ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರ ಐವತ್ತೊಂದು

ಯಾಕಂದರೆ ನೀವು ಶರೀರಾನುಸಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಸಾಯುವಿರಿ; ಆದರೆ ನೀವು ಆತ್ಮನ ಮೂಲಕ ದೇಹದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಬದುಕುವಿರಿ. ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:13.

ಯಾಕಂದರೆ ನಾವು ಅವನ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಅವನ ಮಾಂಸದವರೂ ಅವನ ಎಲುಬಿನವರೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವನು; ಮತ್ತು ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಮಾಂಸವಾಗುವರು. ಇದು ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೂ ಸಭೆಯನ್ನೂ ಕುರಿತು ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ. ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 5:30–32.

“ಅನೇಕರಿಗೆ ಅನಾವಶ್ಯಕ ಅಸಂತೋಷದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯೇಸುವಿನಿಂದ ದೂರಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ತಮಗೇ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಣ್ಣ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನಿರುತ್ಸಾಹಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಪ್ರಾವಿಧ್ಯಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಗೊಣಗುವುದೆಂಬ ಮಹಾಪಾಪಕ್ಕೆ ಅವರು ದೋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಮಗೆ ಇರುವುದೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ನಾವು ಆಗಿರುವುದೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆತನು ನಮಗೆ ಕೆಲವು ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಾನೇ ಹೊಂದಿರುವವುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ನಾವು ಈ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪರಿಶ್ರಮಿಸಬೇಕು, ಸ್ವತಃ ತಮಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಲು ಹಾಗೂ ತಮಗೇ ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಆತನನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ.”

“ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ದೇವರಿಗೆ ಇರುವ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿ ಅಲುಗಾಡುವಂತೆ ನಾವು ಬಿಡಬಾರದು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ನಾವು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆತ್ಮಸಂಯಮದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನೂ ಸಹ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅಧೀನಪಡಿಸಬೇಕು; ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ, ಅದು ಅಟ್ಟಹಾಸವಾಗಿ ಓಡಾಡಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯಲು ನಮಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ಆಲೋಚನೆಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದರೆ, ಭಾವನೆಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾವನೆಗಳು ಸೇರಿ ನೈತಿಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನೂ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ದುಷ್ಟದೂತರ ಪ್ರಭಾವದ ಅಡಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನೂ ಅವರ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನೂ ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಒಳಗಾದರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸಂಶಯ, ಅನುಮಾನ, ಮತ್ತು ಅಸಮಾಧಾನದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ಅವಕಾಶಕೊಟ್ಟರೆ, ನಾವು ದುಃಖಿಗಳಾಗುವೆವು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನವು ವಿಫಲವೆಂದು ತೋರಿಬರುವುದು.” Review and Herald, April 21, 1885.

“ಅನೇಕರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು?’ ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ, ಆದರೆ ನೀವು ನೈತಿಕ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಸಂಶಯದ ದಾಸ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಜೀವನದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ವಾಗ್ದಾನಗಳೂ ಸಂಕಲ್ಪಗಳೂ ಮರಳಿನ ಕಡ್ಡಿಗಳಂತಿವೆ. ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನೂ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನೂ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ನೀವು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾರಿರಿ. ನೀವು ಮುರಿದ ವಾಗ್ದಾನಗಳೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳೂ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾರನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನೀವು ನಿರಾಶರಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದದ್ದು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ನಿಜವಾದ ಬಲವೇ ಆಗಿದೆ. ಇದು ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ, ಅಂದರೆ ನಿರ್ಧಾರದ ಅಥವಾ ಆಯ್ಕೆಯ ಶಕ್ತಿ. ಎಲ್ಲವೂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದೇವರು ಮಾನವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಅವರದ್ದೇ ಆಗಿದೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾರಿರಿ; ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಅದರ ಸ್ನೇಹಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡಲಾರಿರಿ; ಆದರೆ ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬಹುದು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬಹುದು; ಆಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸದುದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಇಚ್ಛಿಸುವಂತೆಯೂ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವಂತೆಯೂ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಕ್ರಿಯೆಗೈಯುವರು. ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಭಾವವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮನ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಬರಲಿದೆ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಾಸಕ್ತಿಗಳು ಅವರಲ್ಲೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುವವು, ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಯದಲ್ಲಿರುವವು.”

“ಒಳ್ಳೆಯತನ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಕುರಿತಾದ ಆಶೆಗಳು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗುವವೋ ಅಷ್ಟು ದೂರವು ಸರಿಯಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ, ಅವು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಬಯಸುತ್ತಾ ಇರುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ನಾಶವಾಗುವರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಈಗ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

“ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ, ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಧಾನತೆಗಳಿಗೂ ಅಧಿಕಾರಗಳಿಗೂ ಮೀರುವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೇಲಿನಿಂದ ಬರುವ ಬಲವು ನಿಮಗೆ ದೊರೆಯುವುದು; ಹೀಗೆ ದೇವರಿಗೆ ನಿರಂತರ ಶರಣಾಗತಿಯ ಮೂಲಕ, ನೀವು ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು—ಅಂದರೆ ನಂಬಿಕೆಯ ಜೀವನವನ್ನೇ—ಬಾಳಲು ಸಮರ್ಥರಾಗುವಿರಿ.” ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, 47, 48.

“ಕ್ರಿಸ್ತನು ಆತ್ಮದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಮಾನವ ಕರ್ತೃ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವವನು, ತನ್ನ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು, ದುಷ್ಟನ ಬಲೆಗಳಿಂದ ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭವಿಸಿದವನಾಗಿ, ಅವನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೃಪಾಗುಣಗಳನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಲವನ್ನೂ, ಕಾರ್ಯದಕ್ಷತೆಯನ್ನೂ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕರ್ತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಕ್ಷಕರೊಂದಿಗೆ ಸಹಕಾರ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವನು ದೇವರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಸೈತಾನನು ಬಂದು ಆತ್ಮವನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವನನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ ಬಲಿಷ್ಠನಿಗಿಂತಲೂ ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.” Review and Herald, December 12, 1899.

ಇಗೋ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿದ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವೆವು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣಿಮೆಯಲ್ಲೇ, ಕೊನೆಯ ತೂರ್ಯನಾದದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ; ಯಾಕಂದರೆ ತೂರ್ಯವು ಮೊಳಗುವುದು, ಸತ್ತವರು ಅವಿನಾಶಿಗಳಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡುವರು, ಮತ್ತು ನಾವು ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವೆವು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ನಾಶವಾಗುವದು ಅವಿನಾಶವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಈ ಮರಣಧರ್ಮವು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ, ಈ ನಾಶವಾಗುವದು ಅವಿನಾಶವನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಈ ಮರಣಧರ್ಮವು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಮಾತು ನೆರವೇರುವದು: ಮರಣವು ಜಯದಲ್ಲಿ ನುಂಗಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಓ ಮರಣವೇ, ನಿನ್ನ ಕಾಟ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಓ ಸಮಾಧಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಜಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಮರಣದ ಕಾಟವು ಪಾಪ; ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಬಲವು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ. 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 15:51–56.

ಮಾಂಸದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ದೇವರಿಂದಲ್ಲ; ಇದುವೇ ವಿರೋಧಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಬರಲಿದೆ ಎಂದು ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ; ಮತ್ತು ಅದು ಈಗಲೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದೆ. 1 ಯೋಹಾನ 4:3.

ಯಾಕಂದರೆ ಅನೇಕ ಮೋಸಗಾರರು ಲೋಕದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಶರೀರಧಾರಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇವನೇ ಮೋಸಗಾರನು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು. 2 ಯೋಹಾನ 1:7.

“ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಏರಿಹೋಗುವ ಸಮಯ ಬಂದಿತ್ತು. ದೈವಿಕ ವಿಜಯಿಯಾಗಿ ಆತನು ವಿಜಯದ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಡನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಸಭಾಮಂದಿರಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಮರಣಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಆತನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ, ‘ನೀನು ನನಗೆ ಮಾಡುವದಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದನು. ಯೋಹಾನ 17:4. ತನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ ಆತನು ಕೆಲವು ಕಾಲ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ತಂಗಿದ್ದನು, ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರು ತನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಿತ ಮತ್ತು ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ. ಈಗ ಆತನು ವಿದಾಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಆತನು ಜೀವಂತ ರಕ್ಷಕನೆಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಿದ್ದನು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆತನ ಶಿಷ್ಯರು ಆತನನ್ನು ಸಮಾಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಯೋಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಆತನನ್ನು ಪರಲೋಕೀಯ ವಿಶ್ವದ ಮುಂದೆ ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣನಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು.” The Desire of Ages, 829.

“ಬೆತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಕಥೆ ಎಂದಿಗೂ ಖಾಲಿಯಾಗದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಅದರೊಳಗೆ ‘ದೇವರ ಜ್ಞಾನವೂ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೂ ಆದ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಆಳತೆ’ ಅಡಗಿದೆ.” ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 11:33. “ರಕ್ಷಕನು ಪರಲೋಕದ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಗೋಶಾಲೆಯ ತೊಟ್ಟಿಲಿಗಾಗಿ, ಮತ್ತು ಆರಾಧಿಸುವ ದೂತರ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೃಗಗಳಿಗಾಗಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮಾನವನ ಅಹಂಕಾರವೂ ಸ್ವಯಂಸಮರ್ಥತೆಯೂ ಆತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಇದು ಆತನ ಅದ್ಭುತವಾದ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಕೇವಲ ಆರಂಭ ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆದಾಮನು ಏದೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿರಪರಾಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಹ, ದೇವರ ಕುಮಾರನು ಮಾನವಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸುವುದು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನಂತ ಅವಮಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಪಾಪದಿಂದ ಮಾನವಕುಲವು ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಯೇಸು ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು. ಆದಾಮನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿನಂತೆಯೇ ಆತನು ಸಹ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯದ ಮಹಾ ನಿಯಮದ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು. ಆ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಯಾವುವಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಆತನ ಭೂಲೋಕೀಯ ಪೂರ್ವಜರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ಶೋಧನೆಗಳನ್ನೂ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಪಾಪರಹಿತ ಜೀವನದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆತನು ಅಂಥ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬಂದನು.” ದಿ ಡಿಸೈರ್ ಆಫ್ ಏಜಸ್, 48.

“ಕ್ರಿಸ್ತ ಮತ್ತು ಸೈತಾನರ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಘರ್ಷವು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲವೆಂದು ಅನೇಕರಿಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಆಸಕ್ತಿಯಷ್ಟೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಾನವನ ಹೃದಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗೆ ಈ ವಿವಾದವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ದುಷ್ಟತೆಯ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ದೇವರ ಸೇವೆಗೆ ಸೇರುವವನೊಬ್ಬನು ಸೈತಾನನ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸದೆ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದ ಆ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳೇ ನಮಗೆ ಎದುರಿಸಲು ಅತೀ ಕಷ್ಟವಾಗುವವು. ಅವು ಆತನ ಸ್ವಭಾವವು ನಮ್ಮದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಉನ್ನತವಾಗಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆತನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳ ಭಯಾನಕ ಭಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಭೋಗಾಸಕ್ತಿ, ಲೋಕಪ್ರೇಮ, ಮತ್ತು ದುರಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ದಾರಿತೋರುವ ಪ್ರದರ್ಶನಾಸಕ್ತಿ ಎಂಬ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಜಯಿಸಿದನು. ಇವುಗಳೇ ಆದಾಮ ಮತ್ತು ಹವ್ವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು; ಮತ್ತು ಇವುಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತವೆ.”

“ಸೈತಾನನು ಆದಾಮನ ಪಾಪವನ್ನು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಅನ್ಯಾಯಕರವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಾಗದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದನು. ನಮ್ಮ ಮಾನವಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಆದಾಮನ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆದಾಮನು ಪ್ರಲೋಭಕನಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾನವತ್ವದ ಬಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಅವನು ಏದೆನಿನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದನು. ಯೇಸು ಸೈತಾನನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಾನವಕುಲವು ದೈಹಿಕ ಬಲದಲ್ಲಿ, ಮಾನಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಸಿದುಬರುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಅಧಃಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲದ ದುರ್ಬಲತೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು. ಈ ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಆತನು ಮಾನವನನ್ನು ಅವನ ಅಧೋಗತಿಯ ಅತಿ ತಳಮಟ್ಟಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದನು.”

“ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರಲೋಭನೆಯಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅನೇಕರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಆತನು ಆದಾಮನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ; ಆದಾಮನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿಫಲನಾದ ವಿಜಯವನ್ನು ಆತನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಯಾವುದಾದರೂ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಮಗಿರುವ ಸಂಘರ್ಷವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾದದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ, ಆತನು ನಮಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನು ಮಾನವತ್ವವನ್ನು, ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ದುರ್ಬಲತೆಗಳೊಡನೆ, ಧರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೊಡನೆ ಆತನು ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಆತನು ಅನುಭವಿಸದದ್ದನ್ನು ನಾವು ಹೊರುವಂತದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.”

“ಏದನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಪವಿತ್ರ ದಂಪತಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ಷಣಾಸೆ ಮೊದಲ ಮಹಾ ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಆಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ನಾಶವು ಆರಂಭವಾದ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ವಿಮೋಚನೆಯ ಕಾರ್ಯವೂ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಭಕ್ಷಣಾಸೆಗೆ ಒಳಗಾದುದರಿಂದ ಆದಾಮನು ಬಿದ್ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಭಕ್ಷಣಾಸೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಜಯಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ‘ಅವನು ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳೂ ನಲವತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳೂ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಹಸಿವಾಯಿತು. ಆಗ ಪ್ರಲೋಭಕನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ನೀನು ದೇವರ ಕುಮಾರನಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ರೊಟ್ಟಿಯಾಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸು” ಎಂದನು. ಆಗ ಆತನು ಉತ್ತರವಾಗಿ, “ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ಮನುಷ್ಯನು ರೊಟ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇವರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುವನು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.’

“ಆದಾಮನ ಕಾಲದಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದವರೆಗೆ, ಸ್ವಯಂಸುಖಾಸಕ್ತಿಯು ಹಸಿವು-ಕಾಮಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ಮತ್ತು ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು; ಅವುಗಳಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ಅಸೀಮವಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ ದೊರಕಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಅಧೋಗತಿಗೀಡಾಗಿ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತರಾಗಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ತಮ್ಮಿಂದಲೇ ಜಯಿಸುವುದು ಅವರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯನ ಪರವಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜಯಿಸಿದನು. ನಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತ ಆತನು ಹಸಿವು ಅಥವಾ ಮರಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಲವಾದ ಆತ್ಮಸಂಯಮವನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಈ ಮೊದಲ ಜಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕತ್ತಲೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ನಮಗೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಘರ್ಷಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಇತರ ವಿಷಯಗಳೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು.” The Desire of Ages, 117.