ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು

ನಾವು ಪ್ರಸ್ತುತ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಅದು ಮರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಆದರೆ ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ. ನಾವು ದಾನಿಯೇಲ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಈ ವಚನವು “ಆಮೇಲೆ” ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಹಿಂದಿನ ಹತ್ತು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಷ್ಟೇ ಕಂಡಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಇದನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ವಚನಗಳು, ದಾನಿಯೇಲನು ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದ ವರ್ಷವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಊಲಾಯಿ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಡೆದನೆಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರನೇ ವಚನದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನದವರೆಗೆ, ಅವನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವನ್ನು “ನೋಡುತ್ತಾನೆ.” “ಆಮೇಲೆ” ಅವನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಉತ್ತರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರಲೋಕೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು “ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.” ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಈಗಷ್ಟೇ ತಾನು “ನೋಡಿದ” ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಮೂರನೇಯಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನಗಳವರೆಗೆ “ನೋಡಿದ” ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಅವನು “ಕೇಳಿದ” ಪರಲೋಕೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆ — ಇವೆರಡರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ದರ್ಶನಗಳಾಗಿವೆ.

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು, “ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವದು,” ಎಂಬುದಾಗಿದ್ದು, “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ಹದಿನಾರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾಗಿದೆ.

ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದವಾದ “vision” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಿದುದರಿಂದ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದು “ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲೇ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು”. ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದಂತೆಯೇ ತೃಪ್ತಿಪಡುವ ಬೈಬಲ್ ಅಧ್ಯೇತರು ಈ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಪದವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವದು ತಮ್ಮದೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ.

ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ “ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಗತಿಗೂ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿತ ಮಹತ್ವವಿದೆ” ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳಿರುವ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನಾವು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಲವೊದಿಕೇಯ ಅಂಧತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ನಾವುಂಟುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿರುವೆವು. ಹಳೆಯ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಹೀಗಿದೆ: “ಕಾಣಲು ಇಚ್ಛಿಸದವರಷ್ಟು ಕುರುಡರು ಇನ್ನಾರೂ ಇಲ್ಲ.”

“ದರ್ಶನ” ಎಂಬ ಪದವು ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಆ ಹತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ, ಮತ್ತು ಆ ಪದಗಳ ಅರ್ಥಗಳು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಒಂದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ದಾನಿಯೇಲನು ಆ ಹತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪದವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದನು. ದಾನಿಯೇಲನು ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಎರಡು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅರ್ಥವಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಾನಿಯೇಲನು “ಕಂಡ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಅವನು “ಕೇಳಿದ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು châzôn ಆಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಒಂದು ದೃಶ್ಯ”, ಅಥವಾ “ಒಂದು ದರ್ಶನ”, “ಒಂದು ಕನಸು” ಅಥವಾ “ಒಂದು ದೈವೋಕ್ತಿ”. ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಾನು ಅದನ್ನು “ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.

ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟಿನ ಪ್ರಥಮ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು “ಒಂದು ದರ್ಶನವು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ತಾನು “ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆನು” ಎಂದು ಎರಡು ಬಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅನಂತರ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, “ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟುಕಾಲ ಇರುವದು” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬಳಕೆಗಳೂ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “châzôn” ಆಗಿವೆ. ನಂತರ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು ಅದೇ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದರ್ಭವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾವು ಬರುತ್ತೇವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು, “ನಾನು”…“ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಸಿದೆನು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನು châzôn ದರ್ಶನವನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರ, ಅದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಬಯಸಿದನು. ಇದು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಅವನು ಹದಿನೇಳನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ châzôn ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. “ದರ್ಶನ” ಎಂಬ ಪದವು ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು châzôn ಎಂಬ ಪದವು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಇನ್ನೊಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು mar’eh ಆಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ರೂಪ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ châzôn ಎಂಬ ಪದವು ಏಳು ಬಾರಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; mar’eh ಎಂಬ ಪದವು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದವಾದ “vision” ಕಂಡುಬರುವ ಹತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಏಳು ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಹನ್ನೊಂದು ಆಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲು mar’eh ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ, ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಂತೆ ಅದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ, ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ châzôn ದರ್ಶನದ “ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ,” ಅವನ “ಮುಂದೆ” “ಮನುಷ್ಯನ ಆಕೃತಿಯಂತಿರುವವನು” ನಿಂತಿದ್ದನು. “ಆಕೃತಿ” ಎಂಬ ಪದವೇ mar’eh. ಆದಕಾರಣ, ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ mar’eh ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾರಿ “ಆಕೃತಿ” ಎಂಬ ಅದರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಅನುಸಾರ ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಉಳಿದ ಮೂರು ಬಾರಿ ಅದು “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲ್‌ನ್ನು ಅನುವಾದಿಸಿದ ಪುರುಷರ ಕುರಿತು ನಾನು ಯಾವುದೇ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಪದವಾದ (sacrifice) ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ; ಪ್ರೇರಣೆ ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ “ಪಾಠಕ್ಕೆ ಸೇರದು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇರಣೆ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದು, ಆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದವು “ಮಾನವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದವಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಎರಡು ಪದಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನು ತಾನು ಇಷ್ಟೇ “ಕಂಡಿದ್ದ” “châzôn ದರ್ಶನದ” “ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ,” ಕ್ರಿಸ್ತನು ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನು ತಾನು ಇಷ್ಟೇ “ಕೇಳಿದ್ದ” “mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು” ಅವನಿಗೆ “ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡು” ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಮೋನಿ (ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಶುದ್ಧನು) ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನು, ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “châzôn ದರ್ಶನ”ವಲ್ಲ, “mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು” ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಹದಿನೈದು ಮತ್ತು ಹದಿನಾರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ ಅವನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು” ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಪದದ ಅರ್ಥ “ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರೂಪ” ಎಂಬುದಾಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವಲ್ಲ. ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರ್ಯನಿಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲಿಯೇ ಮರೆಮಾಚಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡೂ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳು ಅದೇ ವಚನದಲ್ಲಿಯೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ವಚನವು “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಪ್ರಮುಖ ಕೀಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಸಂಜೆಗಳೂ ಪ್ರಭಾತಗಳೂ ಆದ ದರ್ಶನ” ಎಂಬುದು mar’eh ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಕಾಣಿಕೆ” ಅಥವಾ “ರೂಪಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; ಆದರೆ “ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು” ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ châzôn ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. “ಸಂಜೆಗಳೂ ಪ್ರಭಾತಗಳೂ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಬೈಬಲಿನ ಉಂಟಾಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಅಂಶದ ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾನವೀಯ ಅಂಶವು ಬೈಬಲಿನ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಒಳಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಬೈಬಲನ್ನು ಅನುವಾದಿಸಿದವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ, ಬೈಬಲೂ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾನವತ್ವವು ಆದಾಮನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ನಂತರದಿಂದ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಕೆಳಕ್ಕಿಳಿದು, ಬೈಬಲನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರಿಗೂ ಅನುವಾದಿಸಿದವರಿಗೂ ತಲುಪಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನೂ ಬೈಬಲೂ ಎರಡೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ದೈವತ್ವವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿತು.

“ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರುಮರುವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಸದಾ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂದೇ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ, ಹಾಗೂ ಆದಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ “ಮತ್ತು ಸಂಜೆಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗಾಯಿತು…” ಎಂದು ಮರುಮರುವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೀಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಅದರ ಸಂಬಂಧಿತ ಮಹತ್ವವಿದೆ (ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ), “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂದೇ ಅನುವಾದವಾಗದ ಏಕೈಕ ಸ್ಥಳವು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ (ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅಲ್ಲದೆ) ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂಬ ಪದಬಳಕೆ ಕೇವಲ “ದಿನಗಳು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹನ್ನೆರಡು ವಚನಗಳ ನಂತರ, ದಾನಿಯೇಲನ ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಹೀಬ್ರೂ ಪದಬಳಕೆ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ” ಎಂದೇ ಸದಾ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವೂ ಅಡಿಪಾಯವೂ ಆಗಿರುವ ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಆ ಪದಬಳಕೆಯನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ “ದಿನಗಳು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಂತೆ ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲಿನ ಅನುವಾದಕರನ್ನು ಯಾವ ಪ್ರಭಾವವು ನಡೆಸಿತು? ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ಪದಬಳಕೆಯನ್ನು ಬೈಬಲಿನ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಭವಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನಕ್ಕಿಂತ ಹನ್ನೆರಡು ವಚನಗಳ ಮುಂಚೆ, ಅಂದರೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಉತ್ತರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಭೇದವನ್ನು ವಿಧಿಸಿತು. ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ, ಬೈಬಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಬಾರದಿದ್ದ ಒಂದು ಪದ (ಬಲಿ) ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನವು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಕಾಣಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸಿದರು. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದದ್ದೇನು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದರು.

ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲು ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಇತಿಹಾಸದ châzôn ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯಿದ್ದರೂ, ಯೇಸು ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಟ್ಟನು. ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ವಚನವು “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ಆದ ದರ್ಶನವು” “ಸತ್ಯ”ವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. châzôn ದರ್ಶನವು ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ “ನೋಟ”ವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ mar’eh ದರ್ಶನವು “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು” ಆಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಪಾಲ್ಮೋನಿ “ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರೂ ನೂರು ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ತನಕ; ನಂತರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುವುದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ವಚನವು, ಅದು “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ” ದರ್ಶನವೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲು “ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ; ಇದರ ಮೂಲಕ ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲು “ಕಂಡ” ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವು, ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ ದರ್ಶನವು, ದಾನಿಯೇಲು “ಕೇಳಿದ” “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ” ದರ್ಶನದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ದಾನಿಯೇಲು “ಕೇಳಿದ” ದರ್ಶನವೇ ಗಬ್ರಿಯೇಲು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದರ್ಶನವಾಗಿತ್ತು.

ಪವಿತ್ರ ಬೈಬಲನ್ನು ರಚಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲವು ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ದಾಖಲಿಸಿತು; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅದು “ಕಂಡ” ದರ್ಶನವೊಂದರ ಮತ್ತು “ಕೇಳಿದ” ಮತ್ತೊಂದು ದರ್ಶನದ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿತು. ಇದರಿಂದ, ದಾನಿಯೇಲು ತಾನು “ಕೇಳಿದ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಉದ್ದೇಶವು, ತಾನು “ಕಂಡ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದದ್ದೆಂದು ಸೂಚಿಸುವ ಒತ್ತುವರಿಯು ಮಸುಕಾಯಿತು. ಈಗ ಗಾಬ್ರಿಯೇಲನು ತನ್ನಿಗೆ ವಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಏನು ಮಾಡುವನೆಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು.

ಈಗ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಸತ್ಯವಾಗಿರುವ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರೂ ನೂರು ಸಾಯಂಕಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾತಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಡುವ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಅವನು ಅವನಿಗೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವಾದ châzôn ದರ್ಶನವು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಇರುವುದೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ದಾನಿಯೇಲನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅವನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅವನು ಅವನಿಗೆ, “ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವೆನು” ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಪಲ್ಮೋನಿ (ಕ್ರಿಸ್ತನು) ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು, ಅವನು, “ಗಬ್ರಿಯೇಲನೇ, ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಂಜೆಯೂ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ. ಗಬ್ರಿಯೇಲನು, ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “ಕೋಪದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನಾಗುವುದೋ ಅದನ್ನು” ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವೆನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಅದು! ಇಲ್ಲಿಯೇ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಇವೆ! ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಿದ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅದು ಮರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ! ಆ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ”.

ಎಲ್ಲ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರೂ, ಮತ್ತು ಅವರ ನೆರೆಹೊರೆಯವರೂ ಸಹ, ಪರಿಚಿತರಾಗಿರಬೇಕಾದ ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್ ರಚಿತ “Thoughts on Daniel and the Revelation” ಎಂಬ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೇಳನೆಯಿಂದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳ ಕುರಿತು ಸ್ಮಿತ್ ಹೀಗೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ:

ಸ್ಮಿತ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸೆಹನು ಅಸ್ಸೀರಿಯರಿಂದ ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಸ್ಮಿತ್ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 586ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಜೆದೇಕೀಯನ ಪತನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭಬಿಂದುವೆಂದು ನೇಮಿಸುತ್ತಾನೆ. “ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯ” ಎಂದು ವಚನವು ಹೇಳುವುದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಸರಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವೆಂದು ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯ” ಇದ್ದರೆ, ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕಿಕತೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕನಿಷ್ಠ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಪ್ರಥಮ ಅಂತ್ಯ”ವೂ ಇರಲೇಬೇಕು. ಬಂಧನದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಿದ ಮೊದಲ ದಾಳಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ತಿಳಿದಿದ್ದನು; ಆದರೂ, ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಅವನು ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಮೂರನೆಯ ದಾಳಿಯಿಂದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು, ಅದು ಯೂದಾಯದ ಕೊನೆಯ ರಾಜನಾದ ಜೆದೇಕೀಯನ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಸ್ಮಿತ್ ಅವರು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವನ್ನು ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು. ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಆ ಅವಧಿಯು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಲವೆಂದು ಅವರು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂತ್ಯಬಿಂದುವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22 ಎಂದು ಅವರು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.

ಸ್ಮಿತ್ ಭಾಗಶಃ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅನ್ವಯಿಕೆಗಳ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಬಿಟ್ಟನು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವೇ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ತನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬದಲಾಗಿ ಇತಿಹಾಸವೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ತನ್ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲು ಅವನು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದನು. ನಾವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬೈಬಲ್‌ವೇ ನಿರ್ವಚಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ, ಆಗ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಲು ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾರಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅವನು ದಾಸನಾಗಿರುವನೆಂದು ಬೈಬಲ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಮನಸ್ಸೆಯನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲಿಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯೆಹೂದವು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಎರಡೂ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆರಂಭಬಿಂದು; ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಸರಿಯಾದವುಗಳೆಂದು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಮಿತ್, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ತುಳಿದುಹಾಕುವಿಕೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಯೆಹೂದದ ಅಂತಿಮ ರಾಜನಾದ ಸೆದೆಕಿಯನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೆದೆಕಿಯನು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರೆದ ತೀರ್ಪಿನ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದನು, ಆರಂಭವಲ್ಲ. ಬರಬೇಕಿದ್ದದ್ದರ “ಮುಂಗಡ”ವೆಂದು ಮನಸ್ಸೆಯ ಬಾಬೆಲಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಮುಂಗಡ”ವೆಂದರೆ ಒಂದು ಪೂರ್ವಪಾವತಿ; ಅದರಿಂದ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಪಾವತಿಗಳು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಿರುವ ಒಂದು ಖರೀದಿಯ ಆರಂಭ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಮನಸ್ಸೆಯು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” “ಶಾಪ”ಕ್ಕೆ ಆರಂಭವಾದ “ಮುಂಗಡ”ವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಅದು ಅಂತಿಮ “ಕೋಪಾಗ್ನಿ”ಯಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ “ಮೊದಲ ಕೋಪಾಗ್ನಿ” ಈಗಾಗಲೇ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ, ದಾನಿಯೇಲನನ್ನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ಪತನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೆಮಿಯನು ಗುರುತಿಸಿದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ನಂತರ ಎರಡು ರಾಜರ ಕಾಲದ ಬಳಿಕ, ಯೆರೂಸಲೇಮು ನಾಶವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಯೂದಾಯದ ಕೊನೆಯ ರಾಜನಾದ ಚಿದ್ಕೀಯನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಬಳಿಕ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು.

ಸ್ಮಿತ್ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಜೆದೆಕಿಯನಿಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಊಹೆಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪಾಠವಾಗಿ ಜೆದೆಕಿಯನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿದನು. “ದುಷ್ಟನೂ ಅಪವಿತ್ರನೂ ಆದ ರಾಜಕುಮಾರ”ನಾಗಿದ್ದ ಜೆದೆಕಿಯನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬರುವವರೆಗೆ ಯೆಹೂದದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿತು. ಸ್ಮಿತ್ ಹೀಗೆಂದನು: “ಅವರು ಭೌತಿಕ ಅಧಿಕಾರಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ದಾವೀದನ ಸಿಂಹಾಸನವು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ—ಅಂದರೆ ಅದರ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ವಾರಸುದಾರನಾದ ಮೆಸ್ಸೀಯನು, ಸಮಾಧಾನದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಬರುವವರೆಗೆ—ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವರು; ಆಗ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದು.” ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844ರಂದು, ದಾನಿಯೇಲನ ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಸ್ತನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದನು.

ಡೇನಿಯೇಲ ಪುಸ್ತಕದ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳು ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ನೆರವೇರಿದವು ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

“ಆಕ್ರೋಶದ ಕೊನೆಯ ಅಂತ್ಯ” ಎಂಬುದರ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದಾ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅವನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಸಿದ್ಕೀಯನಿಗಿಂತ ಎರಡು ರಾಜರು ಮುಂಚೆಯೇ ಆರಂಭವಾದ ಬಂಧನವು, ಸಿದ್ಕೀಯನು ತನ್ನ ಗತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಮೊದಲುವೇ ಯೆಹೂದಾ ಈಗಾಗಲೇ ಬಾಬೆಲಿನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಇಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಿಕೆಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನು ಇನ್ನೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಇಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ಆಕ್ರೋಶವು ತನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಇರುವ ಅವಧಿಯಿದೆ; ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೇನೆಯೂ ಕಾಲಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವ ಅವಧಿಯೂ ಇದೇ.” ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನು “ದೇವರ ಆಕ್ರೋಶದ ಅವಧಿಯನ್ನು” ನೇರವಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ತರವು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರವರೆಗೆ ಆಗಿತ್ತು.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದ ಬಾಬಿಲೋನಿಯ ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಚದರಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆ ಒಂದು ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಅವಧಿ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆಗಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ಸಂಜೆಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ಹೊಂದಿರುವ “ಮರ್‌ಎಹ್ ದರ್ಶನ”ಕ್ಕೆ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಮಾಡಿದದ್ದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಎಂಬ ಅಂತ್ಯ ದಿನಾಂಕಕ್ಕೆ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಗಳ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸ್ಮಿತ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ, 1844ಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೈನ್ಯವೂ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಹೀಗಿದೆ: “ನಿತ್ಯಯಜ್ಞದ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ, ಹಾಳುಮಾಡುವ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು, ಆ ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವದು?” ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯೇ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆಗಿತ್ತು.

ಸ್ಮಿತ್ ಗಮನಿಸದಿದ್ದದ್ದು, ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸಲು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೇನಂದರೆ, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವು ಆ ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ “ಕೊನೆಯ ಅಂತ್ಯ”ವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು “ಕೊನೆಯದು” ಇದ್ದರೆ, ಒಂದು “ಮೊದಲದು” ಸಹ ಇರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು “ಮೊದಲ ಕೋಪೋದ್ರೇಕ” ಯಾವಾಗ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಂಧಕಾರಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಪಾಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಆ ಪಾಪಾಸ್ಥಾನವು ಕೋಪೋದ್ರೇಕವು ನೆರವೇರಿಬಿಟ್ಟು, ಅಂದರೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಮೂವತ್ತಾರನೆಯ ವಚನವೇ ಅಪೋಸ್ತಲ ಪೌಲನು ತನ್ನ ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ ಬರೆದ ಎರಡನೆಯ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ವಚನವೆಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಪೌಲನ “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು,” ಅಂದರೆ “ನಾಶದ ಮಗನು,” ಯಾರು “ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದ್ದಕ್ಕೂ, ಅಥವಾ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ವಿರೋಧವಾಗಿ ತಾನು ತಾನೇ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವನು,” ಅವನೇ “ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ” ಮತ್ತು “ತಾನು ತಾನೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ತಾನು ಮಹಾನ್ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ” “ರಾಜನೂ” ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಎರಡೂ ಭಾಗಗಳು ರೋಮಿನ ಪೋಪನನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಪೋಪನು “ಆಕ್ರೋಶವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ” ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುವನು ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರ ಅರ್ಥ, ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವನು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಮுப்பತ್ತಾರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಆಕ್ರೋಶವು “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.” “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ “ಗಾಯಪಡಿಸುವುದು” ಆಗಿದೆ.

ಪಾಪಾಸನವು 1798ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ “ಮಾರಕ ಗಾಯ”ವನ್ನು ಪಡೆದಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ “ಮೊದಲ ಕೋಪ”ವು ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. “ನೆರವೇರಿಸು” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸು ಅಥವಾ ನಿಲ್ಲಿಸು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಆ ಕೋಪ”ದ ಅಂತ್ಯವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೈನ್ಯವೂ ತುಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಅದು 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು, ಆದರೆ “ಮೊದಲ” ಕೋಪವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

“ಕೊನೆಯ ಕೋಪಾವೇಶ” ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸೀರಿಯರು ಅರಸ ಮನಸ್ಸೆಯನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ನಂತರ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. “ಮೊದಲ” ಕೋಪಾವೇಶವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸೀರಿಯರು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ನಂತರ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಅಡಗಿದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಕುರಿತು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಷಯವಿದೆ; ಅದನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು.