The line of prophecy identifying when the United States forms an image to and of the beast occurs when the horn of Protestantism is forming the image of Christ. That formation is specifically identified in Daniel chapter ten, when Daniel beholds the causative looking-glass “marah,” vision. Daniel represents those who behold Christ, and in so doing they reflect Christ’s character. The one hundred and forty-four thousand, who are represented by Daniel in chapter ten, form the image of Christ within, only as they behold His character. By beholding they become changed.
Америка Құрама Штаттарының аңға ұқсас әрі аңның бейнесін қашан жасайтынын айқындайтын пайғамбарлық желісі протестантизм мүйізі Мәсіхтің бейнесін қалыптастырып жатқан кезде орын алады. Бұл қалыптасу Даниял кітабының оныншы тарауында нақтылы түрде көрсетіледі; сол жерде Даниял себепші болатын «marah», яғни аян деп аталатын айнадай бейнені көреді. Даниял Мәсіхке қарайтындарды білдіреді, әрі солай ете отырып, олар Мәсіхтің мінезін бейнелейді. Оныншы тарауда Даниял арқылы бейнеленетін жүз қырық төрт мың адам Мәсіхтің мінезіне қарау арқылы ғана іштей Мәсіхтің бейнесін қалыптастырады. Қарау арқылы олар өзгереді.
The image of the beast reflects the beast, and the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. When the Protestant churches take control of the government of the United States, they will have formed an image of the church and state system that identifies the structure of control which the papal power employed before the political support was removed. In the same period of time the image of Christ will be produced in His last day people. Yet, there were those that were with Daniel who saw not the vision, for they fled from the vision. They failed the test of the formation of the image of the beast, by refusing to allow the image of Christ to be formed within them during the testing time.
Аңның мүсіні аңды бейнелейді, ал аң мүсінінің қалыптасуы — Құдай халқы үшін олардың мәңгілік тағдырын шешетін ұлы сынақ. Америка Құрама Штаттарының протестанттық шіркеулері үкіметті өз бақылауына алған кезде, олар саяси қолдау алынып тасталмай тұрғанға дейін папалық билік қолданған бақылау құрылымын айқындайтын шіркеу мен мемлекеттің жүйесінің мүсінін қалыптастырған болады. Сол уақыт кезеңінде Мәсіхтің бейнесі де Оның соңғы күндердегі халқының бойында қалыптасатын болады. Алайда Даниялмен бірге болғандардың арасында аянды көрмегендер де болды, өйткені олар аяннан қашып кетті. Олар сынақ уақытында өздерінің ішінде Мәсіхтің бейнесінің қалыптасуына жол беруден бас тартып, аң мүсінінің қалыптасу сынағынан өте алмады.
The spiritual principle of reflection is accomplished by looking into a mirror that represents Christ and because the “marah” vision is a causative vision, the image of Christ in the mirror, produces the image of Christ in humanity. A literal mirror reflects the image of the man who looks at the mirror, but the spiritual application of the principle has variables associated with the mirror. Those who are simply a “hearer of the word, and not a doer,” “beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.” They look to the mirror and only see humanity.
Бейнелеудің рухани қағидасы Мәсіхті бейнелейтін айнаға қарау арқылы жүзеге асады; әрі «marah» көрінісі себептеуші көрініс болғандықтан, айнадағы Мәсіхтің бейнесі адамзатта Мәсіхтің бейнесін тудырады. Тура мағынадағы айна айнаға қараған адамның бейнесін көрсетеді, алайда бұл қағиданың рухани қолданылуында айнаға қатысты айнымалылар бар. Тек «сөзді тыңдаушы болып, бірақ оны орындаушы емес» болғандар «өзін көреді де, кетіп қалады, және сол сәтте-ақ өзінің қандай адам болғанын ұмытады». Олар айнаға қарайды да, тек адамзатты ғана көреді.
The other class who are “not a forgetful hearer, but a doer of the work” see the law of God, they see Christ in the mirror. The work is to understand that the principle of reflection has a “natural” reality and a spiritual reality. Daniel illustrates those who did the “work,” for in chapters nine and ten he illustrates the work that produces the spiritual principle of reflection.
«ұмытшақ тыңдаушы емес, істі орындаушы» болып табылатын өзге топ Құдайдың заңын көреді, олар айнадан Мәсіхті көреді. Мұндағы іс — шағылу қағидасының «табиғи» шындығы да, рухани шындығы да бар екенін түсіну. Даниял «істі» орындағандарды бейнелейді, өйткені тоғызыншы және оныншы тарауларда ол шағылудың рухани қағидасын туғызатын істі көрсетеді.
In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. Daniel 10:1, 2.
Сол күндері мен, Даниял, толық үш апта бойы қайғырдым. Үш толық апта біткенше, мен тәбет тартарлық нан жеген жоқпын, аузыма ет те, шарап та салмадым, сондай-ақ өзімді мүлде майлаған жоқпын. Даниял 10:1, 2.
Gabriel had given a partial interpretation of the vision of chapter eight to Daniel, but Daniel had not understood it all.
Жәбірейіл сегізінші тараудағы аянға Даниялға ішінара түсіндірме берген еді, бірақ Даниял оның бәрін толық түсінбеген болатын.
And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:27.
Мен, Даниял, әлсіреп, бірнеше күн бойы сырқат болдым; содан кейін орнымнан тұрып, патшаның ісін атқардым; ал мен аянға қайран қалдым, бірақ оны ешкім түсінбеді. Даниял 8:27.
Sister White informs us that Daniel was seeking to understand the interpretation of the message of Daniel chapter eight which Gabriel had brought to Daniel in chapter nine.
Уайт әпке бізге Даниялдың тоғызыншы тарауда Жәбірейілдің әкелген хабарламасының түсіндірмесін, яғни Даниял кітабының сегізінші тарауындағы хабардың мәнін, түсінуге ұмтылғанын білдіреді.
“With a new and deeper earnestness, Miller continued the examination of the prophecies, whole nights as well as days being devoted to the study of what now appeared of such stupendous importance and all-absorbing interest. In the eighth chapter of Daniel he could find no clue to the starting point of the 2300 days; the angel Gabriel, though commanded to make Daniel understand the vision, gave him only a partial explanation. As the terrible persecution to befall the church was unfolded to the prophet’s vision, physical strength gave way. He could endure no more, and the angel left him for a time. Daniel ‘fainted, and was sick certain days.’ ‘And I was astonished at the vision,’ he says, ‘but none understood it.’
«Жаңа әрі тереңірек ықыласпен Миллер пайғамбарлықтарды зерттеуді жалғастырды; енді өзіне аса зор маңызға ие әрі бар назарын тұтас баурап алған болып көрінген нәрсені зерттеуге ол күндерді ғана емес, түндерді де арнады. Даниял кітабының сегізінші тарауында ол 2300 күннің басталу нүктесіне қатысты ешқандай кілт таба алмады; Жәбірейіл періште Даниялға аянды түсіндіру бұйырылғанымен, оған тек ішінара ғана түсіндірме берді. Шіркеудің басына түсетін сұмдық қудалау пайғамбардың аянында ашылған кезде, оның тәндік күші таусылды. Ол бұдан артық шыдай алмады, сондықтан періште оны бір уақытқа қалдырып кетті. Даниял “әлсіреп, бірнеше күн бойы ауырдым”. “Мен бұл аянға қайран қалдым, — дейді ол, — бірақ оны ешкім түсінбеді.”»
“Yet God had bidden His messenger: ‘Make this man to understand the vision.’ That commission must be fulfilled. In obedience to it, the angel, sometime afterward, returned to Daniel, saying: ‘I am now come forth to give thee skill and understanding;’ ‘therefore understand the matter, and consider the vision.’ Daniel 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. There was one important point in the vision of chapter 8 which had been left unexplained, namely, that relating to time—the period of the 2300 days; therefore the angel, in resuming his explanation, dwells chiefly upon the subject of time.” The Great Controversy, 325.
«Алайда Құдай Өзінің хабаршысына: “Осы адамға аянды ұқтыр”,— деп бұйырған еді. Бұл тапсырма орындалуға тиіс болатын. Соған мойынсұнып, періште біраз уақыттан кейін Даниялға қайта оралып: “Енді саған даналық пен түсінік беру үшін келдім”; “сондықтан бұл істі ұғып, аянға зер сал”,— деді. Даниял 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. Сегізінші тараудағы аянда түсіндірілмей қалған бір маңызды жайт бар еді, атап айтқанда, уақытқа қатысты мәселе — 2300 күн мерзімі; сондықтан періште өз түсіндірмесін жалғастырғанда, негізінен уақыт тақырыбына тоқталады». Ұлы күрес, 325.
In chapter ten we are informed that Daniel had understanding of the “vision” and the “thing,” but Daniel wanted more light, so he set his heart to find that understanding and he fasted for twenty-one days. In so doing he represents those of the last days who understand the spiritual principle of reflection that is typified by the natural principle of reflection. That understanding is illustrated by their works, and their works are represented by Daniel as seeking a correct understanding of God’s prophetic Word. The obvious contrast of those who fled from the vision, is that they were not seeking for a correct understanding of God’s prophetic Word.
Оныншы тарауда Даниялдың «аянды» да, «істі» де түсінгені туралы хабарланады, бірақ Даниял бұдан да көбірек нұрды қалады, сондықтан ол сол түсінікті табуға жүрегін арнап, жиырма бір күн ораза ұстады. Осылайша ол соңғы күндердегілерді бейнелейді: олар шағылысудың табиғи принципі арқылы бейнеленетін шағылысудың рухани принципін түсінеді. Бұл түсінік олардың істері арқылы көрсетіледі, ал олардың істері Құдайдың пайғамбарлық Сөзін дұрыс түсінуді іздеуші Даниял арқылы бейнеленеді. Аяннан қашып кеткендермен айқын қарама-қарсылық мынада: олар Құдайдың пайғамбарлық Сөзін дұрыс түсінуді іздемеген еді.
The truth of God’s prophetic Word that Daniel is represented as hungering to understand is the light of the last days, for Daniel typifies the one hundred and forty-four thousand. Daniel is therefore representing a class who are seeking to understand the light of God’s prophetic Word that is represented as the final test before probation closes. In this regard, it is the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes, but it is also the test that is represented as the formation of the image of the beast.
Құдайдың пайғамбарлық Сөзінің Даниял оны түсінуге ашыққаны ретінде бейнеленген ақиқаты — соңғы күндердің нұры, өйткені Даниял жүз қырық төрт мыңды бейнелейді. Сондықтан Даниял сынақ мерзімі жабылардың алдында соңғы сынақ ретінде бейнеленген Құдайдың пайғамбарлық Сөзінің нұрын түсінуге ұмтылып жүрген бір топты көрсетеді. Осы тұрғыдан алғанда, дәл сынақ мерзімі жабылардың алдында ашылатын нәрсе — Иса Мәсіхтің Аян-ашуы; алайда ол сондай-ақ аңның мүсінінің құрылуы ретінде бейнеленген сынақ болып табылады.
The formation of the image of the beast is directly identifying the process of how the image of the beast is developed. That reality cannot be correctly determined without first identifying the primary subject of the test, the beast. It is the beast that establishes and identifies how the image is formed.
Аңның бейнесінің қалыптасуы аңның бейнесі қалай жасалатынының үдерісін тікелей айқындайды. Бұл шындықты, алдымен сынақтың негізгі нысаны — аңды айқындамайынша, дұрыс анықтау мүмкін емес. Бейненің қалай қалыптасатынын белгілеп, айқындайтын — сол аңның өзі.
“But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.
«Бірақ “аңға жасалған бейне” деген не? және ол қалай жасалуы тиіс? Бейнені екі мүйізді аң жасайды, әрі ол — аңға арналған бейне. Ол сондай-ақ аңның бейнесі деп те аталады. Ендеше бейненің қандай болатынын және оның қалай жасалуға тиіс екенін білу үшін, біз аңның өзіне тән сипаттарын — папалықты — зерттеуіміз керек.
“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.
«Ертедегі қауым Ізгі хабардың қарапайымдылығынан ауытқып, пұтқа табынушылықтың рәсімдері мен салттарын қабылдау арқылы азғындалған кезде, ол Құдайдың Рухы мен құдіретінен айырылды; ал халықтың ар-ұжданын бақылауда ұстау үшін, ол зайырлы биліктің қолдауын іздеді. Соның нәтижесінде папалық пайда болды — мемлекеттің билігін бақылауында ұстаған және оны өз мақсаттарын ілгерілетуге, әсіресе “дінбұзарлықты” жазалауға пайдаланған шіркеу. Америка Құрама Штаттары аңның мүсінін жасау үшін, діни билік азаматтық үкіметті соншалықты дәрежеде бақылауға алуы керек, сонда мемлекеттің билігі де шіркеу тарапынан өз мақсаттарын жүзеге асыру үшін пайдаланылатын болады». Ұлы күрес, 443-бет.
In order “to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.” It is the beast that establishes the vision that is the test of the last days that is brought about just before probation closes. Daniel understood the vision and the thing.
«Бейненің қандай екенін және оның қалай жасалуға тиісті екенін білу» үшін біз аңның өзіне — папалыққа — тән сипаттарды зерттеуіміз керек. Соңғы күндердің сынағы болып табылатын, рақым мерзімі жабылардың дәл алдында жүзеге асатын көріністі белгілейтін — сол аңның өзі. Даниял көріністі де, сол нәрсені де түсінді.
In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.
Парсы патшасы Кирдің үшінші жылында Даниялға, оған Белтешазар деген ат қойылған еді, бір сөз ашылды; және ол сөз ақиқат еді, бірақ белгіленген мерзімі ұзақ болатын; сонда ол сол сөзді ұғып, аянды түсінді. Даниял 10:1.
The vision is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. The “thing” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word.” The same word (“dabar”) which is translated as “thing” in verse one is translated as “matter” in chapter nine verse twenty-three.
Аян — екі мың үш жүз жылға қатысты «мареһ» аяны. «Зат» — мағынасы «сөз» деген еврейше «дабар» сөзі. Бірінші аятта «зат» деп аударылған сол бір сөз («дабар») тоғызыншы тараудың жиырма үшінші аятында «іс» деп аударылған.
Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.
Иә, мен дұғада сөйлеп тұрғанымда, әуелгі көріністе көргенім — Жәбірейіл деген адам — тез ұшып келіп, кешкі құрбандық шалу уақытында маған тиді. Ол маған түсіндіріп, менімен сөйлесті де: «Уа, Даниял, саған даналық пен түсінік беру үшін мен енді келдім. Сенің жалбарынуларыңның басында-ақ бұйрық шықты, мен соны саған білдіруге келдім; өйткені сен аса сүйіктісің. Сондықтан бұл істі ұғып, көріністі пайымда», — деді. Даниял 9:21–23.
Gabriel comes to Daniel in response to Daniel’s prayer, which is associated with the enlightenment Daniel had received when he had understood that he was in a captivity represented by the scattering of Leviticus twenty-six.
Ғабриел Даниялға оның дұғасына жауап ретінде келеді; бұл дұға Даниялдың өзі Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы шашырап-тозумен бейнеленген тұтқында жүргенін ұққан кезде алған ағартылуымен байланысты.
In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:2.
Оның патшалығының бірінші жылында мен, Даниял, кітаптардан Иеміздің сөзі пайғамбар Еремияға келген жылдардың санын түсіндім: Иерусалимнің қаңырап қалуы жетпіс жылға созылатынын. Даниял 9:2.
The captivity identified by Jeremiah led Daniel to the captivity of the “seven times” recorded by Moses, which was both an “oath” and a “curse.”
Еремия атап көрсеткен тұтқындық Даниелді Мұса жазып қалдырған «жеті мезгіл» тұтқындығына алып келді; ол әрі «ант», әрі «қарғыс» болды.
Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.
Иә, бүкіл Исраил Сенің заңынды бұзды, тіпті Сенің даусыңа құлақ аспау үшін одан ауытқып кетті; сондықтан Құдайдың қызметшісі Мұсаның заңында жазылған қарғыс пен ант бізге төгілді, өйткені біз Оған қарсы күнә жасадық. Сонда Ол бізге қарсы және бізге билік айтқан төрешілерімізге қарсы айтқан сөздерін үстімізге зор қасірет түсіру арқылы растады; өйткені бүкіл аспан астында Иерусалимнің басына түскендей ештеңе болған емес. Мұсаның заңында жазылғандай, осы қасіреттің бәрі біздің басымызға түсті; бірақ біз әділетсіздіктерімізден қайтып, Сенің ақиқатыңды ұғынайық деп, Құдайымыз Жаратқан Иенің алдында жалынбадық. Даниял 9:11–13.
Upon the two witnesses of Jeremiah and Moses, Daniel understood the desolation which had been brought upon Jerusalem was “the curse” “of Moses” that had been “poured upon” ancient Israel. Sister White refers to Jeremiah’s witness as “testimonies to the church,” and in this regard it is identifying Jeremiah as the Spirit of Prophecy of the last days, for the “testimonies to the church” in the last days is this very thing. Jeremiah represents the Spirit of Prophecy and Moses represents the Bible.
Еремия мен Мұсаның екі куәлігіне сүйене отырып, Даниял Иерусалимнің басына түскен қаңыраудың көне Исраилге “төгіліп құйылған” Мұсаның “қарғысы” екенін түсінді. Уайт қарындас Еремияның куәлігін “шіркеуге арналған куәліктер” деп атайды, әрі осы тұрғыдан бұл Еремияны соңғы күндердің Пайғамбарлық Рухымен теңестіріп көрсетеді, өйткені соңғы күндердегі “шіркеуге арналған куәліктер” нақ осының өзі. Еремия Пайғамбарлық Рухын, ал Мұса Киелі кітапты бейнелейді.
Daniel represents those of the last days that understand from those two witnesses that they have been scattered, and that understand from the Bible and Spirit of Prophecy that they have been awakened, as was Daniel to the fact that he (they) had been in captivity, and that the captivity was represented in God’s prophetic Word.
Даниял соңғы күндердегі екі куәгерден өздерінің бытырап кеткенін түсінетіндерді және Киелі кітап пен Пайғамбарлық Рухынан өздерінің оянғанын ұғатындарды бейнелейді; дәл Даниялдың өзі (олар) тұтқында болғанын және сол тұтқындықтың Құдайдың пайғамбарлық Сөзінде бейнеленгенін ұққаны сияқты.
The experience of God’s last-day people is the experience of the ten virgins.
Құдайдың соңғы күндердегі халқының басынан кешетін тәжірибесі — он қыздың тәжірибесі.
“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.
«Матай 25-тағы он қыз туралы астарлы әңгіме де Адвентист халқының тәжірибесін бейнелейді». Ұлы күрес, 393.
The tarrying time of the parable of the ten virgins represents the same awakening of Daniel in chapter nine. Based upon the two sanctified witnesses Daniel realized that his entire life was a fulfillment of a specific prophecy within God’s Word. That prophecy directed Daniel to the remedy that was needed if Daniel was to be prepared for what was going to happen to him in the very next chapter. So too, when the Millerites fulfilled the parable of the ten virgins, they also had to be awakened to the fact that the first disappointment and delay had led them to fall asleep. All the prophets represent the last days.
Он қыз туралы астарлы әңгіменің кідіру уақыты Даниял кітабының тоғызыншы тарауындағы Даниялдың дәл сол оянуын білдіреді. Екі қасиеттелген куәгерге сүйене отырып, Даниял бүкіл өз өмірінің Құдай Сөзіндегі белгілі бір пайғамбарлықтың орындалуы екенін ұқты. Сол пайғамбарлық Даниялды, егер ол келесі тарауда өзімен не болатынына даяр болуға тиіс болса, қажет болған емге бағыттады. Дәл сол сияқты, миллериттер он қыз туралы астарлы әңгімені орындаған кезде, олар да алғашқы түңілу мен кідірістің өздерін ұйқыға түсіргенін түсінуге оятылуға тиіс болды. Барлық пайғамбарлар соңғы күндерді бейнелейді.
The awakening of Daniel and the Millerites are two witnesses of an awakening of the one hundred and forty-four thousand in the last days.
Даниял мен Миллериттердің оянуы — соңғы күндердегі жүз қырық төрт мыңның оянуының екі куәгері.
“Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.” Early Writings, 236.
«Иса және бүкіл көктегі қалың әскер жандарымен сүйген Өзiн көруді тәтті үмітпен аңсағандарға жанашырлықпен әрі сүйіспеншілікпен қарады. Періштелер олардың төңірегінде қалықтап жүрді, сынақ сағатында оларды демеп-тіреу үшін. Көктен келген хабарды қабылдауға немқұрайды қарағандар қараңғылықта қалдырылды, әрі Құдайдың қаһары оларға қарсы тұтанды, өйткені Ол көктен жіберген нұрды олар қабылдамады. Иеміз неге келмегенін түсіне алмаған, бірақ адал болып қалған сол түңілген жандар қараңғылықта қалдырылған жоқ. Олар қайтадан пайғамбарлық мерзімдерді зерттеу үшін Киелі кітаптарына жетектелді. Жаратқан Иенің қолы сандардан алынып, қателік түсіндірілді. Олар пайғамбарлық мерзімдердің 1844 жылға дейін жететінін көрді, әрі пайғамбарлық мерзімдердің 1843 жылы аяқталатынын дәлелдеу үшін өздері келтірген сол дәлелдердің 1844 жылы тәмамдалатынын да дәлелдейтінін ұқты. Құдай Сөзінен түскен нұр олардың жағдайына сәуле шашты, сонда олар кідіріс уақытын ашты: “Ол [аян] кешіксе де, оны күт”. Мәсіхтің дереу келуіне деген сүйіспеншіліктерінде олар аянның кідірісін елемей кеткен еді; ал сол кідіріс шынайы күткендерді айқындау үшін белгіленген болатын. Олар тағы да белгілі бір уақыт нүктесіне ие болды. Алайда мен олардың көпшілігі 1843 жылы сенімдерін айқындаған құлшыныс пен қуаттың дәрежесіне жету үшін өздерінің ауыр түңілуінен жоғары көтеріле алмағанын көрдім». Early Writings, 236.
In fulfillment of the parable, the Millerites “had overlooked the tarrying of the vision,” but they were “again” “led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained.” Daniel was led to the Bible and the “hand of the Lord” was removed from “the prophetic periods,” and when Daniel as a doer, not simply a hearer, by active faith proved that he understood the message of Jeremiah and Moses by fulfilling the directions given in Leviticus twenty-six as well as the remedy and resolution of the scattered condition of God’s people, then the “explanation,” was given to Daniel.
Мысалдың орындалуында миллериттер «аянның кешеуілдеуін ескермей қалған» еді, бірақ олар «қайтадан» «пайғамбарлық кезеңдерді зерттеу үшін Киелі кітаптарына жетектелді. Жаратқан Иенің қолы мерзімдерден алынды, және қателік түсіндірілді». Даниял Киелі кітапқа жетектелді, әрі «Жаратқан Иенің қолы» «пайғамбарлық кезеңдерден» алынды; ал Даниял жай ғана тыңдаушы емес, орындаушы ретінде, белсенді сенім арқылы Леуіліктер жиырма алтыда берілген нұсқауларды, сондай-ақ Құдай халқының бытырап кеткен жағдайының емі мен шешімін жүзеге асыру арқылы Еремия мен Мұсаның хабарын түсінгенін дәлелдеген кезде, сонда Даниялға «түсіндірме» берілді.
When the one hundred and forty-four thousand fulfill the tarrying time of the parable in its final and most perfect fulfillment in the last days, they will do so in a period of time when the “formation of the image of the beast” is their great test.
Соңғы күндерде жүз қырық төрт мың адам астарлы әңгіменің кідіру уақытын оның ақырғы әрі ең кемел орындалуында толық орындағанда, олар мұны «аңның мүсінінің қалыптасуы» өздерінің ұлы сынағы болып тұрған уақыт кезеңінде жүзеге асыратын болады.
We will continue these thoughts in the next article.
Осы ойларды келесі мақалада жалғастырамыз.
“‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons 69.
«Жеміс пісіп жетілген кезде, ол дереу орақ салады, өйткені егін орағының уақыты келді». Мәсіх Өзінің шіркеуінде Өзін танытудың көрінісін зор сағынышпен күтіп тұр. Мәсіхтің мінезі Оның халқында кемел түрде қайта бейнеленген кезде, сонда Ол оларды Өзінікі ретінде қабылдап алу үшін келеді». Christ’s Object Lessons, 69.
“It is the darkness of misapprehension of God that is enshrouding the world. Men are losing their knowledge of His character. It has been misunderstood and misinterpreted. At this time a message from God is to be proclaimed, a message illuminating in its influence and saving in its power. His character is to be made known. Into the darkness of the world is to be shed the light of His glory, the light of His goodness, mercy, and truth.
«Әлемді қаптап тұрған — Құдайды қате түсінудің қараңғылығы. Адамдар Оның мінез-құлқы туралы білімдерін жоғалтып барады. Ол қате түсінілді және теріс түсіндірілді. Осы уақытта Құдайдан келген бір хабар жария етілуге тиіс, бұл — өз ықпалымен нұр беретін әрі өз құдіретімен құтқаратын хабар. Оның мінез-құлқы ашылып көрсетілуге тиіс. Әлемнің қараңғылығына Оның даңқының нұры, Оның ізгілігінің, мейірімінің және ақиқатының нұры төгілуге тиіс.
“This is the work outlined by the prophet Isaiah in the words, ‘O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and His arm shall rule for Him; behold, His reward is with Him, and His work before Him.” Isaiah 40:9, 10.
«Бұл — Ишая пайғамбар мына сөздермен сипаттаған іс: “Уа, жақсы хабар жеткізуші Иерусалим, даусыңды бар күшіңмен көтер; көтер, қорықпа; Яһуда қалаларына: Міне, Құдайларың! Міне, Жаратушы Ие құдіретті қолымен келеді, әрі Оның қолы Өзі үшін билік жүргізеді; міне, Оның сыйы Өзiмен бірге, және Оның еңбегі Өзінің алдында” де». Ишая 40:9, 10.
“Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415.
«Күйеужігіттің келуін күтетіндер халыққа: “Міне, сендердің Құдайларың”,— деп айтуға тиіс. Мейірімге толы нұрдың соңғы сәулелері, дүниеге берілетін рақымның соңғы хабары — Оның сүйіспеншілікке толы мінез-құлқының ашылуы. Құдайдың балалары Оның ұлылығын танытуға тиіс. Олар өз өмірі мен мінез-құлқы арқылы Құдай рақымының өздері үшін не істегенін ашып көрсетуге тиіс». Christ’s Object Lessons, 415.