យើងបានបញ្ចប់អត្ថបទមុនដោយសរសេរថា “ការឡោមព័ទ្ធទាំងអស់សុទ្ធតែស្របគ្នានឹងការបង្កើតរូបរបស់សត្វសាហាវ ដែលនាំទៅដល់ ហើយបញ្ចប់នៅត្រង់ទីសម្គាល់របស់សត្វសាហាវ។”

“ការបង្ខំឱ្យគោរពថ្ងៃអាទិត្យពីសំណាក់ក្រុមជំនុំប្រូតេស្តង់ គឺជាការបង្ខំឱ្យថ្វាយបង្គំរបបសម្ដេចប៉ាប—ពោលគឺសត្វសាហាវ។ អ្នកដែលយល់ពីសេចក្ដីទាមទារនៃបញ្ញត្តិទីបួន ហើយជ្រើសរើសគោរពថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយជំនួសឱ្យថ្ងៃសប្ប័ទពិតប្រាកដ គឺកំពុងសម្ដែងការគោរពតាមរយៈទង្វើនោះ ចំពោះអំណាចនោះ ដែលជាអំណាចតែមួយគត់ដែលបង្គាប់ឱ្យគោរពថ្ងៃនោះ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងទង្វើនៃការប្រើអំណាចរដ្ឋដើម្បីបង្ខំឱ្យបំពេញកាតព្វកិច្ចខាងសាសនានោះឯង ក្រុមជំនុំទាំងនោះផ្ទាល់នឹងបង្កើតរូបតំណាងមួយរបស់សត្វសាហាវ; ហេតុដូច្នេះ ការបង្ខំឱ្យគោរពថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក នឹងជាការបង្ខំឱ្យថ្វាយបង្គំសត្វសាហាវ និងរូបតំណាងរបស់វា។” មហាវិវាទ, 448, 449.

សញ្ញាសម្គាល់របស់សត្វសាហាវត្រូវបានបង្ខំឱ្យទទួលនៅពេលដាក់ឱ្យអនុវត្តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដោយហេតុនេះកំណត់បាននូវចំណុចពេលវេលាមួយដែលហៅថា «ទង្វើនោះផ្ទាល់»។ រូបតំណាងរបស់សត្វសាហាវត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈពេលមួយ ប៉ុន្តែវាត្រូវតែចាប់ផ្ដើមដោយការបង្ហាញជាគំរូតំណាងបែបណាមួយនៃសញ្ញាសម្គាល់របស់សត្វសាហាវ។ បងស្រី វ៉ៃត៍ កំណត់ការចាប់ផ្ដើមនេះថាជា «ក្រឹត្យបញ្ជា» មួយ។

“ប្រសិនបើអ្នកអានចង់យល់អំពីកម្លាំងនានាដែលនឹងត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងការតស៊ូប្រយុទ្ធដែលជិតមកដល់ នោះគាត់គ្រាន់តែតាមដានកំណត់ត្រាអំពីមធ្យោបាយដែលរ៉ូមបានប្រើប្រាស់ដើម្បីសម្រេចគោលបំណងដូចគ្នានេះ ក្នុងយុគសម័យកន្លងទៅប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើគាត់ចង់ដឹងថា ពួកអ្នកនិយមសម្ដេចប៉ាប និងពួកប្រូតេស្តង់ដែលរួបរួមគ្នា នឹងប្រព្រឹត្តយ៉ាងដូចម្ដេចចំពោះអស់អ្នកដែលបដិសេធគោលលទ្ធិរបស់ពួកគេ នោះចូរឱ្យគាត់ពិនិត្យមើលស្មារតីដែលរ៉ូមបានសម្ដែងចំពោះថ្ងៃសប្ប័ទ និងអស់អ្នកដែលការពារថ្ងៃនោះ។

“ព្រះរាជក្រឹត្យ សន្និបាតទូទៅនៃសាសនាចក្រ និងបទបញ្ញត្តិរបស់សាសនាចក្រដែលទទួលការគាំទ្រពីអំណាចខាងលោកិយ គឺជាជំហាននានាដែលនាំឱ្យពិធីបុណ្យរបស់សាសនាដទៃទទួលបានឋានៈដ៏មានកិត្តិយសនៅក្នុងពិភពគ្រីស្ទសាសនា។ វិធានការសាធារណៈដំបូងដែលបង្ខំឱ្យមានការរក្សាថ្ងៃអាទិត្យ គឺជាច្បាប់ដែលកុងស្តង់ទីនបានប្រកាសឱ្យប្រើ។” មហាវិវាទ, 573។

ក្រឹត្យមីឡានបានសម្គាល់ការចាប់ផ្ដើមនៃរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ ដែលបាននាំទៅរកច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដំបូងបង្អស់។ ការបង្កើតរូបតំណាងនៃសត្វសាហាវចាប់ផ្ដើមនៅពេលដែលអំណាចរដ្ឋអនុម័តវិធានការផ្លូវច្បាប់ប្រភេទណាមួយ ដែលតំណាងទុកជាមុនអំពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ហើយនាំទៅរកច្បាប់នោះ។ ការនេះចាប់ផ្ដើមដោយក្រឹត្យមួយដែលនាំទៅរកសន្និបាតទូទៅនៃសាសនាចក្រ។ សន្និបាតទូទៅទាំងនោះនាំទៅរកបទបញ្ញត្តិរបស់សាសនាចក្រ ដែលត្រូវបានគាំទ្រដោយអំណាចខាងលោកិយ។ ក្រឹត្យនោះនាំទៅរកសន្និបាតទូទៅ ឬជា «មូលហេតុ» ដែលសម្គាល់ការចាប់ផ្ដើមនៃសន្និបាតទាំងនោះ។ ស្ថាប័ននីតិប្បញ្ញត្តិត្រូវបានជំរុញឱ្យចាប់ផ្ដើមធ្វើសកម្មភាព ជាការឆ្លើយតបទៅនឹងបទបញ្ជាប្រតិបត្តិរបស់លោក ត្រាំ។ សកម្មភាពនីតិប្បញ្ញត្តិនោះនាំទៅរកការតាក់តែងច្បាប់រដ្ឋដែលគាំទ្របទបញ្ញត្តិរបស់សាសនាចក្រ ហើយដំណើរការនេះនឹងឈានដល់ទីបញ្ចប់ជាមួយនឹងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ការសាកល្បងរបស់យើង គឺការសម្គាល់ឱ្យឃើញនូវ «ជំហាននានាដែលធ្វើឱ្យពិធីបុណ្យរបស់ពួកអ្នកថ្វាយបង្គំរូបព្រះទទួលបានឋានៈដ៏មានកិត្តិយសរបស់វា»។

«ប្រទេសរបស់យើងកំពុងស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់។ ពេលវេលាកាន់តែខិតជិតមកដល់ហើយ ដែលអ្នកតាក់តែងច្បាប់របស់ប្រទេសនេះនឹងបោះបង់ចោលគោលការណ៍នៃលទ្ធិប្រូតេស្តង់ ដល់ថ្នាក់គាំទ្រការក្បត់ជំនឿរបស់សាសនាចក្ររ៉ូម។ ប្រជាជនដែលព្រះបានធ្វើការយ៉ាងអស្ចារ្យដើម្បីជួយពួកគេ ដោយប្រទានកម្លាំងឱ្យពួកគេរើបម្រះចេញពីនឹមដ៏កៀបសង្កត់នៃរបបសម្ដេចប៉ាប នឹងផ្ដល់កម្លាំងដល់ជំនឿដ៏ពុករលួយរបស់រ៉ូម តាមរយៈសកម្មភាពថ្នាក់ជាតិមួយ ហើយដោយហេតុនេះ នឹងដាស់អំណាចជិះជាន់ឱ្យភ្ញាក់ឡើង ដែលអំណាចនេះកំពុងរង់ចាំតែការប៉ះបន្តិចប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីចាប់ផ្ដើមប្រព្រឹត្តអំពើឃោរឃៅ និងគ្រប់គ្រងបែបផ្ដាច់ការឡើងវិញ។ យើងកំពុងបោះជំហានយ៉ាងលឿនខិតចូលជិតសម័យកាលនេះរួចទៅហើយ»។ ព្រះវិញ្ញាណនៃសេចក្ដីទំនាយ, ភាគ ៤, ៤១០។

យើង “កំពុងខិតជិតមកដល់ហើយ” នូវ “អំឡុងពេល” “ដែល” “អ្នកតាក់តែងច្បាប់នឹងលះបង់ចោលគោលការណ៍នៃលទ្ធិប្រូតេស្តង់ដល់ថ្នាក់” អនុម័តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះបានចាប់ផ្ដើមតាំងពីព្រឹត្តិការណ៍ 9/11 ហើយបន្តរហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ហ្វ្រាក់តាល់នៃអំឡុងពេលទាំងមូលនោះបានចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃទី ៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០២៣ ហើយនឹងបញ្ចប់ត្រឹមព្រះរាជក្រឹត្យមីឡានតាមទំនាយ។

“ការត្រៀមរៀបចំកំពុងតែឈានទៅមុខរួចទៅហើយ ហើយចលនានានាក៏កំពុងតែដំណើរការដែរ ដែលនឹងនាំឱ្យមានការបង្កើតរូបតំណាងឱ្យសត្វសាហាវ។ ព្រឹត្តិការណ៍នានានឹងត្រូវបានបង្កឱ្យកើតឡើងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រផែនដី ដែលនឹងសម្រេចតាមសេចក្តីព្យាករណ៍នៃបទទំនាយសម្រាប់គ្រាចុងក្រោយទាំងនេះ។” Review and Herald, ថ្ងៃទី២៣ ខែមេសា ឆ្នាំ១៨៨៩។

“ការត្រៀមរៀបចំ” “ចលនា” និង “ព្រឹត្តិការណ៍” តំណាងឱ្យ “ជំហាន” នានាដែលនាំទៅរកច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ប៉ុន្តែសំខាន់ជាងនេះទៅទៀត វាបង្ហាញថា ក្រឹត្យបញ្ជានៅដើមដំបូង គឺជាទីសម្គាល់ដែលយើងត្រូវតែស្គាល់ ខណៈដែលយើងកំពុងឈរនៅមាត់ទ្វារនៃការសម្រេចរបស់អ្វីទាំងនោះ។ “ព្រឹត្តិការណ៍” ដែលសម្គាល់អំឡុងពេលនៃការបង្កើតរូបតំណាងរបស់សត្វសាហាវ ត្រូវតែដឹងជាមុន។

“អ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះបានកំណត់ទុកក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រតាមពាក្យទំនាយថាត្រូវបានសម្រេចនៅអតីតកាល សុទ្ធតែបានសម្រេចរួចហើយ ហើយអ្វីៗទាំងអស់ដែលនៅនឹងមកដល់តាមលំដាប់លំដោយរបស់វា ក៏នឹងបានសម្រេចដែរ។ លោកដានីយ៉ែល ដែលជាព្យាការីរបស់ព្រះ ឈរនៅកន្លែងរបស់លោក។ លោកយ៉ូហានឈរនៅកន្លែងរបស់លោក។ នៅក្នុងកណ្ឌវិវរណៈ ព្រះសិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដាបានបើកកណ្ឌដានីយ៉ែលឱ្យអ្នកសិក្សាពាក្យទំនាយ ហើយដោយហេតុនេះ លោកដានីយ៉ែលកំពុងឈរនៅកន្លែងរបស់លោក។ លោកថ្លែងទីបន្ទាល់របស់លោក គឺសេចក្ដីដែលព្រះអម្ចាស់បានបើកសម្ដែងដល់លោកក្នុងនិមិត្ត អំពីព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ធំធេង និងដ៏ឱឡារិក ដែលយើងត្រូវដឹង ខណៈដែលយើងកំពុងឈរនៅត្រង់មាត់ទ្វារនៃការសម្រេចរបស់ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះតែម្ដង។

“ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ និងទំនាយ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះពណ៌នាអំពីជម្លោះដ៏អូសបន្លាយយូរអង្វែងរវាងសេចក្ដីពិត និងសេចក្ដីខុសឆ្គង។ ជម្លោះនោះនៅតែកំពុងបន្តនៅឡើយ។ រឿងរ៉ាវទាំងឡាយដែលបានកើតឡើងរួចមកហើយ នឹងកើតឡើងម្ដងទៀត។” សារដែលបានជ្រើសរើស, ភាគទី ២, ១០៩។

យើង “ត្រូវតែដឹង” អំពីព្រឹត្តិការណ៍ ចលនា និងការត្រៀមរៀបចំទាំងឡាយ ដែលរួមគ្នាបង្កើតជាដំណាក់កាលនានាក្នុងការបង្កើតរូបតំណាងរបស់សត្វសាហាវ។ “ដំណាក់កាល” ទាំងនោះត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រតាមទំនាយ ដែលបានសម្រេចរួចហើយក្នុងអតីតកាល ហើយបានកើតឡើង “តាមលំដាប់របស់វា”។ ការសាកល្បងសម្រាប់យើង គឺការយល់ដឹងអំពីដំណាក់កាលទាំងនោះ និងលំដាប់នៃការអនុវត្តដំណាក់កាលទាំងនោះ ដោយផ្អែកលើលំដាប់ដែលបានកំណត់ឃើញនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ពិសិដ្ឋនានាក្នុងអតីតកាល ដែលឆ្លុះបង្ហាញពីប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់យើងនាពេលបច្ចុប្បន្ន។

“ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញឱ្យខ្ញុំឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា រូបតំណាងរបស់សត្វសាហាវនឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងមុនពេលរយៈពេលនៃការសាកល្បងបញ្ចប់; ដ្បិតវានឹងក្លាយជាការសាកល្បងដ៏ធំសម្រាប់រាស្ត្ររបស់ព្រះ ដែលតាមរយៈការសាកល្បងនេះ ជោគវាសនាអស់កល្បរបស់ពួកគេនឹងត្រូវបានសម្រេច។ គោលជំហររបស់អ្នកពោរពេញទៅដោយភាពផ្ទុយគ្នាដ៏ច្របូកច្របល់យ៉ាងខ្លាំង ដល់ថ្នាក់មានតែមនុស្សតិចតួចប៉ុណ្ណោះដែលនឹងត្រូវបោកបញ្ឆោត។

“នៅក្នុងគម្ពីរវិវរណៈ ជំពូក ១៣ ប្រធានបទនេះត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់លាស់; [វិវរណៈ ១៣:១១–១៧, បានដកស្រង់]។

«នេះគឺជាការសាកល្បងដែលរាស្ត្ររបស់ព្រះត្រូវតែឆ្លងកាត់ មុនពេលពួកគេត្រូវបានបោះត្រា។ អស់អ្នកដែលបានបញ្ជាក់ពីភក្ដីភាពរបស់ខ្លួនចំពោះព្រះ ដោយកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់ ហើយបដិសេធមិនទទួលយកថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយ នឹងស្ថិតនៅក្រោមទង់របស់ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះយេហូវ៉ា ហើយនឹងទទួលត្រារបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់។ អស់អ្នកដែលលះបង់សេចក្ដីពិតដែលមានប្រភពមកពីស្ថានសួគ៌ ហើយទទួលយកថ្ងៃអាទិត្យជាថ្ងៃសប្ប័ទ នឹងទទួលសញ្ញាសម្គាល់របស់សត្វសាហាវ»។ សំណេរដែលបានចេញផ្សាយ, ភាគ ១៥, ១៥។

នៅក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ ជំពូកទីដប់បី សហរដ្ឋអាមេរិកអនុម័តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់នាពេលឆាប់ៗនេះ នៅពេលដែលប្រទេសនេះនិយាយដូចជានាគនៅក្នុងខទីដប់មួយ។ បន្ទាប់មក ប្រទេសនេះចេញទៅបញ្ឆោតពិភពលោកទាំងមូលឱ្យបង្កើតរូបតំណាងមួយនៃសត្វសាហាវ និងសម្រាប់សត្វសាហាវនោះ។ នៅពេលត្រូវបានបង្កើតឡើងហើយ រូបតំណាងនៃសត្វសាហាវដែលមានវិសាលភាពទូទាំងពិភពលោកក៏និយាយដែរ។ ព្រះគម្ពីរវិវរណៈ ជំពូកទីដប់បី បញ្ជាក់ថា ការចាប់ផ្ដើមនៃគ្រាសាកល្បងទាក់ទងនឹងរូបតំណាងនៃសត្វសាហាវ គឺជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យមួយដែលបើកគ្រាមួយនាំឱ្យពិភពលោកបង្កើតរូបតំណាងមួយ ហើយបន្ទាប់មកដាក់ឱ្យអនុវត្តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដោយបង្ខំ ព្រោះព្រះយេស៊ូវតែងតែបញ្ជាក់ពីទីបញ្ចប់តាមរយៈទីចាប់ផ្ដើម។ “ប្រធានបទ” នេះ ដូចដែលបងស្រី វ៉ៃត៍ បានហៅនោះ ត្រូវបាន “បង្ហាញយ៉ាងច្បាស់លាស់” រួចហើយ។ រូបតំណាងនៃសត្វសាហាវត្រូវបានបង្កើតឡើង មុនពេលគ្រាសាកល្បងបិទបញ្ចប់។

ហើយវាមានអំណាចផ្ដល់ជីវិតដល់រូបរបស់សត្វសាហាវនោះ ដើម្បីឱ្យរូបរបស់សត្វសាហាវនោះអាចនិយាយបានផង និងបណ្ដាលឱ្យអស់អ្នកដែលមិនព្រមថ្វាយបង្គំរូបរបស់សត្វសាហាវនោះត្រូវគេសម្លាប់ផង។ ហើយវាបណ្ដាលឱ្យមនុស្សទាំងអស់ ទាំងតូចទាំងធំ ទាំងអ្នកមានទាំងអ្នកក្រ ទាំងអ្នកមានសេរីភាពទាំងទាសករ ទទួលសញ្ញាសម្គាល់នៅលើដៃស្ដាំ ឬនៅលើថ្ងាសរបស់ខ្លួន៖ ហើយមិនឱ្យអ្នកណាអាចទិញឬលក់បានឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលមានសញ្ញាសម្គាល់ ឬឈ្មោះរបស់សត្វសាហាវនោះ ឬលេខនៃឈ្មោះរបស់វា។ ត្រង់នេះមានប្រាជ្ញា។ អ្នកណាដែលមានការយល់ដឹង ចូរគណនាលេខរបស់សត្វសាហាវនោះចុះ៖ ដ្បិតលេខនោះជាលេខរបស់មនុស្សម្នាក់ ហើយលេខរបស់វាគឺ ប្រាំមួយរយហុកសិបប្រាំមួយ។ វិវរណៈ ១៣:១៥–១៨។

«អ្នកមានប្រាជ្ញា» ក្នុងព្រះគម្ពីរ «យល់» ហើយនៅក្នុងបទគម្ពីរនេះ អ្នកមានប្រាជ្ញាយល់ថា លេខរបស់សត្វសាហាវគឺ «ប្រាំមួយរយហុកសិបប្រាំមួយ»។ ក្នុងកណ្ឌវិវរណៈ មានបទគម្ពីរផ្សេងទៀតតែមួយប៉ុណ្ណោះ ដែលលើកឡើងអំពីប្រាជ្ញារបស់អ្នកមានប្រាជ្ញា។

ហើយត្រង់នេះត្រូវមានគំនិតដែលមានប្រាជ្ញា។ ក្បាលទាំងប្រាំពីរគឺជាភ្នំប្រាំពីរ ដែលស្ត្រីនោះអង្គុយនៅលើ។ ហើយមានស្តេចប្រាំពីរអង្គ៖ ប្រាំអង្គបានដួលរលំហើយ មួយអង្គនៅមាន ហើយមួយអង្គទៀតមិនទាន់មកដល់ទេ។ ហើយកាលណាស្តេចនោះមកដល់ ស្តេចនោះត្រូវស្ថិតនៅតែមួយរយៈខ្លីប៉ុណ្ណោះ។ ឯសត្វសាហាវដែលធ្លាប់មាន ហើយឥឡូវគ្មាន នោះឯងជាទីប្រាំបី ហើយក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមទាំងប្រាំពីរនោះដែរ ហើយវាទៅឯសេចក្តីវិនាស។ វិវរណៈ ១៧:៩–១១។

“អ្នកមានប្រាជ្ញា” យល់ថា លេខរបស់សត្វសាហាវគឺ ៦៦៦ ហើយក៏យល់ថា សត្វសាហាវជានគរទីប្រាំបី ដែលជានគរមួយក្នុងចំណោមនគរទាំងប្រាំពីរ។ សត្វសាហាវដែលជាស្តេចទីប្រាំបីនោះ គឺជានគរចុងក្រោយនៅលើផែនដី ដែលបង្កើតរូបតំណាងនៃសត្វសាហាវ នៅពេលស្តេចទាំងដប់អង្គយល់ព្រមប្រគល់នគរទីប្រាំពីររបស់ខ្លួនទៅឱ្យសត្វសាហាវ សម្រាប់រយៈពេលខ្លីមួយ ឬមួយម៉ោង។

ហើយស្នែងទាំងដប់ដែលអ្នកបានឃើញនោះ គឺជាស្តេចដប់អង្គ ដែលមិនទាន់បានទទួលនគរនៅឡើយ ប៉ុន្តែនឹងទទួលអំណាចជាស្តេចជាមួយសត្វសាហាវនោះ អស់រយៈពេលមួយម៉ោង។ ស្តេចទាំងនេះមានចិត្តគំនិតតែមួយ ហើយនឹងប្រគល់អំណាច និងកម្លាំងរបស់ខ្លួនដល់សត្វសាហាវនោះ។ ស្តេចទាំងនេះនឹងធ្វើសង្គ្រាមទាស់នឹងកូនចៀម ហើយកូនចៀមនឹងឈ្នះពួកគេ ដ្បិតទ្រង់ជាព្រះអម្ចាស់លើអស់ទាំងអម្ចាស់ និងជាព្រះមហាក្សត្រលើអស់ទាំងស្តេច ហើយអ្នកដែលនៅជាមួយទ្រង់ គឺជាអ្នកដែលត្រូវបានត្រាស់ហៅ ត្រូវបានជ្រើសរើស និងមានចិត្តស្មោះត្រង់។ វិវរណៈ ១៧:១២–១៤។

នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៣ សំឡេងមួយនៅទីរហោស្ថានបានចាប់ផ្ដើម «ហៅ»។ អស់អ្នកដែលត្រូវបានហៅ បានចូលទៅក្នុងដំណើរការសាកល្បងបីដំណាក់កាល។ ក្នុងដំណើរការនោះ បណ្ដា «អ្នកមានប្រាជ្ញា» ដែល «យល់» អំពីការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងដែលត្រូវបានបើកបង្ហាញនៅថ្ងៃទី៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ ត្រូវបាន «ជ្រើសរើស»។ នៅពេលប្រឈមនឹងការសាកល្បងដែលមានលក្ខណៈសម្រេចតាមរយៈទីសម្គាល់នៃការឡោមព័ទ្ធ ពួកគេបង្ហាញថា ពួកគេ «ស្មោះត្រង់»។ ស្ដេចទាំងដប់អង្គ ដែលជាអង្គការសហប្រជាជាតិ យល់ព្រមប្រគល់រាជាណាចក្ររបស់ខ្លួនទៅឱ្យសត្វសាហាវនៃសម្ដេចប៉ាប ក្រោមការបង្ខិតបង្ខំ ពីព្រោះពួកគេត្រូវបានបញ្ឆោតដោយអំណាចនៃសត្វសាហាវពីដីក្នុងគម្ពីរវិវរណៈជំពូកទីដប់បី។

ខ្ញុំក៏បានឃើញសត្វសាហាវមួយទៀតឡើងពីដីមក។ វាមានស្នែងពីរដូចជាកូនចៀម ហើយវានិយាយដូចជានាគ។ វាប្រើអំណាចទាំងអស់របស់សត្វសាហាវទីមួយនៅចំពោះមុខសត្វនោះ ហើយវាបណ្ដាលឱ្យផែនដី និងអស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី ថ្វាយបង្គំសត្វសាហាវទីមួយ ដែលរបួសដល់ស្លាប់របស់វាបានជាសះស្បើយហើយ។ វាធ្វើការអស្ចារ្យដ៏ធំៗ រហូតដល់ធ្វើឱ្យភ្លើងធ្លាក់ពីមេឃមកលើផែនដីនៅចំពោះមុខមនុស្សទាំងឡាយ។ ហើយវាបោកបញ្ឆោតអស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី តាមរយៈការអស្ចារ្យទាំងនោះ ដែលវាមានអំណាចធ្វើនៅចំពោះមុខសត្វសាហាវនោះ ដោយប្រាប់អស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដីឱ្យធ្វើរូបតំណាងមួយឱ្យសត្វសាហាវ ដែលបានរងរបួសដោយដាវ ហើយនៅតែមានជីវិត។ ហើយវាមានអំណាចផ្ដល់ជីវិតឱ្យរូបតំណាងរបស់សត្វសាហាវ ដើម្បីឱ្យរូបតំណាងរបស់សត្វសាហាវនោះអាចនិយាយផង និងបណ្ដាលឱ្យអស់អ្នកដែលមិនព្រមថ្វាយបង្គំរូបតំណាងរបស់សត្វសាហាវត្រូវគេសម្លាប់ផង។ វិវរណៈ ១៣:១១–១៥។

អាណាចក្រទីប្រាំមួយក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ ពោលគឺសត្វសាហាវពីដី ដែលក៏ជាហោរាក្លែងក្លាយផងដែរ បង្ខំស្តេចទាំងដប់អង្គ ដែលជាអាណាចក្រទីប្រាំពីរក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ ឱ្យប្រគល់អាណាចក្ររបស់ខ្លួនទៅឱ្យសត្វសាហាវពីសមុទ្រ ដែលជាអាណាចក្រទីប្រាំក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ ហើយដែលត្រូវបានប្រោសឱ្យរស់ឡើងវិញជាអាណាចក្រទីប្រាំបី ដែលធ្លាប់ជាអាណាចក្រមួយក្នុងចំណោមអាណាចក្រទាំងប្រាំពីរមុននោះ។ អាណាចក្រទាំងបីនោះរួមគ្នាបង្កើតជាសម្ព័ន្ធត្រីភាគី នៅពេលមានច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។

“តាមរយៈក្រឹត្យដែលបង្ខំឱ្យកាន់តាមបញ្ញត្តិដែលរបបសម្តេចប៉ាបបានបង្កើតឡើង ដោយរំលោភលើក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ប្រជាជាតិរបស់យើងនឹងផ្ដាច់ខ្លួនទាំងស្រុងចេញពីសេចក្ដីសុចរិត។ នៅពេលដែលលទ្ធិប្រូតេស្តង់លាតដៃឆ្លងជ្រោះទៅចាប់ដៃអំណាចរ៉ូម នៅពេលដែលលទ្ធិនេះលូកដៃរំលងរណ្ដៅដ៏ជ្រៅទៅចាប់ដៃនឹងលទ្ធិវិញ្ញាណនិយម នៅពេលដែលប្រទេសរបស់យើង ស្ថិតក្រោមឥទ្ធិពលនៃសម្ព័ន្ធភាពបីភាគីនេះ នឹងបដិសេធចោលគ្រប់គោលការណ៍នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញរបស់ខ្លួន ក្នុងនាមជារដ្ឋាភិបាលប្រូតេស្តង់ និងជារដ្ឋាភិបាលបែបសាធារណរដ្ឋ ហើយនឹងបង្កលក្ខណៈឱ្យមានការផ្សព្វផ្សាយសេចក្ដីកុហក និងសេចក្ដីបំភាន់របស់របបសម្តេចប៉ាប ពេលនោះយើងអាចដឹងថា ពេលវេលាសម្រាប់សាតាំងធ្វើកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យបានមកដល់ហើយ ហើយទីបញ្ចប់ក៏នៅជិតដែរ។” ទីបន្ទាល់, ភាគ ៥, ៤៥១។

សម្ព័ន្ធត្រីភាគីនឹងរួបរួមគ្នានៅពេលដែលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានចេញនាពេលឆាប់ៗខាងមុខ ហើយបន្ទាប់មក សម្ព័ន្ធនេះនឹងចេញទៅបង្ខំពិភពលោកឱ្យធ្វើតាមគំរូរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។

“ប្រទេសដទៃនឹងធ្វើតាមគំរូរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ទោះបីជាសហរដ្ឋអាមេរិកជាអ្នកនាំមុខក៏ដោយ ក៏វិបត្តិដូចគ្នានេះនឹងកើតមានដល់ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងនៅគ្រប់តំបន់ទាំងអស់នៃពិភពលោកដែរ។” ទីបន្ទាល់, ភាគ ៦, ៣៩៥។

ការសាកល្បងទាក់ទងនឹងរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ ដែលពិភពលោកទាំងមូលត្រូវប្រឈមមុខ គឺផ្អែកលើគំរូនៃការបង្កើតរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ គ្រានៃការសាកល្បងទាក់ទងនឹងរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ ចាប់ផ្ដើម និងបញ្ចប់ដោយច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ មិនថាត្រូវបានតំណាងជានិមិត្តរូបជារាជបញ្ជា និងក្រឹត្យរបស់ពើកាម៉ុសក៏ដោយ។ នៅពេលមានច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ទ្វារនៃព្រះគុណមួយត្រូវបានបិទ។ ក្នុងគ្រានៃការសាកល្បងពិភពលោក ទ្វារនៃព្រះគុណត្រូវបានបិទសម្រាប់មនុស្សជាតិទាំងមូល នៅពេលមីកែលក្រោកឈរឡើង រីឯនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ទ្វារនេះត្រូវបានបិទនៅពេលមានច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗ ដែលសម្គាល់ពីការបញ្ចប់នៃការជំនុំជម្រះលើដំណាក់របស់ព្រះ និងលើប្រទេសដែលដំណាក់របស់ព្រះស្ថិតនៅតាមទំនាយ។ ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនោះ ត្រូវបានតំណាងជានិមិត្តរូបដោយឆ្នាំ 586 មុនគ្រិស្តសករាជ ឆ្នាំ 70 ឆ្នាំ 321 និងឆ្នាំ 538។ នៅត្រង់ចំណុចនោះ សហរដ្ឋអាមេរិកត្រូវបានផ្ដាច់ចេញទាំងស្រុងពីសេចក្ដីសុចរិត ខណៈដែលប្រទេសនេះចាប់ផ្ដើមបំពេញតួនាទីរបស់ខ្លួនជាហោរាក្លែងក្លាយ ដោយធ្វើការរួមគ្នាជាមួយអង្គការសហប្រជាជាតិ ដែលជានាគ និងរបបសម្តេចប៉ាប ដែលជាសត្វសាហាវ។ ទាំងបីនេះរួមគ្នាដឹកនាំពិភពលោកឆ្ពោះទៅរកការបិទទ្វារព្រះគុណសម្រាប់មនុស្សជាតិ និងហាម៉ាគេដូន។

ហើយទេវតាទីប្រាំមួយបានចាក់អ្វីដែលនៅក្នុងពានរបស់ខ្លួនទៅលើទន្លេអ៊ើប្រាតដ៏ធំ ហើយទឹកទន្លេនោះក៏រីងស្ងួតទៅ ដើម្បីរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ពួកស្ដេចមកពីទិសខាងកើត។ ហើយខ្ញុំបានឃើញវិញ្ញាណអសុទ្ធបី មានសណ្ឋានដូចកង្កែប ចេញពីមាត់នាគ និងពីមាត់សត្វសាហាវ ហើយពីមាត់ហោរាក្លែងក្លាយ។ ដ្បិតវិញ្ញាណទាំងនោះជាវិញ្ញាណរបស់ពួកអារក្ស ដែលធ្វើការអស្ចារ្យ ហើយចេញទៅឯពួកស្ដេចនៅលើផែនដី និងនៅទូទាំងពិភពលោក ដើម្បីប្រមូលពួកស្ដេចទាំងនោះឱ្យមកធ្វើចម្បាំងនៅថ្ងៃដ៏ធំនោះរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា។ មើលចុះ យើងមកដូចជាចោរ។ មានពរហើយ អ្នកដែលប្រុងស្មារតី និងថែរក្សាសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួន ក្រែងខ្លួនដើរអាក្រាត ហើយគេឃើញកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ខ្លួន។ ហើយទ្រង់ក៏បានប្រមូលពួកគេមកជុំគ្នា នៅកន្លែងមួយដែលភាសាហេព្រើរហៅថា ហាម៉ាគេដូន។ វិវរណៈ 16:12–16។

ពួក “អ្នកមានប្រាជ្ញា” “យល់” ថា របបសម្ដេចប៉ាបគឺជាសត្វសាហាវទីប្រាំបី ដែលជាសត្វមួយក្នុងចំណោមសត្វទាំងប្រាំពីរ ហើយលេខនៃឈ្មោះរបស់វាគឺជាលេខរបស់មនុស្សម្នាក់ ដែលបង្ហាញជាទម្រង់បីផ្នែក គឺ 666។ លេខ 6 ទាំងបីតួតំណាងឱ្យនាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ ដែលរួមគ្នាបង្កើតជានគរចុងក្រោយរបស់សាតាំង ដែលមានសមាសភាពបី ហើយនគរនេះធ្វើសង្គ្រាមទាស់នឹងនគរដែលមានសមាសភាពបីរបស់ក្រុមជំនុំដែលទទួលជ័យជម្នះ។ ពួកគេយល់ថា នៅពេលដែលសត្វសាហាវ និងនាគរួបរួមជាមួយហោរាក្លែងក្លាយ នៅពេលមានច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ នោះរយៈពេលនៃការបង្កើតរូបតំណាងនៃសត្វសាហាវនៅទូទាំងពិភពលោកបានចាប់ផ្ដើមហើយ ហើយរយៈពេលនេះនឹងបញ្ចប់តែនៅពេលដែលគ្រប់ប្រជាជាតិទាំងអស់ក្នុងពិភពលោកត្រូវបានបង្ខំឱ្យថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃអាទិត្យប៉ុណ្ណោះ។ មុនពេលរយៈពេលនោះចាប់ផ្ដើម ពួក “អ្នកមានប្រាជ្ញា” ត្រូវតែមើលឃើញថា នគរចុងក្រោយដែលមានសមាសភាពបី គឺជានគរទីប្រាំមួយក្នុងសេចក្ដីទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ ដែលផ្សំឡើងពីនាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ។

ការពិពណ៌នាអំពីសម្ព័ន្ធត្រីភាគីដែលនាំពិភពលោកទៅដល់ការបញ្ចប់រយៈពេលនៃព្រះគុណ និងអើម៉ាគេដូន មាន “ព្រះពរ” មួយសម្រាប់អ្នកទាំងឡាយដែលរក្សា “សម្លៀកបំពាក់” របស់ខ្លួន។ សម្លៀកបំពាក់តែមួយគត់ដែលពួកអ្នកមានប្រាជ្ញានឹងស្លៀក គឺសម្លៀកបំពាក់នៃសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយសម្លៀកបំពាក់នោះត្រូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញនៅពេលរយៈពេលនៃព្រះគុណបញ្ចប់ ប៉ុន្តែគេទទួលបានសម្លៀកបំពាក់នោះមុនពេលរយៈពេលនៃព្រះគុណបញ្ចប់។ ពួកគេត្រូវមានសម្លៀកបំពាក់ទាំងនោះ មុនគ្រានៃការសាកល្បងទាក់ទងនឹងរូបរបស់សត្វសាហាវ ហើយសេចក្ដីពិតដែលពួកគេត្រូវមាន ដើម្បីរក្សាសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួន គឺជាសេចក្ដីពិតអំពីសម្ព័ន្ធត្រីភាគីដែលនាំពិភពលោកទៅដល់ការបញ្ចប់រយៈពេលនៃព្រះគុណ។ ទោះជាយ៉ាងណា សេចក្ដីក្នុងខទីដប់ពីរដល់ខទីដប់ប្រាំមួយ ត្រូវបានបង្ហាញថាកើតឡើងក្នុងអំឡុងគ្រោះកាចទីប្រាំមួយ ហើយគ្រោះកាចទាំងនោះមិនចាប់ផ្ដើមទេ រហូតទាល់តែរយៈពេលនៃព្រះគុណបញ្ចប់។ ពួក “អ្នកមានប្រាជ្ញា” ត្រូវយល់ថា លេខ 666 តំណាងឱ្យលេខរបស់មនុស្សដែលគ្មានភាពជាព្រះ ហើយថា នគរចុងក្រោយក្នុងបទទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ តំណាងឱ្យនគរបី ដែលនគរនីមួយៗត្រូវបានសម្គាល់ដោយលេខរបស់មនុស្សម្នាក់ ហើយលេខរបស់មនុស្សម្នាក់គឺប្រាំមួយ ដ្បិតមនុស្សត្រូវបានបង្កើតនៅថ្ងៃទីប្រាំមួយ។

ចំណុចសំខាន់គឺថា រយៈពេលនៃការសាកល្បងទាក់ទងនឹងរូបរបស់សត្វសាហាវ សម្រាប់ពួកកម្មករនៅម៉ោងទីដប់មួយ ដែលនៅតែរួមប្រកបជាមួយបាប៊ីឡូន ចាប់ផ្ដើមដោយសម្ព័ន្ធត្រីភាគីនៃ 666 គឺនាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ។ នេះបញ្ជាក់ថា ត្រូវតែមានសម្ព័ន្ធត្រីភាគីមួយនៅពេលចេញក្រឹត្យក្រុងមីឡាន ជាពេលដែលរយៈពេលនៃការសាកល្បងទាក់ទងនឹងរូបរបស់សត្វសាហាវបានចាប់ផ្ដើមនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ សម្ព័ន្ធត្រីភាគីនោះក៏គួរតែត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូតំណាងនៅព្រឹត្តិការណ៍ 9/11 ផងដែរ ដែលជាការចាប់ផ្ដើមនៃរយៈពេលទាំងមូលនៃការសាកល្បងទាក់ទងនឹងរូបរបស់សត្វសាហាវនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។

យុទ្ធនាការពីប៉ានីយ៉ូមទៅស៊ីដូនបង្ហាញឱ្យឃើញនូវសម្ពន្ធភាពរវាងអាន់ទីយ៉ូគុស និងភីលីពនៃម៉ាសេដូន ហេតុដូច្នេះហើយ វាតំណាងឱ្យសម្ពន្ធភាពរវាងត្រាំ និងសហភាពអឺរ៉ុប។ យុទ្ធនាការប៉ានីយ៉ូមបានចាប់ផ្ដើមនៅឆ្នាំ២០០ មុនគ្រិស្តសករាជ ដែលជាឆ្នាំដូចគ្នានឹងឆ្នាំដែលពួកចោរនៃប្រជារាស្ត្ររបស់ឯងបានលើកតម្កើងខ្លួនឡើង ដើម្បីធ្វើឱ្យនិមិត្តបានសម្រេច។ នៅពេលនៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ សហរដ្ឋអាមេរិកនឹងរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយអំណាចសម្តេចប៉ាបតាមន័យទំនាយ ហេតុដូច្នេះហើយ វាបង្ហាញឱ្យឃើញនូវអាពាហ៍ពិពាហ៍តាមសន្ធិសញ្ញាលើកទីប្រាំមួយ និងជាលើកចុងក្រោយក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូកទីដប់មួយ។ អាពាហ៍ពិពាហ៍លើកទីប្រាំបានកើតឡើងនៅឆ្នាំ៥៣៨ នៅពេលបណ្ដាស្ដេចនៃទ្វីបអឺរ៉ុបបានចូលរួមជាមួយអំណាចសម្តេចប៉ាប។ នៅពេលចេញព្រះរាជក្រឹត្យមីឡាន សន្ធិសញ្ញាអាពាហ៍ពិពាហ៍រវាងលីស៊ីនីយុសនៃបូព៌ា និងកុងស្តង់ទីននៃបស្ចិមត្រូវបានសម្រេច ហេតុដូច្នេះហើយ វាបង្ហាញឱ្យឃើញនូវសន្ធិសញ្ញាអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយនៅដំណាក់កាលដំបូងនៃការបង្កើតរូបតំណាង។ ត្រាំចូលចងសម្ពន្ធភាពជាមួយអំណាចសម្តេចប៉ាបនៅប៉ានីយ៉ូម ខណៈដែលលោកក៏មានសម្ពន្ធភាពជាមួយសហភាពអឺរ៉ុបផងដែរ។ សម្ពន្ធភាពរបស់ត្រាំនៅចំណុចនោះត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូទុកជាមុនដោយសម្ពន្ធភាពសម្ងាត់របស់រីហ្គែន ក្នុងអំឡុងពេលពីឆ្នាំ១៩៨៤ ដល់ឆ្នាំ១៩៨៩។ នៅឆ្នាំ២០០ មុនគ្រិស្តសករាជ នៅប៉ានីយ៉ូម ដែលត្រូវបានផ្គូផ្គងនឹងព្រះរាជក្រឹត្យមីឡានឆ្នាំ៣១៣ ត្រាំ ដែលជានិមិត្តរូបនៃហោរាក្លែងក្លាយ មានសម្ពន្ធភាពជាមួយសហភាពអឺរ៉ុប ដែលជានិមិត្តរូបនៃនាគ ហើយបង្កើតសម្ពន្ធភាពមួយជាមួយអំណាចសម្តេចប៉ាប ដែលជានិមិត្តរូបនៃសត្វសាហាវ។

នៅពេលកើតមានព្រឹត្តិការណ៍ 9/11 សម្ព័ន្ធភាពដែលលោករីហ្គែនបានបង្កើតឡើងក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០ នៅតែមានសុពលភាព។ ប្រធានាធិបតី ចច ដាប់ប៊លយូ ប៊ូស ដែលជានិមិត្តរូបនៃហោរាក្លែងក្លាយ បានថ្លែងសុន្ទរកថានៅក្នុងសម័យប្រជុំរួមនៃសភា នៅថ្ងៃទី២០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០០១ (ប្រាំបួនថ្ងៃក្រោយការវាយប្រហារ 9/11)។ នៅក្នុងសុន្ទរកថានោះ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្រប់ប្រទេស នៅគ្រប់តំបន់ ឥឡូវនេះត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្តមួយ។ អ្នកទាំងអស់គ្នា បើមិននៅខាងយើងទេ គឺនៅខាងពួកភេរវករ»។ ក្រោយមក លោកបានប្រើពាក្យពេចន៍ស្រដៀងគ្នានេះ នៅពេលលោកថ្លែងទៅកាន់មហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ នៅថ្ងៃទី១០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០១ ដោយជំរុញឱ្យប្រទេសនានាចូលរួមក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងអំពើភេរវកម្ម។ លោកប៊ូស ក្នុងឋានៈជាហោរាក្លែងក្លាយ ដែលបានចងសម្ព័ន្ធជាមួយអំណាចសម្តេចប៉ាប ដែលជានិមិត្តរូបនៃសត្វសាហាវ បានទៅកាន់អង្គការសហប្រជាជាតិ ដែលជានិមិត្តរូបនៃនាគ ហើយបានបង្កើតសម្ព័ន្ធត្រីភាគីមួយឡើង។ ព្រឹត្តិការណ៍ 9/11 ណាសវីល និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ សុទ្ធតែបង្ហាញឱ្យឃើញនូវសម្ព័ន្ធត្រីភាគីរវាងនាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ ហើយក្នុងករណីនីមួយៗ សាសនាឥស្លាមគឺជាហេតុផលដែលគេយកមកសំអាងសម្រាប់សម្ព័ន្ធនោះ។

ហើយគេនឹងជាមនុស្សព្រៃផ្សៃ; ដៃរបស់គេនឹងប្រឆាំងនឹងមនុស្សគ្រប់គ្នា ហើយដៃរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នានឹងប្រឆាំងនឹងគេ; ហើយគេនឹងរស់នៅចំពោះមុខបងប្អូនទាំងអស់របស់ខ្លួន។ លោកុប្បត្តិ ១៦:១២។

យើងនឹងបន្តពិភាក្សាអំពីសេចក្ដីទាំងនេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។