ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರು ಐದುನೇದು

ಕಳೆದ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಗಮನಿಸಿದಂತೆ, ಸ್ಫೂರ್ತಿಯು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ “ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿದರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿತು, ಮತ್ತು ನಂತರ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೃಢಪಡಿಸಿದರು. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಆ ಇತಿಹಾಸದ ವಾಗ್ವಾದಪ್ರಿಯ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಂದಾದ ಸುವಾರ್ತೆಯ ನಿರಾಕರಣೆ ಕ್ರಮೇಣ ನೆರವೇರಿತು. ಆತನ ಜನನಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಬದಿಗಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜನನದಿಂದ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲುವ ತನಕದ ಅವಧಿ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಕ್ರಮೇಣ ನಡೆದ ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಜನನದಿಂದ ಸ್ಟೀಫನನ ಮರಣದವರೆಗೆ, ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಿಂದ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಕ್ರಮೇಣವಾದ ತಿರಸ್ಕಾರವು ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದುದು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, “ಅವರ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮುದ್ರೆಬೀಳುವುದು” ಎಂಬುದನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿಯೂ—ಅಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯದ ಪರದೆ ಚಿಂದಿಯಾಗಿತ್ತು—ಮತ್ತು ಸ್ಟೀಫನನ ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪರದೆ ಚಿಂದಿಯಾಗಿರುವುದು ಅವರು ಇನ್ನು ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಸ್ಟೀಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲಾದಾಗ, ಸ್ಟೀಫನನು ದೇವರ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಯೇಸುವನ್ನು ಕಂಡನು; ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಇದು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವೂ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

ಶಿಲುಬೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮವು ನಾಶವಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಿತು ದೇವರ ಕರುಣೆ ಮಾತ್ರವೇ.

ಸಿಲುಬೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವನ್ನು ತರದೆ ತಡಮಾಡಿದದ್ದು ದೇವರ ಕರುಣೆಯಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು.

ತಾನು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾದಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಮೂಲಕ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪಾಳುಮಾಡುವ ಅಸಹ್ಯವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಯೇಸು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದನು. ಆತನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಯೆಹೂದ್ಯರು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ಕಳ್ಳರ ಗುಹೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಆತನು, “ನಿಮ್ಮ ಮನೆ” ನಿಮಗೆ ಪಾಡಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿರಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಶಿಲುಬೆಗೆರಿಕೆ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ, ಶಿಲುಬೆಗೆರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪರದೆ ಚೀಳಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಆ ದೇವಾಲಯವು ಈಗಾಗಲೇ ದೇವರ ಮನೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮನೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಆ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಸಮಯದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಮುಂದುವರಿಯುವಂತೆ, ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕರುಣೆಯ ನಾಲ್ವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಅವಳು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಕ್ರಿ.ಶ. 31ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟನು, ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಶ. 70ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ನಂತರ ಯೆರೂಸಲೇಮು ನಾಶವಾಯಿತು. ಹಾಗಾದರೆ, ದಾನಿಯೇಲನು ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂಬತ್ತು, ವಚನ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಇನ್ನೂ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದ ಅನುಗ್ರಹಕಾಲ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗ, ಕ್ರಿ.ಶ. 31ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಯೆರೂಸಲೇಮು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗಿರಬಹುದು? ಈ ತೋರುವ ಅಸಂಗತತೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದು? ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾದ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅನುಗ್ರಹಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅದನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಕಾಲದ ಕ್ರಮೇಣಿಕ ಮುಕ್ತಾಯವೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಇದು ಸತ್ಯವೇ ಸರಿ, ಆದರೆ ಆ ಇತಿಹಾಸದ ಗುರುತುಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರವಾದಿಕ ವಿಶಿಷ್ಟತೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತು ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಹಿಂಡನ್ನು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೇ ಸುವಾರ್ತೆ ಅನ್ಯಜನರ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಹೋಯಿತು? ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣವೋ ಅಥವಾ ಸ್ಟೀಫನನ ಮರಣವೋ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವೇ? ಲವೋದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಮ್ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯದ ನಾಶವು ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ದೇವಾಲಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತೇ? ಗೋಚರಿಸುವ ಅಸಂಗತತೆಗಳಂತೆ ಕಾಣಬಹುದಾದವುಗಳು “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ಅನ್ವಯದ ಮೂಲಕ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದಾಗ, ನಾವು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವ ದಾರಿಸೂಚಕಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ವಾರವು ತಲಾ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಾದ ಎರಡು ಸಮಾನ ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮೊದಲ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಆತನ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮವು ಆತನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವು ಅದರ ಅಂತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಮರೂಪವಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೇ ಮಾತ್ರವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಿದನು. ಆ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯವು ಅದರ ನಂತರ ಬರುವ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಸ್ತೆಫನನ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೇ ಮಾತ್ರವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಿದರು.

ಆ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳಾಗಿರುವವು, “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬಂತೆ ಒಂದಾಗಿ ತರಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿವೆ. ಆರಂಭಗಳೂ ಅಂತ್ಯಗಳೂ ಎರಡೂ ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆರಂಭದ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿವೆ. ಅವಧಿಯ ಆ ಎರಡೂ ಕಾಲಮಾನಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾರ್ಯವೂ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ. ಮೊದಲವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನು, ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆತನು ಸತ್ಯದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಕೂಡ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರದ ನಂತರ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಕ್ಷರ, ಅದರ ನಂತರ ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರ—ಇವುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದ ಎರಡೂ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮೊದಲವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೊದಲ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಅದೇ ಮೊದಲ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಆತನೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮರಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇದ್ದಾನೆ; ಎರಡನೇ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತನು ದೇವರ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಹದಿಮೂರು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ದಂಗೆತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಸ್ವತಃ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾಗಲೂ, ಅಥವಾ ಎರಡನೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆತನ ಶಿಷ್ಯರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗಲೂ—ಚುಟುಕಾಡುವ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸಂದೇಶದ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆದ್ದರು.

ಎರಡೂ ಅವಧಿಗಳು ಒಂದೇ ಕಾಲಮಾನವುಳ್ಳವು, ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾದ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಮತ್ತು ಅದೇ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳನ್ನು “ಪಂಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪಂಕ್ತಿ” ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. “ಪಂಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪಂಕ್ತಿ” ಎಂಬ ವಿಧಾನವೇ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಅದು ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ವಿಧಾನವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಧಾನದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯಗಳೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವವು ಅಥವಾ ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವವು.

ಯೆಶಾಯನಲ್ಲಿನ ಮುಂದಿನ ವಚನವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಜನರನ್ನು ಆಳುವ ಹಾಸ್ಯಕಾರ ಪುರುಷರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಹಾಸ್ಯಕಾರ ಪುರುಷರಿಗೆ, ಅವರು “ಕೇಳಲು” ನಿರಾಕರಿಸಿದ “ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ತಾಜಾತನ” (ಹಿಂದಿನ ಮಳೆ)ಯೇ, ಅವರು “ಹೋಗಿ, ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಮುರಿದು, ಉರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವ” ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲೀಯ, ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ಟಿಸ್ತು ಮತ್ತು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ತಮತಮ ಇತಿಹಾಸಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಾಠಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಲವೋದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂ ಅನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಹಿಂದಿನ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವೆಂದರೆ, “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬುದರ ಅನ್ವಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ವಾರದ ಮೊದಲ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಎರಡನೇ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಅಡ್ಡಹಾಕಿದಾಗ, ವಿಚಾರಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವ ತೋರುವ ಅಸಂಗತತೆಗಳನ್ನಾದರೂ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆ ವಾರವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಬೈಬಲಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ರಕ್ತದ ಮೂಲಕವೇ ದೃಢಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ, ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಹಾಗೂ ಸ್ತೆಫನನ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಕ್ತವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಎರಡೂ ರೇಖೆಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ರಕ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಆ ರೇಖೆಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ.

“ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂದು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ, ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುವುದು ಮೊದಲ ಗುರುತುಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುವುದು ಹಾಗೂ ಸ್ತೆಫನನಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದು ಕೊನೆಯ ಗುರುತುಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ, ಸ್ತೆಫನನ ಮರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆ ಮತ್ತು ಮೀಖಾಯೇಲು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವುದು, ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದುದಕ್ಕೆ ಮುದ್ರೆಹಾಕುವ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳೆಂದು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣವು, ಆತನ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಸ್ತೆಫನನ ಮರಣವೂ ಆಗಿದೆ; ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ ಅದು ಪಾಸ್ಕವಾಗಿದೆ. ಮೂರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮೊದಲ ಫಲದ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡನು.

ಪಸ್ಕಹಬ್ಬ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ದಿನದ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳ ಹಬ್ಬಗಳ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ, ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿಯ ಹಬ್ಬದ ಆರಂಭವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿ “ಏಳುವುದಿಲ್ಲ”; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಎರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಏಳಲಿಲ್ಲ, ಆತನು ಮೂರನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಏಳಿದನು. “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಅನ್ವಯಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮತ್ತು ಸ್ತೆಫನನು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಪ್ರಥಮಫಲ ಪುನರುತ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕ್ರಮವಿರುವುದರಿಂದ, ಸ್ತೆಫನನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ನಂತರ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನೇರವಾಗಿ ಒಂದರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನ ಸುರಿತವು ಮರುಕಳಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಆಗ ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟಿನ ಎರಡನೇ ಧ್ವನಿಯು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯದವರನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಕರೆಯುವುದು. “ಬಾಬಿಲೋನ್” ಎಂಬ ಪದವು “ಬಾಬೇಲ್” ಎಂಬ ಪದದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಅರ್ಥ ಗೊಂದಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಬಾಬೇಲಿನ ಪತನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ಭಾಷೆಗಳ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಹಿಮ್ಮುಖಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದಕಾರಣ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತು ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗಿವೆ.

ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನಂದು ಭಾಷೆಗಳ ವರವು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಂದೇಶವು ಇನ್ನೂ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಎರಡೂ ರೇಖೆಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಸ್ಟೀಫನನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾಗೂ ಆ ನಂತರ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಈಗ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯದವರ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ್ತೆಫನನು “ಆತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ” ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಆತನೊಡನೆ ಸತ್ತವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲ ಫಲದ ಅರ್ಪಣೆಯು ಮೂರನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ವಾರಗಳ ಹಬ್ಬದ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತೆಯ ಹಬ್ಬವಾಗಿದ್ದು, ಸೀನಾಯಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳ ದಾನವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22 ಕ್ರೂಶಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇತರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್, ಕ್ರೂಶಿನ ನಂತರ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಉಂಟಾದ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ನಂತರ ಉಂಟಾದ ನಿರಾಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರೂಶಿಯೂ ಮತ್ತು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ವೂ ಎರಡೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಪೆಂಟೆಕೊಸ್ತೆಯೂ ಸಹ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಪೆಂಟೆಕೊಸ್ತೆ ಕ್ರೂಶಿನ ಐವತ್ತೆರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಬಂತು. ಪಾಸ್ಕಾದಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾದ ಕ್ರೂಶಿ, ಮರಣದ ದೂತನು ಈಜಿಪ್ಟನ್ನು ದಾಟಿಹೋದ ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡುವವರೆಗೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಹಬ್ಬಗಳ ಸರಣಿಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆ ಹಬ್ಬಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅವು ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದಂತೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಸ್ಕಾದಿಂದ ಪೆಂಟೆಕೊಸ್ತೆಯವರೆಗಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಐವತ್ತೆರಡು ದಿನಗಳನ್ನು ಒಂದು ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ಕ್ರೂಸುವೇದನೆ, ಸ್ತೆಫನನ ಮರಣ, ಮತ್ತು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಆಗ ಆಧುನಿಕ ಬಾಬೆಲಿನ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಮೇಣ ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟಿನ ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯು ದೇವರ ಇತರ ಮಂದೆಯನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲಿನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಬಂದಿತು; ಆದಾಗ್ಯೂ, ದೇವರು ತನ್ನ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರೂಸಿನ ನಂತರ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ, ಕ್ರಿ.ಶ. 70ನೇ ವರ್ಷವರೆಗೆ, ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ನಗರದ ನಿಜವಾದ ನಾಶವನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದರು. ಪ್ರಾಚೀನ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿನಾಶವು, “ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ನಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಶವು ಬರುವುದು” ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ, ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಕ್ರಮೇಣ ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಸತ್ಯವು ಇಬ್ಬರ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದ ಎರಡು ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು “ಮಹಾಭೂಕಂಪದ ಘಳಿಗೆ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆ “ಘಳಿಗೆ” ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಅವರ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಅವರ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಅವರ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು, ಅದರ ನಂತರ ಬಂದ ಅವರ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನವು, ಯೇಸು ಹಾಗೂ ಸ್ತೆಫನ ಇಬ್ಬರ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ “line upon line,” ಸ್ತೆಫನು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡವನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಮೊದಲ ಫಲಗಳ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಒಂದೊಂದು ಕಳಂಕರಹಿತ ಕುರಿಮರಿ ಆಗಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದು ಯವದ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಯವವು ನಂತರ ಬರುವ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಕುರಿಮರಿಯು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮೂರನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಮತ್ತು ಸ್ತೆಫನನು ನಂತರ ಬರುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದನು; ಯವವು ನಂತರ ಬರುವ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಪ್ರಕಟನೆ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಿದರು; ಅದರ ನಂತರ ಅವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ಮತ್ತು ನಂತರ ಮೂರುವರೆ ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಪುನರುತ್ಥಾನ ಹೊಂದಿದರು. ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಥಮಫಲವಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರೂ ಸಹ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಥಮಫಲಗಳ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲಾದ ಜವದ ಕಾಣಿಕೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಬರುವ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ತೆಫನನು, ಕ್ರಿ.ಶ. 31ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣದ ನಂತರ ಬಂದನು, ಆದಾಗ್ಯೂ “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಅದೇ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದರು. ಪ್ರಥಮಫಲಗಳ ಕಾಣಿಕೆಗಳ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಬಲಿಯಾದ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಸ್ತೆಫನನು ಜವವಾಗಿದ್ದನು. ಪೌಲನ ಪ್ರಕಾರ “ಕ್ರಿಸ್ತನು” “ನಿದ್ರಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಫಲನು,” ಮತ್ತು ನಂತರ “ಆತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನವರಿಗೆ ಸೇರಿದವರು.” ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಪ್ರಥಮಫಲಗಳು, ಮತ್ತು ಅವರು “ಕುರಿಮರಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರು.”

ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ “ಮಹಾಭೂಕಂಪದ” “ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ”, ಮೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರವಾದಿಸಿದ್ದರೂ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಮೂವರೆ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ನಂತರವೂ, ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡ ಸ್ತೆಫನನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದಕಾರಣ, ಅಗಾಧ ಕುಳಿಯಿಂದ ಏರಿಬಂದ ಮೃಗವು ಅವರನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ “ಮೂವರೆ ದಿನಗಳ” ಬಳಿಕ ಅವರು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುವ ಅದೇ “ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ”, ಅವರು ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪುನರುತ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಆರೋಹಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರವಾದಿತ್ವಮಯ ವಾಕ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ, ಸ್ತೆಫನನ ನೈಜ ಮರಣದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂಬುದೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಹೀಗೆ, ಮೂರನೇ ದೂತನ ಲವೋದಿಕೀಯ ಚಳವಳಿಯಿಂದ ಮೂರನೇ ದೂತನ ಫಿಲಡೆಲ್ಫೀಯ ಚಳವಳಿಗೆ ಅವರು ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಆತ್ಮಿಕ ಮರಣವನ್ನು ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವೆವು.