The history of “God’s marvelous works,” is also represented by the prophetic question of “how long.” The history represented in those two, and many other symbols, represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period there is a debate over the true and the many other false latter rain messages. There is only one genuine latter rain message. The story line of the sacred history where God performs His marvelous works is placed within the context of the book of Joel where the “new wine” is cut off from one class while being poured out upon the other class.
«Құдайдың ғажайып істерінің» тарихы пайғамбарлықтағы «қаншаға дейін» деген сұрақ арқылы да бейнеленеді. Осы екеуінде және көптеген өзге нышандарда бейнеленген тарих жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытын көрсетеді. Сол кезеңде шынайы соңғы жаңбыр хабары мен көптеген өзге жалған соңғы жаңбыр хабарлары жөнінде тартыс болады. Шынайы соңғы жаңбыр хабары біреу ғана. Құдай Өзінің ғажайып істерін жүзеге асыратын қасиетті тарихтың желісі Жоел кітабының мәнмәтінінде берілген; онда «жаңа шарап» бір топтан кесіліп алынып, екінші топқа құйылады.
There are a few contrasts in the book of Joel that are to be noted. The root of the word “parable” means “placing beside” and inherently involves a contrast of two classes. We have touched some of the ‘contrasts’ in the book of Joel previously, pointing out that the crown of pride that is worn by the drunkards that rule Jerusalem is contrasted with those who wear the crown of glory. We have not yet shared how the symbol of joy is the opposite, but a counterpart of being ashamed, but it is, and we intend to show that. The subject of alpha and omega is also located in the book of Joel and that principle of the first illustrating the last is also confirmed by Peter’s two sermons in the book of Acts.
Жоел кітабында назар аударуға тиіс бірнеше қарама-қарсылық бар. «Мысал» деген сөздің түбірі «қасына қою» дегенді білдіреді және өз табиғатында екі түрлі топтың қарама-қарсылығын қамтиды. Біз бұған дейін Жоел кітабындағы кейбір «қарама-қарсылықтарды» қозғап, Иерусалимде билік жүргізетін маскүнемдердің киіп жүрген тәкаппарлық тәжінің ұлылық тәжін киетіндерге қарама-қарсы қойылғанын атап өткен едік. Қуаныштың белгісі ұятқа қалудың қарама-қарсысы ғана емес, сонымен бірге соған сәйкес келетін сыңары екендігін біз әлі көрсеткен жоқпыз; алайда солай, және біз мұны көрсетпекпіз. Альфа мен Омега тақырыбы да Жоел кітабында орын алған, әрі алғашқының соңғыны бейнелейтін сол қағидасы Елшілер істері кітабындағы Петірдің екі уағызы арқылы да расталады.
Acts chapter two takes place on Pentecost at 9 AM (the third hour) and chapter three is the ninth hour (3 PM) the time of the evening sacrifice. In Acts two the message Peter proclaims is in the upper room of a private residence, but his sermon in chapter three is given in the temple. They are tied together by the call to repentance in both meetings. Same message, two geographical places representing the symbol of a doubling within the Pentecostal message that is divided between the courtyard and the temple. In Revelation eleven John is told to measure the temple, but leave off the courtyard for it was given to the Gentiles.
Елшілердің істері кітабының екінші тарауындағы оқиға Елуінші күн мейрамында таңғы сағат тоғызда (үшінші сағатта) өтеді, ал үшінші тарауда тоғызыншы сағат (түстен кейінгі сағат үш) — кешкі құрбандық шалынатын уақыт. Елшілердің істері 2-тарауда Петір жариялаған хабар жеке бір үйдің жоғарғы бөлмесінде айтылған, ал оның 3-тараудағы уағызы ғибадатханада айтылған. Бұл екеуін де екі жиында айтылған тәубеге келуге шақыру өзара байланыстырады. Бір хабар, екі географиялық орын — ауланы және ғибадатхананы бөліп тұратын Елуінші күнгі хабар ішіндегі қосарланудың нышанын білдіреді. Аян 11-тарауда Жоханға ғибадатхананы өлшеу бұйырылады, бірақ ауланы тыс қалдырсын, өйткені ол басқа ұлттарға берілген.
And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.
Маған таяққа ұқсас бір қамыс берілді; сонда періште тұрып: «Тұр да, Құдайдың ғибадатханасын, құрбандық үстелін және онда ғибадат етушілерді өлше. Ал ғибадатхананың сыртындағы ауланы тыс қалдыр, оны өлшеме; өйткені ол басқа ұлттарға берілген; олар қасиетті қаланы қырық екі ай бойы таптап жүреді»,— деді. Аян 11:1, 2.
Thus, the doubling of the two sermons and the division of the two sermon’s location, identifies two audiences for the latter rain in the book of Joel. One audience is the Gentiles outside the temple and the other is the Jews in the temple. In the judgment of the living the house of God is judged first, and from 9/11 unto the Sunday law the temple is judged, and from the Sunday law until the close of human probation the Gentiles are judged. That judgment occurs during the latter rain identified by Peter as being set forth in the book of Joel. What the courtyard (the Gentiles) and the temple (God’s church) in the division represented in Acts chapters two and three, is also the distinction in Joel of the former rain and the latter rain. The former rain arrived at 9/11 and is poured out while God’s temple is being judged. When that process is finished the latter rain is poured out upon the Gentiles in the courtyard.
Осылайша, екі уағыздың қосарлануы және екі уағыздың айтылған орнының бөлінуі Жоел кітабындағы кейінгі жаңбырға арналған екі тыңдаушы тобын айқындайды. Тыңдаушылардың бір тобы — ғибадатханадан тысқары тұрған басқа ұлттар, ал екіншісі — ғибадатхананың ішіндегі яһудилер. Тірілердің сотында Құдайдың үйі алдымен сотталады, әрі 9/11-ден жексенбілік заңға дейін ғибадатхана сотталады, ал жексенбілік заңнан адамзатқа берілген сынақ мерзімінің жабылуына дейін басқа ұлттар сотталады. Бұл сот Петір Жоел кітабында баяндалып көрсетілген деп таныған кейінгі жаңбыр кезінде жүзеге асады. Елшілер істерінің екінші және үшінші тарауларында көрсетілген бөлінуде аула (басқа ұлттар) мен ғибадатхана (Құдайдың шіркеуі) нені білдірсе, Жоелдегі ерте жаңбыр мен кейінгі жаңбырдың арасындағы айырмашылық та дәл сол. Ерте жаңбыр 9/11-де келді және Құдайдың ғибадатханасы сотталып жатқан кезде төгіледі. Сол үдеріс аяқталған кезде, кейінгі жаңбыр ауладағы басқа ұлттардың үстіне төгіледі.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.
Ендеше, Сион ұлдары, шаттаныңдар, Құдайларың Жаратқан Иеде қуаныңдар; өйткені Ол сендерге алғашқы жаңбырды өлшемімен берді, әрі сендер үшін жаңбырды — алғашқы жаңбыр мен соңғы жаңбырды — бірінші айда жаудырады. Жоел 2:23.
It is not my point currently to identify the prophetic distinction between joy and being ashamed, but the verse informs God’s people to “be glad” because of the latter rain message. The latter rain message produces prophetic joy in God’s people. That being said the subject of the former or early rain, followed by the latter rain is an illustration of the stone of stumbling that was set aside and marveled at. The symbol of the corner stone that ultimately becomes the cap stone is what is marvelous in the eyes of both God and His people.
Қазіргі сәтте менің мақсатым — қуаныш пен ұялу арасындағы пайғамбарлық айырмашылықты айқындау емес; бірақ бұл аят Құдай халқына кейінгі жаңбыр хабарының себебінен «қуаныңдар» деп ескертеді. Кейінгі жаңбыр хабары Құдай халқында пайғамбарлық қуаныш туғызады. Сонымен қатар, алғашқы не ерте жаңбыр, содан соң кейінгі жаңбыр тақырыбы шетке ысырылып, бірақ таңданыс тудырған сүріну тасының иллюстрациясы болып табылады. Ақырында төбе тасына айналатын бұрыш тасының рәмізі — Құдайдың да, Оның халқының да көз алдында ғажайып болып табылатыны осы.
The marvelous stone represents the Alpha and Omega of prophecy. The principle of the alpha and omega in terms of prophetic application is identified by Alpha and Omega repeatedly in His Word, and He is the Word. For this reason, that what has been revealed of this principle has been revealed to us and our children forever. The year 1863 is the cap stone of Bible prophecy, and it is the cap stone of the period of the third angel from 1844 unto 1863. 1844 was the foundation stone 1863 the cap stone of that prophetic period. 1844 to 1863 is an established prophetic period, just as established as 538 unto 1798. The fact that mankind does not know something which God has established, does not make that thing un-established!
Ғажайып тас пайғамбарлықтың Альфасы мен Омегасын бейнелейді. Пайғамбарлық қолданылу тұрғысындағы альфа мен омега қағидасы Оның Сөзінде қайта-қайта Альфа мен Омега арқылы айқындалады, әрі Ол — Сөз. Осы себептен, бұл қағида туралы ашылған нәрсе бізге және біздің балаларымызға мәңгілікке ашылды. 1863 жыл — Киелі кітап пайғамбарлығының төбе тасы, әрі ол 1844 жылдан 1863 жылға дейінгі үшінші періште кезеңінің де төбе тасы болып табылады. 1844 жыл — іргетас, ал 1863 жыл — сол пайғамбарлық кезеңнің төбе тасы. 1844 жылдан 1863 жылға дейінгі уақыт — 538 жылдан 1798 жылға дейінгі кезең қаншалықты орныққан болса, соншалықты орныққан пайғамбарлық кезең. Адамзаттың Құдай орнықтырған бір нәрсені білмеуі, ол нәрсені орнықпаған етпейді!
We ended the previous article with the following passage.
Алдыңғы мақаланы біз төмендегі үзіндімен аяқтадық.
“I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.
«Маған оның Құдай халқының алдындағы қарым-қатынасы кейбір жағынан Мұсаның Исраилге деген қарым-қатынасына ұқсас екені көрсетілді. Қолайсыз жағдайларда Мұсаға қарсы күңкілдеушілер болған, оған қарсы да күңкілдеушілер болды». Testimonies, 3-том, 85-бет.
In 1863, James White represented “in some respects” “Moses to Israel.”
1863 жылы Джеймс Уайт «кейбір тұрғыдан» «Исраилге Мұса» болды.
The period of 1844 unto 1863 was typified in the period of the Red Sea deliverance unto the first Kadesh. The first Kadesh is an alpha and the second Kadesh is the omega—providing two forty-year periods that lead to Kadesh and both ended in rebellion.
1844 жылдан 1863 жылға дейінгі кезең Қызыл теңіз арқылы құтқарылудан бастап алғашқы Қадешке дейінгі кезеңде бейнеленген еді. Алғашқы Қадеш — альфа, ал екінші Қадеш — омега; осылайша Қадешке алып баратын екі қырық жылдық кезең көрсетілген, және екеуі де бүлікпен аяқталды.
The Spirit of Prophecy aligns the Red Sea crossing with the great disappointment of 1844. The Bible aligns the Red Sea crossing with the cross, and Sister White confirms the disappointment of the disciples at the cross was typifying the great disappointment of 1844. It was the Lord’s will to go directly into the Promise Land, and the geographical marker of the entrance into the Promise Land was Jericho, which is where in this second week of December, 2025, that the archeologists just dug out ancient Jericho—only to find to their dismay that the fallen walls they discovered there had all fallen outward, not inward as they always do during a siege. In an ancient siege the walls were beaten down and pushed over towards the inside. Not so with Jericho.
Пайғамбарлық рухы Қызыл теңізден өтуді 1844 жылғы ұлы түңілумен сәйкестендіреді. Киелі кітап Қызыл теңізден өтуді айқышпен сәйкестендіреді, ал Уайт ханым айқыштағы шәкірттердің түңілуі 1844 жылғы ұлы түңілудің бейнесі болғанын растайды. Жаратқан Иенің еркі Уәде етілген жерге тікелей алып кіру еді, ал Уәде етілген жерге кірудің географиялық белгісі Иерихон болатын; дәл сол жерде, 2025 жылғы желтоқсанның осы екінші аптасында, археологтар ежелгі Иерихонды жаңа ғана қазып ашты — сөйтіп, өздерінің қатты таңданысына қарай, сол жерден тапқан құлаған қабырғалардың бәрі қоршау кезінде әрдайым болатындай ішке емес, сыртқа қарай құлағанын анықтады. Ежелгі қоршауда қабырғалар соққыланып құлатылып, ішке қарай итеріліп түсірілетін. Ал Иерихонда олай болған жоқ.
So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city. Joshua 6:20.
Демек, діни қызметкерлер керней тартқанда, халық айқай салды; әрі былай болды: халық кернейдің үнін естігенде, халық қатты айқаймен айқай салғанда, қамал қабырғасы жалпақтай құлады, сөйтіп халық қалаға көтеріліп кірді, әркім өз алдындағы тұсынан тура өтіп, қаланы басып алды. Ешуа 6:20.
The archeologists also found jars with food, identifying that when the walls came down it was not a long drawn-out siege. It also answered a question among the archeological group as to why the biblical record of the fall of Jericho identifies them going “up” into Jericho over a hill or ramp, which they now know was created when the walls fell outward.
Археологтар сондай-ақ азық-түлік салынған құмыраларды да тапты; бұл қабырғалар құлаған кезде ұзаққа созылған қоршау болмағанын көрсетті. Бұл сондай-ақ археологтар тобы арасындағы бір сауалға да жауап берді: неге Иерихонның құлауы туралы киелі кітаптық жазбада олардың Иерихонға төбе не еңіс арқылы «жоғары» көтеріліп кіргені айтылған? Қазір олардың білетіні — бұл төбе не еңіс қабырғалар сыртқа қарай құлаған кезде пайда болған.
The first obstacle which announced the entrance into the Promised Land was Jericho, a city of influence and wealth. Jericho is 1863, and Jericho is a subject of Bible prophecy, not only as an illustration of the Sunday law time period, but also in connection with its fall and rise. Jericho also had its own specific prophetic curse pronounced upon it. Joshua pronounced a curse upon the man who rebuilt Jericho, and in so doing identified that the man who rebuilt Jericho would lose his youngest and oldest sons in the re-building of that cursed city. One son was to be lost at the laying of the foundation and the other at the raising of the gate. That prophecy was fulfilled, and the record of its fulfillment is recorded in the Bible, making Jericho an established biblical symbol.
Уәде етілген Жерге кіруді алғаш жариялаған кедергі — ықпал мен байлыққа ие қала, Иерихон еді. Иерихон — 1863 жыл, әрі Иерихон Киелі кітаптағы пайғамбарлықтың нысаны болып табылады: ол жексенбілік заң кезеңінің жай ғана көрнекі бейнесі ретінде ғана емес, сонымен қатар өзінің құлауы мен қайта көтерілуіне байланысты да қарастырылады. Иерихонға қатысты өзіне тән ерекше пайғамбарлық қарғыс та жарияланған болатын. Ешуа Иерихонды қайта тұрғызатын адамға қарғыс айтты, әрі сол арқылы Иерихонды қайта тұрғызатын адамның осы қарғысқа ұшыраған қаланы қайта салу барысында өзінің кенже және тұңғыш ұлдарынан айырылатынын көрсетті. Бір ұл іргетасты қалаған кезде, ал екіншісі қақпаны тұрғызған кезде жоғалуға тиіс еді. Сол пайғамбарлық орындалды, әрі оның орындалғаны жөніндегі жазба Киелі кітапта тіркелген, осылайша Иерихон Киелі кітапта орныққан нышанға айналды.
Within its historical demise, and in its prophetic curse, followed by the historical fulfillment of that prophecy, we find three witnesses speaking about Jericho in 1863. All three of those testimonies are to be applied to 1863. Those three witnesses stand together just as three Moses’s stand prophetically at the end of their respective forty-year periods. One of those forty-year periods is clearly aligned with Millerite history, establishing that all three representations of Moses at the end of each forty-year period align with the history of 1863—the history of the third angel.
Өзінің тарихи құлдырауында және пайғамбарлық қарғысында, сондай-ақ сол пайғамбарлықтың тарихи орындалуынан кейін, біз 1863 жылғы Иерихон туралы сөйлейтін үш куәгерді табамыз. Сол үш куәліктің бәрі де 1863 жылға қолданылуға тиіс. Бұл үш куәгер, өздеріне тиесілі қырық жылдық кезеңдердің соңында пайғамбарлық тұрғыдан тұрған үш Мұса сияқты, бірге тұрады. Сол қырық жылдық кезеңдердің бірі Миллериттер тарихымен айқын сәйкестенеді, сөйтіп әрбір қырық жылдық кезеңнің соңындағы Мұсаның барлық үш бейнесі 1863 жылдың тарихымен — үшінші періштенің тарихымен — сәйкес келетінін орнықтырады.
Two of those three witnesses of Moses’ forty years end at Kadesh, the third conclusion of the forty years was the Jordan River, and the conclusion of the second was the Red Sea. The conclusion of the first forty years was Moses fleeing Egypt. All three are describing a flight out of Egypt in fulfillment of Abraham’s four-hundred and thirty year prophecy of bondage in Egypt.
Мұсаның қырық жылының сол үш куәлігінің екеуі Қадеште аяқталады, қырық жылдың үшінші қорытындысы Иордан өзені болды, ал екіншісінің қорытындысы Қызыл теңіз болды. Алғашқы қырық жылдың қорытындысы — Мұсаның Мысырдан қашуы. Үшеуі де Мысырдағы құлдық туралы Ыбырайымға берілген төрт жүз отыз жылдық пайғамбарлықтың орындалуы ретінде Мысырдан қашып шығуды сипаттайды.
Moses’ three forty-year periods, whose endings (capstone) represents a type of deliverance from Egypt, were a fulfillment of Abraham’s prophecy of captivity in and deliverance out of Egyptian bondage. As the prophesied deliverer of Abraham’s covenant promise, Moses himself began by being saved out of the water, as his name means. Thereafter Moses led God’s people through the waters of the Red Sea and thereafter to the shore of the deliverance, represented by the Jordan River. The alpha of Moses life was saving from the water of the Nile and omega was the salvation represented by the water of the Jordan River. The alpha of Moses life illustrated by the experience defined by his name and his parents, being godly parents knew that the baby had been sentenced to death, as he would be forty years later after killing the Egyptian. As godly parents who knew their son needed to be saved from the death sentence, prepared for him an ark, that passed from the Hebrew world unto the Egyptian world, just as Moses left at the end of forty years the Egyptian world for the Hebrew world.
Мұсаның әрқайсысы қырық жылдан тұратын үш кезеңі, олардың аяқталуы (шарықтау шегі) Мысырдан құтқарылудың бейнесін білдіре отырып, Ыбырайымға айтылған Мысыр құлдығында болу және одан құтқарылып шығу туралы пайғамбарлықтың орындалуы болды. Ыбырайымға берілген келісім уәдесінің пайғамбарлықта алдын ала айтылған құтқарушысы ретінде, Мұса өзі де, атының мағынасына сай, әуелі судан құтқарылудан басталды. Содан кейін Мұса Құдай халқын Қызыл теңіздің сулары арқылы алып өтіп, одан соң құтқарылуды бейнелейтін жағалауға, яғни Иордан өзенімен көрсетілген межеге бастап барды. Мұса өмірінің альфасы Ніл суынан құтқарылу болса, омегасы Иордан өзенінің суымен бейнеленген құтқарылу болды. Мұса өмірінің альфасы оның атымен және ата-анасымен айқындалған оқиға арқылы көрініс тапты: Құдайдан қорқатын ата-анасы нәрестенің өлімге кесілгенін білді, дәл солай ол қырық жылдан кейін мысырлықты өлтіргеннен соң да өлімге кесіледі. Ұлын өлім үкімінен құтқарылуға мұқтаж екенін білген тақуа ата-ана оған арнап кеме тәрізді сандық дайындады; сол сандық еврейлер әлемінен мысырлықтар әлеміне өтті, дәл сол сияқты Мұса да қырық жылдың соңында мысырлықтар әлемінен еврейлер әлеміне шықты.
Moses repeated the story of Noah in his salvation from the water. The very first mention of Moses as the “deliverer” of Abraham’s four-hundred and thirty year covenant prophecy was a repetition of the history where God entered into covenant with mankind, therefore bringing Abraham’s covenant prophecy of a chosen people together with the covenant promise to all mankind. This identifies a baptism in the transfer of the baby Moses to Pharaoh’s daughter, for the death was acknowledged by the parent’s work, the burial is represented by the ark upon the water, and the resurrection is Pharaoh’s daughter.
Мұсаның судан құтқарылуында Нұхтың хикаясы қайта көрініс тапты. Ыбырайымға қатысты төрт жүз отыз жылдық келісім пайғамбарлығының «құтқарушысы» ретінде Мұса туралы ең алғашқы ескертілу — Құдайдың адамзатпен келісімге кірген тарихының қайталануы болды; осылайша таңдап алынған халық туралы Ыбырайымның келісім пайғамбарлығы бүкіл адамзатқа берілген келісім уәдесімен тоғыстырылды. Бұл сәби Мұсаның перғауынның қызына тапсырылуында шомылдыру рәсімін айқындайды: өлім ата-анасының іс-әрекетімен мойындалды, жерлену су үстіндегі сандықпен бейнеленді, ал қайта тірілу — перғауынның қызы.
Moses’ life begins with the baptism of Noah’s ark being typified. This then means that from the outset the number “8” is associated with Moses, for the root of his covenant relationship began with the number “8” from the covenant of Noah, and his work was to institute the rite of circumcision on the “eighth” day. He was then tested and he failed on the very rite. Moses life begins with a baptism and forty years later there is a death (of an Egyptian) that marks the point where the Egyptian Moses dies and becomes strictly a son of Abraham. The beginning and ending of Moses’s first forty years is represented by a baptism. The first identified a transition from Hebrew to Egyptian and the last from Egyptian to Hebrew. Forty years after that, Moses takes God’s people through the baptism of the Red Sea, on his way to the baptism at the Jordan, which he never made.
Мұсаның өмірі Нұхтың кемесінің шомылдыру рәсімі бейнеленуінен басталады. Демек, әуел бастан-ақ «8» саны Мұсамен байланысты болады, өйткені оның келісімдік қатынасының түбірі Нұхтың келісімінен шыққан «8» санынан бастау алды, ал оның қызметі сүндеттеу рәсімін «сегізінші» күні орнату еді. Содан кейін ол сыналды да, нақ сол рәсімнің өзінде сәтсіздікке ұшырады. Мұсаның өмірі шомылдыру рәсімінен басталады, ал қырық жылдан кейін Мысырлықтың өлімі болады; бұл — мысырлық Мұсаның өліп, қатаң түрде Ыбырайымның ұлына айналатын шегін белгілейтін оқиға. Мұсаның алғашқы қырық жылының басталуы да, аяқталуы да шомылдыру рәсімімен бейнеленеді. Біріншісі еврейден мысырлыққа өтуді, ал соңғысы мысырлықтан еврейге өтуді айқындады. Бұдан қырық жыл өткен соң, Мұса Құдай халқын Қызыл теңіздің шомылдыру рәсімі арқылы алып өтеді, бірақ өзі ешқашан жете алмаған Иордандағы шомылдыру рәсіміне қарай бет алып бара жатады.
God’s people under the guidance of Joshua entered the Promised Land without Moses for he died just before the baptism of the Jordan River arrived. Moses said, and Peter repeated that the Lord thy God would raise up a prophet like unto Moses. The prophet who was typified by Moses was Christ, and He began His work exactly where Moses left off. He began His work at His baptism, and that baptism was the exact place Joshua baptized ancient Israel when they crossed the Jordan into the Promised Land. The gospels inform us that John was baptizing at Bethabara, which is the crossing point, and means ferry crossing.
Құдайдың халқы Ешуа басшылығымен Уәде етілген жерге Мұсасыз кірді, өйткені ол Иордан өзеніндегі шомылдыру рәсімі болатын жерге жетердің дәл алдында қайтыс болды. Мұса: «Құдайларың Жаратушы Ие сендерге өз араларыңнан, бауырларыңның ішінен мен сияқты бір пайғамбарды көтереді»,— деді, ал Петір осыны қайталады. Мұса бейнелеген пайғамбар Мәсіх еді, және Ол Өз қызметін Мұса тоқтаған жерден дәл сол жерде бастады. Ол Өз қызметін шомылдыру рәсімінен бастады, ал сол шомылдыру рәсімі Ешуа ежелгі Исраилді Иорданнан өткізіп, Уәде етілген жерге кіргізген кезде шомылдырған нақты орын еді. Ізгі хабарлар бізге Жоханның Бетабарада шомылдыру рәсімін өткізіп жүргенін хабарлайды; бұл — өткел орны, яғни паром өтетін өткел дегенді білдіреді.
The Red Sea is the symbol of the rebellion of Egypt, identifying Moses prophetic testimony in this line as truth. The Nile River to the Red Sea (sometimes called a river) and on to the Jordan. Moses, meaning ‘saved out of the water’ begins and ends his testimony at the water of deliverance, and each of those waters manifest two classes of worshippers.
Қызыл теңіз — Мысырдың бүлігінің нышаны, осы желіде Мұсаның пайғамбарлық куәлігінің ақиқат екенін айқындайды. Ніл өзенінен Қызыл теңізге (кейде өзен деп те аталады), одан әрі Иорданға дейін. «Судан құтқарылып алынған» дегенді білдіретін Мұса өз куәлігін құтқарылу суында бастап, сол суда аяқтайды, әрі сол сулардың әрқайсысы табынушылардың екі санатын көрсетеді.
The first forty years of Moses represents the first angel’s message and the second forty years is the second angel, the third being the third. The three angels possess their own peculiar prophetic characteristics such as that all three messages are represented in the first message. We have demonstrated this phenomenon publicly for years in connection with the first three chapters of the book of Daniel.
Мұсаның алғашқы қырық жылы бірінші періштенің хабарын білдіреді, ал екінші қырық жылы — екінші періштені, үшіншісі болса — үшінші періштені білдіреді. Үш періштенің әрқайсысына тән өзіне ғана тән пайғамбарлық сипаттары бар; мәселен, барлық үш хабар да бірінші хабардың өзінде бейнеленген. Біз бұл құбылысты Даниял кітабының алғашқы үш тарауымен байланысты түрде көп жылдар бойы жұртшылық алдында дәлелдеп келдік.
Daniel feared God in chapter one and refused to eat the Babylonian diet, and God glorified him in the second and dietary visual test that followed, which led to the judgment and third test carried out by Nebuchadnezzar himself. Daniel chapter one is the first angel of Revelation fourteen who announces “fear God,” “give him glory” as Daniel did in the second dietary and visual test, for “the hour of the judgment” of Nebuchadnezzar has come.
Данияр бірінші тарауда Құдайдан қорқып, Бабылдың тағамын жеуден бас тартты, ал соның артынша келген екінші, тағамдық әрі көру арқылы сыналуда Құдай оны дәріптеді; бұл Набуходоносордың өзі жүзеге асырған үкімге және үшінші сынаққа алып келді. Данияр кітабының бірінші тарауы — Аянның он төртінші тарауындағы: «Құдайдан қорқыңдар», «Оған мадақ беріңдер» деп жариялайтын бірінші періште, дәл Данияр екінші тағамдық әрі көру арқылы сыналуда істегеніндей, өйткені Набуходоносорға қатысты «үкім сағаты» келді.
The first forty years of Moses’s life began because his parents feared God. When Pharaoh’s daughter saw the ark in the water, Moses had passed the second test, which is a visual test. Then Pharaoh’s daughter judged that he was not to die. Judgment also arrived at the end of the first forty; when He slew the Egyptian and had to flee Egypt.
Мұсаның өмірінің алғашқы қырық жылы оның ата-анасының Құдайдан қорқуынан басталды. Перғауынның қызы судың үстіндегі сандықты көрген кезде, Мұса көзге көрінетін сынақ болып табылатын екінші сынақтан өтіп қойған еді. Сонда Перғауынның қызы оның өлуге тиісті емес екеніне үкім етті. Үкім алғашқы қырық жылдың соңында да келді: ол мысырлықты өлтіргенде, Мысырдан қашуға мәжбүр болды.
In the second forty years, the second angel of Revelation fourteen announcing the fall of Babylon was typified by the fall of Egypt. In that fall, at the end of the forty years there was a tremendous manifestation of the power of God, as there was at the end of the second angel’s message during the Midnight Cry of 1844.
Екінші қырық жылдықта Аян кітабының он төртінші тарауындағы Бабылдың құлағанын жариялаған екінші періште Мысырдың құлауымен бейнеленді. Сол құлауда, қырық жылдың соңында, 1844 жылғы Түн ортасындағы айқай кезінде екінші періштенің хабарының соңында болғандай, Құдайдың құдіретінің ғаламат көрінісі болды.
The third forty years begins with the judgment of death being pronounced on virtually the entire congregation, and it ends with the judgment of death upon the leader of that congregation.
Үшінші қырық жылға жуық бүкіл қауымға өлім үкімі жария етілумен басталады, ал ол сол қауымның көсеміне өлім үкімінің шығарылуымен аяқталады.
Sister White identifies that our work is to combine the three angels’ messages.
Уайт әпке біздің ісіміздің үш періштенің хабарларын біріктіруден тұратынын айқындайды.
“The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.
«Жаратқан Ие дүниені оның заңсыздығы үшін жазаламақ. Ол өздеріне берілген жарық пен ақиқатты қабылдамай, кері қаққаны үшін діни қауымдарды да жазаламақ. Бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларын біріктіретін ұлы хабар дүниеге жеткізілуге тиіс. Біздің ісіміздің негізгі жүгі осы болуға тиіс». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 7-том, 950-бет.
Moses’ first forty years represents the first angel of Revelation fourteen, and his second period of forty years is the second angel and the third forty-year period is the third angel. Our “great message” is to combine “the first, second, and third angels’ messages” which places all three symbols of Moses’ in 1863, and therefore three Moses’ at the Sunday law.
Мұсаның алғашқы қырық жылы Аян кітабының он төртінші тарауындағы бірінші періштені бейнелейді, оның екінші қырық жылдық кезеңі — екінші періште, ал үшінші қырық жылдық кезеңі — үшінші періште. Біздің «ұлы хабарымыз» — «бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларын» біріктіру; бұл Мұсаның осы үш бейнесінің бәрін 1863 жылға орналастырады, демек жексенбілік заң тұсында үш Мұса бар.
1844 to 1863 includes two witnesses of both forty-year periods that led to Kadesh. Inspiration identifies that a third cannot exist without a first and a second, the first forty years of Moses’ life must also represent 1844 to 1863. Moses is killing the Egyptian in 1863, along with Moses striking the Rock with his rod of authority and also when Moses asks to see God’s glory in the history of the rebellion of the golden calf. There are three Moses’ at 1863 and the Sunday law, and they are all forty years old.
1844 жылдан 1863 жылға дейінгі кезең Қадешке алып келген екі қырық жылдық кезеңнің екі куәлігін қамтиды. Рухтың жетелеуі үшіншісі біріншісі мен екіншісінсіз бола алмайтынын айқындайды; сондықтан Мұсаның өмірінің алғашқы қырық жылы да 1844 жылдан 1863 жылға дейінгі кезеңді бейнелеуге тиіс. 1863 жылы Мұса мысырлықты өлтіріп жатыр; сондай-ақ дәл осы кезде Мұса өз билік таяғымен Жартасқа соғады, әрі алтын бұзауға байланысты бүлік тарихында Құдайдың ұлылығын көруді өтінеді. 1863 жылда және жексенбілік заңда үш Мұса бар, әрі олардың бәрі қырық жаста.
Moses’ three periods each contain a deliverance by water; Moses in the basket aligns with Moses through the Red Sea which aligns with Moses twice at the Jordan River: the Nile, the Red Sea and twice at the Jordan. Waters of deliverance are represented in each of the three periods, for they all align with the period when the water of deliverance is being poured out during the latter rain period.
Мұсаның үш кезеңінің әрқайсысында су арқылы құтқарылу бар; себеттегі Мұса Қызыл теңізден өткен Мұсамен сәйкеседі, ал ол Мұсаның Иордан өзеніндегі екі мәртелік көрінісімен сәйкеседі: Ніл, Қызыл теңіз және Иордандағы екі мәртелік оқиға. Үш кезеңнің әрқайсысында құтқарылу сулары бейнеленген, өйткені олардың бәрі ақырғы жаңбыр кезеңінде құтқарылу суы төгіліп жатқан уақытпен сәйкеседі.
At the end of the third period of forty years Moses struck the Rock with his rod. At the end of the second forty years his rod parted the Red Sea. At the end of the first forty years, he rejected the rod of Egyptian authority, chose to suffer with his people.
Үшінші қырық жылдық кезеңнің соңында Мұса таяғымен Құзды соқты. Екінші қырық жылдың соңында оның таяғы Қызыл теңізді қақ айырды. Алғашқы қырық жылдың соңында ол Мысыр билігінің таяғын теріске шығарып, өз халқымен бірге азап шегуді таңдады.
At the end of the first period an Egyptian died, and at the end of the second period the military, firstborn and leadership of Egypt died. At the end of the third period the nation of Israel, Aaron and Moses had all died. These are three parallel histories that “line upon line” each represent 1844 unto 1863—the history of the third angel, which in turn represents 9/11 to the Sunday law, and the Pentecostal season when the waters of deliverance are poured out.
Бірінші кезеңнің соңында мысырлық бір адам өлді, ал екінші кезеңнің соңында Мысырдың әскери күші, тұңғыштары мен басшылығы өлді. Үшінші кезеңнің соңында Исраил халқы, Һарон мен Мұса түгелдей қайтыс болды. Бұлар — «қатар-қатарымен» әрқайсысы 1844 жылдан 1863 жылға дейінгі кезеңді білдіретін үш параллель тарих; бұл — үшінші періштенің тарихы, ал ол өз кезегінде 11 қыркүйектен жексенбілік заңға дейінгі уақытты және құтқарылу сулары төгілетін Елуінші күн мейрамының маусымын бейнелейді.
Moses is at both rebellions at Kadesh, and the Kadesh rebellions are both capstones in their respective periods. They both represent 1863, which is also the capstone of the period of the third angel, starting with the alpha in 1844 unto the capstone of 1863. When considering the marvelous light of the stone that begins as the foundation and ends as the cap stone it is recognized that the capstone is always prophetically larger. The few drops at the beginning of the Pentecostal season, leading to the full outpouring at the capstone on the day of Pentecost, illustrates this truth.
Мұса Қадештегі екі бүліктің де кезінде сонда болады, әрі Қадеш бүліктері өздеріне тиесілі кезеңдердің екеуінде де қорытынды тәжтас болып табылады. Екеуі де 1863 жылды білдіреді, ал бұл жыл 1844 жылғы альфадан басталып, 1863 жылғы қорытынды тәжтасқа дейін созылатын үшінші періште кезеңінің де тәжтасы болып табылады. Іргетас ретінде басталып, тәжтаспен аяқталатын тастың ғажайып нұрын қарастырғанда, тәжтастың пайғамбарлық тұрғыдан әрдайым ауқымдырақ екені танылады. Елуінші күн маусымының басындағы азғана тамшылардың Елуінші күндегі тәжтастағы толық төгілуге алып келуі осы ақиқатты бейнелейді.
At 9/11, the sprinkling began and it ends at the full outpouring at the Sunday law. This truth identifies Moses’ sin at the second and omega Kadesh as a greater sin than the rebellion in the first alpha Kadesh rebellion. The alpha rebellion produced the death of an entire nation, and omega rebellion produced the death of one man (Moses), but the one man’s sin was greater than the entire nations corporate sin. The man who sins dies, and at that level there is no distinction between the sins of Moses or any other Israelite, but prophetically Moses’ striking Christ a second time was greater, for it was the capstone of that forty-year period.
9/11-де бүрку басталып, ол жексенбілік заң кезіндегі толық төгілуімен аяқталады. Бұл ақиқат екінші, яғни омега Қадештегі Мұсаның күнәсін бірінші, альфа Қадештегі бүлік күнәсінен де үлкен күнә ретінде айқындайды. Альфа бүлігі тұтас бір ұлттың өлімін туғызды, ал омега бүлігі бір адамның (Мұса) өлімін туғызды; бірақ сол бір адамның күнәсі бүкіл ұлттың ортақ күнәсінен де ауыр болды. Күнә жасаған адам өледі, және сол деңгейде Мұсаның күнәсі мен басқа кез келген исраилдіктің күнәсі арасында айырмашылық жоқ; бірақ пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, Мұсаның Мәсіхті екінші рет соққаны бұдан да үлкен болды, өйткені ол сол қырық жылдық кезеңнің шарықтау шегі еді.
The rebellion of Moses at the second omega Kadesh was a greater sin than the rebellion of the children of Israel rejecting the message of Joshua and Caleb. Moses prophetically stands at 1863, where he dies in the wilderness for his rebellion. Moses also stands at 1863, where the former covenant people die in the wilderness for their rebellion, but Moses did not participate in that rebellion. 1863 aligns with the Sunday law, as does Aaron’s rebellion of the golden calf. That history, which aligns with Kadesh, 1863, and the Sunday law, Moses is praying to see God’s glory.
Мұсаның екінші омега Қадештегі бүлігі Ешуа мен Қалебтің хабарына қарсы шығып, оны қабылдамай қойған Исраил ұрпақтарының бүлігінен де үлкен күнә болды. Мұса пайғамбарлық тұрғыдан 1863 жылы тұрады; сол жерде ол өз бүлігі үшін шөлде өледі. Мұса сондай-ақ 1863 жылы да тұрады; сол жерде бұрынғы келісім халқы өз бүлігі үшін шөлде қырылады, бірақ Мұса ол бүлікке қатысқан жоқ. 1863 жексенбілік заңмен үйлеседі, дәл сол сияқты Һаронның алтын бұзау төңірегіндегі бүлігі де үйлеседі. Қадешпен, 1863 жылмен және жексенбілік заңмен үйлесетін сол тарихта Мұса Құдайдың ұлылығын көруді сұрап дұға етуде.
Kadesh represents 1863, and Moses is at both Kadesh’s, so upon two biblical witnesses, who are both cap stones we establish that the third forty-year period which does not end at Kadesh represents 1863 as well. There ‘Moses the unsanctified’ is crucifying Christ afresh, as he rejects the Rock. In 1863, and the giving of the Law at Sinai, ‘Moses the sanctified’ is seeking Gods’ character. In 1863 Moses represents a wise and also a foolish virgin.
Қадеш 1863 жылды бейнелейді, әрі Мұса екі Қадеште де бар; сондықтан екеуі де төбе тастары болып табылатын екі киелі кітаптық куәгердің негізінде біз Қадеште аяқталмайтын үшінші қырық жылдық кезеңнің де 1863 жылды білдіретінін орнықтырамыз. Сол жерде «қасиеттелмеген Мұса» Жартасты қабылдамай, Мәсіхті қайтадан айқышқа шегелеп жатыр. 1863 жылы және Синайда Заңның берілуінде «қасиеттелген Мұса» Құдайдың мінезін іздейді. 1863 жылы Мұса дана да, сондай-ақ ақымақ та қызды бейнелейді.
“The Pharisee and the publican represent two great classes into which those who come to worship God are divided. Their first two representatives are found in the first two children that were born into the world.” Christ’s Object Lessons, 152.
«Парызшыл мен салықшы Құдайға ғибадат етуге келетіндердің бөлінетін екі ұлы тобын бейнелейді. Олардың алғашқы екі өкілі дүниеге келген алғашқы екі баладан табылады». Christ’s Object Lessons, 152.
At Kadesh and 1863, Moses represents “two great classes into which those who” “worship God are divided”. Moses is an example of the one hundred and forty-four thousand as is Peter.
Қадеште және 1863 жылы Мұса «Құдайға ғибадат ететіндер» «бөлінетін екі ұлы тапты» бейнелейді. Мұса — Петір сияқты, жүз қырық төрт мыңның үлгісі.
“For each of the classes represented by the Pharisee and the publican there is a lesson in the history of the apostle Peter. In his early discipleship Peter thought himself strong. Like the Pharisee, in his own estimation he was ‘not as other men are.’ When Christ on the eve of His betrayal forewarned His disciples, ‘All ye shall be offended because of Me this night,’ Peter confidently declared, ‘Although all shall be offended, yet will not I.’ Mark 14:27, 29. Peter did not know his own danger. Self-confidence misled him. He thought himself able to withstand temptation; but in a few short hours the test came, and with cursing and swearing he denied his Lord.” Christ’s Object Lessons, 152.
«Парызшыл мен салықшы бейнелеген топтардың әрқайсысы үшін елші Петірдің тарихында тәлім бар. Шәкірттігінің бастапқы кезеңінде Петір өзін мықтымын деп санады. Парызшыл сияқты, өз бағалауынша ол “басқа адамдар сияқты” емес еді. Мәсіх Өзіне опасыздық жасалар түннің қарсаңында шәкірттеріне алдын ала ескертіп: “Осы түні бәрің де Мен үшін сүрінесіңдер”,— дегенде, Петір нық сеніммен: “Бәрі сүрінсе де, мен сүрінбеймін”,— деп жариялады. Марқа 14:27, 29. Петір өз басына төнген қауіпті білмеді. Өзіне деген сенімділігі оны жаңылдырды. Ол азғыруға төтеп бере аламын деп ойлады; бірақ арада көп уақыт өтпей-ақ сынақ келді де, ол қарғап-сілеп, ант ете отырып, өз Иесінен безді». Christ’s Object Lessons, 152.
At the Sunday law, which is 1863, Peter represents two classes. Those who receive the mark of the beast or those who receive the seal of God. When Jesus changed Simon’s name to Peter, it symbolized the one-hundred and forty-four thousand. That understanding is also symbolized by multiplying Peter’s name using the number from the letter position in the English alphabet. If we use that same technique on 1863, we get 144.
Жексенбілік заң кезінде, яғни 1863 жылы, Петір екі топты бейнелейді: аңның таңбасын қабылдайтындарды немесе Құдайдың мөрін қабылдайтындарды. Иса Симонның атын Петір деп өзгерткенде, бұл жүз қырық төрт мыңды бейнеледі. Бұл түсінік ағылшын әліпбиіндегі әріптердің орнына сәйкес келетін санды қолданып, Петірдің есімін көбейту арқылы да бейнеленеді. Егер дәл сол тәсілді 1863 санына қолдансақ, 144 санын аламыз.
Two of the three symbols of Moses which align with 1863, establish that the third period must align also. The two lines of Kadesh identify the story of the wise and foolish virgins, and the third period identifies an attempt to employ human effort to accomplish a godly work. To trust in human power as did Moses with the Egyptian represents trust in human authority over ordained authority.
1863 жылмен сәйкес келетін Мұсаның үш нышанының екеуі үшінші кезеңнің де дәл солай сәйкес келуге тиіс екенін айқындайды. Қадештің екі желісі дана және ақылсыз қыздардың оқиғасын айқындайды, ал үшінші кезең Құдайға тән істі жүзеге асыру үшін адами күш-жігерді қолдану әрекетін көрсетеді. Мұсаның мысырлыққа қатысты істегеніндей, адами күшке сенім арту — тағайындалған биліктен жоғары адами билікке сенім артуды білдіреді.
Sister White states her husbands, “relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel.” In 1863, Moses was represented by James White. In 1863, James White is slaying an Egyptian, striking Christ a second time and praying for the rebels who rejected the message of “rest” set forth by Joshua and Caleb. Moses is both a foolish virgin when he struck the Rock a second time and a wise virgin as he interceded for the rebels of Israel.
Уайт ханым өзінің жұбайының «Құдай халқы алдындағы қатынасы, кейбір жағынан, Мұсаның Исраилге қатынасына ұқсас болды» деп мәлімдейді. 1863 жылы Мұсаны Джеймс Уайт бейнеледі. 1863 жылы Джеймс Уайт мысырлықты өлтіруде, Мәсіхті екінші рет ұруда және Ешуа мен Қалеб ұсынған «тыныштық» туралы хабарды қабылдамай тастаған бүлікшілер үшін мінажат етуде. Мұса — Жартасты екінші рет ұрған кезде де ақылсыз қыз, ал Исраилдің бүлікшілері үшін ара түскен кезде дана қыз.
We will close this article with the passage in Numbers fourteen where Moses is at 1863, when he is given a view of God’s glory in the parallel history represented by the golden calf rebellion.
Бұл мақаланы Мұса алтын бұзауға байланысты бүлік арқылы бейнеленген параллель тарихта Құдайдың ұлылығының көрінісін алған 1863 жылғы Жаратылыс 14-тегі үзіндімен аяқтаймыз.
In the passage the Lord asks “how long” would he have to deal with the rebels of Israel, which is the same question Isaiah asked the Lord in chapter six. Notice that the book of Numbers places this history in the period when the earth is lightened with God’s glory, as the angels also marked in verse three of Isaiah six. 9/11 was the foundation stone of the history of 1844 to 1863 and the Sunday law is the capstone. The setting in Numbers is nothing less than an illustration of the song or the parable of the vineyard, as ancient Israel is being passed by as the Lord entered into covenant with Joshua.
Осы үзіндіде Жаратқан Ие Исраилдің бүлікшілдерімен қанша уақыт айналысуы керектігін: «Қашанға дейін?» — деп сұрайды; дәл осы сұрақты Ишая да алтыншы тарауда Жаратқан Иеден сұраған. Байқаңыз, Рулар кітабы бұл тарихты жер Құдайдың ұлылығымен нұрланатын кезеңге орналастырады; мұны Ишаяның алтыншы тарауының үшінші аятында періштелер де атап көрсеткен. 9/11 — 1844-тен 1863 жылға дейінгі тарихтың іргетасы, ал жексенбілік заң — оның маңдайша тасы. Рулар кітабындағы көрініс — ежелгі Исраил назардан тыс қалып, Жаратқан Ие Ешуамен келісімге кірген кезде, жүзімдік туралы әннің немесе астарлы әңгіменің бейнелі көрінісінен кем емес.
And all the congregation lifted up their voice, and cried; and the people wept that night. And all the children of Israel murmured against Moses and against Aaron: and the whole congregation said unto them, Would God that we had died in the land of Egypt! or would God we had died in this wilderness! And wherefore hath the Lord brought us unto this land, to fall by the sword, that our wives and our children should be a prey? were it not better for us to return into Egypt? And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt.
Сонда бүкіл қауым дауыстарын көтеріп, айқай салды; халық сол түні жылады. Исраил ұрпақтарының бәрі Мұса мен Һаронға қарсы күңкілдеді; бүкіл қауым оларға: «Қап, Мысыр жерінде өлгенімізде ғой! Немесе осы шөлде өлгенімізде ғой! Жаратқан Ие бізді неге осы жерге қылыштан құритындай етіп әкелді? Әйелдеріміз бен балаларымыз олжа болу үшін бе? Бізге Мысырға қайтып барғанымыз жақсы емес пе?» — деді. Сонда олар бір-біріне: «Біз өзімізге бір басшы сайлап, Мысырға қайта оралайық», — десті.
Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying,
Сонда Мұса мен Һарон Исраил ұлдарының бүкіл қауым жиналысының алдында жерге етпетінен түсті. Ал жерді барлап келгендердің қатарындағы Нұн ұлы Ешуа мен Ефунне ұлы Қалеб киімдерін жыртты. Олар Исраил ұлдарының бүкіл қауымына сөйлеп, былай деді:
The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not.
Біз барлап өткен сол жер — аса игілікті жер. Егер Жаратқан Ие бізге разы болса, онда Ол бізді сол жерге кіргізіп, оны бізге береді; ол — сүт пен бал ағатын жер. Тек Жаратқан Иеге қарсы шықпаңдар, әрі сол жердің халқынан қорықпаңдар; өйткені олар біз үшін нан іспетті: олардың қорғаны олардан кеткен, ал Жаратқан Ие бізбен бірге. Олардан қорықпаңдар.
But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them?
Бірақ бүкіл қауым оларды таспен атып өлтіруді бұйырды. Сонда Жаратқан Иенің ұлылығы бүкіл Исраил ұлдарының алдында жиналыс шатырының ішінде көрінді. Жаратқан Ие Мұсаға былай деді: «Бұл халық Мені қашанға дейін қорлай бермек? Мен олардың арасында көрсеткен барлық белгілеріме қарамастан, олар Маған қашанға дейін сенбемек?»
I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they.
Мен оларды індетпен соғып, мұрадан айырамын; ал сенен олардан да ұлы әрі қуаттырақ халық шығарамын.
And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them;) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness.
Сонда Мұса Жаратқан Иеге былай деді: «Онда мұны мысырлықтар естиді, өйткені Сен осы халықты олардың арасынан Өз құдіретіңмен алып шықтың; әрі олар бұл туралы осы жердің тұрғындарына айтады. Өйткені олар, Уа, Жаратқан Ие, Сенің осы халықтың арасында екеніңді, Уа, Жаратқан Ие, Сенің бетпе-бет көрінетініңді, бұлтыңның олардың үстінде тұрғанын, күндіз олардың алдында бұлт бағанасы ішінде, ал түнде от бағанасы ішінде жүретініңді естіген. Енді егер Сен осы халықтың бәрін бір адамдай қырып жіберсең, онда Өзің туралы даңқыңды естіген халықтар былай деп айтады: “Жаратқан Ие бұл халықты оларға ант еткен жерге кіргізуге шамасы келмегендіктен, оларды шөлде қырып салды”».
And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now.
Енді, Өзіңнен жалбарынып өтінемін, Иемнің құдіреті Өзің айтқанындай ұлы болғай: «Жаратқан Ие — шыдамды, ұлы мейірім Иесі, заңсыздық пен күнәні кешіруші, бірақ кінәліні ешбір жағдайда ақтамайтын, әкелердің заңсыздығын балалардың мойнына үшінші және төртінші ұрпаққа дейін жүктейтін Құдай». Өзіңнен жалбарынып өтінемін, осы халықтың заңсыздығын Өзіңнің ұлы мейіріміңе сай кешіре гөр; Мысырдан бері осы уақытқа дейін бұл халықты қалай кешіріп келген болсаң, солай кешіре гөр.
And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord.
Сонда Жаратқан Ие былай деді: «Сенің сөзің бойынша кешірдім. Бірақ Өзімнің тірі екендігім қандай шын болса, бүкіл жер жүзі Жаратқан Иенің ұлылығына толады».
Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. (Now the Amalekites and the Canaanites dwelt in the valley.) Tomorrow turn you, and get you into the wilderness by the way of the Red sea.
Өйткені Менің даңқымды және Мысырда да, шөлде де көрсеткен кереметтерімді көрген, бірақ осы он рет Мені сынап, үніме құлақ аспаған сол адамдардың бәрі, Мен олардың ата-бабаларына ант етіп уәде еткен жерді, расында, көрмейді; Иә, Мені ашуландырғандардың ешқайсысы оны көрмейді. Ал қызметшім Қалеб болса, оның бойында өзге рух болғандықтан және ол Маған толық ергендіктен, Мен оны өзі барып көрген жерге кіргіземін, оның ұрпағы да соған иелік ететін болады. (Ал амалектіктер мен қанахандықтар аңғарда тұратын.) Ертең бұрылып, Қызыл теңізге баратын жолмен шөлге қарай аттаныңдар.
And the Lord spake unto Moses and unto Aaron, saying, How long shall I bear with this evil congregation, which murmur against me? I have heard the murmurings of the children of Israel, which they murmur against me. Say unto them, As truly as I live, saith the Lord, as ye have spoken in mine ears, so will I do to you: Your carcases shall fall in this wilderness; and all that were numbered of you, according to your whole number, from twenty years old and upward, which have murmured against me, Doubtless ye shall not come into the land, concerning which I sware to make you dwell therein, save Caleb the son of Jephunneh, and Joshua the son of Nun. But your little ones, which ye said should be a prey, them will I bring in, and they shall know the land which ye have despised. But as for you, your carcases, they shall fall in this wilderness. And your children shall wander in the wilderness forty years, and bear your whoredoms, until your carcases be wasted in the wilderness. After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise.
Жаратқан Ие Мұса мен Һаронға былай деп тіл қатты: «Маған қарсы күңкілдейтін осы зұлым қауымға Мен қашанға дейін төзе беремін? Маған қарсы күңкілдеген Исраил ұрпақтарының күңкілдерін естідім. Оларға айт: Мен тірі болғанымдай анық, — дейді Жаратқан Ие, — құлағыма қалай айтсаңдар, сендерге солай істеймін: мәйіттерің осы шөлде құлайды; араларыңдағы жиырма жастан жоғары, түгелдей санаққа ілінгендердің бәрі, Маған қарсы күңкілдегендердің ешқайсысы да, Мен сендерді сонда қоныстандырамын деп ант еткен елге кірмейсіңдер, тек Ефунненің ұлы Халеб пен Нұнның ұлы Ешуадан басқа. Ал сендер: “Оларжаға жем болады”, — деген балаларыңды Мен сонда алып кіремін, және олар сендер менсінбеген жерді танып-біледі. Ал өздеріңе келсек, мәйіттерің осы шөлде құлайды. Балаларың қырық жыл шөлде көшіп-қонып жүреді, сөйтіп сендердің азғындықтарыңның зардабын тартады, ақырында мәйіттерің шөлде құрып біткенше. Жерді барлап шыққан күндердің саны бойынша, яғни қырық күн үшін, әр күнге бір жылдан, қырық жыл бойы күнәларыңның салмағын көтересіңдер; сонда Менің уәдемнен тайғанымды білесіңдер».
I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. And the men, which Moses sent to search the land, who returned, and made all the congregation to murmur against him, by bringing up a slander upon the land, Even those men that did bring up the evil report upon the land, died by the plague before the Lord.
Мен Жаратқан Ие айттым: Маған қарсы жиналған осы бүкіл зұлым қауымға Мен мұны міндетті түрде істеймін; осы шөлде олар құрып бітеді, сол жерде өледі. Ал Мұса жерді шолып келуге жіберген адамдар қайтып келіп, жер туралы жаман хабар тарату арқылы бүкіл қауымды оған қарсы күңкілдеткен еді. Сол жер туралы жаман хабар таратқан адамдардың өзі Жаратқан Иенің алдында індеттен қаза тапты.
But Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of the men that went to search the land, lived still. Numbers 14:1–38.
Бірақ жерді шолып келуге барғандардың ішінен Нұн ұлы Ешуа мен Ефунне ұлы Қалеб тірі қалды. Сандар 14:1–38.
We will continue these thoughts in the next article.
Бұл ойларды келесі мақалада жалғастырамыз.