ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលលាក់កំបាំងនៃខទី៤០ - លេខ៣១

«ការសម្របសម្រួលរវាងសាសនាព្រហ្មញ្ញសាសនា និងសាសនាគ្រីស្ទនេះ បានបណ្តាលឲ្យមានការរីកចម្រើនឡើងនៃ “មនុស្សនៃអំពើបាប” ដែលបានទាយទុកជាមុននៅក្នុងពាក្យទំនាយថា ជាអ្នកប្រឆាំងនឹងព្រះ និងលើកតម្កើងខ្លួនឡើងលើសព្រះ។ ប្រព័ន្ធដ៏មហិមានៃសាសនាមិនពិតនោះ គឺជាស្នាដៃឯកនៃអំណាចរបស់សាតាំង—ជាវិមានអនុស្សាវរីយ៍នៃការខិតខំរបស់វា ដើម្បីឡើងអង្គុយលើបល្ល័ង្ក ដើម្បីគ្រប់គ្រងផែនដីតាមបំណងរបស់វា»។ The Great Controversy, 50.

«អស់អ្នកដែលច្រឡំក្នុងការយល់ដឹងអំពីព្រះបន្ទូល ហើយមិនអាចមើលឃើញន័យនៃអាន់ទីគ្រីស្ទ នឹងប្រាកដជាដាក់ខ្លួននៅខាងអាន់ទីគ្រីស្ទ។ ឥឡូវនេះ គ្មានពេលសម្រាប់យើងឲ្យចូលរួមសម្របខ្លួនជាមួយលោកិយទៀតឡើយ»។ Kress Collection, 105.

តើ​មនុស្ស​ពីរ​នាក់​អាច​ដើរ​ជាមួយ​គ្នា​បាន​ឬ​ទេ លុះ​ត្រា​តែ​ពួក​គេ​ព្រម​ព្រៀង​គ្នា? អាម៉ូស 3:3។

«ក្នុងចលនាដែលកំពុងប្រព្រឹត្តទៅឥឡូវនេះនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីធានាការគាំទ្រពីរដ្ឋសម្រាប់ស្ថាប័ន និងទំនៀមទម្លាប់នៃពួកជំនុំ ពួកប្រូតេស្តង់កំពុងដើរតាមជំហានរបស់ពួកប៉ាបនិយម។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះទេ ពួកគេកំពុងបើកទ្វារឲ្យអំណាចប៉ាបត្រឡប់មកទទួលបានអធិបតេយ្យភាពឡើងវិញនៅក្នុងអាមេរិកប្រូតេស្តង់ ដែលនាងបានបាត់បង់ទៅហើយនៅក្នុងពិភពលោកចាស់»។ The Great Controversy, 573.

ហើយ​ឯ​អ្នក អែសរ៉ា តាម​ប្រាជ្ញា​នៃ​ព្រះ​របស់​អ្នក ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​អ្នក ចូរ​តែងតាំង​ចៅក្រម និង​មន្ត្រី​វិនិច្ឆ័យ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគេ​វិនិច្ឆ័យ​ប្រជាជន​ទាំង​អស់​ដែល​នៅ​ខាង​នាយ​ទន្លេ គឺ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្គាល់​ក្រឹត្យវិន័យ​នៃ​ព្រះ​របស់​អ្នក ហើយ​ចូរ​បង្រៀន​អ្នក​ដែល​មិន​ស្គាល់។ ហើយ​អ្នក​ណា​ក៏​ដោយ​ដែល​មិន​ព្រម​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​នៃ​ព្រះ​របស់​អ្នក និង​តាម​ច្បាប់​របស់​ស្តេច ចូរ​ឲ្យ​កាត់​ទោស​លើ​អ្នក​នោះ​ជា​បន្ទាន់ ទោះ​បី​ដល់​សេចក្ដី​ស្លាប់ ឬ​ការ​និរទេស ឬ​ការ​រឹប​អូស​ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬ​ការ​ដាក់​គុក​ក្តី។ អែសរ៉ា ៧:២៥, ២៦។

ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​អាប់រ៉ាម​ថា៖ «ចូរ​ដឹង​ជាក់​ជា​មិន​ខាន​ថា ពូជពង្ស​របស់​អ្នក​នឹង​ទៅ​ជា​ជន​បរទេស​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​មួយ​ដែល​មិន​មែន​ជា​របស់​ខ្លួន ហើយ​នឹង​បម្រើ​ពួក​គេ; ពួក​គេ​នឹង​ធ្វើ​ទុក្ខបុកម្នេញ​ដល់​ពូជពង្ស​នោះ​អស់​រយៈ​ពេល​បួន​រយ​ឆ្នាំ។ ហើយ​ជាតិ​នោះ​ដែរ ដែល​ពូជពង្ស​របស់​អ្នក​នឹង​បម្រើ នោះ​អញ​នឹង​វិនិច្ឆ័យ; ហើយ​ក្រោយ​មក ពួក​គេ​នឹង​ចេញ​មក​ដោយ​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជា​ច្រើន»។ លោកុប្បត្តិ ១៥:១៣, ១៤

ហើយ​បើ​គេ​មិន​ត្រូវ​បាន​លោះ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ទាំង​នេះ​ទេ នោះ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​យូប៊ីលេ គេ​នឹង​ត្រូវ​ចេញ​ទៅ ទាំង​ខ្លួន​គេ និង​កូនៗ​របស់​គេ​ជា​មួយ​ផង។ ដ្បិត​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រាអែល​ជា​អ្នក​បម្រើ​របស់​យើង​ដល់​យើង; ពួក​គេ​ជា​អ្នក​បម្រើ​របស់​យើង ដែល​យើង​បាន​នាំ​ពួក​គេ​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេហ្ស៊ីប​មក៖ យើង​ជា​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​អ្នករាល់​គ្នា។ លេវីវិន័យ 25:54, 55។

«ការអប់រំរបស់ស្តេចវ័យក្មេងនៃអេហ្ស៊ីប ត្រូវបានព្រឹទ្ធសភារូមប្រគល់ជូនដល់ M. Emilius Lepidus ដែលបានតែងតាំង Aristomenes ជារដ្ឋមន្ត្រីចាស់ទុំ និងមានបទពិសោធន៍នៃរាជវាំងនោះ ឲ្យធ្វើជាអាណាព្យាបាលរបស់ព្រះអង្គ។ សកម្មភាពដំបូងរបស់គាត់ គឺរៀបចំការការពារទុកជាមុនប្រឆាំងនឹងការឈ្លានពានដែលបានគំរាមកំហែងពីស្តេចទាំងពីរដែលបានចងសម្ព័ន្ធគ្នា គឺ Philip និង Antiochus។»

«ដល់គោលបំណងនេះ គាត់បានចាត់ ស្កូប៉ាស មេបញ្ជាការល្បីឈ្មោះម្នាក់ពី អេតូលியா ដែលនៅពេលនោះកំពុងបម្រើក្រោមអេហ្ស៊ីប ទៅកាន់ស្រុកកំណើតរបស់គាត់ ដើម្បីប្រមូលកម្លាំងបន្ថែមសម្រាប់កងទ័ព។ បន្ទាប់ពីបានរៀបចំកងទ័ពរួច គាត់បានចូលលុកលុយប៉ាឡេស្ទីន និង កូអេលេ-ស៊ីរី (ខណៈដែល អាន់ទីយ៉ូកុស កំពុងជាប់ពាក់ព័ន្ធក្នុងសង្គ្រាមជាមួយ អាត់តាលុស នៅអាស៊ីតូច) ហើយបានធ្វើឲ្យយូដាទាំងមូលស្ថិតនៅក្រោមអំណាចគ្រប់គ្រងរបស់អេហ្ស៊ីប។»

«ដូច្នេះ កិច្ចការទាំងឡាយត្រូវបាននាំមកដល់ស្ថានភាពមួយសម្រាប់ការសម្រេចព្រះបន្ទូលខុនេះដែលស្ថិតនៅមុខយើង។ ដ្បិត អាន់ទីយ៉ូខុស ដោយបញ្ឈប់សង្គ្រាមរបស់ខ្លួនជាមួយអាត់តាលុស តាមការបង្គាប់របស់ជនរ៉ូម បានចាត់វិធានការយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដើម្បីដណ្តើមប៉ាឡេស្ទីន និងកូអេលេស៊ីរីមកវិញពីកណ្ដាប់ដៃរបស់ជនអេហ្ស៊ីប។ ស្កូប៉ាស ត្រូវបានបញ្ជូនទៅប្រឆាំងនឹងគាត់។ នៅជិតប្រភពទន្លេយ័រដាន់ កងទ័ពទាំងពីរបានជួបប្រទះគ្នា។ [Panium] ស្កូប៉ាសត្រូវបានវាយបរាជ័យ ត្រូវបានដេញតាមរហូតដល់ក្រុងស៊ីដូន ហើយនៅទីនោះត្រូវបានឡោមព័ទ្ធយ៉ាងតឹងរ៉ឹង។ មេទ័ពអេហ្ស៊ីបបីនាក់ដែលមានសមត្ថភាពបំផុត ព្រមទាំងកងកម្លាំងដ៏ល្អបំផុតរបស់ពួកគេ ត្រូវបានបញ្ជូនមកដើម្បីលើកការឡោមព័ទ្ធ ប៉ុន្តែមិនបានជោគជ័យឡើយ។ ទីបំផុត ស្កូប៉ាស ដោយបានជួបប្រទះក្នុងរូបស្រមោលគួរឱ្យរន្ធត់ និងមិនអាចចាប់កាន់បាននៃទុរ្ភិក្ស នូវសត្រូវមួយដែលគាត់មិនអាចតស៊ូទប់ទល់បាន ក៏ត្រូវបានបង្ខំឱ្យចុះចាញ់ក្រោមលក្ខខណ្ឌដ៏អាម៉ាស់ គឺបានតែជីវិតប៉ុណ្ណោះ; ហើយបន្ទាប់មក គាត់ និងមនុស្សមួយម៉ឺននាក់របស់គាត់ ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចាកចេញទៅ ដោយគ្មានអ្វីជាប់ខ្លួន និងអាក្រាតកាយ។ នៅទីនេះ គឺជាការដណ្តើមយកក្រុងដែលមានបន្ទាយរឹងមាំបំផុតដោយស្តេចខាងជើង; ពីព្រោះស៊ីដូន គឺទាំងដោយទីតាំងរបស់វា និងដោយការការពាររបស់វា ជាក្រុងមួយក្នុងចំណោមក្រុងដែលរឹងមាំបំផុតនៅសម័យនោះ។ នៅទីនេះ គឺជាការបរាជ័យរបស់កម្លាំងសព្វាវុធខាងត្បូងក្នុងការទប់ទល់ និងជាការបរាជ័យផងដែររបស់ប្រជាជនដែលស្តេចខាងត្បូងបានជ្រើសរើស; គឺ ស្កូប៉ាស និងកងកម្លាំងអេតូលីរបស់គាត់»។ Daniel and the Revelation, 257, 258.

«ការ “និយាយ” របស់ជាតិសាសន៍ គឺជាសកម្មភាពរបស់អាជ្ញាធរនីតិប្បញ្ញត្តិ និងអាជ្ញាធរតុលាការរបស់វា»។ The Great Controversy, 442.

«មានមនុស្សជាច្រើន សូម្បីតែក្នុងចំណោមអ្នកដែលកំពុងចូលរួមក្នុងចលនានេះ ដើម្បីបង្ខំឲ្យគោរពថ្ងៃអាទិត្យ ក៏ត្រូវបានបាំងភ្នែកមិនឲ្យឃើញលទ្ធផលដែលនឹងតាមមកពីសកម្មភាពនេះដែរ។ ពួកគេមិនឃើញថា ពួកគេកំពុងវាយប្រហារដោយត្រង់ទៅលើសេរីភាពខាងសាសនានោះទេ។ មានមនុស្សជាច្រើនដែលមិនធ្លាប់យល់អំពីការទាមទាររបស់សាប៊ូតតាមព្រះគម្ពីរ និងអំពីមូលដ្ឋានមិនពិតដែលស្ថាប័នថ្ងៃអាទិត្យឈរលើវា។ ចលនាណាមួយដែលគាំទ្រច្បាប់ខាងសាសនា តាមពិតហើយ គឺជាការបន្ធូរបន្ថយឲ្យអំណាចសម្តេចប៉ាប ដែលអស់រយៈពេលជាច្រើនសម័យកាលមកហើយ បានធ្វើសង្គ្រាមយ៉ាងមិនរអាក់រអួលប្រឆាំងនឹងសេរីភាពនៃមនសិការ។ ការគោរពថ្ងៃអាទិត្យជំពាក់ការមានស្ថិតិរបស់ខ្លួន ក្នុងនាមជាស្ថាប័នដែលហៅថាគ្រីស្ទាន ដល់ «អាថ៌កំបាំងនៃអំពើទុច្ចរិត»; ហើយការបង្ខំឲ្យគោរពវា នឹងក្លាយជាការទទួលស្គាល់ជាក់ស្តែងនូវគោលការណ៍ទាំងឡាយ ដែលជាគ្រឹះជ្រុងសំខាន់បំផុតនៃសាសនារ៉ូម៉ាំង។ នៅពេលជាតិរបស់យើងបដិសេធគោលការណ៍នៃរដ្ឋាភិបាលរបស់ខ្លួនដល់កម្រិតនឹងអនុម័តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ប្រូតេស្តង់និយម ក្នុងសកម្មភាពនេះ នឹងចាប់ដៃជាមួយសាសនាប៉ាប; វាមិនមែនជាអ្វីផ្សេងឡើយ ក្រៅតែពីការផ្តល់ជីវិតដល់អំណាចផ្តាច់ការដែលបានរង់ចាំឱកាសរបស់ខ្លួនដោយក្តីអន្ទះសាយ៉ាងយូរ ដើម្បីលោតត្រឡប់មកវិញចូលទៅក្នុងរបបផ្តាច់ការសកម្មម្តងទៀត»។ Testimonies, volume 5, 711.

«ព្រះរាជក្រឹត្យដែលបង្ខំឲ្យថ្វាយបង្គំថ្ងៃនេះ ត្រូវតែចេញផ្សាយទៅដល់ពិភពលោកទាំងមូល។ ក្នុងកម្រិតមួយដែលមានដែនកំណត់ វាបានចេញផ្សាយរួចហើយ។ នៅកន្លែងជាច្រើន អំណាចស៊ីវិលកំពុងនិយាយដោយសំឡេងរបស់នាគ ដូចដែលស្តេចសាសន៍ដទៃបាននិយាយទៅកាន់ឈ្លើយសឹកជនជាតិហេប្រឺដែរ»។ Signs of the Times, May 6, 1897.