The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.
Данияр пайғамбар айтқан қаңыратып бос қалдырушы жиіркеніш — үш түрлі дәуірдегі мәсіхшілер үшін қашуға берілген белгі. Иерусалимдегі мәсіхшілер б.з. 66 жылы Рим әскерлерінің тулары Иерусалимді қоршап алғанын көргенде қашып кетті. Бесінші ғасырдың соңы мен алтыншы ғасырдың басындағы мәсіхшілер Құдайдың ғибадатханасында күнә адамының өзін Құдаймын деп жариялағанын көргенде шөл далаға қашты. 1888 жылы сенатор Блэр Америка Құрама Штаттарының Конгресіне жексенбілік заңдардың бірқатарын ұсынды. Ол заң жобалары Блэр заң жобалары деп аталды, әрі олар жексенбіні Ұлттық Құлшылық Күні ретінде айқындауға жасалған әрекет еді. Жексенбі күні құлшылық ету — аңның таңбасы, папалық биліктің таңбасы, ал Америка Құрама Штаттарының Конституциясы ұлттық дінді Америка Құрама Штаттарының азаматтары үшін сынақ ретінде күштеп енгізуге тікелей қарсы.
It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.
Дәл осы жайт қазіргі Рим ретінде Құрама Штаттарды айқындаумен байланысты қате қолданылуда ескерусіз қалдырылған. Пайғамбарлықтың үш мәрте қолданылуы оның қолданылуын реттейтін нақты ережелерге ие. Сол ережелер үшінші орындалудың пайғамбарлық сипаттарын айқындау үшін бірінші орындалудың пайғамбарлық сипаттары екінші орындалудың пайғамбарлық сипаттарымен біріктірілуге тиіс екенін көрсетеді.
The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.
Қашып кету туралы ескерту — келе жатқан қудалаудан қашып кету туралы ескерту. Мәсіх дәуірінде бұл қудалау — б.з. 70 жылы Иерусалим мен ғибадатхананың қиратылуы болды. Сол жақындап келе жатқан қудалаудың ескерту белгісі б.з. 66 жылы берілді. Бесінші ғасырдың соңы мен алтыншы ғасырдың басындағы қашып кету туралы ескерту Павел тарапынан пайғамбарлық Пергамның, яғни пұтқа табынушы Римді бейнелегеннің, безінуін тану ретінде айқындалды. Өзін Құдаймын деп жариялайтын күнә адамы ашылуы үшін, әуелі безіну болуы тиіс еді. 538 жылға таяған тарихта тежеп тұрған, немесе Павел айтқандай, “withholdeth” еткен пұтқа табынушы Рим жойылып, Пергам безінгенде, қашып кету белгісі келіп, адалдарды папалық шіркеудің қауымдастығынан бөлінуге бағыттады. Содан кейін 538 жылы Орлеан кеңесінде папалық билік жексенбілік заң қабылдап, папалық қудалаудың мың екі жүз алпыс жылы басталды.
The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.
Алғашқы екі куәгер Мәсіхтің қашу туралы ескертуінің үшінші орындалуы нақты қудалаудан бұрын болғанын айқын көрсетеді. Иерусалимнің қирауы б.з. 66 жылы Цестийдің қоршауы басталғаннан тура үш жарым жыл өткен соң келді; осының арқасында мәсіхшілер Тит қоздырған және ғибадатхана мен қаланың күйреуімен аяқталған екінші қоршаудың сұмдықтары басталмай тұрып, алдын ала қашып кете алды. 538 жылдың алдында мәсіхшілер папалық Рим шіркеуінен бөлініп, пайғамбарлық тұрғыдан шөл далаға қашты; бұл рухани Иерусалимнің қирауын білдіреді.
But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.
Бірақ ғибадатхананың сыртындағы ауланы тыс қалдыр да, оны өлшеме; өйткені ол басқа ұлттарға берілген; әрі олар киелі қаланы қырық екі ай бойы таптайтын болады. Мен Өзімнің екі куәгеріме күш беремін, сонда олар аза киімін киіп, бір мың екі жүз алпыс күн бойы пайғамбарлық етеді. Аян 11:2, 3.
In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.
Қашу туралы ескертудің екі бейнелі көрінісінде де ескерту қудалаудан бұрын беріледі, ал қудалау, пұтқа табынушы болсын не папалық болсын, тура мағынадағы не рухани болсын, Иерусалимді таптап-жаншып жатқан Рим арқылы бейнеленеді. Жетінші күн адвентистері үшін қашу туралы ескерту 1888 жылғы Блэр заңы болды. Пұтқа табынушы Рим тарихындағы алғашқы орындалуында мәсіхшілер Иерусалимнен қашуға тиіс болды, ал папалық Римнің орындалуында мәсіхшілер шөл далаға қашты. Адвентизм үшін ескерту ауылдық жерге қашу болды.
“It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.
«Қазір Құдай халқы үшін өз сүйіспеншіліктерін осы дүниеге байлап, қазыналарын дүниеде жинайтын уақыт емес. Жуық арада біз де, ертедегі шәкірттер секілді, қаңыраған әрі оңаша жерлерден пана іздеуге мәжбүр боламыз. Рим әскерлерінің Иерусалимді қоршауы яһудеялық мәсіхшілер үшін қашудың белгісі болғаны сияқты, біздің еліміздің папалық сенбіні міндеттейтін жарлық арқылы билікті өз қолына алуы біз үшін де ескерту болады. Сол кезде үлкен қалаларды тастап шығатын, ал содан кейін кішілерін де қалдырып, таулар арасындағы оңаша жерлердегі жекеленген мекендерге қоныс аударатын уақыт келеді». Testimonies, volume 5, 464.
“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.
«Ұлтымыздың папалық сенбіні мәжбүрлеп орындататын жарлықта билікті өз қолына алуы бізге ескерту болады»,— деген сөздер Марктың: «тұрмауға тиісті жерде тұрған» қаңыратып бос қалдыратын жиіркеніш туралы сөздерімен үйлесімде орындалды. 1888 жылы Америка Құрама Штаттарының Конгресі Конституцияның негізгі бір қағидасына тікелей қайшы келетін заңды қарастырып жатқан еді, және сол кезде Жетінші күн адвентистері қалалардан шығып, ауылдық жерлерге көшуге тиіс болды.
“Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.
«Иерусалимнің күйреуі кезінде бірде-бір мәсіхші қаза тапқан жоқ. Мәсіх Өз шәкірттеріне алдын ала ескерту берген еді, әрі Оның сөздеріне сенгендердің бәрі уәде етілген белгіні күтіп, қырағы болды.... Олар еш кідірместен Иорданның ар жағындағы Перея жеріндегі Пелла қаласына, қауіпсіз орынға, қашып кетті». Ұлы күрес, 30.
The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.
Қашуға қатысты ескерту белгілерінің біріншісінің пайғамбарлық сипаттары үшінші әрі соңғы орындалуды бейнелейді. Кейде сол пайғамбарлық сипаттар үшінші орындалудың өз ішінде қосарлы орындалуды туындатады. Мұның мысалы — үш Ілияс. Ілиястың Ізабел, Ахаб және Бағал пайғамбарларымен бетпе-бет келуіндегі желі, екінші Ілияс — Жақия шомылдырушының Иродия, Ирод және Саломемен бетпе-бет келуіндегі сипаттарымен ұштаса отырып, соңғы күндері — өйткені үш есе қолданылудың үшінші әрі соңғы орындалуы әрдайым соңғы күндерде болады — Ілияс пен Жақия Құдай халқының екі санатын бейнелейтінін анықтайды. Ілияс бейнелейтін бір санат өлмейді, ал Жақия бейнелейтін екінші санат өледі. Бұл екі санат Аян кітабының жетінші тарауында да өкілденген: өлмейтін жүз қырық төрт мың және өлетін ұлы жамағат.
In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.
Үш Бабылдың әрқайсысында пайғамбарлық хабардың ұқсас бір қыры мынау: бірінші Бабыл Нимрод арқылы бейнеленеді, ал екінші Бабыл оның алғашқы және соңғы патшалары — Набуходоносор мен Белшазар арқылы бейнеленеді. Набуходоносор Бабылдағы құтқарылатындарды, ал Белшазар Бабылдағы жойылатындарды білдіреді.
In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.
Соңғы күндері Киелі кітап пайғамбарлығының нысаны болып табылатын екі жексенбілік заң бар. Біріншісі — Америка Құрама Штаттарында жуық арада енгізілетін жексенбілік заң, ал екіншісі — бүкіл әлемге күштеп таңылатын жексенбілік заң. Бұл екі жексенбілік заң пұтқа табынушы Римнің жексенбілік заңымен ишараланған еді: 321 жылы Константин алғашқы жексенбілік заңды күшіне енгізді, ал содан кейін 538 жылы папалық Римнің жексенбілік заңы келді. Пұтқа табынушы Рим — Америка Құрама Штаттарын алдын ала бейнелейтін бірнеше пайғамбарлық типтердің бірі, ал 321 жылғы жексенбілік заң Америка Құрама Штаттарында жуық арада енгізілетін жексенбілік заңның типі болып табылады. 538 жылғы папалық жексенбілік заң бүкіл әлемге күштеп орындатылатын жексенбілік заңның типі болып табылады. Даниялдың он бірінші тарауындағы қарақшылар Америка Құрама Штаттарының типі болып табылады деген қате көзқарас Америка Құрама Штаттарында жуық арада енгізілетін жексенбілік заңды дәлел ретінде пайдалануға тырысып, Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң Америка Құрама Штаттарының қазіргі Рим екенін дәлелдейді деп мәлімдейді де, айдаһардың, аңның және жалған пайғамбардың үштік одағы арқылы дүниежүзіндегі әрбір ұлтқа күштеп таңылатын тағы бір жексенбілік заңның бар екенін елемейді.
If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.
Егер Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң Америка Құрама Штаттарын Қазіргі Рим ретінде айқындайтын болса, онда бүкіләлемдік жексенбілік заң нені айқындайды? Үш Рим Қазіргі Римнің үшқұрамды бола отырып, екі бөлек жексенбілік заңды жүзеге асыратынын айқындайды. Біріншісі — Америка Құрама Штаттарында, ол 321 жылғы Константиннің жексенбілік заңы арқылы бейнеленген; ал екіншісі — 538 жылғы папалық жексенбілік заң арқылы бейнеленгендей, бүкіл әлемге қатысты. Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңды пайғамбарлықтың үштік қолданылуы тұрғысынан пайдаланып, жексенбілік заң Қазіргі Римнің кім екенін дәлелдейді деп мәлімдеу — пұтқа табынушы және папалық Рим белгілеп берген пайғамбарлық сипаттарды елемеу болып табылады. Соңғы күндері екі бөлек жексенбілік заң бар, әрі олардың ешқайсысы да халықты тонаушылардың Америка Құрама Штаттары екенін айқындайтын дәлел емес. Пұтқа табынушы және папалық Римнің куәлігі, қазір болып жатқандай, жеке түсіндірмені қолдау үшін бұрмаланғанда, бұл өздерінің жеке түсіндірмесін қорғауға ұмтылатындардың үлгі мен қарсыүлгіні түсінбейтінін көрсетеді.
Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.
Пұтқа табынушы Рим — Америка Құрама Штаттарының типі, ал папалық Рим қазіргі Римнің бейнесі болып табылады. Пайғамбарлықтың үштік қолданылуын осылайша қате қолданумен және үйретіліп жатқан нәрсе «тип пен антитип» аясында беріліп отыр деген тұжырыммен қатар, пайғамбарлықтың үштік қолданылуы аясында бейнеленгендей «қирау келтіретін жиіркенішті» анықтаудағы өзге бір жаңсақтық та бар.
From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.
Б.з. 66 жылдан 70 жылға дейін Иерусалимге екі римдік қолбасшы шабуыл жасады. Екі қолбасшы да — Цестий мен Тит — қоршаудан бастады, бірақ қоршауды қысқа мерзімге тоқтатып, сол арқылы мәсіхшілерге қашып құтылуға иләһи қамқорлықпен мүмкіндік бергені тек біреуі ғана болды. Мәсіхшілер қашу туралы ескертуді дәл Цестийдің тұсындағы алғашқы қоршауда таныды. Б.з. 70 жылы Тит Иерусалимге қарсы соғысты жалғастыру үшін келгенде, ол қоршаудан бастады да, Иерусалим мен ғибадатхана күйретілгенге дейін оны тоқтатпады. Исаның ескертуінде екі кезең бар. Біріншісі — қашуға берілген белгі, ал содан кейін — қудалау. Осы ескертудің V және VI ғасырлардағы орындалуында мәсіхшілер 538 жылға дейін азғындалған Рим шіркеуінен бөлініп шықты, содан кейін қудалау басталды.
Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.
Пауыл ежелгі Исраилдің бүкіл жазылып қалдырылған тарихы соңғы күндерде өмір сүретіндер үшін жазылғанын өте айқын білдіреді, әрі бұл шындықты классикалық түрде баяндаған жерінде «үлгілер» деген мағынадағы грекше “typos” сөзі «өнеге» деп аударылғанымен, сол тарихтардың барлығы бейнелер болғанын да анық көрсетеді.
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.
Осының бәрі оларға өнеге ретінде болды; әрі дүниенің ақырғы дәуірлері жеткен бізге ескерту болсын деп жазылды. 1 Қорынттықтарға 10:11.
The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.
Пауыл осы ақиқаттың мәнмәтінін белгілеу үшін қолданатын оныншы тараудағы тарихтар ежелгі Исраилдің әділдікпен әрекет еткенінің тарихы емес еді.
But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.
Бірақ олардың көпшілігіне Құдай разы болған жоқ, өйткені олар шөл далада қырылып қалды. Ал бұл нәрселер бізге үлгі болды, біз де олардың құмартқанындай зұлым нәрселерге құмар болмауымыз үшін. Сондай-ақ олардың кейбіреулері сияқты пұтқа табынушылар болмаңдар; жазылғандай: «Халық ішіп-жеуге отырды да, сауық құру үшін орындарынан тұрды». Сондай-ақ олардың кейбіреулері азғындық жасағанындай, біз де азғындық жасамайық; сөйтіп, бір күнде олардың жиырма үш мыңы қырылды. Сондай-ақ олардың кейбіреулері Мәсіхті сынағанындай, біз де Мәсіхті сынамайық; сол үшін олар жыландардан қырылды. 1 Қорынттықтарға 10:5–9.
Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.
Қасиетті тарих — Құдай халқының әділдігі мен әділетсіздігінің екеуінің де жазбасы, бірақ қай жазба болса да, ол соңғы күндері өмір сүріп жатқан Құдай халқы үшін бәрібір бір бейне болып қала береді. 1888 жылғы Миннеаполистегі бүліктің тарихы — адвентистік тарихшылар не айтса да, әділетсіздіктің жазбасы. Бұл бүлік соншалықты терең болды, сондықтан Эллен Уайт жиналыстан кетуге бел буды; ол тек бір періште оған қалып, Мұсаның тарихындағы Қорах, Датан және Абирамның бүлігіне параллель болған осы бүлікті тіркеу оның жауапкершілігі екенін айтқандықтан ғана қалды. Сол жиналыста Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште төмен түсті, бірақ Ол әкелген хабар қабылданбады.
That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York City were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.
Сол тарих 2001 жылғы 11 қыркүйекті, яғни Нью-Йорк қаласының ұлы ғимараттары құлатылған уақытты бейнелік түрде алдын ала көрсетті. Сол тарихқа Сенатор Блэр енгізуге тиіс болған жексенбілік заң туралы алғашқы заң жобасы да кірді. Оның жексенбіні Ұлттық Құлшылық Күні ретінде міндеттеп енгізуге жасаған әрекеттері сәтсіз аяқталды, бірақ бұл соңғы күндерді бейнелік түрде алдын ала көрсеткен қасиетті тарихтың бір бөлігі болды. Сенатор Блэрдің заң жобасы қалалардан қашу туралы ескерту болды. Уайт ханым 1888 жылға дейін қалалардың сыртында өмір сүрудің қажеттілігі туралы айтқанда, болашақ шақта сөйледі. Ол Құдай халқы ауылдық жерлерге көшуге тиіс болатын жуық болашақтағы уақытты нұсқады. 1888 жылдан кейін Уайт ханымның ауылдық жерде өмір сүрудің қажеттілігіне қатысты барлық сілтемелері оның кеңесін ауылдық жерде болу уақыты әлдеқашан жеткен деген мәнмәтінде берді. 1888 жылғы Блэр заңы, Лұқа айтқандай, болуға тиіс емес жерде тұрған жексенбіні міндеттеп сақтатудың белгісі болды. Жексенбіні міндеттеп сақтау Америка Құрама Штаттарының Конгресіне енгізілмеуге тиіс еді, өйткені бұл Конституцияның негізгі бір қағидасын теріске шығару болатын.
The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.
1888 жылдың тарихы 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталған пайғамбарлық тарихтың бейнесі болуы үшін жазылып қалдырылды. 1888 жылғы Блэр заңы 2001 жылғы Patriot Act-тің бейнесі болды. Ол аңның таңбасының іс жүзінде күшіне енгізілуінің алдында болған ескерту еді. Мәсіхке еріп жүрген ешкім 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін қалада тұрмауы керек. Бұл Құдай халқына қашып кетуді нұсқаған пайғамбарлық қоршау еді. Соңғы күндердің пайғамбарлық үлгісінің тақырыбы болып табылатын, пұтқа табынушы Рим мен папалық Римнің жексенбілік заңдары арқылы бейнеленген екі жексенбілік заң бар болғаны сияқты, сол екі жексенбілік заңның екеуінің де алдында қашып кету туралы ескерту беріледі.
For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.
Өздерін Жетінші күн адвентистеріміз деп жариялайтындар үшін Патриоттық акт жақындап келе жатқан жексенбілік заңның алдында қалалардан ауылдық жерлерге қашудың белгісі ретінде пайғамбарлық тұрғыдан танылуға тиіс еді. Сол жексенбілік заңның өзі әлі де Бабылда жүрген Құдайдың өзге отары үшін әрбір ұлтқа енгізілмек жексенбілік мәжбүрлеудің алдында Бабылдан қашып шығудың белгісі болды.
“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.
«Діни еркіндік елі — Америка — ар-ожданға зорлық жасап, адамдарды жалған сенбіні құрметтеуге мәжбүрлеуде папалықпен біріккен кезде, жер шарындағы әрбір елдің халқы оның үлгісіне еруге жетеленетін болады». Testimonies, volume 6, 18.
Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.
Үш Ілиястың үш мәрте қолданылуы соңғы күндері Құдай халқының екі тобы бар екенін қалай айқындаса, Римнің үш мәрте қолданылуы да жексенбілік заңдардың екі бөлек түрі бар екенін солай анықтайды. Америка Құрама Штаттарын «халқыңның қарақшылары» деп санағысы келетіндер, сондықтан Америка Құрама Штаттарының пайғамбарлық рөлі көріністі орнықтырады деп тұжырымдайтындар, Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заң Мәсіх Өз халқы алда келе жатқан қудалаудан қашуы үшін ескерту ретінде көрсеткен қаңыратып бос қалдыратын жиіркеніш деп ұсынады. Олар қашуға арналған ескерту белгісі болып табылатын қоршау мен жексенбілік заңның нақты орындалуы басталып, соңғы күндердің қудалауын туындататын уақытты білдіретін екінші қоршаудың арасындағы айырмашылықты ажырата алмайды. Олар екі куәгер негізінде орнықтырылған, соңғы күндерде пайғамбарлықты орындайтын екі бөлек жексенбілік заң болуы тиіс деген айырмашылықты қарастырмайды. Осылайша, олар Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заңды Даниял пайғамбар айтқан, қаңыратып бос қалдыратын жиіркеніш ретінде бейнеленген ескерту деп дәлелдейді; және ол расында да солай, бірақ олардың анықтамасындағыдай емес.
The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.
Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң — әлі де Бабылда жүрген Құдайдың өзге отарына оның қауымдастығынан қашып шығу туралы ескерту. Сондықтан бұл — барлық халықтарға күштеп таңылатын алдағы жексенбілік заң туралы ескерту.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
«Шетел халықтары Америка Құрама Штаттарының үлгісіне еретін болады. Ол алда бастама көтергенімен, дәл сол дағдарыс біздің халқымыздың басына дүниенің барлық бөліктерінде де келеді». Testimonies, 6-том, 395.
Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.
Олардың тұжырымы бойынша, Құрама Штаттардағы жексенбілік заң Құрама Штаттарды пайғамбарлық көріністі орнықтыратын нышан ретінде айқындайды, бірақ Мәсіхтің қашуға қатысты берген ескертуінің мәнмәтінінде сол жексенбілік заң он бірінші сағаттың қызметкерлеріне Бабылдан қашуға берілген дүниежүзілік ескертуді білдіреді.
When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.
Уайт қарындас қашу туралы ескертуді айтқанда, ол бүкіл әлемді қамтып алатын жексенбілік заң мәселесіне назар аударады. Сол қозғалыс Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңнан басталады. Ол Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңның келер қудалаудың ескертуі екенін айқындайды.
“By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.
«Құдай заңын бұза отырып, папалық институтты күшіне енгізетін жарлық арқылы біздің ұлтымыз өзін әділдіктен толықтай ажыратады. Протестантизм шығанақтың ар жағына қолын созып, римдік биліктің қолынан ұстағанда, тұңғиықтың үстінен асып өтіп, спиритизммен қол алысқанда, осы үштік одақтың ықпалымен еліміз өзінің Конституциясының протестанттық әрі республикалық үкімет ретіндегі әрбір қағидатын теріске шығарып, папалық жалғандықтар мен адасулардың таралуына жағдай жасағанда, сонда біз Шайтанның ғажайып әрекетінің уақыты келгенін және ақырдың жақын екенін біле аламыз.»
“As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.
«Рим әскерлерінің жақындап келуі Иерусалимнің таяп қалған қирауының шәкірттер үшін белгісі болғаны сияқты, осы діннен безушілік те біз үшін Құдайдың төзімділігінің шегіне жеткенінің, халқымыздың заңсыздығының өлшемі толғанының және рақым періштесінің енді қайта оралмастай болып ұшып кеткелі тұрғанының белгісі болуы мүмкін. Сонда Құдай халқы пайғамбарлар Жақыптың қайғы-қасірет заманы деп сипаттаған азап пен күйзеліс көріністерінің ішіне түседі. Сенімді, қудаланған жандардың зарлары көкке көтеріледі. Әбілдің қаны жерден зарлағаны сияқты, шейіттердің қабірлерінен, теңіздің молаларынан, тау үңгірлерінен, монастырьлардың қабірханаларынан да Құдайға жалбарынған дауыстар көтеріледі: “Уа, Ием, қасиетті әрі шынайы, жер бетінде тұратындардан біздің қанымыз үшін қашанға дейін үкім шығарып, кек алмайсың?”» Testimonies, 5-том, 451.
Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”
Уайт қарындас Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңды көрсетіп отыр және оны Америка Құрама Штаттары үшін сынақ мерзімінің аяқталғанының «белгісі» ретінде айқындайды. Алайда дүниенің өзге халықтарындағы Құдай халқы да сол сынақпен бетпе-бет келуге тиіс. Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңнан Михаил орнынан тұрып, адамзатқа берілген сынақ мерзімі жабылғанға дейін белгілі бір уақыт кезеңі бар. Ол жабылған кезде, «рақым періштесі ұшып кетеді.»