ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರು ಐವತ್ತ್ಮೂರುನೇದು

ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ಮಾನವಕುಲದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅದು ಸಭೆಯ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವಮಾಂಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿದನು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನೂ ಆತನೇ ಹಾಕಿದನು; ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. 1863ರ ಬಂಡಾಯದಲ್ಲಿ, ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸಮ್ ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ “ಮೂಲೆಗಲ್ಲನ್ನು” ತಳ್ಳಿಹಾಕಿತು; ಇದೇ ಸಂಗತಿ ಭೌತಿಕ ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಭವಿಸಿತು. ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕಲ್ಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಟ್ಟಡನಿರ್ಮಾಣದ ಅವಧಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಡ್ಡಿಯ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಬೇಕೆಂದು ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಡ್ಡಿಯ ಕಲ್ಲು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೂಲೆತಲೆಯಾಗುವುದೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

“ಏಳು ಸಮಯಗಳ” ದಂಡವು, ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ “ತಲೆ” ಆಗಿದೆ. ಅದು “ತಲೆ” ಆಗಿರುವುದು, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ತನ್ನ ನಗರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೂ, ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ತನ್ನ ನಾಮವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದದ್ದೂ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಆ ಎರಡು ದಂಡಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ತನಕ, “ತಲೆ” ಕೆಳಗಿನ, ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. 1844ರಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅನ್ಯಜನರಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಿಂತ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ, ಒಂದೇ ಜನಾಂಗವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು, ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಅದು ಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ಯೋಜನೆಗೆ 1863ರ ಬಂಡಾಯ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಮೊದಲ “ಕಾದೇಶಿನಲ್ಲಿನ ಬಂಡಾಯ” ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಲವೋದಿಕೀಯ ಸಭೆಯನ್ನು 1863ಕ್ಕೆ, 1888ಕ್ಕೆ, 1919ಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು 1957ಕ್ಕೆ—ಕಾದೇಶಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡನೆಯ “ಬಂಡಾಯ”ದ ಕಡೆಗೆ—ಮತ್ತೆ ಕರೆತಂದನು. ಆದರೆ ಆ ಬಂಡಾಯದಲ್ಲೇ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಕಲ್ಲು ಮೂಲೆಕಲ್ಲಿನ ತಲೆಯಾಗುವುದು ಎಂಬ ವಾಗ್ದಾನವು ಈಗ ನೆರವೇರುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತಿದೆ; ಅವರೊಳಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವದ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪೌಲನು ಕೆಳಗಿನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಶರೀರವೆಂದು, ಮೇಲಿನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮನಸ್ಸೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಅವನು ದೇಹವನ್ನು (ಕೆಳಗಿನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು) ಮರಣವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು.

ತನ್ನ “ಶರೀರದಲ್ಲಿ” “ಯಾವ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ವಾಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬುದನ್ನು ಪೌಲನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ (ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ) ಇದ್ದ, ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಬಂದದ್ದಾಗಲಿ ಸ್ವತಃ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡದ್ದಾಗಲಿ ಆದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು, ಅವನನ್ನು ಪಾಪದೊಳಗೆ ನಡೆಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಪಾಪದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಆದರೆ ಪೌಲನು ಪಾಪದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಲ್ಲ, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು. ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಪೌಲನು “ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ” (ಅವನ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವ) ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದನು. ಅವನ ಆಕ್ರಂದನ ಹೀಗಿತ್ತು: “ಈ ಮರಣದ ದೇಹದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಬಿಡಿಸುವರು?” ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ, ಬಿಡುಗಡೆ ತರುವದು ದೈವತ್ವವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪೌಲನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೂ ಅಗತ್ಯವೆಂಬುದನ್ನೂ ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು.

ಮರಣದ ದೇಹದಿಂದಾದ ವಿಮೋಚನೆ ದೈವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆ ದೈವಶಕ್ತಿ ಮಾನವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕಗೊಂಡಿತ್ತು; ಇದುವೇ ಯೇಸು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಒದಗಿಸಿದ ಮಾದರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಪಾಪದ ನಿಯಮವು ದೇಹದ ಅಧಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಯೇಸು ತನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಅಧಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅಧೀನವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡನು. ಪೌಲನು ತನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ದೈವತ್ವದ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ್ದರೆ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅವಳು ಉದ್ದೇಶಿಸುವುದು ಇದುವೇ.

ಪೌಲನು ಕೂಗಿದನು, “ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಎಂಥ ದುರ್ಭಾಗ್ಯನಾದ ಮನುಷ್ಯನು! ಈ ಮರಣದ ದೇಹದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಬಿಡಿಸುವರು?” ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ: “ನಾವು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವಾಗ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಹಾ ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿಂದಲೂ ನಮ್ಮಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವಲೂ ಆದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕೂಗುವಾಗ, ಆತ್ಮದ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನ ದೈವೀ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವು ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪದ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯವಾಗುತ್ತವೆ.” ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪದ ಉಪಯೋಗದ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ “ಆತ್ಮ”ದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ “ಕ್ರಿಯೆ”ಯನ್ನು ನಾವು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಆದರೆ ನಾವು “ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯ ನಿಜವಾದ ಬಲವೇ ಆಗಿದೆ.” ಸಂಕಲ್ಪವು “ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ಆಡಳಿತ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ, ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಅಥವಾ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಕಲ್ಪದ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೇಲೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದೇವರು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಅವರದ್ದೇ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾರಿರಿ, ನೀವೇ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಅದರ ಸ्नेಹವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡಲಾರಿರಿ; ಆದರೆ ನೀವು ಆತನಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬಹುದು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬಹುದು; ಆಗ ಆತನು ತನ್ನ ಸದುದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಇಚ್ಛಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವನು. ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಭಾವವೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮನ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರಲಿದೆ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಗಳು ಆತನ ಮೇಲೆಯೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುವವು, ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗಳು ಆತನೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಯಾಗಿರುವುವು.”

ಪೌಲನು ಈ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಯೋಗದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತನ್ನ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪೌಲನು ದಿನನಿತ್ಯವೂ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ತನ್ನ ಹೀನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅಧೀನದಲ್ಲಿಡಲು ತನ್ನ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಏರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪೌಲನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಶರೀರಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಏರಿಸಿದನು.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದವರೆಗೆ ತನ್ನ ಪಾಪಪೂರ್ಣ ಮಾಂಸಸ್ವಭಾವವು ಮಾನವಕುಲದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪೌಲನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು; ಆಗ ನಂಬಿಗಸ್ತರು ಕಣ್ಣಿಮೆಯೊಳಗೆ ಹೊಸ ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದುವರು. ಆದಕಾರಣ 1798ನೇ ವರ್ಷವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯವು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಏಕಮಾತ್ರ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಆತನು ಅಡಿಪಾಯದಿಂದಲೇ ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕುರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ದೇಹವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಪಾಪದ ಮೂಲಕ ಮಾನವಕುಲದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಪಟ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವಾಗಲು ತಾನೇ ತಾನನ್ನು ಉನ್ನತಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. 1844ರಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು “ಹೊರಗಿಡು” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಇದರ ಅರ್ಥ ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವರು ತನ್ನ ನಾಮವನ್ನು ಇಡಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಧಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು 1798ರಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಸ್ವಭಾವವು (ಅಧಮ ಸ್ವಭಾವವು) “ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಕಾಮಾಭಿಲಾಷೆಗಳನ್ನೂ” ಸಮೇತ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿ, ಜೀವಂತರೊಳಗಿಂದ ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಾಂಸವು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಸತ್ತಿತು. ಆಗ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ಒಂದೇ ಜನಾಂಗವಾಗಿಯೂ, ಒಂದೇ ರಾಜನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿಯೂ, ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜನಾಂಗವಾಗಿಯೂ, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪವಿತ್ರಾಲಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜನಾಂಗವಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು, “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಈಗ “ಮೂಲೆಗಲ್ಲಿನ ತಲೆ” ಆಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಿಂದ ದೇವರು ತನ್ನ “ಉತ್ತರ ಸೇನೆ”ಯನ್ನು ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಸೇನೆಯು ಒಂದೇ ಜನಾಂಗವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಜನಾಂಗವು ಆತನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಇದು ಸೈತಾನನು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿರುವ ತನ್ನ “ಕೊಂಬನ್ನು” ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂವತ್ತೇಳರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳ ಸಂದೇಶವು ನಂತರ ಆ ಸೇನೆಯಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವವರ ಮೇಲೆ ತಡಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಉಸಿರಿಡುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳ ಸಂದೇಶವು ಏಳನೆಯ ತುರಿಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ ರಹಸ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುದ್ರಿಸುವ ಕಾರ್ಯದ ಸಮಾಪನ ಹಂತವು 2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಂದು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಿಸುವ ಕಾಲವು ಏಳನೆಯ ತೂರ್ಯದ ಧ್ವನಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ತೂರ್ಯವು ಮುದ್ರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ಬಾರಿ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಇಸ್ಲಾಂವು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಪ್ರಹಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ “ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶ”ವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಪುರಾತನ ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವು 2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಂದು ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು, ಅಂದರೆ ಹತ್ಯೆಗೀಡಾಗಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಜೀವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ. ಮೂರನೇ ಪ್ರಹಾರವು ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಗಣರಾಜ್ಯಪರ ಕೊಂಬು ಹಾಗೂ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾಗನಂತೆ ಅಥವಾ ಕುರಿಮರಿಯಂತೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕೊಂಬಾಗುವ ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಿವೆ. ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಾಪನ ಘಟನೆಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಮಹಾ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರತಿಯೋಧಕರಾದ ಎರಡು ಪ್ರಕಟಣೆಗಳೂ ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಈ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳ ಎರಡು ಅಂತಿಮ ವಿಕಾಸಗಳು ಏಳನೆಯ ತೂರಿಯ ಧ್ವನಿಸುವಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತವೆ. ಏಳನೆಯ ತೂರಿಯು ಮೂರು ಶೋಕ ತೂರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯದು.

ಮೂರು ಶೋಕಗಳು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7, 2023 ಎಂಬ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗೆ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲನೆಯ ಶೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡನೆಯ ಶೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಯುದ್ಧಕಾರ್ಯವು ರೋಮಿನ ಸೇನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳೇ ಆಗಿದೆ; ಇದರ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ 1989ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು (ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II) ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿ (ರೊನಾಲ್ಡ್ ರೀಗನ್) ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದ ಗುಪ್ತ ಮೈತ್ರಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್‌ನ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಮೊದಲನೆಯ ಅಯ್ಯೋದಲ್ಲಿ ಐದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲಪ್ರವಚನವಿದೆ; ಅದು ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಅಯ್ಯೋದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಕಾಲಪ್ರವಚನವಿದೆ. ಈ ಎರಡೂ ಕಾಲಪ್ರವಚನಗಳು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಅಯ್ಯೋಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎರಡು ಇತಿಹಾಸಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ರೋಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ತಂದ ಯುದ್ಧಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡು ಪ್ರವಚನಗಳು ಯುದ್ಧದ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಮೊದಲನೆಯ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ರೋಮಿಗೆ “ಹಾನಿ” ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಮೂರು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ಲಾಂ ರೋಮನ್ನು “ಕೊಲ್ಲ”ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆ ಎರಡು ಪ್ರವಚನಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಇಸ್ಲಾಂ ರೋಮಿಗೆ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವು, ಇಸ್ಲಾಂ ರೋಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮೂರು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಅಯ್ಯೋಗಳು ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಿಂದಲೂ, ಮೂರು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ; ಆಗಲೇ ಅದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ “ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.” ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಮಹಾಭೂಕಂಪದ” ಘಳಿಗೆ ಎಂಬುದು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆ ಘಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಇಸ್ಲಾಂನ ಏಳನೇ ತುತ್ತೂರಿಯೂ ಕೂಡ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಂತ್ಯವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಸೈನ್ಯವಾಗಿರುವ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯದ ಮರಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ಮರಣಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಇಸ್ಲಾಂವು ರೋಮಿನ ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೂರ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿ ಇತ್ತು. ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉಗ್ರ ಇಸ್ಲಾಂನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಹತ್ವದಂತೆ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ, 2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಿಂದ, 2024ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 12ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ, ಇಸ್ಲಾಂವು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಅಮೇರಿಕಾದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ನೂರ ಅರವತ್ತೈದು ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದೆ.

ಮೊದಲನೆಯ ಹಾಗೂ ಎರಡನೆಯ ಶಾಪಗಳಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವದಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಸ್ಲಾಂ ರೋಮಿನ ಸೇನೆಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದ ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು, ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವು ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳ ಸೇರ್ಪಡಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗುವ ಸಂದರ್ಭವಾದ, ನೂರನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಂಕನವೇ ಆಗಿರುವ ಏಳನೆಯ ಕಹಳೆಯ ಧ್ವನಿಯು ಮೂರು ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಆತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದು ಆತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶ. ಮಧ್ಯದ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯು ಶಾಬ್ದಿಕ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವಾಗಿದೆ.

2023ರಲ್ಲಿ, ಮೂರನೇ ಅಯ್ಯೋವಿನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ತುತೂರಿಯ ಎರಡನೇ ಘೋಷವು, ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಯುದ್ಧವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು; ಅದು “ಭೂಮಿಯ ಮೃಗಕ್ಕೆ” “ಹಾನಿ” ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅವಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತ್ತು. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಗಣರಾಜ್ಯಪರ ಕೊಂಬು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಕೊಂಬು ಎಂಬ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಮರುಜೀವ ಪಡೆದು, ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕೊಂಬುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವು. ಗಣರಾಜ್ಯಪರ ಕೊಂಬಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕೊಂಬನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಗಣರಾಜ್ಯಪರ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಸಂಯೋಜಿಸುವುದೇ ಅದು. ನಿಜವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಕೊಂಬಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಕೊಂಬು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಲವೋದಿಕೀಯದಿಂದ ಫಿಲಡೆಲ್ಫೀಯನಾಗಿಗೆ ಪರಿವರ್ತನಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದೇ ಅದು. 2023ವು 2001ರ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಆದಕಾರಣ ಅದು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತ ದೈವತ್ವದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸವು ದಾನಿಯೇಲನು 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 40ನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ವಚನವು ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು 1989ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್ ನದಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ವಚನದ ಪ್ರವಾದಕೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯವೂ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ; ಅದು 1798ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆಳಕಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. 40ನೇ ವಚನದ ಆರಂಭವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ವಚನದ ಅಂತ್ಯವು 1989ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಎರಡೂ ನದಿಗಳು 40ನೇ ವಚನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರುತ್ತವೆ, ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ (ಉಲಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್) ಪರ್ಷಿಯನ್ ಕೊಲ್ಲಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ತಕ್ಷಣದ ಮುನ್ನ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರುವಂತೆಯೇ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.