សាសនានៃវ៉ូកនិយម (សូដុម) និងនយោបាយនៃកុម្មុយនិស្តនិយម (អេហ្ស៊ីប) បានកើតឡើង នៅពេលដែលប្រធានាធិបតីដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេបានប្រកាសបំណងរបស់ខ្លួនថានឹងឈរឈ្មោះបោះឆ្នោតជាប្រធានាធិបតីក្នុងឆ្នាំ 2015 ហើយបន្ទាប់ពីគាត់បានផ្តល់ទីបន្ទាល់នយោបាយរបស់គាត់ គាត់ត្រូវបានសម្លាប់នៅឆ្នាំ 2020។ សម្ដេចប៉ាបត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងន័យព្យាករណ៍នៅឆ្នាំ 1798 បន្ទាប់ពីលោកបានផ្តល់ទីបន្ទាល់សាតាំងរបស់លោកអស់រយៈពេលបីថ្ងៃកន្លះតាមន័យព្យាករណ៍។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះបន្ទូលព្យាករណ៍របស់ព្រះកំណត់អត្តសញ្ញាណថា សម្ដេចប៉ាបមានជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាមរបស់លោកជាមួយនាគ។
ឱកូនមនុស្សអើយ ចូរបែរមុខទៅទាស់នឹងផារ៉ោន ស្តេចស្រុកអេស៊ីព្ទ ហើយថ្លែងទំនាយទាស់នឹងគាត់ និងទាស់នឹងស្រុកអេស៊ីព្ទទាំងមូលផង។ ចូរនិយាយ ហើយថា ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា មើល៍ អញទាស់នឹងឯងហើយ ឱផារ៉ោន ស្តេចស្រុកអេស៊ីព្ទអើយ ជានាគធំដែលដេកនៅកណ្ដាលទន្លេរបស់ខ្លួន ដែលបាននិយាយថា «ទន្លេរបស់អញជារបស់អញផ្ទាល់ ហើយអញបានបង្កើតវាសម្រាប់ខ្លួនអញ»។ អេសេគាល 29:2, 3.
អេហ្ស៊ីបគឺជានាគដ៏ធំ ហើយអធិពលនៃអសាសននិយមរបស់ផារ៉ោន បានជានិមិត្តរូបនៃអសាសននិយមនៃបដិវត្តន៍បារាំង និងនៃសកលនិយមក្នុងសតវត្សទីម្ភៃមួយ។ សកលនិយមនោះ នៅក្នុងដែនកំណត់នៃសត្វពីផែនដីនៃសតវត្សទីម្ភៃមួយ ត្រូវបានតំណាងដោយគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ។ អេសេគាលបញ្ជាក់ថា ព្រះទាស់នឹងអេហ្ស៊ីប ហើយបន្តទៅមុខទៀតក្នុងជំពូកនោះ អេសេគាលក៏បញ្ជាក់ថា ព្រះនឹងប្រគល់អេហ្ស៊ីបឲ្យស្តេចខាងជើង ដែលក្នុងអត្ថបទនោះ ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណថាជា នេប៊ូក្នេស្សារ ហើយដែលតំណាងឲ្យស្តេចខាងជើងក្លែងក្លាយនៃថ្ងៃចុងក្រោយ។ ស្តេចខាងជើងក្លែងក្លាយគឺសាសនាចក្រប៉ាប ហើយព្រះបញ្ជាក់តាមរយៈអេសេគាលថា ព្រះនឹងប្រគល់អេហ្ស៊ីបឲ្យស្តេចខាងជើង សម្រាប់កិច្ចបម្រើដែលនេប៊ូក្នេស្សារបានផ្តល់ជាដំបងនៃការវិន័យទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់បញ្ជាក់ថា ទ្រង់នឹងប្រគល់អេហ្ស៊ីបឲ្យសម្តេចប៉ាប ក្នុងអំឡុងពេលដែលភ្លៀងចុងក្រោយមកដល់។
ហើយបានកើតឡើងនៅក្នុងឆ្នាំទីម្ភៃប្រាំពីរ នៅខែទីមួយ នៅថ្ងៃទីមួយនៃខែ នោះព្រះបន្ទូលនៃព្រះយេហូវ៉ាបានមកដល់ខ្ញុំ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា កូនមនុស្សអើយ នេប៊ូក្នេស្សារ ស្តេចបាប៊ីឡូន បានបណ្តាលឲ្យកងទ័ពរបស់គាត់បម្រើការយ៉ាងធំទាស់នឹងទីរ៉ុស៖ គ្រប់ក្បាលទាំងអស់ត្រូវបានកោរទំពែក ហើយគ្រប់ស្មាទាំងអស់ត្រូវបានរលាត់ស្បែក ប៉ុន្តែគាត់ និងកងទ័ពរបស់គាត់ មិនបានទទួលឈ្នួលអ្វីពីទីរ៉ុស សម្រាប់ការបម្រើដែលគាត់បានបម្រើទាស់នឹងវានោះឡើយ។ ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា មើលចុះ យើងនឹងប្រគល់ស្រុកអេស៊ីព្ទឲ្យនេប៊ូក្នេស្សារ ស្តេចបាប៊ីឡូន ហើយគាត់នឹងយកពលប្រជាជនជាច្រើនរបស់នាង ហើយយករបស់រឹបអូសរបស់នាង ហើយយករបស់ជ័យភ័ណ្ឌរបស់នាង; ហើយនោះនឹងជាឈ្នួលសម្រាប់កងទ័ពរបស់គាត់។ យើងបានប្រគល់ស្រុកអេស៊ីព្ទឲ្យគាត់ សម្រាប់ការនឿយហត់ដែលគាត់បានបម្រើទាស់នឹងវា ពីព្រោះពួកគេបានប្រព្រឹត្តការសម្រាប់យើង នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ា។ នៅថ្ងៃនោះ យើងនឹងបណ្តាលឲ្យស្នែងនៃវង្សអ៊ីស្រាអែលលូតចេញ ហើយយើងនឹងឲ្យអ្នកមានការបើកមាត់នៅកណ្ដាលពួកគេ; ហើយពួកគេនឹងដឹងថា យើងជាព្រះយេហូវ៉ា។ អេសេគាល 29:17–21។
«ថ្ងៃ» ដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យ «ស្នែងនៃពូជពង្សអ៊ីស្រាអែលដុះឡើង» គឺថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ នៅពេលភ្លៀងចុងក្រោយបានចាប់ផ្តើមធ្លាក់រាយៗ។ នៅពេលនោះ ព្រះអម្ចាស់បានលើកតាំងអ្នកយាមឡើង ដោយមានព្រះបន្ទូលថា «ចូរស្តាប់សំឡេងត្រែ» នៃវេទនាទីបី ពីព្រោះទ្រង់បានបញ្ជាក់ថា ព្រះជាម្ចាស់នឹង «ប្រទានឲ្យអ្នកនូវការបើកមាត់នៅកណ្ដាលពួកគេ»។ ពាក្យ «នៅកណ្ដាល» នេះបញ្ជាក់អំពីរយៈពេលនៅចន្លោះការធ្លាក់រាយៗនៃភ្លៀងចុងក្រោយ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ហើយបញ្ចប់នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យមកដល់ នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធត្រូវបានចាក់បង្ហូរចេញដោយគ្មានកំណត់។ នៅកណ្ដាលនៃសញ្ញាសម្គាល់ទាំងពីរនោះ សាក្សីពីរនាក់ ឬស្នែងពីរ នឹងផ្តល់សក្ខីកម្មរបស់ពួកគេ រហូតដល់ពួកគេទាំងពីរត្រូវបានសម្លាប់នៅលើផ្លូវក្នុងឆ្នាំ ២០២០។
មុនពេលពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ ពួកគេបានផ្តល់សក្ខីកម្មរបស់ខ្លួន ហើយបន្ទាប់ពីពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ ពួកគេត្រូវបានប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញជាអង្គទីប្រាំបី គឺជាអង្គមួយក្នុងចំណោមប្រាំពីរ។ ពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ដោយអំណាចនាគនៃអធិជំនឿអវសាន (អេស៊ីព្ទ) និងអសីលធម៌ (សូដុំម)។ ដោយព្រោះការបម្រើដែលពួកគេបានថ្វាយដល់ព្រះ ទ្រង់បានសន្យាថានឹងប្រទានអេស៊ីព្ទឲ្យពួកគេជារង្វាន់របស់ពួកគេ។ នៅពេលស្តេចខាងជើងចាប់យកទឹកដីដ៏រុងរឿងនៃសហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងខទីសែសិបមួយនៃ ដានីយ៉ែល ១១ នោះគាត់ក៏យកអេស៊ីព្ទដែរ ព្រោះនេះជាការទូទាត់របស់គាត់សម្រាប់សេវាកម្មដែលបានបំពេញក្នុងកិច្ចការនៃព្រះបន្ទូលតាមការរៀបចំរបស់ព្រះ។
ឱ អាស្ស៊ីរីអើយ ជាដំបងនៃសេចក្តីកំហឹងរបស់យើង ហើយដំបងនៅក្នុងដៃរបស់គេ គឺជាសេចក្តីក្រោធរបស់យើង។ យើងនឹងចាត់គាត់ឲ្យទាស់នឹងជាតិមួយដែលក្លែងក្លាយ ហើយប្រឆាំងនឹងប្រជាជននៃសេចក្តីកំហឹងរបស់យើង យើងនឹងបង្គាប់គាត់ ឲ្យយករបស់រឹបអូស ហើយយកជម្នះ ហើយជាន់ពួកគេចុះដូចជាភក់តាមផ្លូវ។ អេសាយ ១០៖៥, ៦
សាស្ស៊ីរីគឺជាស្តេចខាងជើង ដែលតំណាងឲ្យសាសនាចក្របាប, ជាស្តេចក្លែងក្លាយខាងជើងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ អាស្ស៊ីរី និងបាប៊ីឡូន ត្រូវបានប្រើដើម្បីនាំមកនូវការជំនុំជម្រះលើអ៊ីស្រាអែល ទាំងនគរខាងជើង និងនគរខាងត្បូង ដោយសារការបះបោរឥតឈប់ឈររបស់ពួកគេ។
«ដូច្នេះ អ៊ីស្រាអែលត្រូវបាននាំទៅជាជនជាប់ឃុំចេញពីដែនដីរបស់ខ្លួន ទៅអាសស៊ីរី» «ព្រោះពួកគេមិនបានស្តាប់តាមព្រះសូរសៀងនៃព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះរបស់ពួកគេឡើយ ប៉ុន្តែបានរំលងកិច្ចសញ្ញារបស់ទ្រង់ និងគ្រប់ទាំងអ្វីដែលម៉ូសេ ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះយេហូវ៉ា បានបង្គាប់»។ ២ ពង្សាវតារក្សត្រ ១៧:៧, ១១, ១៤–១៦, ២០, ២៣; ១៨:១២។
«នៅក្នុងសេចក្តីជំនុំជម្រះដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាចដែលបាននាំមកលើកុលសម្ព័ន្ធទាំងដប់ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបំណងដ៏ឈ្លាសវៃ និងពេញដោយព្រះមេត្តា។ អ្វីដែលទ្រង់មិនអាចធ្វើតាមរយៈពួកគេនៅក្នុងស្រុករបស់បុព្វបុរសរបស់ពួកគេបានទៀតហើយ នោះទ្រង់នឹងស្វែងរកសម្រេចឲ្យបានដោយការបំបែកពួកគេចេញទៅនៅក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ។ ផែនការរបស់ទ្រង់សម្រាប់សេចក្តីសង្គ្រោះនៃអស់អ្នកដែលជ្រើសរើសទទួលយកការអភ័យទោសតាមរយៈព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃមនុស្សជាតិ ត្រូវតែបានបំពេញនៅឡើយ; ហើយនៅក្នុងទុក្ខវេទនាដែលបាននាំមកលើអ៊ីស្រាអែល ទ្រង់កំពុងរៀបចំផ្លូវសម្រាប់សិរីល្អរបស់ទ្រង់ឲ្យបានសម្ដែងទៅដល់បណ្ដាប្រជាជាតិនៅលើផែនដី។ មិនមែនអស់អ្នកដែលត្រូវបាននាំទៅជាឈ្លើយសឹកសុទ្ធតែមិនប្រែចិត្តនោះទេ។ ក្នុងចំណោមពួកគេ មានខ្លះដែលបាននៅស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះ ហើយមានខ្លះទៀតដែលបានបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះទ្រង់។ តាមរយៈអ្នកទាំងនេះ គឺជា «កូនចៅរបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់» (Hosea 1:10) ទ្រង់នឹងនាំមនុស្សជាច្រើននៅក្នុងអាណាចក្រអាស្ស៊ីរីឲ្យមកស្គាល់អំពីលក្ខណៈសម្បត្តិនៃព្រះលក្ខណៈរបស់ទ្រង់ និងអំពើសប្បុរសនៃក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់»។ Prophets and Kings, 292.
ព្រះអម្ចាស់បានប្រើស្តេចទាំងឡាយពីភាគខាងជើងជាឧបករណ៍នៃការវិនិច្ឆ័យរបស់ទ្រង់ ហើយគោលការណ៍នៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលទ្រង់បានអនុវត្តចំពោះស្តេចទាំងឡាយពីភាគខាងជើងនោះ គឺថា ពួកគេត្រូវតែទទួលការតបស្នងសម្រាប់សេវាកម្មដែលបានបំពេញ។
ហើយចូរនៅជាប់ក្នុងផ្ទះនោះដដែល ទាំងបរិភោគ និងផឹកអ្វីៗដែលគេឲ្យចុះ ដ្បិតកម្មករមានសមនឹងឈ្នួលរបស់ខ្លួន។ កុំទៅពីផ្ទះមួយ ទៅផ្ទះមួយឡើយ។ លូកា 10:7។
ព្រះអម្ចាស់ប្រើអំណាចសម្តេចប៉ាបដើម្បីផ្តន្ទាទោសសហរដ្ឋអាមេរិក នៅពេលពួកគេបំពេញពែងនៃរយៈពេលសាកល្បងរបស់ខ្លួនពេញលេញ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ; ហើយការទូទាត់របស់ទ្រង់គឺថា ទ្រង់ប្រទានអេស៊ីបដល់អំណាចសម្តេចប៉ាបជាថ្នូរនឹងសេវាដែលបានបម្រើ។ ព្រះបន្ទូលទំនាយរបស់ព្រះបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា អេស៊ីបត្រូវបានប្រទានដល់អំណាចសម្តេចប៉ាប ហើយ ខទីសែសិបពីរ និងសែសិបបី នៃដានីយ៉ែលជំពូកទីដប់មួយ បញ្ជាក់ការពិតនេះ។ ការទូទាត់របស់សម្តេចប៉ាបសម្រាប់សេវាដែលបានបម្រើ គឺថា គាត់ក្លាយជាក្បាលដែលស្តេចទាំងដប់លើកឡើង ហើយជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើរូបសត្វសាហាវនៅទូទាំងពិភពលោក។
ត្រាំ់ ជ័យជម្នះលើអំណាចនាគ ពីព្រោះគាត់ជាក្បាលទីប្រាំបី ដែលមកពីក្នុងចំណោមក្បាលទាំងប្រាំពីរ នៅក្នុងសម័យនៃរូបសត្វសាហាវ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ការដួលរលំរបស់គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ ដែលជាអំណាចនាគដែលបានសម្លាប់ ត្រាំ់ នៅឆ្នាំ 2020 ឥឡូវនេះកំពុងកើតឡើង។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមិនដែលបរាជ័យឡើយ។ «ចំបើងដែលបំបាក់ខ្នងអូដ្ឋ» របស់គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ គឺហោរាក្លែងក្លាយនៃសាសនាឥស្លាម។ ការវាយប្រហារនៅថ្ងៃទី 7 ខែតុលា ឆ្នាំ 2023 បានបញ្ចូលការបែកបាក់មួយចូលទៅក្នុងមូលដ្ឋានគាំទ្ររបស់វា ដែលអាចសន្មតបានតែចំពោះតួនាទីរបស់សាសនាឥស្លាម ក្នុងការធ្វើឲ្យបណ្តាប្រជាជាតិកើតកំហឹង និងទុក្ខព្រួយ។ នេះនឹងត្រូវអមដោយការវាយប្រហារបន្ថែមទៀត ដែលបង្កើតការបែកបាក់កាន់តែខ្លាំង ខណៈដែលបង្រួបបង្រួមមនុស្សមួយក្រុមនៃពលរដ្ឋរបស់សត្វសាហាវផែនដី ដែលទទួលស្គាល់ភាពល្ងង់ខ្លៅនៃលំហូរជនអន្តោប្រវេសន៍ខុសច្បាប់ ដែលត្រូវបានដោះលែងដោយកម្លាំងរបស់នាគ។ វាក៏នឹងបង្កើតវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចផងដែរ ទោះបីជាវិបត្តិនោះមានរួចហើយក៏ដោយ។
«ហើយបន្ទាប់មក អ្នកបោកបញ្ឆោតដ៏ធំនោះ នឹងបញ្ចុះបញ្ចូលមនុស្សថា អ្នកដែលបម្រើព្រះ ជាអ្នកបង្កឲ្យមានអំពើអាក្រក់ទាំងនេះ។ ក្រុមមនុស្សដែលបានបណ្តាលឲ្យស្ថានសួគ៌មិនពេញព្រះទ័យ នឹងទម្លាក់បញ្ហាទុក្ខលំបាកទាំងអស់របស់ខ្លួនទៅលើអ្នកទាំងឡាយដែលការគោរពតាមព្រះបញ្ញត្តិរបស់ព្រះរបស់ពួកគេ គឺជាការស្តីបន្ទោសជានិច្ចចំពោះអ្នករំលងបំពាន។ នឹងត្រូវប្រកាសថា មនុស្សកំពុងធ្វើឲ្យព្រះខឹង ដោយការរំលោភបំពានថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃអាទិត្យ; ថា អំពើបាបនេះបាននាំមកនូវគ្រោះមហន្តរាយនានា ដែលនឹងមិនឈប់ស្ងប់ឡើយ រហូតដល់ការកាន់តាមថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងតឹងរឹង; ហើយថា អ្នកទាំងឡាយដែលលើកបង្ហាញការទាមទាររបស់ព្រះបញ្ញត្តិទីបួន ដោយហេតុនេះបំផ្លាញការគោរពចំពោះថ្ងៃអាទិត្យ គឺជាអ្នកបង្កការរំខានដល់ប្រជាជន រារាំងការស្តារពួកគេឲ្យត្រឡប់មកទទួលព្រះគុណពីព្រះ និងភាពរុងរឿងខាងលោកីយ៍វិញ។ ដូច្នេះ ការចោទប្រកាន់ដែលធ្លាប់បានលើកឡើងពីបុរាណទាស់នឹងអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ នឹងត្រូវបានធ្វើឡើងម្ដងទៀត ដោយមានមូលហេតុដែលមើលទៅដូចជាបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អស្មើគ្នា៖ “ហើយកាលណាអាហាប់បានឃើញអេលីយ៉ា នោះអាហាប់បាននិយាយទៅគាត់ថា តើអ្នកជាអ្នកដែលនាំសេចក្តីវឹកវរមកលើអ៊ីស្រាអែលឬ? ហើយគាត់ឆ្លើយថា ខ្ញុំមិនបាននាំសេចក្តីវឹកវរមកលើអ៊ីស្រាអែលទេ; ប៉ុន្តែគឺអ្នក និងវង្សត្រកូលឪពុករបស់អ្នកវិញ ដោយសារតែអ្នកបានបោះបង់ព្រះបញ្ញត្តិរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយអ្នកបានដើរតាមព្រះបាអាលទាំងឡាយ។” 1 Kings 18:17, 18។ ដូចដែលកំហឹងរបស់ប្រជាជននឹងត្រូវបានកម្តៅឡើងដោយការចោទប្រកាន់ក្លែងក្លាយ ពួកគេនឹងប្រព្រឹត្តចំពោះទូតរបស់ព្រះតាមរបៀបដែលស្រដៀងយ៉ាងខ្លាំងទៅនឹងអ្វីដែលអ៊ីស្រាអែលក្បត់ជំនឿបានប្រព្រឹត្តចំពោះអេលីយ៉ា។» The Great Controversy, 590.
អស់អ្នកដែលកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទ នឹងត្រូវបានកំណត់ថាជាមូលហេតុដែល «ព្រះគុណដ៏វិសេស និងសេចក្តីចម្រើនខាងសាច់ឈាម» ត្រូវបានដកចេញ។ ក្នុងការពិពណ៌នាអំពីសម័យកាលដែលនៅខាងមុខយើងនេះ នាងបានយោងទៅឯកិលីយ៉ា និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងរបស់គាត់ជាមួយអាហាប់។ ការចោទប្រកាន់គ្នាទៅវិញទៅមករបស់ពួកគេ បានកើតឡើងនៅមុខភ្នំកើមែល។ សេចក្តីចម្រើនខាងសាច់ឈាម និងព្រះគុណដ៏វិសេស ត្រូវបានដកចេញដោយការជំនុំជម្រះដែលកាន់តែខ្លាំងឡើង មុនច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលជិតមកដល់។ បទអត្ថបទដែលទើបតែបានដកស្រង់នេះ សំដៅទៅលើលំដាប់ព្រឹត្តិការណ៍មួយដែលកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃការសាកល្បងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ប៉ុន្តែមានពេលវេលាសាកល្បងពីរ។ ការសាកល្បងអំពីរូបសត្វសាហាវដែលកើតឡើងនៅក្នុងដែនកំណត់នៃសហរដ្ឋអាមេរិក បន្ទាប់មកត្រូវបានធ្វើឡើងម្ដងទៀតនៅទូទាំងពិភពលោកទាំងមូល។ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងអស់ដែលបានពិពណ៌នាក្នុងបទអត្ថបទនោះ ទទួលការបំពេញតាមទំនាយនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដែលនាំទៅដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលជិតមកដល់ ហើយនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃវិបត្តិច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យពិភពលោក ដែលកើតតាមបន្ទាប់មក។
កថាខណ្ឌទីមួយនៃសៀវភៅ Testimonies ភាគទីប្រាំបួន ដែលចាប់ផ្តើមនៅទំព័រទីដប់មួយ ដូច្នេះបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណ NINE-ELEVEN នោះ បានថ្លែងថា៖ «យើងកំពុងរស់នៅក្នុងគ្រាចុងបញ្ចប់។ សញ្ញានៃសម័យកាលដែលកំពុងបំពេញឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ប្រកាសថា ការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទជិតដល់ហើយ។ ថ្ងៃដែលយើងកំពុងរស់នៅនេះ គឺធ្ងន់ធ្ងរ និងសំខាន់។ ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះកំពុងត្រូវបានដកចេញពីផែនដីបន្តិចម្ដងៗ ប៉ុន្តែយ៉ាងប្រាកដ។ គ្រោះកាច និងការជំនុំជម្រះកំពុងធ្លាក់មកលើពួកអ្នកដែលមើលងាយព្រះគុណរបស់ព្រះរួចហើយ។ មហន្តរាយលើដី និងលើសមុទ្រ ស្ថានភាពមិននឹងនររបស់សង្គម ការភ្ញាក់ផ្អើលនៃសង្គ្រាម ទាំងនេះសុទ្ធតែជាសញ្ញាប្រាប់ហេតុការណ៍អាក្រក់។ ពួកវាព្យាករណ៍ទុកជាមុនអំពីព្រឹត្តិការណ៍ដែលកំពុងខិតមកជិត មានទំហំមហិមាបំផុត»។ នៅពេលសេចក្តីនិទានបន្តទៅមុខទៀត យើងឃើញនៅទំព័រទីដប់បួនថា៖ «មិនមានមនុស្សច្រើនទេ សូម្បីតែក្នុងចំណោមអ្នកអប់រំ និងរដ្ឋបុរសក៏ដោយ ដែលយល់អំពីមូលហេតុទាំងឡាយដែលស្ថិតនៅក្រោមស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃសង្គម។ ពួកអ្នកដែលកាន់កាប់ខ្សែបញ្ជានៃរដ្ឋាភិបាល មិនអាចដោះស្រាយបញ្ហានៃអំពើពុករលួយខាងសីលធម៌ ភាពក្រីក្រ ភាពទ័លក្រ និងឧក្រិដ្ឋកម្មដែលកំពុងកើនឡើងបានទេ។ ពួកគេកំពុងតស៊ូដោយឥតប្រយោជន៍ ដើម្បីដាក់ប្រតិបត្តិការពាណិជ្ជកម្មឲ្យស្ថិតលើមូលដ្ឋានដែលមានសុវត្ថិភាពជាងមុន។ ប្រសិនបើមនុស្សទាំងឡាយយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសេចក្តីបង្រៀននៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះឲ្យច្រើនជាងនេះ ពួកគេនឹងរកឃើញដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហាទាំងឡាយដែលធ្វើឲ្យពួកគេច្របូកច្របល់»។
«ព្រះគម្ពីរបានពិពណ៌នាអំពីស្ថានភាពនៃលោកិយ មុនពេលការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ អំពីមនុស្សទាំងឡាយដែលដោយការប្លន់ និងការគាបសង្កត់ កំពុងប្រមូលផ្តុំទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងសម្បើម នោះមានសេចក្តីចែងទុកថា៖ “អ្នករាល់គ្នាបានសន្សំទុកទ្រព្យសម្បត្តិសម្រាប់ថ្ងៃចុងក្រោយ។ មើល៍ ឈ្នួលរបស់ពួកកម្មករដែលបានច្រូតស្រែរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលអ្នករាល់គ្នាបានទប់ទុកដោយការបោកបញ្ឆោត នោះកំពុងស្រែកឡើង ហើយសម្រែករបស់ពួកអ្នកច្រូតបានចូលទៅដល់ព្រះកាណ៌នៃព្រះអម្ចាស់នៃសាបាអូត។ អ្នករាល់គ្នាបានរស់នៅលើផែនដីដោយសុខសាន្ត និងដោយភាពល្មើសល្មាញ; អ្នករាល់គ្នាបានចិញ្ចឹមចិត្តរបស់ខ្លួន ដូចជានៅថ្ងៃសម្លាប់សត្វ។ អ្នករាល់គ្នាបានកាត់ទោស ហើយសម្លាប់មនុស្សសុចរិត; គាត់មិនបានតតាំងនឹងអ្នករាល់គ្នាទេ។” យ៉ាកុប 5:3–6។»
នៅក្នុងគ្រាចុងក្រោយ មនុស្សកំពុង «ខិតខំដោយឥតប្រយោជន៍ដើម្បីដាក់ប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មឲ្យស្ថិតលើមូលដ្ឋានដែលមានសុវត្ថិភាពជាងមុន»។ គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ ម៉ាស៊ីនឃោសនារបស់ពួកគេ និងធនាគារពិភពលោកនិយម កំពុងខិតខំដោយឥតប្រយោជន៍ ហើយពួកគេកំពុងកុហកអំពីស្ថិរភាពហិរញ្ញវត្ថុពិតប្រាកដដែលពួកគេអះអាងថា រដ្ឋបាល Biden បានសម្រេចឡើង។ និមិត្តរូបមួយក្នុងចំណោមនិមិត្តរូបទាំងឡាយនៃ «ពិភពលោកមុនការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះគ្រីស្ទ» គឺ «មនុស្សដែលដោយការប្លន់ និងការជំរិតទារ» បាន «ប្រមូលផ្តុំទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់»។ ខទាំងបីដែលនៅមុនខពីសៀវភៅយ៉ាកុប ដែលបងស្រី White បានដកស្រង់ នោះគឺ៖
ឥឡូវនេះ ចូរមក អ្នកមានទ្រព្យទាំងឡាយអើយ ចូរយំ ហើយស្រែកអួលអាឡោះ ដោយព្រោះវេទនាទាំងឡាយ ដែលនឹងមកលើអ្នករាល់គ្នា។ ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នករាល់គ្នាបានពុកផុយទៅហើយ ហើយសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នករាល់គ្នាត្រូវសត្វមូស៊ីស៊ីបំផ្លាញ។ មាស និងប្រាក់របស់អ្នករាល់គ្នាបានច្រេះខូចហើយ ហើយច្រេះរបស់វានឹងធ្វើជាសក្ខីភាពទាស់នឹងអ្នករាល់គ្នា ហើយនឹងស៊ីសាច់របស់អ្នករាល់គ្នាដូចជាភ្លើង។ អ្នករាល់គ្នាបានប្រមូលទុកកំណប់ទ្រព្យសម្រាប់ថ្ងៃចុងក្រោយ។ យ៉ាកុប ៥៖១–៣។
លក្ខណៈព្យាករណ៍មួយនៃ «គ្រាចុងក្រោយ» គឺនៅពេលមានមនុស្សដែលត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មហាសាលរបស់ពួកគេ ដែលបានកើតឡើងដោយការបន្លំ។ មនុស្សទាំងនោះមាននៅក្នុងព័ត៌មានរាល់ថ្ងៃ។ ពេលវេលានោះបានមកដល់ហើយ។ នៅក្នុងពេលវេលានោះ ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកធនាគារពិភពលោក និងមហាសេដ្ឋីទាំងនោះ ត្រូវបានតំណាងថាជាមាស និងប្រាក់ ដែលក្លាយទៅជាច្រេះ។ ប្រាក់ និងមាសមិនច្រេះទេ ដូច្នេះ ព្រះគម្ពីរកំពុងបង្ហាញអំពីអ្វីមួយដែលមិននឹកស្មានដល់ទាំងស្រុង ដែលកើតឡើងចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មនុស្សមាននៅក្នុងគ្រាចុងក្រោយ ពីព្រោះមាស និងប្រាក់របស់ពួកគេនឹងក្លាយទៅជាច្រេះ។ សញ្ញាប្រាប់ជាមុននៃការដួលរលំសេដ្ឋកិច្ចនោះ បានកើតឡើងជាមួយនឹងការមកដល់នៃវេទនាទីបី នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១។ ឥស្លាមនៃវេទនាទីបី គឺជាខ្យល់ខាងកើតនៃព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ ហើយនៅក្នុងគ្រាចុងក្រោយ គឺខ្យល់ខាងកើតនេះហើយដែលលិចសេដ្ឋកិច្ច ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយនាវាទើស៊ីស។
ដ្បិត មើល៍ចុះ ស្ដេចទាំងឡាយបានប្រមូលផ្តុំគ្នា ហើយបានដើរឆ្លងកាត់ជាមួយគ្នា។ ពួកគេបានឃើញហើយ ដូច្នេះពួកគេក៏អស្ចារ្យចិត្ត; ពួកគេត្រូវបានរំខាន ហើយប្រញាប់រត់ចេញទៅ។ សេចក្ដីភ័យខ្លាចបានចាប់កាន់ពួកគេនៅទីនោះ និងការឈឺចាប់ ដូចជាស្ត្រីកំពុងសម្រាលកូន។ ទ្រង់បំបាក់នាវាទីក្រុងថើស៊ីស ដោយខ្យល់បូព៌ា។ ទំនុកដំកើង 48:4–7។
ពួកស្តេចនិយមសកលភាវូបនីយកម្ម មហាសេដ្ឋី និងធនាគារិកទាំងឡាយនៅទូទាំងពិភពលោក កំពុងត្រូវក្តីភ័យខ្លាច និងការឈឺចាប់រំខាន នៅពេលខ្យល់ខាងកើត ដែលតំណាងឲ្យកំហឹងកាន់តែកើនឡើងនៃបណ្តាប្រជាជាតិទាំងឡាយ (ដូចជាស្ត្រីម្នាក់ដែលកំពុងឈឺពោះសម្រាលកូន) ដែលកើតចេញពីអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី លិចនាវានៃតារស៊ីស។ អ៊ីស្លាមហៀបនឹងបំបាក់សេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាន និងសេដ្ឋកិច្ចសកល ហើយបង្កើតបរិយាកាសសេដ្ឋកិច្ច និងនយោបាយមួយ ដែលសមស្របឥតខ្ចោះនឹងចំណុចខ្លាំងរបស់ Trump មិនមែនរបស់ពួកប្រជាធិបតេយ្យ និងពួកនិយមសកលភាវូបនីយកម្មឡើយ ពីព្រោះអំណាចនាគត្រូវបានប្រគល់ឲ្យក្បាលទីប្រាំបី ដែលជារបស់ក្បាលទាំងប្រាំពីរ ដោយសារ “services rendered”។ ព្រះបានប្រើ Trump ដើម្បីកម្រើកអាណាចក្រទាំងមូលនៃពួកក្រិក ពីព្រោះឥឡូវនេះ ព្រះកំពុងនាំមកនូវកាលៈទេសៈដែលពិភពលោកទាំងមូលត្រូវបានបែងចែកជាពីរថ្នាក់។
ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលបច្ចុប្បន្ននេះត្រូវបានដំណើរការដោយពួកសកលនិយម ត្រូវបានណែនាំជាលើកដំបូងនៅក្នុងសម័យប្រធានាធិបតីរបស់ Woodrow Wilson ដែលជាសមាជិកគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យម្នាក់ ដែលត្រូវបានបោះឆ្នោតជ្រើសតាំងដោយសន្យាថានឹងរក្សាសហរដ្ឋអាមេរិកឲ្យនៅក្រៅសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយដែលកំពុងឈានមកដល់ ប៉ុន្តែចុងក្រោយបានក្លាយជាប្រធានាធិបតីដែលដឹកនាំប្រទេសក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ។ Wilson ត្រូវបានគេស្គាល់ច្រើនជាងគេសម្រាប់ការជំរុញសម្ព័ន្ធប្រជាជាតិ ដែលជាបុព្វហេតុនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ។ នៅក្នុងសម័យប្រធានាធិបតីរបស់លោក រចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកត្រូវបានប្រគល់ទៅក្នុងដៃរបស់ពួកសកលនិយម នៅពេលដែល Wilson បានប្រគល់ទិសដៅសេដ្ឋកិច្ចរបស់ជាតិនេះទៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ប្រព័ន្ធ Federal Reserve នៅឆ្នាំ 1913។
លក្ខណៈព្យាករណ៍របស់ប្រធានាធិបតីនៃសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ គឺការសន្យារបស់គាត់ថានឹងមិនចូលទៅក្នុងសង្គ្រាមទេ ដែលជាការកុហក។ គាត់គឺជាបុគ្គលប្រវត្តិសាស្ត្រឈានមុខគេក្នុងការជំរុញរដ្ឋាភិបាលពិភពលោកតែមួយនៃសម្ព័ន្ធប្រជាជាតិ ហើយគាត់បានដឹកនាំការផ្ទេរកិច្ចការហិរញ្ញវត្ថុរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកទៅឱ្យធនាគារិកពិភពលោក។ គាត់បានគ្រងអំណាចចាប់ពីឆ្នាំ 1913 ដល់ 1921។ នៅឆ្នាំ 1919 ជំនាន់ទីបីនៃអាដវែនទីសឹម ដែលត្រូវបានតំណាងដោយការសម្របសម្រួលជាមួយលោកិយ បានដំណើរប្រប៉ាប់ស្របគ្នាជាមួយនឹងការសម្របសម្រួលរបស់ Wilson ជាមួយលោកិយ ពីព្រោះស្នែងទាំងពីររត់ស្របគ្នានឹងគ្នា។ នៅក្នុងជំនាន់ទីបីនៃអាដវែនទីសឹមឡាវដីសេ ពួកគេបានប្រគល់ការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធវេជ្ជសាស្ត្រ និងប្រព័ន្ធអប់រំរបស់ពួកគេទៅក្នុងដៃរបស់អ្នកដែលនៅខាងក្រៅអធិបតេយ្យភាពខាងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ។ នៅពេលដំណាលគ្នានោះ Wilson បានប្រគល់អធិបតេយ្យភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកទៅឱ្យធនាគារិកសកលនិយម ហើយគាត់បានខិតខំធ្វើការដោយមិនចេះនឿយហត់ ប៉ុន្តែបានបរាជ័យ ក្នុងការប្រគល់អធិបតេយ្យភាពនយោបាយរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកទៅឱ្យពួកសកលនិយម។
វីលសុន ក្នុងនាមជាប្រធានាធិបតីក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ តំណាងឲ្យលក្ខណៈព្យាករណ៍ដែលកំណត់អត្តសញ្ញាណសង្គ្រាមលោកលើកទីបី។ គាត់តំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្រមួយ ដែលប្រព័ន្ធធនាគារកណ្ដាលសហព័ន្ធពាក់ព័ន្ធក្នុងការគ្រប់គ្រងសេដ្ឋកិច្ចសកល តាមទិសដៅដែលសមស្របបំផុតសម្រាប់របៀបវារៈសកលនិយម មិនមែនសម្រាប់អធិបតេយ្យភាពរបស់អាមេរិកទេ។ គាត់តំណាងឲ្យប្រធានាធិបតីម្នាក់ ដែលមានវត្តមាននៅពេលរបៀបសណ្ដាប់ធ្នាប់ពិភពលោកថ្មី ទីបំផុតសម្រេចគោលដៅរបស់ខ្លួន ក្នុងការក្លាយជានគរទីប្រាំពីរ នៃព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ បើទោះបីជាការគ្រងរាជ្យរបស់ពួកគេខ្លីអនិច្ចាក៏ដោយ។ សេចក្ដីពិតនេះ ត្រូវបានបង្កើតឡើងលើទីបន្ទាល់ពីរ ព្រោះការប៉ុនប៉ងបរាជ័យរបស់វីលសុន ក្នុងការចូលរួមសម្ព័ន្ធប្រជាជាតិ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ បានក្លាយជាគំរូជាមុននៃការដែលសហរដ្ឋអាមេរិកចូលរួមអង្គការសហប្រជាជាតិភ្លាមៗ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ។ លើទីបន្ទាល់ទាំងពីរនេះ ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ដែលនាំមកជាមួយនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញជាតិ នាំឲ្យមានការអនុវត្តអង្គការសហប្រជាជាតិ ជារដ្ឋាភិបាលពិភពលោកតែមួយ ដែលពួកសកលនិយមបានជំរុញស្វែងរកតាំងពីសម័យប្រធានាធិបតីវូដ្រោ វីលសុន។
លក្ខណៈព្យាករណ៍ទាំងនេះត្រូវតែមាននៅក្នុងប្រធានាធិបតីភាពរបស់ប្រធានាធិបតីទីប្រាំបី និងជាប្រធានាធិបតីចុងក្រោយ ដែលមកពីចំណោមប្រាំពីរនោះ។ បន្ទាប់ពី Wilson មាន Warren Harding ជាសមាជិកគណបក្សសាធារណរដ្ឋ ដែលបានបើកសម័យកាលដែលហៅថា “the roaring twenties,” ដែលនាំទៅដល់ការដួលរលំនៃឆ្នាំ 1929 ដែលនាំទៅដល់វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចធំ ដែលនាំទៅដល់សង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ។ ប្រធានាធិបតីភាពលើកទីមួយរបស់ Trump គឺជា “the roaring twenties,” ហើយ Biden កំពុងត្រៀមនាំមកនូវវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចដ៏ធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់សត្វផែនដី។ វិបត្តិនោះត្រូវបានតំណាងជាគំរូទុកជាមុនដោយការដួលរលំនៃឆ្នាំ 1929 ប៉ុណ្ណោះមិនមែនទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងដោយ “panic of 1837” នៅក្នុងសម័យរបស់ Ellen White ផងដែរ។
វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចធ្លាក់ចុះក្នុងទសវត្សរ៍ 1830 នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវបានហៅជាទូទៅថា «វិបត្តិភ័យស្លន់ស្លោ ឆ្នាំ 1837»។ នេះគឺជាការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលបានបន្តពីឆ្នាំ 1837 រហូតដល់ពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ 1840 ដោយគ្របដណ្តប់លើផ្នែកធំមួយនៃទសវត្សរ៍ 1830។ វិបត្តិភ័យស្លន់ស្លោ ឆ្នាំ 1837 មានលក្ខណៈសម្គាល់ដោយវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុ ការបរាជ័យរបស់ធនាគារ ការអត់ការងារធ្វើយ៉ាងទូលំទូលាយ និងរយៈពេលដ៏យូរនៃភាពលំបាកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច។
វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចឆ្នាំ 1837 ត្រូវបានបង្កឡើងដោយ «ពពុះស្មានការណ៍» មួយ ដូចដែលការដួលរលំឆ្នាំ 1929 ក៏ដូចគ្នា។ នៅឆ្នាំ 1837 នៅពេលពពុះនោះផ្ទុះ វាបាននាំឲ្យមានការក្ស័យធនយ៉ាងទូលំទូលាយ និងការខាតបង់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ ការបរាជ័យរបស់ធនាគារជាបន្តបន្ទាប់មួយស៊េរីបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីពពុះស្មានការណ៍នោះ ដែលបណ្តាលឲ្យមានការបាត់បង់ទំនុកចិត្តលើប្រព័ន្ធធនាគារ និងការភ័យស្លន់ស្លោផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុយ៉ាងទូលំទូលាយ។ ការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ចសកលមួយ ដែលត្រូវបានធ្វើឲ្យកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើងដោយការធ្លាក់ចុះនៃពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ និងការថយចុះនៃតម្រូវការសម្រាប់ការនាំចេញរបស់អាមេរិក បានរួមចំណែកដល់វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។
ការដួលរលំនៅឆ្នាំ 1929 ដែលបានសម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចធំ (Great Depression) ត្រូវបាននាំមុខដោយពពុះស្មានការណ៍មួយនៅក្នុងទីផ្សារភាគហ៊ុន។ ក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ 1920 សហរដ្ឋអាមេរិកបានឆ្លងកាត់រយៈពេលនៃភាពរុងរឿងខាងសេដ្ឋកិច្ចមួយ ដែលគេស្គាល់ថា Roaring Twenties ដែលមានលក្ខណៈសម្គាល់ដោយកំណើនឧស្សាហកម្មយ៉ាងឆាប់រហ័ស ការច្នៃប្រឌិតផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា និងសុទិដ្ឋិនិយមដែលរីករាលដាលទូទាំងសង្គម។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ការស្មានការណ៍នៅក្នុងទីផ្សារភាគហ៊ុនបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង ដោយត្រូវបានជំរុញដោយឥណទានងាយស្រួល ការជួញដូរតាមរបៀប margin (ការទិញភាគហ៊ុនដោយប្រើប្រាក់កម្ចី) និងការទិញភាគហ៊ុនក្នុងលក្ខណៈស្មានការណ៍ដោយផ្អែកលើការរំពឹងទុកថាតម្លៃនឹងកើនឡើងនៅពេលអនាគត ជាជាងផ្អែកលើតម្លៃមូលដ្ឋានពិតប្រាកដ។ តម្លៃភាគហ៊ុនបានកើនឡើងដល់កម្រិតដែលមិនអាចទ្រទ្រង់បាន ដោយលើសឆ្ងាយពីតម្លៃជាក់ស្តែងរបស់ក្រុមហ៊ុនដែលវាតំណាងឱ្យ។
ចាប់ពីខែមីនា ឆ្នាំ 2000 ដល់ខែតុលា ឆ្នាំ 2002 «ពពុះដត-ខម» បានផ្ទុះបែក។ ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 បានកើតឡើងស្ថិតនៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការដួលរលំសេដ្ឋកិច្ចនោះ។ បន្ទាប់មក ពពុះទីផ្សារលំនៅឋានបានផ្ទុះបែកនៅឆ្នាំ 2008 ដែលត្រូវបានហៅថា វិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុសកល ឬ វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចធំ។
មុនឈានទៅដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ សេចក្តីរុងរឿងខាងសាច់ឈាមនៃពលរដ្ឋសហរដ្ឋអាមេរិកត្រូវបានដកហូតចេញ។ ការដកហូតសេចក្តីរុងរឿងខាងសាច់ឈាមនេះកើតមានឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃការបោះត្រារបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ សញ្ញាសម្គាល់ដំបូងនៃពេលវេលាបោះត្រាត្រូវបានបង្កប់នៅក្នុងការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ចមួយ។ ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 គឺជាការផ្តល់អំណាចដល់ទេវតាទីបី ហើយនៅពេលដែលទេវតាដដែលនោះបានមកដល់ក្នុងឆ្នាំ 1844 ប្រវត្តិសាស្ត្រនោះក៏ត្រូវបានបង្កប់នៅក្នុងការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ចមួយដែរ។ ឆ្នាំ 1844 ជាគំរូជាមុននៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ហើយថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 គឺជាការចាប់ផ្តើមនៃអំឡុងពេលបោះត្រា។ ព្រះយេស៊ូវតែងតែបង្ហាញចុងបញ្ចប់នៃអ្វីមួយដោយការចាប់ផ្តើមនៃអ្វីមួយ។ ការធ្លាក់ចុះនៅឆ្នាំ 1929 បានកើតឡើងមុន និងនាំទៅដល់សង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ។
យើងនឹងបន្តការសិក្សានេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។
«មានការធ្វេសប្រហែសដោយក្តីខ្ជិលច្រអូស និងការមិនជឿដោយមានទោសក្នុងចំណោមយើងជាប្រជាជនមួយ ដែលបានរារាំងយើងមិនឲ្យធ្វើកិច្ចការដែលព្រះបានទុកឲ្យយើងធ្វើ គឺក្នុងការឲ្យពន្លឺរបស់យើងភ្លឺចែងចាំងទៅដល់អ្នកដែលស្ថិតក្នុងប្រជាជាតិដទៃ។ មានការភ័យខ្លាចក្នុងការចេញទៅ និងក្នុងការប្រថុយគ្រោះថ្នាក់ក្នុងកិច្ចការដ៏ធំនេះ ដោយខ្លាចថា ការចំណាយធនធាននឹងមិននាំមកនូវផលតបស្នងទេ។ តើបើបានប្រើធនធានហើយ ប៉ុន្តែយើងមិនអាចឃើញថា ព្រលឹងទាំងឡាយបានសង្គ្រោះដោយវាវិញដូចម្តេច? តើបើមានការបាត់បង់ទាំងស្រុងនៃមួយភាគនៃធនធានរបស់យើងវិញដូចម្តេច? ប្រសើរជាងគេគឺត្រូវធ្វើការ ហើយបន្តធ្វើការទៅ ជាជាងមិនធ្វើអ្វីសោះ។ អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេថា មួយនេះឬមួយនោះនឹងចម្រើនឡើង។ មនុស្សទាំងឡាយនឹងវិនិយោគក្នុងសិទ្ធិប៉ាតង់ ហើយជួបប្រទះការខាតបង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ហើយវាត្រូវបានចាត់ទុកថា ជារឿងធម្មតា។ ប៉ុន្តែក្នុងព្រះរាជកិច្ច និងបុព្វហេតុរបស់ព្រះ មនុស្សទាំងឡាយវិញភ័យខ្លាចក្នុងការប្រថុយ។ ប្រាក់ហាក់ដូចជាការបាត់បង់ទាំងស្រុងសម្រាប់ពួកគេ ប្រសិនបើវាមិននាំមកនូវផលតបស្នងភ្លាមៗ នៅពេលវាត្រូវបានវិនិយោគក្នុងកិច្ចការនៃការសង្គ្រោះព្រលឹងទាំងឡាយ។ ធនធាននោះឯងដែលឥឡូវនេះត្រូវបានវិនិយោគយ៉ាងតិចតួចបំផុតក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះ ហើយដែលត្រូវបានរក្សាទុកដោយអត្មានិយម នឹងត្រូវបានបោះចោលជាមួយនឹងរូបព្រះទាំងអស់ ទៅឲ្យសត្វជីករូង និងសត្វបក្សីយប់ក្នុងរយៈពេលមិនយូរទៀតឡើយ។ មិនយូរប៉ុន្មាន ប្រាក់នឹងធ្លាក់ចុះក្នុងតម្លៃយ៉ាងឆាប់រហ័សបំផុត នៅពេលដែលសេចក្តីពិតនៃទិដ្ឋភាពអស់កល្បជានិច្ចបើកចំហឡើងចំពោះអារម្មណ៍របស់មនុស្ស»។ The True Missionary, January 1, 1874.