бірінші аят та «тамырды» айқындайды, осылайша бұл екі аятты жол үстіне жол етіп өзара байланыстырады.
Бірінші және оныншы аяттар бірге былай дейді: «Ессейдің діңінен бір шыбық өсіп шығады, және оның тамырларынан бір Бұтақ көктеп шығады: Сол күні халықтарға ту болып тұратын Ессейдің бір Тамыры болады; басқа ұлттар соған ұмтылады; және Оның тыныштығы даңқты болады.»
«Таяқ» — биліктің нышаны.
Сонда ол барлық халықтарды темір таяқпен билеуге тиісті ер бала туды; әрі оның Баласы Құдайға, Оның тағына көтеріліп әкетілді. Аян 12:5.
«Таяқ» — таңдап алу, бөлу және ажыратудың нышаны.
Мұса таяқтарды Жаратқан Иенің алдына, Куәлік шатырында, қойып қойды. Ертеңінде Мұса Куәлік шатырына кіргенде, міне, Леуі үйі үшін Ааронның таяғы бүр жарып, бүршік шығарып, гүлдеп, бадам жемісін беріпті. Сонда Мұса Жаратқан Иенің алдынан барлық таяқтарды Исраилдің барлық ұлдарының алдына алып шықты; олар қарап, әрқайсысы өз таяғын алды. Жаратқан Ие Мұсаға былай деді: «Ааронның таяғын Куәліктің алдына қайта қой, ол бүлікшілерге қарсы белгі ретінде сақталсын; осылайша олардың Маған қарсы күңкілдерін біржола тоқтатасың, сонда олар өлмейді». Мұса солай істеді: Жаратқан Ие оған қалай бұйырса, ол дәл солай істеді. Руларды санау 17:7–11.
Бүршік атқан Һаронның таяғы соңғы жаңбыр кезеңіндегі бір «таяқты» айқындайды, өйткені он үш «таяқтың» ішінен бүршік атқаны тек Һаронның ғана «таяғы» болды. Бүршік ату — соңғы жаңбыр кезеңінің нышаны; сол кезде Құдай соңғы жаңбыр туралы хабарға иеміз деп мәлімдейтін он екі бүлікшіл «таяқ» пен шынайы «таяқтың» арасындағы айырмашылықты айқын көрсетеді; мұны Ілиястың отпен көрсеткен айғағы да шынайы мен жалғанның арасындағы айырманы белгілегені сияқты бейнелейді. «Таяқ» сондай-ақ өлшеу мен үкімнің нышаны болып табылады.
Маған таяққа ұқсас бір құрақ берілді; сонда періште тұрып: «Тұр да, Құдайдың ғибадатханасын, құрбандық үстелін және онда ғибадат етушілерді өлше»,— деді. Аян 11:1.
«Таяқ» Ессейдің сабағынан шығады, ал «Ессей» Киелі кітап пайғамбарлығындағы жол белгілері сияқты «ерекшеленіп тұру» дегенді білдіреді. Пәрес шын мәнінде Ессейдің «түбірі» болды, ал Пәрес «жарылыс, бұзып шығу немесе шашырау» дегенді білдіреді. Пәрес — Ессейдің қан тегі желісінің түбірі немесе бастауы. Сондықтан «Ессейдің түбірі» альфа — Пәресті, ал омега — Ессейді, яғни бастауды және аяқталуды білдіретін нышан болып табылады. Ессейдің түбірі шашыраудан (Пәрес) басталып, тік тұрған адамды білдіретін жол белгісімен аяқталады. Пайғамбарлық тұрғыдан адамдардың тік тұруы патшалықты белгілейді. Киелі кітапта Пәрес бір қан тегі желісін бастайды, оның пайда болуынан бұрын ешқандай байланыс көрсетілмейді, әрі оның есімі үзілу дегенді білдіреді; сондықтан оның шежіресінің жазбасы мен есімі Пәресті бастау ретінде айқындап, Ессейді аяқталу етеді. Мелхиседек те — Пәрес жағдайындағыдай, өзіне дейінгі тегі көрсетілмеген деп айқындалатын Киелі кітаптағы тұлға. Пәрестің түбірі оның Ыбырайым ондық берген Мелхиседектің діни қызметін бейнелейтінін білдіретін ақиқатты қамтиды.
Мелхиседек тәртібі — Мәсіхтің діни қызметкерлік тәртібі.
Қайда біздің алдымыздан жүретін Жолашар, яғни Иса, Мәлікседіктің тәртібі бойынша мәңгілік Бас діни қызметкер болып кіріп кетті. Еврейлерге 6:20.
Жессидің түбірі — Мелхиседек діни қызметі, ал бастау соңының бейнесін көрсетуге тиіс. Жесси Ишаяның айтуынша халықтар үшін ту болатын Мелхиседек діни қызметінің көтерілуге тиіс соңғы тобын бейнелейді.
«Сабақ» дегеніміз — «(ағаштарды) кесіп құлату; ағаштың діңі немесе түбірі (құлатылған не отырғызылған күйінде)» дегенді білдіреді, әрі бұл «сабақ» Даниял кітабының төртінші тарауындағы Набуходоносор сияқты назардан тыс қалған патшалықтан өсіп шығады. Пайғамбарлық тұрғыдан ағаш — патшалық, ал патшалықтың соңы келгенде, сол ағаш кесіліп құлатылған болады.
Бұл үзіндідегі «сабақ» жоғарғы бұтақтан емес, түбірден өсіп шығады. Түбірмен бейнеленген бұрынғы патшалықтан «таяқ» — биліктің нышаны — пайда болады, әрі сол билік «таяқтың» кеш жауын хабарының «бүрлері мен гүлдерін» алып жүруіне негізделеді. Ол билік шабылып тасталған бұрынғы бір патшалықтан туындайды.
«Түбір» — «Ессейдің түбірі», ал «түбірден» шығатын «сабақ» — түбірлері Ессейдің түбірі болып табылатын «түбірден» шығады. Билікті әкелетін сабақ түбірден шығады, ал Бұтақ түбірден шығады — және түбір ту болып табылады. Түбір — бастау, ал аяқталуы — бұтақ.
«Бұтақ» сөзі күзетші немесе жол белгісі дегенді білдіреді. Ишая бізге Бұтақтың жексенбілік заң кезінде келетінін хабарлайды.
Сол күні жеті әйел бір еркектен ұстап алып: «Біз өз нанымызды өзіміз жейміз, өз киімімізді өзіміз киеміз; тек сенің атыңмен аталуға рұқсат ет, қорлығымызды алып таста»,— дейді. Сол күні Жаратқан Иенің Бұтағы көркем де даңқты болады, ал жердің жемісі Исраилден аман қалғандар үшін асыл да ажарлы болады. Сонда Сионда қалған және Иерусалимде аман сақталған әркім, яғни Иерусалимде тірілердің қатарына жазылғандардың бәрі, қасиетті деп аталатын болады; қашан Жаратқан Ие үкімнің рухымен және өртейтін рухпен Сион қыздарының арамдығын жуып-шайып, Иерусалимнің қанын оның ортасынан тазартып алып тастағанда. Ишая 4:1–4.
Жеті әйел жармасатын «бір адам» — папа; ол жексенбілік заң кезінде жетінің ішінен шыққан сегізіншісі болады, осылайша кемедегі 8 жанды қолдан жасап қайталайды. Жексенбілік заң кезінде, «сол күні», «Жаратқан Иенің бұтағы әсем де даңқты болады», «Жаратқан Ие Сион қыздарының арамдығын жуып тастағанда және Иерусалимнің қанын оның ортасынан сот рухымен және өртейтін рухпен тазартқанда». Сот рухымен және өртейтін рухпен тазарту жексенбілік заң кезінде Малахи үшінші тараудағы Келісімнің Хабаршысы арқылы жүзеге асырылады. «Әсем бұтақ» — түбірден емес, Ту болып табылатын Ессейдің тамырынан шығатын жүз қырық төрт мың.
Олардың билігі құлаған патшалықтың бұтағынан шыққан асатаяқпен бейнеленген. Филадельфия патшалығы 1856 жылдан 1863 жылға дейін құлады, ал сол құлаған патшалықта орнатылған билік жексенбілік заң кезінде қайта орнатылады. Ту болатын бұтақ көтерілген кезде, жүз қырық төрт мыңның Лаодикеялық қозғалысы жүз қырық төрт мыңның Филадельфиялық қозғалысына өтеді. Міне, дәл сонда Миллериттік немесе Филадельфиялық патшалықтан шыққан билік не асатаяқ Ишая 22:22-дегі Елиақимге қойылған кілт арқылы бейнеленеді.
Дәуіт үйінің кілтін Мен оның иығына қоямын; сонда ол ашады, ешкім жаппайды; ол жабады, ешкім ашпайды. Ишая 22:22.
Бұл аят 1844 жылғы 22 қазанды белгілейді және Елиақимнің «кілт» алғанын айқындайды. Алдыңғы екі аятта Лаодикияның билігі Шебнадан алынып, Елиақимге беріледі. Жексенбілік заң кезінде бір кездері таңдалған келісім халқының иелігіне берілген билік Лаодикиялық Жетінші күн адвентизмі патшалығынан алынып, жүз қырық төрт мыңның Филадельфиялық қозғалысының патшалығына беріледі, әрі бұл — ұлылық патшалығы.
Ол оларға: «Ал сендер Мені кім дейсіңдер?» — деді. Сонда Шимон Петір жауап беріп: «Сен — Мәсіхсің, тірі Құдайдың Ұлысың», — деді. Иса оған жауап беріп: «Бақыттысың сен, Шимон Бар-Жона, өйткені мұны саған тән мен қан ашып көрсеткен жоқ, бірақ көктегі Әкем ашты. Мен де саған айтамын: сен — Петірсің, және осы жартастың үстіне Өз қауымымды құрамын; әрі о дүниенің қақпалары оны жеңе алмайды. Саған көктегі Патшалықтың кілттерін беремін: жерде не байласаң, көкте де байлаулы болады; және жерде не шешсең, көкте де шешулі болады», — деді. Матай 16:16–19.
Биліктің аса таяғы, Петірге берілген кілт ретінде бейнеленіп, Ишая 22:22-де Елиақимның иығына қойылады. Петір жексенбілік заңның дәл алдында Мәсіхпен келісімге кіретін жүз қырық төрт мыңның бұтағын білдіреді. Осы үзіндіде Петір Даниял он бірдің он үшінші мен он бесінші аяттарындағы Паний болып табылатын Кесария Филиппиде тұр. Оның есімі өзгертіледі, бұл келісімдік қатынасты білдіреді, әрі Петір есімі әрбір әріптің нөмірленген орындарын көбейту тәсілімен қарастырылғанда, 144,000 санына тең болады. Елиақимға қойылатын билік, немесе аса таяқ, немесе кілт — Шебна доптай лақтырылып, далаға тасталған кезде берілетін нәрсе, әрі ол 1856 жылдан 1863 жылға дейін кесіліп тасталған филадельфиялық миллериттік адвентизмнің түбірінен өсіп шыққан «таяқ» болып табылады.
Петір бидай мен арамшөптің ажыратылуы кезінде Құдайдың келісім халқына тиесілі билікті қабылдап жатыр, өйткені бидай Алғашқы өнім мейрамы кезіндегі тербетілетін нан тартуы ретінде жоғары көтеріліп ұсынылуы тиіс. Әуелі арамшөп ажыратылады; мұны Алғашқы өнім мейрамындағы тербетілетін нандардың ішіндегі ашытқының пісіру үдерісі арқылы аластатылуы бейнелейді. Таяқтың не кілттің билігі құлаған патшалықтың түбіртегінен шығады, ал белгі болатын бұтақ Есейдің тамырынан шығады әрі Есейдің тамырының өзі болып табылады, өйткені Иса бір нәрсенің соңын бір нәрсенің басталуымен бейнелейді. Тамыр — бастау, ал бұтақ — соңы. Бұл пайғамбарлық қолдануды Мәсіхтің заманындағы да, бүгінгі күндегі де дауласқыш яһудилер түсіне алмайды, өйткені бұл кейінгі жаңбыр әдіснамасының негізгі қағидасы болып табылады, әрі ол Дәуіт үйінің кілті ретінде де бейнеленген. Кілт жабылып тұрған Дәуіт үйінің есігін ашады. Кілт көктегі киелі үйге, яғни Дәуіт үйіне, есік ашады. 1844 жылғы 22 қазанның альфасы жексенбілік заңның омегасында қайталанады.
Жессидің ұлы Дәуіт Мәсіхтің күндерінде дауласқыш яһудилермен бұдан былайғы қандай да бір талқылаудың аяқталуын белгілеген бір жұмбақты жазып қалдырды; осылайша бұл Оның яһудилерге берген куәлігінің аяқталғанын да білдірді.
Дәуіттің Забуры. Жаратқан Ие Менің Иеме былай деді: «Мен жауларыңды аяғыңның асты етпейінше, Менің оң жағымда отыр». Жаратқан Ие Сионнан күшіңнің асатаяғын жібереді: жауларыңның ортасында билік жүргіз. Құдіретіңнің күні халқың ықыласпен келеді; қасиеттілік салтанатында, таң шапағының құрсағынан, жастығыңның шығы сенде. Жаратқан Ие ант берді және одан қайтпайды: «Сен Мәңгілікке Мелхиседектің тәртібі бойынша діни қызметкерсің». Забур 110:1–4.
Палмони бұл үзіндіні Забур 110-ға орналастыруды белгіледі; ал бұл, әрине, математика әлемінде ерекше сан деп танылатын тағы бір сан. «220»-ның жартысы және «11»-дің он есесі жанды «110» санының белгілі бір маңызы бар деп күтуге жетелейді, әрі шынында да солай — үзіндінің өзінің де маңызы бар. Бұл — Дәуіттің жыры, ал Дәуіт жүз қырық төрт мыңның нышаны, сондықтан бұл — Мұса мен Тоқтының жыры болып табылатын жүзімдік жырынан алынған аят. Ол жүзімдіктің бұрынғы диқаншыларының назардан тыс қалып, жүзімдіктің жүз қырық төрт мыңға берілетін уақытын айқындайды. Бұл орын алғанда, ол — Алғашқы өнім мейрамы маусымының шарықтау шегіндегі Алғашқы өнім мейрамының күшімен үйлесетін «Сенің құдіретіңнің күні».
Құдайдың халқы таңның «жатырынан» «жастығыңның шықтарымен» шыққан күні «ықыласты» болады. Жаңа туу — бет бұру мен өмірдің көрнекі бейнесі. Жүз қырық төрт мың 2023 жылдың шілдесінде жатырдан алынды, және олар жастықтарының шықтарымен туды, өйткені олар Түн ортасындағы айқайдың хабарына туылды; бұл да әуелде, яғни олардың «жастық» шағында, миллериттермен бірге болған еді. Бұл сол бір шық, өйткені ол омега тарихының ішінде альфа тарихының қайталануы болып табылады. Олардың ‘күшке ие болу’ «күнінде», Шебна өз «орнынан» және өз «күйінен» қуылып, Елияким «төменге» түсірілгенде, жүз қырық төрт мың омега діни қызметкерлері етіп жасалады, өйткені олар Мелхиседектің тәртібі бойынша жасалады; себебі жүз қырық төрт мың өлімнің дәмін татпайды, яки Мелхиседек сияқты олар мәңгілік діни қызметкерлер.
«Оның құдіреті күні» Жаратқан Ие «Өз күшінің таяғын Сионнан» жібереді. Оның патшалықтарының билігі — рақым да (ақталу), даңқ та (қасиеттелу) — Оның даңқ тәжін кигендердің үстіне жүктелген, өйткені олар Оның патшалығын бейнелейді. Олар Сионнан жіберіледі, өйткені Сионның мағынасы жүз қырық төрт мыңның жалауын білдіреді.
Ал парызшылдар жиналып тұрған кезде, Иса олардан: «Мәсіх туралы не ойлайсыңдар? Ол кімнің Ұлы?» — деп сұрады. Олар Оған: «Дәуіттің Ұлы», — деді.
Ол оларға былай дейді: Ендеше Дәуіт Рух арқылы Оны қалай «Ием» деп атайды, былай деп: «Жаратқан Ие менің Иеме былай деді: Мен Сенің жауларыңды аяғыңның асты еткізгенше, Менің оң жағымда отыр»? Егер Дәуіт Оны «Ием» деп атаса, онда Ол қалайша оның Ұлы болмақ?
Ешкім Оған бір ауыз сөзбен де жауап бере алмады; сол күннен бастап ешкім Оған енді сұрақ қоюға да бата алмады. Матай 24:41–46.
Дәуіттің Мәсіхпен альфа мен омегаға, яғни бастау мен аяқталуға қатысты пайғамбарлық байланысы — «жол үстіне жол» әдіснамасының негізгі ережесі; әрі сол ережені сөз таластырғыш яһудилер қалай ұғына алмаса, Лаодикеялық Жетінші күн адвентисі де Түн ортасындағы айқай хабары кезіндегі Миллериттердің тарихы Адвентизмнің жастық шағында көктің шықы төгілген кезең болғанын солай ұғына алмайды. Сенің жастығыңның «шықы» жүз қырық төрт мыңның үстінде, әрі ол 9/11-де себелей бастады, ал жексенбілік заң — «құдірет күні», сол кезде қалдық Мелхиседек тәртібі бойынша діни қызметкерлер ретінде майланады.
Лаодикиялық Жетінші күн адвентизмінің (күресуші шіркеудің) түбіртегінен бұтақ (жеңімпаз шіркеу) шығады, ал Ессейдің тамырынан жүз қырық төрт мың — Оның құдіреті күні тербетілетін тарту ретінде жоғары көтерілген даңқты жемістің бұтағы болып шығады.
Біз бұл ойларды келесі мақалада жалғастырамыз.
«Нақыл сөздер», бірінші тарау
“1850 жылғы 1 сәуір — «Кіші Отарға».”
«Қымбатты бауырластар.—26 қаңтар күні Жаратқан Ие маған бір аян берді, соны баяндайын. Мен Құдай халқының кейбірі меңіреу күйде, рухани селқос жатқанын көрдім; олар тек жартылай ғана ояу еді де, қазір өмір сүріп жатқан уақытымызды ұғынбайтын; сондай-ақ “лас сыпырғышы” бар “адамның” кіріп келгенін, әрі кейбіреулердің сыпырылып кету қаупінде тұрғанын көрдім. Мен Исадан оларды құтқаруын, оларды тағы біраз уақыт аямын, өздерінің қорқынышты қатерін көруге мұрсат беруін жалындым, сонда олар мәңгілікке тым кеш болып кетпей тұрып дайындала алсын дедім. Періште: “Жойқын апат құдіретті құйын сияқты келе жатыр”,—деді. Мен періштеден осы дүниені сүйетін, өз иеліктеріне байланып қалған, олардан қол үзгісі келмейтін, әрі рухани азықтың жоқтығынан құрып бара жатқан аш қойларды азықтандыру үшін жолдағы хабаршылардың ілгерілеуіне сеп болсын деп, сол иеліктерін құрбан етуге ықылассыз болғандарды аяп, құтқаруын өтіндім.»
«Осы шақтағы ақиқатқа зәру болып, сорлы жандардың қаза тауып жатқанын, ал ақиқатқа сенетінін мойындайтын кейбіреулер Құдай ісін ілгерілетуге қажетті қаражатты бермей, олардың өлуіне жол беріп жатқанын көргенімде, бұл көрініс тым азапты болды, сондықтан мен періштеден оны менен алып тастауын өтіндім. Мен Құдай ісі олардың кей мүлкін талап еткенде, Исаға келген жас жігіт сияқты, [Matthew 19:16–22.] олардың қайғырып кетіп қалғанын көрдім; әрі көп ұзамай тасып аққан пәле олардың үстінен өтіп, бар иеліктерін түгелдей сыпырып әкететінін, сонда жердегі игіліктерді құрбан етіп, көкте қазына жинауға тым кеш болатынын көрдім.»
«Содан кейін мен даңқты Құтқарушыны — көркем де сүйкімді Тұлғаны — көрдім: Ол даңқ мекендерін тастап, осы қараңғы да жалғыз дүниеге келді, Өзінің қымбат өмірін беріп, әділсіздер үшін Әділ ретінде өлуге келді. Ол қатыгез мазақ пен дүрелеуге төзіп, өрілген тікен тәжін киді, ал бақта тері ірі-ірі қан тамшылары болып ақты; өйткені бүкіл дүниенің күнәларының ауыртпалығы Оның үстіне түскен еді. Періште: “Не үшін?” — деп сұрады. О, мен мұның біз үшін екенін көрдім әрі білдім; біздің күнәларымыз үшін Ол осының бәрін азаппен көтерді, Өзінің қымбат қаны арқылы бізді Құдайға құтқарып әкелу үшін.»
«Содан кейін осы дүниенің игіліктерін жойылып бара жатқан жандарды құтқару үшін, оларға ақиқатты жіберу арқылы жұмсауға ынталы болмағандар маған тағы да көрсетілді; ал Иса Әкенің алдында тұрып, олар үшін Өз қанына, Өз азаптарына және Өз өліміне сүйеніп жалбарынып тұрған еді; әрі Құдайдың хабаршылары олардың тірі Құдайдың мөрімен мөрленуі үшін өздеріне құтқарушы ақиқатты жеткізуге дайын болып, күтіп тұрған еді. Қазіргі ақиқатқа сенеміз деп жариялайтын кейбіреулер үшін, тіпті Құдайдың Өз ақшасын — Ол оларды басқарушы етіп сеніп тапсырған қаржыны — хабаршыларға берудің өзі де тым қиын болды.»
«Содан кейін азап шеккен Иса, Өз өмірін олар үшін берерліктей терең болған Оның құрбандығы мен сүйіспеншілігі, тағы да маған көрсетілді; содан соң Өзінің ізбасарымыз деп мойындаған, осы дүниенің игіліктеріне ие бола тұра, құтқарылу ісіне жәрдем беруді соншалықты зор нәрсе деп санағандардың өмірі көрсетілді. Періште: “Ондайлар көкке кіре ала ма?” — деді. Басқа бір періште жауап берді: “Жоқ, ешқашан, ешқашан, ешқашан. Жердегі Құдай ісіне қызығушылық танытпайтындар жоғарыда құтқарушы сүйіспеншіліктің әнін ешқашан айта алмайды”».
«Мен Құдайдың жерде істеп жатқан жедел ісі жуық арада әділдікпен қысқартылатынын көрдім, әрі шапшаң хабаршылар шашырап кеткен отарды іздеп табу үшін өз жолдарымен асыға ілгерілеулері тиіс еді. Бір періште: “Барлығы да хабаршы ма? Жоқ, жоқ, Құдайдың хабаршыларының хабары бар”,— деді.»
«Құдайдың ісіне Құдайдан ешбір хабары жоқ кейбір адамдардың сапарлап жүруі кедергі келтіріп, оны масқаралағанын көрдім. Ондайлар баруға міндеті болмаған жерлерге сапарлауға жұмсаған әрбір доллар үшін Құдай алдында есеп беруге тиіс болады; өйткені сол қаражат Құдай ісіне жәрдемдесе алар еді, ал соның жетіспеуінен, Құдай шақырып, таңдап алған хабаршыларында қаражат болғанда өздеріне берілуі мүмкін рухани асқа мұқтаж болып, жандар ашығып, қырылып қалды.
«Құдіретті сілкініс басталды, әрі ол жалғаса береді, және шындықты берік ұстанып, тайсалмас ұстанымда тұруға және Құдай мен Оның ісі үшін құрбандық етуге ниеті жоқтардың бәрі сыртқа сілкініп шығарылады. Періште былай деді: “Қандай да біреу құрбандық етуге мәжбүр етіледі деп ойлайсыңдар ма? Жоқ, жоқ. Бұл ерікті тарту болуы тиіс. Танапты сатып алу үшін барлығы қажет болады”.—Мен Құдайға Өз халқын аяуын өтіндім, олардың кейбірі қалжырап, жан тәсілім етіп жатты.
«Мен өз қолдарымен еңбек етуге және істі қолдап ұстауға күші барлардың, сол күш үшін, басқалардың өз мүліктері үшін жауапты болғанындай, дәл сондай жауапты екенін көрдім. »
«Содан кейін мен Құдіреті шексіз Құдайдың үкімдері тез арада келе жатқанын көрдім. Мен періштеден оның тілінде халыққа сөйлеуін өтіндім. Ол былай деді: “Синай тауының барлық күн күркіреулері мен найзағайлары Құдай сөзінің айқын ақиқаттарынан қозғалмайтындарды қозғалтпас еді; сондай-ақ періштенің хабары да оларды оятпас еді.”» Review and Herald, April 1, 1850.