ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡುನೇದು

ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, 1989ರಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ 11ರ ನಲವತ್ತರಿಂದ ನಲವತ್ತೈದರ ವಚನಗಳ ಬೆಳಕು ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಂಡಾಗ, ಸತ್ಯದ ಶತ್ರುಗಳು ಒಂದು ವಿಧದ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು; ಅದರ ಮೂಲಕ ದೇವರು ದಾನಿಯೇಲ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಭಾಗದ ಮೂಲಾಧಾರವಾದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಅವಕಾಶವಾಯಿತು. ಆ ಭಾಗವೇ ನಂತರ ಸೈತಾನನ ದಾಳಿಗಳ ವಿಷಯವೂ ಕೇಂದ್ರವೂ ಆಯಿತು. ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿನ ಕುರಿತು ಉಂಟಾದ ಆ ವಿವಾದವನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು, ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಂಡಿದ್ದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಅದರ ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಇರುವ ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ನಾವು “ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳು” ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಅನ್ವಯಗಳನ್ನು, ಆ ಕಳೆದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸೈತಾನನು ಮುಂದಿಟ್ಟ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾದ ಪ್ರಮುಖ ನಿಯಮವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು “ಜಲ್ಲಾಟ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಕುಲುಕು” ಯೆಹೂದಾ ಕುಲದ ಸಿಂಹನಿಂದ ಸತ್ಯವು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಂತರ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

“ಸತ್ಯ”ದ ಪರಿಚಯವು ಸದಾ ಒಂದು ಕಂಪನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆತೆರೆದ ಸತ್ಯವು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿತು. ಸತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದರೆ, 1989ರ ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಿಯಮಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹವು ಹೇಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ. ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಿಕೆಗಳು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳ ಘಟನೆಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳು, ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಅವಳು ಏರಿ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಆಳುವ ಮೃಗವೂ ಹೊಂದಿರುವ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ; ಇದೇ ಅವಧಿಯೇ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಇತಿಹಾಸವೂ ಆಗಿದೆ.

“ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನು” ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯ ಮೂರುಮುಖ ಅನ್ವಯಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ “ಎಲೀಯ” ಎಂಬುದರ ಅನ್ವಯಗಳೂ, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಅವಧಿಯು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಲವೊದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜೀವಂತರ ಪರಿಶೋಧನಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಅವಧಿಯು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ಮೇಲಿನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲಿನ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯಗಳು ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಇಲಿಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯಗಳು ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಆಂತರಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರು ಶಾಪಗಳ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯವು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ದೇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಅನಂತರ ದೇವರ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿರುವವರ ಮೇಲೆಯೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೂರು ಶಾಪಗಳು ಇಸ್ಲಾಂ ಅಂತ್ಯಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವೆಂದು, ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಕುಲದ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವವರಿಗಾಗಿ ದೇವರು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಾಧನವೂ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿ, ಆತನ ಭ್ರಷ್ಟರಾದ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆಯೂ, ಆತನ ಸಭೆಯ ಹೊರಗಿರುವ ದುಷ್ಟರ ಮೇಲೆಯೂ, “ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನಗಳನ್ನು” ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ನಜರೇತ್‌ನ ಸಭಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ತನ್ನ ಸೇವೆ, ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಚಿಸಲು ಯೆಶಾಯನ ಅರವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದನು; ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಕಾಲದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯೂ ಸೇರಿತ್ತು. ಅವನ ಸೇವೆ, ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಸೇವೆ, ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕುರಿಮರಿಯು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವನೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಸು ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಆ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11 ಅನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸುರಿಮಳೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನ ಅಭಿಷೇಕವು ಇಳಿಯತೊಡಗಿದ ಕಾಲವನ್ನು. ಆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ನೂರ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಯೆರೆಮೀಯನ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕಾದ ಪುರಾತನ ಪಾಳುಸ್ಥಳಗಳಾಗಿದ್ದರು.

1888ರ ದಂಗೆತನದಿಂದ ಬಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವಾಯಿತು; ಮತ್ತು 1888ರ ದಂಗೆತನದಿಂದ ಬಂದ ಆ ಸಂದೇಶವು ಒಡೆದ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸುವಾರ್ತೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ನೋಡಲು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದುಕೊಂಡೂ ಕಾಣದವರಿಗೂ, ಕೇಳಲು ಕಿವಿಗಳಿದ್ದುಕೊಂಡೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದವರಿಗೂ ಇರುವ ಕಠಿಣ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ತೆರೆಸಲು ಅದು ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿತ್ತು. 1888ರ ದಂಗೆತನದಿಂದ ಬಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವು ಲವೊದಿಕಾಯ ಸಭೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಸಂದೇಶವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಆಗ ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂದು, ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ತೆರೆಯಲಾರದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಮತ್ತು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ಮುಚ್ಚಲಾರದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಅಧಿಕಾರವುಳ್ಳವನಿಂದ, ಪಾಪದ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿದ್ದವರ ಸೆರೆಮನೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿತು.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಆ ಶುಭವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದವರು, ಕರ್ತನಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ವರ್ಷವನ್ನೂ ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನವನ್ನೂ ಸಹ ಘೋಷಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕರ್ತನ ಸ್ವೀಕಾರದ ವರ್ಷವೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನ ಬರುವವರೆಗೂ, ಲವೋದಿಕ್ಯದವನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಆತನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆಗ, ತನ್ನ ಸಂದರ್ಶನದ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಆತನ ಪ್ರತೀಕಾರವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು; ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲಿನ ವೇಶ್ಯೆಯ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆತನ ಅಂಗೀಕಾರದ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಶೋಕಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವೆನೆಂದು ಆತನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಶೋಕಿಸುವವರು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸಾಂತ್ವನವು ಸಾಂತ್ವನಕರನಿಂದ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಆಗ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಸಾಂತ್ವನಕರನನ್ನು ಹೊಂದಿ, “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪುರಾತನ ಪಾಳುಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಯೆಶಾಯನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸದ ಹಾಳಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಾಲನ್ನು, ಹಾಳಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಡುವ ಕಾರ್ಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಹಾಳಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ “ಅನ್ಯರು” ಶೋಕಿಸುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವರು; ಅವರು ಅನ್ಯರು ನೋಡುವಂತೆ ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.

ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಅರವತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾಡಿದ ಘೋಷಣೆ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಕಾರ್ಯವೂ ಸೇವೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಆ ಕಾರ್ಯವು ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಂಸ್ಕಾರ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವು ಬಂದು ತಲುಪಿತು, ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವದ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲಗಳು” ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದವು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳುವಳಿಯ ಅಸ್ತಿವಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟು, ವಚನ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೆ, Future for America ಚಳುವಳಿಯ ಅಸ್ತಿವಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವಾಗಿರುವ ವಚನವು ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದು, ವಚನ ನಲವತ್ತು ಆಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟರಿಗಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭದ ಬೆಳಕು ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಮತ್ತು Future for America ಚಳುವಳಿಗಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭದ ಬೆಳಕು ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್ ನದಿಯ ದರ್ಶನದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಎರಡು ನದಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡೂ ದರ್ಶನಗಳ ಬೆಳಕು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಪರಸ್ಪರ “ಸಂಬಂಧ”ವು ಮಾನವೀಯತೆಯೂ ದೈವತ್ವವೂ ಒಂದಾಗಿರುವ ಸಂಗಮವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಮರುಮರುವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂದೇಶವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಂದರೆ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ. ಆ ಎರಡು ನದಿಗಳು ಇದೇ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

1798ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳವು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಅನಾವರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಆತನು ಜಯಿಸಿದಂತೆಯೇ ಜಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆತನ ವಾಕ್ಯವು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು “ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾನವತ್ವವು ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆತನ ಜೀವನವು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.” ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನವು ಆತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ marah ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯ ದರ್ಶನವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ chazon ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. marah ದರ್ಶನವು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು chazon ದರ್ಶನವು ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿನಾರದ ಎರಡು ನದಿಗಳಾದ ಉಲಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್, ಅಂದರೆ ಇಂದು ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಅವು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಇರಾಕಿನ ಶತ್ತ್ ಅಲ್-ಅರಬ್ ಜಲಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ; ನಂತರ ಶತ್ತ್ ಅಲ್-ಅರಬ್ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಅಖಾತಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಆತ್ಮೀಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲು ಭೌತಿಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಈಗ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಎರಡು ನದಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದರ್ಶನಗಳು, ಅವು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕದ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸತ್ಯವು ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನಗಳ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ದರ್ಶನವು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಮತ್ತೊಂದು ಉತ್ತರವಾಗಿದೆ; ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗದು.

ಮಾನವತ್ವದ ದರ್ಶನವು, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವದು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೈವತ್ವದ ದರ್ಶನವು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು, ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ಎರಡು ಆರಂಭಿಕ ಬಿಂದುಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಎಂಬುದು “ಮಾನವತ್ವದ ದೈವತ್ವದೊಡನೆಯ ಸಂಬಂಧ” ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 1798ರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 1989ರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಕವೂ ಇದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

1798ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು ಮೊದಲು 1831ರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನಿಂದ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು (ಮತ್ತು ಬಳಿಕ 1833ರಲ್ಲಿ *Vermont Telegraph* ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು). 1831ವು 1611ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ *King James Bible* ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರದ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. *King James Bible* ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳ ದ್ವಿಗುಣ ದಸ್ತಾವೇಜನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಆ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದಿಗೆ “ಸಂಬಂಧಿಸಿತು”. ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿ 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಂಡ ದೈವಿಕ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪಡೆದದ್ದಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಅದನ್ನು 1831ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನದ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅದು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಮಾನವಕುಲದ ಮೂಲಕ ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನದ ಮೂಲಕ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ “ಪ್ರಕಟಿಸು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದ ಅರ್ಥವೆಂದರೆ ಕೂಗಿ ಕರೆಯು (ಎದುರಿಗೆ), ಖ್ಯಾತಿಯಾಗು, ಅತಿಥಿ, ಆಹ್ವಾನಿಸು, ಉಲ್ಲೇಖಿಸು, ಹೆಸರಿಡು, ಉಪದೇಶಿಸು, ಘೋಷಿಸು, ಉಚ್ಚರಿಸು, ಪ್ರಕಟಿಸು. ಮಿಲ್ಲರ್ 1831ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ನಂತರ 1833ರಲ್ಲಿ ಅದು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ *Vermont Telegraph*ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

1989ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು 1996ರಲ್ಲಿ (The Time of the End ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ) ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದು 1776ರಲ್ಲಿ Declaration of Independence ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ 1789ರಲ್ಲಿ Constitution of the United States ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ನಂತರ ನಿಖರವಾಗಿ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ಈ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು 1776ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಆ ಎರಡು ದೈವಿಕ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 1989ರಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮುದ್ರೆಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನದ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು 1996ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಕ್ರಮವೇನಂದರೆ: ಮೊದಲು ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆ, ನಂತರ ಮುದ್ರೆಬಿಡಿಸುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ತದನಂತರ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆ.

ಅಂತ್ಯದ ಎರಡೂ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯದ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವೆರಡೂ ಮೊದಲ ಹಂತವಾಗಿ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯೇ ಕೊನೆಯ ಹಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯದ ಹಂತವೆಂದರೆ, ಯೂದಾ ಗೋತ್ರದ ಸಿಂಹವು ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಾಗಿ ದೈವಿಕ ಸಂದೇಶದ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವಾಗ, ಅದರ ನಂತರ ದೈವಿಕ ದಸ್ತಾವೇಜಿನಿಂದ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದು. ಈ ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನೆ ಸಂಭವಿಸುವಾಗ, ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸದ ದುಷ್ಟರಿಂದ ದಂಗೆಯು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದಂಗೆಯು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿರುವ ವಿಶೇಷ ದೈವಿಕ ಸಂದೇಶದ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವು “ಸತ್ಯ” ಎಂದರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈಗ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಉಲಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಗಳ ದರ್ಶನಗಳು, ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ನದಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ, ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕೃತವಾದ ದೈವತ್ವವು ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ದಾನಿಯೇಲನು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರವಾದಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

ಆ ನಂತರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಹಿದ್ದೇಕೇಲ್ ನದಿಯ ಚಾಜೋನ್ ದರ್ಶನದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿದನು.

ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿದ್ದ ಅವನ “ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು” (ದೈವತ್ವವನ್ನು) ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಆ ದಿನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ (ಮಾನವತ್ವದೊಳಗೆ) “ದೈವತ್ವ” ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನ, ಅಂದರೆ “at one-ment” ಎಂಬ ದಿನ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು, ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ (ಮಾನವತ್ವಕ್ಕೆ) ಏನು ಸಂಭವಿಸುವುದೋ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

“ದರ್ಶನ”ದ “ಪ್ರತಿರೂಪ”ದ ಆರಂಭವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯ ನಂತರದ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು. ಈ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ಆರಂಭಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಪರಿಗಣಕನು ಗುರುತಿಸಿದನು; ಅವನೇ ಹಬಕ್ಕೂಕ 2:20ರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಆರಂಭಬಿಂದುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಅವುಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಅಂತ್ಯಬಿಂದುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ ಅಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ವಚನವೆಂದರೆ, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವಾದ 1798ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು, ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆತನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ದೈವತ್ವವು ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಬಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುವದೇ ಆಗಿದೆ; ಆ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ನಂತರ, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡುವು.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು, “ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ”ಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಹಬಕ್ಕೂಕನು ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಮಂದಿರವನ್ನು, ಅವನು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಕಟ್ಟಿದ್ದನು.

ಯೋಹಾನ 2:20ರಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ—ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಅದು ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನೆರವೇರಿಕೆ ಆಗಿದ್ದು, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು—ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ, ಯೋಹಾನನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದಾಗ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಇದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಅನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪಿಸಿತು. ಯೋಹಾನನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಂದಾದ ದೇವಾಲಯಶುದ್ಧೀಕರಣವೂ, ಹಾಗೂ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಕೂಡ, ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಂದು ಪೂರ್ಣತೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಯೋಹಾನನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಮಾನವ ದೇವಾಲಯವು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ದೇವಾಲಯವು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನವ ದೇವಾಲಯವು ದೈವತ್ವವು ಅದರಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹಬಕ್ಕೂಕನ “ಪವಿತ್ರ ದೇವಾಲಯ”ವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರಂದು ಆಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದಾಗ ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿನಾರದ ಎರಡು ಮಹಾ ನದಿಗಳ ದರ್ಶನಗಳು, ಮಾನವತ್ವವು ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದಾಗ ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.