ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥ - ಸಂಖ್ಯೆ ನಲವತ್ತೈದು

ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿರುವ “ನಿತ್ಯ”ವನ್ನು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಅಥವಾ ಪೇಗನಿಸಂನ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಅಡಿಪಾಯದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಮೋಶೆಯ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ 1863ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಒಂದು ಬಂಡಾಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ “ನಿತ್ಯ”ದ ಸರಿಯಾದ ಗುರುತింపನ್ನು ಪೇಗನಿಸಂ ಎಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಸೈತಾನನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂಕೇತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಯೆಶಾಯನು ಈ ಕಾರ್ಯವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. “ನಿತ್ಯ”ದ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು 1930ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ (ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮೂರನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ) ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು; ಆದರೆ ಅದು 1901ರಿಂದಲೇ (ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಎರಡನೇ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದಲೇ) ಒಂದು ವಿವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಂತೆಯೇ, ಸತ್ಯದ ಕ್ರಮೇಣ ತಿರಸ್ಕಾರವು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಡದ ಪಾಪದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ದೋಷವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವತ್ತ ನಡೆಸಿತು.

ವಿವಾದಪ್ರಿಯ ಯೆಹೂದ್ಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಸೈತಾನದ ಕೃತ್ಯಗಳೆಂದು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಅದುವೇ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಡಲಾರದ ಪಾಪವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು, ಆದರೆ ನಿಖರವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾಡಿತು. ಅವರು ಸೈತಾನದ ಕೃತ್ಯಗಳಾದ ಪೇಗನಿಸಂ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಆರೋಪಿಸಿದರು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ದಂಗೆ ಅವರ ರಾಜನಾಗಿ ಸೈತಾನನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡುದನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಪೀಲಾತನು ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಸರ್ಪನು ಸೈತಾನನೆಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ದ್ವಿತೀಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಸರ್ಪವು ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ ಮಹಾಸರ್ಪವು “ನಿತ್ಯ” ಎಂಬ ಸಂಕೇತದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಬಂಡಾಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ, “ಸೀಸರನ ಹೊರತು ನಮಗೆ ರಾಜನಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜನ ಅಧೀನರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದಂತಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜನು ಸೈತಾನನಾಗಿದ್ದನು. ದೇವರನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದ ಆ ಬಂಡಾಯವು ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ಸಮುವೇಲನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಆಗ ಅವರು ದೇವರನ್ನು ತಮ್ಮ ರಾಜನಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಇತರ ಜನಾಂಗಗಳಂತೆ ತಾವೂ ಇರಲೆಂದು ತಮಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಾನವ ರಾಜನನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ತಾವು ದೇವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಭೌತಿಕ ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಅವರಿದ್ದ ಬಯಕೆ ಕೊನೆಗೆ ಮೆಸ್ಸೀಯನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಏರಿಸುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮುಂದುವರಿದು, ಸೈತಾನನನ್ನೇ ತಮ್ಮ ರಾಜನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಅರಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರೂ ತಾವು ಇನ್ನೂ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರೇ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಸ್ವನೀತಿಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಅವರು ತರ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ ಕಾರಣ, ಅವರ ಈ ದಂಗೆಯು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ, ಸಮುವೇಲನ ನಂತರವೂ ದೇವರು ಪರಿಶುದ್ಧ ಪ್ರವಾದಿಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಅವರು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಸೇವೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿದರು; ದೇವರ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವುದೇ ತಾವು ದೇವರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರೆಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದರು. ತಾವು ದೇವರಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ದೇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವೆಂದು ಅವರು ಅರ್ಥೈಸಿದರು. ಇದು, ಅವರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು. ಇದೇ ಮೋಸವು 1863ರಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಮೇಲೆಯೂ ಬಂತು.

ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಏಲೀಯನಾದ (ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್) ಮೂಲಕ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಕುರಿತು ಮೋಶೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ತಾವು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ನೋಂದಾಯಿತ ಸಭೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಕಪಟ ಪ್ರವಾದಿಕ ಚಾರ್ಟ್ೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು; ಅದನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಹಬಕ್ಕೂಕ್ 2:3 ರ ಪ್ರಕಾರ ಅದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ “ಮಾತನಾಡಲು” ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಒಂದು ಹ್ಯಾಂಡೌಟ್ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಹಬಕ್ಕೂಕ್‌ನ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ಅವು ಇದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು “ಮಾತನಾಡಲು” ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

1863ರಲ್ಲಿ ತಾವು ಮಾಡಿದ ಆಯ್ಕೆಯ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ನಿರಾಕರಿಸಿತು; ಏಕೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿನಿಯಿದ್ದಳು, ಇದುವೇ ಅವರು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಶಿಷ್ಟ ಜನರೆಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಅವಶಿಷ್ಟರಿಗೆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮವಿತ್ತು. ಅವರು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅದೇ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಮನೋಭಾವವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಮೊದಲ ರತ್ನವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಬಂಡಾಯವು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ, “the daily” ಎಂಬ ರತ್ನದ ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರ್ ಮಾಡಿದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ದಾರಿತೋರಿಸಿತು.

ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು “ನಿತ್ಯ” ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಅದು ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಆ ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮವೇ ತನ್ನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೈತಾನನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅವರು “ನಿತ್ಯ”ವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂಕೇತವೆಂದು ದಾವೆ ಮಾಡಿದರು. ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಸೈತಾನಿಕ ಸಂಕೇತವೊಂದನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಸೈತಾನನ ಸಂಕೇತವಾದ ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾದ ಕೈಸರನ ಹೊರತು ತಮಗೆ ಬೇರೆ ರಾಜನಿಲ್ಲವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದಂತೆಯೇ.

ಪ್ರವಾದಾತ್ಮಕ ಅನ್ವಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಆ ಆಯ್ಕೆಯು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಉಲಾಯಿ ನದಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ, ಮತ್ತು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದ ದಾನಿಯೇಲನ ಏಳನೇ, ಎಂಟನೇ ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಪುನಃ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೆಯಿಟ್ಟಿತು. ಅವರು ಆ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಬಾಧ್ಯರಾಗುವರು, ಏಕೆಂದರೆ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು “ದೈನಂದಿನ” ಎಂಬುದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನವು ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ನಿರ್ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹಿಂದಿರುಗಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ತನ್ನ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೊದಲು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಇತರ ಯಾವ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನೂ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದಕಾರಣ ಅವರು ರೋಮಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಆ ಎರಡು ಅಂಶಗಳು ದಾನಿಯೇಲನ ಏಳನೇ ಮತ್ತು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತಾನು ಪಡೆದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ದರ್ಶನದ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

“ಆರಂಭದಲ್ಲಿ” ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ” ದರ್ಶನವು ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ದರ್ಶನವಾಗಿತ್ತು.

ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳು, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯಗಳ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಬಾಬಿಲೋನ್, ಮೇದೋ-ಪರ್ಷ್ಯ, ಗ್ರೀಸ್ ಮತ್ತು ರೋಮ್ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಅಂಶಗಳು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಂಶಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಭೇದವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅದೇ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೃಗಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದನು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಆ ನಾಲ್ಕು ಮೃಗಗಳು, ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ, ದೇವರ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ತನಕ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ನಾಲ್ಕು ಭೌಮಿಕ ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದಿಂದ ಕಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದ ಬಂಡೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ನಾಲ್ಕು ಭೌಮಿಕ ರಾಜ್ಯಗಳು ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಹದಿಮೂರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಬಂದ ಮೃಗದ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಆ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಹಳ ಮೀರಿಸಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು.

ರಾಜ್ಯಗಳು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಜಯಗಳ ಪ್ರತೀಕಗಳೇ ಆ ಮೃಗಗಳು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಿಂಸ್ರ ಮೃಗವು ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ಸೈನಿಕ ಬಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ರಾಜ್ಯಗಳು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಿಂದ ಪಡೆದ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹಾಗಾಗಿ ಅವು ಆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಂಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಒಂದಾಗಿದ್ದ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿದ್ದವು.

ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ದಾನಿಯೇಲನು ಆಗಲೇ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯವಾದ (ಬಾಬಿಲೋನ್) ಇತಿಹಾಸದೊಳಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅವನ ದರ್ಶನವು ಬಾಬಿಲೋನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಯಾವ ಸಂಕೇತವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮೇದೋ-ಪರ್ಷ್ಯವೆಂಬ ಎರಡನೇ ಭೌಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ಕುರಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಸಂಕೇತದ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅದು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು, ನಂತರ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದು; ಇದನ್ನು ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಮೃಗವಾಗಿ ಬದುಕಿದ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಒಂದು ಅಂಶವಾದ (ಪಾಪಾಸನ), ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪಾಪಾಸನವೇ ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಾಂಕೇತಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರೆತುಹೋಗಿರುವ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಮಾರಕ ಗಾಯವಾಗಿತ್ತು. ದಾನಿಯೇಲನು ತಾನು ಈ ದರ್ಶನವನ್ನು “ರಾಜನಾದ ಬೆಲ್ಶಚ್ಚರನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ” ಪಡೆದನು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಸಂಗತಿಯೇ, ಬಾಬಿಲೋನನ್ನು ಮೇದೋ-ಪರ್ಷ್ಯವೆಂಬ ಎರಡನೇ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿನ ರಾಜ್ಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋಗಿರುವ ಗುಪ್ತ, ಅಥವಾ ಮರೆತ ರಾಜ್ಯವೆಂಬುದಾಗಿ ಬಾಬಿಲೋನನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೃಗಗಳು ಬೇಟೆಮೃಗಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಿಪಶುಗಳಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೃಗಗಳಾಗಿವೆ. ನಾಲ್ಕನೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಒಂದು ಮೃಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, “ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದರೆ ಕೊಂಬುಗಳು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಬಲಿಪೀಠಗಳ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಂಬುಗಳು ಒಂದು ಅಂಗವಾಗಿದ್ದವು.

ಪ್ರವಾದನೆಯ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕಥನದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸೇವೆಯಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಅನೇಕ ಪದಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕಥನವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸೇವೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾದ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳಿಂದ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ರಚನೆಯೊಳಗೆ ನೇಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಏಳನೇ ಮತ್ತು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜೋಡಿಸಿದ್ದಾನೆಂಬ ಸತ್ಯವು, ಕಾಣಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ, ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಭಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಸೈತಾನಿಕ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾಯಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಅಂಗೀಕಾರವು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಅಮೂಲ್ಯ ಸತ್ಯಗಳು ದೇವರು ರೂಪಿಸಿದಂತೆಯೇ ಇದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. “ನಿತ್ಯ” ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗೆ ಇದ್ದ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು, “ದೇವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಗ್ರಹಿಕೆಯಿರಲಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ವಾದದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಪರಿಶುದ್ಧ ದೂತರ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗೆ ಆ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಅದು ನಿಖರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಚೌಕಟ್ಟು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ 1863ರಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಕನಸದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕಿಸಂನ ಧಾರ್ಮಿಕ-ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಅನ್ವಯಗಳಿಗೆ ಮರುಳಿತು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಸುಳ್ಳು ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು (ಚೌಕಟ್ಟುಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತುವನ್ನು) ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು, ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಕಾರ್ಯದ ನಿರ್ಮಾತನನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಅವರು ಆ ಕಾರ್ಯದ ನಿರ್ಮಾತನಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ತಿರಸ್ಕಾರವು, 1798ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯ ತಿರಸ್ಕಾರವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಆಗಿಯೇ ಇದೆ. ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಆ ಕಾರ್ಯದ ನಿರ್ಮಾತನನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನ ಮಾತಿನ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು “ದುಷ್ಟರು” ಆಗಿದ್ದರು.

“ದುಷ್ಟರು ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುವರು”, ಹೀಗೆ ಸತ್ಯದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದುಷ್ಟರು ಈ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ದೇವರನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನಕಲಿ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಮೂಲಕ ಅವರು ಸಾಧಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಆ ತಿರಸ್ಕಾರದ ನಿಮಿತ್ತ ದೇವರು ದುಷ್ಟರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

1844ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ದೇವರ “ಯಾಜಕರಾಗಿದ್ದ” ದೇವರ ಜನರು, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “ಜ್ಞಾನ”ದ ಅಭಾವದ ಕಾರಣ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಹೋಶೇಯನ ಆರನೆಯ ವಚನದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಂದರ್ಭವು “ಜ್ಞಾನ”ವೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಬಂದ ದಂಗೆತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಹೊಶೇಯನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಏನಂದರೆ, “ಕರ್ತನಿಗೆ ದೇಶದ ನಿವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವಾದವಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಕರುಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವರ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲ.” ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿರುವ ದೇವರ ಜನರು. ಮಣ್ಣು ಒರೆಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಕೊಠಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಜನರು, ಯಾಜಕರು, ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಸೇರಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿರುವ “ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಾಗದವನು ಬೀಳುವನು,” ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು “ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವರು.” ಅವರ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಅವರ ಕಪಟ ಬೋಧನೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅವು ಕಪಟ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ನೇಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ದಂಗೆ, ಕ್ರಮೇಣ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುವ ದಂಗೆಯ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅವರ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಅವಧಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಆ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ; ಅಂದರೆ, ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಕೊಠಡಿಯಿಂದ ಒರೆಸಿ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುವ ಕಪಟ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ. ಅವರ ದಂಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವ್ಯಭಿಚಾರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 1863ರಿಂದ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಅವಧಿ ಮುಗಿಯುವ ತನಕ, ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದಂಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕರ್ತನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಉಗುಳಲ್ಪಡುವ ತನಕ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ದಂಗೆ ಅವರು “ನಿರಂತರವಾಗಿ” ವ್ಯಭಿಚಾರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಅದು ಅದೇ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಅರ್ಥ “ತಮೀದ್” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದ ಅರ್ಥದಂತೆಯೇ ಆಗಿದೆ; “ತಮೀದ್” ಎಂದರೆ “ನಿರಂತರ” ಎಂಬುದಾಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು “ದೈನಂದಿನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.