ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥ - ನೂರು ಐವತ್ತೆರಡನೆಯದು

“ಎರಡು ಅವಧಿಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಂದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಲು ಬಯಸುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಾರದು. ದ್ವಿಗುಣವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಭಾರವನ್ನು ಹಾಕುವುದನ್ನೂ, ಸಮಂಜಸವಾದ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನೂ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತದೆ. ಮಾನಸಿಕ ಆಹಾರದ ಅತಿಮಿತಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಗ್ರಹಿಸಿ ಜೀರ್ಣಿಸಬಲ್ಲದೆಂದು ಊಹಿಸುವುದು ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಲ್ಲ; ಜೀರ್ಣಾಂಗಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಅವಧಿಯನ್ನೇ ಕೊಡದೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಭಾರವನ್ನು ಹಾಕುವುದೇ ಹೇಗೆ ಮಹಾ ಪಾಪವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಆಹಾರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಹಾ ಪಾಪವಾಗಿದೆ. ಮೆದುಳು ಸಮಗ್ರ ಮಾನವನ ದುರ್ಗವಾಗಿದ್ದು, ತಿನ್ನುವುದು, ಉಡುಪು ಧರಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ನಿದ್ರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ತಪ್ಪಾದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮೆದುಳಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿಸಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಬಯಸುವದಾದ ಉತ್ತಮ ಮಾನಸಿಕ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಹೊಂದುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಪರಿಗಣನೆಯೊಡನೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡದ ದೇಹದ ಯಾವುದೇ ಭಾಗವು ತನ್ನ ಹಾನಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮೆದುಳಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯುವಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಬೋಧನೆ ನೀಡುವಾಗ ಬಹಳ ತಾಳ್ಮೆಯೂ ಸ್ಥೈರ್ಯವೂ ಅಭ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರಾಗಬೇಕು; ಆಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ನಾಯುವೂ ಮತ್ತು ಅಂಗವೂ ಸ್ವೈಚ್ಛಿಕವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಸ್ವೈಚ್ಛಿಕವಾಗಲಿ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯವು ಫಲಿಸುವಂತೆ ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಶಿಸ್ತಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ತರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮೆದುಳು ಉಜ್ಜೀವಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.” Christian Education, 124.

“ಗಂಡಸಿನಾಗಲಿ ಹೆಂಗಸಿನಾಗಲಿ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಹಠಾತ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಧಃಪತನ, ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇಳಿದುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾನವನನ್ನು ದೈವಿಕತೆಗೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸಲು ಕಾಲ ಬೇಕಾದಂತೆಯೇ, ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಮೃಗಸಹಜ ಅಥವಾ ಸೈತಾನಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅಧೋಗತಿಗೊಳಿಸಲು ಸಹ ಕಾಲವೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತೇವೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ನಾವು ಮಾರ್ಪಡುತ್ತೇವೆ. ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಂಥ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಬಲ್ಲನು; ತಾನು ಒಮ್ಮೆ ಅಸಹ್ಯಪಟ್ಟಿದ್ದ ಪಾಪವೇ ಅವನಿಗೆ ಆನಂದಕರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವನು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದುರ್ಗವಾದ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಯುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮನಸ್ಸು ಹೀನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೀನವಾದ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳಿಗೆ ಅಧೀನಪಡಿಸುವಂತೆ ಅದನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಶಾರೀರಿಕ ಮನಸ್ಸಿನ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲೇಬೇಕು; ಮತ್ತು ದೇವರ ಕೃಪೆಯ ಶೋಧಕ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ದೊರಕಲೇಬೇಕು; ಆ ಕೃಪೆಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಒಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.” Adventist Home, 330.

“ತಂದೆಯವರ ಬಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ತನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ‘ಇದೇ ನಿತ್ಯಜೀವವು,’ ಎಂದು ಆತನು ಹೇಳಿದನು, ‘ಅಂದರೆ ಅವರು ಏಕೈಕ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೂ ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ.’ ಯೋಹಾನ 17:3. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಅದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ದೇವರನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಆತನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೂ ಅನುಭವಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಜ್ಞಾನವು, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ದೇವರ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಕೆಳಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ವಾಂಛೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನ ಉನ್ನತ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಅದು ಅದರ ಧಾರಕನನ್ನು ದೇವರ ಮಗನಾಗಿಯೂ ಪರಲೋಕದ ವಾರಸುದಾರನಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಅವನನ್ನು ಅನಂತನ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಸಮೃದ್ಧ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಅವನ ಮುಂದೆ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ.” Christ’s Object Lessons, 114.

ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದ ಮನೋಭಾವವೇ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಇರಲಿ: ಆತನು ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದು, ದೇವರಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅಪಹರಣವೆಂದು ಎಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ದಾಸನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯರ ಸಾದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದನು; ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮರಣದವರೆಗೂ ವಿಧೇಯನಾದನು, ಹೌದು, ಶಿಲುಬೆಯ ಮರಣದವರೆಗೂ. ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯವರಿಗೆ 2:5–8.

ಆದದರಿಂದ ಈಗ ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಯಾವ ದಂಡನೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಅವರು ಶರೀರಾನುಸಾರ ನಡೆಯದೆ ಆತ್ಮಾನುಸಾರ ನಡೆಯುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಜೀವದ ಆತ್ಮದ ಧರ್ಮವು ನನ್ನನ್ನು ಪಾಪದ ಹಾಗೂ ಮರಣದ ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಶರೀರದ ನಿಮಿತ್ತ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮಾಡಲಾರದ್ದನ್ನು ದೇವರು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನನ್ನು ಪಾಪಮಯ ಶರೀರದ ಸಾದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ನಿಮಿತ್ತ ಕಳುಹಿಸಿ, ಶರೀರದಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಪಕ್ಕೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದನು; ಇದರಿಂದ ಶರೀರಾನುಸಾರ ನಡೆಯದೆ ಆತ್ಮಾನುಸಾರ ನಡೆಯುವ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನೀತಿಯು ನೆರವೇರಲಿ. ಯಾಕಂದರೆ ಶರೀರಾನುಸಾರ ಇರುವವರು ಶರೀರದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ; ಆತ್ಮಾನುಸಾರ ಇರುವವರು ಆತ್ಮದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಶರೀರದ ಮನಸ್ಸು ಮರಣ; ಆತ್ಮದ ಮನಸ್ಸು ಜೀವವೂ ಸಮಾಧಾನವೂ ಆಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಶರೀರದ ಮನಸ್ಸು ದೇವರ ವಿರುದ್ಧವಾದ ದ್ವೇಷವಾಗಿದೆ; ಅದು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅಧೀನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಧೀನವಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದದರಿಂದ ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವವರು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಪಡಿಸಲಾರರು. ಆದರೆ ದೇವರ ಆತ್ಮನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಶರೀರದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಆತನವನಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಿಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದರೆ, ಪಾಪದ ನಿಮಿತ್ತ ದೇಹವು ಸತ್ತದ್ದೇ ಆಗಿದೆ; ಆದರೆ ನೀತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಆತ್ಮವು ಜೀವವಾಗಿದೆ. ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:1–10.

“‘ನಾನೇ ಪುನರುತ್ಥಾನವೂ ಜೀವವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ’ (ಯೋಹಾನ 11:25). ‘ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಇಡುತ್ತೇನೆ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿಯೇ’ (ಯೋಹಾನ 10:17) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾತನು, ತನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು. ಮಾನವತ್ವವು ಮರಣಪಟ್ಟಿತು; ದೈವತ್ವವು ಮರಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ದೈವತ್ವದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮರಣದ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಜೀವವಿದೆ ಎಂದು ಆತನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 1, 301.

“ಕ್ರಿಸ್ತನು ತಾನೇ ಹಾಕಿದ್ದ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಅಪೋಸ್ತಲರು ದೇವರ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು. ಸಭೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು ದೇವಾಲಯ ಕಟ್ಟುವ ರೂಪಕವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಕರ್ತನ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕಾದ ಕೊಂಬೆಯೆಂದು ಜೆಕರ್ಯನು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಜನಾಂಗದವರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವರೆಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ‘ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರು ಬಂದು ಕರ್ತನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವರು;’ ಮತ್ತು ಯೆಶಾಯನು ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ‘ಪರದೇಶಿಗಳ ಪುತ್ರರು ನಿನ್ನ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವರು.’ ಜೆಕರ್ಯ 6:12, 15; ಯೆಶಾಯ 60:10.”

ಈ ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕುರಿತು ಬರೆಯುತ್ತಾ, ಪೇತ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಯಾರ ಬಳಿಗೆ ನೀವು ಬರುವರೋ, ಆತನು ಜೀವಂತವಾದ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದು, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾದರೂ ದೇವರಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಮೂಲ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ನೀವು ಸಹ ಜೀವಂತ ಕಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ಗೃಹವಾಗಿ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಯಾಜಕ ಸಮೂಹವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತೀರಿ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗುವ ಆತ್ಮಿಕ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ.” 1 ಪೇತ್ರ 2:4, 5.

“ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೂ ಅನ್ಯಜನರಿಗೂ ಸೇರಿದ ಲೋಕದ ಕಲ್ಲುಗಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಪೋಸ್ತಲರು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು, ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರು. ಎಫೆಸದ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಬರೆದ ತನ್ನ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಹೀಗೆಂದನು: ‘ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ನೀವು ಇನ್ನು ಪರദേശಿಗಳೂ ಅನ್ಯರೂ ಅಲ್ಲ, ಪರಿಶುದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ಸಹಪೌರರೂ ದೇವರ ಮನೆಯವರೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ; ಅಪೋಸ್ತಲರೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಆಗಿರುವ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲೆಗಲ್ಲಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆತನಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಗ್ರ ಕಟ್ಟಡವು ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕರ್ತನಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ದೇವಾಲಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಆತನಲ್ಲಿಯೇ ನೀವೂ ಸಹ ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕ ದೇವರ ನಿವಾಸವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.’ ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 2:19–22.”

ಮತ್ತೂ ಆತನು ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದನು: “ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವರ ಕೃಪೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮುಖ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣಕಾರನಂತೆ ನಾನು ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಸ್ತಿವಾರವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಯಾರೂ ಇಡಲಾರರು; ಆ ಅಸ್ತಿವಾರವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಯಾರಾದರೂ ಈ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಅಮೂಲ್ಯ ಕಲ್ಲುಗಳು, ಮರ, ಹುಲ್ಲು, ಗದ್ದಲು ಇವುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಕೃತ್ಯವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನವು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು, ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಕೃತ್ಯವು ಯಾವ ವಿಧವಾದದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು.” 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3:10–13.

“ಅಪೋಸ್ತಲರು ದೃಢವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದರು, ಅಂದರೆ ಯುಗಯುಗಗಳ ಶಿಲೆಯಾದ ಆ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ. ಈ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಬಳಿಗೆ ಅವರು ಲೋಕದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಕಟ್ಟುಗಾರರು ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪರಿಶ್ರಮಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶತ್ರುಗಳ ವಿರೋಧದಿಂದ ಅವರ ಕೆಲಸ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣಗೊಂಡಿತು. ಸುಳ್ಳಾದ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವರ ಸಂಕೀರ್ಣಮತ, ಪೂರ್ವಗ್ರಹ, ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅವರು ಹೋರಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಸಭೆಯ ಕಟ್ಟುಗಾರರಾಗಿ ಪರಿಶ್ರಮಿಸಿದ ಅನೇಕರನ್ನು ನೆಹೆಮೀಯನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಕಟ್ಟುಗಾರರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು; ಅವರ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ: ‘ಗೋಡೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವರೂ, ಭಾರ ಹೊತ್ತವರೂ, ಹೊರೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೂ ತಮತಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.’ ನೆಹೆಮೀಯ 4:17.” ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು, 595, 596.

“ಮಾನವನ ಪತನವು ಸಮಸ್ತ ಪರಲೋಕವನ್ನೇ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿತು. ದೇವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಲೋಕವು ಪಾಪದ ಶಾಪದಿಂದ ಕಲ್ಮಶಗೊಂಡಿತು; ಮತ್ತು ದುಃಖಕ್ಕೂ ಮರಣಕ್ಕೂ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಅದು ವಾಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದವರಿಗೆ ಯಾವ ಬಿಡುಗಡೆಯೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೇವದೂತರು ತಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಪರಲೋಕದ ಸಮಸ್ತ ಸಭಾಮಂಟಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವುಂಟುಮಾಡಿದ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಶೋಕವಿತ್ತು.”

“ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲದ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪರಲೋಕದ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರ ಕುಮಾರನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ನಾಶಗೊಂಡ ಲೋಕದ ದುಃಖಗಳು ಆತನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಬಂದಾಗ, ಆತನ ಹೃದಯವು ಅನಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕದಳಿತು. ಆದರೆ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ಮನುಷ್ಯನು ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಡಬಹುದಾದ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತ್ತು. ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಪಾಪಿಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯನ ಪರವಾಗಿ ಅದರ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಬಲ್ಲವನು ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದನು. ದೈವಿಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ದೇವರಂತೆಯೇ ಪರಿಶುದ್ಧವಾದುದರಿಂದ, ದೇವರಿಗೆ ಸಮನಾದ ಒಬ್ಬನೇ ಅದರ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲನು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪತನಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಶಾಪದಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಿ ಪರಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾರರು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪಾಪದ ದೋಷವನ್ನೂ ಅವಮಾನವನ್ನೂ ತನ್ನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು—ಪರಿಶುದ್ಧ ದೇವರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಅಸಹ್ಯವಾದ ಪಾಪ, ಅದು ತಂದೆಯನ್ನೂ ಆತನ ಪುತ್ರನನ್ನೂ ವಿಭಜಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪಾಪ. ನಾಶಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ದುಃಖದ ಆಳಗಳ ತನಕ ಇಳಿಯುವನು.”

“ತಂದೆಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತನು ಪಾಪಿಯ ಪರವಾಗಿ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪರಲೋಕದ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯು ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ತೀವ್ರ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಗುಢವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆ—ಪತನಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯರ ಪುತ್ರರ ನಿಮಿತ್ತವಾದ ‘ಸಮಾಧಾನದ ಆಲೋಚನೆ’ (ಜೆಕರ್ಯ 6:13)—ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಯು ಭೂಮಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ‘ಲೋಕದ ಅಸ್ತಿವಾರದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕುರಿಮರಿ’ (ಪ್ರಕಟನೆ 13:8) ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಅಪರಾಧಿ ವಂಶದ ನಿಮಿತ್ತ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸಾಯಲು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುವುದು ವಿಶ್ವದ ರಾಜನಿಗೇ ಸಹ ಒಂದು ಹೋರಾಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ‘ದೇವರು ಲೋಕವನ್ನು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದನು, ಆತನು ತನ್ನ ಏಕಜಾತ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಆತನನ್ನು ನಂಬುವವನು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ ನಾಶವಾಗದೆ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.’ ಯೋಹಾನ 3:16. ಓ, ವಿಮೋಚನೆಯ ಮರ್ಮವೇ! ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯೇ! ‘ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮೀರಿರುವ’ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು? ಅಂತ್ಯರಹಿತ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ, ಆ ಅಗ್ರಾಹ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಮರ್ಮವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಅಮರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವವು.”

“ದೇವರು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ‘ಲೋಕವನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ.’ 2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 5:19. ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದ ಮೂಲಕ ಅಷ್ಟು ಅಧಃಪತನಗೊಂಡಿದ್ದನು; ಆದದರಿಂದ, ತನ್ನೊಳಗೇ, ಸ್ವಭಾವತಃ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯೂ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಅವನೊಡನೆ ಸಮ್ಮತಿಗೆ ಬರುವುದು ಅವನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ದಂಡನೆಯಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನದೊಡನೆ ಒಂದಾಗುವ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವೂ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಇರುವುದರ ಮೂಲಕ, ಆದಾಮನ ಪತನಗೊಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ‘ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು’ ಆಗಬಹುದಾಗಿತ್ತು. 1 ಯೋಹಾನ 3:2.” ಪ್ಯಾಟ್ರಿಯಾರ್ಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಪ್ರಾಫೆಟ್ಸ್, 63, 64.